background image

Wyk!ad 6:

Kto jest bardziej skuteczny - 

jednostki czy grupy?

dr Dariusz Rosi"ski

grupowe decyzje s# w porównaniu z decyzjami indywidualnymi bardziej 

konserwatywne (potoczne przekonanie)

jednostki cechuje wi$ksza sk!onno%& do podejmowania ryzyka

grupowe podejmowanie decyzji uwa'a si$ za d!ugotrwa!y proces u%redniaj#cy  

ryzyko i prowadz#cy do ostro'niejszych rozwi#za"

jest to pogl#d zgodny z tradycyjnym pojmowaniem przez psychologi$ spo!eczn# 

konformizmu i wp!ywu grupy: 

poprzez wzajemny wp!yw w grupach 

ludzkie postawy z regu!y koncentruj" si# wokó! $redniej 

grupowej (Turner, 1991)

Przesuni$cie ryzyka i polaryzacja grupowa

jednak w pewnych warunkach 

grupy mog" podejmowa% bardziej ryzykowne 

decyzje ni& jednostki

zjawisko to pojawia si$, gdy grupa akceptuj#ca wyj%ciowo pewien poziom ryzyka przesuwa si$ - 
w wyniku dyskusji - ku jeszcze ryzykowniejszej decyzji grupowej - 

przesuni!cie ryzyka 

(risky shift)

grupowe decyzje - w porównaniu ze %redni# opinii cz!onków sprzed dyskusji - mog# by& 

bardziej kra'cowe na tych wszystkich wymiarach podejmowania decyzji, które nie maj# nic 

wspólnego z ryzykiem czy ostro'no%ci# - 

POLARYZACJ( GRUPOW) 

Przesuni$cie ryzyka i polaryzacja grupowa

Grupy umacniaj# pocz#tkowe sk!onno%ci swoich cz!onków na skutek:

czynników poznawczych: wszyscy cz!onkowie grupy podaj# w!asne argumenty 

przemawiaj#ce za ich stanowiskiem, dochodzi do gromadzenia si$ informacji

czynników motywacyjnych: gdy ludzie dyskutuj# w grupie, okre%laj# najpierw 

stanowisko innych na dany temat; w celu zdobycia sympatii innych wiele osób 

przyjmuje stanowisko ogólnie podzielane, lecz bardziej skrajne (dzi$ki temu szanuje 

warto%ci grupy, a jednocze%nie prezentuje si$ w pozytywnym %wietle)

Przesuni$cie ryzyka i polaryzacja grupowa

background image

wyja$nienia zjawiska polaryzacji grupowej:

1.

teoria argumentów perswazyjnych 

2.

teorie warto$ci kulturowych (teoria porówna' spo!ecznych)

3.

teoria autokategoryzacji 

Polaryzacja grupowa

grupowe a indywidualne podejmowanie decyzji

w pewnych warunkach na decyzjach grupy nie mo'na polega&; zale'y to od:

1.

typu zadania: grupy maj# przewag$ nad jednostkami w zadaniach 

dysjunktywnych

2.

strat ponoszonych w toku procesu 

3.

niepowodze' w dzieleniu si# unikatow" informacj"

4.

skuteczno$ci burzy mózgów

Grupowe podejmowanie decyzji

my$lenie grupowe: wiele g!ów, jeden umys!

my%lenie grupowe 

(Irving Janis): rodzaj my%lenia, w którym bardziej liczy 

si$ d#'enie do zachowania spójno%ci i solidarno%ci grupy ni' realistyczne 

uwzgl$dnianie faktów; wyst$puje gdy:

1. grupa jest zwarta

2. grupa jest oddzielona od pogl#dów przeciwnych w!asnym opiniom

3. kieruje ni# jeden dominuj#cy przywódca usilnie forsuj#cy w!asne pogl#dy

Grupowe podejmowanie decyzji

warunki sprzyjaj"ce:

• 

du&a spójno$% grupy: grupa 

zapewnia presti' i jest atrakcyjna – 

dlatego ludzie chc# do niej nale'e&

• 

izolacja grupy: grupa jest 

wyizolowana, chroniona przed 

alternatywnymi pogl#dami

• 

autorytarny przywódca

kontroluje dyskusje w grupie i 

wyra(nie przedstawia swoje 

'yczenia

• 

silny stres: cz!onkowie 

odczuwaj# silne zagro'enie dla 

grupy

• 

s!abo wypracowane 

metody podejmowania 

decyzji: brak standardowych 

metod rozpatrywania 

alternatywnych 

symptomy my$lenia 

grupowego:

• 

z!udzenie odporno$ci na ataki

grupa odczuwa swoj# nieomylno%& i si!$

• 

przekonanie o moralnych 

racjach: „Bóg jest z nami!”

• 

stereotypowe postrzeganie 

przeciwników

• 

autocenzura: ludzie dobrowolnie 

odrzucaj# przeciwstawne pogl#dy, aby 

nie „torpedowa&” samych siebie

• 

ukierunkowany nacisk na 

decydentów, aby 

podporz"dkowali si# wi#kszo$ci

• 

z!udzenie jednomy$lno$ci

z!udzenie, 'e wszyscy s# zgodni, 

wynikaj#ce z pomijania oponentów

• 

stra&nicy jednomy$lno$ci: np. 

cz!onkowie grupy chroni# przywódc$

 

podejmowanie 

b!#dnych decyzji:

1. niepe!na analiza 

alternatywnych 

pogl"dów

2. lekcewa&enie 

okre$lania poziomu 

ryzyka dla 

preferowanych 

rozwi"za'

3. opieranie si# na 

niepe!nej informacji

4. brak planu dzia!ania 

na wypadek 

niepowodzenia

background image

Jak unikn"% grupowego my$lenia?:

przywódca powinien by& bezstronny

otwarty na bezstronne opinie spoza grupy

grupa podzielona na ma!e zespo!y, które najpierw spotka!yby si$ 

oddzielnie, a potem dyskutowa!y na forum 

mo'na zarz#dzi& tajne g!osowanie lub zebra& anonimowe opinii na 

pi%mie

Grupowe podejmowanie decyzji

kiedy indywidualnie a kiedy grupowo?

nie ma sensu powo!ywanie grupy, je'eli:

problem ma 

jedno rozwi#zanie

, które szybciej skuteczniej opracuje jedna 

osoba

nie ma potrzeby zrozumienia tego rozwi#zania

 przez innych lub ich 

anga'owania si$

 w nie

decyzj$ ju' podj$to

, a manipuluje si$ grup#, 'eby jedynie formalnie 

zatwierdzi!a t$ decyzj$ (grupa zwykle to odkrywa i reaguje negatywnie)

dlaczego grupowo? - zalety grupowego rozwi#zywania problemów

w grupie pracuje si$ !atwiej 

my%lenie analityczne  (charakterystyczne dla my%lenia indywidualnego) i 

my%lenie twórcze

zaanga'owanie 

rozumienie sposobu funkcjonowania grupy

Kiedy korzysta& z grupy?

istnieje wiele ró'nych podej%& do badania grupowego podejmowania decyzji:

podej%cie oparte na teorii spo!ecznego komunikowania si$

modele !#czenia preferencji spo!ecznych

perspektywa spo!ecznego wp!ywu

Grupowe podejmowanie decyzji

background image

mo'na analizowa& ró'norodne aspekty tego procesu:

perswazj$

konformizm

negocjacje

a tak'e bada& zjawiska towarzysz#ce podejmowaniu decyzji:

formu!owanie werdyktów s$dziowskich

syndrom grupowego my%lenia

polaryzacj$ grupow#

Grupowe podejmowanie decyzji

w  grupowym  podejmowaniu  decyzji  niemal  zawsze  mamy 
do  czynienia  z  przej%ciem  od  ró'norodno%ci  stanowisk  do 
j e d n o l i t e g o  s t a n o w i s k a  g r u p y  = 

g r u p o w e 

podejmowanie  decyzji  redukuje  zró&nicowanie 

opinii  wewn"trz  grup 

(mo&e  by%  rozpatrywane 

w  kategoriach  wp!ywu  spo!ecznego  -  niekiedy 

jako przejaw konformizmu)

Grupowe podejmowanie decyzji

modele uzgadniania preferencji spo!ecznych - wyja%nianie, jak z rozbie'nych 

pocz#tkowo opinii w podejmuj#cej decyzj$ grupie powstaje ko"cowa decyzja (Stasser, Kerr i 
Davis, 1989)

w przeciwie"stwie do modeli spo!ecznego komunikowania si$ - w zasadzie 

nie dotycz" 

procesu wewn"trzgrupowego komunikowania si# (dzi$ki niemu indywidualne 

stanowiska przekszta!caj# si$ w decyzj$ grupow#), ale bior# pod uwag$ 

sposób, w jaki 

cz!onkowie grupy uzgadniaj# po!#czenie swoich preferencji (wst$pne stanowiska, opinie) dla 
podj$cia grupowej decyzji

w centrum zainteresowania: 

preferencje cz!onków grupy i zachodz"ce w nich 

zmiany

schematy decyzji spo!ecznej Davisa (1989) okre%laj# pewn# liczb$ regu!, które grupa mo'e 
przyj#&

 znajomo%& wst$pnego rozk!adu jednostkowych opinii cz!onków grupy oraz regu!y dzia!ania 
zaakceptowane przez grup$ pozwalaj# (z du'ym prawdopodobie"stwem) przewidzie& ko"cow# 
decyzj$  

Grupowe podejmowanie decyzji

regu!y:

1.

jednomy$lno$% 

2.

zasada zwyk!ej wi#kszo$ci kryterium zasadno$ci 

3.

zasada wi#kszo$ci dwóch trzecich cz!onków grupy 

4.

wst#pne ukierunkowanie stanowisk 

Grupowe podejmowanie decyzji

background image

w zadaniach intelektualnych (istnieje poprawne rozwi#zanie, np. 

matematyczne) grupa cz$sto obiera jako regu!$ swego dzia!ania kryterium 

poprawno%ci

w zadaniach wymagaj"cych oceny (nie ma jednoznacznego, 

prawid!owego rozwi#zania, np. przy preferencjach artystycznych) grupa obiera 

regu!$ zwyk!ej wi$kszo%ci

regu!y ró'ni# si$ od siebie pod wzgl$dem:

dopuszczalno$ci wyj"tków 

podzia!u w!adzy pomi#dzy cz!onków

Grupowe podejmowanie decyzji

jednomy$lno$% jest regu!" rygorystyczn" i towarzyszy jej niska koncentracja 

w!adzy

regu!a wi#kszo$ci dwóch trzecich jest mniej rygorystyczna i towarzyszy jej 

wi#ksza koncentracja w!adzy

rodzaj zaakceptowanej regu!y, a zw!aszcza jej rygorystyczno%& (dopuszczalno%& wyj#tków), mo'e 
wp!ywa& nie tylko na sama decyzj$ grupow#, ale tak'e na:

preferencje cz!onków, 

ich satysfakcj$ zwi#zan# z podejmowaniem decyzji, 

spostrzeganie charakteru dyskusji  

wzajemne ustosunkowania cz!onków grupy

Grupowe podejmowanie decyzji

regu!a (bardziej) 

rygorystyczna

>

(s!absza) 

koncentracja w!adzy

model schematu przej$cia spo!ecznego Kerra (Stasser, Kerr i Davis, 

1989) 

akcentuje rzeczywisty rozk!ad stanowisk cz!onków, które 

grupa - opieraj#c si$ na jakiej% regule podejmowania decyzji - zmienia w 

kolejnych etapach w kierunku decyzji ko"cowej

aby pojawi!a si$ 

ko'cowa decyzja - opinie uczestników dyskusji musz# by& 

monitorowane albo przez kilkakrotne zadawanie pyta" dotycz#cych 

stanowisk indywidualnych, albo te' przez rejestrowanie nawet najdrobniejszych 

zmian w opiniach uczestników

Grupowe podejmowanie decyzji

podejmowanie decyzji przez zespo!y s#dziowskie:

modele !"czenia preferencji cz$sto testuje si$ w warunkach 

symulowanych prac !awy przysi$g!ych (w warunkach laboratoryjnych mo'na 

odtworzy& wiele rzeczywistych w!a%ciwo%ci ich dzia!ania, np. przypadkowy 

dobór nie znaj#cych si$ wcze%niej cz!onków grupy)

Grupowe podejmowanie decyzji