Wyleję Ducha Mego   

   

 

Wyleję Ducha mego na wszelkie ciało (Jl 3,1a) - taką obietnicę przekazuje Ludowi Izraela prorok Joel. 
Jezus zapowiada wielokrotnie udzielenie swoim uczniom Ducha i Jego darów, nazywając Go 
Pocieszycielem, Parakletem. Paraklet to ktoś, kogo przywołuje się w trudnej sytuacji, ktoś występujący w 
obronie osoby oskarżanej. Równocześnie to ktoś, kto wspomaga i wstawia się za potrzebującym. 
 
Odchodząc do Ojca Jezus zapowiadał że On odchodzi, by mógł przyjść Duch Święty.    W swoim 
nauczaniu Jan Paweł II wiele uwagi poświęcał Duchowi Świętemu, nazywając Go stróżem nadziei w sercu 
człowieka, nieustannie odbudowującym dobro w człowieku i w ludzkim świecie. Jego encyklika Dominum 
et Vivicantem  pogłębia naszą wiarę i nauki o Nim. 
 
Tak więc Duch Święty to Ten, który daje pokój i siły do wytrwania w dobrym, co wcale nie jest łatwe. Nie 
rozrzuca,  lecz układa i wybawia z chaosu, nie trwoży- ale dodaje pewności. Rzeczą istotną jest 
rozeznawać, co jest z Ducha Świętego a co nie jest w naszej codzienności. 
Wielokrotnie nie zdajemy sobie sprawy, jak często w naszej codzienności działa Duch Święty. Dopiero 
zatrzymanie się i wejście w ciszę pozwala dostrzec to działanie, zdać sobie z niego sprawę. 

 
Duchu Święty, który mieszkasz 
w sercu człowieka, 
Ty przychodzisz, aby złożyć w nas 
jakże istotne ewangeliczne dary: 
dobroć serca i przebaczenie. 
Kochać i wyrażać to naszym życiem, 
kochać z dobrocią serca i przebaczać: 
w ten sposób sprawiasz, że możemy odnaleźć 
źródła pokoju i radości. (Brat Rogier z Taize). 

 

PIERWSZY DZIEŃ 

 
Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! 
Tyś wszystko mądrze uczynił 
ziemia jest pełna Twoich stworzeń. 
Stwarzasz je, napełniając swym Duchem 
i odnawiasz oblicze ziemi. 

Ps 104, 24.30 

 

DRUGI DZIEŃ 

 
Zabiorę was spośród ludów, zbiorę was ze wszystkich krajów i przyprowadzę was z powrotem do 
waszego kraju, pokropię was czystą wodą, abyście się stali czystymi, i oczyszczę was od wszelkiej zmazy 
i od wszystkich waszych bożków. I dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, 
odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała. Ducha mojego chcę tchnąć w was i sprawić, 
byście żyli według mych nakazów i przestrzegali przykazań, i według nich postępowali. Wtedy będziecie 
mieszkać w kraju, który dałem waszym przodkom, i będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem. 

Ez 36, 24-28 

  

TRZECI DZIEŃ 

 
Wyleję potem Ducha mego na wszelkie ciało. Każdy, który wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony, 

Jl 3, 1a.5a 

Stwórz , Boże, we mnie serce czyste 
i odnów we mnie moc ducha. 
Przywróć mi radość z Twojego zbawienia 
i wzmocnij mnie duchem ofiarnym. 

Ps 51, 12.14 

CZWARTY  DZIEŃ 

 
Wtedy jego (Jana) ojciec Zachariasz został napełniony Duchem Świętym i przemówił z Jego natchnienia: 
Niech będzie uwielbiony Pan, Bóg Izraela, bo nawiedził lud swój i wyzwolił go, i moc zbawczą nam 
wzbudził w domu sługi swego, Dawida: jak zapowiedział to z dawien dawna przez usta swych świętych 
proroków, że nas wybawi od nieprzyjaciół i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą; że miłosierdzie 
okaże ojcom naszym i wspomni na swoje święte Przymierze – na przysięgę, którą złożył ojcu naszemu, 
Abrahamowi, że nam użyczy tego, iż z mocy nieprzyjaciół wyrwani bez lęku służyć Mu będziemy w 
pobożności i sprawiedliwości przed Nim po wszystkie dni nasze. A i ty, dziecię, prorokiem Najwyższego 
zwać się będziesz, bo pójdziesz przed Panem torując Mu drogi; Jego ludowi dasz poznać zbawienie [co 
się dokona] przez odpuszczenie mu grzechów, dzięki litości serdecznej Boga naszego. Przez nią z 
wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi, by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają, aby 
nasze kroki zwrócić na drogę pokoju. 

Łk 1, 68-79 

PIĄTY  DZIEŃ 

 
A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek prawy i pobożny, wyczekiwał pociechy 
Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy 
Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili 
Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i 
mówił: Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy 
ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i 
chwałę ludu Twego, Izraela. 
A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, 
Matki Jego: Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu 
sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu. 

Łk 2, 25-35 

 

SZÓSTY  DZIEŃ 

 
Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. A gdy się modlił, otworzyło się niebo i 
Duch Święty zstąpił na Niego, w postaci cielesnej niby gołębica, a z nieba odezwał się głos: Tyś jest mój 
Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie. 
Rozradował się Jezus w Duchu Świętym i rzekł: 
-Uwielbiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś to przed uczonymi i mądrymi, a objawiłeś ludziom 
prostym. Tak, Ojcze, albowiem tak podobało się Tobie. 

Łk 3, 21-22; 4, 1-2. 10,21-22 

SIÓDMY DZIEŃ 

 
Jezus odpowiedział jej na to: O, gdybyś znała dar Boży i [wiedziała], kim jest Ten, kto ci mówi: "Daj Mi się 
napić" - prosiłabyś Go wówczas, a dałby ci wody żywej. Powiedziała do Niego kobieta: Panie, nie masz 
czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca 
naszego Jakuba, który dał nam tę studnię, z której pił i on sam, i jego synowie i jego bydło? W odpowiedzi 
na to rzekł do niej Jezus: Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja 
mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody 
wytryskającej ku życiu wiecznemu. 
 
Nadchodzi jednak godzina, owszem już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w 
Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli chce mieć Ojciec. Bóg jest duchem: potrzeba więc, by czciciele 
Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie. Rzekła do Niego kobieta: Wiem, że przyjdzie Mesjasz, 
zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko. Powiedział do niej Jezus: Jestem nim Ja, 
który z tobą mówię. Na to przyszli Jego uczniowie i dziwili się, że rozmawiał z kobietą. Jednakże żaden 
nie powiedział: Czego od niej chcesz? - lub: - Czemu z nią rozmawiasz? Kobieta zaś zostawiła swój 
dzban i odeszła do miasta. I mówiła tam ludziom: Pójdźcie, zobaczcie człowieka, który mi powiedział 
wszystko, co uczyniłam: Czyż On nie jest Mesjaszem? 

J 4, 10-1.23-29 

ÓSMY DZIEŃ 

 
W ostatnim zaś, najbardziej uroczystym dniu święta, Jezus stojąc zawołał donośnym głosem: Jeśli ktoś 
jest spragniony, a wierzy we Mnie - niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Strumienie wody 
żywej popłyną z jego wnętrza. A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch 
bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony. 

J7, 37-39 

 
  

DZIEWIĄTY DZIEŃ 

 
Ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. 
Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą. Jeżeli któregoś z was, 
ojców, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? Albo o rybę, czy zamiast ryby poda mu węża? Lub też 
gdy prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary 
swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą. 

Łk 11, 9-13 

 

DZIESIĄTY  DZIEŃ 

 
Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, jeżeli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do 
królestwa Bożego. To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem. 
Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić.   
 
Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak 
jest z każdym, który narodził się z Ducha. 

J 3, 4-8 

 

JEDENASTY DZIEŃ 

 
Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego 
Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze – Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, 
ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie. Nie 
zostawię was sierotami: Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a świat nie będzie już Mnie oglądał. Ale wy Mnie 
widzicie, ponieważ Ja żyję i wy żyć będziecie. W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, a wy 
we Mnie i Ja w was. 

J 14, 15-20 

DWUNASTY DZIEŃ 

 
Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, 
On będzie świadczył o Mnie. Ale wy też świadczycie, bo jesteście ze Mną od początku. 

J 15, 26-27 

TRZYNASTY DZIEŃ 

 
Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale 
powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z 
mojego weźmie i wam objawi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego 
weźmie i wam objawi. 

J 16, 13-15 

CZTERNASTY DZIEŃ 

 
Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a radości 
waszej nikt wam nie zdoła odebrać. W owym zaś dniu o nic Mnie nie będziecie pytać. Zaprawdę, 
zaprawdę, powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca, da wam w imię moje. Do tej pory o nic nie 
prosiliście w imię moje: Proście, a otrzymacie, aby radość wasza była pełna. 

J 16, 22-24 

PIĘTNASTY DZIEŃ 

 
Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel 
nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, poślę Go do was. On zaś, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, 
o sprawiedliwości i o sądzie. O grzechu - bo nie wierzą we Mnie; o sprawiedliwości zaś - bo idę do Ojca i 
już Mnie nie ujrzycie; wreszcie o sądzie - bo władca tego świata został osądzony. Jeszcze wiele mam 
wam do powiedzenia, ale teraz [jeszcze] znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, 
doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i 
oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi. 
Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi. 

J 16, 7-15 

 

SZESNASTY DZIEŃ 

 
To wam powiedziałem przebywając wśród was. A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w 
moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem. Pokój 
zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce 
wasze ani się lęka! 

J 14, 25-27 

 

SIEDEMNASTY DZIEŃ 

 
Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z 
obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam! A to powiedziawszy, 
pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: 
«Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział 
im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, 
są im zatrzymane». 

J 20, 19-23 

 

OSIEMNASTY  DZIEŃ 

 
Dlatego to nie poddajemy się zwątpieniu, chociaż bowiem niszczeje nasz człowiek zewnętrzny, to jednak 
ten, który jest wewnątrz, odnawia się z dnia na dzień. Niewielkie bowiem utrapienia naszego obecnego 
czasu gotują bezmiar chwały przyszłego wieku. 
 
Wiemy bowiem, że jeśli nawet zniszczeje nasz przybytek doczesnego zamieszkania, będziemy mieli 
mieszkanie od Boga, dom nie ręką uczyniony, lecz wiecznie trwały w niebie. Tak przeto teraz wzdychamy, 
pragnąc przyodziać się w nasz niebieski przybytek, o ile tylko odziani, a nie nadzy będziemy. Dlatego 
właśnie udręczeni wzdychamy, pozostając w tym przybytku, bo nie chcielibyśmy go utracić, lecz 
przywdziać na niego nowe odzienie, aby to, co śmiertelne, wchłonięte zostało przez życie. A Bóg, który 
nas do tego przeznaczył, dał nam Ducha jako zadatek. 

2 Kor 4, 16-17;5, 1-5 

 
DZIEWIĘTNASTY DZIEŃ 

 
Ty natomiast trwaj w tym, czego się nauczyłeś i co ci powierzono, bo wiesz, od kogo się nauczyłeś. Od lat 
bowiem niemowlęcych znasz Pisma święte, które mogą cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu 
przez wiarę w Chrystusie Jezusie. Wszelkie Pismo od Boga jest natchnione i pożyteczne do nauczania, 
do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości – aby człowiek Boży był doskonały, 
przysposobiony do każdego dobrego czynu. 

2 Tym 3, 14-17 

Wszystko zaś sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu tak, jak chce. 

1Kor 12, 11 

 
 

DWUDZIESTY  DZIEŃ 

 
Nawróćcie się - powiedział do nich Piotr - i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa  na 
odpuszczenie grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego. Bo dla was jest obietnica i dla 
dzieci waszych, i dla wszystkich, którzy są daleko, a których powoła Pan Bóg nasz. 

Dz 2, 38-39 

Gdy zaś ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela, naszego Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe 
uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające 
w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego. 

Tyt. 3, 4-6 

 

DWUDZIESTY PIERWSZY DZIEŃ 

 
 Napełniajcie się Duchem, przemawiając do siebie wzajemnie w psalmach i hymnach, i pieśniach pełnych 
ducha, śpiewając i wysławiając Pana w waszych sercach. Dziękujcie zawsze za wszystko Bogu Ojcu w 
imię Pana naszego Jezusa Chrystusa! 

Ef 5,18a-20 

 

DWUDZIESTY DRUGI DZIEŃ 

 
Słowo Chrystusa Niech w was przebywa 
z całym swym bogactwem – przez psalmy, 
hymny, pieśni pełne Ducha, 
pod wpływem łaski 
śpiewając Bogu w waszych sercach. 

Kol 3,16 

 

DWUDZIESTY  TRZECI  DZIEŃ 

 
Teraz jednak dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie, nie ma już potępienia. Albowiem prawo Ducha, 
który daje życie w Chrystusie Jezusie, wyzwoliło cię spod prawa grzechu i śmierci. 
Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście  przecież ducha 
niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście  ducha przybrania za synów, w którym 
możemy wołać: Abba, Ojcze! Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha ,że jesteśmy 
dziećmi Bożymi. Jeżeli jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami 
Chrystusa, skoro wspólnie z Nim cierpimy to po to, by wspólnie mieć udział w chwale. 

Rz. 8, 1-2. 14-17 

 

DWUDZIESTY CZWARTY DZIEŃ 

 
Otóż zapewniam was, że nikt, pozostając pod natchnieniem Ducha Bożego, nie może mówić: Niech Jezus 
będzie przeklęty!. Nikt też nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: Panem jest Jezus. 

1Kor 12, 3 

Podobnie także Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak 
trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. 

Rz. 8, 26 

 
 

DWUDZIESTY PIĄTY  DZIEŃ 

 
A nadzieja zawieść nie może, 
ponieważ miłość Boża 
rozlana jest w sercach naszych 
przez Ducha Świętego, 
Który został nam dany. 

Rz. 5,5 

DWUDZIESTY SZÓSTY DZIEŃ 
 

Bo królestwo Boże to nie sprawa tego, co się je i pije, ale to sprawiedliwość, pokój i radość w Duchu 
Świętym. A kto w taki sposób służy Chrystusowi, ten podoba się Bogu i ma uznanie u ludzi. Starajmy się 
więc o to, co służy sprawie pokoju i wzajemnemu zbudowaniu. 

Rz. 14, 17-19 

 

DWUDZIESTY SIÓDMY DZIEŃ 

 
Na dowód tego, że jesteście synami, 
Bóg wysłał do naszych serc Ducha Syna swego, 
który woła : „Abba, Ojcze!” 
Owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, 
opanowanie.  Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy. 

Gal 4,6.  5, 22-23a.25 

  

DWUDZIESTY ÓSMY  DZIEŃ 

 
To wam powiedziałem przebywając wśród was. A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w 
moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem. Pokój 
zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat,  Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce 
wasze ani nie lęka.    

J 14,25-28 

 

DWUDZIESTY DZIEWIĄTY DZIEŃ 

  
Usiłujcie zachować jedność Ducha 
Dzięki więzi jaką jest pokój. 
Jedno jest Ciało i jeden Duch, 
Bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, 
jaką daje wasze powołanie. 

Ef 4,3-5 

A Duch i Oblubienica mówią: Przyjdź!  A kto słyszy, niech powie : Przyjdź! I kto odczuwa pragnienie, niech 
przyjdzie, kto chce, niech wody życia darmo zaczerpnie. 

Ap 22,17 

  

TRZYDZIESTY  DZIEŃ 

 
Pan zaś jest Duchem, a gdzie jest Duch Pański – tam wolność. My wszyscy z odsłoniętą twarzą 
wpatrujemy się w jasność Pańską jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego , coraz bardziej 
jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu. 
Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z 
nas. 

2 Kor 3,17-18. 4.7 

 
 
TRZYDZIESTY  PIERWSZY  DZIEŃ 

 
A jednak głosimy mądrość między doskonałymi, ale nie mądrość tego świata ani władców tego świata, 
zresztą przemijających. Lecz głosimy tajemnicę mądrości Bożej, mądrość ukrytą, tę, która Bóg przed 
wiekami przeznaczył ku chwale naszej, tę, której nie pojął żaden z władców tego świata, gdyby ją bowiem 
pojęli, nie ukrzyżowali by Pana chwały; lecz właśnie głosimy, jak zostało napisane, to czego  ani oko nie 
widziało, ani ucho nie słyszało, 
ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują. 
Nam zaś  to Bóg objawił przez Ducha. 

1 Kor 2,6-9