WYBRANE REGULACJE SZCZEGÓŁOWE UE 

 

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005  

z dnia 22 grudnia 2004 r.  

w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz 

zmieniające dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97  

 

„długotrwały przewóz” oznacza podróŜ, przekraczającą 8 godzin, rozpoczynającą się w chwili, gdy 

pierwsze zwierzę z partii przemieszcza się; 

 

Ogólne warunki transportu zwierząt Nikt nie moŜe przewozić zwierząt lub zlecać transportu zwierząt w 

sposób powodujący ich okaleczenie lub przyczyniający się do zadawanie im cierpienia. 

 

1. śadna osoba nie moŜe zawrzeć umowy przewozu lub umowy o podwykonawstwo na przewóz 

zwierząt z wyjątkiem autoryzowanych przewoźników zgodnie z art. 10 ust. 1 lub art. 11 ust. 1. 

 

1. Przewoźnikiem moŜe być jedynie osoba, która otrzyma zezwolenie wydane przez właściwe władze 

zgodnie z art. 10 ust. 1 lub w przypadku długotrwałych przewozów, zgodnie z art. 11 ust. 1. Podczas 

transportu zwierząt kopia zezwolenia powinna być dostępna dla właściwych władz. 

 

5. Do prowadzenia pojazdu lub obsługi pojazdu transportującego domowe nieparzystokopytne lub 

gatunki domowego bydła, owiec, kóz lub świń lub drób, uprawnione są jedynie osoby posiadające 

licencję. Podczas transportu zwierząt licencja powinna być dostępna dla właściwych władz. 

 

Świadectwo zatwierdzenia środka transportu drogowego 

 

1. Właściwe władze lub organy wyznaczone przez Państwo Członkowskie wydają świadectwo 

zatwierdzenia środka transportu drogowego wykorzystywanego do długotrwałego transportu.  

4. Państwa Członkowskie mogą odstąpić od stosowania przepisów niniejszego artykułu w przypadku 

przewozu nie przekraczającego 12 godzin, w celu dotarcia do miejsca przeznaczenia. 

 

Kontrole w punktach wyjścia oraz punktach kontroli granicznej 1. Bez uszczerbku dla kontroli 

ustanowionych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 639/2003, gdy zwierzęta znajdują się w punktach 

wyjścia lub w punktach kontroli granicznej, urzędowi lekarze weterynarii Państw Członkowskich 

sprawdzają czy zwierzęta są transportowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a w 

szczególności czy: a) przewoźnicy posiadają kopię waŜnego zezwolenia określonego art. 10 ust. 1 lub 

w odniesieniu do długotrwałych przewozów w art. 11 ust. 1; 

b) kierowcy pojazdów drogowych transportujących domowe nieparzystokopytne, gatunki domowego 

bydła, owiec, kóz i świń lub drób, oraz osoby obsługujące posiadają waŜne licencje, określone art. 17 

ust. 2; 

c) zwierzęta są zdolne do dalszej podróŜy; 

d) środki transportu, w których zwierzęta mają kontynuować podróŜ spełniają warunki 

określone w rozdziale II oraz w stosownym przypadku rozdziału VI załącznika I; 

e) w przypadku wywozu, przewoźnicy dostarczyli dowód na to, iŜ podróŜ z miejsca wyjazdu do 

pierwszego miejsca rozładunku w kraju ostatecznego przeznaczenia odbyła się zgodnie 

z wszelkimi umowami międzynarodowymi wymienionymi w załączniku V, 

obowiązującymi w danym kraju; 

f) moŜliwy był lub jest długotrwały przewóz domowych nieparzystokopytnych oraz gatunków 

domowego bydła, owiec, kóz i świń. 

 

Kary 

Państwa Członkowskie określają zasady nakładania kar, stosowane w przypadku naruszenia 

przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszystkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich 

wdro- Ŝenia. Stosowane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa 

Członkowskie poinformują Komisję o tych przepisach, jak równieŜ o przepisach dotyczących 

stosowania art. 26 najpóźniej do 5 lipca 2006 r. oraz bezzwłocznie poinformują o wszelkich zmianach, 

które ich dotyczą. 

 

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1099/2009 

z dnia 24 września 2009 r. 

w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania 

 

Przedmiot i zakres stosowania  

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące uśmiercania zwierząt hodowanych lub 

utrzymywanych w celu produkcji Ŝywności, wełny, skóry, futer lub innych produktów, jak równieŜ 

uśmiercania zwierząt w celu zmniejszenia ich liczebności oraz działań związanych z uśmiercaniem. 

 

3. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania:  

a) w przypadku uśmiercania zwierząt:  

(i) podczas eksperymentów naukowych przeprowadzanych pod nadzorem właściwego 

organu; 

(ii) podczas polowań lub rekreacyjnego łowienia ryb;  

(iii) podczas imprez kulturalnych lub sportowych;  

b) do drobiu, królików i zajęcy poddawanych ubojowi przez ich właścicieli poza rzeźnią na 

potrzeby własnej domowej konsumpcji. 

 

 

DEFINICJE  

a) „uśmiercanie” oznacza kaŜdy celowo wywołany szereg czynności, który powoduje śmierć 

zwierzęcia; 

 

d) „uśmiercanie z konieczności” oznacza uśmiercanie zwierząt rannych lub chorych, jeŜeli 

choroba lub zranienie wiąŜą się z silnym bólem lub cierpieniem, które są niemoŜliwe do 

złagodzenia w Ŝaden inny wykonalny sposób; 

 

j) „ubój” oznacza uśmiercenie zwierząt przeznaczonych do spoŜycia przez ludzi; 

 

f) „ogłuszanie” „powinno być: 

oszałamianie

” oznacza kaŜdy celowo wywołany szereg 

czynności, który bezboleśnie powoduje utratę przytomności i wraŜliwości na bodźce, w 

tym kaŜdy szereg czynności powodujący natychmiastową śmierć; 

 

Świadectwo kwalifikacji  

1. Do celów art. 7 państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ odpowiedzialny za:  

a) zapewnienie dostępności szkoleń dla personelu biorącego udział w uśmiercaniu i działaniach 

związanych z uśmiercaniem;  

b) przyznawanie świadectw kwalifikacji potwierdzających zdanie niezaleŜnego egzaminu 

końcowego; przedmioty tego egzaminu są odpowiednio dobrane do danych kategorii 

zwierząt, odpowiadają działaniom, o których mowa w art. 7 ust. 2 i 3 oraz 

przedmiotom określonym w załączniku IV;  

c) zatwierdzanie programów szkoleń, o których mowa w lit. a), oraz treści i warunków 

egzaminu, o którym mowa w lit. b). 

 

Sankcje  

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku 

naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie niezbędne środki w celu 

zapewnienia ich wdraŜania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i 

odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję do dnia 1 stycznia 

2013 r. oraz niezwłocznie powiadamiają ją o wszystkich późniejszych zmianach dotyczących tych 

przepisów. 

 

METODY OSZAŁAMIANIA  

 

Metody mechaniczne 

Urządzenie bolcowe penetrujące  

Urządzenie bolcowe niepenetrujące  

Broń palna z pociskami  

Maceracja  

Przemieszczenie kręgów szyjnych  

Uderzenie w głowę  

 

Metody gazowe – farmakologiczne  

Ogłuszanie elektryczne elektrodami przyłoŜonymi jedynie z obu stron głowy  

Ogłuszanie z elektrodami przyłoŜonymi na głowie i ciele zwierzęcia  

Ogłuszanie w kąpieli wodnej  

Dwutlenek węgla w wysokim stęŜeniu  

Dwutlenek węgla w dwu fazach  

Dwutlenek węgla w połączeniu z gazami obojętnymi  

Gazy obojętne  

Tlenek węgla (czyste źródło)  

Tlenek węgla w połączeniu z innymi gazami  

 

Inne 

Śmiertelna iniekcja 

 

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1169/2011 

z dnia 25 października 2011 r. 

w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat  Ŝywności, zmiany 

rozporządzeń  Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 

oraz uchylenia  dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, 

dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i 

Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 

608/2004 

 

1. Niniejsze rozporządzenie stanowi podstawę zapewnienia wysokiego poziomu ochrony 

konsumentów w zakresie informacji na temat Ŝywności, przy uwzględnieniu róŜnic percepcji ze 

strony konsumentów i ich potrzeb informacyjnych, z równoczesnym zapewnieniem płynnego 

funkcjonowania rynku wewnętrznego.  

 

DEFINICJE  

 

„informacje na temat Ŝywności” oznaczają informacje dotyczące danego środka spoŜywczego 

udostępniane konsumentowi finalnemu za pośrednictwem etykiety, innych materiałów 

towarzyszących lub innych środków, w tym nowoczesnych narzędzi technologicznych lub 

przekazu ustnego;  

 

„obowiązkowe informacje na temat Ŝywności” oznaczają dane szczegółowe, które muszą być 

przekazane konsumentowi finalnemu zgodnie z przepisami unijnymi;  

 

„składnik” oznacza kaŜdą substancję lub produkt, w tym środki aromatyzujące, dodatki do Ŝywności, 

enzymy spoŜywcze oraz kaŜdy komponent składnika złoŜonego, uŜyte przy wytworzeniu lub 

przygotowywaniu danego środka spoŜywczego i nadal obecne w produkcie gotowym, nawet 

jeŜeli ich forma uległa zmianie; pozostałości nie uwaŜa się za składniki;  

 

„składnik złoŜony” oznacza składnik, który sam w sobie jest produktem zawierającym więcej niŜ jeden 

składnik;  

 

„etykieta” oznacza jakąkolwiek metkę, znak firmowy, znak handlowy, ilustrację lub inny opis pisany, 

drukowany, tłoczony, odbity lub w inny sposób naniesiony na opakowanie lub pojemnik z 

Ŝywnością lub załączony do opakowania lub pojemnika z Ŝywnością;  

„etykietowanie” oznacza wszelkie napisy, dane szczegółowe, znaki handlowe, nazwy marek, ilustracje 

lub symbole odnoszące się do danego środka spoŜywczego i umieszczone na wszelkiego 

rodzaju opakowaniu, dokumencie, ulotce, etykiecie, opasce lub pierścieniu towarzyszącym 

takiej Ŝywności lub odnoszącym się do niej;  

 

„pole widzenia” oznacza wszystkie powierzchnie opakowania, których treść moŜna odczytać z 

pojedynczego punktu widzenia;  

 

„główne pole widzenia” oznacza pole widzenia opakowania, które konsument najprawdopodobniej 

zobaczy przy pierwszym spojrzeniu na produkt w momencie zakupu i które umoŜliwia 

konsumentowi natychmiastową identyfikację produktu, jeśli chodzi o jego charakter lub rodzaj, 

a w stosownych przypadkach o jego markę. JeŜeli opakowanie ma kilka identycznych 

głównych pól widzenia, to główne pole widzenia jest polem wybranym przez podmiot 

działający na rynku spoŜywczym;  

 

„czytelność” oznacza fizyczny wygląd informacji, dzięki któremu informacja jest wizualnie dostępna 

ogółowi społeczeństwa, a który określają róŜne elementy, m.in. rozmiar czcionki, odstępy 

między literami, odstępy między wierszami, grubość linii pisma, barwa czcionki, rodzaj 

czcionki, stosunek szerokości liter do ich wysokości, powierzchnia materiału oraz kontrast 

między pismem a tłem;  

 

„nazwa przewidziana w przepisach” oznacza nazwę środka spoŜywczego określoną w mających 

zastosowanie przepisach unijnych lub, w przypadku braku takich przepisów unijnych, nazwę 

przewidzianą w przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych mających 

zastosowanie w państwie członkowskim, w którym Ŝywność ta jest sprzedawana 

konsumentowi finalnemu lub zakładom Ŝywienia zbiorowego;  

 

„nazwa zwyczajowa” oznacza nazwę, która jest akceptowana jako nazwa środka spoŜywczego przez 

konsumentów w państwie członkowskim, w którym Ŝywność ta jest sprzedawana, bez 

potrzeby jej dalszego wyjaśniania;  

 

„nazwa opisowa” oznacza nazwę zawierającą opis środka spoŜywczego, a w razie potrzeby równieŜ 

jego zastosowania, który jest wystarczająco jasny, aby umoŜliwić konsumentom poznanie 

rzeczywistego charakteru tego środka spoŜywczego i odróŜnienie go od innych produktów, z 

którymi moŜe zostać pomylony;  

 

„podstawowy składnik” oznacza składnik lub składniki danego środka spoŜywczego, które stanowią 

więcej niŜ 50 % tego środka spoŜywczego lub które są na ogół kojarzone przez konsumenta z 

nazwą tego środka spoŜywczego i w odniesieniu do których jest wymagane w większości 

przypadków oznaczenie ilościowe; 

 

„data minimalnej trwałości środka spoŜywczego” oznacza datę, do której dany środek spoŜywczy 

zachowuje swoje szczególne właściwości pod warunkiem jego właściwego przechowywania;  

 

 „składnik odŜywczy” oznacza białko, węglowodany, tłuszcz, błonnik, sód, witaminy i składniki 

mineralne, wymienione w pkt 1 części A załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia, oraz 

substancje, które naleŜą do jednej z tych kategorii lub stanowią jej składniki;  

 

„wytworzony nanomateriał” oznacza kaŜdy celowo wytworzony materiał, którego jeden lub więcej 

wymiarów jest rzędu 100 nm lub mniej lub który składa się z odrębnych elementów 

funkcjonalnych, wewnątrz lub na powierzchni, z których wiele ma jeden lub więcej wymiarów 

rzędu 100 nm lub mniej, włączając struktury, aglomeraty lub agregaty, które mogą mieć 

wielkość powyŜej 100 nm, ale zachowują właściwości charakterystyczne nanoskali.  

 

Właściwości charakterystyczne nanoskali obejmują:  

 

(i) właściwości związane z określoną rozległą powierzchnią rozpatrywanych materiałów; lub  

 

(ii) szczególne właściwości fizyczno-chemiczne róŜniące się od właściwości tego samego 

materiału występującego w innej postaci niŜ nanomateriał;  

 

Rzetelne informowanie  

1. Informacje na temat Ŝywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności:  

a) co do właściwości środka spoŜywczego, a w szczególności co do jego charakteru, 

toŜsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod 

wytwarzania lub produkcji;  

b) przez przypisywanie środkowi spoŜywczemu działania lub właściwości, których on nie 

posiada;  

c) przez sugerowanie, Ŝe środek spoŜywczy ma szczególne właściwości, gdy w rzeczywistości 

wszystkie podobne środki spoŜywcze mają takie właściwości, zwłaszcza przez 

szczególne podkreślanie obecności lub braku określonych składników lub składników 

odŜywczych;  

d) przez sugerowanie poprzez wygląd, opis lub prezentacje graficzne, Ŝe chodzi o określony 

środek spoŜywczy lub składnik, mimo Ŝe w rzeczywistości komponent lub składnik 

naturalnie obecny lub zwykle stosowany w danym środku spoŜywczym został 

zastąpiony innym komponentem lub innym składnikiem.  

 

2. Informacje na temat Ŝywności muszą być rzetelne, jasne i łatwe do zrozumienia dla konsumenta.  

3. Z zastrzeŜeniem odstępstw przewidzianych w prawie Unii mającym zastosowanie do naturalnych 

wód mineralnych i Ŝywności specjalnego przeznaczenia Ŝywieniowego informacje na temat 

Ŝywności nie mogą przypisywać jakiemukolwiek środkowi spoŜywczemu właściwości 

zapobiegania chorobom lub leczenia chorób ludzi bądź teŜ odwoływać się do takich 

właściwości.  

 

4. Ust. 1, 2 i 3 mają równieŜ zastosowanie do:  

a) reklamy;  

b) prezentacji środków spoŜywczych, w szczególności kształtu, wyglądu lub opakowania, 

zastosowanych materiałów opakowaniowych, sposobu ustawienia oraz otoczenia, w 

jakim są pokazywane.  

 

Wykaz danych szczegółowych, których podanie jest obowiązkowe  

1. Zgodnie z art. 10–35 i z zastrzeŜeniem określonych w niniejszym rozdziale wyjątków obowiązkowe 

jest podanie następujących danych szczegółowych:  

a) nazwa Ŝywności;  

b) wykaz składników;  

c) wszelkie składniki lub substancje pomocnicze w przetwórstwie wymienione w załączniku II 

lub uzyskane z substancji lub produktów wymienionych w załączniku II, powodujące 

alergie lub reakcje nietolerancji, uŜyte przy wytworzeniu lub przygotowywaniu Ŝywności 

i nadal obecne w produkcie gotowym, nawet jeŜeli ich forma uległa zmianie;  

d) ilość określonych składników lub kategorii składników;  

e) ilość netto Ŝywności;  

f) data minimalnej trwałości lub termin przydatności do spoŜycia;  

g) wszelkie specjalne warunki przechowywania lub warunki uŜycia;  

h) nazwa lub firma i adres podmiotu działającego na rynku spoŜywczym, o którym mowa w 

art. 8 ust. 1;  

i) kraj lub miejsce pochodzenia w przypadku przewidzianym w art. 26;  

j) instrukcja uŜycia, w przypadku gdy w razie braku takiej instrukcji odpowiednie uŜycie 

danego środka spoŜywczego byłoby utrudnione;  

k) w odniesieniu do napojów o zawartości alkoholu większej niŜ 1,2 % objętościowo, 

rzeczywista zawartość objętościowa alkoholu;  

l) informacja o wartości odŜywczej.  

 

Etykietowanie niektórych substancji lub produktów powodujących alergie lub reakcje 

nietolerancji  

 

Artykuł 24  

Data minimalnej trwałości, termin przydatności do spoŜycia i data zamroŜenia  

1. W przypadku środków spoŜywczych, które z mikrobiologicznego punktu widzenia szybko się 

psują i z tego względu juŜ po krótkim czasie mogą stanowić bezpośrednie zagroŜenie 

dla zdrowia ludzkiego, datę minimalnej trwałości zastępuje się terminem przydatności 

do spoŜycia. Po upłynięciu terminu przydatności do spoŜycia środek spoŜywczy jest 

uznawany za niebezpieczny zgodnie z art. 14 ust. 2–5 rozporządzenia (WE) nr 

178/2002.  

2. Odpowiednia data jest podawana zgodnie z załącznikiem X.  

3. Aby zapewnić jednolite stosowanie sposobu oznaczania daty minimalnej trwałości, o której 

mowa w załączniku X pkt 1 lit. c), Komisja moŜe przyjmować akty wykonawcze 

ustanawiające zasady w tym względzie. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z 

procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.  

 

Warunki przechowywania lub warunki uŜycia  

1. JeŜeli środki spoŜywcze wymagają szczególnych warunków przechowywania lub warunków uŜycia, 

naleŜy podać te warunki.  

2. Aby umoŜliwić odpowiednie przechowywanie lub uŜycie Ŝywności po otwarciu opakowania, w 

stosownych przypadkach podaje się warunki przechowywania lub termin przydatności do 

spoŜycia. 

 

WyraŜanie ilości w przeliczeniu na porcję lub na jednostkową ilość Ŝywności  

1. W następujących przypadkach wartość energetyczna i ilość składników odŜywczych, o których 

mowa w art. 30 ust. 1–5, moŜe być wyraŜana w przeliczeniu na porcję lub na jednostkową 

ilość Ŝywności łatwo rozpoznawalną dla konsumenta, pod warunkiem Ŝe ta porcja lub 

jednostkowa ilość są zgodne z informacją ilościową na etykiecie i Ŝe podana jest liczba porcji 

lub jednostkowych ilości zawartych w opakowaniu:  

a) oprócz formy wyraŜania ilości w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml, o której mowa w art. 

32 ust. 2;  

b) oprócz formy wyraŜania ilości w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml, o której mowa w art. 

32 ust. 3, w odniesieniu do ilości witamin i składników mineralnych;  

c) oprócz lub zamiast formy wyraŜania ilości w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml, o której 

mowa w art. 32 ust. 4.  

 

Nie moŜna prezentować dobrowolnych informacji na temat Ŝywności ze szkodą dla przestrzeni 

dostępnej do prezentacji obowiązkowych informacji na temat Ŝywności.  

 

ZAŁĄCZNIKI 

SUBSTANCJE LUB PRODUKTY POWODUJĄCE ALERGIE LUB REAKCJE NIETOLERANCJI 

 

„kwasy tłuszczowe wielonienasycone” oznaczają kwasy tłuszczowe z co najmniej dwoma podwójnymi 

wiązaniami cis przerwanymi cis-metylenem;  

 

„węglowodany” oznaczają wszelkie węglowodany, które podlegają procesom metabolizmu w 

organizmie człowieka, łącznie z alkoholami wielowodorotlenowymi;  

 

„cukry” oznaczają wszelkie cukry proste i dwucukry obecne w Ŝywności, z wyjątkiem alkoholi 

wielowodorotlenowych;  

 

„alkohole wielowodorotlenowe” oznaczają alkohole zawierające więcej niŜ dwie grupy hydroksylowe;  

 

SUBSTANCJE LUB PRODUKTY POWODUJĄCE ALERGIE LUB REAKCJE NIETOLERANCJI 

Skorupiaki i produkty pochodne;  

Jaja i produkty pochodne;  

Orzeszki ziemne (arachidowe) i produkty pochodne;  

Soja i produkty pochodne, z wyjątkiem:  

a) całkowicie rafinowanego oleju i tłuszczu sojowego  

b) mieszaniny naturalnych tokoferoli (E306), naturalnego D-alfa-tokoferolu, naturalnego 

octanu D-alfa-tokoferolu, naturalnego bursztynianu D-alfa-tokoferolu pochodzenia 

sojowego;  

c) fitosteroli i estrów fitosteroli otrzymanych z olejów roślinnych pochodzenia sojowego;  

d) estru stanolu roślinnego produkowanego ze steroli olejów roślinnych pochodzenia 

sojowego;  

 

ŚRODKI SPOśYWCZE, W PRZYPADKU KTÓRYCH ETYKIETOWANIE MUSI ZAWIERAĆ CO NAJMNIEJ 

JEDEN DODATKOWY RODZAJ DANYCH SZCZEGÓŁOWYCH 

 

2.1. Środki spoŜywcze zawierające substancję słodzącą lub substancje słodzące dozwolone zgodnie z 

rozporządzeniem (WE) nr 1333/2008. : „zawiera substancję(-e) słodzącą(-e)”; informację tę 

umieszcza się obok nazwy środka spoŜywczego.  

 

OKREŚLENIE WYSOKOŚCI x  

 

 

ŚRODKI SPOśYWCZE, KTÓRE SĄ ZWOLNIONE Z WYMOGU PRZEDSTAWIANIA OBOWIĄZKOWEJ 

INFORMACJI O WARTOŚCI ODśYWCZEJ 

 

- octy fermentowane i substytuty octu, w tym te, których jedynymi dodanymi składnikami są 

środki aromatyzujące;  

- środki aromatyzujące;  

- dodatki do Ŝywności;  

- substancje pomocnicze w przetwórstwie;  

- enzymy spoŜywcze;  

- Ŝelatyna;  

- składniki powodujące zestalanie się dŜemów;  

- droŜdŜe;  

 

NAZWA ŚRODKA SPOśYWCZEGO I KONKRETNE TOWARZYSZĄCE MU DANE SZCZEGÓŁOWE 

 

Nazwa danego środka spoŜywczego zawiera dane szczegółowe dotyczące warunków fizycznych tego 

środka spoŜywczego lub szczególnego przetwarzania, jakiemu został on poddany (np. 

sproszkowany, ponownie zamroŜony, liofilizowany, głęboko mroŜony, zagęszczony, wędzony), 

bądź dane takie towarzyszą nazwie, we wszystkich przypadkach, w których pominięcie takiej 

informacji mogłoby wprowadzić nabywcę w błąd.  

 

Produkty mięsne, surowe wyroby mięsne i produkty rybołówstwa, które mogą sprawiać wraŜenie, Ŝe 

stanowią jeden kawałek mięsa lub ryby, a w rzeczywistości składają się z róŜnych kawałków 

połączonych za pomocą innych składników, w tym dodatków do Ŝywności i enzymów 

spoŜywczych, lub innymi sposobami, opatrzone są następującą informacją: w języku polskim: 

„z połączonych kawałków mięsa” i „z połączonych kawałków ryby”,  

 

OZNACZANIE I OKREŚLANIE SKŁADNIKÓW 

CZĘŚĆ A — PRZEPISY SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE OZNACZANIA SKŁADNIKÓW W MALEJĄCEJ 

KOLEJNOŚCI WAGOWEJ  

Składniki stanowiące mniej niŜ 2 % produktu gotowego Mogą być wymienione w dowolnej kolejności, 

po pozostałych składnikach.  

 

CZĘŚĆ B — OKREŚLANIE NIEKTÓRYCH SKŁADNIKÓW NAZWĄ KATEGORII ZAMIAST NAZWY 

SZCZEGÓŁOWEJ  

Skrobie oraz skrobie modyfikowane na drodze fizycznej lub enzymatycznej -> „Skrobia”  

 

CZĘŚĆ C — OKREŚLANIE NIEKTÓRYCH SKŁADNIKÓW NAZWĄ KATEGORII WRAZ Z PODANIEM ICH 

SZCZEGÓŁOWEJ NAZWY LUB NUMERU E  

 

DATA MINIMALNEJ TRWAŁOŚCI, TERMIN PRZYDATNOŚCI DO SPOśYCIA I DATA ZAMROśENIA  

 

1. Data minimalnej trwałości jest oznaczana następująco:  

a) datę poprzedza sformułowanie:  

— „Najlepiej spoŜyć przed …” – gdy data zawiera oznaczenie dnia,  

— „Najlepiej spoŜyć przed końcem …” – w innych przypadkach;  

b) sformułowaniom określonym w lit. a) towarzyszy:  

— sama data, albo  

— odesłanie do miejsca, gdzie data jest podana w etykietowaniu.  

W razie potrzeby po tych danych szczegółowych następuje opis warunków przechowywania, które 

muszą być przestrzegane, aby produkt mógł być przechowywany przez określony okres;  

 

c) data składa się z dnia, miesiąca i ewentualnie roku, w takiej kolejności oraz w niekodowanej 

formie.  

JednakŜe w przypadku środków spoŜywczych:  

— których trwałość nie przekracza trzech miesięcy, wystarczy oznaczenie dnia oraz miesiąca,  

— których trwałość przekracza trzy miesiące, lecz nie przekracza 18 miesięcy, wystarczy 

oznaczenie miesiąca oraz roku,  

— których trwałość przekracza 18 miesięcy, wystarczy oznaczenie roku;  

 

d) z zastrzeŜeniem przepisów unijnych przewidujących inne rodzaje oznaczenia daty oznaczenie daty 

minimalnej trwałości nie jest wymagane dla:  

— świeŜych owoców i warzyw, w tym ziemniaków, które nie są obrane, pokrojone ani 

podobnie przygotowane;  

odstępstwo to nie ma zastosowania do kiełkujących nasion i podobnych produktów, takich jak 

kiełki warzywne,  

— win, win likierowych, win musujących, win aromatyzowanych oraz podobnych produktów 

uzyskanych z owoców innych niŜ winogrona, a takŜe napojów objętych kodem CN 2206 

00 uzyskanych z winogron lub moszczu winogronowego,  

— napojów o zawartości alkoholu wynoszącej 10 % objętościowo lub więcej,  

— wyrobów piekarniczych lub cukierniczych, które ze względu na swoją specyfikę są zwykle 

spoŜywane w ciągu 24 godzin od wytworzenia,  

— octu,  

— soli kuchennej,  

— cukru w stanie stałym,  

— wyrobów cukierniczych składających się prawie wyłącznie z cukrów aromatyzowanych lub 

barwionych,  

— gum do Ŝucia oraz podobnych produktów do Ŝucia. 

 

2. Termin przydatności do spoŜycia jest oznaczany następująco:  

a) poprzedza go sformułowanie „NaleŜy spoŜyć do …”;  

b) sformułowaniu w lit. a) towarzyszy:  

— sama data, albo  

— odesłanie do miejsca, gdzie data jest podana w etykietowaniu.  

Po tych danych szczegółowych następuje opis warunków przechowywania, które muszą być 

przestrzegane;  

c) data składa się z dnia, miesiąca i ewentualnie roku, w takiej kolejności oraz w niekodowanej 

formie;  

d) termin przydatności do spoŜycia znajduje się na kaŜdej z oddzielnie zapakowanych porcji.  

 

3. Datę zamroŜenia lub datę pierwszego zamroŜenia, o której mowa w załączniku III pkt 6, oznacza 

się następująco:  

a) poprzedza ją sformułowanie „ZamroŜone dnia …”;  

b) sformułowaniu, o którym mowa w lit. a), towarzyszy:  

— sama data, lub  

— odesłanie do miejsca, gdzie data jest podana w etykietowaniu;  

c) data składa się z dnia, miesiąca i roku, w takiej kolejności oraz w niekodowanej formie. 

 

ZAWARTOŚĆ ALKOHOLU  

Oznaczenie zawartości alkoholu odbywa się w temperaturze 20°C.  

 

REFERENCYJNE WARTOŚCI SPOśYCIA  

CZĘŚĆ A – DZIENNE REFERENCYJNE WARTOŚCI SPOśYCIA WITAMIN I SKŁADNIKÓW MINERALNYCH 

(DLA OSÓB DOROSŁYCH)