dyduch4_kach

Joanna  Dyduch  -  Doktor  Nauk  Humanistycznych.  Absolwentka  kierunku
Stosunki  Międzynarodowe  i  Politologii,  Uniwersytet  Wrocławski.  Stypen-
dystka  programu  rządowego  państwa  Izrael.  Specjalistka  z zakresu  stosun-
ków  polsko-izraelskich.  Członkini  załoŜycielka  Towarzystwa  Polsko-
Izraelskiego "Nadzieja-Hatikvah" i przewodnicząca tego stowarzyszenia.

▪

IZRAEL W PISMACH POLITYCZNYCH RABINA MEIRA
KAHANE. PROBLEM MITOLOGIZACJI PAŃSTWA.

_________________________________________________________________________________________

Artykuł ukazał się w publikacji pt. „Świat - polityka - religia - u progu XXI
wieku”, pod redakcją T. Dębowskiego, Wrocław 2006r.

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

oncepcja narodu osnuta jest zwykle na zbiorze mitów i symboli, po-

zwalających ludziom identyfikować się z określoną grupą

. O przynaleŜności do

danej  grupy  decyduje,  tak  głęboka  wiara  jednostki  w  bycie  jej  częścią,  jak  rów-
nieŜ  akceptacja  tejŜe  jednostki  przez  ową  grupę.  Siłę  narodowi  daje  poczucie
wspólnej  toŜsamości  źródłem,  której  moŜe  być  historia,  ale  równieŜ  wierzenia
religijne

. W przypadku śydów, zwłaszcza tych w Izraelu, głównym budulcem

toŜsamości narodowej jest judaizm. Święta Ŝydowska księga – Tora to opowieść o
przymierzu śydów z Bogiem oraz ich predestynacji. Jest to takŜe zbiór praw i
nakazów, będących podwaliną ładu społecznego. Z drugiej zaś strony Biblia opi-
suje wiele wydarzeń mających miejsce w przeszłości, a związanych z narodem

ydowskim. Jak pisze I.Čolović, „polityka to w największej mierze sprawa sym-

boli” a ”symbole w polityce nie są jedynie środkiem (propagandowym, retorycz-
nym, demagogicznym) pozwalającym uzyskać i kontrolować polityczną moc,
która przejawia się w innej niesymbolicznej płaszczyźnie rzeczywistość”

. Dla

yda – Izraelczyka, niewyczerpanym źródłem symboli, postaw i sytuacji symbo-

licznych jest właśnie Tora. Z tej to przyczyny w izraelskim dyskursie publicznym
niezwykle chętnie i często sięga się do niej. Ten zaś, kto zyska w mniemaniu spo-
łeczeństwa prawo do interpretacji Tory, ma niewątpliwie ogromną moc.

Dzisiejszy Izrael, choć deklaruje świecki charakter, jest państwem czerpią-

cym legitymacje dla swojego istnienia właśnie z judaizmu. Twórcy nowoŜytnego
Państwa śydowskiego, mimo Ŝe afiszowali się swym laicyzmem, często i chętnie
sięgali do biblijnych wzorów męstwa, odwagi, czy roztropności. Król Dawid, Sa-
lomon czy MojŜesz byli ikonami i archetypami dla budowniczych nowego społe-
czeństwa  śydów  –  Hebrajczyków,  odrzucających  i  potępiających  idee  Ŝycia  w
Diasporze. ChociaŜ współczesne państwo Izrael, przez pierwsze 30 lat swego ist-
nienia rządzone był przez syjonistów – socjalistów z Dawidem Ben Gurionem na
czele, głęboko potępiających idee państwa religijnego i pragnących wyraźnie od-
dzielić  sprawy  świeckie  od  religijnych,  to  akcenty  religijne  były  stałym  elemen-
tem izraelskiego pejzaŜu społeczno – politycznego. Od momentu powstania pań-
stwa  Izrael  w  maju  1948  roku,  obecne  były  na  tamtejszej  scenie  politycznej  i  w

yciu społecznym ugrupowania o charakterze religijnym. Mało tego na mocy tak

zwanego  „historycznego  partnerstwa”,  Narodowa  Partia  Religijna  współrządziła
przez pierwsze 30 lat istnienia państwa, wchodząc w kaŜdy  rząd tworzony  przez
partie  Ben  Guriona  –  Mapai  (prekursorka  dzisiejszej  Partii  Pracy).  Ugrupowania
religijne miały jednak znikomy wpływ na politykę państwa. Sytuacja zmieniła się
w  latach  70.,  gdy  Mapai  straciło  pozycje  partii  predominującej,  a  do  władzy  do-
szedł  prawicowy  Likud

. W Izraelu był to czas duŜych zmian. Wojna Sześcio-

W. Sitek, Mit społeczny jako problem metodologiczno społeczny, [w]: W. Wrzesiński, Polskie

mity polityczne w XIX i XX wieku, Wrocław 1996r., s.7.

A. Antoszewski, R. Herbut, Leksykon politologii, Wrocław 1998, s. 226.

I. Čolović, Polityka symboli, Kraków 2001r., s. 5.

Patrz więcej, między innymi w: R. Y Hazan,, M. Maor [ed.], Parties, Elections and Cleavages.

Israel in Comparative and Theoretical Perspective, Frank Press, London 2000; A. Diskin, The

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

dniowa w 1967 roku i późniejsza wojna Yom Kippur w 1973 roku, były impulsem
do poszukiwania nowych ideologii, powrotu do tradycji i swego rodzaju renesan-
sem myśli narodowej, inspirowanej religią. Powstawały nowe ruchy i organizacje
religijne,  zagospodarowujące  znaczną  część  izraelskiej  sceny  politycznej.  Popar-
cie - nowe  ugrupowania  o charakterze narodowo  religijnym - zyskiwały  głównie
wśród  średniozamoŜnej,  religijnej,  przewaŜnie  sefardyjskiej,  części  społeczeń-
stwa.  Grupą  docelową  i  filarem  działalności  organizacyjnej,  dla  nowych  partii
były  środowiska  osadników  (szczególnie  dynamicznie  rozwijające  się  po  1967
roku) oraz nowych emigrantów.

Generalnie izraelskie ugrupowania religijne moŜna by podzielić, ze

względu na stosunek do państwa, na dwie grupy: religijnych syjonistów i antysy-
jonistów. Ci drudzy, zawsze pozostawali w zdecydowanej mniejszości. Natomiast
patrząc na ruchy religijnych syjonistów trzeba dodać, Ŝe od początku były wśród
nich ugrupowania działające i akceptujące zasady systemu, ale równieŜ organiza-
cje ekstremistów, nawołujące do radykalnych zmian oblicza państwa, a w walce
politycznej posługujące się przemocą i terrorem.

W tym artykule chciałabym przyjrzeć się niezwykle barwnej i budzącej

wiele  emocji  postaci  Rabina  Meira  Kahane.  Dla  jednych  terrorysty,  dla  innych
bohatera  narodowego.  Są  grupy,  które  po  dziś  dzień  widzą  w  nim  lidera  ducho-
wego,  mistyka  i  człowieka  wielkiej  poboŜności,  inni  uwaŜają,  Ŝe  był  demago-
giem, ekstremistą, a swym postępowaniem szkodził śydom i Izraelowi.

1. BIOGRAFIA RABINA MEIRA KAHANE.

Meir David Kahane urodził się 1 sierpnia 1932 roku w Nowym Jorku. Je-

go  ojciec  Charles  Kahane,  był  rabinem  zaangaŜowanym  w  działalność  ruchu  re-
wizjonistów  syjonistycznych,  a  częstym  gościem  w  domu  Kahane  był  sam  Wła-
dimir  śabotyński  –  bliski  przyjaciel  ojca  Meira  -  Charlesa.  Jako  młody  chłopak
Meir, był aktywnym działaczem Betar – paramilitarnej organizacji młodych syjo-
nistów związanych z rewizjonistami

Meir odebrał staranne świeckie wykształcenie, był absolwentem wydziału

prawa  Uniwersytetu  Nowojorskiego  o  specjalności  prawo  międzynarodowe.  Stu-
dia  rabinackie  natomiast  ukończył  w  słynnej  nowojorskiej  jesziwie  Mir  na  Bro-
oklynie.  Przez  dłuŜszy  czas  -do  połowy  lat  60  -  był  dziennikarzem  i  wydawcą
periodyku zaadresowanego do amerykańskich śydów „Jewish Press”

W latach 60. Meir Kahane pracował dla FBI, jego głównym zajęciem było roz-
pracowywanie ruchów i organizacji działających przeciwko wojnie w Wietnamie.
Posługując się fałszywym nazwiskiem Michael King – dziennikarza z Południo-

Last Days of Jerusalem. Understanding the New Israeli Democracy, Franc Class; London Port-
land, OR; 2002.

D. Shyovitz, Rabbin Meir Kahane, [w]:

http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/biography/kahane.html, stan z 08.11.2004r.

Biography of Rabbi Meir Kahane, HY”D, [w]: http://www.kahane.org/biography.html, stan z

04.11.2005r.

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

wej Afryki

, stał się członkiem nielegalnego Stowarzyszenia Johna Bircha, co

pomogło mu na zlecenie FBI rozpracować organizację. Pikanterii postaci dodają
związki z amerykańskim mafiosem Joe Colombo, do których rabin przyznał się w
wywiadzie na łamach magazynu Playboy w 1972 roku.

WaŜnym wydarzeniem w Ŝyciu Kahane był załoŜenie przez niego w 1968

roku, śydowskiej Ligi Obrony („Jewish Defense League”). Organizacja miała
początkowo na celu ochronę Ŝydowskiej biedoty zamieszkującej ubogie dzielnice
Nowego Jorku. Potrzeba ta zrodziła się z narastającego napięcia między społecz-
nością Ŝydowską a Afroamerykanami

. Z czasem Liga zaczęła organizować takŜe,

pomoc dla śydów w ZSRR. JednakŜe metody działania i instrumenty, jakimi po-
sługiwała się organizacja były bardzo kontrowersyjne. Zastraszano przeciwników,
nierzadko uŜywając przemocy. Hasłem przyświecającym Lidze było: „Nigdy
więcej”, nie chodziło jednak to by Holokaust nie wydarzył się jeszcze raz. Kahane
stworzył Ligę, by juŜ nigdy śydzi nie ginęli bezbronni, odarci z resztek godności
jak w czasie II wojnie światowej. Temu celowi miał słuŜyć między innymi, orga-
nizowany przez Ligę nielegalny handel bronią.

W 1969 roku Rabin Kahane przeprowadził się wraz z rodziną do Izraela.

Szybko  rozpoczął  tam  działalność  społeczno  –  polityczną,  powołując  do  Ŝycia
partię polityczną - Kach. W 1976 roku partia Kach po raz pierwszy wystartowała
w  wyborach  do  Knesetu,  nie  zdobyła  jednak  wystarczającego  poparcia,  by  uzy-
skać miejsce w izraelskim parlamencie, podobnie w kolejnych wyborach w 1980
roku.  Wymagany  próg  wyborczy  (1%),  ugrupowanie  M.  Kahane  przekroczyło
dopiero  w  wyborach  w  1984,  wprowadzając  do  parlamentu  jednego  przedstawi-
ciela, którym oczywiście był M. Kahane. Co prawda poparcie dla partii w trakcie
kadencji  parlamentu  wzrastało  (sondaŜe  dawały  partii  Kach  do  12  mandatów
przed  wyborami  w  1988

), to jednak ze względu na głoszone przez nią poglądy

została wykluczona z wyborów w 1988 roku

. Było to moŜliwe dzięki poprawce

do Prawa Generalnego „Kneset”, przyjętej wspólnie przez Partie Pracy i Likudu
31 czerwca 1985 roku. Zgodnie z nowym ustawodawstwem, głoszenie i nawoły-
wanie do rasizmu i nie uznawanie demokratycznego charakteru państwa dyskwa-
lifikowało kandydatów z danej listy z wyborów

Kahane wielokrotnie wchodził w kolizję z izraelskim prawem. W 1980

roku został on skazany na karę 6 miesięcy więzieni, za przygotowywanie prowo-
kacyjnych akcji na Wzgórzu Świątynnym w Jerozolimie.

Wikipedia Encyclopaedia, Meir Kahane, [w]: http://www.answers.com.topic/meir-kahane, stan z

31.03.2005r.

Izraelskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, The Kach movement – background

http://www.mfa.gov.il/MFA/Government/Law/Legal+Issues+and+Rulings/THE+KACH+MOVE
MENT+-+BACKGROUND+-+03-Mar-94.htm, stan z 08.11.2004r.

Biography of Rabbi Meir Kahane, HY”D, http://www.kahane.org/biography.html, stan z

04.11.2005r.

Partia Kach, strony internetowe Knesetu [w]:

http://www.knesset.gov.il/faction/eng/FactionPage_eng.asp?PG=41, stan z 19.09.2005r.

Prawo Generalne „Kneset”, [w]: http://www.knesset.gov.il/laws/special/eng/basic2_eng.htm;

stan z 17.09.2005.

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

Znaczną popularność zyskał w 1982 roku, gdy na prośbę izraelskiego rządu prze-
konał grupę Ŝydowskich osadników z Synaju, by ci dobrowolnie opuścili terytoria
przeznaczone do zwrotu Egiptowi. Chodziło szczególnie o grupę ekstremistów w
osadzie Yamit, którzy zabarykadowali się w synagodze groŜąc, Ŝe popełnią zbio-
rowe samobójstwo

5 listopada 1990 roku Rabin Meir Kahane podczas wykładu w Nowym

Jorku został zastrzelony przez egipskiego terrorystę – El Sayyid’a Nosair’a. Sche-
dę  po  Meirze  Kahane  przejął  jego  najmłodszy  syn  Beniamin,  polityczny  przy-
wódca  Ŝydowskich  osadników  na  Zachodnim  Brzegu  Jordanu,  lider  organizacji
Kach Chai (Kach śyje) oraz rabin i dyrektor załoŜonej przez Meira jesziwy. Ba-
niami  podzielił  los  swojego  ojca:  został  zamordowany  wraz  z  Ŝoną  Libby  31
grudnia 2001 roku. Na czele partii Kach stanął wówczas Baruch Merzel.

2. IZRAEL I JEGO SPRAWY OCZYMA RABINA KAHANE.

2.1. śYDZI I NIE- śYDZI.

Bycie śydem dla Kahane było czymś wyjątkowym, ta wyjątkowość zaś,

pochodzi od samego Boga. Tora – Święta Księga śydów czyni z nas, mówi Ka-
hane, wielką rodzinę

. Przymierze zawarte z Bogiem wyróŜnia śydów i zobo-

wiązuje do lojalność wobec Stwórcy i współwyznawców oraz do pielęgnowania
tradycji. śyd wierny przymierzu z Bogiem, nie moŜe dokonywać swobodnego
wyboru stylu Ŝycia, jego postępowanie musi być zgodne z nakazami Tory

. Bóg

stworzył człowieka by ten Ŝył w zgodzie z jego prawem – Halachą - i dzięki temu
osiągał świętość. Jest to kwintesencja istnienia świata i roli, jaką człowiek ma w
nim do spełnienia. Naród Ŝydowski zgodnie z boską koncepcją, odczytywaną
przez Kahane, winien mieszkać w Izraelu, tam się rozwijać i wzrastać. Jedynie to,
da śydom poczucie spełnienia i szczęścia, i jest w stanie doprowadzić ich do

więtości. Z drugiej jednak strony, Ŝycie w Izraelu nie jest dla Kahane jedynie

spełnieniem zachcianki czy marzenia, ale jest wypełnieniem obowiązku dobrego

yda. Dodaje równieŜ, Ŝe dla niego człowieka, który urodził się i dorastała w Sta-

nach Zjednoczonych, Izrael nie jest atrakcyjny, tak z geograficznego, jak i mate-
rialnego punktu widzenia, ale podjął decyzję emigracji by wypełnić zobowiązanie
wobec swojej rodziny i Boga. śydzi, pisze Kahane, dzielą wspólne przeznaczenie,
dlatego ich obowiązkiem jest kochać i szanować współwyznawców. Muszą oni
pamiętać, Ŝe w historii nie mieli nigdy i nie będą mieć stałego sojusznika, dlatego
mogą liczyć tylko na siebie nawzajem. Bycie śydem w mniemaniu Kahane to nie

Izraelskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, The Kach movement – background

http://www.mfa.gov.il/MFA/Government/Law/Legal+Issues+and+Rulings/THE+KACH+MOVE
MENT+-+BACKGROUND+-+03-Mar-94.htm, stan z 08.11.2004r.

M. Kahane, Why be Jewish?, [w]: http://www.kakane.org/meir/whybejewish.html, stan z

0511.2004r., s.1.

M. Kahane, The G-d of History, [w]: http://www.kahane.org.meir/jewsh_g-g.html, stan z

05.11.2004r., s.2-3.

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

tylko przynaleŜność do jednego z narodów, ani teŜ nie wyznawanie pewnej religii,
jest  to  natomiast  pewna  koncepcja  ludu  świętego,  uświęconego  przymierzem.
Tylko, gdy religia ziemia i naród idą w parze, bycie śydem ma sens.
Krytykował twórców nowoŜytnego Izraela – syjonistycznych socjalistów, którzy
chcieli stworzyć państwo świeckie. Mówił, Ŝe strach przed antysemityzmem, jaki
im przyświecał i legitymował ich poczynania, nie jest wystarczającym powodem
dla  istnienia  Państwa  śydowskiego.  Jedynym,  co  w  pełni  uzasadnia  istnienie  i
trwanie  Izraela  jest  Tora.  Koncepcja  syjonizmu  musi  iść  w  parze  z  judaizmem,
inaczej jest ona pozbawiona legitymizacji i nie ma większego sensu

Dyskredytował takŜe liberalny judaizm twierdząc, Ŝe jego zwolennicy utylitarnie i
wybiórczo  traktują  Torę.  Mówił  wręcz,  Ŝe  jest  on  raczej  świecką  filozofią,  a  nie
nurtem  religijnym.  Kahane  twierdził,  Ŝe  bliŜsi  są  mu  tacy  duchowi  liderzy  jak
PapieŜ  czy  Chomeini,  niŜ  liberalni  rabini.  Jest  tak  ze  względu  na  sposób,  w  jaki
patrzą  na  relację  Boga  z  człowiekiem.  Wolę  Boga  naleŜy  traktować  bezkrytycz-
nie, w relacjach ‘Bóg – człowiek’, nie ma miejsca na kompromis.

Konsekwencją błędnego postrzegania przynaleŜności do narodu Ŝydowskiego, jest
zdaniem Kahane - niezdrowa sytuacja, w której niereligijni Izraelczycy, mają pro-
blem  z  określeniem  swojej  toŜsamości.  Problem  ów  tkwi  przede  wszystkim  w
określeniu komponentów Ŝydowskiej toŜsamości. Kahane pyta co, jeśli nie religia
czyni  z  człowieka  śyda.  Odrzuca  on  popularną  koncepcję  istnienia  narodu  He-
brajczyków – Izraelczyków, którzy jako grupa róŜnią się od śydów w ogóle. Ka-
hane mówi, Ŝe jeśli dzisiejszy Izraelczyk odŜegnuje się od religii, pozbawia go to
prawa  do  ziemi  historycznej  Palestyny.  Bo  przecieŜ  to  judaizm  był,  jest  i  będzie
najwaŜniejszą  inspiracją  dla  syjonizmu.  To  przecieŜ  religijny  śyd  modli  się  trzy
raz dziennie o powrót do Syjonu, to religia wzbudzała tęsknotę za świętym mia-
stem  Jeruzalem  i  tylko  bycie  śydem  daje  prawo  do  powrotu.  Nazywanie  siebie
niereligijnym syjonistą dla Kahane jest absurdem. Dla rabina Kahane syjonizm to
nic  więcej  jak,  wypełnianie  boŜego  nakazu,  by  osiedlić  się  i  mieszkać  w  Erec
Israel.
Meir  Kahane  twierdził,  Ŝe  niewybaczalnym  grzechem  jest  ateizm.  Argumentuje
on, Ŝe jedynym, co pozwoliło śydom zachować toŜsamość przez 2000 lat wygna-
nia, była religia. Dziś, kiedy śydzi w końcu Ŝyją we własnym kraju, religijna po-
pulacja jest wyśmiewana, dyskredytowana i stanowi mniejszość

. Pisał on wręcz

o wojnie między religijnymi i niereligijnymi śydami. Jest to wojna cywilizacji, tej
uświęconej, czystej z tą zepsutą, to wojna między wartościami i ideami. Zachod-
nią cywilizację, jaka przynosi laicyzację społeczeństwa, Kahane nazywał zarazą,
która czyni z Izraela koszmar

. PodąŜanie za iluzją przyjemności, lansowanych

przez świat zachodni, a odrzucenie prawd i nakazów Tory, moŜe doprowadzić do

M. Kahane, Jews and Jews, [w]: http://www.kahane.org/meir/jews.html, stan z 05.11.2004r.,

s.3.

M. Kahane, Listen World, listen Jew, 1978, [w]: http://www.kahane.org/meir/listen.html, stan z

05.11.2004r., s.1

M. Kahane, Jews and Jews, [w]: http://www.kahane.org/meir/jews.html, stan z 05.11.2004r.,

s.1.

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

wewnętrznej destrukcji państwa. Kahane pisze:, „Jeśli myślisz, Ŝe to, o co nasz
naród walczył, do czego dąŜył i za co umierał tak długo, nie jest wiele warte i
moŜna to wyrzucić, dla dobrej pracy albo dziewczyny – z pewnością obudzisz się
pewnego dnia ze złamanym sercem i złamaną duszą”

Zgodnie z wolą Boga istnieje „mur między śydami i nie- śydami”

. Jeśli bo-

wiem  Izrael  ma  być  Państwem  śydowskim  tak  jak  tego  chce  Stwórca,  muszą  w
nim mieszkać śydzi. To śydzi i tylko śydzi, więc będą obywatelami Izraela. Nie
ma moŜliwości stworzenia kategorii Ŝydowskiego obywatelstwa dla nie - śydów.
Kahane  dopuszcza  moŜliwość  by  w  Izraelu  mieszkali  nie  –  śydzi,  równieŜ  Ara-
bowie, pod warunkiem, Ŝe akceptowaliby Ŝydowski, religijny charakter państwa i
przestrzegali  prawa  halachicznego.  Posiadaliby  oni  status  „obcokrajowców”,  bez
moŜliwości uzyskania obywatelstwa. Taki mieszkaniec Izraela, otrzymałby prawa
socjalne,  ale  nie  byłby  obywatelem.  Tym  samym  pozbawiony  byłby  praw  poli-
tycznych. Co prawda Kahane twierdzi, Ŝe nie ma róŜnicy między Arabami, a in-
nymi nie- śydami. UwaŜa jednak, Ŝe poniewaŜ zna Arabów bardzo dobrze wie, Ŝe
nie zaakceptowaliby tych warunków

By przynaleŜeć do narodu wybranego, trzeba nie tylko respektować zasady Tory,
ale  trzeba  być  religijnym  i  prawdziwie  praktykującym.  Dla  Kahane  dobrym  śy-
dem  jest  tylko  osoba  religijna.  Laicyzacja  śydostwa  europejskiego  w  XIX  i  XX
wieku była jego zdaniem wielką katastrofą, poniewaŜ jej konsekwencją była asy-
milacja. Zasymilowany śyd stracił czujność i uwierzył, Ŝe moŜe na przykład być
Niemcem,  Polakiem  czy  Austriakiem.  Holokaust  pokazał  jak  wielki  popełnił  on
błąd. Kahane widział zasadniczą róŜnicę między tymi, którzy urodzili się śydami,
ale  przez  wybory  swojego  Ŝycia  przestali  nimi  być,  a  autentycznymi  śydami.
Wiele  razy  podkreślał,  Ŝe  miejscem  śydów  jest  Izrael.  Ostrzegał,  Ŝe  pomimo
względnie dobrych warunków Ŝycia społeczności Ŝydowskiej w dzisiejszej Euro-
pie  i  Ameryce,  trzeba  pamiętać,  Ŝe  zawsze  moŜe  powtórzyć  się  tragedia  pogro-
mów, czy Holokaustu. Dzisiaj jest dobrze, bo Europa nie boryka się z problemami
ekonomiczno – społecznymi, jeśli się to zmieni, naleŜy oczekiwać zdaniem Kaha-
ne  eksplozji  antysemityzmu.  Dlatego  śydzi  naprawdę  bezpieczni  będą  we  wła-
snym domu –  Izraelu. Bóg nie chce by  śydzi mieszkali w rozproszeniu, chce by
mieszkali w podarowanym im przez Boga domu Izraela. Jeśli ci postępują inaczej,
muszą liczyć się z ryzykiem

W jednym z wywiadów Kahane przyznał, Ŝe wiedziona przez niego partia Kach
od początku liczyła na zrozumienie i poparcie śydów sefardyjskich. Sefardyjczy-
cy, którzy do Izraela przebyli z krajów arabskich, mieli zdaniem Kahane szcze-

M. Kahane, Why be Jewish?, [w]: http://www.kakane.org/meir/whybejewish.html, stan z

05.11.2004r., s.1.

R. Merui, P. Simonnot, Israel’s Ayatollahs: Meir Kahane and the Far Right in Israel, New

York, Saqi Books, 1987. [w]: http://www.kahane.org/meir/interview.htm; stan z 11.05.2004r., s.2.

M. Kahane, The Arabs in Erec Israel, [w]: http://www.kahane.org/meir/arabs.html , stan z

05.11.2004r., s.2.

M. Kahane, Regretting the exile, [w]: http://www.kahane.org/meir/exile.html, stan z

10.112004r., s.1.

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

gólnie rozumieć potrzebę, transferu Arabów z Izraela, którego był orędownikiem.
Jako  ludzie,  którzy  przez  wiele  pokoleń,  Ŝyli  wśród  Arabów  wiedzą,  Ŝe  śydzi  i
Arabowie nigdy nie będą Ŝyć w symbiozie. Podkreślał równieŜ, Ŝe Sefardyjczycy
są  najbardziej  wartościową  grupa  społeczną  w  Izraelu.  Nie  zostali  oni  dotknięci
skazą  liberalizmu  społecznego,  nie  chcieli  się  nigdy  asymilować  i  nie  byli  zwo-
lennikami laicyzacji, jak śydzi europejscy. Przeciwnie w okresie Diaspory, pielę-
gnowali obyczaje i byli wierni tradycji Ŝydowskiej.

Rabin Kahane był zagorzałym przeciwnikiem małŜeństw mieszanych. Przypomi-
nał, Ŝe tego rodzaju związki są zakazane przez Halachę. ZauwaŜa, Ŝe problem ten
dotyka nie tylko śydów w Diasporze, jest on widoczny takŜe w Izraelu. Jego zda-
niem  niemal  w  kaŜdej  arabskiej  wiosce  w  Izraelu  moŜna  znaleźć,  Ŝydowskie
dziewczęta,  które  poślubiły  Arabów.  Są  to,  jak  twierdzi,  głównie  Sefardyjki,  z
biednych  rodzin,  skuszone  arabskimi  pieniędzmi,  samochodami,  etc.  Dramatyzm
sytuacji polega na tym, Ŝe ich dziadkowie, czy rodzice przybyli do Erec Israel na
przykład  z  Maroka,  gdzie  pielęgnowali  tradycje  judaizmu  przez  2000  lat,  a  one
urodzone  w  Państwie  śydowskim  nie  potrafią  docenić  daru,  jaki  otrzymały  od
losu. Kahane dodaje, Ŝe gdyby mógł uczyniłby z małŜeństw mieszanych przestęp-
stwo, a tych któŜ weszliby  w zakazane związki, karałaby  karą  grzywny,  a nawet
więzienia.

Kahane określał siebie mianem nacjonalisty. Państwo Izrael miało być państwem
wolnym  od  obcych  wpływów  religijnych,  kulturowych  i  ideowych.  Chciałby  w
Izraelu  mieszkali  tylko  śydzi.  Co  prawda,  kaŜdy  moŜe  stać  się,  po  pomyślnej
konwersji  religijne,  śydem.  Kahane  podkreślał,  Ŝe  nie  krew  a  filozofia  Ŝyciowa,
kultura i idee czynią z człowieka śyda. W idealnym Erec Izrael nie byłoby miej-
sca  na  małŜeństwa  mieszane,  na  liberalnych  wyznawców  judaizmu,  na  ateistów,
komunistów, a przede wszystkim na nie-śydów

2.2. PAŃSTWO I PRAWO.

Dla rabina Meira Kahane, Izrael nie jest zwykłym państwem a jest pewną kon-
cepcją. Nie chodzi tu bynajmniej o koncepcję socjalizmu, nacjonalizmu, czy innej
wymyślonej przez ludzi filozofii. Koncept ów pochodzi od Boga

. W wersji mi-

nimum Izrael musi być zamieszkiwany w większości przez śydów, którzy w pań-
stwie tym będą posiadać zwierzchnią władzę i będą stanowić prawa. Takie roz-
wiązanie jednak niesie ze sobą ryzyko, „co stanie się, bowiem, gdy Arabowie
mieszkający w Izraelu będą rozmnaŜać się w szybkim tempie i staną się większo-

cią? Meir Kahane pytał: „Czy Izrael pozostanie Państwem śydowskim? Czy

M. Kahane, The Arabs in Erec Israel, [w]: http://www.kahane.org/meir/arabs.html , stan z

05.11.2004r., s.1.

M. Kahane, Listen World, listen Jew, 1978, [w]: http://www.kahane.org/meir/listen.html, stan z

05.11.2004r., s.2.

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

będziemy musieli zaakceptować fakt, Ŝe to Arabowie podejmują decyzje?”

Zgodnie  z  zasadami  nowoczesnej  demokracji,  naleŜałoby  udzielić  na  powyŜsze
pytania pozytywnej odpowiedzi. Kahane widzi jaskrawą sprzeczność między de-
mokracją  a  syjonizmem.  Jego  zdaniem  zaakceptowanie  zasad  demokracji  godzi-
łoby  w  idee  Państwa  śydowskiego.  Demokracja,  która  zakłada  równe  prawa  dla
wszystkich  bez  względu  na  identyfikacje  narodową  czy  religię  i  syjonizm,  który
głosi idee Państwa śydowskiego nie są do pogodzenia. Dlatego teŜ zdaniem rabi-
na  Kahane,  Deklaracja  Niepodległości  Izraela,  jest  dokumentem  pozbawionym
logiki,  a  jej  twórcy  to  „schizofrenicy”.  PoniewaŜ  Deklaracja  to  jedno  z  najwaŜ-
niejszych  dokumentów  i  stanowi  wykładnię  dla  prawodawstwa  izraelskiego,
wszelkie  prawa,  które  powstały  w  oparciu  o  nią,  są  legislacyjnymi  bublami.  Ka-
hane sądził, Ŝe jedynym ratunkiem dla Izraela jest głęboka przemiana systemowa
państwa. PoniŜej przestawione zostaną jego pomysły reform systemu polityczno –
społecznego w Izraelu.

ródłem prawodawstwa w Państwie śydowskim powinien być Judaizm. Demo-

kracja  jest  moŜliwa,  ale  tylko  w  sytuacji  bezwzględnego  zaakceptowania  prawd
zapisanych w Torze. Halacha musi mieć charakter absolutnych i bezdyskusyjnych
nakazów, gwarantowanych sankcjami. Judaizm dla Kahane jest zbiorem wartości,
nadających  Ŝyciu  sens,  natomiast  jedyną  wartością  znanej  nam  demokracji,  jest
materializm  i  konsumpcjonizm.  Demokracja  lansuje  niebezpieczną,  zdaniem  Ka-
hane, koncepcję – pragnienia by mieć więcej i więcej. Podnoszenie standardu Ŝy-
cia  nie  idzie  w  parze  z  rozwijaniem  swojego  wnętrza,  przeciwnie  dla  wielu  dzi-
siejszych  Izraelczyków  waŜniejsze  jest  wygodne  Ŝycie,  niŜ  Ŝycie  zgodne  z  Torą.
Rabin Kahane obawia się, Ŝe Izraelczycy gotowi są zrobić wszystko, w tym oddać

więtą Ziemię Izraela (przede wszystkim Zachodni Brzeg), gdyby Ameryka im to

nakazała, pod groźbą zamroŜenia pomocy finansowej. Paradoksalnie Kahane wi-
dzi w Ameryce największego sprzymierzeńca i gwaranta sprawy Izraela.

Modelowe Państwo śydowskie powinno, zdaniem Kahane mieć króla, ewentual-
nie prezydenta. NajwyŜsza władza winna jednak leŜeć w rękach sądu rabiniczne-
go

. Dopuszczał on istnienie parlamentu, któremu powierzyłby sprawy, na przy-

kład  armii  bądź  więzień,  o  których  nie  wypowiada  się  Tora.  Bezsprzecznie  naj-
wyŜszym prawem byłaby Halacha – Ŝydowskie prawo religijne. I tak respektowa-
nia  i  świętowanie  dnia  odpoczynku  –  szabatu,  byłoby  obowiązkowe  dla  wszyst-
kich mieszkańców  Izraela. Oznaczałoby to w skróci między innymi, Ŝe podróŜo-
wanie  w  szabat  byłoby  niemoŜliwe.  Wszystkie  punkty  gastronomiczne,  restaura-
cje, sklepy z Ŝywnością musiałyby sprzedawać jedynie koszerne produkty. Insty-
tucją uprawnioną do interpretowania Halachy byłby NajwyŜszy Sąd Rabiniczny -
Sanhedryn. Członkowie Sądu NajwyŜszego nie byliby wybierani przez obywateli,
a nominowani.

R. Merui, P. Simonnot, Israel’s Ayatollahs: Meir Kahane and the Far Right in Israel, New

York, Saqi Books, 1987. [w]: http://www.kahane.org/meir/interview.htm; stan z 11.05.2004r.

Ibidem.

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

Państwo  rządzone  prawem  Tory,  nie  gwarantowałoby  na  przykład  wolności  sło-
wa,  oprócz  tego,  przy  załoŜeniu,  Ŝe  istniałby  Sanhedryn  –  dopuszczalna  byłaby
kara śmierci, której dzisiejsze prawodawstwo Izraela nie przewiduje.

Zmiana systemu edukacji jest dla Kahane  celem  priorytetowym. Edukacja finan-
sowana  przez  państwo,  w  wizji  Rabina  Kahane  byłaby  w  przewaŜającej  części
religijna.  Tylko  w  taki  sposób  moŜna  byłoby  zachować  Ŝydowski  charakter  pań-
stwa. śycie społeczne poddałby on kontroli państwa, przy czym sprawy socjalne
chciał oddać w ręce  Agencji śydowskiej, która  miałaby być organizacją prywat-
ną.  Dzięki  temu  państwo  nie  musiałoby  wypłacać  na  przykład  zasiłków  rodzin-
nych,  a  Agencja  śydowska  robiłaby  to  tylko  dla  Ŝydowskich  mieszkańców  Izra-
ela. Kahane uwaŜał równieŜ, Ŝe jawną niesprawiedliwością jest, Ŝe tylko  Ŝydow-
ska młodzieŜ słuŜy w wojsku lub jak w przypadku młodzieŜy religijnej odpraco-
wywuje  wojsko  w  formie  tak  zwanej  narodowej  słuŜby  (National  Service).
Twierdził,  Ŝe  Arabowie  równieŜ  powinni  zostać  objęci  obowiązkiem  owej  naro-
dowej  słuŜby.  Budowaliby  na  przykład  drogi  lub  wykonywaliby  inne  cięŜkie  ro-
boty.  To  uczyniłoby  ich  Ŝycie  trudniejszym  ‘zachęcając’  ich  tym  samym  do
opuszczenia Izraela. Kolejnym impulsem do podjęcia decyzji o opuszczeniu Izra-
ela  miałby  być  zakazanie  Arabom  korzystania  z  plaŜ  uŜywanych  przez  śydów.
Tak  by  arabscy  męŜczyźni  nie  mogli  patrzeć  na  Ŝydowskie  dziewczęta.  Kahane
chciał  takŜe„wyczyszczenia  izraelskiego  radia  i  telewizji  z  szalonych  i  niebez-
piecznych ludzi lewicy, którzy kaŜdego dnia niszczą kraj od wewnątrz”

Utworzenie  państwa  Izrael  w  1948  roku,  zwiastuje,  zdaniem  rabina  rozpoczęcie
ery Mesjasza. Kiedy mieszkańcy Izraela wykaŜą się poboŜnością Mesjasz przybę-
dzie.  Jeśli  naród  wybrany  zasłuŜy  Ŝyciem  zgodnym  z  Halachą  przybycie  Zbawi-
ciela nastąpi w glorii i chwale, która spłynie na ludzi. Jeśli jednak śydzi nie będą
poboŜni  i  wytrwali  w  swym  oczekiwaniu  na  Zbawcę  ześle  on  na  nich  ogromne
cierpienia

Wypowiadając się na temat granic Izraela, Kahane przyznaje, Ŝe o tychŜe grani-
cach mowa jest w Biblii. Zgonie, z którą Państwo śydowskie powinno sięgać na
południu El Arish, co powoduje, Ŝe cały północny Synaj jest w granicach Izraela.
Na wschodzie granica winna przebiegać wzdłuŜ zachodniego brzegu rzeki Jordan.
Erec Izrael zdaniem Meira Kahane, powinien w swych granicach zawierać, część
dzisiejszego Libanu, Syrii a nawet Iraku. Tak wytyczone granice są zdaniem Ka-
hane, wersją minimum. Jest to ziemia, pisze Kahane, po której, stąpali Abraham i
jego synowie, gdzie rozgrywały się losy Jakuba i Izaaka, Dawida i Saula

. Kaha-

M. Kahane, I Am Not Ashamed, [w]: http://www.kahane.org/meir/Noashamed.htm, stan z

05.11.2004r. s.2.

M. Kahane, Ha’Atzmaut (Independence Day), [w]:

http://www..Kahane.org/meir/independenceday.htm, stan z 05.11.2004r., s.3.

M. Kahane, Why be Jewish?, [w]: http://www.kakane.org/meir/whybejewish.html, stan z

05.11.2004r., s.2.

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

ne nakłania i przekonuje do emigracji śydów Diaspory do Izraela, mówi, Ŝe „śy-
dzi potrzebują Ziemi Izraela a ona potrzebuje ich”

Stolicą Państwa śydowskiego jest w wizji Kahane, oczywiście Wieczne Miasto
Jeruzalem. W najświętszym miejscu stolicy - Wzgórzu Świątynnym - górować
nad miastem będzie znowu Ŝydowska trzecia Świątynia Jerozolimska

Jeśli  chodzi  o  program  społeczno  –  ekonomiczny,  Kahane  był  orędownikiem
prywatnej własność. Sam mówił o sobie jako o ekonomicznym liberale. Chciał by
do  Izraela  przypływał  zagraniczny  kapitał,  a  rząd,  stwarzał  dogodne  warunki  dla
inwestycji  i  rozwoju  przedsiębiorczości.  Zastrzega  jednak,  Ŝe  ów  ‘zagraniczny
kapitał’, winien pochodzić od śydów z Diaspory. Widział jednocześnie potrzebę
stworzenia zabezpieczeń społecznych, róŜnych jednak dla śydów i nie-śydów.

2.3 ŚWIAT ARABSKI A IZRAEL.

Kahane  często  powtarzał,  Ŝe  istnieje  bardzo  wiele  róŜnic  między  światem  arab-
skim a światem Ŝydowskim. Są to róŜnice nie do przezwycięŜenia i powodują, Ŝe
współŜycie  Arabów  z  śydami  jest  niemoŜliwe.  RóŜnice  te  tkwią  w  odmiennym
systemie  wartości,  a  co  za  tym  idzie  innym  spojrzeniu  na  świat  i  swoje  w  nim
miejsce. Szczególnym problemem są dla rabina Arabowie palestyńscy

po pierw-

sze, poniewaŜ śydzi muszą dzielić z nimi przestrzeń Ŝyciową, a po drugie, dlate-
go Ŝe, zgłaszają oni pretensje do ziemi i państwa na ziemi historycznej Palesty-
ny

Błędem  i  naiwnością  lewicy  izraelskiej  jest  wiara,  Ŝe  moŜna  „kupić  Arabów”,
posyłając  ich  na  hebrajskie  uniwersytety,  podnosząc  ich  standard  Ŝycia.  Tłuma-
czenie Arabom, Ŝe śydzi przybywając do Palestyny zastali tam „pustynie”, a dziś
uczynili  z  niej  „kwitnący  ogród”,  jest  naiwne.  Mądry,  dumny  Arab  odpowiada:
„wtedy  to  była  moja  pustynia,  dziś  jest  to  nie  mój  ogród”.  Arabowie  -  zdaniem
Kahane - nigdy nie pogodzą się z obecnością śydów w Palestynie, nigdy teŜ nie
zrozumieją i nie zaakceptują nakazów boskich wobec śydów. Dlatego teŜ - mówi
Kahane  - „Arabowie muszą opuścić  Izrael”. Stać to się powinno jak najszybciej,
poniewaŜ demografia i czas gra na niekorzyść Państwa śydowskiego. Najbardziej
problematyczną  grupą  Arabów,  są  dla  Kahane  nie  Arabowie  z  Terytoriów  Oku-
powanych,  (czyli  ze  Strefy  Gazy  i  Zachodniego  Brzegu  Jordanu),  lecz  ci,  którzy
posiadają  izraelskie  obywatelstwo.  Rabin  Kahane  nie  zgadza  się  z  koncepcją
aneksji Terytoriów Okupowanych, razem z mieszkającymi tam Arabami. Podkre-

la, Ŝe ostatnią rzeczą, jaka potrzebna jest Izraelowi to rzesza Arabów w granicach

Ibidem.

M. Kahane, The G-d History, [w]: http://www.kahane.org/meirjewish_g-d.html, stan z

05.112004r., s.2.

Kahane celowo unika sformułowania “Palestyńczycy”, uwaŜa Ŝe nie róŜnią się oni zasadniczo

niczym od innych Arabów, odmawia im ty samym odrębności narodowej.

M. Kahane, The Arabs in Erec Israel, [w]: http://www.kahane.org/meir/arabs.html , stan z

05.11.2004r., s.1.

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

państwa, którzy cieszyliby się tymi samymi prawami, co śydzi Argumentuje, Ŝe z
chwilą, gdy izraelscy Arabowie uzyskają większość w demokratycznym Państwie

ydowskim, będzie to jego koniec. Zmienią oni prawo i charakter tego państwa, a

ydom pozostanie spakować walizki i uciekać. Kahane apeluje by działać zanim

nie jest za późno.
Rozwiązaniem  problemu,  jakim  są  dla  Izraela  Arabowie,  jest  zdaniem  Kahane  –
ich  transfer.  Wielka  akcja  usunięcia  populacji  arabskiej  z  Izraela,  poprzedzona
miałaby być ofertą rekompensaty finansowej, dla tych Arabów, którzy dobrowol-
ne opuściliby kraj. Wszystkich pozostałych trzeba byłoby usunąć siłą. Uzasadnie-
nie  transferu  jest  zdaniem  Kahane  to,  Ŝe  poprzez  odseparowanie  śydów  od  Ara-
bów, udałoby się ocali wiele istnień ludzkich

Z technicznego punktu widzenia planowany, przez Kahane transfer miałby odby-
wać się przez rzekę Jordan. Izraelczycy przewiesiliby mosty na Jordanie, którymi
„przetransportowaliby”  wszystkich  izraelskich  Arabów  do  Jordanii.  Sfinansowa-
nie  przedsięwzięcia  spoczywałoby  na  barkach  Państwa  śydowskiego,  ale  przede
wszystkim  to  śydzi  z  całego  świat  winni  poczuwać  się  do  odpowiedzialności  za
Erec Israel i przeznaczyć na ten cel spore środki finansowe. Z drugiej strony, Ka-
hane przypomina, Ŝe świat arabski jest winny śydom duŜo pieniędzy. Chodzi tu o
majątki śydów sefardyjskich, którzy uciekli z krajów arabskich. W tekście „Wy-
miana Populacji”

, Meir Kahane pisze, Ŝe transfer Arabów z Izraela byłby swego

rodzaju wymianą populacji. Wylicza kolejno kraje arabskie, w których Ŝydowska
populacja sięgała nawet do kilkuset tysięcy ludzi, a które dziś nie posiadają wcale
bądź prawie wcale mniejszości Ŝydowskiej. To, Ŝe w Algierii, Maroko, Tunezji,
Syrii, Libii, Egipcie, Iraku, Jemenie i innych krajach, po śydach nie pozostał na-
wet ślad było - zdaniem rabina - nie tylko efektem utworzenia państwa Izrael, ale
równieŜ prześladowania śydów, licznych pogromów i krzywdzącego mniejszość

ydowską prawodawstwa. Konkludując, Kahane pisze, Ŝe od 1948 roku kraje

arabskie opuściło ok. 750 000 śydów: gdyby wymiana populacji między Pań-
stwem śydowskim i państwami arabskimi miała miejsce wkrótce po 1948 roku,
dysproporcje demograficzne byłyby na korzyść śydów

Niedorzecznym jest zdaniem rabina przyrównywanie jego pomysłu transferu Ara-
bów, do poczynań hitlerowców w czasie II wojny światowej. Twierdził, po pierw-
sze, Ŝe śydzi w Niemczech nigdy nie traktowali niemieckiej ziemi jak własnej
ziemi, ukradzionej im przez Niemców. Kahane w swoich pismach pisze równieŜ,

e niemieccy śydzi nie mordowali masowo Niemców, gwałcąc niemieckie kobie-

ty i zabijając niewinne dzieci. Dlatego nie moŜna porównać tych sytuacji

Meir Kahane uwaŜał, Ŝe w relacjach z Arabami, śydzi nie mogą pozostawać bier-
ni wobec arabskiego terroru. Było on zwolennikiem koncepcji „Oko za oko. Ząb

M. Kahane, They must go, [w]: http://www.kahane.org/meir/theymustgo.html, 05.11.2004r., s.1.

M. Kahane, An Exchange of Populations, [w]: http://www.kahane.org/meir/anExchange.htm,

stan z 05.11.2004r., s.1-2.

Ibidem.

M. Kahane, They must go, [w]: http://www.kahane.org/meir/theymustgo.html, 05.11.2004r., s.1-

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

za ząb”. Kahane w swojej wizji Państwa śydowskiego, nie widzi takŜe miejsca
dla Arabów w Jerozolimie. Szczególnie draŜni go obecność Muzułmanów na
Wzgórzu Świątynnym. UwaŜa, Ŝe nie mają oni Ŝadnego prawa do tego miejsca

Mówi,  Ŝe  wybudowanie  dwóch  meczetów  w  najświętszym  dla  śydów  miejscu,
było  i  pozostaje  wielką  prowokacją,  i  moŜna  by  było  ją  porównać  do  sytuacji
gdyby  śydzi  wybudowali  w  Kaabie  (w  Mekce),  dwie  synagogi.  Dlatego  Arabo-
wie  muszą  opuścić  Wzgórze  Świątynne.  I  jeŜeli  jedynym  sposobem  by  tak  się
stało  jest  wysadzenie  w  powietrze  meczetów,  Kahane  nie  miałby  nic  przeciwko.
Dzisiejszy stan rzeczy,  gdy  śydzi nie mogą modlić się na Wzgórzu Świątynnym
jest  dla  Kahane  nie  do  zaakcweptoania.  Nie  potrafi  zrozumieć  jak  w  Państwie

ydowskim, śyd nie ma wstępu do najświętszego miejsca judaizmu. Jego zda-

niem Izraelczycy błędnie zachowuje się jak okupant Jerozolimy, a nie jak jej wła-

ciciele, co wykorzystywane jest skrzętnie przez Arabów. Izraelska władza nie

dość, Ŝe nie reaguje, na wysyłaną w świat informację o palestyńskich aspiracjach
uczynienia z Jerozolimy stolicy swojego państwa, to jeszcze pozostaje bierna wo-
bec aktów terroru na modlących się u podnóŜa Wzgórza (przy Ścianie Płaczu),

ydów

. Kahane twierdzi, Ŝe tylko ten, kto kontroluje Wzgórze Świątynne, kon-

troluje Jerozolimę, a ten, kto kontroluję Jerozolimę kontroluje całą Ziemię Świę-
tą

2.4 POKÓJ I WOJNA.

O wojnie czy pokoju decyduje Bóg. To on za pośrednictwem Tory, mówi jak po-
boŜny  śyd  powinien  postępować  w  określonej  sytuacji.  Z  punktu  widzenia  dzi-
siejszego  Izraela najwaŜniejszym przesłaniem Tory jest przykaz utworzenia Pań-
stwa śydowskiego i osiedlania się w nim śydów z całego świata. Tora wyraźnie
mówi,  Ŝe  jest  czas  wojny  i  czas  pokoju

. Kiedy zagraŜa ci niebezpieczeństwo,

powinieneś się bronić i przemoc jest wtedy uzasadniona – mówi Kahane. Przemo-
cy, zgodnie z Halachą, moŜna uŜyć nie tylko wobec nie - śydów, ale równieŜ wo-
bec tych śydów, którzy swym postępowaniem gwałcą zasady judaizmu. Warto w
tym miejscu dodać, Ŝe rewanŜ, takŜe krwawy, za wyrządzone krzywdy jest tak
zwana mictwą (dobrym uczynkiem).

Arabowie nienawidzą, a co waŜniejsze nie akceptują, Państwa Izrael. To czyni z
nich największych wrogów śydów. Wojna Ŝydowsko – arabska, jaka trwa od
dziesiątków lat, pochłonęła wiele ofiar po obu stronach. Jednak jak pisze, „wojna

M. Kahane, The Tempe Mount is… from Uncomfortable question for comfortable Jews, 1987,

[w]: http://www.kkahane.org/meir/templemount.html, stan z 05.11.2004r., s.2.

M. Kahane, I Am Not Ashamed, [w]: http://www.kahane.org/meir/Noashamed.htm, stan z

05.11.2004r. s.1.

Ibidem, s.7.

M. Kahane, War and peace, [w]: http://www.kahane.org/meir/warandpeace.html, stan z

05.11.2004r., s.1.

M. Kahane, Revenge – the Jewish approach, [w]: http://www.kahane.org/meir/revenge.html,

stan z 05.11.2004r., s.1.

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

jest wojną, albo ty zabijasz wroga albo on zabija ciebie”

. Kahane twierdzi, Ŝe

nie jest za zabijaniem Arabów. Mówi, Ŝe chce by Ŝyli oni w pokoju i byli szczę-

liwi - ALE – nie w Izraelu!

. Nie jest on za pokojem za wszelką cenę. śydzi

walczyli o przetrwanie przez 3000 lat, nie widzi on, więc przeszkód by walczyć
kolejne 50, czy 500 lat. Stwierdza, Ŝe lepszym dla śydów jest własne państwo,
którego świat nie akceptuje niŜ Auschwitz, który dla wielu byłby dobrym rozwią-
zanie

Obecnie, kiedy dominują niekonwencjonalne metody walki, największym zagro-

eniem bezpieczeństwa i stabilności jest terroryzm. Dla Kahane terroryzm jest

produktem kultury islamu

. W Stanach Zjednoczonych widzi główną siłę mogącą

przeciwstawić się fali arabskiego terroryzmu. Problem jednak tkwi w amerykań-
skiej percepcji problemu terroryzmu. Zdaniem rabina Kahane, nie moŜna z terro-
rystami negocjować, terrorystów naleŜy zabijać. Bezwzględność w postępowaniu
z terroryzmem, jest jedyną właściwą strategią. Ścigać i karać naleŜy nie tylko
bezpośrednich wykonawców aktów terroru, ale równieŜ organizacje terrorystycz-
ne i państwa je wspierające

3. WPŁYW FILOZOFII KAHANE NA DZISIEJSZY IZRAEL.

Po śmierci rabina Meira Kahane głoszone przez niego za Ŝycia idee, nie

straciły na znaczeniu, przeciwnie, ich rola rosła a wpływ na wizerunek izraelskiej
sceny  politycznej  był  ogromny.  Krzewicielem  koncepcji  Meira  Kahane,  był  jego
syn  Beniamin,  aktywista  partii  Kach  i  załoŜyciel  bliźniaczego  stowarzyszenia
Kahane Chai. Obydwie organizacje, partia Kach i Kahane Chai, działały i działają
głównie  na  terytorium  Zachodniego  Brzegu,  siedzibą  operacyjną  zaś  jest  osada  -
Kiriat Arba, niejako ‘przyklejona’ do Hebronu.
Organizacje widoczne i znane były nie tylko dzięki kontrowersyjnym pomysłom,
ale przede wszystkim, za sprawą  aktów terroru  podejmowanych przez ich człon-
ków. W 1991 roku członkowie partii Kach zorganizowali zamach na Amerykań-
skie  Centrum  Kulturalne  w  Jerozolimie.  Tego  samego  roku  w  Madrycie  został
aresztowany  Beniamin  Kahane,  który  groził,  Ŝe  zabije  uczestników  Madryckiej
Konferencji Pokojowej.

Na swoim koncie członkowie partii Kach mają atak (1992r.) na palestyń-

skiego przywódcę Fajsala Husajniego, w jerozolimskim sądzie. Prawdopodobnie

R. Merui, P. Simonnot, Israel’s Ayatollahs: Meir Kahane and the Far Right in Israel, New

York, Saqi Books, 1987. [w]: http://www.kahane.org/meir/interview.htm; stan z 11.05.2004r.,
s.11.

M.Kahane, Peace?, [w]: www.kahane.org/meir/peace.html, stan z 05.11.2004r., s.1.

Ibidem, s.2.

Dla Kahane, nielegalne działania wiedzionych przez niego organizacji, szmuglowanie broni,

oraz akcje paramilitarne nie nosiły znamion terroryzmu. Zapewne nie zgodziłby się, gdyby Ŝył z
amerykańskim Departamentem Samu, który wpisał Kach i Kach Chai za organizacje terrorystycz-
ne.

M. Kahane, USA must have guts to terrorize terrorists, [w]:

http://www.kahane.org/meir/terrirists.htm, stan z 10.11.2004r.

_______________________________________________________________________________

ORUM

ZRAEL-

OLSKA-

UROPA

▪

www.forum-ipe.org

są równieŜ odpowiedzialni za eksplozję granatów na targu we Wschodniej Jerozo-
limie (listopad 1992r).
Szczególna aktywnością Kach wykazywała się w roku 1993, co miało związek z
progresem w procesie pokojowym. 24 października członkowie partii zdetonowali
ładunki wybuchowe pod ambasadą francuską w Tel Awiwie, co miało być odpo-
wiedzią na wizytę Arafata w ParyŜu i przyjęcie go przez francuskie władze

. 8

listopada 1994 roku osadnik, sympatyk partii postrzelił dwóch Palestyńczyków.
W  lutym  1994  roku  członek  partii  Kach,  Baruch  Goldstein  wtargnął  do  meczetu
al-Ibrahimi  w  Hebronie  i  zastrzelił  29,  a  ranił  200  modlących  się  tam  muzułma-
nów

. Przywódcy partii uznali jego czyn za bohaterski. OWP, w odpowiedzi za-

wiesiło rokowania pokojowe, a przez terytoria zamieszkiwane przez Palestyńczy-
ków przetoczyła się fala protestów i zamieszek. Natomiast amerykański Departa-
ment Stanu uznał po tym wydarzeniu partię Kach, za organizacje terrorystyczną

Innym wydarzeniem, jakie wstrząsnęło nie tylko Izraelem, ale równieŜ odbiło się
szerokim  echem  na  całym  świecie,  było  zamordowanie  w  listopadzie  1995  roku,
izraelskiego premiera Icchaka Rabina przez sympatyka partii Kach i Kahane Chai,
religijnego studenta Uniwersytetu Bar Ilan – Igala  Amira.
Działalność grup, dla których ideologiczną inspiracją jest filozofia M. Kahane, nie
słabnie równieŜ w ostatnich latach. W kwietniu 2002 roku policja aresztował by-
łego  rzecznika  prasowego  partii  Kach,  za  powiązania  z  planowanym  atakiem
bombowym na szkołę dla palestyńskich dziewcząt i szpital we Wschodniej Jero-
zolimie

***

PowyŜsze przykłady świadczą nie tyle o popularności pomysłów na państwo rabi-
na Meira Kahane, co o niebezpieczeństwie, jakie niosą ze sobą interpretacje jego
nauki. W przypadku sytuacji na Bliskim Wschodzie trudno o wiarygodne i pewne
prognozy.  Zbyt  wiele  czynników,  tak  zewnętrznych  jak  i  wewnętrznych,  nadaje
dynamikę zachodzących tam procesom. Dlatego teŜ trudno sondować, czy nastro-
je  społeczeństwa  izraelskiego  będą  się  radykalizować  i  czy  koncepcje  Kahane
będą zyskiwały nowych zwolenników? Czy moŜe odwrotnie, zwycięŜy podejście
umiarkowane?  Niewątpliwie  izraelska  lewica,  utoŜsamiana  z  owym  umiarkowa-
nym  podejściem,  od  lat,  systematycznie  traci  na  znaczeniu.  Natomiast  partie  i
organizacje, które  w swoich programach zawierają idee, jakich krzewicielem był
bohater  tego  artykułu,  posiadają  reprezentantów  w  Knesecie.  Chodzi  tu  przede
wszystkim  o  partię  Avigdora  Libermana  –  Zjednoczenie  Narodowe.  RównieŜ,  w

Encyklopedia terroryzmu, Wydawnictwo Bellona / MUZA, Warszawa 2004r., s.352.

Encyklopedia terroryzmu, Wydawnictwo Bellona / MUZA, Warszawa 2004r., s.350.

U.S. Department of State, Foreign Terrorist Organizations, [w]:

http://search.state.gov:8080/queryStateGov, stan z 31.03.2005r

Center for defense information, Terrorism project, [w]: http://www.cdi.org/terrorism/kach-

pr.cfm, stan z 23.03.2005r.