background image

 

Cz.2_ GENETYKA_Laboratorium_2013/14 

 

1. IZOLACJA DNA PLAZMIDOWEGO BAKTERII 

Opracowano szereg metod oczyszczania plazmidowego DNA bakterii, z których ka

ż

da obejmuje 

trzy etapy: - hodowl

ę

 bakterii (namna

ż

anie plazmidów) 

- liz

ę

 bakterii, (rozpuszczenie) 

- oczyszczanie plazmidowego DNA.  

Plazmidy izoluje si

ę

 najcz

ęś

ciej z hodowli płynnych, w których podło

ż

e uzupełnione jest 

odpowiednim antybiotykiem, którego gen oporno

ś

ci znajduje si

ę

 na plazmidzie. We wszystkich 

metodach izolacji plazmidowego DNA wykorzystuje si

ę

 dwie istotne ró

ż

nice pomi

ę

dzy DNA 

genomowym a DNA plazmidowym bakterii: - DNA genomowy jest wielokrotnie wi

ę

kszy od DNA 

plazmidu, - podczas procedury izolacji DNA plazmidowego DNA genomowy zostaje trwale 

zniszczony, podczas gdy DNA plazmidowy pozostaje w postaci form CCC (ang. covalently closed 

circle).  

Odwirowane komórki bakteryjne poddawane s

ą

 lizie. Bakterie ulegaj

ą

 lizie pod wpływem 

detergentów (SDS, Sarkozyl, Triton X-100), rozpuszczalników organicznych, roztworów 

alkalicznych (liza alkaliczna) lub wysokiej temperatury (liza termiczna). Stosowany mo

ż

e by

ć

 

równie

ż

 lizozym - enzym trawi

ą

cy 

ś

cian

ę

 komórkow

ą

 bakterii (nie działa w pH<8.0). W metodzie lizy 

alkalicznej bufor o wysokim pH zawieraj

ą

cy NaOH i SDS powoduje całkowit

ą

 liz

ę

 komórki jak 

równie

ż

 denaturacj

ę

 genomowego DNA, natomiast plazmidowy DNA w formie CCC zostaje 

zdenaturowany jedynie na niewielkich odcinkach. W przypadku otrzymywania plazmidowego DNA 

metod

ą

 termiczn

ą

, czynnikiem denaturuj

ą

cym jest wysoka temperatura, w której DNA genomowy i 

plazmidowy zachowuj

ą

 si

ę

 podobnie jak w wysokim pH.  

Nast

ę

pny etap oczyszczania DNA polega na oddzieleniu DNA od zwi

ą

zanych z nim białek. 

Zwykle stosuje si

ę

 do tego celu nasycony buforem roztwór fenolu lub jego mieszanin

ę

 z 

chloroformem i alkoholem izoamylowym. Białka mo

ż

na równie

ż

 usun

ąć

 przez trawienie ich 

proteinazami (zwykle proteinaz

ą

 K). Usuni

ę

cie kwasu RNA przeprowadza si

ę

 enzymatycznie, 

inkubuj

ą

c próbki z RNaz

ą

 (woln

ą

 od DNazy), przez s

ą

czenie molekularne lub wirowanie w 

gradiencie g

ę

sto

ś

ci. W metodzie lizy alkalicznej, kiedy liniowe cz

ą

steczki DNA ulegaj

ą

 denaturacji, 

natomiast superzwini

ę

te formy CCC plazmidu s

ą

 po denaturacji nadal splecione, neutralizacja pH 

roztworami o wysokim st

ęż

eniu soli (np. octan amonu) prowadzi do renaturacji jedynie DNA 

plazmidowego, podczas gdy DNA genomowy wraz z RNA i białkami wytr

ą

ca si

ę

 w postaci 

serowatego osadu. Z odbiałczonych próbek DNA wytr

ą

cany jest alkoholem etylowym lub 

izopropanolem w obecno

ś

ci octanu potasowego, sodowego lub amonowego.  

Wszystkie metody otrzymywania plazmidowego DNA, z wyj

ą

tkiem lizy alkalicznej, wymagaj

ą

 

oddzielenia tego DNA od DNA genomowego w gradiencie chlorku cezu w obecno

ś

ci bromku 

etydyny. Wykorzystuje si

ę

 tu fakt, 

ż

e bromek etydyny intensywniej interkaluje do zdenaturowanego 

DNA genomowego ni

ż

 do DNA plazmidowego, powoduj

ą

c cz

ęś

ciowe rozwini

ę

cie helisy DNA i 

background image

 

wydłu

ż

enie cz

ą

steczki, co powoduje zmniejszenie jej g

ę

sto

ś

ci pławnej. Ró

ż

nica w g

ę

sto

ś

ci 

pomi

ę

dzy form

ą

 CCC a liniow

ą

 i kolist

ą

 OC (ang. open circle) wynosi około 0.04 g/ml i jest 

wystarczaj

ą

ca do oddzielenia superzwini

ę

tego DNA podczas wirowania w gradiencie g

ę

sto

ś

ci 

chlorku cezu w obecno

ś

ci bromku etydyny. Pasmo superzwini

ę

tego DNA układa si

ę

 poni

ż

ej pasma 

utworzonego przez liniowe fragmenty chromosomowego DNA oraz formy liniowej i OC plazmidu. 

Cz

ą

steczki RNA maj

ą

 najwi

ę

ksz

ą

 g

ę

sto

ść

 i zbieraj

ą

 si

ę

 na dnie probówki wirowniczej, za

ś

 białka 

pozostaj

ą

 w górnej warstwie roztworu.  

Oczyszczanie plazmidowego DNA przeprowadzi

ć

 mo

ż

na równie

ż

 metod

ą

 wirowania lizatów 

komórkowych w gradiencie alkalicznej sacharozy (w 

ś

rodowisku alkalicznym formy liniowe i OC 

ulegaj

ą

 rozdzieleniu na pojedyncze nici i sedymentuj

ą

 3-4 razy wolniej ni

ż

 niezdenaturowana 

superzwini

ę

ta forma CCC), stosuj

ą

c wymieniacze jonowe (np. kolumienki Qiagen) lub filtracj

ę

 na 

ż

elach.  

PYTANIA 

1.  Jakie s

ą

 etapy izolacji plazmidowego DNA bakterii 

2.  Jakie s

ą

 ró

ż

nice miedzy DNA genomowym a plazmidowym bakterii? 

3.  Jak usuwa si

ę

 białka, genomowe DNA  i RNa z próby 

4.  Narysuj wynik wirowania gradiencie chlorku cezu w obecno

ś

ci bromku etydyny w trakcie lizy 

alkalicznej 

 

ENZYMY RESTRYKCYJNE.  MAPY RESTRYKCYJNE  

Enzymy restrykcyjne (ang. restriction enzymes) s

ą

 enzymami izolowanymi z bakterii, zdolnymi do 

rozpoznawania specyficznych sekwencji w DNA i przecinania dwuniciowej cz

ą

steczki DNA. Enzymy 

restrykcyjne typu II wymagaj

ą

 jako substratu dwuniciowej cz

ą

steczki DNA, zawieraj

ą

cej co najmniej 

jedn

ą

 sekwencj

ę

 rozpoznawan

ą

 przez dany enzym, oraz jonów magnezu. DNA zostaje przeci

ę

te w 

obr

ę

bie lub w okolicy palindromowej sekwencji rozpoznawanej. Sekwencja palindromowa w 

genetyce oznacza tak

ą

 sekwencj

ę

 DNA, dla której sekwencja komplementarna jest identyczna (przy 

zało

ż

eniu, 

ż

e obie sekwencje czytamy z uwzgl

ę

dnieniem polarno

ś

ci nici; zgodnie z przyj

ę

tym 

obyczajem - od ko

ń

ca 5' do 3'): 

5' A A T T 3' 
3' T T A A 5' 

5' A G G C C T 3' 
3' T C C G G A 5'  

Niektóre enzymy produkuj

ą

 "lepkie ko

ń

ce" 3'. Wszystkie natomiast pozostawiaj

ą

 grup

ę

 fosforanow

ą

 

na ko

ń

cu 5', a grup

ę

 hydroksylow

ą

 na ko

ń

cu 3'. "Lepkie ko

ń

ce" maj

ą

 du

ż

e znaczenie przy 

klonowaniu genów: sekwencje "lepkich ko

ń

ców" powstałych w wyniku działania tego samego 

enzymu s

ą

 komplementarne. W obecno

ś

ci enzymu ligazy mo

ż

na takie cz

ą

steczki ponownie 

poł

ą

czy

ć

 ze sob

ą

 kowalencyjnie. Nazewnictwo enzymów restrykcyjnych opiera si

ę

 na literowych 

skrótach, w których pierwsza litera pochodzi od rodzaju bakterii, a druga i trzecia od gatunku. 

Nast

ę

pna litera oznacza szczep lub typ, a kolejne enzymy z danego typu lub szczepu otrzymuj

ą

 

liczby rzymskie.  

Enzymy pochodz

ą

ce z ró

ż

nych szczepów, ale rozpoznaj

ą

ce te same sekwencje DNA, nazywaj

ą

 si

ę

 

izoschizomerami.  

background image

 

Zdarza si

ę

ż

e dwa enzymy wytwarzaj

ą

 takie same "lepkie ko

ń

ce", mino 

ż

e rozpoznaj

ą

 ró

ż

ne 

sekwencje DNA. Enzym BamHI produkuje ko

ń

ce GATCC (rozpoznaje sekwencj

ę

 GGATCC), za

ś

 

enzym Bgl II, wytwarzaj

ą

cy takie same "lepkie ko

ń

ce", rozpoznaje sekwencj

ę

 AGATCT. Umo

ż

liwia 

to klonowanie DNA strawionego BamHI w wektorze strawionym BglII, ale nie ka

ż

dy sklonowany 

odcinek DNA b

ę

dzie mógł by

ć

 wycinany enzymem Bgl II.  

Do pojedynczej reakcji trawienia u

ż

ywa si

ę

 zwykle 0,2 - 1 ug DNA w roztworze o obj

ę

to

ś

ci 20 ul lub 

mniejszej. Bufory do trawie

ń

 przygotowuje si

ę

 w postaci 10-krotnie st

ęż

onych roztworów ró

ż

ni

ą

cych 

si

ę

 mi

ę

dzy sob

ą

 zawarto

ś

ci

ą

 soli. Je

ż

eli DNA ma by

ć

 strawiony dwoma enzymami wymagaj

ą

cymi 

ż

nych buforów, najpierw przeprowadza si

ę

 trawienie w buforze o ni

ż

szej soli, a nast

ę

pnie 

podwy

ż

sza si

ę

 st

ęż

enie soli w mieszaninie przez dodanie odpowiedniej obj

ę

to

ś

ci st

ęż

onego NaCl.  

Inkubacj

ę

 preparatów DNA z enzymami restrykcyjnymi prowadzi si

ę

 w temperaturze 37

o

C w czasie 

1 godziny lub dłu

ż

ej. Przerwanie reakcji (zwykle niekonieczne) mo

ż

na przeprowadzi

ć

 przez 

termiczn

ą

 inaktywacj

ę

 enzymu (15 minut, 65

o

C) lub dodaj

ą

c EDTA pH 8.0 do ko

ń

cowego st

ęż

enia 

10 mM (chelatacja jonów magnezu). 

Ź

ródłem informacji o enzymach restrykcyjnych (ich 

termostabilno

ś

ci i wymaganiach co do st

ęż

enia soli) s

ą

 katalogi firm produkuj

ą

cych te enzymy (np. 

New England Biolabs, Promega). Jednostka enzymu restrykcyjnego to taka jego ilo

ść

, która trawi 

kompletnie 1 ug DNA faga l (ok. 50 kb) w czasie 1 godziny w 37

o

C.  

Podstawow

ą

 cech

ą

 produktów trawienia DNA enzymami restrykcyjnymi jest to, 

ż

e otrzymywane 

fragmenty DNA daj

ą

 si

ę

 rozdzieli

ć

 na 

ż

elach w taki sposób, 

ż

e w ka

ż

dym pr

ąż

ku na 

ż

elu znajduj

ą

 

si

ę

 cz

ą

steczki DNA o identycznej sekwencji nukleotydowej. Fakt ten pozwala na precyzyjn

ą

 

obróbk

ę

 DNA, m.in. konstruowanie map restrykcyjnych badanego DNA (mapa restrykcyjna 

wskazuje miejsca ci

ę

te przez enzymy restrykcyjne). Analizuj

ą

c na 

ż

elach produkty trawienia danego 

DNA ró

ż

nymi enzymami restrykcyjnymi, stosowanymi pojedynczo i w kombinacjach, mo

ż

na ustali

ć

 

wzajemne poło

ż

enie i odległo

ś

ci pomi

ę

dzy sekwencjami rozpoznawanymi przez te enzymy. Oprócz 

tego, DNA poci

ę

ty enzymami restrykcyjnymi mo

ż

na poddawa

ć

 ligacji z wektorem i tworzy

ć

 

zrekombinowane (zawieraj

ą

ce sklonowany DNA) plazmidy. Aby wyznaczy

ć

 wielko

ść

 nieznanych 

fragmentów DNA, stosuje si

ę

 standardy wielko

ś

ci (cz

ą

steczki DNA o znanej wielko

ś

ci, poddawane 

elektroforezie w tym samym 

ż

elu co cz

ą

steczki badane).  

PYTANIA 

1.  Narysuj wymy

ś

lon

ą

 sekwencje DNA palindromowe i nie palindromowe 

2.  Czy ró

ż

ne enzymy restrykcyjne mog

ą

 produkowa

ć

 takie same lepkie ko

ń

ce 

3.  Co oznacza jedna jednostka enzymu restrykcyjnego? 
4.  Czy w jednej reakcji mo

ż

na u

ż

ywa

ć

 wi

ę

cej ni

ż

 jednego enzymu 

 

background image

 

Ć

wiczenia praktyczne 

1. Otrzymywanie DNA plazmidowego na mał

ą

 skal

ę

 (minilizaty) za pomoc

ą

 zastawu do 

izolacji Plazmid Mini   

Przed przyst

ą

pieniem do 

ć

wicze

ń

 przeczytaj ze zrozumieniem  cał

ą

 instrukcje do zestawu (plik 

PDF). 

Odczynniki i aparatura: 

- pipety automatyczne  i jednorazowe ko

ń

cówki   

- probówki szklane (10 ml)  zawieraj

ą

ce 

całonocna kultur

ę

 bakteryjn

ą

 (LB Amp+) 

 - woda  
- probówki Eppendorfa,  

- mikrowirówka,  
 - pisaki do probówek/ r

ę

czniki 

papierow/stojaki/alkohol do sterylizacji miejsca 
pracy, r

ę

kawiczki 

 

Wykonanie: post

ę

puj zgodnie z protokołem izolacji z uwzgl

ę

dnieniem dwóch pierwszych kroków 

(nie opisanych w protokole) 

1. rozla

ć

 hodowle bakteryjn

ą

 do probówek Eppendorfa i zwirowa

ć

 bakterie w mikrowirówce przez 1 

minut

ę

 (2 x 1.5 ml),  

2. ods

ą

czy

ć

 pipet

ą

 po

ż

ywk

ę

 do sucha,  

Podpisz swoje próby (tak 

ż

eby je rozpozna

ć

 do trawienia za tydzie

ń

 

2. Trawienie plazmidu pRS 416 enzymami restrykcyjnymi i sporz

ą

dzanie mapy restrykcyjnej 

(planowanie na lab.II, przeprowadzanie reakcji na lab.III) 

Odczynniki i aparatura: 

Mapa plazmidu 

- enzymy  - dostepna z ZGE (ApaI; BamHI; Bsp68I (NruI); Bsu15I (ClaI); Eco147I (StuI); 

Eco321 (EcoRV); EcoRI; HindIII; NcoI; NdeI; NotI; NsbI (MstI); PaeI (SphI); PvuI; PvuII; 

SacI; Sali; ScaI; SmaI; SmiI (SwaI); XbaI; XhoI) 

- bufory,  

 - katalogi enzymów restrykcyjnych (podane temperatury inkubaji, bufory i dezaktywacje) 

 

1.  Zaplanuj ciecie restrykcyjne wybranymi dwoma enzymami restrykcyjnymi pojedynczo i 

oboma na raz.  

2.  Na podstawie katalogów dobierz bufory, temperatur

ę

 inkubacji i dezaktywacji.  

Dostosuj do wybranych enzymów podany poni

ż

ej typowy protokół:  

Zmieszaj w eppendorfie w podanej kolejno

ś

ci: 

1µl 10x Buffer   
6.5µl H2O  
2µl DNA  
0.5µl Enzyme  
Inkubuj przez 1h w 37oC 

3.  Na postawie mapy oszacuj wielko

ść

 powstałych po ci

ę

ciu fragmentów plazmidu.  

4.  Narysuj jak b

ę

dzie wygl

ą

dał 

ż

el po elektroforezie  

background image

 

 

 

Ź

ródło:http://www.snapgene.com/resources/plasmid_files/yeast_plasmids/pRS416/ 

 

 

3. 

Reakcja trawienia enzymami restrykcyjnymi (lab.III)  

Odczynniki i aparatura:  

-  plazmid pRS416 (4898 bp) o st

ęż

eniu ok. 3 ug/ul, (po izolacji)  

- probówki Eppendorfa,  

 - pipety, ko

ń

cówki do pipet 

 - bufory i enzymy restrykcyjne  

Wykonaj reakcj

ę

 zgodnie z protokołem opracowanym na Lab.II (dostosuj go do własnych 

enzymów i buforów).  

Reakcj

ę

 przygotowuje si

ę

 na lodzie!!!!! 

 

 

 

background image

 

 

4. Eektroforeza agarozowa  - sprawdzenie ci

ę

cia restrykcyjnego (Lab.IV) 

Odczynniki i aparatura: 

-  plazmid nie poci

ę

ty 

 - plazmid poci

ę

ty 

- standard wielko

ś

ci DNA,  

 - obci

ąż

nik do prób (niebieski) 

- probówki Eppendorfa,  
- aparat do elektroforezy (laboratoria 3) 
Gotowy zel agarozowy zawieraj

ą

cy barwnik 

DNARed 

 

- do strawionych próbek oraz do markera wielko

ś

ci DNA doda

ć

 1/10 obj

ę

to

ś

ci barwnika do 

elektroforezy,  

- nanie

ść

 próbki do studzienek na 

ż

elu przy pomocy pipety automatycznej (Uwaga! Minimalna ilo

ść

 

DNA, któr

ą

 wida

ć

 na 

ż

elu w postaci pr

ąż

ka, wynosi około 10 ng. Nie nale

ż

y przekracza

ć

 200 ng 

DNA w pr

ąż

ku),  

- prowadzi

ć

 elektroforez

ę

 w buforze TBE przy napi

ę

ciu nie przekraczaj

ą

cym 5 V/cm,  

- sfotografowa

ć

 

ż

el na transiluminatorze w 

ś

wietle UV,  

- oszacowa

ć

 na podstawie krzywej wielko

ś

ci trawionych fragmentów DNA i porówna

ć

 z planowan

ą

 

przez siebie.  

Przygotowanie dr Dominika Włoch-Salamon na podstawie: http://arete.ibb.waw.pl/docs/Skrypt-dla-fakultetu-99.html 

 

RAPORT  - nale

ż

y odda

ć

 pod koniec zaj

ęć

 (

ż

eby prowadz

ą

cy wiedział jakie enzymy 

przygotowa

ć

 na kolejne zaj

ę

cia) 

Zaplanuj ciecie restrykcyjne wybranymi dwoma enzymami restrykcyjnymi pojedynczo i oboma na 

raz. Na podstawie katalogów dobierz bufory, temperatur

ę

 inkubacji i dezaktywacji.  

1.  Wypisz dostosowany do wybranych enzymów podany poni

ż

ej typowy protokół: 

Zmieszaj w eppendorfie w podanej kolejno

ś

ci: 

1µl 10x Buffer   
6.5µl H2O  
2µl DNA  
0.5µl Enzyme  
Inkubuj przez 1h w 37oC 
 

2.  Podaj wielko

ś

ci fragmentów DNA powstałych po ci

ę

ciach zaplanowanych przez Ciebie 

3.  Narysuj jak b

ę

dzie wygl

ą

dał 

ż

el po elektroforezie