background image

Otyłość i nadwaga ORAZ JEJ KONSEKWENCJE 

1. Wprowadzenie 
Jednym z najbardziej powszechnych problemów związanych ze 
stylem życia jest nadmierna waga. Nadwaga lub otyłość jest 
czynnikiem ryzyka w rozwoju wielu chorób przewlekłych, takich 
jak choroby układu krążenia i oddechowego, cukrzyca typu 2, 
nadciśnienie tętnicze, niektóre nowotwory oraz przedwczesna 
śmierć. Nowe badania naukowe i dane pochodzące z towarzystw 
ubezpieczeniowych pokazują, że ryzyko zdrowotne związane z 
nadmiarem tłuszczu wzrasta nawet przy stosunkowo małym 
wzroście wagi ciała, a nie tylko przy wyraźnej otyłości. 
Otyłość i nadwaga to poważne problemy, które przyczyniają się 
do poważnego i ciągle narastającego obciążenia budżetu 
państwa. Jednak zmniejszenie częstości występowania nadwagi i 
oty

łości jest realne poprzez dokonanie rozsądnych zmian stylu 

życia.  

2. Czym jest otyłość i nadwaga? 
Otyłość jest często definiowana jako stan anormalnej lub 
nadmiernej akumulacji tłuszczu w tkance tłuszczowej, prowadzący 
do zaburzeń stanu zdrowia. Podstawowy powód to dodatni bilans 
energetyczny prowadzący do wzrostu wagi, co oznacza, że 
kalorie konsumowane przewyższają kalorie wydawane. 
Po to, żeby pomóc ludziom poznać, czy waga jest prawidłowa, 
używany jest prosty wskaźnik nazywany Indeksem Masy Ciała 
(BMI) 

czyli relacja pomiędzy wagą a wzrostem. 

BMI jest przydatnym narzędziem powszechnie stosowanym przez 
lekarzy i innych specjalistów ochrony zdrowia, by określić stan 
niedowagi, nadwagi i otyłości u dorosłych. Jest definiowany jako 
waga w kilogramach podzielona na wzrost do kwadratu podany w 
metrach (kg/m2). Na przykład dorosły , który waży 70 kg i którego 
wzrost wynosi 1,75 m będzie miał BMI równe 22,9 kg/m2. 
BMI pomiędzy 18,5 a 25 jest określane zwykle jako prawidłowe. 
Nadwaga jest definiowana jako BMI pomi

ędzy 25 a 30, a otyłość 

jako wartość BMI powyżej 30. Wartość BMI pomiędzy 25 a 29 jest 
„zwiększonym ryzykiem” rozwoju chorób, a BMI większe od 30 
jest uważane jako „ umiarkowane lub wysokie ryzyko” rozwoju 
wielu chorób. 

INDEKS MASY CIAŁA 

< 18,5 

Niedowaga 

18,5 – 25  Prawidłowa waga 

25 – 30 

Nadwaga 

> 30 

Otyłość 

background image

 
Najprostszy podział: jabłka i gruszki 
Wartość BMI nie dostarcza nam informacji o całkowitej ilości tłuszczu, 
ani jak jest on rozmieszczony w naszym organizmie , co jest istotne dla 
nadmiernej akum

ulacji tłuszczu w jamie brzusznej mającego 

konsekwencje w późniejszych problemach zdrowotnych.  
Sposobem na określenie dystrybucji tłuszczu jest pomiar obwodu w talii. 
Obwód w talii nie jest związany z wysokością ciała i stanowi prostą i 
praktyczną metodę identyfikacji ludzi z nadwagą, którzy mają 
zwiększone ryzyko związanych z otyłością chorób. 
Jeżeli obwód w talii jest większy niż 94-102 cm dla mężczyzn i 80-88 cm 
dla kobiet, to oznacza, że mają oni nadmiar tłuszczu w jamie brzusznej i 
zwiększone ryzyko problemów zdrowotnych, nawet jeśli ich BMI jest 
prawidłowe. 
Obwód w talii dzieli ludzi na dwie kategorie : osoby z androidalnym 
rozmieszczeniem tłuszczu (często nazywane „jabłkami”), co oznacza, że 
większość tłuszczu w ich organizmie jest rozmieszczona w jamie 
brzusznej i klatce piersiowej. Te osoby mają zwiększone ryzyko rozwoju 
chorób związanych z nadmierną masą ciała. Osoby z gynoidalnym 
rozmieszczeniem tłuszczu (często nazywane „gruszkami”), oznaczające, 
że większość ich tłuszczu w ich organizmie jest rozmieszczona wokół 
bioder, ud i dolnej części ciała. Te osoby mają wysokie ryzyko 
problemów ortopedycznych (zwyrodnienia stawów biodrowych lub 
kolanowych). Otyłość typu „jabłko” częściej występuje u mężczyzn, 
natomiast typu „gruszka” częściej u kobiet.  

3. Podstawy bilansu energetycznego 
Podstawową zasadą bilansu energetycznego jest następujący wzór: 
Energia dostarczona - energia wydatkowana = magazynowanie 
zasobów 
 
Na występowanie otyłości i nadwagi wpływa wiele czynników, w tym 
uwarunkowania dziedziczne, c

zynniki środowiskowe i behawioralne, 

starzenie się, ciąże. Jest oczywiste, że otyłość nie zawsze jest skutkiem 
nadmiernego pobłażania sobie w spożywaniu smacznej żywności lub 
braku aktywności fizycznej. Czynniki biologiczne (hormony, genetyka), 
stres, leki 

i starzenie się również mają znaczenie. 

Jednak czynniki dietetyczne i aktywność fizyczna silnie wpływają na 
wyrównanie bilansu energii i to one są głównymi czynnikami 
modyfikowalnymi. Wysokotłuszczowy i wysokoenergetyczny sposób 
żywienia oraz siedzący tryb życia to czynniki najsilniej związane ze 
wzrostem występowania otyłości na świecie.  
Z kolei utrata wagi występuje, gdy energii dostarczanej jest mniej niż 
energii wydatkowanej w dłuższym okresie czasu. Stosowanie diety o 
obniżonej kaloryczności połączonej ze zwiększoną aktywnością fizyczną 
jest podstawową radą proponowaną przez dietetyków dla osiągnięcia 

background image

trwałej utraty wagi.  
Diety-

cud, które radykalnie ograniczają liczbę kalorii lub ograniczają 

jedzenie poszczególnych grup produktów powinny być unikane, 
ponieważ często są ubogie w ważne składniki odżywcze i dlatego nie 
mogą być stosowane przez dłuższy okres czasu. Poza tym nie uczą one 
prawidłowych nawyków żywieniowych i mogą doprowadzić do 
wystąpienia efektu jo-jo (przybieranie i tracenie na wadze zachodzące 
cyklicznie). Efekt jo-

jo może być niebezpieczny dla długotrwałego 

zdrowia fizycznego i psychicznego. Osoby odchudzające się nie 
powinny podchodzić zbyt ambitnie do celu, ponieważ strata już 10% 
początkowej wagi ciała przyniesie wymierne korzyści dla zdrowia.  

4. Jakie są trendy występowania otyłości i nadwagi ? 
Dowody sugerują, ze występowanie nadwagi i otyłości wrasta 
dramatycznie na całym świecie i że problem ten dotyczy zarówno dzieci 
jak dorosłych.  
Najbardziej wszechstronne dane na temat występowania otyłości na 
świecie dostarcza projekt MONICA („MONItoring of trends and 
determinants in Cardiovascular diseases study”) Światowej Organizacji 
Zdrowia. Razem z informacjami dostarczonymi przez poszczególne 
państwa dane te pokazują, że występowanie otyłości w krajach 
europejskich wzrosło o około 10-40% w ciągu ostatnich dziesięciu lat i 
wynosiło 10-20% w populacji mężczyzn i 10-25% w populacji kobiet. 
Najbardziej alarmujący wzrost został dostrzeżony w Wielkiej Brytanii, 
gdzie prawie 2/3 dorosłych mężczyzn i ponad połowa dorosłych kobiet 
mają nadwagę lub otyłość. W populacji chłopców w Anglii, między 
1995r. a 2002r. częstość występowania otyłości dwukrotnie wzrosła, od 
2,9% populacji do 5,7%, a u dziewcząt wzrosła od 4,9 do 7,8%. Jeden 
na pięć chłopców i jedna na cztery dziewczęta ma nadwagę lub otyłość. 
Wśród młodych mężczyzn w wieku 16-24 lat otyłość wzrosła od 5,7% do 
9,3%, a wśród młodych kobiet wzrosła od 7,7% do 11,6%.  

 

 

 

 

5. Jakie są konsekwencje zdrowotne otyłości i nadwagi? 
Konsekwencji zdrowotnyc

h związanych z otyłością i nadwagą jest wiele, 

począwszy od większego ryzyka przedwczesnej śmierci a skończywszy 
na wielu dolegliwościach, które mogą mieć niepomyślny wpływ na 
jakość życia.  
Główne problemy zdrowotne związane z otyłością i nadwagą to: 

background image

 

Cukrzyca typu 2  

 

Choroby sercowo-

naczyniowe na tle miażdżycy i 

nadciśnienie tętnicze  

 

Choroby układu oddechowego (zespół bezdechu nocnego)  

 

Niektóre nowotwory złośliwe  

 

Choroby zwyrodnieniowe kości  

 

Problemy psychologiczne  

 

Spadek jakości życia  

Stopień ryzyka zależy od względnej ilości dodatkowej masy ciała, 
lokalizacji tłuszczu, ilości wzrostu masy ciała podczas dorosłego życia i 
poziomu aktywności fizycznej. Większość tych problemów może ulec 
poprawie przy stosunkowo skromnej utracie wagi (10 do 15%), 
szczeg

ólnie jeśli aktywność fizyczna jest również zwiększana.  

5.1. Cukrzyca typu 2 
Cukrzyca typu 2 (typ cukrzycy, który zwykle rozwija się w wieku 
dorosłym i jest związany z nadwagą) ma najsilniejsze powiązanie z 
otyłością i nadwagą, wśród wszystkich poważnych chorób. Ryzyko 
rozwoju cukrzycy typu 2 wzrasta wraz ze wzrostem BMI. Kobiety, które 
są otyłe, mają 12 razy większe prawdopodobieństwo rozwoju cukrzycy 
typu 2 niż kobiety mające prawidłową wagę ciała. Ryzyko wystąpienia 
cukrzycy typu 2 wzrasta wraz z wartością BMI, szczególnie u osób z 
obecnością cukrzycy w rodzinie i maleje wraz z utratą wagi.  

5.2. Choroby sercowo-

naczyniowe na tle miażdżycy (CVD) i 

nadciśnienie tętnicze 
Do chorób sercowo-naczyniowych na tle miażdżycy (CVD) zalicza się 
wieńcową chorobę serca (CHD), zawał serca, miażdżycę tętnic 
obwodowych. Te choroby stanowią 1/3 przypadków śmierci u mężczyzn 
i kobiet w większości uprzemysłowionych krajów, a ich częstotliwość 
wzrasta również w krajach rozwijających się.  
U osób otyłych częściej występuje kilka sercowo-naczyniowych 
czynników ryzyka, włączając w to nadciśnienie i podwyższone stężenie 
cholesterolu we krwi. U kobiet otyłość jest trzecim co do znaczenia, 
najbardziej potężnym czynnikiem predysponującym do wystąpienia 
CVD, po starszym wieku i nadci

śnieniu.  

Ryzyko zawału serca dla otyłej kobiety jest około trzy razy wyższe niż 
dla szczupłej kobiety w tym samym wieku.  
Osoby otyłe mają większe prawdopodobieństwo występowania 
podwyższonego poziomu trójglicerydów, lipoprotein o niskiej gęstości 
LDL („zły” cholesterol) i zmniejszonego poziomu lipoprotein o wysokiej 
gęstości HDL („dobry” cholesterol). Ten profil metaboliczny jest często 
obserwowany u otyłych ludzi z wysoką akumulacją tłuszczu w jamie 
brzusznej , tzw. „jabłka” i odnosi się do zwiększonego ryzyka 
wystąpienia CHD. Obniżenie wagi ciała wpływa na poprawę poziomu 

background image

trójglicerydów. Utrata wagi 10 kg może doprowadzić do 15% obniżenia 
poziomu cholesterolu LDL i 8% wzrostu cholesterolu HDL.  
Związek pomiędzy nadciśnieniem i otyłością jest dobrze 
udoku

mentowany, a odsetek nadciśnienia związanego z otyłością 

oszacuje się na 30-65% przypadków w zachodniej populacji. Ciśnienie 
tętnicze krwi wzrasta z wartością BMI. Dla każdego wzrostu masy ciała 
o 10 kg ciśnienie krwi podnosi się o około 2-3 mmHg. Utrata wagi 
wywołuje spadek ciśnienia krwi, dla każdej 1% redukcji masy ciała 
ciśnienie krwi obniża się o 1-2 mmHg.  
Występowanie nadciśnienia u ludzi z nadwagą jest prawie trzy razy 
wyższe niż u dorosłych bez nadwagi , ryzyko wystąpienia nadciśnienia u 
osób z nadwagą w wieku 20-44 lat jest prawie sześć razy większe niż u 
osób o prawidłowej wadze ciała.  

5.3. Nowotwory złośliwe 
Chociaż związek pomiędzy otyłością a niektórymi nowotworami 
złośliwymi jest pośredni, to wiele badań naukowych wykazało zależność 
między nadwagą i częstotliwością pewnych nowotworów złośliwych, 
szczególnie hormonozależnych i nowotworów złośliwych przewodu 
pokarmowego. W populacji kobiet otyłych zostało udokumentowane 
większe ryzyko wystąpienia nowotworu złośliwego piersi, macicy, jajnika 
i sz

yjki macicy, natomiast w populacji otyłych mężczyzn występuje 

większe ryzyko wystąpienia nowotworu prostaty i raka jelita grubego. 
Najsilniejszy związek dotyczy raka jelita grubego, dla którego otyłość 
zwiększa ryzyko wystąpienia prawie trzy razy zarówno u mężczyzn jak i 
u kobiet.  

5.4. Choroby zwyrodnieniowe kości 
Choroby zwyrodnieniowe obciążonych nadwagą stawów, takich jak 
stawy kolanowe, są bardzo powszechnym powikłaniem otyłości i 
nadwagi. Uważa się, że przyczyną tego stanu są mechaniczne 
uszkodzenia s

tawów wynikające z nadwagi. Ból w dolnej części pleców 

jest również powszechny u ludzi otyłych i jest jedną z głównych 
przyczyn związanej z otyłością absencji w pracy.  

5.5. Aspekty psychologiczne 
Otyłość jest niekorzystnie postrzegana w wielu krajach europejskich. 
Dostrzegane są zarówno niepożądany wygląd ciała jak i „domniemane” 
wady charakteru. Nawet małe dzieci w wieku 6 lat postrzegają otyłe 
dzieci jako „leniwe, brudne, głupie, brzydkie, kłamców i oszustów”. Otyli 
ludzie muszą walczyć z dyskryminacją. Badanie z udziałem młodych 
kobiet z nadwagą pokazało, że zarabiają one mniej niż zdrowe kobiety, 
które nie są otyłe i nie cierpią na inne choroby przewlekłe.  
Przymusowe (kompulsywne) objadanie się także występuje ze 
zwiększoną częstością wśród otyłych.  

background image

6

. Jaki jest koszt ekonomiczny otyłości i nadwagi? 

Międzynarodowe badania nad ekonomicznymi kosztami otyłości 
wykazały , że stanowią one od 2% do 7% całkowitych kosztów opieki 
zdrowotnej, przy czym poziom zależy od sposobu analizy. Na przykład 
we Francji be

zpośredni koszt chorób związanych z otyłością 

(zawierającej koszty opieki zdrowotnej, hospitalizacji, rehabilitacji i 
leków) równał się do około 2% całkowitych wydatków opieki zdrowotnej. 
W Holandii całkowity wydatek lekarza ogólnego w proporcji kraju 
możliwy do przypisania otyłości i nadwadze wynosi około 3-4%. 
W Anglii oszacowano roczny finansowy koszt otyłości na 0,5 miliarda 
funtów, w odniesieniu do kosztów Narodowej Służby Zdrowia, a szerszy 
wpływ na gospodarkę jest oszacowany na około 2 miliardy funtów. 
Oszacowane „osobowe” koszty otyłości to 18 milionów dni zwolnienia 
lekarskiego oraz 30 000 zgonów rocznie, doprowadzające do 40 000 
straconych lat aktywnego życia zawodowego.  

7. Kto jest odpowiedzialny za promowanie zdrowego stylu życia ? 
Za promowanie 

zdrowego sposobu żywienia i zwiększonego poziomu 

aktywności fizycznej, tak aby przeciwdziałać nadwadze i otyłości, 
powinno włączyć się aktywnie wiele grup społecznych, takich jak rząd, 
samorządy lokalne, specjaliści opieki zdrowotnej, przemysł spożywczy, 
środki przekazu, konsumenci. Tylko ich wspólna odpowiedzialność 
może wypromować zdrowe sposoby żywienia (polegające na diecie 
niskotłuszczowej, bogatej w węglowodany złożone i zawierającej duże 
ilości świeżych owoców i warzyw).  
W warunkach wzrastającej urbanizacji i tendencji do siedzącego trybu 
życia wyraźnie potrzebny jest większy nacisk na poprawę możliwości 
korzystania ze środków i sprzętów służących uprawianiu aktywności 
fizycznej.