Microsoft Word - PKInforDiks_9_10_1

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

ZIENNIKARSTWO I KOMUNIKACJA SPOŁECZNA

NFORMACJE O PRZEDMIOTACH

PODSTAWOWYCH I KIERUNKOWYCH

(w porządku alfabetycznym)

STUDIA STACJONARNE I NIESTACJONARNE

WZÓR
dksnr. Nazwa przedmiotu (Nazwa przedmiotu w j. angielskim)

(dks – dziennikarstwo i komunikacja społeczna, nr – kolejny numer przedmio-
tu w wykazie)
ew. Studia stacjonarne lub niestacjonarne
przedmiot podstawowy lub kierunkowy
Rok studiów, semestr
Wymiar godzin ogółem (wymiar godzin z podziałem na semestry)
ECTS – ilość punktów ECTS
Prowadzący zajęcia
Forma zaliczenia poszczególnych semestrów zajęć: z – zaliczenie, zo – zali-
czenie z oceną, e – egzamin

dks01. Elementy najnowszej historii Kościoła (Elements of the
Latest History of the Church)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 1, semestr 2
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: (studia stacjonarne): ks. dr hab. Jacek Urban, prof. PAT

(studia niestacjonarne): dr Marek Hałaburda

Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1.  Kościół Katolicki po Kongresie Wiedeńskim.
2.  Państwo Kościelne (1814–1870).
3.  Papieże dwóch ostatnich stuleci – wybrane pontyfikaty.
4.  Papiestwo wobec sprawy polskiej w okresie niewoli narodowej.
5.  Kryzys modernistyczny.
6.  Sobory powszechne XIX i XX wieku.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

7.  Kościół katolicki w ZSRR po 1917 roku.
8.  Kościół katolicki w III Rzeszy.
9.  Papież Pius XII i jego działalność w okresie II wojny światowej.
10. Kościół w PRL.

Cele przedmiotu:

Zajęcia  w  sposób  przeglądowy  mają  dać  ogólny  obraz historii  Kościoła
w XIX i XX wieku. Student po zakończeniu kursu powinien posiąść pod-
stawową  wiedzę  na  temat  poruszanych  na  wykładach  zagadnień.  Punk-
tem wyjścia będzie przedstawienie sytuacji ogólnej Kościoła katolickiego
po Kongresie Wiedeńskim. W dalszej kolejności przedmiotem analiz bę-
dą  następujące  problemy:  Historia  Państwa  Kościelnego  od  momentu
przywrócenia na  Kongresie  Wiedeńskim  do  czasu  zniesienia  w  1870  r.;
Wybrane pontyfikaty dwóch ostatnich stuleci; Stolica Apostolska wobec
sprawy  polskiej  w  okresie  niewoli  narodowej;  Kryzys  modernistyczny
–  przyczyny,  przebieg,  skutki,  główni  przedstawiciele;  Sobory  Po-
wszechne XIX i XX wieku (Sobór Watykański I i Sobór Watykański II)
–  zwołanie,  przebieg,  konstytucje  i  dekrety,  udział  Kościoła  polskiego;
Działalność papieża Piusa XII w okresie II wojny światowej; Kościół ka-
tolicki  w  III  Rzeszy;  Kościół  katolicki  w  ZSRR  po  1917  r.;  Kościół
w PRL.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Banaszak M., Historia Kościoła Katolickiego, t. 3: Czasy nowożytne

1758–1914, Warszawa 1991.

Blet P., Pius XII i druga wojna światowa w tajnych archiwach watykań-

skich, tłum. E. Król-Cebulska, Katowice 2000.

Dzwonkowski R., Kościół katolicki w ZSSR, 1917–1939: zarys historii,

Lublin 1997.

Dzwonkowski R., Z historii Kościoła katolickiego w ZSRS 1917–1991.

Pogadanki w Radiu Watykańskim, Ząbki 2005.

Fischer-Wollpert R., Leksykon papieży, Poznań 1996.
Gordziałkowski J., Historia Państwa Kościelnego, Kraków 2007.
Historia Kościoła 1715–1848, red. L. J. Rogier, R. Aubert, M. D.

Knowles, t. 4, Warszawa 1987.

Historia Kościoła w Polsce, t. 2: 1764–1945, cz. 1: 1764–1918, red.

B. Kumor, Z. Obertyński.

Historia Kościoła, t. 5: 1848 do czasów współczesnych, red. R. Aubert,

Warszawa 1985.

Kumor B., Historia Kościoła, cz. 7: Czasy najnowsze 1815–1914, Lublin

1991.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Kumor B., Historia Kościoła, cz. 8: Czasy współczesne 1914–1992, Lu-

blin 1995, s. 178–190.

Papiestwo wobec sprawy polskiej w latach 1772–1864. Wybór źródeł,

oprac. O. Beiersdorf, wstępem opatrzył K. Piwarski, Wrocław 1960.

Skazani jako „szpiedzy Watykanu”. Z historii Kościoła katolickiego

w ZSRR 1918–1956, red. R. Dzwonkowski, Warszawa 2004.

Zieliński Z., Papiestwo i papieże dwóch ostatnich wieków, Warszawa

1999.

Zieliński Z., Katolicyzm w III Rzeszy przed sądem historii, Katowice

1992.

Żaryn J., Dzieje Kościoła katolickiego w Polsce (1944–1989), Warszawa

2003.

Żywczyński M., Studia nad modernizmem katolickim (jego charakter

i geneza), „Życie i myśl” R. 21 (1971), nr 11, s. 18–55, nr 12, s. 13
–49.

Żywczyński M., Watykan wobec powstania listopadowego, Kraków

1995.

dks02. Etyka dziennikarska (Journalistic Ethics)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 3, semestr 5
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: ks. dr hab. Michał Drożdż
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

Podstawowe pojęcia i główne problemy etyczne mediów; podstawy

metodologii i systematyki etyki mediów; wybrane zagadnienia metaetyki
mediów;  współczesne  paradygmaty  etyki  mediów;  poszukiwanie  „uni-
wersaliów”  deontologii  medialnych;  wybrane  płaszczyzny  argumentacji
etycznych;  współczesne  płaszczyzny  medialnego  dyskursu  etycznego;
podstawy  deontologii medialnej;  analiza  podstawowych  zagadnień  etyki
mediów – płaszczyzna organizacji i funkcjonowania struktur medialnych,
płaszczyzna  szczegółowych  deontologii  medialnych  oraz  medialnych
etyk zawodowych; płaszczyzna etyki odbiorców mediów.

Cele przedmiotu:

Wprowadzenie w obszerną problematykę etyczną współczesnych me-
diów oraz prezentacja podstawowych zasad personalistycznej deontologii

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

medialnej.  Treść  wykładów  obejmuje  dwa  cykle  tematyczne.  Celem
pierwszego  cyklu, mającego charakter propedeutyczny,  jest  wprowadze-
nie w podstawowe zagadnienia etycznego wymiaru dziennikarstwa i me-
diów. Drugi cykl tematyczny dotyczy wybranych zagadnień etyki dzien-
nikarskiej.  Celem  tej  części  zajęć  jest  prezentacja  paradygmatycznych
fundamentów  oraz  podstawowych  zasad  personalistycznej  deontologii
mediów,  obejmujących  trzy  płaszczyzny  etyczne  mediów:  płaszczyzna
organizacji  i  funkcjonowania  struktur  medialnych, płaszczyzna  szczegó-
łowych  deontologii  medialnych  oraz  medialnych  etyk  zawodowych;
płaszczyzna  etyki  odbiorców  mediów.  Zamierzone  cele  dydaktyczne:
podstawowa  orientacja  w  problematyce  etycznej  mediów;  znajomość
współczesnego  dyskursu  etycznego  w  kontekście  mediów;  zdobycie
umiejętności  etycznego  wartościowania  działań  medialnych.  Struktura
i  problematyka  dwóch  cykli  tematycznych  gwarantuje  zdobycie  przez
studentów  podstawowych  narzędzi  metodologicznych  oraz  przygotowa-
nia  merytorycznego  do  samodzielnej  oceny  oraz  możliwości  rozwiązy-
wania problematyki etycznej w dziedzinie mediów.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Baczyński A., Telewizja a świat wartości, Kraków 2003.
Drożdż M., Etyczne orientacje w mediosferze, Kielce 2006.
Drożdż M., Logos i ethos mediów, Tarnów 2005.
Drożdż M., Osoba i media. Personalistyczny paradygmat etyki mediów,

Tarnów 2005.

Ethos mass mediów, „Ethos” 24 (1993).
Kobylińska Z., Grabowski R. D., Dziennikarski etos, Olsztyn 1996.
Lis M. (oprac.), Orędzia papieskie na światowe dni komunikacji społecz-

nej, Częstochowa 2002.

Papieska Rada ds. Środków Społecznego Przekazu, Etyka w środkach

przekazu, Watykan 2000.

Rivers W. L., Mathews C., Etyka środków przekazu, Warszawa 1995.
Sareło Z., Media w służbie osoby. Etyka społecznego komunikowania,

Toruń 2000.

Wojtyła K., Elementarz etyczny, Lublin 1999.
Zwoliński A., Dźwięk w relacjach społecznych, Kraków 2004.
Zwoliński A., Obraz w relacjach społecznych, Kraków 2004.
Zwoliński A., Słowo w relacjach społecznych, Kraków 2003.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

dks03. Filozofia (Philosophy)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 1, semestr 1
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu + 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu + 20 h ćwiczeń

ECTS: 6 pkt.
Prowadzący: ks. dr hab. Michał Drożdż
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

Treść wykładów obejmuje trzy cykle tematyczne: 1. Wprowadzenie

do  filozofii;  2.  Wybrane  zagadnienia z  filozofii  systematycznej;  3.  Filo-
zofia  w  perspektywie  historycznej.  Struktura  i  problematyka  podanych
wyżej cykli tematycznych gwarantuje zdobycie przez studentów podsta-
wowych  narzędzi  metodologicznych  oraz  przygotowanie  merytoryczne
do samodzielnej oceny  oraz możliwości rozwiązywania problematyki fi-
lozoficznej,  etycznej,  społecznej  w  ramach  przyszłej  pracy  medialnej
i edukacyjnej. Treść wykładów jest dostosowana do kierunku i charakteru
studiów.

Cele przedmiotu:

Wprowadzenie w podstawowe pojęcia filozoficzne, zasady myślenia filo-
zoficznego oraz podstawy metodologiczne filozofii; prezentacja podsta-
wowych zagadnień i problemów filozoficznych oraz ukazanie prób ich
rozwiązania przez różne nurty i kierunki filozoficzne; zapoznanie słucha-
czy z osiągnięciami i dorobkiem filozofii na przestrzeni dziejów ludzkiej
kultury od starożytności, poprzez średniowiecze, czasy nowożytne aż po
współczesność.

Metody oceny:

Ćwiczenia: prace i prezentacje ćwiczeniowe, zaliczenie z oceną.
Wykład: egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Antologia tekstów filozoficznych, cz. I i II, Kraków 2003.
Anzenbacher A., Wprowadzenie do filozofii, Kraków 2003.
Bocheński J., Zarys historii filozofii, Kraków 1993.
Galarowicz J., Na ścieżkach prawdy, Kraków 1992.
Lenartowicz P., Koszteyn J., Wprowadzenie do zagadnień filozoficznych,

Kraków 2000.

Opara S., Nurty filozofii współczesnej, Warszawa 1994.
Schrade U., Nurty filozofii współczesnej, Warszawa 2003.
Szewczyk W., Kim jest człowiek, Tarnów 1998.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Tatarkiewicz W., Historia filozofii, t. 1–3, Warszawa 2005.
Węgrzecki A., Zarys filozofii, Kraków 2002.

dks04. Formacja duchowa dziennikarza (Spiritual Formation
of a Journalist)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 3, semestr 6
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: ks. dr hab. Wojciech Misztal, prof. PAT
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

Tematycznie zajęcia zostaną podzielone na dwie równorzędne części,

z których pierwsza dotyczyć będzie historii duchowości chrześcijańskiej,
druga  zagadnień  składających  się  na  duchowość  obecnie.  Na  pierwszą
część  składać  się  będą  zagadnienia:  dziedzictwo  Starego  Testamentu
i Nowy Testament; duchowość starożytności chrześcijańskiej; duchowość
średniowieczna; duchowość od XVI do XVIII w.; okres nowożytny; du-
chowość  chrześcijańska  w  XX  w.  i  na  przełomie  tysiącleci.  W  ramach
drugiej  części  przedstawiona  zostanie  problematyka  związana  z:  możli-
wościami  badań naukowych  duchowości;  wielością  aspektów  duchowo-
ści  chrześcijańskiej;  uwarunkowaniami  antropologicznymi  duchowości;
modlitwa  jako  źródło  i  wyraz  duchowości;  duchowość  życia  konsekro-
wanego;  duchowość  świeckich;  etapy  rozwoju  duchowego;  asceza  i mi-
styka  chrześcijańska;  kierownictwo  duchowe;  duchowość  nowych  grup
i stowarzyszeń.

Wymagania wstępne:

Etyka dziennikarska.

Cele przedmiotu:

Celem zajęć jest zapoznanie z zasadniczymi zagadnieniami związanymi
z duchowością chrześcijańską, zarówno gdy chodzi o historię duchowości,
jak i o najważniejsze tematy składające się na duchowość współczesną.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Aumann J., Zarys historii duchowości, Kielce 2007.
Bernard C. A., Wprowadzenie do teologii duchowości, tłum. J. Machniak,

Kraków 1996.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Boriello L. i in., Historia duchowości, t. VI: Duchowość chrześcijańska

czasów współczesnych, Kraków 1998.

Brovetto C. i in., Historia duchowości, t. V: Duchowość chrześcijańska

czasów nowożytnych, Kraków 2005.

Calati B. i in., Historia duchowości, t. IV: Duchowość średniowiecza,

Kraków 2005.

Duchowość chrześcijańska. Zarys 2000 lat historii od Wschodu do Za-

chodu, red. nacz. G. Mursell, Częstochowa 2004.

Fabris R. i in., Historia duchowości, t. II: Duchowość Nowego Testamen-

tu, Kraków 2003.

Fanuli A. i in., Historia duchowości, t. I: Duchowość Starego Testamen-

tu, Kraków 2002.

Gogola J., Teologia komunii z Bogiem, Kraków 2001.
Górski K., Zarys dziejów duchowości w Polsce, Kraków 1986.
Leksykon duchowości katolickiej, Lublin – Kraków.
Marchetti A., Zarys teologii życia duchowego, t. 1–3, Kraków 1996.
Misiurek J., Historia i teologia polskiej duchowości katolickiej, t. 1–2,

Lublin 1994–1997.

Sicari A.-M., Życie duchowe chrześcijanina, Poznań 1999.
Špidlík T., Duchowość chrześcijańskiego Wschodu. Przewodnik systema-

tyczny, Kraków 2005.

Špidlík T. etc., Historia duchowości, t. III: Duchowość Ojców Kościoła,

t. III A: Duchowość Ojców greckich i wschodnich, t. III B: Ducho-
wość łacińskich Ojców Kościoła, Kraków 2004.

Teologia duchowości katolickiej, Lublin 1993.
Witek S., Teologia życia duchowego, Lublin 1986.

dks05. Fotografia prasowa (Press Photography)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 2, semestr 4
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

ECTS: 2 pkt.
Prowadzący: mgr Piotr Kędzierski
Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

Podstawy wiedzy o nowoczesnej technice fotograficznej i jej zasto-

sowaniu w redakcji. Zajęcia warsztatowe z zakresu umiejętności wyko-

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

nywania zdjęć na bieżące potrzeby redakcji prasowej, odróżniania dobrej
od złej fotografii, analizy relacji między fotografią a tekstem.

Cele przedmiotu:

Poznanie teoretycznych aspektów wykorzystania fotografii w środkach
masowego przekazu, reklamie i promocji oraz praktycznych umiejętności
wykorzystywania fotografii w dziennikarstwie prasowym.

Metody nauczania:

Ćwiczenia, warsztaty.

Metody oceny:

Ocena na podstawie zestawu samodzielnie wykonanych prac.

Spis zalecanych lektur:

Busch D. D., Fotografia cyfrowa dla profesjonalistów, Wydawnictwo

Read Me 2004.

Caputo R., Szkoła fotografowania. Ludzie i portrety, Wydawnictwo Na-

tional Geographic 2002.

Orżewski W., Fotograf, fotografia, prawo, Wydawnictwo Inicjał 2006.
Tomaszewska-Adamarek A., Fotografia cyfrowa. Ćwiczenia zaawanso-

wane, Helion 2005.

dks06. Gatunki dziennikarskie I (Journalistic Genres I)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 1, semestr 1
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

ECTS: 2 pkt.
Prowadzący: dr Krzysztof Gurba
Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Swoistość i funkcja gatunków prasowych.

Zakres przedmiotu, omówienie programu zajęć. Informacje organiza-
cyjne o trybie i warunkach zaliczania. Gatunki prasowe informacyjne
i  publicystyczne.  Czystość  i  dominanta  gatunkowa.  Błędy  współcze-
snego dziennikarstwa: editorializing i infotainment.
Pisarek  W.,  Nowa  retoryka  dziennikarska,  Kraków  2002;  Wolny-
Zmorzyński  K.,  Kaliszewski  A.,  Furman  W.,  Gatunki  dziennikarskie
–  teoria,  praktyka,  język,  Warszawa  2006;  Bauer  Z.,  Chudziński  E.
(red.), Dziennikarstwo i świat mediów, wyd. II, Kraków 2000.

2. Struktura tekstów informacyjnych.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Zasady konstrukcji tekstu informacyjnego. Typy lidów i ich funkcja.
Wskaźniki spójności tekstu. Kompozycyjna rola akapitów.
Pisarek W., Nowa retoryka dziennikarska, Kraków 2002; Bauer Z.,
Chudziński E. (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, wyd. II, Kra-
ków 2000; Fras J., Dziennikarski warsztat językowy, Wrocław 1999.

3. Prasowość i medialność.

Gatunki tekstów informacyjnych, ich charakterystyki i przykłady.
Wyznaczniki prasowości i medialności.
Bauer Z., Chudziński E. (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, wyd.
II, Kraków 2000; Fras J., Dziennikarski warsztat językowy, Wrocław
1999; Pisarek W., Nowa retoryka dziennikarska, Kraków 2002.

4. Gatunki informacyjne I.

Krótkie  gatunki informacyjne  w  pracy  reportera.  Wzmianka, notatka
prasowa, zapowiedź, infografia – rozpoznawanie i ćwiczenie formy.
Bauer Z., Chudziński E. (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, wyd.
II, Kraków 2000; Fras J., Dziennikarski warsztat językowy, Wrocław
1999;  Wolny-Zmorzyński  K.,  Kaliszewski  A.,  Furman  W.,  Gatunki
dziennikarskie – teoria, praktyka, język, Warszawa 2006.

5. Gatunki informacyjne II.

Relacja, sprawozdanie, raport, feature – rozpoznawanie i ćwiczenie
formy.
Bauer Z., Chudziński E. (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, wyd.
II, Kraków 2000; Wolny-Zmorzyński K., Kaliszewski A., Furman W.,
Gatunki dziennikarskie – teoria, praktyka, język, Warszawa 2006.

6. Gatunki informacyjne III.

Sylwetka, życiorys, główka, biogram, profil, portret i inne formy pre-
zentacji osoby – rozpoznawanie i ćwiczenie formy.
Bauer Z., Chudziński E. (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, wyd.
II, Kraków 2000.

7. Gatunki pogranicza I.

Wywiad – metody, zwyczaje, rodzaje. Ćwiczenie formy. Zasady Gri-
ce’a.
Bauer Z., Chudziński E. (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, wyd.
II, Kraków 2000; Grice H. P., Logika i konwersacja, „Przegląd Hu-
manistyczny”, nr 6 (1977).

8. Gatunki pogranicza II.

Reportaż – rodzaje, klasycy, wyznaczniki gatunku.
Pisarek W., Nowa retoryka dziennikarska, Kraków 2002; Wańkowicz
M., Karafka la Fontaine’a, I i II, Kraków 1981, 1983; Wolny-
Zmorzyński K., Kaliszewski A., Furman W., Gatunki dziennikarskie
– teoria, praktyka, język, Warszawa 2006.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

9. Gatunki pogranicza III.

Reportaż – ćwiczenie formy. Ocena prac.
Wańkowicz M., Karafka la Fontaine’a, I i II, Kraków 1981, 1983.

10. Gatunki publicystyczne I.

Publicystyka – gatunki, wyznaczniki gatunków, klasycy, historia,
odmiany.
Wolny-Zmorzyński K., Kaliszewski A., Furman W., Gatunki dzienni-
karskie – teoria, praktyka, język, Warszawa 2006.

11. Gatunki publicystyczne II.

Publicystyka – recenzja, komentarz, edytorial, esej, stand-up. Ćwi-
czenie formy.
Bauer Z., Chudziński E. (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, wyd.
II, Kraków 2000; Wolny-Zmorzyński K., Kaliszewski A., Furman W.,
Gatunki dziennikarskie – teoria, praktyka, język, Warszawa 2006.

12. Gatunki publicystyczne III.

Publicystyka – felieton, wyznaczniki gatunku. Ćwiczenie formy.
Pisarek W., Nowa retoryka dziennikarska, Kraków 2002; Wolny-
Zmorzyński K., Kaliszewski A., Furman W., Gatunki dziennikarskie
– teoria, praktyka, język, Warszawa 2006.

13. Poza gatunki klasyczne.

Fait divers, „białe” i inne gatunki nieklasyczne. Ćwiczenie formy.
Wolny-Zmorzyński K., Kaliszewski A., Furman W., Gatunki dzienni-
karskie – teoria, praktyka, język, Warszawa 2006.

14. Kolokwium semestralne.
15. Poprawa kolokwium semestralnego.

Cele przedmiotu:

Celem  zajęć  jest  nabycie  umiejętności  rozpoznawania  i  stosowania  ga-
tunków  dziennikarskich,  dostosowania  formy  językowej  do  najpełniej-
szego  i  najlepszego  przedstawienia  tematu,  operowania  indywidualnym
stylem w ramach formy dziennikarskiej.
Przedstawione zostaną definicje, typologia, historia rodzajów i gatunków
dziennikarskich oraz charakterystyka gatunków w obrębie podziału na in-
formację  i  publicystykę.  Wskazana  zostanie  przydatność  teoretycznej
wiedzy na ten temat w praktyce dziennikarskiej. Omówione zostaną wy-
znaczniki  prasowości  i  medialności.  Zajęcia  uzupełni  analiza  tekstów
i ich ocena oraz ćwiczenia praktycznego tworzenia różnych form gatun-
kowych.

Metody oceny:

Kolokwium semestralne. Dodatkowo w ramach zajęć każda grupa będzie
wykonywać projekt, którego efektem będzie zestaw tekstów dziennikar-
skich.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Spis zalecanych lektur:

Bauer Z., Chudziński E. (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, wyd. II,

Kraków 2000

Bortnowski S., Warsztaty dziennikarskie, Warszawa 1999.
Fras J., Dziennikarski warsztat językowy, Wrocław 1999.
Magdoń A., Reporter i jego warsztat, Kraków 1993.
Niczyperowicz A. (red.), Dziennikarstwo od kuchni, Poznań 2001.
Pisarek W., Nowa retoryka dziennikarska, Kraków 2002.
Pisarek W., Retoryka dziennikarska, Kraków 1988.
Strupczewski J., Vademecum dziennikarza, Warszawa 1999.
Wolny-Zmorzyński K., Kaliszewski A., Furman W., Gatunki dziennikar-

skie – teoria, praktyka, język, Warszawa 2006.

dks07. Gatunki dziennikarskie II (Journalistic Genres II)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 1, semestr 2
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: dr Krzysztof Gurba
Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

1.  Specyfika gatunków radiowych.
2.  Specyfika gatunków telewizyjnych.
3.  Gatunki interaktywne – debata, talk show.
4.  Spektakl publicystyczny (pisanie scenariusza).
5.  Depesza, informacje agencyjne, serwis informacyjny.
6.  Symulacja pracy newsroomu.
7.  Gatunki para-dziennikarskie, gatunki użytkowe, praca dokumentacyjna.
8.  Nowe media, dziennikarstwo obywatelskie – specyfika gatunków.
9.  Funkcje tekstów i wypowiedzi. Parafraza tekstu własnego i cudzego,

streszczanie, rozwijanie, cytowanie, stylizowanie.

10. Kolokwium semestralne.

Wymagania wstępne:

Gatunki dziennikarskie I.

Cele przedmiotu:

Celem zajęć jest dalsze kształtowanie umiejętności rozpoznawania i sto-
sowania gatunków dziennikarskich, dostosowania formy językowej do
najpełniejszego i najlepszego przedstawienia tematu, operowania indy-

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

widualnym  stylem  w  ramach  formy  dziennikarskiej.  Przedstawiona  zo-
stanie  specyfika  gatunków  radiowych  i  telewizyjnych  na  tle  gatunków
prasowych.  Przedstawione  zostaną  gatunki  i  formaty  stosowane  współ-
cześnie w mediach elektronicznych.
Kurs obejmuje także analizę roli ilustracji, fotografii, infografiki, gateke-
epingu,  zespołów  dokumentacyjnych  i  nowych  mediów  interaktywnych
w  zmianie  pozycji  autora,  nadawcy  i  odbiorcy  wypowiedzi  dziennikar-
skiej.  Zajęcia  uzupełni  analiza  i  ocena  różnych  form  gatunkowych  tek-
stów,  fragmentów  programów,  audycji  oraz  ćwiczenia  praktycznego  ich
tworzenia.

Metody oceny:

Kolokwium semestralne. Dodatkowo w ramach zajęć każda grupa będzie
wykonywać projekt, którego efektem będzie zestaw tekstów dziennikar-
skich.

Spis zalecanych lektur:

Bauer Z., Chudziński E. (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, wyd. II,

Kraków 2000

skie – teoria, praktyka, język, Warszawa 2006.

dks08. Historia mediów w Polsce i na świecie (Histo

ry of

Media

in Poland and in the World)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 1, semestr 1–2
Wymiar: (studia stacjonarne) 60 h (30/30) h wykładu

(studia niestacjonarne) 40 h (20/20) h wykładu

ECTS: 2+3 pkt.
Prowadzący: ks. dr Dariusz Raś
Forma zaliczenia: z/e

Treści merytoryczne przedmiotu:

Zadania historii mediów, sposoby segmentacji procesu historycznego.

Cywilizacja medialna. Początki mediów w starożytności. Kształtowanie

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

się pisma i alfabetów. Druk i książka – wynalazki, ludzie i funkcjonowa-
nie. Grecki dramat: nowy język przekazu. Początki prasy światowej. Hi-
storia  cenzury  w  mediach  na  świecie  i  w  Polsce.  Rozwój  prasy  angiel-
skiej w XVIII wieku. Prasa francuska w XVIII wieku. Prasa USA i pozo-
stałych  krajów  europejskich  w  XVIII  wieku.  Rynek  prasy  francuskiej
w  XIX  wieku.  Historia  prasy  angielskiej  w  XIX  wieku.  Rozwój  amery-
kańskiego  rynku  prasy  w  XIX  wieku:  pierwsze  tabloidy.  Najważniejsze
tendencje  w  prasie  światowej  XX  wieku.  Rynek  prasowy  w  systemach
autorytarnych  i  totalitarnych  oraz  prasa  trzeciego  świata.  Propaganda
–  komunikowanie  -  informacja.  Historia  sondażu.  Prasa  polska  do  1795
roku. Prasa polska pod zaborami – najważniejsze różnice i podobieństwa
pomiędzy  rynkami  w  trzech  zaborach,  charakter  cenzury.  „Wojna  starej
i nowej prasy warszawskiej”. Polskie czasopisma artystyczne, kulturalne
i  prasa  gadzinowa  na  przestrzeni  dziejów.  Polska  prasa  emigracyjna.
Rozwój  polskiego  rynku  prasowego  w  dwudziestoleciu  międzywojen-
nym.  Polska  prasa  w  czasie  II  wojny  światowej.  Prasa  Lubelska,  powo-
jenny  socrealizm i  okres  Gomułki  w  prasie.  Propaganda  sukcesu  w  me-
diach w latach 70. Drugi obieg i prasa lat osiemdziesiątych. „Kultura Pa-
ryska” i Jerzy Giedroyć. Prehistoria technologii wizualnych i początki fo-
tografii.  Okoliczności  powstania  telegrafu  i  telefonu.  Okoliczności  po-
wstania radia. Wynalazki a powstanie telewizji. Rozwój polskiego radia.
Radio  „Wolna Europa”.  Rozwój  polskiej  telewizji.  Historia  kina nieme-
go. Początki kina dźwiękowego. Film i język kinematografii. Kino ame-
rykańskie:  wielka  piątka.  Tendencje  w  kinematografii  światowej  po  II
wojnie. Arcydzieła filmowe: od Chaplina do Lyncha. Festiwale i nagrody
filmowe. Arcydzieła polskiego filmu. Wynalazki ery elektronicznej – te-
lefonia  komórkowa,  satelity,  sieci  kablowe,  magnetowidy,  telewizja  cy-
frowa. Historia maszyn liczących, komputera i Internetu. Świat reklamy.
Instytucje regulujące rynek mediów w Polsce i na świecie. Kształtowanie
się zawodu dziennikarskiego na świecie i w Polsce. Ryszard Kapuściński:
dlaczego  dziennikarstwo  jest  pasją?  Nagroda  Pulitzera.  Dziennikarstwo
śledcze: afera „Watergate”. Polskie dziennikarstwo śledcze. Afera Rywi-
na.

Cele przedmiotu:

Zaznajomienie z fazami rozwoju mediów i ich przeobrażeń tak na prze-
strzeni dziejów, jak i w kontekście zjawisk społecznych. Umiejętność
opisu kształtowania kultury medialnej oraz rozwoju sposobów komuni-
kowania się ludzi poprzez różnego rodzaju media w historii świata i Pol-
ski.

Metody oceny:

Egzamin.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Spis zalecanych lektur:

Literatura podstawowa:
Goban-Klas T., Cywilizacja medialna, Warszawa 2005.
Goban-Klas T., Zarys historii i rozwoju mediów od malowideł naskal-

nych do multimediów, Kraków 2001.

Media wyznaniowe w Polsce. 1989–2004, Warszawa 2004.
Paczkowski A., Czwarta władza, Warszawa 1973.
Płażewski J., Historia filmu, Warszawa 2001.
Prasa, radio i telewizja w Polsce – zarys dziejów, pr. zbior., Warszawa

2001.

Literatura uzupełniająca:
Arystoteles, Poetyka, Warszawa 1998.
Bauer Z., Chudziński E., Dziennikarstwo i świat mediów, Kraków 2000.
Bereś W., Czwarta władza. Najważniejsze wydarzenia medialne III RP,

Warszawa 2000.

Hendrykowski M., Leksykon gatunków filmowych, Poznań – Wrocław

2001.

Kapuściński R., Autoportret reportera, Kraków 2003.
Wolert W., Szkice z dziejów prasy światowej, Kraków 2005.

dks09. Historia Polski XX wieku (20th-Century History of Po-
land)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 2, semestr 4
Wymiar: 30 h wykładu
ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: prof. dr hab. Ryszard Terlecki
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Polska u progu XX wieku.
2. Drogi do niepodległości – Polska w przededniu i w czasie I wojny

światowej.

3. II Rzeczpospolita – odzyskane państwo.
4. Dziejowy kataklizm – przyczyny utraty niepodległości podczas II wo-

jny światowej.

5.  W cieniu Jałty.
6.  Polski stalinizm.
7.  Ewolucja komunistycznej dyktatury – odwilż i „mała stabilizacja”.
8.  Millenijna konfrontacja i kryzysy lat 60-tych.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

9. „Druga Polska” – dekada Gierka.
10. Opozycja antykomunistyczna i aparat bezpieczeństwa.
11. „Solidarność” – polska droga do wolności.
12. Państwo stanu wojennego.
13. Zmierzch reżimu – geneza okrągłego stołu.
14. Od „kontraktowych” wyborów do polityki „grubej kreski”.
15. Meandry polityczne III Rzeczypospolitej.

Cele przedmiotu:

Uczestnik kursu pozna najważniejsze wydarzenia, osoby  oraz koncepcje
polityczne, decydujące o losach Polski w XX wieku. Uzyska ogólną wie-
dzę  o  okolicznościach  odzyskania niepodległości  w  1918  roku,  o  odbu-
dowie  i  dokonaniach  niepodległego  państwa  oraz  o  przyczynach  jego
upadku podczas II wojny światowej. Znacznie szerszy zakres informacji
dotyczyć  będzie  okresu  powojennego,  w  tym  utworzenia,  a  następnie
ewolucji  komunistycznej  dyktatury,  kryzysów  politycznych  PRL,  życia
społecznego i głównych nurtów ideowych ruchu oporu i demokratycznej
opozycji.  Końcowa  część  poświęcona  zostanie  genezie  i  pierwszym  la-
tom  III  Rzeczypospolitej.  Rezultatem  kursu  będzie  znajomość  cywiliza-
cyjnych i politycznych zmian zachodzących w Polsce na przestrzeni XX
wieku oraz umiejętność uzupełnienia posiadanej wiedzy w oparciu o po-
znany  w  czasie  kursu  spis najważniejszych  publikacji  podręcznikowych
i monograficznych.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Lektura podstawowa:
Dudek A., Historia polityczna Polski 1989–2005, Kraków 2007.
Paczkowski A., Pół wieków dziejów Polski 1939–1989, Warszawa 1995.
Roszkowski W., Najnowsza historia Polski 1914–2002, Warszawa 2003.
Lektura uzupełniająca:
Bernacki W., Głębocki H., Korkuć M. i in., Komunizm w Polsce, Kraków

2007.

Dudek A., PRL bez makijażu, Kraków 2008.
Dudek A., Zblewski Z., Utopia nad Wisłą. Historia Peerelu, Warszawa

2008.

Eisler J., „Polskie miesiące” czyli kryzysy w PRL, Warszawa 2008.
Friszke A., Polska. Losy państwa i narodu 1939–1989, Warszawa 2003.
Gontarczyk P., Polska Partia Robotnicza. Droga do władzy 1941–1944,

Warszawa 2003.

Machcewicz P., Polski rok 1956, Warszawa 1993.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Paczkowski A., Wojna polsko-jaruzelska. Stan wojenny w Polsce, War-

szawa 2006.

Terlecki R., Miecz i tarcza komunizmu. Historia aparatu bezpieczeństwa

w Polsce 1944–1990, Kraków 2007.

Wildstein B., Długi cień PRL-u czyli dekomunizacja której nie było, Kra-

ków 2005.

Żaryn J., Dzieje Kościoła katolickiego w Polsce (1944–1989), Warszawa

2003.

dks10. Język angielski (English Language)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 1–3, semestr 1–6
Wymiar: (studia stacjonarne) 180 h (30/30/30/30/30/30) ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 120 h (20/20/20/20/20/20) ćwiczeń

ECTS: 2+2+2+2+2+6 pkt.
Prowadzący: pracownicy sekcji języka angielskiego Międzywydziałowego

Studium Języków Obcych

Forma zaliczenia: zo/zo/zo/zo/zo/e

Treści merytoryczne przedmiotu:

Zakres materiału leksykalno-gramatycznego dla grupy początkującej
1. Personal information (names, age). – Przedstawianie się. 2. Expressing
skills  and  abilities  (can,  cannot).  –  Wyrażanie  umiejętności  i  zdolności
(mogę, potrafię, umiem). 3. My family (have got) – Moja rodzina. 4. Li-
kes and dislikes (I like, love, hate). – Wyrażanie opinii. 5. Everyday ob-
jects  (matches,  tissues,  business  cards,  etc.)  –  Przedmioty  codziennego
użytku.  6.  Asking  the  way.  –  Pytanie  o  drogę.  7.  In  a  post  office.  –  Na
poczcie.  8.  Food,  meals  (countable  and  uncountable  nouns).  –  Jedzenie,
posiłki (rzeczowniki policzalne i niepoliczalne). 9. Looking for a place to
stay. – Dokonywać rezerwacji w hotelu. 10. Shopping. – Robienie zaku-
pów.  11.  Expressing  necessity  (must,  have  to).  –  Wyrażanie  przymusu,
konieczności. 12. An ordinary day (Present Simple). – Zwykły dzień. 13.
Plans for the future (Simple Future). – Moje plany na przyszłość. 14. Past
events (Past Simple). – Wydarzenia przeszłe (czas przeszły dokonany).
Zakres  materiału  leksykalno-gramatycznego  dla  grupy  średniozaawan-
sowanej
1.  Vegetarianism.  2.  Animal rights.  3.  Books  in  our  life.  4.  English and
American  holidays.  5.  Does  positive  thinking  help  to  achieve  a  goal?
6. Are you too busy? 7. Leisure. 8. A healthy lifestyle. 9. Travelling – ad-
ventures abroad. 10. Money – earning, saving and spending it. 11. Unu-

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

sual hobbies. 12. John Paul II – biography. 13. Mother Teresa. 14. Frag-
ments from the Bible. (by choice).
Writing  skills:  1.  Informal  letters.  2.  A  note  of  thanks,  apology.  3.  De-
scriptions.
Zakres materiału leksykalno-gramatycznego dla grupy zaawansowanej
1. The problem of unemployment in Poland. 2. Computers and the Inter-
net.  3.  Sects.  4.  Living  under  stress.  5.  Advertising.  6.  Smoking.  7.  Ad-
vantages and disadvantages of television. 8. Environment – our contami-
nated world. 9. Extreme sports. 10. Homelessness and poverty. 11. Law
and  punishment.  12. The recent inventions.  13. Turning points in a  per-
son’s life.
Writing  skills:  1.  Curriculum  Vitae.  2.  A  letter  of  application  for  a  job.
3. Formal letters.

Na każdym z w/w poziomów zaawansowania prowadzone są ćwicze-

nia z taśmą, która zapoznaje studentów z różnymi formami wymowy
j. angielskiego (brytyjskiego i amerykańskiego) oraz z różnorodnymi dia-
logami sytuacyjnymi.

Cele przedmiotu:

Nabycie umiejętności posługiwania się językiem angielskim w stopniu
zaawansowanym – praktycznego stosowania struktur języka pisanego
i mówionego.

Metody oceny:

Zaliczenia i końcowy egzamin.

Spis zalecanych lektur:

le Maistre S., C. Lewis, Language to go. Elementary: student’s book,

Harlow 2003 (poziom podstawowy).

Hutchinson T., Lifelines. Iintermediate: student’s book, Oxford 2002 (po-

ziom średni).

Naunton J., Think first certificate, Harlow 1989 (poziom zaawansowany).

dks11. Język nowożytny (drugi) (Modern Foreign Language
(the second))

przedmiot podstawowy
Rok studiów 1–2, semestr 1–4
Wymiar: (studia stacjonarne) 120 h (30/30/30/30) ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 80 h (20/20/20/20) ćwiczeń

ECTS: 2+2+2+4 pkt. (od roku akademickiego 2010/2011 – 2+2+2+3 pkt.)
Prowadzący: pracownicy Międzywydziałowego Studium Języków Obcych
Forma zaliczenia: zo/zo/zo/e

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Język francuski

Treści merytoryczne przedmiotu:

Poziom niższy
I. Gramatyka:

1.  Rodzajniki.  2.  Liczba  i  rodzaj  rzeczowników  i  przymiotników.
3. Czasy i tryby (présent, passé composé, imparfait, futur proche, fu-
tur simple, présent continu, passé récent, conditionnel présent). 4. Za-
imki:  osobowe,  wskazujące,  dzierżawcze,  względne,  przysłowne.
5. Przyimki. 6. Stopniowanie przymiotników. 7. Przysłówki.

II. Słownictwo:

1. Narodowości i zawody. 2. Życie codzienne (praca i czas wolny).
3. Opis postaci. 4. Dom i rodzina. 5. Mass media.

Poziom średni
I. Gramatyka:

1. Porównania jakościowe i ilościowe. 2. Forma bierna. 3. Rodzaje
zdań (przyczynowe, celowe, warunkowe, czasowe). 4. Subjonctif.
5. Gérondif. 6. Futur antérieur i plus-que-parfait. 7. Zgodność czasów.

II. Słownictwo:

1. Informacja. 2. Sport. 3. Życie kulturalne. 4. Podróże i turystyka.
5. Cywilizacja francuska. 6. Filozofia i religia. 7. Książka i literatura.

Poziom wyższy
I. Gramatyka:

1. Czasy i tryby: passé simple, passé antérieur, wszystkie typy sub-
jonctif. 2. Wyrażanie uprzedniości, równoczesności i następczości.
3. Różne rejestry językowe. 4. Wszystkie typy zdań.

II. Słownictwo:

1. Imigracja. 2. Sztuka francuska. 3. System polityczny Francji. 4. Hi-
storia Francji. 5. Frankofonia. 6. Kino francuskie. 7. Ekologia.

Translatorium – konwersatorium
Tłumaczenie  tekstów  francuskich,  zwłaszcza  z zakresu  literatury  filozo-
ficznej  i  teologicznej.  Dotychczas  tłumaczono  m.in.:  Le  drame  de
l’humanisme athé (H. de Lubac), Le mal et la souffrance (L. Lavelle), Le
mystère  du  Père  (M.-J.  Le  Guillou).  Dyskusje  na  temat  tłumaczonych
tekstów.

Cele przedmiotu:

Nabycie umiejętności posługiwania się językiem francuskim w stopniu
zaawansowanym – praktycznego stosowania struktur języka pisanego
i mówionego.

Metody oceny:

Zaliczenia i egzamin końcowy.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Spis zalecanych lektur:

Le Nouveau Sans Frontières 1, Paris 1988 (poziom niższy).
Le Nouveau Sans Frontières 2, Paris 1991 (poziom średni).
Le Nouveau Sans Frontières 3, Paris 1990 (poziom wyższy).

Język niemiecki

Treści merytoryczne przedmiotu:

Poziom podstawowy
Gramatyka:
I. Czasownik (Verb): 1. Odmiana czasownika w czasie Präsens, Imper-

fekt i Perfekt. 2. Tryb rozkazujący (Imperativ). 3. Czasowniki zwrot-
ne (die reflexiven Verben), złożone (die zusammengesetzten Verben),
nieregularne (die unregelmässigen Verben), modalne (die Modalver-
ben). 4. Rekcja podstawowych czasowników (Die Rektion des
Verbs).

II. Rzeczownik (Das Substantiv) – odmiana rzeczowników (Die Deklina-

tion der Substantive).

III.  Zaimek (Das Pronomen).
IV.  Przyimek (Die Präpositiuon).
V.  Przymiotnik  (Das  Adjektiv):  1.  Stopniowanie  przymiotników  (Die

Komparation der Adjektive).

VI. Przysłówek (Das Adverb): 1. Stopniowanie przysłówków (Die Kom-

paration der Adverbien).

VII. Liczebnik (Das Numerale).
VIII. Zdanie: 1. Szyk wyrazów w zdaniu prostym (Die Wortfolge im ein-

fachen Satz). 2. Szyk wyrazów w zdaniu złożonym współrzędnie
(Die Wortfolge in der Satzverbindung). 3. Zdania ze spójnikami:
weil, denn, dass, ob.

Leksyka dotycząca następujących tematów:

1.  Vorstellen.  2.  Begrüßen.  3.  Familie  (Personenbeschreibung).
4.  Wohnen.  5.  Essen  und  Trinken.  6.  Einkäufe.  7.  Alltag  (Tage-
sablauf, Feste, Feiertage). 8. Gesunheitswesen. 9. Arbeit (Berufswahl,
Stellen-suche).  10.  Reise  (Bahnhof,  Flughafen,  Auskunft,  an  der
Kasse,  Fe-rien,  Urlaub).  11.  Freizeit.  12.  Lebenslauf.  13.  Kleidung.
14. Deut-schsprachige Länder. 15. Verkehr. 16. Jugend und ihre Prob-
leme. 17. Fremdsprachen.

Poziom średni
Gramatyka:

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

I. Czasownik: 1. Czasy: Präsens, Imperfekt, Perfekt, Plusquamperfekt,

Futur. 2. Tryb rozkazujący. 3. Czasowniki modalne, zwrotne i złożo-
ne. 4. Perfekt czasowników modalnych. 5. Strona bierna. 6. Tryb
przypuszczający i warunkowy. 7. Bezokolicznik z „zu” i bez „zu”.
8. Mowa zależna. 9. Rekcja.

II. Rzeczownik – odmiana.
III. Zaimek.
IV. Przyimek.
V. Przymiotnik: odmiana, stopniowanie, przydawka rozwinięta.
VI. Zdanie proste i złożone.
Leksyka:

Materiał leksykalny w zakresie podręczników.

Poziom wyższy
Egzamin  pisemny  –  test  leksykalno-gramatyczny,  zadania  związane
z  tekstem  ze  słuchu.  Egzamin  ustny  –  rozmowa,  której  temat  wynika
z przeczytanego tekstu pisanego. Test leksykalno-gramatyczny obejmuje
całość  zjawisk  gramatycznych  przewidzianych  programem  przygotowu-
jącym do egzaminu Zertifikat Deutsch als Fremsprache (ZDF).

Cele przedmiotu:

Nabycie umiejętności posługiwania się językiem niemieckim w stopniu
zaawansowanym – stosowania struktur języka pisanego i mówionego.

Metody oceny:

Zaliczania i egzamin końcowy.

Spis zalecanych lektur:

Aufderstraße H., Bock H., Müller J., Themen neu 2. Lehrwerk für Deut-

sch als Fremdsprache. Arbeitsbuch, Ismaning 2000.

Język włoski

Treści merytoryczne przedmiotu:

Poziom podstawowy
I. Gramatyka:

1.  Rzeczowniki  i  przymiotniki:  formy  (rodzaj,  liczba).  2.  Rodzajnik
określony  i  nieokreślony  (articolo  determinativo,  indeterminativo).
3.  Przyimki  proste  i  ściągnięte  (preposizioni  semplici  e  articolate).
4.  Liczebniki  główne  i  porządkowe  (numerali  cardinali  e  ordinali).
5.  Czasy:  teraźniejszy  (presente), przeszły  dokonany (passato prossi-
mo). 6. Przymiotniki i zaimki dzierżawcze (possessivi).

II. Konwersacja:

1. Autoprezentacja, opis osób (fizyczny, psychiczny). 2. Określanie

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

godzin, dat; pory roku. 3. Dom, rodzina. 4. Dialogi sytuacyjne (w ba-
rze/hotelu/kinie/teatrze; zwroty lokalizacyjne).

Poziom średniozaawansowany
I. Gramatyka:

1. Czasy i tryby: czas przyszły prosty i złożony (futuro semplice, an-
teriore), przeszły niedokonany (imperfetto), zaprzeszły (trapassato
prossimo), tryb rozkazujący (imperativo), przypuszczający (condizio-
nale semplice, composto), elementy następstwa czasów. 2. Zaimki
osobowe bezpośrednie i pośrednie (pronomi diretti, indiretti). 3. Stop-
niowanie przymiotników.

II. Konwersacja:

1. Wakacje. 2. Plany na przyszłość. 3. Praca i wykształcenie (system
edukacyjny w Polsce i we Włoszech). 4. Zakupy. 5. Dialogi sytuacyj-
ne (na dworcu kolejowym; w biurze podróży, w sklepie). 6. Elementy
cywilizacji Włoch. 7. Obrzędy Mszy świętej (przygotowanie do
udziału w corocznych Mszach świętych po włosku).
Dodatkowo licencjaci i doktoranci: 8. Analiza leksykalna wybranych
tekstów o tematyce ogólnej i religijnej, tłumaczenie na język polski.

Cele przedmiotu:

Nabycie umiejętności posługiwania się językiem włoskim w stopniu
średniozaawansowanym – stosowania struktur języka pisanego i mówio-
nego.

Metody oceny:

Zaliczania i egzamin końcowy.

Spis zalecanych lektur:

Bowles V., Język włoski dla początkujących, Kraków 2004.
Furnò L., Parlo l’italiano, Roma 2004.
Janfrancesco E., Parla e scrivi. La lingua italiana come L2 a livello ele-

mentare e avanzato, Firenze 2003.

Opolska-Waszkiewicz A., Włoski w cztery tygodnie: podstawowy kurs ję-

zyka włoskiego z kasetą magnetofonową i CD, Warszawa 2002.

dks12. Katolicka nauka społeczna (Catholic Social Teaching)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 1, semestr 2
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: ks. prof. dr hab. Andrzej Zwoliński
Forma zaliczenia: e

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Treści merytoryczne przedmiotu:

Relacje Kościół – świat; Czy Kościół politykuje?; Problemy z „wi-

dzieć”;  Jak  „oceniać”?;  Sposoby  „działania”;  Chrześcijańska  koncepcja
człowieka;  Spotkanie  osób  (miłość,  przyjaźń,  koleżeństwo);  Mężczyzna
i kobieta w relacjach społecznych; Z dyskusji nad pojęciem polityki; Ko-
ściół  a  demokracja;  Państwo  –  Kościół;  Między  biedą  a  bogactwem;
Własność  prywatna  a  społeczne  jej  obciążenie;  Sens  i  znaczenie  pracy
ludzkiej; Koncepcje rozwoju świata.

Cele przedmiotu:

Celem jest wypracowanie praktycznej metody obecności katolika w życiu
publicznym, zgodnie z metodą: „widzieć – ocenić – działać”. Dotyczy to
umiejętności zauważenia istotnego współczesnego problemu społecznego
(jakim  jest  tzw.  „błąd  antropologiczny”  w  polityce  i  życiu  ekonomicz-
nym),  jak  i  personalistycznej  analizy  sytuacji  życia  rodzinnego,  narodo-
wego, politycznego i ekonomicznego zarówno w Polsce, jak i w świecie.
Wobec konkretnych zagadnień i problemów społecznych (jak np. globa-
lizacja,  sekty,  ideologie,  nacjonalizmy,  cyberseks,  cywilizacja  informa-
tyczna, mity demokracji, itp.) student powinien umieć zachować pozycję
obserwatora,  podjąć  rolę  analityka  i  aktywnego  uczestnika  ewentualnej
dyskusji.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Borutka T., Mazur J., Zwoliński A., Katolicka nauka społeczna, Często-

chowa 2001, rozdz. I, III, IV i V.

Drogi i bezdroża kultury chrześcijańskiej Europy, pod red. U. Cierniak,

J. Grabowskiego, Częstochowa 2003.

Globalopolis. Kosmiczna wioska – szanse i zagrożenia, Warszawa 2003.
Praca kluczem polityki społecznej, pod red. J. Mazura, Lublin 2007.
Wychowanie do patriotyzmu, pod red. W. Janigi, Przemyśl – Rzeszów

2006.

Zwoliński A., Etyka bogacenia, Kraków 2002.
Zwoliński A., Katolik i polityka, Kraków 1999.

dks13. Kultura języka (Culture of Language)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 1, semestr 1
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

ECTS: 2 pkt.
Prowadzący: prof. dr hab. Walery Pisarek
Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Kultura języka, pedagogika i polityka językowa, Kiedy się to zaczęło?

Od Parkoszowica po Ustawę o języku polskim. Oczekiwania wobec
mediów i dziennikarzy. Prawna podstawa tych oczekiwań. Postawy
wobec języka ojczystego: puryzm a indyferentyzm. Rola języka jako
czynnika tożsamości narodowej w świadomości Polaków.

2. Zorganizowana działalność na rzecz kultury języka polskiego: ogólna

i środowiskowa; medialna (książki i czasopisma, rubryki w prasie tre-
ści ogólnej, programy radiowe i telewizyjne), odczytowa i poradnicza.
Ważniejsze instytucje: Rada Języka Polskiego, Komisja Kultury Ję-
zyka Komitetu Językoznawstwa PAN, TMJP, TKJ, instytuty języka
polskiego.

3. Poradniki (ogólne i dla dziennikarzy) i słowniki (ogólne, etymolo-

giczne, wyrazów obcych, frazeologiczne, ortograficzne, interpunkcyj-
ne.

4. Podstawowe pojęcia: Normy językowe i ich podstawy. Błąd języko-

wy, usterka językowa, innowacja językowa. Typologia błędów: we-
wnętrznojęzykowe (systemowe: gramatyczne, leksykalne, fonetyczne
oraz stylistyczne) i zewnętrznojęzykowe (ortograficzne i interpunk-
cyjne).

5. Poprawność, prawidłowość a akceptowalność. Kryteria poprawności

i akceptowalności

6. Etyka i estetyka w zachowaniach językowych. Perswazja i manipula-

cja. Zjawisko „nowomowy”. Wulgaryzacja zachowań językowych.
Polska grzeczność i honoryfikatywność w kontaktach językowych.

7. Zróżnicowanie polszczyzny (terytorialne, środowiskowe, stylistycz-

ne). Błędy stylistyczne. Gwara a język regionalny. Kaszubski, mowa
Ślązaków. „Wypasiony język” młodzieżowy.

8. Słownictwo współczesnej polszczyzny. Struktura słownictwa a struk-

tura  językowego  obrazu  świata.  Sposoby  wzbogacania  słownictwa.
Zapożyczenia dawniej i dziś. Błędy leksykalne: przypisywanie wyra-
zom  i  związkom  frazeologicznym  niewłaściwego  znaczenia;  zmiana
znaczenia  pod  wpływem  języka  obcego  (neosemantyzacja);  wyrazy
modne. Pleonazmy, oksymorony.

9. Przestrogi przed błędami w odmianie nazw pospolitych i własnych.

Odmiana nazwisk i imion. Formy nazwisk żon i córek w świetle pra-

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

wa. Nazwy miejscowe. Nieodmienność. Osobliwości fleksyjne nie-
których rzeczowników i czasowników.

10. Neologizmy a neosemantyzmy. Najbardziej produktywne współcze-

śnie przedrostki i przyrostki. Wyrażenia przyimkowe jako podstawa
słowotwórcza. Żeńskie formy tytułów, zawodów, stanowisk, nazwisk.
Słowotwórstwo przymiotników.

11. Wyrazy kłopotliwe: liczebniki i skrótowce. Ich rodzaj, odmiana

i składnia.

12. Składnia: zakłócenia związków zgody i rządu. Imiesłowowy równo-

ważnik zdania. Układ wyrazów w zdaniu.

13. Ortografia polska: To, co w niej najtrudniejsze. Pisownia łączna

i rozdzielna, użycie wielkich liter. Pisownia wyrazów zapożyczonych.

14. Interpunkcja polska. Wątpliwości co do użycia kropki, przecinka,

myślnika. Nadużywanie cudzysłowu.

15. Kultura języka w komunikacji publicznej. Zasady udanej konwersacji.

Zrozumiałość.

Cele przedmiotu:

Dominujące  tendencje  rozwojowe  mediów  sprzyjają  upowszechnianiu
niestaranności formy  językowej tekstów prasowych, radiowych i telewi-
zyjnych.  Przyczynia  się  do  tego  po  pierwsze  –  pośpiech:  współczesne
media skracają niekiedy do zera czas między wydarzeniem a medialną re-
lacją o nim. Pośpiech był wprawdzie zawsze ważnym czynnikiem konku-
rencji między mediami i dziennikarzami, ale dawniej w tym wyścigu li-
czyły się tygodnie, potem dni, a teraz liczą się godziny. Po drugie  – ko-
mercjalizacja:  wydawnictwa,  ograniczając  koszty,  oszczędzają  na  adiu-
stacji i korekcie. Tekst napisany przez dziennikarza bez językowej wery-
fikacji  idzie  do  druku.  Nakłada  to  na  liniowych  dziennikarzy  odpowie-
dzialność większą niż kiedykolwiek wcześniej: oni sami wobec własnych
tekstów muszą się stać ich redaktorami, adiustatorami i korektorami.
W  toku  zajęć  słuchacze  powinni  poznać  podstawowe  pojęcia  z  kultury
języka, jak (wzorcowa i potoczna) norma językowa, błąd językowy, kry-
teria poprawności językowej itp. Powinni też poznać podstawową litera-
turę  poradniczą  z  dziedziny  kultury  języka  (książki  i  czasopisma)  ze
szczególnym  uwzględnieniem  pozycji,  które  –  jak  słowniki  ortoepiczne
i  ortograficzne  –  pomagają  rozstrzygać  wątpliwości  co  do  stosowności
użycia  poszczególnych  środków  językowych a ponadto wiedzieć, jakich
instytucji  podstawowym  zadaniem  jest  upowszechnianie  kultury  języka
polskiego (RJP, TKJ, TMJP, KKJ KJ. Zajęcia powinny rozbudzić poczu-
cie odpowiedzialności nie tylko za to, co się mówi i pisze, ale także za to,
jak się mówi i pisze; powinny się jednocześnie przyczynić do zwiększa-
nia wrażliwości na niestosowność  wyrażania się  w mowie i piśmie jako

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

warunku redagowania i adiustowania, a wreszcie korekty tekstów prze-
znaczonych do publikacji. Przestrogi przed używaniem form języko-
wych, piętnowanych przez poradniki językowe jako błędne lub mniej sto-
sowne w danej sytuacji.

Metody nauczania:

Wykład.

Metody oceny:

Zaliczeniez oceną.

Spis zalecanych lektur:

Bańko M., Krajewska M., Słownik wyrazów kłopotliwych, Warszawa

1994.

Bralczyk J., Mówi się, Warszawa 2001.
Bugajski M., Pół wieku kultury języka w Polsce (1945–1995), Warszawa

1999.

Chaciński B., Wypasiony słownik najmłodszej polszczyzny, Kraków 2003.
Encyklopedia języka polskiego, wyd. trzecie, pod red. S. Urbańczyka

i M. Kucały, Wrocław 1999.

Fras J., Dziennikarski warsztat językowy, Wrocław 1999.
Grzenia J., Słownik nazw własnych. Ortografia, wymowa, słowotwórstwo

i odmiana, Warszawa 1998.

Ibis-Wróblewski A., Byki i byczki, Warszawa 1995.
Inny słownik języka polskiego PWN, pod red. M. Bańki, t. I–II, Warszawa

2000.

Jadacka H., Kultura języka polskiego. Fleksja, słowotwórstwo, składnia,

Warszawa 2005.

Język w mediach masowych, pod red. J. Bralczyka i K. Mosiołek-Kłosiń-

skiej, Warszawa 2000.

Klemensiewicz Z., Higiena językowego obcowania, [w:] Klemensiewicz

Z., Ze studiów nad językiem i stylem, Warszawa 1969, s. 7–14.

Klemensiewicz Z., Miłośnictwo języka w dziejach polszczyzny, [w:] Kle-

mensiewicz Z., W kręgu języka literackiego i artystycznego, Warsza-
wa 1961, s. 7–19.

Kultura języka dziś, red. W. Pisarek, H. Zgółkowa, Poznań 1995.
Malinowski M., (...) boby było lepiej, Kraków 2002.
Marcjanik M., Polska grzeczność językowa, Kielce 2000.
Markowski A., Puzynina J., Kultura języka, [w:] Współczesny język pol-

ski, pod red. J. Bartmińskiego, Wrocław 1993, s. 53–72.

Miodek J., O języku do kamery, Wrocław 1992.
O zagrożeniach i bogactwie polszczyzny, pod red. J. Miodka, Wrocław

1996.

Pisarek W., Nowa retoryka dziennikarska, Kraków 2002.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Pisarek W., O mediach i języku, Kraków 2007.
Pisarek W., Słowa między ludźmi, wyd. 2, Warszawa 2004.
Pisarek W., Słownik języka niby-polskiego, czyli błędy językowe w prasie,

Wrocław 1978.

Podracki J., Słownik interpunkcyjny języka polskiego, Warszawa 1998.
Polszczyzna 2000. Orędzie o stanie języka na przełomie tysiącleci, pod

red. W. Pisarka, Kraków 1999.

Puzynina J., Kultura języka, [w:] Współczesny język polski, pod red.

J. Bartmińskiego, Lublin 2001.

Skarżyński M., Słownik przypomnień gramatycznych, Kraków 2000.
Słownik języka polskiego, red. nacz. W. Doroszewski, t. I–XI, Warszawa

1958–1969.

Uniwersalny słownik języka polskiego, pod red. S. Dubisza, t. I–V, War-

szawa 2003.

Wielki słownik ortograficzny PWN, red. nauk. E. Polański, Warszawa

2006.

Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. nauk. A. Markowski,

Warszawa 2004.

Wielki słownik wyrazów obcych, pod red. M. Bańki, Warszawa 2003.
Współczesna polszczyzna. Stan, perspektywy, zagrożenia, pod red. Z. Cy-

gal-Krupy, Kraków – Tarnów 2008.

Współczesny język polski, pod red. J. Bartmińskiego, Lublin 2001.
Zmiany w publicznych zwyczajach językowych, pod red. J. Bralczyka

i K. Mosiołek-Kłosińskiej, Warszawa 2001.

dks14. Media w nauczaniu Kościoła (Media in the Church tea-
ching)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 1, semestr 1
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: ks. dr hab. Andrzej Baczyński, prof. PAT
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

Historia relacji Kościoła z mediami, teologia mass mediów, nauczanie

w tym zakresie Piusa XII, Jana XXIII, Pawła VI, Jana Pawła II, naucza-
nie Soboru Vat. II, działalność Papieskiej Rady ds. Środków Przekazu,
najnowsze wypowiedzi Kościoła o Internecie, fenomen medialny Jana

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Pawła II, Kościół w Polsce o mediach, media katolickie – terminologia,
cel i zadania cechy wyróżniające.

Cele przedmiotu:

Zdobycie podstawowej i poszerzonej wiedzy w zakresie nauki Kościoła
o mass mediach, tzw. teologii mediów i wiedzy o mediach katolickich.
Zdobycie kompetencji w tym zakresie jest niezbędne w przypadku dzien-
nikarzy pracujących w mediach katolickich lub działach religijnych pism
świeckich.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Baczyński A., Telewizja a świat wartości, Kraków 2003.
Kościół o środkach komunikowania myśli, red. J. Góral, K. Klauza, Czę-

stochowa 1997.

Media wyznaniowe w Polsce 1989–2004, red. E. Kossewska, J. Adamow-

ski, Warszawa 2004.

Papieskie Orędzia na Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu,

red. M. Lis, Częstochowa 2002.

Pokorna-Ignatowicz K., Kościół w świecie mediów, Kraków 2002.
Zwoliński A., Obraz w relacjach społecznych, Kraków 2004 (wybrane

rozdziały).

oraz dokumenty o Internecie: Kościół a Internet, Etyka w Internecie.

dks15. Podstawy ekonomii (Introduction to Economics)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 2, semestr 4
Wymiar:(studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: dr hab. Marta Czyż
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1.  Przedmiot ekonomii. Prawa ekonomii.
2.  Gospodarka naturalna, gospodarka towarowa.
3.  Pieniądz w gospodarce rynkowej.
4.  Analiza rynku.
5.  Rynek finansowy.
6.  Obieg środków w gospodarce i rodzaje podmiotów gospodarczych.
7.  Mierniki makroekonomiczne i determinanty dochodu narodowego.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

8. Współczesny system bankowy.
9. Proces wzrostu gospodarczego.
10. Rozwój zrównoważony.
11. Koniunktura gospodarcza.
12. Proces inflacji.
13. Bezrobocie.
14. Integracja gospodarcza.
15. Globalizacja gospodarcza.

Cele przedmiotu:

Program  zajęć  obejmuje  tematykę  z  mikro-  i  makroekonomii.  Student
przyswaja wiedzę z zakresu: istoty ekonomii i praw rządzących procesem
gospodarowania, zasad funkcjonowania gospodarki rynkowej z uwzględ-
nieniem teorii pieniądza oraz podstaw rynku finansowego.
Zdobywa znajomość problematyki makroekonomicznej dotyczącej: pod-
stawowych  mierników  w  skali makroekonomii  (PKB,  DN),  wzrostu  go-
spodarczego  oraz  rozwoju  zrównoważonego,  koniunktury  gospodarczej,
procesów inflacji i bezrobocia.
Ponadto poznaje problemy integracji i globalizacji gospodarczej.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Begg D. K. H., Makroekonomia, wyd. 4 zm., Warszawa 2007.
Mikroekonomia, red. Z. Dach, wyd. 3 popr. i uzup., Kraków 2002.

dks16. Podstawy organizacji i zarządzania (Introduction to
Organisation and Management)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 3, semestr 6
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: mgr Marek Szczepanek
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Wprowadzenie do podstawowych pojęć w zarządzaniu. Prezentacja

specyficznych czynników, występujących w funkcjonowaniu firm
medialnych.
Zarządzanie jako osiąganie celów w zorganizowanych grupach. Eko-
nomiczność i skuteczność w procesie zarządzania. Rola różnego ro-

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

dzaju zasobów w organizacji przedsiębiorstwa. Przykłady wydawnic-
twa  prasowego  i  stacji  telewizyjnej,  ocena  czynników  powodzenia
oraz porażki w ich funkcjonowaniu. Podejmowanie decyzji jako klu-
czowy element procesu zarządzania, procesy integracji w zarządzania.
Polityka  finansowa  i  kadrowa  w  zarządzaniu  przedsiębiorstwem
.Budowanie planów finansowych i rzeczowych. Rola kosztów stałych
i  zmiennych  w  zarządzaniu  finansowym.  .Specyficzne  cechy  zarzą-
dzania w mediach. Szczególna rola czynnika czasu. Specyficzne trak-
towanie  informacji  jako  produktu  i  instrumentu  zarządzania.  Wpływ
czynników personalnych na sposób zarządzania w mediach. Innowa-
cyjność jako czynnik wpływający na osiąganie celów.

2. Zarządzanie wydawnictwem prasowym.

Prezentacja klasycznej struktury z pionem zarządu, częścią technicz-
no-produkcyjną, redakcją, pionem marketingu. Funkcje tych segmen-
tów  oraz  ich  wzajemne  powiązania..  Analiza  funkcjonowania  wy-
dawnictw  dzienników  ogólnokrajowych  i  regionalnych.  Dyskusja
o wpływie zmian technologicznych (m in.. informatyzacja) na sposób
funkcjonowania  redakcji  i  wydawnictwa  w  ostatnich  20  latach  na
rynku polskim. Relacje pomiędzy funkcjonowaniem internetu a prasą
drukowaną .Problemy wynikające z przejmowania treści przez portale
internetowe.

3. Zarządzanie stacją radiową.

Organy  zarządzające  w  stacji  radiowej  (stacji  publicznej).  Rola:  za-
rządu, rady  nadzorczej, rady  programowej.  Funkcjonowanie  działów
merytorycznych stacji radiowych: redakcja, emisja, dział techniczny,
reklama  i  marketing..  Funkcjonowanie  Polskiego  Radia  w  okresie
Radiokomitetu  a  następnie  po  roku  1992.  Różnice  w  organizacji
i funkcjonowaniu regionalnej telewizji publicznej i regionalnego radia
publicznego. Zagadnienia abonamentu, misji, udziału reklamy.

4. Zarządzanie telewizją.

Organizacja  klasycznej  stacji  telewizyjnej:  zarząd  (struktura  własno-
ści  a  układ  organów  zarządzających,  zwłaszcza  w  mediach  publicz-
nych z uwagi na pozycję  właściciela – Ministra Skarbu), pion redak-
cyjny, pion produkcyjny (telewizja jako medium producentów), pion
techniczny i emisyjny, pion marketingu i reklamy.
Znaczenie producentów  w nowoczesnej telewizji komercyjnej. Euro-
pejski model zarządzania telewizją i długotrwała dominacja zespołów
reakcyjnych, zwłaszcza w publicznych stacjach telewizyjnych. Zmia-
ny w funkcjonowaniu telewizji w Polsce: okres Radiokomitetu, okres
po 1992 roku. Wzajemne zależności telewizji komercyjnej  i publicz-
nej. Próby zmian w systemie telewizji publicznej.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

5. Prawo mediów a zarządzanie firmami medialnymi na przykładzie ko-

lejnych prób nowelizacji Ustawy o radiofonii i telewizji.
Prezentacja  nowelizacji  z  lat 2002–2004.  Koncesje,  misja  TVP,  pro-
ducenci  niezależni,  kwestie  własnościowe,  nowe  technologie.  Pro-
blemy związane z wstąpieniem Polski do Unii Europejskiej.
Koncepcje zmian w mediach publicznych oraz zmian w prawie z lat
2007–2009.  Pozycja  nadawców  komercyjnych  (koncesje)  i  publicz-
nych  (abonament,  misja.)  Wskazanie  zależności  pomiędzy  wybrany-
mi  propozycjami  zmian  a  sposobem  zarządzania  stacjami  telewizyj-
nymi w Polsce.

6. Zarządzanie w firmach multimedialnych. Tendencje do tworzenia

firm wykorzystujących różne rodzaje mediów. Korzyści płynące
z budowanie firm multimedialnych na polskich przykładach.

Cele przedmiotu:

Zapoznanie studentów z podstawowymi pojęciami z dziedziny zarządza-
nia, wprowadzenie w zagadnienia specyfiki zarządzania firmami medial-
nymi;  prezentacja  struktur  organizacyjnych  w  przedsiębiorstwach  me-
dialnych, metod kierowania. i najważniejszych czynników wpływających
na ich funkcjonowanie; przekazanie syntetycznej wiedzy o funkcjonowa-
niu  firm  medialnych  z  rynku  prasowego  oraz  mediów  elektronicznych;
pokazanie  zależności  między  sytuacją  ekonomiczną  i  pozycją  rynkową
a  działalnością  redakcyjną;  zapoznanie  z  wpływem  norm  prawnych  na
funkcjonowanie  przedsiębiorstw  medialnych.  Pokazanie  na  przykładach
dróg rozwoju firm medialnych i sposobów reagowania na zmiany rynko-
we.
Zasady  organizowania  pracy  w  redakcjach  prasowych  oraz  redakcjach
mediów  elektronicznych.  Prezentacja  korzyści  płynących  ze  stosowania
zasady synergii w zarządzaniu firmami medialnymi.

Metody nauczania:

Wykład, konwersatorium.

Metody oceny:

Ocena pracy pisemnej obejmującej analizę jednego z wybranych zagad-
nień prezentowanych w trakcie zajęć.

Spis zalecanych lektur:

Bajka Z., Kapitał zagraniczny w Polskich mediach, „Zeszyty Prasoznaw-

cze” nr 1–2 (1994).

Bartoszcze R., Słupek L., Telewizja – dobro kultury czy efekt rynku, Rze-

szów 2001.

Bauer Z., Chudziński E., Dziennikarstwo i świat mediów, Kraków 2000.
Dobek-Ostrowska B., Systemy telewizyjne we współczesnym świecie.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Goban-Klas T., Media i komunikowanie masowe. Teoria i analizy prasy,

radia, telewizji i internetu, Warszawa – Kraków 1999.

Kowalski T., Media i pieniądze. Ekonomiczne aspekty działalności środ-

ków komunikowania masowego, Warszawa 1998.

Machaczka J., Podstawy Zarządzania, Kraków 1999.
Oniszczuk Z., Ekspansja kapitału niemieckiego na rynku prasowym Wę-

gier, Polski i Czech, „Zeszyty Prasoznawcze” nr 3–4 (2000).

dks17. Podstawy public relations (Introduction to Public Rela-
tions)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 2, semestr 4
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt. (od roku akademickiego 2010/2011 – 2 pkt.)
Prowadzący: mgr Dorota Koczwańska-Kalita
Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Wprowadzenie do public relations – czym jest, a czym nie PR:

a.istota PR,
b. podstawowe cechy PR,
c.definicje PR.

2. Teoretyczne modele public relations:

a.ewolucja procesu komunikowania,
b. rola publiczności,
c.rozwój i wdrażanie modeli PR.

3. Strategie nie tylko w PR:

a. rodzaje strategii,
b. techniki opracowywania strategii.

4. Główne wyznaczniki wizerunku organizacji:

a.  stan organizacji (misja, deklarowane nomy),
b.  komunikowanie o stanie,
c.  społeczny rezonans.

5. Wewnętrzne PR:

a.  podstawowe cele strategiczne,
b.  potrzeby społeczne,
c.  techniki komunikacji wewnętrznej.

6. Narzędzia PR – umiejętności językowe, prasowe:

a. profesjonalna prezentacja,

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

b. komunikaty prasowe – news, wywiad.

7. Narzędzia PR – kontakty z otoczeniem:

a.  założenia imprezy oficjalnej,
b.  rodzaje wydarzeń specjalnych,
c.  konferencje prasowe – organizacja, materiały, prowadzenie,
d.  targi,
e.  sponsoring,
f.  lobbing,
g.  komunikacja w Internecie.

8. Zarządzanie sytuacjami kryzysowymi:

a.  co to jest kryzys,
b.  kryzys z punktu widzenia PR,
c.  typy sytuacji kryzysowych,
d.  reguły zarządzania kryzysem,
e.  techniki postępowania po wystąpieniu kryzysu,
f.  zadania sztabu antykryzysowego,
g.  współpraca z mediami w sytuacji kryzysowej.

9. Kontakty z mediami:

a.  cele współpracy,
b.  organizacja pracy z mediami,
c.  określenie polityki komunikacyjnej firmy,
d.  zasady współpracy z mediami.

10. Monitorowanie mediów:

a. rodzaje monitoringu,
b. korzyści z monitoringu.

11. Marketing public relations jako element marketingu mix:

a.  MPR – historia gatunku,
b.  co to jest MPR,
c.  corporate public relations a MPR,
d.  strategie push pull pass.

12. Marketing public relations jako element marketingu mix:

a.  planowanie działań,
b.  narzędzia MPR,
c.  przyszłość MPR.

13. Motywy prowadzenia działalności PR dawniej i dziś:

a.  rys historyczny,
b.  grupy motywów,
c.  nowe tendencje w działalności PR.

14. PR jako zawód:

a. jakie umiejętności powinien posiadać piarowiec,
b. jakie cechy charakteru,

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

15. Etyka w PR:

a.  znaczenie etyki w działalności PR,
b.  zasady etyczne,
c.  kodeksy etyczne,
d.  podstawy prawne.

Cele przedmiotu:

Zajęcia  mają  na  celu  przekazanie  niezbędnej  wiedzy  oraz  umiejętności
praktycznych związanych z działaniami public relations.
Podczas  kursu  słuchacze zapoznani zostaną  z  podstawowymi pojęciami,
historią PR oraz kierunkami rozwoju tej dziedziny. Na podstawie modeli
public  relations  omówiony  zostanie  proces  komunikowania  i  postrzega-
nia roli publiczności w tym procesie. Wiele uwagi zostanie poświeconej
zagadnieniom związanym ze strategią, technikami i narzędziami PR oraz
odróżniania ich od innych działań promocyjnych. Przedstawione zostaną
funkcje i  obszary zastosowań PR. Zadania PR  w instytucjach non-profit
oraz  w  korporacjach.  Modele  organizacyjne  PR  w  różnych instytucjach.
Omówione  zostaną  także  dyscypliny  wspomagające  PR  (ekonomia,  so-
cjologia, psychologia).
Przekazane  zostaną  umiejętności  praktyczne niezbędne  w  pracy  nad  wi-
zerunkiem firmy, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji kryzysowych.
Podczas ćwiczeń słuchacze doskonalić będą umiejętności językowe, pra-
sowe  (komunikaty  newsy),  a  także  inne  niezbędne  w  kontaktach  z  oto-
czeniem: współpraca z prasą, radiem, telewizją. Zapoznają się z formami
promocji  firmy:  organizacja  konferencji  prasowych,  projekty  kampanii,
monitorowanie mediów dla potrzeb PR, wykorzystywania nowoczesnych
form artystycznych dla potrzeb PR itp.

Metody nauczania:

Wykład, konwersatorium.

Metody oceny:

Projekt – przygotowanie prezentacji wizerunkowej i rozmowa na ten te-
mat.

Spis zalecanych lektur:

Bibliografia pełna:
Andrzejewski P., Kot W., Media relations budowanie reputacji firmy,

Warszawa 2003.

Aniszewska G., Kryzys współczesnych przedsiębiorstw – szansa czy za-

grożenie?, „Marketing i rynek” 1996, nr.10.

Bland M., Theaker A., Wragg D., Jak utrzymywać dobre relacje z me-

diami, Gliwice 2000.

Budzyński W., Public relations – zarządzanie reputacją firmy, Warszawa

1998.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Budzyński W., Zarządzanie wizerunkiem firmy, SGH, „Monografie

i opracowania” nr 495, Warszawa 2002.

Cialdini R. B., Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka, Gdańsk

2004.

Dobek-Ostrowska B., Komunikowanie polityczne i publiczne, Warszawa

2007.

Dobek-Ostrowska B., Podstawy komunikowania społecznego, Wrocław

1999.

Drzycimski A., Sztuka kształtowania wizerunku, Warszawa 1998.
Dziennikarstwo i public relations jako dwa typy komunikowania; wybra-

ne przykłady, red. W. Furman, Rzeszów 2006.

Fiske J., Wprowadzenie do badań nad komunikowaniem, Wrocław 2003.
Foster T., Zdobywanie dobrego publicity na 101 sposobów, Kraków 1999.
Giedrojć K., Public relations administracji, Ostrołęka 2004.
Goban-Klas T., Public relations czyli promocja reputacji. Praktyka dzia-

łania, Warszawa 1997.

Greek A., Kreatywność w public relations, Warszawa 2004.
Griffin R., Podstawy zarządzania organizacjami, Warszawa 1996.
Hope E., Public relations czy to się sprawdzi?, Gdańsk 2004.
Hope E., Public relations instytucji użyteczności publicznej, Gdańsk 2005.
Iłowiecki W., Manipulacja w mediach, Toruń 2007.
Klein N, No space, no choice, no jobs, no logo, Izabelin 2004.
Koetler P., Marketing, Poznań 2005.
Komunikacja społeczna w procesach transformacyjnych, red. A. Małkie-

wicz, J. Parrish-Sprowl, J. Waszkiewicz, Wrocław 1994.

Koszembar-Wiklik M., PR w okresie zmian, Sosnowiec 2002.
Kotler P., Marketing, Poznań 2005.
Laermer R., Prichinello M., Public relations, Gdańsk 2004.
Levine M., Partyzanckie public relations w Internecie, Warszawa, 2003.
Mikułowski Pomorski J., Nęcki Z., Komunikowanie skuteczne, Kraków

1983.

Morgan G., Obrazy organizacji, Warszawa 1197.
Murdoch A., Język public relations. Jak promować firmę.
Murdoch A., Komunikowanie w kryzysie jak ratować wizerunek firmy,

Warszawa 2003.

Murdoch A., Prezentacje i wystąpienia w public relations.
Ociepka B. (red.), Kształtowanie wizerunku, Wrocław 2005.
Public relations contribution to transition in central and eastern Europe

research and practice, red. R. Ławniczak, Poznań 2001.

Public relations sztuka skutecznej komunikacji w teorii i praktyce, pod

red. H. Przybylskiego, Katowice 2004.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Public relations w teorii i praktyce, pod red. D. Tworzydło i T. Soliń-

skiego, Rzeszów 2006.

Rozwadowska B., Public relations, teoria, praktyka, perspektywy, War-

szawa 2002.

Sanowski P., Monitoring mediów, referat na konferencji „Europejska

Konferencja PR” WSH Radom 2004.

Seidel F., Public relations w praktyce, Warszawa 2003, wyd.8.
Szczepanik R., Krzyżowska O., Nietypowe przypadki public relations,

Gliwice 2003.

Szymańska A., Public relations w systemie zintegrowanej komunikacji

marketingowej, Wrocław 2005.

Tworzydło D., PR: teoria i studia przypadków, Rzeszów 2003.
Wójcik K., Public relations od A–Z, t. 1 i 2, Warszawa 1997.
Wójcik K., Public relations wiarygodny dialog z otoczeniem, Warszawa

2001.

Zarządzanie wartością firmy, pod red. A. Hermana i A. Szablewskiego.
Zasoby ludzkie w firmie. Organizacja – kierowanie- ekonomika, pod red.

A. Sajkiewicz.

Żbikowska A., Public relations, Warszawa 2004.
Czasopisma:
„Media i Marketing Polska”
„Press’
Strony www:
Polskie Stowarzyszenie Public Relations – www.pspr.org.pl
PRoto – public relations – www.proto.pl
Public relations – serwis PR – www.piar.pl
Serwis polskich praktyków public relations – www.intenetpr.pl
Związek Firm Public relations – www.zfpr.pl

dks18. Prawo autorskie i ochrona własności intelektualnej
(Copyright and Intellectual Property Protection)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 3, semestr 6
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: (studia stacjonarne) dr hab. Izabela Dobosz

(studia niestacjonarne) dr Elżbieta Czarny-Drożdżejko

Forma zaliczenia: e

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Treści merytoryczne przedmiotu:

1.  Wprowadzenie do prawa autorskiego.
2.  Pojecie dzieła w prawie autorskim.
3.  Rodzaje dzieł chronionych prawem autorskim.
4.  Dzieła oryginalne, zależne, inspirowane.
5.  Podmioty prawa autorskiego.
6.  Treść prawa autorskiego (uwagi ogólne).
7.  Prawa majątkowe.
8.  Osobiste prawa autorskie.
9.  Ochrona cywilna praw autorskich.
10. Ochrona karna praw autorskich.
11. Dozwolony użytek publiczny.
12. Dozwolony użytek prywatny.
13. Uregulowania międzynarodowe w zakresie prawa autorskiego.
14. Uprawnienia wydawców prasowych.
15. Uprawnienia nadawców radiowych i telewizyjnych, producentów  fo-

nogramów, wideogramów.

Wymagania wstępne:

Propedeutyka prawa, Prawo prasowe.

Cele przedmiotu:

Wykład obejmuje podstawowe zagadnienia dotyczące  ochrony praw au-
torskich  twórców  publikacji  prasowych,  ochrony  praw  wydawców
i nadawców radiowych i telewizyjnych. Szczególny nacisk zostanie poło-
żony  na  te  fragmenty  ustawodawstwa  prawno-autorskiego,  które  bezpo-
średnio odnoszą się do działalności mediów (przedmiot prawa autorskie-
go,  przedruk  prasowy,  umowy  autorskie  i  odpowiedzialność  cywilna
i karna za naruszenie praw autorskich).

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Literatura obowiązkowa:
Barta J., Czajkowska-Dąbrowska M., Ćwiąkalski Z., Markiewicz R., Tra-

ple E., Komentarz do ustawy o prawie autorskim i prawach pokrew-
nych, Warszawa 2005.

Barta J., Markiewicz R., Prawo autorskie, Kraków 2008.
Prawo mediów, pod red. J. Barty, R. Markiewicza i A. Matlaka, Lexis-

Nexis 2008.

Literatura uzupełniająca:
Barta J., Markiewicz R., Ochrona dóbr osobistych w zakresie twórczości

naukowej i artystycznej, [w:] Dobra osobiste i ich ochrona w polskim
prawie cywilnym, red. J. S. Piątowski, Ossolineum 1996.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Barta J., Markiewicz R., Telewizja interaktywna a prawa autorskie, Kra-

ków 2007.

Czajkowska-Dąbrowska M., Rozpowszechnianie utworów przez radio,

Warszawa 1981.

Karpowicz A., Prawo autorskie i prawa pokrewne, Warszawa 1994.
Kopff A., Szata graficzna gazety i ilustracja prasowa w świetle prawa,

Kraków 1970.

Matlak A., Telewizja kablowa w świetle prawa autorskiego, Kraków

1998.

Traple E., Dzieło zależne jako przedmiot prawa autorskiego, Warszawa

1979.

Wojciechowska A., Autorskie prawa osobiste twórców dzieła audiowizu-

alnego, Kraków 1999.

Wojnicka E., Ochrona autorskich dóbr osobistych, Łódź 1997.

dks19. Prawo prasowe (Press Law)

przedmiot będzie realizowany od roku akademickim 2010/2011
przedmiot kierunkowy
Rok studiów 2, semestr 3
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: (studia stacjonarne) dr hab. Izabela Dobosz

(studia niestacjonarne) dr Elżbieta Czarny-Drożdżejko

Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Historia ustawodawstwa prasowego.

Tematem  zajęć  będzie  kształtowanie  się  systemu  prawa  mediów.
W pierwszym rzędzie zostaną omówione kwestie poświęcone cenzu-
rze  zarówno  kościelnej  jak  i  państwowej.  Kolejnym  etapem  będzie
rozwój ustawodawstwa prasowego w okresie międzywojennym, a na-
stępnie powojennym, aż do momentu uchwalenia ustawy prawo pra-
sowe oraz ustawy o radiofonii i telewizji.

2. Wolność prasy.

W  ramach  tego  tematu  zostaną  omówione  zagadnienia  poświęcone
koncepcji  wolności  prasy  oraz  jej  kształtu  w  Konstytucji  z  1997  r.
Poddany  zostanie  interpretacji  art.  14 i  54  tejże  Konstytucji,  a  także
ograniczenia wolności prasy wynikające z jej art. 31. Następnie tema-
tem zajęć  będzie  ochrona międzynarodowa  wolności prasy. Punktem

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

wyjścia będzie deklaracja Praw Człowieka, a następnie przybliżone
zostaną przepisy Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Po-
litycznych.

3. Wolność prasy na gruncie Konwencji o Ochronie Praw Człowieka

i Podstawowych Wolności z 1950r.
W zakresie tego tematu zostaną zinterpretowane przepisy Konwencji
odnoszące  się  do  wolności  prasy.  Następnie  omówione  zostaną  wy-
brane orzeczenie Trybunału Praw Człowieka odnoszące się do wolno-
ści prasy.

4. Ograniczenia wolności prasy oraz definicje zawarte w prawie praso-

wym i ustawie o radiofonii i telewizji.
Tradycyjnie ograniczenia wolności prasy zostaną podzielone na ogra-
niczenia  dotyczące  powstawania  i  funkcjonowania  prasy,  ogranicze-
nia dotyczące treści, ograniczenia dotyczące rozpowszechniania oraz
ograniczenia  finansowe.  Następnie  omówione  zostaną  definicje  za-
warte w wymienionych wyżej aktach prawnych.

5. Organizacja działalności wydawniczej.

Zajęcia będą poświęcone zagadnieniom związanym z podjęciem dzia-
łalności prasowej, a  więc jak i kto może zostać  wydawcą prasy. Na-
stępnie  zostanie  omówiony  obowiązujący  w  Polsce  system  rejestra-
cyjny, zagadnienia związane z problematyką ochrony tytułu prasowe-
go  a  także  obowiązki  wynikające  z  wydawania  prasy,  tj.  obowiązek
publikowania  impressum  przekazywania  egzemplarzy  dla  celów  bi-
bliotecznych.  Kolejnym  zagadnieniem  będzie  organizacja  redakcji
prasowej.

6. Organizacja działalności radiowej i telewizyjnej.

W  pierwszym  rzędzie  omówione  zostanie  jakie  podmioty  podlegają
polskiej ustawie o radiofonii i telewizji, a które jej z mocy prawa nie
podlegają. W drugim, tematem zajęć będzie Krajowa Rada Radiofonii
i  Telewizji,  sposób  jej  powoływania,  kompetencje  oraz  uprawnienia
jej  Przewodniczącego.  Następnie  omówiona  zostanie radiofonia i  te-
lewizja  publiczna,  tj.  prawna  forma  działalności  publicznych  spółek
radiofonii  i  telewizji,  ich  organy,  sposoby  ich  powoływania  i  odwo-
ływanie.

7. Misja publicznej radiofonii i telewizji. Działalność koncesyjna oraz

rejestracyjna Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.
W  ramach  tego  tematu  zostaną  przedstawione  szczegółowe  zadania
spoczywające  na nadawcach  publicznych  (tzw.  Misja radiofonii  i  te-
lewizji publicznej) oraz inne obowiązki tych nadawców, np. umożli-
wienia  naczelnym  organom  państwowym  bezpośredniej  prezentacji
oraz wyjaśniania polityki państwa. Następnie zajęcia zostaną poświę-

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

cone działalności koncesyjnej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji,
tj. postępowanie o udzielenie koncesji, treść decyzji koncesyjnej, wy-
gaśniecie koncesji oraz możliwości jej utraty. Następnie tematem za-
jęć będzie przedstawienie postępowania rejestracyjnego związanego
z działalnością operatorów sieci kablowych. Na zajęciach tych zosta-
nie również przedstawiona problematyka uzyskiwania statusu nadaw-
cy społecznego.

8. Dziennikarskie prawo do informacji.

Tematem tych zajęć będzie dostęp dziennikarza do informacji. W ra-
mach dziennikarskiego prawa do informacji zostaną omówione regu-
lację przewidziane w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz
ograniczenia tego prawa wynikające m.in. z ustawy o ochronie infor-
macji niejawnych.

9. Prawo do sprawozdawczości oraz krytyki. Obowiązki dziennikarskie.

Przedmiotem  zajęć  będą  różnorodne  regulacje  umożliwiające  udział
dziennikarza np. na rozprawach  sądowych,  na  posiedzeniach  Sejmu,
czy Senatu. Wskazane zostaną również zasady odnoszącej się do kry-
tyki  prasowej,  aby  pozostawała  ona  pod  ochrona  prawa.  Kolejnym
etapem  wykładu  będzie  omówienie  podstawowych  obowiązków
dziennikarskich,  tj.  głoszenia  prawdy,  rzetelności  i  szczególnej  sta-
ranności,  służby  społeczeństwu  i  państwu  oraz  przestrzegania  linii
programowej.

10. Obowiązek ochrony prywatności. Dziennikarska tajemnica zawodo-

wa.
Przedmiotem  zajęć  będzie  prawo  do  prywatności  i  jego  ochrona
w  systemie  polskim.  Następnie  omówiona  zostanie  interpretacja  art.
14 ust. 6 prawa prasowego, a więc kiedy zostaje wyłączona bezpraw-
ność naruszenia prawa do prywatności w przypadku rozpowszechnie-
nia  faktów  pochodzących  z  tej  sfery.  Kolejno  tematem  zajęć  będzie
dziennikarska tajemnica zawodowa i jej unormowanie w art. 15 i 16
prawa prasowego, a także jej ochrona w postępowaniu przed organa-
mi państwowymi.

11. Obowiązki nadawcy przewidziane w ustawie o radiofonii i telewizji.

Tematem  zajęć  będzie  taka  problematyka  jak:  zasady  odnoszące  się
do  nadawania  audycji  wytworzonych  pierwotnie  w  języku  polskim,
zasady nadawania audycji europejskich, a także zasady odnoszące się
do reklamy telewizyjnej i radiowej. Następnie przedmiotem wykładu
będzie treść art. 18 ustawy  o radiofonii i telewizji a więc zasady  od-
noszące się do treści audycji, ze szczególnym uwzględnieniem ochro-
ny  małoletnich  przed  szkodliwymi  treściami  prezentowanymi  w  me-
diach.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

12. Komunikaty, ogłoszenia i reklama prasowa.

Przedmiotem  wykładu  będzie  wyszczególnienie  przekazów,  które
prasa  ma  obowiązek  publikować.  Wskazane  zostaną  warunki,  które
muszą zostać spełnione przez podmiot żądający zamieszczenia komu-
nikatu, forma tych przekazów oraz omówiona zostanie odpłatność za
ich opublikowanie. Kolejno przedmiotem zajęć będą ogłoszenia i re-
klamy, kiedy można, a kiedy należy domówić ich publikacji oraz kto
jest odpowiedzialny za ich treść.

13. Sprostowania i odpowiedź.

Przedmiotem zajęć będą zasady publikacji sprostowań i odpowiedzi,
warunki, które muszą one spełniać oraz podstawy odmowy ich za-
mieszczenia.

14. Odpowiedzialność cywilna za treść publikacji.

Tematem  zajęć  będzie  problematyka  naruszenia  dóbr  osobistych
w publikacji prasowej, a więc wskazane zostanie co to jest dobro oso-
biste, jakie są ich rodzaje oraz zasady postępowania w przypadku ich
naruszenia. Zostaną omówione wybrane orzeczenia Sądu Najwyższe-
go oraz sądów apelacyjnych poświęcone tej problematyce. Wskazane
zostanie  z  jakimi  roszczeniami  może  się  dziennikarz  spotkać  w  ra-
mach  procesu  cywilnego  i  jakie  zasady  są  stosowane  w  odniesieniu
do ich zasądzania.

15. Odpowiedzialność karna za treść publikacji. Przestępstwa skierowane

przeciwko prasie.
Przedmiotem wykładu będzie odpowiedzialność karna za zniesławie-
nie  i  zniewagę.  W  pierwszym  rzędzie  wskazane  zostaną  znamiona
oby czynów zabronionych, a w drugim omówione okoliczności wyłą-
czające  bezprawność  zachowania.  Zostanie  również  przedstawiona
problematyka zawiązana z osobami odpowiedzialnymi za treść publi-
kacji, a więc redaktora naczelnego i redaktora odpowiadającego z art.
49  a  prawa  prasowego.  Następnie  zostaną  przedstawione  czyny  za-
bronione skierowane przeciwko prasie, a więc mające na celu ochronę
wolności wypowiedzi dziennikarskiej.

Wymagania wstępne:

Propedeutyka prawa.

Cele przedmiotu:

Celem  przedmiotu  jest  zapoznanie  studentów  z  podstawowymi  aktami
ustawodawczymi obowiązującymi w Polsce, m.in. z prawem prasowym,
ustawą o radiofonii i telewizji, ustawą o dostępie do informacji publicz-
nej.  Student powinien poznać  podstawowe  instytucje  i  zasady  istniejące
w  w polskim prawodawstwie medialnym  oraz wiedzieć  jakie ogranicze-
nia funkcjonują w zakresie wolności prasy i środków społecznego prze-

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

kazu,  aby  móc  ocenić  prawidłowość  własnego  postępowania.  Na  zaję-
ciach zostanie uwzględnione nie tylko orzecznictwo polskie, ale również
Europejskiego  Trybunału  Praw  Człowieka.  Studenci  będą  poznawać  jak
zakłada się dzienniki i czasopisma i jakie wymogi należy  wypełnić, aby
legalnie  funkcjonowały  one  na  rynku  prasowym  oraz  jakie  są  warunki
uzyskania  koncesji  na  działalność  telewizyjną  i  radiową.  Student  powi-
nien  również  dokładnie  poznać  prawa  i  obowiązki  dziennikarza.  W  za-
kresie praw dziennikarskich na pierwszym miejscu znajduje się prawo do
uzyskania  informacji  zarówno  tej  publicznej  jak  i niepublicznej.  W  tym
aspekcie istotne jest zaznajomienie studentów z regulacją zawartą w usta-
wie  o  dostępie  do  informacji  publicznej  oraz  z  dostępem  do  informacji
z  postępowania  sądowego.  Student  zapozna  się  z  podstawowymi  obo-
wiązkami  dziennikarskimi  m.in.  rzetelności  i  szczególnej  staranności,
ochrony prywatności, tajemnicy dziennikarskiej, autoryzacji, w celu pra-
widłowego postępowania z dobrami prawnie chronionymi w pracy dzien-
nikarskiej.  Przedmiotem  zajęć  będą  również  obowiązki  ciążące  na  me-
diach, a więc obowiązek publikacji komunikatów, sprostowań i odpowie-
dzi  oraz  zasady  dotyczące  zamieszczania  reklam  i  ogłoszeń  zarówno
przewidziane w prawie prasowym jak i w ustawie o radiofonii i telewizji.
Studenci zapoznają się także z zasadami dotyczącymi odpowiedzialności
cywilnej i karnej.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Czarny-Drożdżejko E., Dziennikarskie dochodzenie prawdy a przestępstwo

zniesławienia w środkach masowego komunikowania, Kraków 2005.

Czarny-Drożdżejko E., Odpowiedzialność karna dziennikarza za zniesła-

wienie, [w:] Polskie media w jednoczącej się Europie, Kraków 2006.

Dobosz I., Prawo prasowe. Podręcznik, Warszawa 2006.
Kamiński C., Swoboda wypowiedzi w orzecznictwie Europejskiego Try-

bunału Praw Człowieka w Strasburgu, Kraków 2006.

Prawo mediów, pod red. J. Barty, R. Markiewicza i A. Matlaka, Lexis-

Nexis 2005.

Sadomski J., Naruszenie dóbr osobistych przez media, Warszawa 2003.

dks20. Propedeutyka biblijna (Biblical Propaedeutics)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 1, semestr 1
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: ks. prof. dr hab. Tomasz Jelonek
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Wprowadzenie ogólne:

a.Jakiej wiedzy o Biblii potrzebuje dziennikarz?
b. Biblia jako Księga Bożo-ludzka i konsekwencje wynikające z tego

faktu;

c.Dzieje zbawienia;
d. Zasady czytania i interpretowania Biblii;
e.Interpretacja w Kościele.

2. Księgi Starego Testamentu:

a.Tora;
b. Księgi historyczne;
c.Księgi prorockie;
d. Księgi mądrościowe.

3. Nowy Testament:

a.Ewangelie i Dzieje Apostolskie;
b. Listy;
c.Apokalipsa.

4. Apokryfy.
5. Główne tematy teologiczne Biblii:

a.Zbawienie;
b. Stworzenie;
c.Przymierze;
d. Mesjanizm;
e.Eschatologia.

Cele przedmiotu:

Celem  przedmiotu  jest  ogólne  wprowadzenie  w  problematykę  biblijną,
ukazanie  historii  i  zawartości  Biblii  jako  księgi  religijnej,  korzystającej
z  ludzkiej  kultury  i  inspirującej  kulturową  działalność  człowieka.  Pod-
stawowym  ukierunkowaniem  przedmiotu  jest  zdobycie  przez  słuchaczy
wiedzy o Piśmie Świętym, z której będą mogli korzystać w osobistej lek-
turze  i  która  pomoże  im  w  rozmowach  z  biblistami  przede  wszystkim
w różnego rodzaju wywiadach, a następnie sprawi, że teksty na temat Bi-
blii nie będą raziły ignorancją i nie będą wywoływać sprzeciwu u czytel-
ników uznających Pismo Święte za List Boga do nich skierowany.

Metody oceny:

Egzamin.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Spis zalecanych lektur:

Jelonek T., Repetytorium biblijne, Kraków 2009.

dks21. Propedeutyka prawa (Law Propaedeutics)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 1, semestr 2
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: dr hab. Izabela Dobosz
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1.  Pojęcie prawa.
2.  Źródła prawa w Polsce i ich systematyka.
3.  Źródła prawa międzynarodowego, w tym prawa Unii Europejskiej.
4.  Konstytucja RP.
5.  Kodeksy prawa materialnego (kodeks cywilny, kodeks karny, kodeks

prawa kanonicznego).

6. Kodeksy procedur (kodeks postępowania karnego, kodeks postępo-

wania cywilnego).

7. Specyfika prawa administracyjnego i procedury administracyjnej.
8. Wykładnia prawa i stosowanie prawa.

Cele przedmiotu:

Celem wykładu jest zapoznanie studentów z teoretycznymi podstawami
prawoznawstwa, co umożliwi im lepsze zrozumienie pozostałych przed-
miotów prawniczych, realizowanych w trakcie dalszego toku studiów
(prawo prasowe, prawo autorskie).

Metody oceny:

Egzamin.

dks22. Przedmiot fakultatywny I/II (Elective Subject I/II)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 3, semestr 5–6
Wymiar: (studia stacjonarne) 60 h (30/30) wykładu

(studia niestacjonarne) 40 h (20/20) wykładu

ECTS: 2+2 pkt.
Prowadzący: wybór
Forma zaliczenia: zo/zo

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Treści merytoryczne przedmiotu:

Wybór przedmiotów fakultatywnych – patrz strona 159.

dks23. Psychologia społeczna (Social Psychology)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 3, semestr 5
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: ks. dr Marcin Cholewa
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Psychologia jako nauka: definicja psychologii i status metodologiczny

(przedmiot, cel, metody).

2. Psychologia społeczna: definicja i metody stosowane w psychologii

społecznej.

3. Główne podejścia teoretyczne w psychologii społecznej: perspektywa

poznawcza (teoria pola Lewina, teoria ról społecznych Jamesa, Bald-
wina, Maeda, Halla, teoria dysonansu poznawczego Festingera, teoria
równowagi  jednostek  poznawczych  Heidera),  perspektywa  motywa-
cyjna  (Freud:  mechanizmy  obronne  racjonalizacja  i  identyfikacja),
perspektywa teorii uczenia się (Pawłow, Thorndike, Skinder: warun-
kowania),  perspektywa  społeczno-kulturowa,  perspektywa  ewolucjo-
nistyczna (etologia i socjobiologia – Wilson).

4. Wiedza i sądy o świecie społecznym: reprezentacje wiedzy w umyśle

(Paivio, Pylyshyn, Kosslyn, Johnson-Laird), pojęcia, schematy po-
znawcze, skrypty poznawcze, umysłowe reprezentacje emocji, funk-
cje emocji.

5. Teorie atrybucji: teoria Heidera, teoria Jonesa i Davisa, teoria Kelle-

ya, podstawowe błędy atrybucji.

6. Postawy: definicje postawy, geneza, struktura i funkcje postaw.
7. Altruizm: podejście behawioralne, psychoanalityczne, poznawcze

i humanistyzne.

8. Agresja: jako instynkt, jako popęd, jako rezultat uczenia się, wy-

znaczniki agresji.

9. Grupa społeczna: definicja i cel grupy, normy grupowe, struktury

grupowe, kierownictwo grupowe.

10. Wychowanie, manipulacja, ingracjacja.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Cele przedmiotu:

Zapoznanie studentów z podstawowymi informacjami na temat funkcjo-
nowania człowieka w sytuacji społecznej.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Aronson E., Człowiek – istota społeczna, Warszawa 2000.
Doliński D., Psychologia wpływu społecznego, Wrocław 2000.
Kenrick D., Neuberg S., Cialdini R., Psychologia społeczna, Gdańsk

2002.

Manstead A., Hewstone M. (red.), Psychologia społeczna, Warszawa 2001.
Wojciszke B., Człowiek wśród ludzi. Zarys psychologii społecznej, War-

szawa 2002.

dks24. Religiologia (Religiology)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 2, semestr 3
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: (studia stacjonarne) ks. prof. dr hab. Krzysztof Kościelniak

(studia niestacjonarne) ks. dr Stanisław Basista

Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Natura religii jako fenomenu ogólnoludzkiego; spór o definicję religii,

typologię religii i metody ich opisu.

2. Prezentacja najważniejszych religii świata: hinduizm, buddyzm, kon-

fucjanizm, taoizm, szintoizm, judaizm i islam.

3. Przemoc a religia: zagadnienia fundamentalizmu i terroryzmu w świe-

cie islamu.

4. Uniwersalizm chrześcijaństwa i problematyka dialogu międzyreligij-

nego.

5. Problem sekt i nowych ruchów religijnych.
6. Miejsce religii we współczesnym świecie i ich dziennikarski opis.

Wymagania wstępne:

Wprowadzenie do teologii.

Cele przedmiotu:

Celem wykładu jest ukazanie religii jako fenomenu ogólnoludzkiego
o niezwykle złożonej i zróżnicowanej strukturze. Zdobyte na wykładzie

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

i uzupełnione własną lekturą informacje winny ułatwić przyszłemu dzien-
nikarzowi rzetelny opis religii, która ma zarówno wymiar indywidualny,
jak i społeczny, a odnosi się przede wszystkim do świata transcendentne-
go.
W ramach wykładów zostaną omówione najważniejsze systemy religijne,
miejsce  religii  w  społeczeństwach  zachodnich  i  na  Wschodzie,  a  także
modele  dialogu  międzyreligijnego.  Zostaną  podane  także  praktyczne
aspekty  wielkich  religii  świata,  takimi  jak:  celebracje  świąt  religijnych,
ceremonie  rodzinne  i  zwyczaje.  Wykład  zostanie  wzbogacony  analizą
tekstów źródłowych.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Literatura podstawowa:
Kościelniak K., Chrześcijaństwo w spotkaniu z religiami świata, Kraków

2002

Literatura uzupełniająca:
Banek K. i in., Religie Wschodu i Zachodu, t. I–II, Warszawa 1992.
Encyklopedia religii świata – zagadnienia problemowe, Warszawa 2002.
Religie świata a chrześcijaństwo, Teologia fundamentalna, t. II, Kraków

1998.

Religie świata. Przewodnik encyklopedyczny, Warszawa 1996.
Ringgren H., Strom A. V., Religie w przeszłości i dobie współczesnej,

Warszawa 1975.

Wielkie kultury świata, Warszawa 1998.

dks25. Retoryka i erystyka dziennikarska (Rhetoric and Eris-
tics of Journalism)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 1, semestr 2
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: dr Marta Bolińska
Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Zajęcia organizacyjne: tematyka ćwiczeń, literatura przedmiotowa,

warunki zaliczenia (obecność, aktywność, praca pisemna). Elementy
treningu interpersonalnego.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

2. Podstawy skutecznej komunikacji (komunikacja werbalna i niewer-

balna; język komunikatów typu „ja”; bariery komunikacyjne – jak so-
bie z nimi radzić; formy doskonalące umiejętności komunikacyjne,
np. elementy treningu).

3. Rola praktycznej retoryki w budowaniu wypowiedzi publicznej. Za-

sady doboru leksykalnego. Stylistyczna wartość składników języka;
wartościowanie w języku. Zjawisko redundancji.

4. Funkcje tekstów i funkcje wypowiedzi. Językowo-stylistyczna i kon-

strukcyjna specyfika gatunków dziennikarskich. Odmienność form in-
formacyjnych i publicystycznych.

5. Intencje i funkcje wypowiedzi. Rola intonacji w wypowiedzi, intencja

a cel wypowiedzi.

6. Frazeologia rozmów, dyskusji i spotkań. Formy oddziaływania na od-

biorcę.

7. Treść, temat, teza. Zasady konstruowania wypowiedzi (tekstu); struk-

tura tekstu. Podział i funkcja akapitów. O zasadach budowy tekstu
i chwytach retorycznych. Sztuka kompozycji i argumentacji. Metody
argumentowania, sposoby odpierania zarzutów.

8. Strategie narracji. Sztuka perswazji. Środki retoryczne. Figury słów,

figury myśli. Topika. 2 g.

9. Spójność tekstu mówionego i pisanego (warunki spójności; jedności

charakteryzujące tekst; wskaźniki spójności tekstu; charakter uwarun-
kowań słów w tekście). Składnia języka mówionego i pisanego.

10. Psychologiczne aspekty powodzenia komunikacyjnego. Językowy

savoir-vivre i etykieta zachowań pozajęzykowych.

11. Niewerbalne akty komunikacji (wybrane problemy – np. rola gestów;

zasady dobrego słuchania; przeszkody w słuchaniu itp.).

12. Współczesna norma ortofoniczna (wymowa staranna a potoczna; na-

głos, śródgłos, wygłos; wymowa samogłosek i spółgłosek; akcent,
enklityki i proklityki; odmiana imion, nazwisk, liczebników; skrótow-
ce, uproszczenia i upodobnienia). Techniki operowania głosem i kon-
trolowania wypowiedzi (zapamiętywanie, frazowanie, ekspresja sło-
wna i pozasłowna, dobór barwy głosu, środki wyrazu, oddech itp.).

13. Charakter językowej i pozajęzykowej perswazji. Etykieta językowa

(np. sztuka zadawania pytań; rozmowa w kontekście dobrych manier;
formuły  grzecznościowe).  Erystyka  w  pracy  dziennikarza.  Debata,
dyskusja,  polemika  (sposoby  prowadzenia).  Sztuka  autoprezentacji,
prezentacji,  negocjacji  (wybrane  zagadnienia).  Zasady  czytania,  pre-
zentowania,  wygłaszania  tekstów  przed  mikrofonem,  kamerą,  pu-
blicznością; wystąpienia publiczne różnego rodzaju. Czytanie tekstów
ze zrozumieniem.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Cele przedmiotu:

1. Poznanie i umiejętne stosowanie werbalnych i niewerbalnych środ-

ków komunikacji i perswazji oraz chwytów retorycznych;

2. Opanowanie retorycznej organizacji tekstu pisanego i mówionego

(wygłaszanego);

3. Zaznajomienie z etyką mówienia (wypowiedzi), w tym przede

wszystkim stosownością, skutecznością, uczciwością, etykietą języ-
kową;

4. Rozwijanie świadomego i krytycznego odbioru tekstów dziennikar-

skich;

5. Sprawne czytanie ze zrozumieniem tekstów użytkowych, popularno-

naukowych i esejów (krótkie fragmenty);

6. Syntezowanie poznanego materiału: scalanie zebranych informacji

w problemowe całości;

7. Rozumienie różnych tekstów i kodów w przekazach kultury masowej;
8. Wskazywanie na społeczną rolę mediów oraz analizowanie form

przekazu radia, telewizji, prasy (krytyczny odbiór);

9. Rozróżnianie swoistości i rozumienie funkcji gatunków publicystycz-

nych: tekstów prasowych, radiowych, telewizyjnych;

10. Rozumienie tekstów o różnym stopniu komplikacji; odbiór znaczeń

metaforycznych, rozpoznawanie aluzji literackich, różnych znaków
kultury;

11. Kształtowanie kompetencji komunikacyjnych;
12. Odróżnianie spontanicznych i osobistych przeżyć czytelniczych od

ponadindywidualnych, utrwalonych w tradycji i krytyce kodów od-
bioru;

13. Poznawanie sposobów oraz kształcenie umiejętności poszerzania lek-

syki;

14. Spostrzeganie zjawisk wpływających na niejednoznaczność wypo-

wiedzi, eliminowanie niewłaściwego ich użycia;

15. Stosowanie etykiety językowej;
16. Komponowanie dłuższych, spójnych wypowiedzi;
17. Formułowanie tematu, budowanie tezy;
18. Układanie planów, nadawanie tytułów, śródtytułów;
19. Stosowanie różnych nagłówków i lidów;
20. Praca redakcyjna nad tekstem własnym i cudzym;
21. Parafrazowanie tekstu własnego i cudzego;
22. Rozpoznawanie aktów mowy i ich intencji (np. odróżnianie prośby od

rozkazu, pytania od żądania, spostrzeganie ironii, sarkazmu, rubasz-
ności); sprawne posługiwanie się nimi;

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

23. Stosowanie zabiegów perswazyjnych wraz z rozpoznawaniem ich

wartości (zwłaszcza odróżnianie szczerości od nieszczerości, prawdy
od  nieprawdy  i  kłamstwa,  nielojalności,  podchwytliwości,  eufemi-
zmów,  agresji,  brutalności  i  wulgaryzmów  w  zachowaniach  języko-
wych);

24. Parafrazowanie tekstu własnego i cudzego; streszczanie, skracanie,

rozwijanie, cytowanie; poprawne formułowanie pytań i odpowiedzi
(np. pytanie sugestywne, źle postawione, podchwytliwe, retoryczne);

25. Sprawne i skuteczne uczestniczenie w dialogu, dyskusji i negocja-

cjach;

26. Rzetelne i skuteczne uczestniczenie w dialogu, polemice, negocja-

cjach; etyka mówienia;

27. Prowadzenie korespondencji, stosowanie zwrotów adresatywnych,

etykiety językowej;

28. Komponowanie dłuższych, spójnych wypowiedzi; analiza tematu,

układanie planów; nadawanie tytułów i śródtytułów;

29. Próby wystąpień publicznych (np. przemawianie, prowadzenie ze-

brań, wygłaszanie referatów, świadome posługiwanie się gestykulacją
i mimiką).

Metody oceny:

Kolokwium semestralne.

Spis zalecanych lektur:

Lektura podstawowa:
Bolińska M., Na papierze i w eterze (o wystąpieniach publicznych rów-

nież dla dziennikarzy), Kraków 2006.

Korolko M., Podstawowe pojęcia i zasady retoryki, [w:] Sztuka retoryki,

Warszawa 1998, s. 31–32.

Lichański J. Z., Wprowadzenie, w: Retoryka. Od renesansu do współcze-

sności – tradycja i innowacja, Warszawa 2000, s. 7–11.

Pisarek W., Nowa retoryka dziennikarska, Kraków 2002.
Pisarek W., Podstawy retoryki dziennikarskiej, [w:] Dziennikarstwo i świat

mediów, red. Z. Bauer i E. Chudziński, Kraków 2000, s. 214–231.

Szymanek K., Sztuka argumentacji, Warszawa 2001.
Ziomek J., Retoryka opisowa, Wrocław 2000.
Lektura uzupełniająca:
Bierach A. J., Sztuka czytania z twarzy. Poznanie człowieka na pierwszy

rzut oka, Wrocław 1994.

Bobryk J., Jak tworzyć rozmawiając. Skuteczność rozmowy, Warszawa

1995.

Bortnowski S., Warsztaty dziennikarskie, Warszawa 1999.
Bralczyk J., Język na sprzedaż, Warszawa, kilka wydań.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Cianciara J., Uścińska B., Komunikowanie się z mediami w praktyce,

Wrocław 1999.

Dobek-Ostrowska B., Fras J., Ociepka B., Teoria i praktyka propagandy,

Wrocław 1999.

Dobosz I, Prawo prasowe, Warszawa 2006.
Fisher R. – Ury W., Patton B., Dochodząc do tak. Negocjowanie bez pod-

dawania się, Warszawa 1994.

Fiske J., Wprowadzenie do badań nad komunikowaniem, Wrocław 1999.
Fras J., Dziennikarski warsztat językowy, Wrocław 1999.
Goban-Klas T., Media i komunikowanie masowe, Kraków 2000.
Hamlin S., Jak mówić, żeby nas słuchali, Warszawa 1997.
Jarząbek K., Gestykulacja i mimika. Słownik, Katowice 1994.
Kunczik  M.,  Zipfel  A.,  Wprowadzenie  do  nauki  o  dziennikarstwie  i  ko-

munikowaniu, Warszawa 2000.

Mastenbroek W., Negocjowanie, Warszawa 1997.
McGinnis A. L., Sztuka motywacji, czyli: jak wydobyć z ludzi to, co

w nich najlepsze, Warszawa 1992.

Nęcki Z., Negocjacje w biznesie, Kraków 1995.
Pease A., Język ciała. Jak czytać myśli ludzi z ich gestów, Kraków 1992.
Wiszniewski A., Jak przekonująco mówić i przemawiać, Warszawa 2000.

dks26. Seminarium dyplomowe I/II (Diploma seminar I/II)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 3, semestr 5–6
Wymiar: 60 h (30/30) ćwiczeń
ECTS: 6+7 pkt.
Prowadzący: ks. dr hab. Andrzej Baczyński, prof. PAT, ks. dr hab. Wojciech

Misztal, prof. PAT, dr hab. Izabela Dobosz, ks. dr hab. Michał
Drożdż, dr Marta Bolińska, dr Krzysztof Gurba, ks. dr Dariusz
Raś

Forma zaliczenia: z/z

Treści merytoryczne przedmiotu:

Seminaria licencjackie dotyczyć będą zakresu tematycznego dwóch

specjalności: dziennikarstwa oraz edukacji medialnej.

Wymagania wstępne:

Ukończony II rok studiów.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Cele przedmiotu:

sem. 5
Przygotowanie seminaryjne do samodzielnej pracy naukowej pod kierun-
kiem promotora. Celem jest przygotowanie materiałów do napisania pra-
cy licencjackiej.
sem. 6
Przygotowanie seminaryjne do samodzielnej pracy naukowej pod kierun-
kiem promotora. Celem jest napisanie i obrona pracy licencjackiej.

Metody oceny:

Zaliczenie (bez oceny).

Spis zalecanych lektur:

Literatura według wskazań promotora.

dks27. Socjologia (Sociology)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 2, semestr 4
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: dr Łucja Kapralska
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Socjologia jako nauka (historia refleksji nad życiem społecznym: od

wiedzy ludowej do filozofii społecznej; uwarunkowania narodzin so-
cjologii, obszary zainteresowań, tematy, metody badawcze).

2. Człowiek jako istota społeczna (rodzimy się „ludzcy” czy jak stajemy

się człowiekiem? Socjalizacja pierwotna i socjalizacja wtórna, kultura
i enktulturacja).

3–4. Socjologiczna koncepcja osobowości, role i postawy (osobowość

a  osobowość  społeczna,  typy  osobowości  społ.  rola  środowiska
w  kształtowaniu  osobowości,  teorie  dotyczące  zróżnicowania  osób,
role społ. jako płaszczyzna styku  czynników indywidualnych i społ.,
kształtowanie postaw, kobiecość i męskość w tradycji i we współcze-
snym społ.).

5. Więź społeczna (styczności Interakcje, stosunki społ. i dalsze elemen-

ty więzi, typy więzi, rola więzi w tworzeniu życia społ., tradycja, reli-
gia, kultura jako czynniki więziotwórcze, przemiany więzi w społe-
czeństwie informacyjnym).

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

6. Kontrola społeczna i jej typy (o różnych sposobach regulacji zacho-

wań: wartości, normy, prawo, tradycja).

7. Jak inni ludzie na nas oddziałują czyli o wpływie społecznym (wy-

wieranie wpływu i jego tajniki, konformizm, uleganie internalizacja,
nonkonformizm i jego znaczenie).

8–9. Grupy społeczne (pojęcie grupy, typy grup; role i pozycje społeczne,

status i jego wyznaczniki, struktury wewnątrz-grupowe, zjawiska
wewnątrz-grupowe np. syndrom grupowego myślenia; teoria grup
odniesienia).

10. Typy społecznego zróżnicowania (klasy i warstwy, wykluczenie spo-

łeczne, status mniejszościowy i jego zasięg, nowe klasy społ.).

11. Naród, grupa etniczna w teorii socjologicznej i rzeczywistości spo-

łecznej (grupa etniczna, etnia, naród, naród polityczny i naród kultu-
rowy grupy mniejszościowe, społeczeństwo wielokulturowe, polska
rzeczywistość etniczna).

12. Konflikty społeczne, ich podłoże i dynamika (def. konfliktu, konflikty

polityczne, społeczne i kulturowe, idea zderzenia cywilizacji).

13. Zmiana społeczna (pojęcie, przyczyny, czynniki zmiany, typy , teorie

zmiany; zmiana społeczna w Polsce po 1989 r.).

14. Społeczeństwo tradycyjne, społ. przemysłowe, społ. informacyjne –

cechy, przemiany, nowe zjawiska.

Cele przedmiotu:

Socjologia jest nauką o zbiorowych formach życia ludzkiego. Zajmuje się
ona  prawidłowościami  życia  społecznego,  procesami,  które  w  nim  za-
chodzą, jak również przemianami będącymi skutkiem rozwoju technolo-
gii,  czynników  politycznych  i  ekonomicznych  i  innych.  Wiedza  o  nich
jest  istotna  dla  każdego  członka  społeczeństwa,  tym  bardziej  dla  przed-
stawicieli zawodów mających społeczną misję jakim jest dziennikarstwo.
Zajęcia  mają  trzy  podstawowe  cele.  Pierwszym  z  nich  jest  omówienie
specyfiki socjologii jako refleksji na społeczeństwem, w tym jej historii,
obszaru zainteresowań i metod. Po drugie, zajęcia maja uświadomić stu-
dentom, że człowiek jest istotą społeczną i jego zachowanie jest  warun-
kowane  wieloma  czynnikami  –  w  tym  socjalizacją  i  relacjami  z  innymi
członkami społeczeństwa. Po trzecie, ich celem będzie zwrócenie uwagi
na  organizację  życia  społecznego  w  jej  zbiorowym  i  instytucjonalnym
wymiarze.  W  trakcie  zajęć  zostaną  omówione  pojęcia  takie  jak  interak-
cje, stosunki społeczne, normy i konformizm wobec nich, znaczenie sys-
temu kontroli oraz zbiorowości, grupy, instytucje, zjawiska i procesy spo-
łeczne. Zagadnienia powyższe będą rozpatrywane zarówno od strony teo-
rii naukowej  jak  i  praktyki  życia  społecznego.  Pozwoli  to  studentom na
zastosowanie zdobytej wiedzy w ich działalności zawodowej.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Literatura obowiązkowa:
Szacka B., Wprowadzenie do socjologii, Warszawa 2008.
Lektura pomocnicza:
Mika S., Psychologia społeczna, Warszawa 1984.
Sztompka P., Socjologia. Analiza społeczeństwa, Kraków 2002.
Sztompka P., Kucia M. (red.), Socjologia. Lektury. Kraków 2006.
Turowski J., Socjologia. Małe struktury społeczne, Lublin 1993.
Turowski J., Socjologia. Wielkie struktury społeczne, Lublin 1993.

dks28. Stylistyka dziennikarska (Journalistic stylistics)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 2, semestr 3
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

ECTS: 2 pkt.
Prowadzący: dr Marta Bolińska
Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Podstawy stylistyki dziennikarskiej. Stylistyka funkcjonalna. Pojęcia:

styl,  norma  stylistyczna.  Struktury  wewnętrzne  wypowiedzi  dzienni-
karskiej. Stylistyczna wartość składników języka. Kulturotwórcza ro-
la mediów a zjawiska niepożądane (np. mody i stereotypy  językowe,
zapożyczenia,  neologizmy,  kolokwializmy,  wulgaryzmy,  profesjona-
lizmy).  Synonimy,  antonimy,  homonimy.  Związki  frazeologiczne.
Błędy stylistyczne w wypowiedzi dziennikarskiej. Cechy dobrego sty-
lu. Style funkcjonalne. Wydawnictwa poprawnościowe.

2. Komunikacja językowa. Wybrane zagadnienia dotyczące stylu (np.

wypowiedzi, autora, dzieła, epoki, mediów). Akt mowy. Tekst. Gatu-
nek. Stylizacja i jej rodzaje. Intertekstualność. Aluzyjność. Kompozy-
cja i spójność wypowiedzi językowej. Strategiczne pozycje tekstowe.
Układ graficzny strony i całości pracy. Bibliografia, przypisy, indek-
sy. Planowanie, notowanie, cytowanie. Sztuka zadawania pytań. Wy-
wiad. Obrazowość języka i jej konsekwencje.

3. Analiza tekstów teoretycznych dotyczących poszczególnych gatun-

ków wypowiedzi, np. felietonu, reportażu, eseju. Praktyczna nauka
tworzenia krótkich form (np. reklama, ogłoszenie, zaproszenie, prze-

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

pis, instrukcja, podanie). Sfunkcjonalizowana analiza porad języko-
wych. Etyka i estetyka wypowiedzi dziennikarskiej.

4. Gatunki wypowiedzi w analizie stylistycznej. Recenzja – forma po-

dwójnego  dialogu.  Reportaż  –  uobecnienie  prawdy  o  człowieku
i  świecie.  Felieton  –  w  wyostrzonym  obiektywie.  Esej  –  projekcja
świadomości. List motywacyjny i jego skuteczność. Streszczenie jako
forma ponadgatunkowej możliwości przetwarzania komunikatu. Ćwi-
czenia w mówieniu i pisaniu.

5. Rozbudowane zadania tekstowe: autoprezentacja; mój świat (np. moja

muzyka; moja audycja; moja książka; mój spektakl; moje kino);
sprawozdanie z imprezy; odpowiedź na list czytelnika; reportaż; felie-
ton; wywiad; talk show.

6. Propozycje tematów wypowiedzi (pisemnych, ustnych): porada kultu-

ralnojęzykowa; dokończenie filmu, serialu, scenariusza, głos w dys-
kusji itd.

Wymagania wstępne:

Retoryka i erystyka dziennikarska, Kultura języka.

Cele przedmiotu:

1. Zaznajomienie z podstawami dziennikarskiej stylistyki praktycznej

(pojęcia, normy, prawidłowości);

2. Nabycie umiejętności pozwalających znaleźć się w każdej sytuacji

komunikacyjnej;

3. Wykształcenie stosownych postaw wobec zjawisk językowych różnej

natury oraz umiejętności działań językowych dla osiągnięcia odpo-
wiednich skutków praktycznych;

4. Kształcenie umiejętności formułowania myśli, sądów, wypowiedzi

i przekazywania ich innym;

5. Poznanie sposobów wpływania na innego człowieka;
6. Wytworzenie określonych umiejętności zachowań językowych (mó-

wionych i pisanych; sytuacje dialogu, monologu; debata i dyskusja;
sytuacje oficjalne i nieoficjalne; przestrzeń publiczna – bezpośrednia
i medialna;

7. Uwrażliwienie na relacje i reakcje tekstowe w określonym kontekście

(otoczenie kontekstowe zależne od nadawcy – kreatora sytuacji);

8. Zwrócenie uwagi na praktyczne użycie w wypowiedziach dziennikar-

skich wyrazów, zwrotów, fraz w zależności od kontekstu, sytuacji,
okoliczności, które określają charakter wypowiedzi (pisemnej lub
ustnej).

Metody oceny:

Kolokwium semestralne.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Spis zalecanych lektur:

Akty i gatunki mowy. Współczesna polszczyzna. Wybór opracowań 3, red.

J. Bartmiński, S. Niebrzegowska-Bartmińska, J. Szadura, Lublin 2004.

Antropologia słowa. Zagadnienia i wybór tekstów, pod red. G. Godlew-

skiego, Warszawa 2004.

Batko A., Sztuka perswazji, czyli język wpływu i manipulacji, Gliwice

2005.

Bolińska M., Na papierze i w eterze (o wystąpieniach publicznych rów-

nież dla dziennikarzy), Kraków 2006.

Cialdini R. B., Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka, Gdańsk

2007.

Dziennikarstwo i świat mediów, pod red. Z. Bauera i E. Chudzińskiego,

Kraków 2000, (rozdz.: Technologia programu telewizyjnego, s. 297
oraz Radio – świat z dźwięków, s. 282).

Dziennikarstwo radiowo-telewizyjne. Techniki tworzenia programów in-

formacyjnych, Kraków 2006, rozdz.: Scenariusz telewizyjny, s. 466
–480.

Eco U., Rorty R., Culler J., Brooke-Rose C., Interpretacja i nadinterpre-

tacja, Kraków 1996.

Gabor D., Słowa, które pomagają wygrywać, Poznań 2005.
Jarząbek K., Gestykulacja i mimika. Słownik, Katowice 1994.
Kunczik  M.,  Zipfel  A.,  Wprowadzenie  do  nauki  o  dziennikarstwie  i  ko-

munikowaniu, Warszawa 2000.

Legutko P., Rodziewicz D., Mity czwartej władzy, Kraków 2002.
Lemmermann H., Komunikacja werbalna: szkoła dyskutowania, techniki

argumentacji, dyskusje, dialogi, Wrocław 1997.

Miodek J., Jaka jesteś, polszczyzno?, Wrocław 2000.
Nycz R., Tekstowy świat. Poststrukturalizm a wiedza o literaturze, Kra-

ków 2000.

Pisarek W., Nowa retoryka dziennikarska, Kraków 2002.
Pisarek W., O mediach i języku, Kraków 2007.
Puzynina J., Język wartości, Warszawa 1992.
Skudrzykowa  A.,  Urban  K.,  Mały  słownik  terminów  z  zakresu  socjolin-

gwistyki i pragmatyki językowej, Kraków 2000.

Wierzbiccy A. i P., Praktyczna stylistyka, Warszawa 1970.
Winiarska J., Operatory metatekstowe w dialogu telewizyjnym, Kraków

2001.

Załazińska A., Niewerbalna struktura dialogu. W poszukiwaniu polskich

wzorców narracyjnych i interakcyjnych zachowań komunikacyjnych,
Kraków 2006.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

dks29. Technologie informacyjne (Informational Technolo-
gies)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 1, semestr 2
Wymiar: (studia stacjonarne) 16 h wykładu + 14 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 12 h wykładu + 8 h ćwiczeń

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: dr Marcin Gabryś
Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

I. Internet:

1. Zajęcia organizacyjne;
2. Internet – historia i teraźniejszość. Społeczeństwo informacyjne.

Wyszukiwarki internetowe na przykładzie http://www.google.com
– jak znaleźć to, czego się szuka… Wyszukiwanie w grupach dys-
kusyjnych, forach internetowych;

3. Korzystanie z komputerowego katalogu biblioteki na przykładzie

Biblioteki Jagiellońskiej. Podstawowe bazy danych pomocne
w badaniach naukowych (EBSCO, Library of Congress, Crossro-
ads, Questia itp.).

II. Praca z edytorem tekstu na przykładzie Microsoft Word:

1. Tworzenie nowego dokumentu, praca z szablonami, podstawowe

funkcje. Praca ze stylami, tworzenie list numerowanych. Praca
z sekcjami, nagłówki i stopki;

2. Komentowanie, Wstawianie obiektów, formatowanie rysunków,

spis rysunków, wstawianie symboli. Tabele, zakładki, hiperłącza.

III. Praca z arkuszami kalkulacyjnymi na przykładzie programu Microsoft

Excel:
1. Budowa i zasady poruszania się po arkuszu. Rodzaje danych. Pod-

stawowe komendy i funkcje arkusza, operacje na tabelach. Wyko-
nywanie obliczeń. Podstawowe operacje na danych (dodawanie,
odejmowanie, mnożenie, dzielenie, potęgowanie);

2. Adresowanie względne i bezwzględne formuł. Graficzna prezen-

tacja danych z arkusza. Funkcje statystyczne: SUMA, ŚREDNIA,
MAX, MIN, LICZ. JEŻELI itp. ich działanie i składnia. Funkcje
warunkowe: JEŻELI, ORAZ, LUB.

IV. Przygotowywanie prezentacji na przykładzie Microsoft PowerPoint:

1. Tworzenie prezentacji: slajdy, podstawowe elementy tekstowe

i graficzne, wstawianie wykresów, tabel, tworzenie schematów,

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

animacje, wstawianie elementów multimedialnych. Schematy
slajdów. Tworzenie prezentacji przenośnych.

V. Bazy danych na przykładzie programu Microsoft Access.
VI. Programy graficzne na przykładzie pakietu CorelDraw Graphic Suite

X3.

Cele przedmiotu:

Celem przedmiotu jest przekazanie niezbędnych wiadomości o współcze-
snych  technikach  informacyjnych.  Przedstawione  zostaną  zagadnienia
związane z komunikowaniem się przy użyciu sieci internet. Zaprezento-
wane  zostaną  zasady  korzystania  z  komputerowych  katalogów  biblio-
tecznych, elektronicznych baz danych i bibliotek on-line. Kurs ma za za-
danie  przekazanie  praktycznych  umiejętności  obsługi  programów  typu:
edytor tekstów (na przykładzie Microsoft Word), arkusz kalkulacyjny (na
przykładzie  Microsoft  Excel),  program  do  tworzenia  prezentacji  multi-
medialnych (na przykładzie Microsoft PowerPoint). Zaprezentowane zo-
staną  również  programy  do  tworzenia  baz  danych  (Microsoft  Access)
oraz programy graficzne (pakiet CorelDraw Graphic Suite X3).

Metody nauczania:

Wykłady, zajęcia laboratoryjne 30 godzin.

Metody oceny:

Kolokwium semestralne.

dks30. Warsztaty dziennikarstwa internetowego (Internet Jo-
urnalism Workshops)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 2, semestr 4
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

ECTS: 2 pkt.
Prowadzący: mgr Krzysztof Fijałek, mgr Agnieszka Łopatowska, mgr Zyg-

munt Moszkowicz

Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Co to jest dziennikarstwo internetowe? Czym się różni od innych ga-

tunków dziennikarstwa? Wprowadzenie do tematu.

2. Co trzeba wiedzieć o przeszłości internetu, wortali, portali, blogów

– czyli krotka historia dziennikarstwa internetowego.

3. Prawo w internecie: zagrożenia dla użytkownika i dla twórcy treści

internetowych.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

4. Reklama i produkty reklamowe, czyli z czego żyje internet?
5. Redagowanie tekstów do internetu – sposób prezentowania – nawiga-

cja.

6. Sposoby dziennikarskiego wyrazu w sieci: news, relacja internetowa,

fotka, dźwięk, newsletter, RSS.

7. Blogi, weblogi, fora i serwisy dziennikarstwa obywatelskiego –

dziennikarstwo czy nie?

8. Przygotowujemy newsa – z agencji polskiej i zagranicznej. Przykłady

pozycjonowania newsów.

9. Źródła, z których korzysta dziennikarz internetowy. Stylebook. Nety-

kieta.

10. Co to jest internetowe forum i po co ono dziennikarzowi interneto-

wemu?

11. Czateria to nie tylko czatowanie, ale też wirtualna społeczność.
12. Internetowe dziennikarstwo obywatelskie – jak zostać znanym dzien-

nikarzem? Praktycznie.

13. Gdy coś się dzieje ekstra – logika tworzenia raportów specjalnych.
14. Tworzymy prawdziwego newsa internetowego – ćwiczenia praktycz-

ne.

15. Logika i metodyka tworzenia stron internetowych, serwisów, wortali

i portali.

Cele przedmiotu:

Przedstawienie studentom w jak najpełniejszy sposób najbardziej współ-
czesnego gatunku dziennikarskiego, jakim jest dziennikarstwo interneto-
we, wraz z praktyczną prezentacją metod działania dziennikarza/redakto-
ra internetowego.

Metody oceny:

Ocena na podstawie wykonanych zadań.

Spis zalecanych lektur:

Olszański L., Dziennikarstwo internetowe, Kraków 2006.
Pisarek W., Stare i nowe media na światowej scenie, „Zeszyty Praso-

znawcze” nr 4 (1991).

dks31. Warsztaty dziennikarstwa prasowego (Press Journa-
lism Workshops)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 1, semestr 2
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

ECTS: 2 pkt.
Prowadzący: mgr Artur Drożdżak, mgr Maciej Kwaśniewski, mgr Marian

Nowy, mgr Adam Rymont

Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

Kim jest dziennikarz? (moralne i etyczne podstawy funkcjonowania
dziennikarza).
1–2. Gra decyzyjna / analiza prasowa – dziennikarz w systemie komuni-

kacji.

3–4.  Dziennikarz w społeczeństwie i polityce (moralność i etyka).
Co to jest informacja?
5–6.  Gra decyzyjna/analiza prasowa.
7–8.  Podstawowe  wyróżniki  informacji  medialnej  (zasady  redagowania

informacji, cytowania, tło informacji).

Jak zwrócić uwagę Czytelników?
9. Gra decyzyjna / analiza prasowa.
10–12. Tytuł i nadytuł, lead, objętość tekstu.
Jak zdobywamy informacje?
13–14. Gra decyzyjna / analiza prasowa – źródła informacji i ich wiary-

godność.

15–16. Jak powołujemy się na źródła? Jak współpracujemy z politykami

i PR-owcami?

Kto ważniejszy – dziennikarz czy redaktor?
17–18. Gra decyzyjna / analiza prasowa – czy piszemy dla targetu.
19. Style book i system edycyjny.
20. Zasady dobrego języka dziennikarskiego.
Czy reporter może zmyślać?
21–22. Gra decyzyjna / analiza prasowa – reportaż – literatura czy sfera

faktów.

23–24. Jak znaleźć bohatera i temat.
Czego nie wolno dziennikarzowi?
25–26. Gra decyzyjna / analiza prasowa – konflikt interesów.
27–28. Dziennikarz a:

 sąd, prokurator i policjant,
 życie publiczne, instytucje i osoby publiczne.

29–30. TEST.

Cele przedmiotu:

1. Uzyskanie wiedzy dotyczącej pozycji dziennikarza w systemie komu-

nikacji społecznej i podkreślenie jego moralnej roli.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

2. Fundamentalne podstawy informacji prasowej – prostego i precyzyj-

nego języka, stylistyki i retoryki, zasad konstrukcji informacji praso-
wej. Praktyczne zastosowanie.

3. Umiejętności redagowania własnego tekstu dziennikarskiego w za-

leżności od odbiorcy.

4. Poznanie zasad dotyczących korzystania ze źródeł "podwyższonego

ryzyka". Przecieki polityczne, komunikaty PR, czarny PR.

5. Zaznajomienie się z najnowocześniejszymi tendencjami w sposobach

przetwarzania i redagowania tekstów.

6. Pokazanie wpływu struktury organizacyjnej i ideowej redakcji na spo-

sób tworzenia informacji.

7. Znajomość podstawowych zasad reportażu i ich praktyczne wykorzy-

stanie.

8. Zdobycie wiedzy dotyczącej prawnych aspektów zdobywania infor-

macji.

Metody oceny:

Ocena na podstawie zestawu wykonanych prac oraz testu końcowego.

Spis zalecanych lektur:

„Press” – miesięcznik poświęcony mediom i PR, wyd. archiwalne i bie-

żące.

Barta J., Prawo prasowe, Warszawa 2003.
Dobek-Ostrowska B., Podstawy komunikowania społecznego, Wrocław 2004.
Kodeks dobrych praktyk wydawców prasy, 2005.
Magdoń A., Reporter i jego warsztat, Kraków 2001.
Pisarek W., Nowa retoryka dziennikarska, Kraków 2002.
Poradnik dla dziennikarzy z Europy Środkowej i Wschodniej, Warszawa

1990.

Słownik terminologii medialnej, red. W. Pisarek, Kraków 2006.
Vademecum dziennikarza PAP, bez roku i miejsca wydania.
Prasa codzienna.

dks32. Warsztaty dziennikarstwa radiowego (Radio Journa-
lism Workshops)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 2, semestr 3
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

ECTS: 2 pkt.
Prowadzący: mgr Magdalena Dobrzyniak, mgr Mariusz Kuś
Forma zaliczenia: zo

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Zasady funkcjonowania redakcji radiowej. Systemy przepływu mate-

riałów w redakcji. Struktura redakcji radiowej. Organizacja pracy.
Podział kompetencji –wydawca, serwisant, reporter, realizator.

2. Zasady przygotowania materiałów dziennikarskich. Wyszukiwanie

i analiza materiałów. Weryfikacja zebranego materiału. Konstruowa-
nie scenariuszy radiowych. Archiwizacja tekstów. Autoryzacja wy-
powiedzi.

3. Kim jest mój słuchacz? Dziennikarz jako reprezentant społeczeństwa.

Dobór przekazu w zależności od grupy docelowej. Magiczne słowo
„słuchalność”.

4. Cechy dobrego dziennikarstwa radiowego. Szybkość informacji.

Zgodność z prawdą. Obiektywizm. Poprawność językowa. Rzetel-
ność. Pokonywanie stresu.

5. Wykorzystanie środków i urządzeń technicznych w pracy dziennika-

rza radiowego. Podstawowe środki komunikacji. Komputerowa ob-
róbka materiałów dźwiękowych.

6. Formy dziennikarstwa radiowego. Specyfika budowy merytorycznej

przekazu radiowego.

7. Zasady zachowania w studio radiowym. Sposób budowania wypo-

wiedzi. Dźwięk w studio radiowym. Podstawy produkcji programów
radiowych. Techniczne aspekty produkcji. Zasady pracy z mikrofo-
nem. Ćwiczenia indywidualne z mikrofonem – cz. 1.

8. Zasady zachowania w studiu radiowym. Sposób budowania wypo-

wiedzi. Dźwięk w studio radiowym. Podstawy produkcji programów
radiowych. Techniczne aspekty produkcji. Zasady pracy z mikrofo-
nem. Ćwiczenia indywidualne z mikrofonem – cz. 2.

9. Transmisje nabożeństw w radio.
10. Budowa serwisu informacyjnego. News radiowy. Ująć istotę proble-

mu – zwięźle, ale nie powierzchownie.

11. Redagowanie reportażu. Opisać świat mową dźwięków.
12. Wywiad. Przygotowanie i przeprowadzenie rozmowy. Sztuka zada-

wania pytań.

13. Audycje na żywo i „z puszki”. Scenariusz, dobór i przygotowanie

rozmówców. Tok pracy w trakcie audycji.

14. Czy w Polsce potrzebne jest radio katolickie? Dyskusja o stanie pol-

skiej radiofonii katolickiej.

15. Radio diecezjalne – jego misja i zadania. Wizyta w Radio VOX FM.

Cele przedmiotu:

Po ukończeniu warsztatów dziennikarstwa radiowego student powinien
wykazać się podstawowymi umiejętnościami technicznymi w zakresie ob-

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

sługi  sprzętu,  montowania  materiałów  dźwiękowych,  konstruowania  in-
formacji  i  budowy  najważniejszych  form  radiowych:  serwisu,  wywiadu,
reportażu, audycji. Praktyczne zajęcia przygotują studenta do samodzielnej
pracy  nad  dokumentacją  merytoryczną,  realizacją  i  organizacją  materiału
dźwiękowego takich gatunków radiowych jak: serwis informacyjny, publi-
cystyka społeczna, polityczna i kulturalna, wywiad, reportaż radiowy, au-
dycja dokumentalna a także dyskusja w studio. Uczestnik zajęć zapozna się
z funkcjonowaniem redakcji radiowej, sposobami zdobywania i selekcji in-
formacji, doboru rozmówców, koniecznością dbałości o atrakcyjność prze-
kazu, jego poprawność merytoryczną i językową oraz działania pod presją
czasu. Celem warsztatów jest także poznanie specyfiki pracy reportera ra-
diowego, prezentera i serwisanta. Zajęcia uczą także twórczego myślenia,
dźwiękowej realizacji pomysłów na temat audycji oraz pracy zespołowej.
Po ukończeniu warsztatów student będzie znał zasady pracy z mikrofonem,
emisji głosu oraz zachowania się w studio radiowym. W programie warsz-
tatów przewidziana jest także wizyta w redakcji Radia VOX FM i dyskusja
na temat kształtu radiofonii katolickiej w Polsce.

Metody oceny:

Ocena na podstawie wykonanych zadań.

Spis zalecanych lektur:

Allan S., Kultura newsów, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Bauer Z., Chudziński E. (red.), Dziennikarstwo i świat mediów, Kraków

2000.

Bohdziewicz J., Komunia a telekomunikacja, „W drodze” 7 (2000).
Boyde A., Dziennikarstwo radiowo-telewizyjne. Techniki tworzenia pro-

gramów informacyjnych, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Dwornik B., Media lokalne – warsztat i etyka, www.reporterzy.info.
Goban-Klas T., Media i komunikowanie masowe, Warszawa – Kraków

2000.

Grobel L., Sztuka wywiadu. Lekcje Mistrza, Wydawnictwo Wojciech Ma-

rzec.

Iłowiecki M., Krzywe zwierciadło. O manipulacji w mediach, Lublin 2003.
Legutko P., Rodziewicz D., Mity czwartej władzy, Kraków 2002.
Lis M., Transmisja niedzielnej Eucharystii w radiu i telewizji, [w:] Nie-

dziela w społeczeństwie pluralistycznym, red. E. Mateja, R. Pierskała,
Opole 2001, s. 127–134.

Magdoń A., Reporter i jego warsztat, Kraków 2000.
Media w badaniach, Wydawnictwo Press sp. z o.o. 2003.
Misztal M., Jacy dziennikarze – takie media, Edukacja medialna KUL.
Nurczyńska-Fidelska E. (red.), W świecie mediów, Kraków 2001.
Pisarek W., O mediach i języku, Uniwersitas.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Pokorna-Ignatowicz K., Kościół w świecie mediów. Historia – dokumenty

– dylematy, Kraków 2002.

Puszcz T., Transmisje radiowe i telewizyjne wydarzeń liturgicznych, CT

70 (2000), nr 2, s. 121–126.

Sareło Z., Media w służbie osoby. Etyka społecznego komunikowania,

Wydawnictwo Adam Marszałek.

dks33. Warsztaty dziennikarstwa telewizyjnego (Television
Journalism Workshops)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 2, semestr 3
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

ECTS: 2 pkt.
Prowadzący: dr Jolanta Niewińska, mgr Leszek Brzezicki, mgr Maja Drexler,

mgr Magdalena Drohomirecka, mgr Iwona Mikrut-Purchla

Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Wprowadzenie: Telewizja – czyli obraz i dźwięk.

a.Pojęcie „percepcji”.
b. Elementarz warsztatu dziennikarskiego, podstawowe pojęcia języ-

ka telewizyjnego:
 określenia redakcyjne,
 rodzaje planów telewizyjnych.

c.Przykłady programów telewizyjnych, myślenie obrazem – ćwicze-

nia i dyskusja.

2. Dziennikarstwo informacyjne.

a.Podstawowe pytania: po co robimy materiał, jak się niego przygo-

tować, jakich narzędzi potrzebujemy, plan materiału (scenariusz).

b. Zasady „pierwszego zdania” i „kluczowej sceny”.
c.Operowanie obrazem. Jakie plany stosować w dziennikarstwie new-

sowym.

d. Jak pisać offy.
e.Przykładowe materiały informacyjne-ćwiczenia, dyskusja.

3. Jak zdobyć dobry temat na materiał?

a.Reguły, którymi rządzą się media wizualne.
b. Źródła informacji dla reporterów.
c.Internet-skarbnica wiedzy pełna pułapek.
d. Rzecznicy prasowi-przyjaciele, czy wrogowie?

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

e.„Prasówka” czyli, czy bać się tematów „z gazet”?
f. Przykłady praktyczne, dyskusja.

4. Tekst dziennikarski: jak go stworzyć.

a.Czym różni się różni informacja od felietonu TV?
b.  Tekst a obraz.
c.Przykłady dobrych tekstów dziennikarskich.
d.  Tworzenie własnych tekstów dziennikarskich-ćwiczenia.

5. Jak interpretować własne teksty? Sztuka czytania.

a.Zasady czytania w telewizji: dziennikarz narratorem i zarazem

czynnym uczestnikiem zdarzeń.

b. Różne sposoby narracji – przykłady.
c.Ćwiczenia praktyczne.

6. Rola komentarza dziennikarskiego (stand-up).

Komentarz dziennikarski – stand-up jako najkrótsza forma prezenter-

ska:
  po co to robimy?
  rodzaje stand-upów,
  wizerunek dziennikarza,
  język,
  obraz – jego rola w zilustrowaniu zaangażowania dziennikarza

w temat,

 ćwiczenia praktyczne w nagrywaniu komentarzy.

7. Prawda – co możemy, a czego nam nie wolno robić w drodze do jej

zdobycia.
a.Podstawy prawa prasowego, które w praktyce pomagają.
b. Ograniczenia płynące z prawa prasowego.
c.Ćwiczenia, dyskusja.

8–9. Jak rozmawiać z ludźmi? Wywiad, rozmowa, dyskusja.

a.Przestrzeń osobista.
b.  Wielkość stref terytorialnych.
c.Przyjazne gesty.
d.  Wrogie gesty.
e.Jak wykryć fałsz?
f. Różnice kulturowe – ogólny zarys problemu.
g.  Rodzaje pytań.
h.  Dlaczego  przed  jednymi  ludzie  się  otwierają,  a  przed  innymi  za-

mykają?

i. Ćwiczenia-przeprowadzenie wywiadów przed kamerą (jako reporter

i ekspert).

10–11. Przygotowanie do stworzenia własnego newsa (ćwiczenia w grupie).

a.Przygotowanie scenariusza.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

b. Rozdanie ról uczestnikom grupy.
c.Napisanie tekstu – wstępne.
d. Rys scenopisu.

12. Realizacja zdjęć (ćwiczenia w grupie).

Praca nad materiałem filmowym, zgodna z ustalonym scenariuszem.
Zajęcia prowadzone wspólnie z profesjonalnym operatorem

13. Montaż.

Zajęcia prowadzone wspólnie z operatorem i montażystą.
a.Wgranie ujęć do pamięci komputera.
b. Opis pracy z montażem cyfrowym.
c.Montaż.
d. Uwagi dotyczące pracy.
e.Podsumowanie ćwiczeń, dyskusja.

14–15. Wizyta w Telewizji Kraków.

a.Newsroom.
b. Montażownie.
c.Studio.
d. Ćwiczenia z kamerą studyjną.
e.Podsumowanie zajęć.

Cele przedmiotu:

Celem  warsztatów  dziennikarstwa  telewizyjnego  jest  przede  wszystkim
praktyczne  przygotowanie  studentów  do  ewentualnej  pracy  w  telewizji,
ale  także  przybliżenie  specyfiki  TV  tym,  którzy  planują  pracę  w  innych
mediach,  czy  na  przykład  w  Public  Relations.  Studenci  poznają  tajniki
slangu  dziennikarzy,  operatorów  i  montażystów  telewizyjnych,  techniki
powstawania  programów,  najczęstsze  pułapki,  które  czyhają  na  niedo-
świadczonych  reporterów.  Dziennikarstwo  informacyjne,  sądowe,  me-
dyczne, polityczne, społeczne, religijne – każda z tych dziedzin wymaga
specyficznej  wiedzy,  podejścia.  Praca  dziennikarza  to  praca  z  ludźmi,
omówione więc zostaną techniki rozmowy z osobami w bardzo różnych
sytuacjach życiowych, których napotyka na swojej drodze reporter, prak-
tyczne  porady  jak  na  co  dzień  pracować,  by  z  jednej  strony  spełnić na-
dzieje szefów, ich wytyczne i uzyskać jak najświeższe i najpełniejsze in-
formacje, a z drugiej, postępować zgodnie z Prawem Prasowy, a co naj-
ważniejsze:  własnym  sumieniem.  Omówione  i  przećwiczone  zostaną
najważniejsze  elementy  mowy  ciała  i  zachowań  przed  kamerą,  studenci
odwiedzą  Telewizję  Kraków,  a  także, na zakończenie  zajęć,  stworzą te-
lewizyjny felieton.

Metody oceny:

Ocena na podstawie wykonanych zadań.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Spis zalecanych lektur:

Bauer Z., Chudziński E. (red.), Dziennikarstwo i świat mediów. Nowa

edycja, Universitas 2008.

Dobosz I., Prawo prasowe. Podręcznik, Oficyna Wolters Kluwer Busi-

ness 2006.

Lis T., Skowroński K., Ziomecki M., ABC dziennikarstwa + CD ROM,

Axel Springer 2002.

Pease A. i B., Mowa ciała, Dom Wydawniczy Rebis 2007.
Pozycje dodatkowe:
Besse B., Desormeaux D., Television News Reporting. From Design to

Delivery, Centre de Formation et de Perfecitionnement des Journali-
stes Editions 2003.

Dobek-Ostrowska B., Studia z teorii komunikowania masowego, Wy-

dawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego 1999.

Fras J., Dziennikarski warsztat językowy, Wydawnictwo Uniwersytetu

Wrocławskiego 1999.

Goban-Klas T., Media i komunikowanie masowe, Wydawnictwo Nauko-

we PWN 2006.

Kończak J., Od Tele-Echa do Polskiego ZOO. Ewolucja programu TVP,

Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne 2008.

Leathers D. G., Komunikacja niewerbalna, Wydawnictwo Naukowe

PWN 2007.

Magdoń A., Reporter i jego warsztat, Universitas 2000.
McQuail D., Teoria komunikowania masowego, Wydawnictwo Naukowe

PWN 2007.

Podręczny słownik poprawnej wymowy polskiej, Towarzystwo Miłośni-

ków Języka Polskiego i Fundacja dla Wspierania Śląskiej Humanisty-
ki 1994.

Wiliams K., Media w Europie, Wydawnictwa Akademickie i Profesjo-

nalne 2008.

Wolny-Zmorzyński K., Kaliszewski A., Furman W., Pokorna-Ignatowicz

K., Źródła informacji dla dziennikarza, Wydawnictwa Akademickie
i Profesjonalne 2007.

dks34. Warsztaty komputerowe DTP (DTP Workshops)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 3, semestr 5
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

ECTS: 2 pkt.
Prowadzący: dr Jarosław Fall
Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Podstawy projektowania (makieta – layout) – zagadnienia techniczne

i estetyczne.

2.  Organizacja pracy wydawnictwa redakcji i studia graficznego.
3.  Uwagi na temat doboru sprzętu i oprogramowania.
4.  Przygotowywanie  tekstów  do  druku  (redakcja,  korekty,  obróbka

wstępna, skład i łamanie).

5. Zasady dobrego składu vs. zestawienie najpowszechniejszych błę-

dów.

6.  Praca z tekstami wielojęzycznymi, specjalistycznymi itp.
7.  Elementy typografii (rodzaje czcionek).
8.  Grafika wektorowa i rastrowa (przede wszystkim 2D).
9.  Formaty plików graficznych (jpg, tiff, eps).
10. Przestrzenie kolorystyczne CMYK i RGB.
11. Zasady  tworzenia  publikacji  tekstowo-graficznych  (rzemiosło  i  „ar-

tyzm”).

12. Postscript i pdf (Acrobat Distiller i Reader).
13. Montaż elektroniczny, prepress, CTP.
14. Techniki druku tradycyjnego i cyfrowego, w tym aspekty ekonomicz-

ne.

Wymagania wstępne:

Technologie informacyjne.

Cele przedmiotu:

Zajęcia mają na celu zapewnienie studentom podstawowej wiedzy na te-
mat sposobów i technik przygotowywania różnego rodzaju publikacji,
niekoniecznie tylko papierowych, bo przecież te same lub bardzo podob-
ne zasady co przy druku obowiązują np. przy przygotowywaniu publika-
cji elektronicznych (strony www, multimedia). Dodatkowo przewidziane
są informacje na temat szerszego wykorzystania komputera jako elemen-
tu warsztatu dziennikarskiego (wyszukiwanie i weryfikacja informacji,
własne strony www, blogi itp.).

Metody oceny:

Kolokwium semestralne.

Spis zalecanych lektur:

Adobe Creative Team, Adobe InDesign CS3/CS3 PL. Oficjalny podręcz-

nik.

Chwałowski R., Typografia typowej książki, Wyd. Helion.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Kwaśny A., DTP. Księga eksperta.
McCue C., Profesjonalny druk. Przygotowanie materiałów.
Nowakowski Z. z zespołem, Technologia informacyjna w internecie,

WSiP.

dks35. Warsztaty promocji, reklamy i marketingu (Promo-
tion, Advertisement and Marketing Workshops)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 3, semestr 6
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

ECTS: 2 pkt.
Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

Przedstawione zostanie pojęcie, cele i rodzaje działań promocyjnych,

reklamy i marketingu oraz charakterystyka działań reklamowych. Struk-
tura i pragmatyka funkcjonowania agencji reklamowej, planowanie kam-
panii reklamowej, język i obraz w reklamie, badania efektywności rekla-
my, społeczny  wpływ reklamy. Podstawy zarządzania informacją w sfe-
rze  publicznej.  Metody  i  narzędzia  powiadamiania  opinii  publicznej
i wybranych grup społecznych o podejmowanych inicjatywach. Warunki
prawne  działań  promocyjnych  i  marketingowych.  Zasady  prowadzenia
kampanii  społecznych,  ich  typologia  i  charakterystyka.  Pojęcie  socjo-
techniki,  jako  metody  budowania  reguł  skutecznego  oddziaływania  na
grupy  i  jednostki  w  celu  wywołania  pożądanych  zmian.  Przedstawione
zostaną rodzaje,  strategie  i  elementy  składowe  socjotechniki.  Podstawo-
we  zagadnienia  propagandy,  jako  narzędzia  kształtowania  społecznych
zachowań,  omówione  będą  funkcje,  rodzaje,  strategie,  techniki  i  język
współczesnej  propagandy.  Analizowane  będą  techniki  manipulacji  języ-
kowej.  Dyskutowana  będzie  etyczna  kwestia  granicy  między  perswazją
i manipulacją. Omówione zostanie pojęcie „opinii społecznej” i procedu-
ry  jej  badania  przez  wyspecjalizowane  placówki  badawcze.  Omówione
zostanie  ich  zastosowanie  w  procesach  decyzyjnych,  w  przygotowaniu
kampanii  społecznych  oraz  w  kształtowaniu  opinii  publicznej.  Dyskuto-
wana  będzie  rola  stereotypów,  nawyków,  mitów,  tradycji  i  archetypów
zbiorowej świadomości  w kształtowaniu przekonań. Podana zostanie hi-
storia  zmian  orientacji  marketingowych:  orientacja  produkcyjna,  sprze-
dażowa, marketingowa, strategiczna. Przedstawione zostaną kolejne fazy
dokonywania analizy marketingowej, od stawiania problemów marketin-

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

gowych,  przez  programowanie  badań,  przygotowanie  narzędzi,  oszaco-
wanie kosztów, kontrolę procesu badawczego, do opracowania wyników,
ich prezentacji w formie raportów analitycznych i analizy. Przedstawione
zostaną metody badań jakościowych (pogłębiony  wywiad indywidualny,
zogniskowany  wywiad  grupowy)  i  sposób  rekrutacji  respondentów.
Przedstawione  zostaną  podstawowe  mierniki  atrakcyjności  rynku  (wiel-
kość,  pojemność,  chłonność,  dynamika,  udział,  udział  względny),  skła-
dowe  analizy  rynku  (SWOT,  analiza  potrzeb,  siatka  „rynek-produkt”,
macierz Ansoffa, analiza „portfolio”) i jego segmentacji. Omówione zo-
staną  strategie  marketingu  i  promocji  (ofensywne,  selektywne  i  defen-
sywne) oraz nowe narzędzia e-marketingu.

Wymagania wstępne:

Podstawy PR.

Cele przedmiotu:

Celem zajęć jest rozwijanie umiejętności praktycznych związanych z dzia-
łaniami public relations, działaniami reklamowymi i marketingowymi.
Absolwent kursu powinien posługiwać się strategią, technikami i narzę-
dziami PR, reklamy i marketingu oraz znać funkcje i obszary ich zasto-
sowań.

Metody oceny:

Ocena przygotowanych projektów.

Spis zalecanych lektur:

Budzyński W., Reklama. Techniki skutecznej perswazji, Warszawa 1999.
Hutt M. D., Zarządzanie marketingiem. Strategia rynku dóbr i usług

przemysłowych, Warszawa 1997.

Kaczmarczyk S., Badania marketingowe. Metody i techniki, Warszawa,

1998.

Rudnicki L., Zachowania konsumentów na rynku, Warszawa 2000.
Sztucki T., Marketing w pytaniach i odpowiedziach, Warszawa 2000.
Sztucki T., Promocja, reklama, Warszawa 1999.
Literatura internetowa.

dks36. Warsztaty publicystyki (Columnist Journalism Work-
shops)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 3, semestr 6
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

ECTS: 2 pkt.
Forma zaliczenia: zo

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Treści merytoryczne przedmiotu:

Rodzaje i formy gatunków publicystycznych i ich wewnętrzna typo-

logia.  Specyfika  wypowiedzi  publicystycznych.  Zjawisko  infotainment
i  editorializing.  Samodzielne  przygotowywanie  i  redagowanie  tekstów
publicystycznych.  Specyfika  wypowiedzi  publicystycznych  w  progra-
mach radiowych. Formaty radiowych programów publicystycznych Pisa-
nie scenariuszy radiowych programów publicystycznych. Realizacja pro-
gramów publicystycznych. Specyfika języka i form wypowiedzi publicy-
stycznych  w  programach  telewizyjnych.  Formaty  telewizyjnych  progra-
mów  publicystycznych  Samodzielne  przygotowywanie  materiałów  fil-
mowych.  Pisanie  scenariuszy  telewizyjnych  programów  publicystycz-
nych. Realizacja programów publicystycznych.

Wymagania wstępne:

Gatunki dziennikarskie I i II, Warsztaty dziennikarstwa prasowego.

Cele przedmiotu:

Celem  zajęć  jest  pogłębienie  umiejętności  tworzenia  dziennikarskich
form  prasowych  z  zakresu  publicystyki  (recenzja,  komentarz,  felieton),
dziennikarskich  form radiowych  (słuchowisko,  audycja  publicystyczna),
dziennikarskich form telewizyjnych (stand-up, felieton, widowisko publi-
cystyczne).

Metody oceny:

Ocena na podstawie wykonanych zadań.

Spis zalecanych lektur:

Godzic W., Telewizja i jej gatunki po „Wielkim Bracie”, Kraków 2004.
Jędrzejewski S., Radio w komunikacji społecznej, Warszawa 2003.
Mistrzowie felietonu, wybór i wstęp A. Możdżonek, Warszawa 1999.
Stasiński P., Poetyka i pragmatyka felietonu, Warszawa 1982.
Uszyński J., Telewizyjny pejzaż genelogiczny, Warszawa 2004.
Wańkowicz M., Karafka la Fontaine’a, I i II, Kraków 1981, 1983.

dks37. Warsztaty reportażu (Reportage Workshops)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 3, semestr 5
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

ECTS: 2 pkt.
Prowadzący: mgr Witold Gadowski
Forma zaliczenia: zo

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Uczestnicy przebrną przez krótki zarys historii reportażu. Od Egona

Erwina Kisha do Mariusza Wilka.

2. Rodzaje reportażu. Od antyprzykładu czyli Pamiętnika Matki rzeko-

mego  autorstwa  Marcjanny  Fornalskiej  i  Wojny  Światów  Herberta
George  Wellsa  do  perełek  gatunku  autorstwa  Joanny  Siedleckiej,
Małgorzaty  Szejnert,  Krzysztofa  Kąkolewskiego  i  Arturo  Perez-
Reverte.

3. Reportaż telewizyjny czyli jak nie zostać pawiem i uciec przed syn-

dromem osła. To o czym wszyscy wiemy ale boimy się powiedzieć…
(zajęcia prowadzone wspólnie z Maciejem Grabysą).

4. Reportaż książkowy czyli alchemia mistrzów (gościem zaproszonym

będzie Aleksandra Czernecka autorka telewizyjnej „Czytelni”).

5. Reportaż i warsztat reportera radiowego (zajęcia prowadzone wspól-

nie ze Sławomirem Mokrzyckim).

6. Człowiek w mediach czyli różnice pomiędzy twórcą a tworzywem al-

bo potrawka z figuranta. Jak nie zostać Tomaszem Lisem, Jackiem
Żakowskim czy Kamilem Durczokiem… (zajęcia prowadzone wspól-
nie ze Sławomirem Mokrzyckim).

7. Reportaż śledczy czyli niektóre tajemnice kuchni oraz jak nie zostać

pensjonariuszem zakładu karnego.

8. Ćwiczenia warsztatowe. Krytyczna analiza tekstów oraz drobne testy

niespodzianki.

Wymagania wstępne:

Gatunki dziennikarskie I i II, Warsztaty dziennikarstwa prasowego.

Cele przedmiotu:

Celem zajęć jest uwrażliwienie uczestników na rozmaite możliwości opi-
sywania otaczającego nas świata. Uczestnicy, którzy posiadają talent re-
porterski  po  ukończonych  zajęciach  będą  gotowi  do  pełnej  wypowiedzi
za  pomocą  reportażu  prasowego,  książkowego,  internetowego  bądź  też
telewizyjnego i radiowego.
Uczestnicy  nie  posiadający  talentu  posiądą teoretyczną  wiedzę  na temat
technik reporterskich,  sposobu  konstruowania reporterskiej  wypowiedzi,
metod pracy z informatorami i bohaterami, poznają także rozmaite istnie-
jące rodzaje reportażu.
Ćwiczenia mają zapewnić możliwość własnej krytycznej samooceny i se-
lekcji uczestników.
Reportaż nie jest zajęciem demokratycznym i nie zakłada równości.
Uczestnicy  zajęć  mają  szansę  wyostrzenia  swojego  zmysłu  obserwacji,
podniesienia kompetencji językowych i nauczenia się dyscypliny, dzięki

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

której ich reporterskie wypowiedzi zyskają walor uniwersalny i staną się
komunikatywne dla widzów, słuchaczy i czytelników.
W założeniu zajęcia z reportażu mają być ekskluzywne i przeznaczone
jedynie dla tych uczestników, którzy czują w sobie talent i potrzebę re-
porterskiej wypowiedzi.
Warsztaty i ćwiczenia będą miały subiektywny charakter i ewidentny rys
autorski naznaczony przez prowadzącego. Będą to po prostu zajęcia z re-
portażu takiego jakim widzi go Witold Gadowski.

Metody oceny:

Ocena na podstawie wykonanych zadań.

Spis zalecanych lektur:

czyli dlaczego nie będziemy czytać Kapuścińskiego…
Chyliński M.
Czerwińska E.
Downs W. M., Jak napisać scenariusz filmowy.
Drzycimski A. z zespołem, Komunikatorzy.
Farah D., Krwawe Diamenty.
Forsythe F., Dzień Szakala.
Forsythe F., Psy wojny.
Kąkolewski K., Co u pana słychać?.
Kąkolewski K., Diament odnaleziony w popiele.
Kąkolewski K., Umarły cmentarz.
Kąkolewski K., Zbrodniarz który ukradł.
Krzysztoń J., Skok w Eldorado.
Mohl S. R., Dziennikarstwo.
Morawski J., Złota afera.
Perez-Reverte A., Terytorium Komanczów.
Podracki J.
Politkowska A., Udręczona Rosja – dziennik buntu.
Russin R. U.
Saviano R., Gomora.
Sieciechowicz M., Potwór z Saskiej Kępy.
Siedlecka J., Pan od poezji.
Sixmith M., Akta Litwinienki.
Volkoff V., Dezinformacja oręż wojny.
Wendołowska D., Jak się mówi…? Jak się pisze…? Poradnik językowy

dla dziennikarzy.

Wilk M., Tropami rena.
Winn D., Manipulowanie umysłem.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

dks38. Warsztaty rzecznika prasowego (The Professional
Spokesperson Workshops)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 3, semestr 5
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 20 h ćwiczeń

ECTS: 2 pkt.
Prowadzący: ks. dr Robert Nęcek
Forma zaliczenia: zo

Treści merytoryczne przedmiotu:

Zasady przygotowywania materiałów prasowych. Zasady przygoto-

wania i prowadzenia konferencji prasowych. Zasady efektywnej współ-
pracy z przedstawicielami mediów. Zagadnienia prawno-etyczne współ-
pracy z dziennikarzami.

Wymagania wstępne:

Warsztaty dziennikarstwa prasowego.

Cele przedmiotu:

Zajęcia warsztatowe mają na celu nabycie umiejętności prowadzenia biu-
ra prasowego i skutecznego pełnienia funkcji rzecznika prasowego.

Metody oceny:

Ocena na podstawie wykonanych zadań.

Spis zalecanych lektur:

Bland M., Theaker A., Wragg D., Jak utrzymywać dobre relacje z me-

diami, Wydawnictwo One Press 2005.

Brzezińska R., Rzecznik prasowy, [w:] Niczyperowicz A. (red.), Dzienni-

karstwo od kuchni, Poznań 2001.

Cildini R. B., Wywieranie wpływu na ludzi, Gdańsk 2001.
Davis M., Fanning P., McKay M., Sztuka skutecznego porozumiewania

się, Gdańsk 2001.

Jabłoński W., Kreowanie informacji. Media relations, PWN 2006.
Rymuszko M., Czy dziennikarz może być rzecznikiem prasowym?, „Prasa

Polska” nr 11 (1988).

Wiszniewski A., Sztuka mówienia, Wydawnictwo Videograf II 2003.

dks39. Wprowadzenie do teologii (Introduction to Theology)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 1, semestr 1
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: ks. dr Jan Klimek
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1.  Znaczenie i natura działalności teologicznej.
2.  Objawiony Bóg Żywy jako podstawowe zagadnienie teologii.
3.  Wiara a teologia.
4.  Rozum a teologia.
5.  Fenomen  języka  religijnego  –  natura  i  funkcje  języka;  język  ludzki

nośnikiem Bożego Objawienia.

6. Fenomen języka religijnego – język wiary; język ikony, gestu i mil-

czenia; odnowa języka teologicznego.

7. Język religijny a rzeczywistość – współczesny zwrot językowy; epi-

stemologia i język; filozofia języka i język religijny.

8. Język religijny a rzeczywistość – język oznaczający rzeczywistość

i fakty; język analogiczny, analogia entis i analogia fidei, teologia
apofatyczna.

9. Źródła teologii – Biblia.
10. Źródła teologii – Tradycja.
11. Źródła teologii – Doświadczenie wiary.
12. Źródła teologii – Znaczenie czasu i historii dla religii chrześcijańskiej.
13. Źródła teologii – Magisterium Kościoła.
14. Teologia jako nauka, metoda teologiczna.
15. Podział dyscyplin teologicznych.

Cele przedmiotu:

Wykład  omawia  naturę  i  znaczenie  działalności  teologicznej.  Podaje  jej
podstawowe definicje i tłumaczy fundamentalne dla tej dyscypliny poję-
cia.  Przedstawia  działalność  teologiczną  jako  aktywność  usytuowaną,
czyli  naznaczoną  pełnią  odniesień  eklezjalnych.  W  części  traktującej
o  zasadniczym  Przedmiocie  teologii,  będącym  zarazem  jej  Podmiotem,
dotyka  kwestii  redukcjonizmu:  religijnego,  filozoficznego  i  antropolo-
gicznego.  Omawia  czynniki  konstytuujące  refleksję  teologiczną  (wiara
Kościoła, rozum, język) i wskazuje na źródła teologii. W ostatniej części
wykład omawia najważniejsze aspekty teologii jako nauki, podaje meto-
dę i podział dyscyplin teologicznych. Treść  wykładów jest  dostosowana
do  kierunku  i  charakteru  studiów,  stąd rozbudowana refleksja  nad  feno-
menem języka i jego relacjami.

Metody oceny:

Egzamin.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Spis zalecanych lektur:

Majka J., Metodologia nauk teologicznych, Wrocław 1981.
Morales J., Wprowadzenie do teologii, Kraków 2006.
Napiórkowski S. C., Jak uprawiać teologię, Wrocław 1996.
Wicks J., Wprowadzenie do metody teologicznej, Kraków 1995.

dks40. Współczesne media na świecie (Contemporary Media in
the World)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 2, semestr 4
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: dr Agata Dziekan-Łanucha, dr Jakub Żurawski
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Narzędzia komunikowania międzynarodowego.

a.Łączność satelitarna.
b. Światowe agencje informacyjne (AP, Reuters, AFP…).
c.Globalne sieci telewizyjne (CNN, BBC World TV, News Corp…).
d. Międzynarodowe rozgłośnie radiowe.

2. Media w USA.

a.Media publiczne w USA.
b. Prasa drukowana w USA.
c.Radiofonia w USA.
d. Stacje telewizyjne w USA.

3. Media w Kanadzie.

a.Media publiczne w Kanadzie.
b. Kanadyjska prasa drukowana.
c.Kanadyjskie rozgłośnie radiowe.
d. Kanadyjskie stacje telewizyjne.

4. Media w Wielkiej Brytanii.

a.Media publiczne Wielkiej Brytanii.
b. Brytyjska prasa drukowana.
c.Brytyjskie rozgłośnie radiowe.
d. Brytyjskie stacje telewizyjne.

5. Media w Niemczech.

a.Media publiczne w Niemczech.
b. Niemiecka prasa drukowana.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

c.Niemieckie rozgłośnie radiowe.
d. Niemieckie stacje telewizyjne.

6. Media w Rosji:

a.Media publiczne w Rosji.
b. Rosyjska prasa drukowana.
c.Rosyjskie rozgłośnie radiowe.
d. Rosyjskie stacje telewizyjne.

7. Media we Francji.

a.Media publiczne we Francji.
b. Francuska prasa drukowana.
c.Francuskie rozgłośnie radiowe.
d. Francuskie stacje telewizyjne.

8. Media we Włoszech.

a.Media publiczne we Włoszech.
b. Włoska prasa drukowana.
c.Włoskie rozgłośnie radiowe.
d. Włoskie stacje telewizyjne.
e.Media watykańskie.

9. Media w Hiszpanii.

a.Media publiczne w Hiszpanii.
b. Hiszpańska prasa drukowana.
c.Hiszpańskie rozgłośnie radiowe.
d. Hiszpańskie stacje telewizyjne.

10. Media w Skandynawii - część 1 - Szwecja.

a.Media publiczne w Szwecji.
b. Szwedzka prasa drukowana.
c.Szwedzka radiofonia.
d. Szwedzkie stacje telewizyjne.

11. Media w Skandynawii - część 2 - Norwegia.

a.Media publiczne w Norwegii.
b. Norweska prasa drukowana.
c.Norweskie rozgłośnie radiowe.
d. Norweskie stacje telewizyjne.

12. Media w Irlandii.

a.Media publiczne w Irlandii.
b. Irlandzka prasa drukowana.
c.Irlandzkie rozgłośnie radiowe.
d. Irlandzkie stacje telewizyjne.

13. Media w Japonii.

a.Media publiczne w Japonii.
b. Japońska prasa drukowana.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

c.Japońskie rozgłośnie radiowe.
d. Japońskie stacje telewizyjne.

14. Media w wybranych innych krajach.

a.Media w Chinach.
b. Media na Ukrainie.
c.Media na Litwie.

15. Media w Europie a cyfryzacja i Internet.

a.Prasa a Internet.
b. Radio i telewizja a Internet.
c.Europejskie media w Internecie.

Wymagania wstępne:

Historia mediów w Polsce i na świecie.

Cele przedmiotu:

Kurs „Współczesne media na świecie” obejmie omówienie problematyki
środków  masowego  komunikowania,  tj.  prasy  drukowanej,  radiofonii
oraz telewizji w wybranych krajach. Celem kursu jest zapoznanie studen-
tów z kształtem współczesnych systemów medialnych, ich charakterysty-
ką,  rozwiązaniami  w  dziedzinie  mediów  publicznych  oraz  najważniej-
szymi  (w  odniesieniu  do  każdego  z omawianych  państw)  instytucjami
medialnymi, tytułami prasowymi, rozgłośniami radiowymi i stacjami te-
lewizyjnymi.  Każde  zajęcia  dotyczyć  będą  innego  kraju,  co  umożliwić
ma kompleksowe i spójne  omówienie  współczesnych środków przekazu
w każdym z nich.
Na wstępie przedstawione zostanie zagadnienie narzędzi komunikowania
międzynarodowego.  Oznacza  to  omówienie najważniejszych, międzyna-
rodowych  instytucji  związanych  z  mediami  masowymi:  światowych
agencji  informacyjnych,  międzynarodowych  rozgłośni  radiowych  oraz
globalnych sieci telewizyjnych, jak również omówienie zjawiska łączno-
ści satelitarnej. W dalszej kolejności poruszona zostanie tematyka syste-
mów  mediów  publicznych,  jak  i  najważniejszych  mediów  prywatnych
(komercyjnych)  w  wybranych  państwach.  Będą  to  kolejno:  Stany  Zjed-
noczone,  Kanada,  Wielka  Brytania,  Niemcy,  Rosja,  Francja,  Włochy,
Hiszpania, Szwecja, Norwegia, Irlandia, Japonia i inne (na osobnych za-
jęciach: Chiny, Ukraina, Litwa). Jedne z zajęć poświęcone zostaną także
problematyce cyfryzacji mediów w Europie i zmianom, jakie dla mediów
masowych niesie ze sobą rozpowszechnianie Internetu.
W  wyniku  ukończenia  kursu  „Współczesne  media  na  świecie”  studenci
zdobędą wiedzę dotyczącą rynków medialnych w krajach będących tema-
tami  wykładów.  Ponadto  będą  oni  potrafili  opisać  i  scharakteryzować
media działające w poszczególnych państwach, w tym najważniejsze ty-
tuły  prasowe,  stacje  radiowe  i  telewizyjne.  Prócz  tego,  studenci  nabędą

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

wiedzę umożliwiającą im dokonanie porównania funkcjonowania w wy-
branych krajach mediów publicznych oraz dotyczących tychże mediów
rozwiązań systemowych (instytucji kontrolnych, zadań mediów publicz-
nych, uzależnienia mediów publicznych od władzy etc.).

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Bibliografia:
Adamowski J. (red.), Wybrane zagraniczne systemy medialne, Warszawa

2008.

Adamowski J., Czwarty stan: media masowe w pejzażu społecznym Wiel-

kiej Brytanii, 2006 (wybrane rozdziały).

Adamowski J., Środki masowej informacji Kanady, Warszawa 1997 (wy-

brane rozdziały).

Bykow A., Rozwój rosyjskich środków masowego komunikowania na tle

światowych tendencji, [w:] Oniszczuk Z., Gierula M. (red.), Mało
znane systemy medialne, Sosnowiec 2007.

Głowacki A., Stępień-Kuczyńska A. (red.), Rosja Putina: leksykon, Łódź

2004 (wybrany rozdział).

Golka B., System medialny Francji, Warszawa 2001 (wybrane rozdziały).
Golka B., System medialny Stanów Zjednoczonych, Warszawa 2004 (wy-

brane rozdziały).

Jaskiernia A., Publiczne media elektroniczne w Europie, Warszawa 2006

(wybrane rozdziały).

Kaczmarczyk M., System medialny Irlandii, [w:] Oniszczuk Z., Gierula

M. (red.), Mało znane systemy medialne, Sosnowiec 2007.

Kozub-Kulik K., System medialny Republiki Włoskiej, [w:] Oniszczuk Z.,

Gierula M. (red.), Mało znane systemy medialne, Sosnowiec 2007.

Olędzki J., Komunikowanie w świecie, Warszawa 2001 (wybrane roz-

działy).

Ozaist I., Internet w Chinach, praca magisterska, nieopublikowana, UJ

Kraków 2008.

Ratajczak M., Boluk W., System medialny niepodległej Ukrainy, [w:]

Oniszczuk Z., Gierula M. (red.), Mało znane systemy medialne, So-
snowiec 2007.

Sajna R., Media hiszpańskie: od „Gazety Madryckiej” do latynoskiej te-

leSUR, Toruń 2006 (wybrane rozdziały).

Szostak P., System medialny Litwy, [w:] Oniszczuk Z., Gierula M. (red.),

Mało znane systemy medialne, Sosnowiec 2007.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Szostak P., Środki masowego komunikowania na przykładzie systemów

medialnych Szwecji i Norwegii, [w:] Oniszczuk Z., Gierula M. (red.),
Mało znane systemy medialne, Sosnowiec 2007.

Williams K., Media w Europie, Warszawa 2008 (wybrane rozdziały).
Witryny www:
http://www.chinatoday.com/med/a.htm
http://www.ejc.net/resources/
http://www.japan-guide.com/e/e632.html
http://www.vatican.va/news_services/index.htm
Ostbye H., The Norwegian media landscape,

www.ejc.nl/jr/emland/norway.html

Weibull L., The Swedish media landscape,

www.ejc.nl/jr/emland/sveden.html

Literatura uzupełniająca:
Adamowski J., Narodziny czwartej władzy: geneza i rozwój brytyjskiego

systemu medialnego, Warszawa 2005.

Hallin D. C., Mancini P., Systemy medialne: trzy modele mediów i polity-

ki w ujęciu porównawczym, Kraków 2007.

Konarska K., System mediów elektronicznych w Wielkiej Brytanii, Toruń

2007.

Pisarek W. (red.), Słownik terminologii medialnej, Kraków 2006.
Skrzypczak J. (red.), Popularna encyklopedia mass mediów, Poznań

1999.

dks41. Współczesne media w Polsce (Contemporary Media in
Poland)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 2, semestr 3
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: dr hab. Katarzyna Pokorna-Ignatowicz
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. System medialny a rynek mediów.

Wyjaśnienie pojęć, demokratyczne i niedemokratyczne systemy me-
dialne. Rys historyczny polskiego systemu medialnego i jego specyfi-
ka w poszczególnych okresach historycznych. Media we współcze-
snych demokracjach.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

2. Polskie media w latach 80. – bilans zamknięcia.

System medialny PRL – założenia ideologiczne i praktyka funkcjo-
nowania, specyfika „rynku” mediów, kryzys lat 80. w Polsce, zmiany
w mediach europejskich i światowych.

3. „Podstolik” medialny przy Okrągłym Stole i jego raport.

Sprawozdanie z prac Zespołu ds. środków masowego przekazu.
Główne problemy i punkty sporne, zasady „nowego ładu informacyj-
nego” i inne ustalenia.

4. Transformacja systemu prasowego – lata 1989-1990.

Debiut „Gazety Wyborczej”, zmiany regulacji prawnych, zmiany na
rynku prasy, proces likwidacji RSW P-K-R i jego konsekwencje.

5. Etapy transformacji rynku prasy po 1990 roku.

Zmiany w prasie ogólnopolskiej i lokalnej. Nowe tytuły i wydawcy.
Pluralizm a postępująca koncentracja. Kapitał zagraniczny – główne
koncerny na rynku prasy.

6. Współczesny rynek prasy.

Podział rynku prasy według różnych kryteriów. Sektory i nisze ryn-
kowe. Określanie pozycji tytułu na rynku. Źródła informacji o pozycji
rynkowej tytułów i ich krytyczna ocena: katalogi, badania Związku
Kontroli Dystrybucji Prasy i Polskich Badań Czytelnictwa.

7. Transformacja mediów audiowizualnych.

Radio i telewizja w kontrakcie Okrągłego Stołu. Zasady funkcjono-
wania radia i telewizji we współczesnych demokracjach. Model ame-
rykański i europejski. Ustawa o radiofonii i telewizji z 1992 r. Krajo-
wa Rada Radiofonii i Telewizji. Sektor publiczny i komercyjny.

8. Radiofonia.

Budowa rynku radiowego w latach 1989–1992: problemy Polskiego
Radia, nowi nadawcy komercyjni, radiofonia katolicka. Pierwszy pro-
ces koncesyjny. Sytuacja na rynku radiowym w II połowie lat 90. Sie-
ciowanie i formatowanie. Współczesny rynek radiowy: główni nada-
wcy, grupy radiowe, tendencje, badania słuchalności.

9. Telewizja.

Główni  nadawcy,  telewizja  komercyjna  i  publiczna.  Rywalizacja
nadawców  i  badania  oglądalności  (telemetria).  Ocena  TVP  jako
nadawcy  publicznego.  Telewizja  kablowa,  satelitarna,  cyfrowa.  Ten-
dencje i problemy.

10. Prasa codzienna.

Dzienniki ogólnopolskie: tabloidy i tytuły opiniotwórcze. Charaktery-
styka poszczególnych tytułów i ich pozycji na rynku. Dzienniki re-
gionalne: wydawcy i tendencje. Dzienniki w Krakowie.

11. Tygodniki opinii.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Rola pism opinii. Charakterystyka najważniejszych tytułów.

12. Prasa dla kobiet.

Podziały w sektorze prasy kobiecej, „półki” i rodzaje prasy dla kobiet,
główne tytuły i najwięksi wydawcy.

13. Prasa dla dzieci i młodzieży i wybrane sektory rynku prasowego.

Specyfika prasy dla dzieci i dla młodzieży. Najważniejsze tytuły, wy-
dawcy, ocena wybranych tytułów.

14. Media katolickie.

Rozwój mediów katolickich po 1989r. „Prasa parafialna”, najważniej-
sze tygodniki: „Gość Niedzielny”, „Niedziela”, „Tygodnik Po-
wszechny”, wybrane miesięczniki. Radiofonia i telewizja katolicka.
„Imperium medialne ojca Rydzyka”.

15. Sukcesy, zagrożenia, problemy i dylematy polskich mediów – pod-

sumowanie wykładu.

Wymagania wstępne:

Historia mediów w Polsce i na świecie.

Cele przedmiotu:

Celem  wykładu  jest  zapoznanie  studentów  z  zasadami  funkcjonowania
mediów  w  Polsce,  a  także  z  ich  uwarunkowaniami  prawnymi  i  ekono-
micznymi. Kurs obejmuje okres budowy współczesnego systemu medial-
nego od 1989 roku aż do współczesności. Omówione zostaną etapy trans-
formacji, momenty kluczowe, problemy i tendencje rozwojowe polskich
mediów w porównaniu z tendencjami światowymi. Celem kursu jest tak-
że zapoznanie studentów ze strukturą współczesnego rynku mediów (ry-
nek prasy, radia i telewizji, główni wydawcy i nadawcy)  oraz przygoto-
wanie ich do samodzielnego korzystania z dostępnych źródeł informacji
o rynku medialnym i do krytycznej ich oceny. Po ukończeniu kursu stu-
denci  powinni  dobrze  orientować  się  w  strukturze  polskiego  rynku  me-
diów,  znać  główne  tytuły  prasowe,  sektory  prasy,  nadawców  radiowych
i telewizyjnych, znać największe koncerny medialne działające w Polsce,
rozumieć zasady konkurencji na rynku medialnym, problemy i dylematy
dziennikarzy  i  właścicieli,  a  także  umieć  korzystać  z  dostępnych  badań
odbioru i oceniać pozycję rynkową poszczególnych mediów.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Obowiązkowe:
Kowalski T., Jung B., Media na rynku. Wprowadzenie do ekonomiki me-

diów, Warszawa 2006.

Mielczarek T., Monopol – pluralizm – koncentracja. Środki komuniko-

wania masowego w Polsce w latach 1989–2007, Warszawa 2007.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Uzupełniające:
Jakubowicz K., Media publiczne, Warszawa 2007.
Pisarek W. (red.), Słownik terminologii medialnej, Kraków 2006.
Pokorna-Ignatowicz K., Media katolickie w III RP i ich wkład w budowę

polskiej demokracji, [w:] Pokrzycka L., Mich W. (red.), Media a de-
mokracja, Lublin 2007, s. 119–130.

Pokorna-Ignatowicz K., Między misją a polityką. O politycznym uwikła-

niu TVP w przeszłości i współcześnie, [w:] Waniek D. i Adamowski J.
(red.), Media masowe w praktyce społecznej, Warszawa 2007, s. 221
–242.

Pokorna-Ignatowicz K., Próba bilansu „nowego ładu informacyjnego”,

czyli o potrzebie badań nad polskim systemem medialnym, [w:] Fras J.
(red.), Studia nad mediami i komunikowaniem masowym. Teoria – ry-
nek – społeczeństwo, Toruń 2007, s. 131–144.

Pokorna-Ignatowicz K., Telewizja w systemie medialnym i politycznym

PRL. Między polityką a widzem, rozdz. 1 i 10, Kraków 2004.

Sonczyk W., Media w Polsce, Warszawa 1999.
Waniek D., Dylematy ładu medialnego III RP. Standardy europejskie

a praktyka polityczna, Kraków 2008.

„Press”, „Zeszyty Prasoznawcze”, „Studia Medioznawcze” – wybrane ar-

tykuły.

Portal internetowy wirtualne media.

dks42. Współczesne systemy polityczne (Contemporary Politi-
cal Systems)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 2, semestr 3
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu +15 h ćwiczeń

(studia niestacjonarne) 30 h wykładu

ECTS: 5 pkt. (od roku akademickiego 2010/2011 – 4 pkt.)
Prowadzący: dr Anna Krzynówek
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

Podstawowa terminologia politologiczna, typologia systemów poli-

tycznych  na  świecie,  teoria  i  praktyka  ich  funkcjonowania.  Partie  poli-
tyczne  w  systemie  politycznym.  Klasyfikowania  partii  i  systemów  par-
tyjnych  oraz  sposobów  sprawowania  władzy.  Polski  system  polityczny:
konstytucja,  funkcjonowanie  organów  władzy  publicznej  (ustawodaw-
czej, wykonawczej, sądowniczej) – ich funkcje, zadania i rola. Współcze-

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

sny polski system partyjny – struktura i podstawowe orientacje ideowe.
Współczesne doktryny polityczne. Kontrola i odpowiedzialność władz
publicznych. Idea społeczeństwa obywatelskiego.

Wymagania wstępne:

Zaliczone kursy: Propedeutyka prawa i Wstęp do teorii państwa.

Cele przedmiotu:

Celem  zajęć  jest  przedstawienie  charakterystyki  struktury  i  sposobu
funkcjonowania  instytucji  politycznych  a  także  mechanizmów  funkcjo-
nowania systemu politycznego  w demokratycznym państwie prawa oraz
sposobów realizacji interesów społecznych poprzez system partyjny i je-
go elementy składowe.

Metody oceny:

Egzamin.
Zaliczenie z ćwiczeń.

Spis zalecanych lektur:

Andrzejewski P., Deszczyński P., Gołata K., Wybrane zagadnienia z na-

uki o polityce, Poznań 1991.

Antoszewski A., Herbut R. (red.), Leksykon politologii, Wrocław 1996.
Chmaj M., Żmigrodzki M., Wprowadzenie do teorii polityki, Lublin

1998.

Chodubski A., Wstęp do badań politologicznych, Gdańsk 1995.
Przybylski H., Politologia: zakres problematyki, Katowice 1996.
Scruton R., Słownik myśli politycznej, Poznań 2002.
Tansey S., Nauki polityczne, Poznań 1997.
Żmigrodzki M. (red.), Encyklopedia politologii. Teoria polityki, Kraków

– Zamykacze 1999.

dks43. Współczesny język mediów (Contemporary Language
of Media)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 3, semestr 5
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: ks. dr hab. Wiesław Przyczyna, prof. PAT
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

Język – narzędzie człowieka; znaczenie w języku; zróżnicowanie

współczesnej polszczyzny; media – tygiel współczesnej polszczyzny; ję-

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

zyk prasy, radia i telewizji; struktura i forma językowa podstawowych
gatunków prasowych: informacji, wywiadu, felietonu i reportażu; środki
językowe umożliwiające czytelny, jasny i przekonujący przekaz.

Wymagania wstępne:

Kultura języka, Stylistyka dziennikarska.

Cele przedmiotu:

Celem kursu jest zapoznanie studentów ze współczesnymi tendencjami
w języku mediów oraz ze strukturą i formami językowymi podstawo-
wych gatunków prasowych: informacji, wywiadu, felietonu i reportażu.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Adamowski J. (red.), O warsztacie dziennikarskim, Warszawa 2002.
Bralczyk J., Mosiołek-Kłosińska K., Język w mediach masowych, War-

szawa 2000.

Fras J., Dziennikarski warsztat językowy, Wrocław 1999.
Furman W., Kaliszewski A., Wolny-Zmorzyński K., Gatunki dziennikar-

skie. Specyfika ich tworzenia i redagowania, Rzeszów 2000.

Kamińska-Szmaj I., Język wiadomości prasowych przed rokiem 1989 i po

roku 1989, „Poradnik Językowy” 2001, z. 1.

Kniagininowa M., Pisarek W., Język wiadomości prasowych, Kraków 1966.
Kniagininowa M., Pisarek W., Poradnik językowy. Podręcznik dla pra-

cowników prasy, radia i telewizji, Kraków 1969.

Litwin J., Język i styl polskiego reportażu (na materiale z lat 1945–1975),

Rzeszów 1989.

Majkowska G., O języku polskiej prasy, [w:] Miodek J. (red.), O zagro-

żeniach i bogactwie polszczyzny, Wrocław 1996.

Pisarek W., Nowa retoryka dziennikarska, Kraków 2002.
Pisarek W., O mediach i języku, Kraków 2007.
Pisarek W., Perswazyjność języka w polemikach prasowych, „Zeszyty

Prasoznawcze” 1973, z. 4.

Pisarek W., Słownik języka niby-polskiego, czyli błędy językowe w prasie,

Wrocław 1978.

Pisarek W., Wyrazy i zdania reportażu, Kraków 1969.
Smól J., Rola środków stylistycznych w kreowaniu obrazu rzeczywistości

w prasie z 1989 roku, „Język Polski” 2001, z. 1–2.

Stasiński M., Poetyka i pragmatyka felietonu, Wrocław 1982.
Wszeborowska H., Felieton – w wyostrzonym obiektywie, [w:] Bańkowska

E., Praktyczna stylistyka nie tylko dla polonistów, Warszawa 2003.

Zdunkiewicz-Jedynak D., Jak to napisać. Poradnik redagowania i kom-

ponowania tekstów, Warszawa 2000.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

dks44. Wstęp do metod badań medioznawczych (Introduction
to Media Research Methods)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 3, semestr 5
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: prof. dr hab. Walery Pisarek
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Multidyscyplinarność medioznawstwa a bogactwo jego metod i tech-

nik badawczych. Podejście fenomenologiczne a komunikologiczne do
przedmiotu i materiału badań. Typologia metod i technik według kry-
terium ich macierzystej dyscypliny.

2. Typologia metod i technik w badaniach medioznawczych według kry-

teriów przedmiotu zainteresowania badawczego (Lasswell, Gerbner).
Badania nad nadawcą (wydawcą, redakcją, redaktorami, dziennika-
rzami), kanałem, przekazem, kodem itd.

3. Przekaz jako centralny element w badaniach medioznawczych. Klasy-

fikacja przekazów według różnych dyscyplin (genologia, politologia,
socjologia,  psychologia  itd.)  i  według  funkcji  społecznych.  Postulat
badań  procesualnych,  konektywnych,  missocentrycznych,  dynamicz-
nych,  kwantytatywnych,  funkcjonalno-instrumentalnych  i  prakseolo-
gicznych.

4. Standardowa analiza zawartości – koronna metoda badawcza medio-

znawstwa. Pytania badawcze jako punkt wyjścia do ustalania proce-
dury badawczej, tzn. do operacjonalizacji problematyki, doboru jed-
nostek losowania, analizy, dobór próby, system obliczeń.

5. Analiza zawartości: Klucz kategoryzacyjny („system klasyfikacji”);

kategoie wskaźnikowe w kluczu (czynniki ekspozycyjności) analiza
danych, korelacje; analiza porównacza.

6. Niestandardowe analizy zawartości: rekonstrukcja obrazu świata;

słowa sztandarowe, słowa klucze; analizy mające na celu ustalenie
autorstwa tekstu oraz ustalenie właściwości autora (autorytarność,
egotyczność itp); General Inquirer; CACA.

7. Kto nas czyta? Kto nas słucha? Źródła informacji o odbiorze gazety;

dane o kolportażu, listy i telefony, spotkania z publicznością, ankieta
prasowa,  badania  ankietowe.  Dane  o  kanałach:  zasięg  dostępności
i  odbioru  (stałego,  dorywczego),  struktura  publiczności,  liczba  osób
na 1 egz.; własność. Zaufanie; wizerunek.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

8. Terenowe badania ankietowe (wywiad z instrukcją, wywiad z kwe-

stionariuszem); sondaże ankietowe (ankieta pilotowana, samozwrotna
ankieta pocztowa); telefoniczny sondaż opinii; ankieta w internecie;
ankieta zbiorowa; obserwacja uczestnicząca; dzienniczki telewidza;
telemetria.

9. Reprezentacyjność i reprezentatywność badań; wielkość próby; próby

losowe i udziałowe; operat losowania. Kwestionariusz – ankieta; py-
tania otwarte i zamknięte; metryczka.

10. Metody laboratoryjne i eksperymentalne; eksperymenty w warunkach

quasi-naturalnych; testy (test brakujących słów – cloze procedure);
dyferencjał semantyczny; badania eksperymentalno-instrumentalne
(wariograf);

11. Problemowe (zogniskowane) wywiady grupowe („fokusy”); burze

mózgów.

12. Badania skutków komunikowania; badania wpływu różnych czynni-

ków na skutki komunikowania (Hovland); eksperyment wymiany
wypowiedzi (copy test); badania panelowe; badania przypadku (case
studies).

13. Badania kompleksowe (dwuczynnikowe) z zastosowaniem dwu me-

tod; np. zawartość i odbiór (teoria kultywacji i powszechników kultu-
rowych G. Gerbnera).

14. Badania kompleksowe z zastosowaniem wielu metod i technik ba-

dawczych; weryfikacja różnych hipotez i ustalenie różnych korelacji.

15. Podsumowanie: krytyczny przegląd różnych metod i technik stoso-

wanych w badaniach medioznawczych.

Wymagania wstępne:

Gatunki dziennikarskie I i II.

Cele przedmiotu:

W komunikowaniu twarzą w twarz partnerzy procesu komunikacji mogą
nawzajem  na  bieżąco  śledzić  reakcje  adresata  na  każde  wypowiedziane
przez siebie czy usłyszane słowo i odpowiednio do tych reakcji modyfi-
kować  swoje  zachowanie  językowe.  W  komunikowaniu  medialnym,
a więc dokonującym się za pośrednictwem jakiegoś urządzenia technicz-
nego, nadawcy  są  tego  przywileju  pozbawieni.  Wydawcy  gazet i  czaso-
pism mogą jeszcze z liczby sprzedanych (lub niesprzedanych) egzempla-
rzy wnioskować, w jakim stopniu zawartość pisma odpowiada adresatom.
Nadawcy  radiowi  i  telewizyjni,  pozbawieni  i  tego  drobnego  przywileju,
nie wiedzą nawet tego, czy w  ogóle ktoś ich odbiera. To z tego powodu
niemal od samego początku rozwoju radia towarzyszyły mu sondaże od-
bioru.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Badania  zarówno  zawartości,  jak  i  odbioru  mediów  ogólnokrajowych
i  regionalnych  wymagają  pracy  zespołowej  i  tym  samym  stosunkowo
wysokich kosztów, wskutek  czego realizowane są dziś zwykle na zlece-
nie  mediów  przez  wyspecjalizowane  instytucje.  Trudno  się  spodziewać,
aby słuchacze po zaliczeniu tego kursu potrafili samodzielnie opracować
program takich  badań.  Powinni  jednak  umieć  sformułować  pytania  oraz
wskazać  metody  i  techniki  badawcze,  których  zastosowanie  może  do-
prowadzić  do  wiarygodnych  odpowiedzi.  Powinni  także  umieć  ocenić
wartość  oferowanych  akcji  badawczych  i  ich  spodziewanych  wyników,
a następnie  wyciągać  z  nich  wnioski  praktyczne  i  z nich  korzystać.  Po-
winni umieć posłużyć się najprostszymi narzędziami badawczymi, służą-
cymi  do  weryfikacji  opinii  o  własnym  medium  formułowanych  na  pod-
stawie  intuicji  czy  pojedynczych  przykładów.  Powinni  wreszcie  znać
podstawową literaturę w zakresie metod i technik badawczych w medio-
znawstwie.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Cialdini R. B., Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka, tłum.

B. Wojcieszke, Gdańsk 2002.

Fiske J., Wprowadzenie do badań nad komunikowaniem, tłum. A. Gier-

czyk, Wrocław 1999.

Gackowski T., Łączyński M., Analiza wizerunku w mediach. Podręcznik,

Warszawa 2008.

Goban-Klas T., Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy,

radia, telewizji i Internetu, Warszawa 1999.

Kajtoch W., Językowe obrazy świata i człowieka w prasie młodzieżowej

i alternatywnej, t. 1 i 2, Kraków 2009.

Klare G. R., The Measurement of Readability, Ames 1983.
Kowalski T., Media i pieniądze. Ekonomiczne aspekty działalności środ-

ków komunikowania masowego, Warszawa 1998.

Kowalski T., Między twórczością a biznesem. Wprowadzenie do zarzą-

dzania w mediach i rozrywce, Warszawa 2008.

Lisek-Michalska J., Daniłowicz P. (red.), Zogniskowany wywiad grupo-

wy. Studia nad metodą, wyd. 2, Łódź 2007.

Lisowska-Magdziarz M., Analiza tekstu w dyskursie medialnym, Kraków

2007.

Lisowska-Magdziarz M., Analiza zawartości mediów, Kraków 2004.
Malikowski M., Niezgoda M. (red.), Badania empiryczne w socjologii.

Wybór tekstów, t. 1 i 2, Tyczyn 1997.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Matejko A., Zespół redakcyjny w oczach socjologa, „Zeszyty Prasoznaw-

cze” 1964, nr 4, s. 17–33.

Mikułowski Pomorski J., Nęcki Z., Komunikowanie skuteczne?, Kraków

1983.

Nęcki Z., Komunikacja międzyludzka, Kraków 1996.
Pencil M., Podawanie soli: stan badań, [w:] Pisarek W., Wstęp do nauki

o komunikowaniu, Warszawa 2008, s. 327–333.

Pisarek W., Analiza zawartości prasy, Kraków 1983.
Pisarek W., O mediach i języku, Kraków 2007.
Pisarek W., Polskie słowa sztandarowe i ich publiczność, Kraków 2002.
Pisarek W., Wstęp do nauki o komunikowaniu, Kraków 2008.
Płaneta P., Exposé polskich premierów 1989–2007, „Zeszyty Prasoz-

mawcze” 2009, nr 1–2, s. 7.

Raport o stanie komunikacji społecznej w Polsce (sierpień 1980 – 13

grudnia 1981), Kraków 2007.

Schulz W., Komunikacja polityczna. Koncepcje teoretyczne i wyniki ba-

dań empirycznych na temat mediów masowych w polityce, tłum.
A. Kożuch, Kraków 2006.

Siwek H., Dobór próby do ilościowej analizy zawartości prasy. Propozy-

cja nowej techniki, „Zeszyty Prasoznawcze” 1970, nr 3, s. 15–26.

Słownik terminologii medialnej, pod red. W. Pisarka, Kraków 2006.
Stone P. J., Dunphy D. C., Smith M. S., Ogilvie D. M., The General In-

quirer. A Computer Approach to Content Analysis, Cambridge, Mass.
1966.

Tetelowska I., Szkice prasoznawcze, Kraków 1972.

dks45. Wstęp do nauk o komunikowaniu (Introduction to
Communication Sciences)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 1, semestr 1–2
Wymiar: (studia stacjonarne) 60 h (30/30) wykładu

(studia niestacjonarne) 40 h (20/20) wykładu

ECTS: 2+3 pkt.
Prowadzący: ks. dr hab. Michał Drożdż
Forma zaliczenia: z/e

Treści merytoryczne przedmiotu:

Pojęcie komunikowania i komunikacji; podstawowe typologie komu-

nikowania; pojęcie i rodzaje komunikowania społecznego; poziomy i śro-
dki komunikowania; formy komunikowania; komunikowanie werbalne;

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

komunikowanie niewerbalne; typy i modele komunikowania; charaktery-
styka modeli komunikacji medialnej; komunikowanie informacyjne; pod-
stawy  efektywności  komunikowania  informacyjnego;  komunikowanie
perswazyjne;  zasady  kampanii  perswazyjnych;  typologie  medialne;  ko-
munikowanie medialne; funkcje i dysfunkcje medialne; pojęcie i charak-
terystyka mediosfery; płaszczyzny dywergencji mediów; media w struk-
turach  teorii;  paradygmaty  teorii  mediów;  ekonomizacja  i  komercjaliza-
cja mediosfery; media w perspektywie cultural turn; strukturalizacja me-
diosfery;  pragmatyzacja  i  funkcjonalizacja  mediosfery;  psychologizacja
mediosfery;  teorie  masowego  oddziaływania  mediów;  analiza  funkcjo-
nowania  mediów  masowych;  komunikowanie  medialne  w  systemach
społecznych;  komunikacja  organizacyjna  i  instytucjonalna;  perspektywa
cywilizacji medialno-informacyjnej.

Cele przedmiotu:

Wprowadzenie  słuchaczy  w  podstawowe  pojęcia,  koncepcje  i  najważ-
niejsze  nurty  współczesnej  nauki  o  komunikowaniu  oraz  nauki  o  me-
diach: komunikologii i mediologii. Słuchacz zdobędzie skuteczne narzę-
dzie teoretyczne i praktyczne (wraz z ćwiczeniami) do orientowania się w
we  współczesnej  problematyce  komunikacji  medialnej  oraz  w  innych
formach komunikacji, niezbędnych w pracy dziennikarskiej i wszystkich
innych obszarach komunikacji społecznej.

Metody oceny:

Krytyczna ocena wiedzy założonej w celach i cyklach tematycznych
przedmiotu. Praca semestralna, zaliczenie semestru. Egzamin końcowy.

Spis zalecanych lektur:

Dobek-Ostrowska B., Podstawy komunikowania społecznego, Wrocław

1999.

Dobek-Ostrowska B., Studia z teorii komunikowania, Wrocław 1999.
Drożdż M., Logos i ethos mediów, Tarnów 2005.
Drożdż M., Media. Teorie i fikcje, Kielce 2005.
Filipiak M., Homo communicans, Lublin 2003.
Fiske J., Wprowadzenie do badań nad komunikowaniem, Warszawa

1999.

Goban-Klas T., Media i komunikowanie masowe, Warszawa 2004.
Mikułowski Pomorski J., Badania masowego komunikowania, Warszawa

1980.

Mrozowski M., Media masowe. Władza, rozrywka i biznes, Warszawa

2001.

Olędzki J., Komunikowanie w świecie, Warszawa 2001.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

dks46. Wstęp do teorii państwa (Introduction to the Theory of
a State)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 1, semestr 1
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: (studia stacjonarne) prof. dr hab. Bogdan Szlachta

(studia niestacjonarne) dr Anna Krzynówek

Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Władza; istota i podmioty władzy politycznej; prawomocność i cele

władzy; władza, rządzenie, panowanie, zarządzanie, legitymizacja
władzy; władza w zglobalizowanym świecie.

2. Polityka; polityka jako władza i polityka jako wspólne działanie; pro-

ceduralne i materialne rozumienie dobra wspólnego.

3. Państwo; definicja państwa; koncepcje powstawania państw; suwe-

renność.

4.  Cele i funkcje państwa; racja stanu; ustrój polityczny.
5.  Partie i systemy partyjne, systemy wyborcze.
6.  Państwo  a  naród,  wspólnota  i  stowarzyszenie;  koncepcje  narodu;

czynniki i procesy narodotwórcze; patriotyzm; mniejszości narodowe,
przyszłość państwa narodowego.

7. Jednostka i wspólnota; obywatelstwo; migracja.
8. Ideologie polityczne; ideologia a doktryna; liberalizm, konserwatyzm,

ideologie totalitarne, anarchizm, nacjonalizm, ekologizm, fundamen-
talizm religijny.

9. Normatywne i instytucjonalne aspekty funkcjonowania demokracji,

demokracja pluralistyczna, elitarystyczna, deliberatywna.

10. Modele społeczeństwa obywatelskiego, organizacje społeczne, dialog

społeczny i obywatelski.

11. Państwo i samorząd terytorialny; decentralizacja i dekoncentracja

władzy.

12. Państwo a grupy nacisku; lobbing.
13. Sprawiedliwość; sprawiedliwość jako praworządność i sprawiedli-

wość jako podział dóbr i obciążeń; sprawiedliwość rozdzielcza i wy-
mienna, karna i naprawcza; egalitarne i merytarne formuły sprawie-
dliwości.

14. Prawa człowieka i obywatela; historyczny rozwój praw człowieka;

system ochrony praw człowieka.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

15. Społeczność międzynarodowa; współpraca i konflikt; wojna prewen-

cyjna; interwencja humanitarna.

Cele przedmiotu:

Celem wykładu jest wprowadzenie w podstawowe zagadnienia dotyczące
funkcjonowania państwa, jego instytucji, związków z otoczeniem spo-
łecznym i niepaństwowymi formami organizowania się ludzi. Studenci
nabywają podstawową wiedzę na temat istoty i funkcjonowania demokra-
tycznego państwa prawnego.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Heywood A., Politologia, Warszawa 2008.
Morawski L., Wstęp do prawoznawstwa, Toruń 2001.
Nowacki J., Tabor Z., Wstęp do prawoznawstwa, Katowice 1996.
Stawecki T., Winczorek P., Wstęp do prawoznawstwa, Warszawa 1998.
Szmulik B., Żmigrodzki M., Wprowadzenie do nauki o państwie i polity-

ce, Lublin 2007.

Tinder G., Myślenie polityczne, tłum. A. Dziurdzik, Warszawa 2003.
Winczorek P., Nauka o państwie, Warszawa 2005.

dks47. Wychowanie fizyczne (Physical Education)

studia stacjonarne
przedmiot podstawowy
Rok studiów 1, semestr 1–2
Wymiar: 60 h (30/30) ćwiczeń
ECTS: 2+2 pkt.
Prowadzący: wybór
Forma zaliczenia: z/z

dks48. Źródła informacji dziennikarskiej (Journalism Sour-
cing)

przedmiot kierunkowy
Rok studiów 2, semestr 3
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: mgr Adam Rymont
Forma zaliczenia: e

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

Treści merytoryczne przedmiotu:

1. Zajęcia wstępne: sprawy organizacyjne, omówienie celu przedmiotu

i warunków zaliczenia. Znaczenie umiejętności dotarcia i korzystania
ze źródeł informacji w pracy dziennikarza. Pojęcie: "źródło informa-
cji". Systematyka źródeł informacji: źródła zastane i wywołane.
Dziennikarz jako odbiorca i (wtórne) źródło informacji. Selekcja
i weryfikacja informacji. Powielanie błędnych informacji.

2. Wywiad jako podstawowy sposób pozyskiwania informacji. Dobór

rozmówców, techniki pozyskiwania informacji.

3. Konferencja prasowa oraz inne tzw. "obsługi" jako źródło informacji

dla dziennikarza.

4. Internet jako źródło informacji. Wyszukiwarki internetowe. Wikipe-

dia. Zasada ograniczonego zaufania do internetowych źródeł informa-
cji.

5. Zasoby biblioteczne, posługiwanie się informacją bibliograficzną,

różnego rodzajami informatorów, wydawnictw encyklopedycznych,
roczników statystycznych, kompendiów, baz danych. Problem aktual-
ności danych.

6. Agencje prasowe i media (radio, telewizja, czasopisma, prasa co-

dzienna) jako źródła informacji dla dziennikarza. Źródła informacji
historycznej: materiały IPN, zasoby archiwów państwowych, muzea.

7. Źródła informacji w pracy reportera: obserwacja, obserwacja uczest-

nicząca. Reportaż wcieleniowy. Prowokacja dziennikarska.

8. Źródła informacji w pracy dziennikarza działu miejskiego: rzecznicy

prasowi, policja, prokuratura, służby komunalne, informacje od czy-
telników itp. 6. Biuletyn Informacji Publicznej. Nieformalne źródła
informacji (anonimy).

9. Źródła informacji w pracy dziennikarza ekonomicznego: raporty go-

spodarcze, Monitor B, GUS, KRS, informacje spółek publicznych,
zbiory aktów prawnych. Materiały PR jako źródła informacji.

10. Źródła informacji w pracy dziennikarza śledczego: akta sądowe,

przedstawiciele organów ścigania i sądownictwa, biegli sądowi.

11. Prawne i etyczne problemy, związane z uzyskiwaniem dostępu i ko-

rzystaniem ze źródeł informacji. Prawo prasowe, kodeksy etyki
dziennikarskiej. Weryfikacja informacji. Zagrożenie manipulacją (in-
formacja sterowana).

12. Ograniczenia w dostępie do źródeł informacji: tajemnica wojskowa,

państwowa, skarbowa, bankowa, statystyczna. Cenzura.

13. Zasada ochrony informatora w teorii i praktyce.
14. Afera Watergate jako przykład wykorzystania różnych źródeł infor-

macji.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

15. Podsumowanie zajęć, powtórka, zaliczenie przedmiotu.

Cele przedmiotu:

Zajęcia przygotowujące do korzystania z podstawowych źródeł informa-
cji  dla  dziennikarza,  takich  jak:  obserwacja,  wywiad,  dokumenty,  ze
szczególnym  uwzględnieniem  umiejętności  weryfikacji  faktów  na  pod-
stawie różnych źródeł i etycznych problemów związanych ze zbieraniem
materiału dziennikarskiego.
Wykład  na  podstawie  dostępnej  literatury  polskojęzycznej,  doświadcze-
nia  prowadzącego,  poparty  licznymi  przykładami  z praktyki  dziennikar-
skiej, redakcyjnej (case studies).

Metody nauczania:

Wykład, konwersatorium.

Metody oceny:

Ocena na podstawie zestawu tekstów dziennikarskich.

Spis zalecanych lektur:

Dziennikarstwo i świat mediów, pod red. Z. Bauera i E. Chudzińskiego,

wyd. zmien. i rozszerz. III, Kraków 2008.

Magdoń A., Reporter i jego warsztat, Kraków 1993.
Wolny-Zmorzyński K., Kaliszewski A., Furman W., Pokorna-Ignatowicz

K., Źródła informacji dla dziennikarza, Warszawa 2008.

dks49. Życie i myśl Jana Pawła II (The Life and Thought of
Pope John Paul II)

przedmiot podstawowy
Rok studiów 2, semestr 4
Wymiar: (studia stacjonarne) 30 h wykładu

(studia niestacjonarne) 20 h wykładu

ECTS: 3 pkt.
Prowadzący: ks. prof. dr hab. Tadeusz Borutka
Forma zaliczenia: e

Treści merytoryczne przedmiotu:

1.  Środowisko rodzinne.
2.  Środowisko szkolne.
3.  Czas okupacji.
4.  Studia polonistyczne.
5.  Formacja kapłańska.
6.  Studia zagraniczne.
7.  Praca duszpasterska w Niegowici.
8.  Duszpasterstwo akademickie i praca naukowo dydaktyczna.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
Katalog przedmiotów kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna – 2009/2010
Informacje o przedmiotach podstawowych i kierunkowych

9. Posługa biskupia.
10. Udział w Soborze Watykańskim II.
11. Troska o archidiecezję krakowską w latach 1964–1978.
12. Twórczość literacka.
13. Posługa papieska (1978–2005).
14. Znaczenie pontyfikatu Jana Pawła II.
15. Węzłowe zagadnienia w encyklikach, adhortacjach i listach apostol-

skich.

16. Podróże zagraniczne.
17. Pielgrzymki do Polski.
18. Najważniejsze zagadnienia teologiczne poruszane przez papieża Jana

Pawła II.

Wymagania wstępne:

Podstawowa wiedza o życiu i nauczaniu Jana Pawła II.

Cele przedmiotu:

Celem  zajęć  jest  zapoznanie  słuchaczy  z  życiem  i  działalnością  papieża
Jana Pawła II. W pierwszej części zajęć zostanie omówiona biografia ks.
Karola  Wojtyły  jako  kapłana,  wykładowcy,  biskupa,  arcybiskupa  kra-
kowskiego oraz papieża. Następnie zostanie przeprowadzona ogólna cha-
rakterystyka jego dzieł tzn. dokumentów duszpasterskiego nauczania oraz
publikowane przez niego książki. W końcowej  fazie  wykładów zostanie
omówiona  problematyka  społeczno-moralnego  nauczania  papieża  Jana
Pawła II.

Metody oceny:

Egzamin.

Spis zalecanych lektur:

Borutka T., Być człowiekiem sumienia. Przemówienia wygłoszone pod-

czas pielgrzymki do diecezji i inne teksty papieża, t. IV, Kraków 2007.

Borutka T., Nauczanie społeczne papieża Jana Pawła II, Kraków 1994.
Borutka T., Tylko Chrystus zaspokaja nasze pragnienie prawdy, piękna

i szczęścia. Kazania i przemówienia, t. II, Kraków 2007.

Borutka T., Z waszą ziemią związany byłem od dzieciństwa…. Związki

rodzinne, turystyczne i pastoralne z diecezją bielsko-żywiecką, t. I,
Kraków 2007.

Borutka T., Życzę błogosławieństwa Bożego we wszystkim i dla wszyst-

kich. Protokoły powizytacyjne i inne dokumenty, t. III, Kraków 2007.

Jan Paweł II, niektóre encykliki, adhortacje i listy apostolskie.