ZASADY PRZYGOTOWANIA MATERIAŁÓW DO DRUKU W WYDZIALE WYDAWNICZYM

płk dr inż. Zbigniew Piątek
Zakład Przygotowań Obronnych Państwa i Mobilizacji

OGÓLNE ZASADY PRZYGOTOWANIA PRACY MAGISTERSKIEJ

(materiał uzupełniający do postanowienia Regulaminu Studiów w Akademii Obrony Naro-

dowej dotyczące pracy dyplomowej)

1. TECHNICZNE WYMOGI PRZYGOTOWANIA KOMPUTEROPISU PRACY

MAGISTERSKIEJ

1. Forma:

Wydruk na kartkach formatu A-4 wraz z wersją elektroniczną.

2. Format wydawnictwa:

Format A-4 –margines lewy 3 cm, prawy 2 cm, tekst zasadniczy 13 pt , interlinia 1,5.

3. Kolejność łamania: zastosować ustalenia zawarte w wytycznych wydziałowych (podanych
na stronie internetowej, zawartych także w niniejszym zestawieniu zasad).

Ważne:

– tytuły rozdziałów, podrozdziałów i materiałów uzupełniających należy podawać w peł-
nym brzmieniu,

– od nowych kolejnych stron składać: wstęp, rozdziały, zakończenie, załączniki, wykaz
literatury, ewentualnie wykaz rysunków i tabel.

4. Inne zalecenia:

– wielkość wcięć akapitowych 3–5 znaków (przy czym należy pamiętać, że najkrótszy

wers musi być równy dwukrotnej wielkości akapitu),

– włączać funkcję dzielenia wyrazów,
– unikać tzw. bękartów (niepełnych wierszy kończących akapit na początku nowej ko-
lumny),

– nad tytułem podrozdziału od góry strony i pod tytułem od dołu powinny się znajdować
co najmniej trzy wiersze tekstu zasadniczego,

– w tytułach nie należy dzielić wyrazów ani używać skrótów,
– po tytułach i nagłówkach nie należy stawiać kropek,
– unikać pojedynczych liter (spójników i przyimków: a, i, o, w) na końcu wersu,

– przypisy do tabel i rysunków umieszczać bezpośrednio pod nimi.

II. PODZIAŁ TEKSTU GŁÓWNEGO

Podstawowe zróżnicowanie tekstu głównego to podział na rozdziały i podrozdziały, które mu-

szą zostać opatrzone numerami i tytułami. W pracach magisterskich stosuje się numerację cyfrową
wielorzędową, w której do oznaczania wszystkich partii tekstu używa się tylko cyfr arabskich, po-
wtarzając w oznaczeniach partii tekstu niższego rzędu oznaczenia partii wyższego rzędu.

Przykład:

1. ... (tytuł rozdziału)

1.1. ... (tytuł podrozdziału pierwszego rzędu)
1.2. ...

1.2.1. ... (tytuł podrozdziału drugiego rzędu)
1.2.2. ...

1.3. ...

2. ... (tytuł drugiego rozdziału)

2.1. ...

2.1.1. ...
2.1.2. ...

2.2. ...

III. UWAGI REDAKCYJNE

1. Przy przygotowywaniu komputeropisu pracy należy uwzględniać zasady pisowni, inter-

punkcji,  stosowania  skrótów  oraz  transliteracji  zawarte  w  Wielkim  słowniku  ortograficz-
nym  PWN  pod  red.  E.  Polańskiego  (PWN,  Warszawa  2003,  s.  9–156).  Należy  zwracać
uwagę  na  jednolitość  zapisu  nazwisk,  nazw  miejscowych,  nazw  instytucji,  skrótów
i skrótowców, a także jednolitość terminologii specjalistycznej.

2. W pracy magisterskiej zaleca się podawanie pełnych imion i nazwisk osób, jeżeli przywo-

ływane są po raz pierwszy (nie dotyczy przypisów i bibliografii).

3. Tytuł podrozdziału należy umieszczać bezpośrednio pod tytułem rozdziału (bez

umieszczania nienumerowanych tekstów wprowadzających).

IV. BIBLIOGRAFIA I PRZYPISY

1. Niezbędne elementy opisu bibliograficznego w wykazie literatury to:

a) w opisie wydawnictw zwartych (książek) – nazwisko i inicjał imienia (imion) autora, tytuł,

ewentualnie z podtytułem, numer tomu (części), miejsce i rok wydania; jeśli powołuje się
część pracy zbiorowej, to po tytule części należy podać tytuł pracy zbiorowej i w nawiasie
nazwisko redaktora (przykłady opisu zarówno tradycyjnego, jak i zmodernizowanego poda-
no w dalszej części),

b) w opisie artykułów – nazwisko i inicjał imienia autora, tytuł artykułu, nazwa czasopisma lub
jej skrót, numer rocznika, rok, kolejny numer (zeszyt) oraz numery stronic, na których znajduje
się artykuł.

2. W przypisach stosuje się następującą kolejność zapisu: inicjał imienia (imion) autora, nazwisko

autora, a dalej tak w jak wykazie literatury. W przypisach konieczne jest podanie konkretnej
strony (stron) pozycji literatury, na którą się powołano. W przypadku powołania na stronę inter-
netową konieczne jest podanie daty dostępu, np. www.aon.edu.pl [dostęp: 1.10.2012].
Ważne: każdy przypis kończy się kropką.

3. Jeżeli w przypisach powtarza się praca (lub prace) danego autora, to przy kolejnym cytowaniu

lub powoływaniu się należy stosować czytelne skróty tytułów. Warto przypomnieć, że należy
przy takim powołaniu używać albo określeń w języku polskim (tamże, tenże, wyd. cyt.), albo
tradycyjnych określeń po łacinie (ibidem, idem, op. cit.) – jednolicie w całej pracy.

4. Pozostałe ogólne zasady sporządzania wykazu literatury:

– wszystkie elementy opisu bibliograficznego powinny być podane w oryginalnej pisowni,
a w przypadku alfabetu rosyjskiego – w transliteracji,

– wykorzystaną literaturę należy w wykazie literatury podzielić na akty prawne, publikacje
zwarte, artykuły,

– wszystkie pozycje wykazu literatury powinny zostać ponumerowane (w obrębie wydzielo-
nych części),

– należy stosować ogólnie przyjęte skróty nazw czasopism.

5. Oprócz tradycyjnego sposobu sporządzania przypisów można stosować „amerykański”

system odsyłaczy; wtedy tytuły w bibliografii są ponumerowane (numery w nawiasach kwadra-
towych [ ], a w tekście w stosownym miejscu stosuje się zapis według następującego przykładu
[15, s. 37]).

V. PRZYKŁADY OPISÓW BIBLIOGRAFICZNYCH

Typ publikacji

Opis tradycyjny

Opis zmodernizowany

I. Wydawnictwa
zwarte (książki)

1. Bezpieczeństwo narodowe i mię-
dzynarodowe u schyłku XX wieku,
red. D.B. Bobrov, E. Haliżak,
R. Zięba, Scholar, Warszawa 1997*.

2. Cziomer E., Zyblikiewicz L.W.,
Zarys współczesnych stosunków
międzynarodowych, PWN, Warsza-
wa–Kraków 2000.

1. Bobrov D.B., Haliżak E., Zięba R.
(red.), 1997, Bezpieczeństwo naro-
dowe i międzynarodowe u schyłku XX
wieku, Warszawa .

2. Cziomer E., Zyblikiewicz L.W.,
2000, Zarys współczesnych stosun-
ków międzynarodowych, Warszawa–
Kraków.

II. Artykuły
w wydawnic-
twach ciągłych
(czasopismach)

1. Białoskórski R., Sieć zapobiega-
nia konfliktom, „Wojsko i Wycho-
wanie” 2002, nr 3, s. 65–78.

2. Czaja J., Przyszłość NATO. Pol-
ski punkt widzenia, „Myśl Wojsko-
wa” 2000, nr 5, s. 25–32.

3. Greenwood Ch., International
Law and the war against terrorism,
„International Affaires” 2002,
vol. 78, no. 2, s. 221–238

1. Białoskórski R., 2002, Sieć zapo-
biegania konfliktom, „Wojsko i Wy-
chowanie”, nr 3.

2. Czaja J., 2000, Przyszłość NATO.
Polski punkt widzenia, „Myśl Woj-
skowa” nr 5.

3. Greenwood Ch., 2002, Interna-
tional Law and the war against ter-
rorism, „International Affaires”,
vol. 78, no. 2.

III. Artykuły
w wydawnic-
twach zwartych
(książkach)

1. Podraza A., Wspólna Polityka
Zagraniczna i Bezpieczeństwa. Unia
Europejska potęgą militarną? [w:]
Traktat Nicejski, red. A. Podraza,
UMCS, Lublin 2001, s. 260–282.

2. Kukułka J., Przesłanki nowego
ładu światowego, [w:] Bezpieczeń-
stwo narodowe i międzynarodowe
u schyłku XX wieku, red. D.B. Bo-
brov, E. Haliżak, R. Zięba, Scholar,
Warszawa 1997, s. 353–356.

Podraza A., 2001, Wspólna Polity-

ka Zagraniczna i Bezpieczeństwa.
Unia Europejska potęgą militarną?
w: Podraza A (red.), Traktat Nicejski,
Lublin.

2. Kukułka J., 1997, Przesłanki nowe-
go ładu światowego, w: Bobrov D.B.,
Haliżak E, Zięba R. ( red.), Bezpie-
czeństwo narodowe i międzynarodo-
we u schyłku XX wieku, Warszawa

*Należy pamiętać, że w przypisach zapisujemy najpierw inicjał imienia, potem nazwisko autora, w wykazie

literatury (bibliografii) obowiązuje układ alfabetyczny, zatem najpierw nazwisko, potem inicjał imienia (lub
pełne imię, z tym że jednolicie w całym wykazie).

VI. UKŁAD I TREŚĆ PRACY MAGISTERSKIEJ

Wstęp zawiera założenia metodologiczne pracy, w tym:

uzasadnienie podjęcia badań (sytuacja problemowa)

przedmiot badań,

cele badań: poznawczy, wyjaśniający, praktyczny,

problem główny i problemy szczegółowe (można je sformułować w formie pytań, na

które student chce udzielić odpowiedzi),

hipotezę roboczą (uogólnienie prawdopodobnych odpowiedzi na postawione pytania),

metody, techniki badawcze (sposoby, za pomocą których student zweryfikował po-

wyższe odpowiedzi),

ocenę literatury i innych materiałów źródłowych,

omówienie konstrukcji pracy (charakterystyka rozdziałów).

Rozdziały merytoryczne
2–3 rozdziały, w tym jeden główny, najczęściej w układzie:

analiza zgromadzonego materiału,

krytyczne przedstawienie różnych poglądów na omawiany problem,

własne przemyślenia i sądy, propozycje rozwiązań wynikające z badań,

wnioski.

Zakończenie:

uogólnione rezultaty pracy (wnioski),

syntetyczne podsumowanie całości pracy,

ewentualne propozycje dalszych poszukiwań rozwiązań.

Wykaz literatury, z podziałem na akty prawne, literaturę przedmiotu (w tym: publikacje

zwarte i artykuły), często także słowniki, encyklopedie, leksykony (jedna kategoria) oraz
strony internetowe.

Załączniki (wraz z ich wykazem).

VII.

PODSTAWOWE SŁOWNIKI I WYDAWNICTWA POPRAWNOŚCIOWE

Ze względu na liczne zmiany dotyczące zasad pisowni i obowiązujących norm języko-

wych poniższe zestawienie zawiera wyłącznie najnowsze publikacje.

Słowniki ogólne języka polskiego

1. Słownik języka polskiego PWN, red. M. Szymczak, t. I–III, wyd. 8., PWN, Warszawa

1993.

2. Słownik języka polskiego PWN, red. M. Szymczak, t. I–III, wyd. 1. (scalone), PWN, War-

szawa 1995.

3. Inny słownik języka polskiego PWN, t. I–II, red. M. Bańko, PWN, Warszawa 2000.
4. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. S. Dubisz, t. I–VI, PWN, Warszawa 2003.
5. Podręczny słownik języka polskiego, red. E. Sobol, PWN, Warszawa 1996.

Słowniki specjalne języka polskiego

wyrazów obcych

1. W. Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, PWN, Warszawa 1994.
2. Słownik wyrazów obcych PWN, red. E. Sobol, wyd. nowe, PWN, Warszawa 1995.
3. Wielki słownik wyrazów obcych PWN, red. M. Bańko, PWN, Warszawa 2003.
4. Leksykon najnowszych wyrazów obcych, A. Markowski, Warszawa 1995.

frazeologiczne

1. Mülder-Nieckowski, Wielki słownik frazeologiczny języka polskiego. Wyrażenia, zwroty,

frazy, Warszawa 2003.

2. Podręczny słownik frazeologiczny języka polskiego, red. S. Bąba, C. Dziamska, J. Liberek,

Warszawa 1995.

synonimów, antonimów

1 Wielki słownik wyrazów bliskoznacznych, red. M. Bańko, PWN, Warszawa 2005.
2. Z. Kurzowa, Z. Kubiszyn-Mędrala, M. Skarżyński, Słownik wyrazów bliskoznacznych,

PWN, Warszawa1998.

3. A. Dąbrówka, E. Geller, Słownik antonimów, Bertelsmann Media, Warszawa 2001.
4. A. Dąbrówka, E. Geller, R. Turczyn, Słownik synonimów, Bertelsmann Media, Warszawa

1993.

poprawnościowe

1. Nowy słownik poprawnej polszczyzny, red. A. Markowski, PWN, Warszawa 1999.
2. Wielki słownik poprawnej polszczyzny, red. A. Markowski, PWN, Warszawa 2005
3. M. Bańko, M. Krajewska, Słownik wyrazów kłopotliwych, PWN, Warszawa 1995.
4. J. Grzenia, Słownik nazw własnych: ortografia, wymowa, słowotwórstwo, odmiana, PWN,

Warszawa 1998.

ortograficzne

1. Nowy słownik ortograficzny PWN z zasadami pisowni i interpunkcji, red. E. Polański,

PWN, Warszawa 1998.

2. Wielki słownik ortograficzny PWN z zasadami pisowni i interpunkcji, red. E. Polański,

PWN, Warszawa 2003.

3. J. Podracki, Słownik skrótów i skrótowców, PWN, Warszawa 1999.
4. B. Janik-Płocińska, M. Sas, R. Turczyn, Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, pod red.

J. Podrackiego, Bertelsmann Media, Warszawa 2003.

5. J. Podracki, Słownik interpunkcyjny języka polskiego z zasadami przestankowania, PWN,

Warszawa 1998.

6. J. Podracki, Nowy słownik interpunkcyjny języka polskiego z zasadami przestankowania,

Bertelsmann Media, Warszawa 2005.

7. J. Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, Europa, Wrocław 2002.

VIII. UWAGI UZUPEŁNIAJĄCE
1. W pracy magisterskiej należy bezwzględnie respektować zasadę poszanowania wła-
sności intelektualnej (zgodnie z Kodeksem dobrych obyczajów w nauce i ustawą o prawie
autorskim i prawach pokrewnych).
2. W pracy magisterskiej należy bezwzględnie

respektować przepisy ustawy z dnia 5

sierpnia 2010 roku o ochronie informacji niejawnych (DzU z 2010. 182. 1228).

3. Jeżeli chodzi o powołanie na Dziennik Ustaw, to należy stosować albo tradycyjny za-
pis, używany w samych Dziennikach (np.

Dz. U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631), albo zapis

zgodny z ogólną normą języka polskiego (np. DzU z 2005 r. nr 196, poz. 1631). Jednolicie w
całej pracy.

4. Nie należy stawiać kropki po skrócie pkt (taka jest obowiązująca norma językowa).

IX Elementy pracy, podlegające ocenie (muszą być jasno przedstawione, podlegają ocenie
podczas recenzji i opinii).

OCENA/RECENZJA PRACY MAGISTERSKIEJ/LICENCJACKIEJ

Lp.

Oceniany
element

Kryteria oceny

Punktacja

(0-3)

Punktacja

ujednolico-

(0-10)

Problem (py-

tanie)

ogólny

1.1. Związek problemu(pytania) z uzasadnieniem wyboru tematu pracy

1.2. Sposób sformułowania (czy domaga się narracji, wyjaśnienia)

1.3. Związek z celem pracy

Razem

Cel pracy

2.1. Sposób sformułowania rezultatu badań

2.2. Osiągalność oczekiwanego rezultatu badań

2.3. Związek z problemem (pytaniem)ogólnym

Razem

Zgodność

między tytu-
łem a treścią

pracy

3.1. Wypełnianie przez tytuły rozdziałów zakresowo tytułu pracy

3.2. Wypełnianie przez tytuły podrozdziałów zakresowo tytułu rozdzia-
łu

3.3.Poziom korelacji treści podrozdziałów z ich tytułami

Razem

Dobór literatu-

ry i jej wyko-

rzystanie

4.1.Trafność doboru (metodyczna, merytoryczna)

4.2. Bogactwo form (opracowania zwarte, artykuły, Internet, akty
prawne, materiały źródłowe itp.)

4.3. Obecność literatury obcojęzycznej

4.4. Liczba pozycji (bogata, wystarczająca, uboga)

4.5. Sposób, umiejętność wykorzystywania

4.6. Poszanowanie dorobku innych autorów

Razem

Struktura

pracy, relacje

między:

5.1. Tytułem o uzasadnieniem

5.2. Uzasadnieniem a problemem ogólnym

5.3. Problemem ogólnym a celem

5.4. Problemem ogólnym a problemami szczegółowymi

5.5. Problemami szczegółowymi a tytułami rozdziałów

5.6. Problemami szczegółowymi a wnioskami po rozdziałach

Razem

Redakcja

pracy

6.1. Liczba, objętość rozdziałów, podrozdziałów i ich proporcje

6.2. Poprawność językowa (gramatyczna, ortograficzna, interpunkcyj-
na)

6.3. Ułożenie tekstu, formowanie akapitów

6.4. Wykonanie i opisanie rysunków, schematów, innych ilustracji

6.5. Stosowanie cytatów

6.6. Sposób, poprawność robienia przypisów

6.7. Prezentacja literatury i załączników

Razem

Zastosowana

metodyka

7.1. Relacja: uzasadnienie wyboru tematu pracy, problem (pytanie)
ogólny, cel, problemy (pytania) szczegółowe

7.2. Dobór metod do problemów (pytań) szczegółowych

7.3. Wykorzystywanie metod w pracy

Razem

Treść meryto-

ryczna pracy

8.1. Trafność opisów, wyjaśnień, uzasadnień, wniosków

8.2. Istotność zamieszczanych treści

8.3. Kompletność pracy

Razem

Ogółem

Ocena (słownie)

Inne uwagi(sposób wykorzystania pracy, np. publikacja, udostępnienie instytucjom): Praca może być przydatna w jednost-

kach organizacyjnych Służby Celnej oraz w centrach zarządzania kryzysowego na terenie województwa podlaskiego do wy-
korzystania w trakcie szkoleń i warsztatów z zakresu doskonalenia systemu zarządzania kryzysowego.