Materiały szkoleniowe Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej przy OSP Połczyn-Zdrój.
Opracowali na podstawie książki Piotra Bielickiego pt. ”Podstawy taktyki gaszenia pożarów” G. Dunder i Sz. Dunder
.
PODSTAWOWE POJĘCIA Z TAKTYKI
Klasyfikacja pożarów:
-
Pożar wewnętrzny
- jest to pożar rozwijający się i rozprzestrzeniający
w zamkniętych przestrzeniach (wewnątrz budynków, urządzeń i innych
obiektów). Pożary te dzielimy na:
POŻARY UKRYTE
–przebiegające w pustych przestrzeniach stropów, ścian budynków, czy
też wewnątrz urządzeń. Czuć zapach i niekiedy widać dym, wyczuwa się wyższą
temperaturę.
POŻARY OTWARTE
– rozwijające się w przestrzeni zamkniętej z widzialnym ogniskiem
pożaru.
-
Pożar zewnętrzny
- rozwija się i rozprzestrzenia na zewnątrz obiektu lub
poza obszarem budynku na odkrytej przestrzeni ( lasy, uprawy, składowiska otwarte itp.).
OGNISKO POŻARU
– przestrzeń, w której spalanie jest najintensywniejsze. W praktyce
często zdarza się, że w jednym pożarze występuje kilka ognisk.
POWIERZCHNIA POŻARU
– rzut strefy spalania na poziomą lub pionową płaszczyznę.
Pojedynczy pożar zewnętrzny, a często równolegle rozwijający się wewnętrzny, stwarzają
groźbę powstania pożaru blokowego lub przestrzennego.
-
Pożar blokowy
- to pożar zewnętrzny grupy budynków, często stawianych w oparciu o wspólne
ściany lub dużego, wielokondygnacyjnego obiektu. Jest to właściwie pożar przebiegający
zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz obiektu i to często na kilku kondygnacjach. Towarzyszące
pożary wewnętrzne po-wodują wzrost zadymienia oraz tworzenie stref oddziaływania cieplnego.
Pojawia się zagrożenie dla obiektów dalszych potęgowane występowaniem ogni lotnych.
-
Pożar przestrzenny
- czyli pożar zewnętrzny obejmujący obiekty zlokalizowane na dużym
obszarze (np. wiele budynków, duże parkingi, lasy, uprawy itp.). Charakteryzują się one znaczną
intensywnością spalania, silnymi ruchami powietrza, dużą predkością rozprzestrzeniania, które
mogą utrudniać, a nawet uniemożliwiać organizację działań szczególnie na froncie pożaru.
Stwarzają duże zagrożenie dla ludzi i zwierząt. Każdorazowo do gaszenia wymagany jest udział
znacznej ilości sił i środków.
-
TEREN POŻARU
– obszar, na którym znajdują się pomieszczenia, całe budynki, lasy, a także
inne obiekty palące się oraz zagrożone bezpośrednio (przez działanie temperatury) i pośrednio
(przez ognie lotne i ruchy gorących mas powietrza).
-
FRONT POŻARU
– przestrzeń, na której prędkość rozprzestrzeniania się pożaru jest
największa.
-
TYŁ POŻARU
– linia znajdująca się po przeciwnej stronie kierunku jego rozprzestrzeniania się i
rozgranicza obiekty palące się od niepalących.
-
SKRZYDŁA POŻARU
- linie boczne ograniczające teren pożaru.
OŚ POŻARU
– linia prostopadła do frontu pożaru i przechodząca przez jego teren zgodnie z
kierunkiem rozprzestrzeniania się pożaru.
-TEREN AKCJI - to obszar obejmujący teren pożaru oraz tereny związane z prowadzonymi
działaniami, a położone poza terenem pożaru nawet w znacznej odległości.
Mówiąc o terenach, czy miejscach związanych z prowadzonymi działaniami mamy na uwadze np.:
stanowiska wodne, stanowiska odwodów taktycznych, miejsca wypoczynku, punkty napraw sprzętu,
uzupełniania paliwa itp.
Pod względem taktycznym teren akcji można podzielić na trzy pozycje:
-POZYCJA WODNA
- to teren, na którym znajdują się punkty czerpania wody, ustawione zostały
pompy oraz zbudowano linie ssawne lub zasilające,
-
POZYCJA WĘŻOWA
- obszar przez który biegną główne linie wężowe, ułożone między
stanowiskiem wodnym a rozdzielaczem,
-
POZYCJA OGNIOWA
- obszar pomiędzy rozdzielaczem (hydrantem, pompą), a miejscem pożaru.
Na pozycji tej rozwinięte zostały linie gaśnicze i pracują stanowiska gaśnicze.
