background image

 

 

 

ANALIZA  WPŁYWÓW  SEJSMICZNYCH 

NA  śELBETOWY  BUDYNEK  ŚCIANOWY  

WEDŁUG  NORMY  ISO/DIS – 3010 

 

ElŜbieta WDOWICKA, Jacek WDOWICKI, Tomasz BŁASZCZYŃSKI

1

 

 
 

STRESZCZENIE 

 

W  pracy  określono,  na  podstawie  normy  ISO/DIS-3010,  oddziaływanie  wpływów 

sejsmicznych  na  projektowany  budynek  wysoki,  usztywniony  przestrzenną  konstrukcją 
ś

cianową  z  nadproŜami.  Przeprowadzono  analizę  dynamiczną  wykorzystując  przyjęte 

według normy znormalizowane projektowe spektrum odpowiedzi. Przedstawiono uzyskane 
maksymalne  warto
ści  przemieszczeń  i  napręŜeń,  wywołanych  drganiami  podłoŜ
spowodowanymi trz
ęsieniem ziemi. 
Słowa kluczowe: analiza dynamiczna, budynek wysoki, spektrum odpowiedzi, norma 

sejsmiczna  

 

WPROWADZENIE 

 

W  pracy  [Cie00],  zawierającej  charakterystykę  normy  sejsmicznej  ISO/DIS-

3010 "Basis for design of structures. Seismic actions on structures",  stwierdzono, 
Ŝ

e  inŜynierowie  na  całym  świecie  otrzymali  wartościowy,  nowy,  współczesny 

dokument normalizacyjny, dotyczący wpływów sejsmicznych na budowle. Uznano 
przy tym za celowe opracowanie przykładów zastosowań. 

Przykład  określenia  wpływów  sejsmicznych  dla  Ŝelbetowego  ramowego 

budynku  szkieletowego  przedstawiono  w  pracy  [Cie00c].  W  niniejszej  pracy 
podjęto próbę analizy wpływów sejsmicznych według normy [ISO00] dla budynku 
wysokiego,  usztywnionego  przestrzenną  konstrukcją  ścianową  z  nadproŜami. 
Przeprowadzono 

analizę 

dynamiczną, 

wykorzystując 

metodę 

spektrum 

odpowiedzi.  Dla  przyjętych  parametrów    znormalizowanego  projektowego 
spektrum  odpowiedzi  z  Aneksu  C  normy  [ISO00]  wyznaczone  zostały 

                                                           

1

 

dr inŜ. ElŜbieta Wdowicka, dr inŜ. Jacek Wdowicki, dr inŜ. Tomasz Błaszczyński – Politechnika 

Poznańska, Instytut Konstrukcji Budowlanych, ul. Piotrowo 5, PL-60965 Poznań

 

background image

oszacowania  maksymalnych  wartości  przemieszczeń  oraz  napręŜeń,  wywołanych 
drganiami podłoŜa, spowodowanymi trzęsieniem ziemi. 

W trakcie analizy zbadano ponadto, dla jakiej liczby uwzględnianych postaci 

drgań róŜnice względne wyników nie przekraczają 0.1 %. 

 

1. MODEL OBLICZENIOWY I METODA ANALIZY 

 

Rozpatrywany  budynek  wysoki  usztywniony  jest  przestrzenną  konstrukcją 

ś

cianową  z  nadproŜami.  Pojedynczym  elementem  usztywniającym  jest  jedna 

pionowa  ściana  lub  zespół  takich  ścian,  połączonych  pionowymi  złączami 
niepodatnymi.  Układ  usztywniający  stanowi  zespół  pionowych  elementów 
usztywniających,  utwierdzonych  we  fundamencie  i  swobodnych  na  szczycie 
budynku.  Przyjęto,  Ŝe  stropy  budynku  są  nieskończenie  sztywne  w  swej 
płaszczyźnie,  a  całkowicie  wiotkie  z  płaszczyzny.  Rozpatrywano  pracę  konstrukcji 
usztywniającej budynku w stanie spręŜystym. 

Analiza  sejsmiczna  konstrukcji  powinna  być  zgodnie  z  [ISO00]  zrealizowana 

poprzez  analizę  dynamiczną  albo  równowaŜną  analizę  statyczną.  W  obu 
przypadkach powinny być wzięte pod uwagę dynamiczne właściwości konstrukcji. 

Analiza  dynamiczna  jest  szczególnie  zalecana  dla  specyficznych  konstrukcji, 

takich  jak  smukłe  budynki  wysokie  i  konstrukcje  z  nieregularnościami  geometrii, 
rozkładu  masy  i  sztywności.  Analiza  dynamiczna  jest  takŜe  zalecana  dla 
konstrukcji  o  nowatorskich  układach  konstrukcyjnych  (np.  układy  sterujące 
odpowiedzią),  konstrukcji  wykonanych  z  nowych  materiałów,  konstrukcji 
zrealizowanych dla specjalnych warunków gruntowych i konstrukcji o specjalnym 
znaczeniu.  Zwykłe  i  regularne  konstrukcje  mogą  być  projektowane  za  pomocą 
równowaŜnej analizy statycznej przy wykorzystaniu klasycznej analizy liniowej. 

W  rozpatrywanym  przypadku  zastosowano  ze  względu  na  duŜą  smukłość 

budynku  analizę  dynamiczną.  Wykorzystano  dynamiczny  model  dyskretny 
[Wdo84b]  z  masami  w  postaci  tarcz  stropowych  o  bezwładnościach  translacyjnych 
i rotacyjnych.  Przyjęcie  modelu  dyskretnego  uzasadnione  jest  faktem,  Ŝe  ponad 
połowa  masy  budynku  skupiona  jest  na  poziomie  stropów.  Analizowano  sprzęŜone 
giętno-skrętne drgania obiektu.  

Ze  względu  na  fakt,  Ŝe  dla  rozpatrywanej  konstrukcji  łatwiej  jest  wyznaczyć 

macierz  podatności,  posłuŜono  się  równaniem  ruchu  układu  o  wielu  stopniach 
swobody, z wykorzystaniem tej macierzy, w postaci  

 

F

 

D

 

 x 

 

x

 

C

 

D

 

 

x

 

M

 

D

=

+

+

&

&

&

 

(1)

gdzie:  
D - macierz podatności,  
M - macierz bezwładności,  
C - macierz tłumienia,  
x - d-elementowy wektor uogólnionych współrzędnych ( d - liczba dynamicznych 

background image

stopni swobody układu ),  

F - d-elementowy  wektor  uogólnionych  sił  wymuszających,  odpowiadających 

uogólnionym współrzędnym.  

Obliczenia  wykonane  zostały  przy  uŜyciu  programu  DAMB  (Dynamic  Analysis 

of  Multistorey  Buildings)  [Wdo93f].  Macierz  podatności  D  jest  budowana 
w programie  przez  d-krotne  rozwiązanie  zadania  statycznego  metody  ciągłych 
połączeń  dla  ścianowego  układu  usztywniającego,  obciąŜonego  jednostkowymi 
poziomymi  siłami  i  momentami  skupionymi,  działającymi  na  wysokości  kolejnych 
mas  [Wdo93i].  Po  wyliczeniu  częstości  i  postaci  drgań  własnych  wyznaczana  jest 
odpowiedź  dynamiczna  układu  na  podstawie  metody  spektrum  odpowiedzi, 
uogólnionej  na  przypadek  przestrzenny  z  wykorzystaniem  wskazówek  podanych 
w [Clo93]. 

Podobny  sposób  podejścia,  w  którym  konstrukcja  usztywniająca  jest  traktowana 

jako układ ciągły, zaś masa budynku jest przedstawiona w postaci mas skupionych, 
zastosowano  w  pracy  [Aks03]  do  analizy  drgań  wymuszonych  płaskich  ścian 
usztywniających,  połączonych  jednym  pasmem  nadproŜy  i  wzmocnionych 
sztywnymi belkami, rozmieszczonymi na róŜnej wysokości.  
 
2. OPIS ANALIZOWANEGO BUDYNKU 

 

Analizowany  w  pracy  obiekt  to  projektowany  w  Poznaniu  budynek  wysoki, 

usztywniony  przestrzenną  konstrukcja  ścianową  z  nadproŜami.  Rozpatrywany 
budynek  jest  wielofunkcyjnym  centrum  biurowym,  z  portem  helikopterowym  na 
szczycie,  nazywanym  ze  względu  na  kształt  elewacji  i  usytuowanie  "Bramą 
Południa" . Budynek ten był poprzednio analizowany według Eurokodu 8 w pracy 
[Wdo02b]. Na rysunku 1 pokazano rzuty kondygnacji nadziemnych oraz przekrój 
poprzeczny  budynku.  

Analizowany  budynek  ma  29  kondygnacji,  w  tym  3  poniŜej  poziomu  terenu. 

Posadowiony jest w całości na płycie Ŝelbetowej o wymiarach w rzucie 129 x 35 m 
i grubości  od  0.8  do  1.5  m.  Przewiduje  się,  Ŝe  zostanie  wzniesiony  w  technologii 
Ŝ

elbetowej monolitycznej. Słupy układu konstrukcyjnego rozmieszczono na siatce 

7.5  x  7.8  m  oraz  7.5  x  4.65  m.  Sztywność  przestrzenną  budynku  w  kierunku 
poprzecznym  i  podłuŜnym  zapewniają  monolityczne  Ŝelbetowe  ściany 
usztywniające o grubości zmieniającej się od 0.7 do 0.3 m. Stropy zaprojektowano 
jako Ŝelbetowe monolityczne płyty o grubości od 0.20 do 0.35 cm, w zaleŜności od 
obciąŜenia  i  lokalizacji.  Płyty  te  mają  wprowadzone  oparcie  głowicowe  w  strefie 
słupów,  o  wymiarach  2.0  x  2.0  m  i grubości  0.35  m.    Do  obliczeń  przyjęto  stałe 
materiałowe dla betonu klasy B50, tj. E=38.6 GPa, G=16.54 GPa.  

Analizowany w pracy budynek, ze względu na długość równą około 100 m, jest 

podzielony  za  pomocą  dylatacji  na  trzy  części,  z  zachowaniem  symetrii  układu. 
Sztywność kaŜdej z części została dobrana w taki sposób, aby zachować zgodność 
przemieszczeń poziomych. 

background image

a) 
 

0

10

20

30

40

50 m

cz

ęść

 zewn

ę

trzna

cz

ęść

 wewn

ę

trzna

cz

ęść

 zewn

ę

trzna

 

 
 
 
 
b) 
 

0

10

20

30

40

50 m

cz

ęść

 wewn

ę

trzna

cz

ęść

 zewn

ę

trzna

cz

ęść

 zewn

ę

trzna

 

 
 
 

 

Rys. 1. Rzuty i przekrój poprzeczny analizowanego budynku: 

a) rzut kondygnacji 18 – 26,   b) rzut kondygnacji 1 – 17,   c) przekrój poprzeczny 

0

40

30

20

10

50 m

c) 

background image

3. OPIS I WYNIKI ANALIZY 

 

W pracy  przedstawiono  wyniki  analizy  dynamicznej  dla  skrajnego  segmentu 

budynku  (oznaczonego  na  rysunku  1  jako  część  zewnętrzna),  którego  rzut 
pokazano  na  rysunku  2.  Przy  budowie  macierzy  bezwładności  oprócz  cięŜaru 
własnego  konstrukcji  wzięto  pod  uwagę  obciąŜenie  ścianami  osłonowymi  oraz 
połowę    obciąŜenia  uŜytkowego.  Otrzymane  w    wyniku  obliczeń  programem 
DAMB  okresy drgań własnych analizowanego segmentu budynku, odpowiadające 
pierwszym  dziesięciu  postaciom  drgań,  przedstawiono  w  pracy  [Wdo02b]. 
W analizowanym  przypadku  dwie  pierwsze  postacie  drgań,  w  których  dominują 
składowe  translacyjne,  mają  słabo  rozseparowane  okresy  drgań  (T

= 3.565 s, 

T

2

 = 3.157 s),  w  związku  z  czym  zastosowano  przy  sumowaniu  wpływów 

pochodzących  od  poszczególnych  postaci  drgań  metodę  CQC  (ang.  Complete 
Quadratic Combination), zgodnie z zaleceniami podanymi w Aneksie G [ISO00]. 

Podczas  obliczeń  wykorzystano  znormalizowane  projektowe  spektrum 

odpowiedzi  według  Aneksu  C  [ISO00],  przyjmując  dla    gruntu  średniej  jakości 
i współczynnika  tłumienia    równego  0.05  następujące  wartości  parametrów 
spektrum:    k

R0

 =  2.5,      η  =  1.0,    T

C

  =  0.65,    T

C’

  =  0.2275.    Przyjęto  maksymalne 

przyśpieszenie  ruchu  podłoŜa  o  wartości  2  m/s

2

  (VIII  strefa  sejsmiczna  według 

skali  MM  [Chm98]).  ZałoŜono  kierunek  fali  sejsmicznej  równoległy  do  osi Y 
(N-S). 

W  wyniku  obliczeń  programem  DAMB  otrzymano  na  skutek  załoŜonych 

oddziaływań  sejsmicznych  maksymalne  przemieszczenia  poziome  na  szczycie 
budynku  o  wartości:    V

max

 = 0.5589 m .  Maksymalny  międzykondygnacyjny 

przyrost przemieszczeń wynosił przy tym  0.6667 % .   

Na  rysunku  2  pokazano  dla  segmentu  skrajnego  budynku  rozkład  napręŜeń 

normalnych  u  podstawy  w  całej  konstrukcji  oraz  w  najbardziej  wytęŜonym 
elemencie i ścianie. Rysunek 3 przedstawia maksymalne przemieszczenia poziome 
układu usztywniającego segmentu skrajnego dla tego samego schematu obciąŜeń. 

Przedstawione wyniki uzyskano biorąc pod uwagę wszystkie 87 postaci drgań. 

W    punkcie  9.3  normy  [ISO00]  zaznaczono,  Ŝe  przy  superpozycji  wpływów 
modalnych  powinna  być  rozwaŜana  wystarczająca  liczba  postaci  drgań,  zaś 
w Aneksie  G  stwierdzono,  Ŝe  przy  obliczaniu  kombinacji  wpływów  modalnych 
powinny  być  wzięte  pod  uwagę  wszystkie  postacie,  mające  znaczący  udział  w 
całkowitej  odpowiedzi  konstrukcji.  W  celu  ustalenia,  jaka  liczba  postaci  byłaby 
wystarczająca  w  analizowanym  przypadku,  wykonano  obliczenia  zwiększając 
stopniowo  liczbę  uwzględnianych  postaci  i  badając  przy  tym  róŜnice  względne 
maksymalnych  przemieszczeń  i  napręŜeń  w  konstrukcji,  w  stosunku  do  wartości 
obliczonych  z  uwzględnieniem  wszystkich  postaci  drgań  własnych.  Wyniki 
zestawiono w tabeli 1. 

 

background image

Tabela 1. Porównanie wybranych wyników uzyskanych dla róŜnych liczb 

uwzględnianych postaci drgań 

Vmax  

z = 108.61 m, 

punkt 32 

δ

 V

max

   

max

x

σ

 

z = 0.0 m,     

punkt 19 

max

x

σ

δ

 

Liczba 

uwzględnia-

nych  

postaci drgań 

kPa 

0.5460 

2.308 

26 859.0 

13.94 

0.5460 

2.308 

26 874.3 

13.89 

0.5563 

0.465 

26 928.3 

13.72 

0.5589 

0.00 

30 940.7 

0.858 

0.5589 

0.00 

30 941.0 

0.858 

0.5589 

0.00 

30 939.7 

0.862 

0.5589 

0.00 

31 184.8 

0.0766 

0.5589 

0.00 

31 184.8 

0.0765 

 
Widoczne  jest,  Ŝe  w  analizowanym  przypadku  w  celu  uzyskania  róŜnic 

względnych wyników niŜszych od  0.1 %  naleŜałoby wziąć pod uwagę 7 postaci 
drgań  własnych,  zaś  dla  uzyskania  róŜnic  względnych  wyników  niŜszych  od  1 % 
wystarczyłoby  wziąć  pod  uwagę  4  postacie  drgań.  NaleŜy  zaznaczyć,  Ŝe 
w przypadku  obliczeń  programem  DAMB  zagadnienie  to    nie  ma  praktycznego 
znaczenia,  gdyŜ  zwiększenie  liczby    uwzględnianych  postaci  drgań  nie  powoduje 
zauwaŜalnego wzrostu czasu obliczeń, który w analizowanym przypadku był rzędu 
sekund. 

  

4. UWAGI KOŃCOWE 

 

W pracy podjęto próbę analizy wpływów sejsmicznych według normy [ISO00] 

dla  budynku  wysokiego,  usztywnionego  przestrzenną  konstrukcją  ścianową 
z nadproŜami.  Przeprowadzono  analizę  dynamiczną,  stosując  znormalizowane 
spektrum odpowiedzi według Aneksu C normy. Obliczenia wykonano przy uŜyciu 
programu  DAMB,  wykorzystującego  podczas  analizy  dynamicznej  dyskretno-
ciągły  sposób  podejścia.  W  trakcie  analizy  stwierdzono,  Ŝe  w  rozpatrywanym 
przypadku  w  celu  uzyskania  róŜnic  względnych  wyników  mniejszych  od  1% 
wystarczyłoby wzięcie pod uwagę czterech pierwszych postaci drgań własnych. 

Wykorzystywana podczas analizy norma [ISO00] jest napisana w sposób jasny 

i  czytelny,  dzięki  czemu  moŜe  stanowić  wartościowy  materiał  dydaktyczny. 
JednakŜe 

zastosowanie 

jej 

praktycznych 

obliczeniach 

wymagałoby 

sprecyzowania  sposobów  ustalania  wartości  liczbowych  występujących  w  normie 
współczynników.  

background image

 

 

Rys. 2. Segment skrajny – rzut układu usztywniającego  

oraz rozkład napręŜeń normalnych 

 
 
 

 

 

Rys. 3. Segment skrajny – maksymalne przemieszczenia poziome  

układu usztywniającego

 

background image

 

LITERATURA 

 

Aks03.    Aksogan, O.  Arslan, H.M.;  Choo, B.S.: Forced vibration analysis of stiffened 

coupled shear walls using continuous connection method, Engineering 
Structures
, v 25, n 4, March 2003, 2003, p 499-506. 

Chm98.    Chmielewski T., Zembaty Z.: Podstawy dynamiki budowli, Arkady, Warszawa 

1998. 

Cie00.    Ciesielski R.: O nowej normie sejsmicznej ISO-DIS 3010 "Basis for design of 

structures. Seismic actions on structures", w: [Wpł00], 13-17. 

Cie00c.    Ciesielski R., Jarosz M., Kuboń P.: Określenie wpływów sejsmicznych na 

Ŝ

elbetowy ramowy budynek szkieletowy wg nowej normy ISO/DIS 3010, 

w: [Wpł00], 123-136. 

Clo93.    Clough R.W., Penzien J.: Dynamics of Structures, McGraw-Hill, New York, 

1993. 

ISO00.    Draft International Standard ISO-DIS 3010 "Basis for design of structures - 

Seismic actions on structures", w: [Wpł00], 19-57. 

Wdo84b. Wdowicki J., Wdowicka E., Wrześniowski K.: Free vibration of unsymmetrical 

multistorey shear wall buildings, in: Proc. Third Int. Symp. on "Wall Structures", 
Warsaw, June 1984, vol.II, 339-346. 

Wdo93f.   Wdowicki J., Wdowicka E.: DAMB - system programów do analizy sejsmicznej 

budynków wysokich usztywnionych konstrukcjami ścianowymi z nadproŜami, 
InŜ. i Bud., 50, 1 (1993) 11-13. 

Wdo93i.   Wdowicki J., Wdowicka E.: System of programs for analysis of 

three-dimensional shear wall structures, The Structural Design of Tall Buildings, 
2, 4 (1993) 295- 305. 

Wdo02b. Wdowicka E., Wdowicki J., Błaszczyński T.: Analiza wpływów sejsmicznych na 

budynek ścianowy o wysokości 100 metrów, w: Zeszyty Naukowe Pol. 
Rzeszowskiej nr 197, Mechanika z. 60, Problemy dynamiki konstrukcji, 
XI Międzynarodowe Sympozjum Dynamiki Konstrukcji, Rzeszów – Arłamów, 
25-27 września 2002, 591-598. 

Wpł00.    Wpływy sejsmiczne i parasejsmiczne na budowle, IX Sympozjum, 

Pol. Krak., Kraków 2000. 

 
 

EVALUATION OF SEISMIC ACTIONS ON SHEAR WALL 

TALL BUILDING ACCORDING TO ISO/DIS-3010 CODE 

 

SUMMARY 

 

Seismic  actions  on  the  shear  wall  tall  building  according  to  ISO/DIS-3010  code  were 

evaluated.  The  dynamic  analysis  was  carried  out  using  normalised  design  response 
spectrum. The maximum values of displacements and stresses caused by earthquake ground 
motions were presented.  
Key words: dynamic analysis, shear wall building, response spectrum, seismic actions