background image

. Ogniwa paliwowe - podstawy technologii .......................................................................2

 

Cykl energetyczny słoneczno- wodorowy .....................................................................2

 

1.2. Energia słoneczna..................................................................................................3

 

1.2. Elektrolizery PEM (z elektrolitem z membrany polimerowej) .................................6

 

1.4. Magazynowanie wodoru.........................................................................................7

 

1.5. Historia technologii ogniw paliwowych ...................................................................8

 

1.6. Typy ogniw paliwowych..........................................................................................8

 

1.7. Ogniwa paliwowe PEM.........................................................................................11

 

1.8. Bateria ogniw paliwowych ....................................................................................12

 

1.9. Bezpo

ś

rednie metanolowe ogniwo paliwowe ...................................................12

 

1.10. Zastosowania przeno

ś

ne................................................................................13

 

1.11. Zastosowania ruchome...................................................................................13

 

1.12. Zastosowania stacjonarne ..............................................................................14

 

2.1.  Charakterystyka  pr

ą

dowo-napi

ę

ciowa,  krzywa  mocy  i  sprawno

ść

  modułu 

słonecznego ....................................................................................................................16

 

2.2. Charakterystyka pr

ą

dowo-napi

ę

ciowa elektrolizera PEM.................................20

 

2.3. Sprawno

ść

 energetyczna i sprawno

ść

 Faradaya elektrolizera PEM ................23

 

2.4. Charakterystyka napi

ę

ciowo-pr

ą

dowa i krzywa mocy ogniwa paliwowego PEM

........................................................................................................................................27

 

2.5. Sprawno

ść

 energetyczna i sprawno

ść

 Faradaya ogniwa paliwowego PEM ....31

 

2.6.  Charakterystyki  pr

ą

dowo  napi

ę

ciowe  bezpo

ś

redniego  ogniwa  metanolowego 

(DMFC) ...........................................................................................................................36

 

Arkusze 

ć

wicze

ń

.............................................................................................................40

 

3.1 Informacje do pracy ...........................................................................................41

 

3.1.1. Cykl energetyczny słoneczno-wodorowy .......................................................41

 

3.1.2. Wodór ............................................................................................................42

 

3.1.3. Ogniwa paliwowe...........................................................................................44

 

3.1.4. Elektrolizer .....................................................................................................45

 

3.2. Rozwi

ą

zania arkuszy studenckich ....................................................................47

 

3.2.1. Cykl energetyczny słoneczno-wodorowy .......................................................47

 

3.2.2. Wodór ............................................................................................................48

 

3.2.3. Ogniwa paliwowe...........................................................................................49

 

3.2.4. Elektrolizery ...................................................................................................50

 

background image

 

. Ogniwa paliwowe - podstawy 

technologii  

 

Cykl energetyczny słoneczno- wodorowy 

Zmniejszaj

ą

ce  si

ę

  zasoby  surowców  energetycznych,  rosn

ą

ce  zanieczyszczenie 

ś

rodowiska  i  zwi

ę

kszaj

ą

ce  si

ę

  zapotrzebowanie  na  energi

ę

  zmuszaj

ą

  do  rozwa

ż

enia 

struktury naszego systemu zaopatrzenia w energi

ę

.  

2000

2050

2100

2150

2200

2250

uran

gaz

ziemny

ropa

naftowa

w

ę

giel

 

Nasze 

globalne 

zasoby 

paliw kopalnych i j

ą

drowych 

s

ą

 ograniczone 

Rys. 1. przewidywana dost

ę

pno

ść

 paliw kopalnych i j

ą

drowych 

(w oparciu o obecne zu

ż

ycie) 

Niezb

ę

dne  zmiany  w  naszym  systemie  zaopatrzenia  w  energi

ę

  b

ę

d

ą

  mo

ż

liwe  je

ś

li 

b

ę

dziemy mogli wykorzysta

ć

 energi

ę

 odnawialn

ą

 jak na przykład słoneczn

ą

, wiatru lub wody 

jako podstawow

ą

 cz

ęść

 rynku energii.  

Problemem  z  którym  si

ę

  spotykamy  przy  wykorzystaniu  ogniw  słonecznych  lub 

elektrowni  wiatrowych  do  produkcji  energii  elektrycznej  polega  na  tym, 

ż

e  zapotrzebowanie 

na  energi

ę

  elektryczn

ą

  i  mo

ż

liwo

ść

  jej  produkcji  nie  musz

ą

  si

ę

  pokrywa

ć

  si

ę

  w  czasie.  Na 

przykład  ogniwa  słoneczne  b

ę

d

ą

  dostarczały  energi

ę

  w  ci

ą

gu  dnia  a  ta  energia  b

ę

dzie 

potrzebna do o

ś

wietlenia w nocy. Podobnie elektrownia wiatrowa b

ę

dzie dostarcza

ć

 energi

ę

 

w czasie gdy wieje wiatr. W takich przypadkach gdy mo

ż

liwo

ś

ci produkcji nie pokrywaj

ą

 si

ę

 z 

zapotrzebowaniem  w  czasie  lub  w  miejscu,  konieczna  jest  mo

ż

liwo

ść

  wygodnego 

magazynowania  i  przesyłania  energii.  Tak

ą

  mo

ż

liwo

ść

  daje  wodór.  Kombinacja 

wykorzystania  energii  słonecznej  do  produkcji  energii  elektrycznej  i  wykorzystania  wodoru 

jako  no

ś

nika  energii  do  jej  magazynowania  i  przesyłania  jest  nazywana  cyklem  słoneczno-

wodorowym. W czasie gdy ogniwa słoneczne i elektrownie wiatrowe produkuj

ą

 wi

ę

cej energii 

elektrycznej ni

ż

 wynosi zapotrzebowanie, zb

ę

dna energia jest wykorzystywana do produkcji 

background image

 

wodoru (Rys 2.). Proces ten zachodzi w elektrolizerach, w których woda jest rozdzielana na 

wodór i tlen. Wodór (i potencjalnie tlen) mo

ż

e by

ć

 magazynowany i transportowany. Energi

ę

 

elektryczn

ą

  z  wodoru  produkuje  si

ę

  w  ogniwach  paliwowych.  W  czasie  reakcji  wodór  ł

ą

czy 

si

ę

  z  tlenem.  Produktami  s

ą

  woda,  energia  elektryczna  i  cieplna.  Wykorzystanie  wodoru  w 

tym cyklu pozwala na produkcj

ę

 energii elektrycznej w dogodnym miejscu i czasie.  

1.2. Energia słoneczna 

Energie odnawialne: co to jest i jak je wykorzystywa

ć

Energie odnawialne to 

ź

ródła energii które s

ą

 w sposób ci

ą

gły odnawiane w naturalnych 

procesach  zachodz

ą

cych  w  ludzkiej  skali  czasowej.  W  przeciwie

ń

stwie  do  tego  ,  paliwa 

kopalne (w

ę

giel, gaz ziemny, ropa naftowa) potrzebuj

ą

 milionów lat procesów geologicznych 

do powstania. Energie odnawialne z drugiej strony s

ą

 rzeczywi

ś

cie niewyczerpywalne.  

Do odnawialnych 

ź

ródeł energii mo

ż

na zaliczy

ć

Energi

ę

 słoneczn

ą

 

Energia  słoneczna  otacza  nas  w  ró

ż

nych  formach  i  mo

ż

e  by

ć

  wykorzystana  w 

ż

norodny sposób:  

• 

promieniowanie słoneczne: urz

ą

dzenia fotovoltaiczne, ogrzewanie słoneczne, 

• 

ruch atmosfery: energia wiatru 

• 

parowanie, opady: energia hydroelektryczna 

• 

biomasa: np. biopaliwa, biogaz 

Obecnie  najcz

ęś

ciej  wykorzystywanymi  urz

ą

dzeniami  korzystaj

ą

cymi  z  energii 

odnawialnej s

ą

 ogniwa słoneczne, elektrownie wiatrowe i elektrownie wodne.  

Energia pływów (grawitacyjne przyci

ą

ganie Sło

ń

ca, Ziemi i Ksi

ęż

yca). 

Elektrownie pływowe wykorzystuj

ą

 energi

ę

 pływów. Woda jest magazynowana w czasie 

przypływu, i wykorzystywana do produkcji energii w turbinach w czasie odpływu.  

Energia geotermalna (radioaktywno

ść

 i ciepło wn

ę

trza Ziemi) 

Elektrownie  geotermalne  wykorzystuj

ą

  ciepło  wn

ę

trza  Ziemi.  Ciepło  mo

ż

e  by

ć

 

wykorzystywane bezpo

ś

rednio, lub przetwarzane na energi

ę

 elektryczn

ą

Systemy  fotovoltaiczne  przetwarzaj

ą

  promieniowanie  słoneczne  bezpo

ś

rednio  w 

energi

ę

 elektryczn

ą

Podstaw

ą

 tej technologii s

ą

 materiały półprzewodnikowe takie jak krzem. 

Typowe  ogniwo  słoneczne  składa  si

ę

  z  dwóch  ró

ż

nie  domieszkowanych 

półprzewodników.  Domieszkowanie  jest  to  kontrolowane  wprowadzanie  zanieczyszcze

ń

  do 

materiału  bazowego.  W  przypadku  czystego  kryształu  półprzewodnika  (np.  krzemu) 

zast

ę

puje si

ę

 niektóre atomy w siatce krystalicznej pierwiastkami maj

ą

cymi o jeden elektron 

walencyjny wi

ę

cej lub o jeden elektron walencyjny mniej ni

ż

 materiał podstawowy (elektrony 

background image

 

walencyjne  okre

ś

laj

ą

  zachowanie  chemiczne    materiału,  s

ą

  one  umiejscowione  na 

zewn

ę

trznej powłoce elektronowej atomu). Pierwiastki półprzewodz

ą

ce maj

ą

 cztery elektrony 

walencyjne  z  których  wszystkie  s

ą

  wykorzystane  w  wi

ą

zaniach  w  siatce  krystalicznej.  Je

ś

li 

materiał  domieszki  ma  pi

ęć

  elektronów  walencyjnych,  jeden  z  nich  b

ę

dzie  dodatkowym, 

słabo zwi

ą

zanym z atomem domieszkuj

ą

cym. „Wolne„ elektrony mog

ą

 porusza

ć

 si

ę

 łatwo w 

siatce  i  s

ą

  odpowiedzialne  za  zwi

ę

kszenie  przewodno

ś

ci.  Poniewa

ż

  maj

ą

  one  ładunek 

ujemny,  materiał  domieszkowany  w  ten  sposób  jest  nazywany  półprzewodnikiem  typu  „n”. 

Je

ś

li  z  kolei  materiał  domieszkuj

ą

cy  ma  tylko  trzy  elektrony  walencyjne,  siatka  krystaliczna 

b

ę

dzie  miała  niedomiar  elektronów  to  znaczy  b

ę

dzie  miała  jedn

ą

  „dziur

ę

”  (ładunek  dodatni) 

na  atom  domieszki.  Podobnie  do  powy

ż

szych  wolnych  elektronów  dziury  mog

ą

  si

ę

  łatwo 

przemieszcza

ć

  w  siatce  zwi

ę

kszaj

ą

c  ponownie  przewodno

ść

.  Poniewa

ż

  w  tym  przypadku 

wolne ładunki s

ą

 dodatnie, ten rodzaj półprzewodnika jest nazywany półprzewodnikiem typu 

„p”. 

Je

ś

li  półprzewodnik  typu  n  zostanie  poł

ą

czony  z  półprzewodnikiem  typu  p,  powstaje 

ą

cze  p-n.  Ró

ż

nice  koncentracji  dziur  i  wolnych  elektronów  pomi

ę

dzy  rejonami  n  i  p, 

powoduj

ą

  powstanie  dyfuzyjnego:  elektrony  przepływaj

ą

  z  obszaru  n  do  obszaru  p  i 

wypełniaj

ą

 dziury. To tworzy region który jest prawie pozbawiony wolnych no

ś

ników ładunku 

i dlatego jest nazywany warstw

ą

 zubo

ż

on

ą

. W warstwie zubo

ż

onej po stronie n jest dodatni 

ładunek  netto,  a  po  stronie  p  ujemny  co  powoduje  powstanie  pola  elektrycznego 

zapobiegaj

ą

cego  dalszemu  przepływowi  elektronów.  Im  wi

ę

cej  elektronów  przepłynie  ze 

strony  n  na  stron

ę

  p  tym  silniejsze  jest  to    pole.  Prowadzi  to  do  ustalenia  si

ę

  stanu 

równowagi  w  którym  przepływ  elektronów  ustaje.  Ró

ż

nica  potencjałów  w  polu 

równowagowym jest nazywana napi

ę

ciem dyfuzji. To napi

ę

cie nie mo

ż

e by

ć

 wykorzystane w 

zewn

ę

trznym  obwodzie.  Jednak

ż

e  gdy 

ś

wiatło  pada  na  ogniwo  słoneczne,  równowaga 

zostaje  zaburzona  i  tak  zwany  wewn

ę

trzny  efekt  fotowoltaiczny  powoduje  powstanie 

dodatkowych  no

ś

ników  ładunku  mog

ą

cych  porusza

ć

  si

ę

  w  polu  elektrycznym  warstwy 

zubo

ż

onej.  

Dziury  poruszaj

ą

  si

ę

  w  kierunku  regionu  p  a  elektrony  w  kierunku  n,  powoduj

ą

powstanie zewn

ę

trznego napi

ę

cia (biegu jałowego) ogniwa. Napi

ę

cie biegu jałowago ogniwa 

słonecznego  zale

ż

y  od  materiału  a  nie  od  jego  powierzchni.  Fotoogniwa  krzemowe  maj

ą

 

napi

ę

cie  biegu  jałowego  około  0,5  V.  Wi

ę

ksze  napi

ę

cia  mo

ż

na  uzyska

ć

  ł

ą

cz

ą

c  ogniwa 

szeregowo.  

Pr

ą

d  dostarczany  przez  fotoogniwo  zale

ż

y  od  nat

ęż

enia 

ś

wiatła  padaj

ą

cego  na  nie. 

Równoległe ł

ą

czenie ogniw pozwala na uzyskanie wi

ę

kszego pr

ą

du.  

Moc  ogniwa  zale

ż

y  nie  tylko  od  samego  ogniwa  ale  równie

ż

  od  przył

ą

czonego 

obci

ąż

enia  elektrycznego.  Punkt  mocy  maksymalnej  mo

ż

na  okre

ś

li

ć

  z  charakterystyki 

napi

ę

ciowo-pr

ą

dowej ogniwa (rozdział 2.1). 

background image

 

Sprawno

ść

 fotoogniwa zale

ż

y od jego temperatury i maleje w miar

ę

 jej wzrostu.. 

Najcz

ęś

ciej  u

ż

ywanym  do  budowy  fotoogniwa  półprzewodnikiem  jest  krzem  w  ró

ż

nych 

postaciach: 

1.  krzem monokrystaliczny (sprawno

ść

 ogniwa ok. 14-17%) 

2.  krzem polikrystaliczny (sprawno

ść

 ogniwa ok. 13-15%) 

3.  krzem amorficzny (sprawno

ść

 ogniwa ok. 5-7%) 

Energia wiatru 

Energia wiatru jest u

ż

ywana od wieków. Wiatraki przekształcały energi

ę

 wiatru w 

energi

ę

  mechaniczn

ą

  wykorzystywan

ą

  do  celów  takich  jak  mielenie  zbo

ż

a. 

Obecnie  energia  wiatru  jest  wykorzystywana  do  produkcji  energii  elektrycznej  w 

elektrowniach wiatrowych.  

Podstawowymi składnikami elektrowni wiatrowej s

ą

Fundament 

zapewnia posadowienie elektrowni w gruncie 

Maszt 

wykonywany typowo ze stali lub 

ż

elbetonu, obecnie o wysoko

ś

ci od 10 do 

120m, w przyszło

ś

ci planowane s

ą

 wy

ż

sze maszty, 

Gondola 

konstrukcja mieszcz

ą

ca generator, przekładni

ę

 i inne cz

ęś

ci elektrowni, 

Wirnik 

przekształca energi

ę

 wiatru w mechaniczn

ą

 energi

ę

 obrotow

ą

. Wał wirnika 

nap

ę

dza przekładni

ę

Przekładnia 

zmienia  wolne  obroty  wirnika  na  szybkie  obroty  wymagane  przez 

generator. Niektóre systemy wiatrowe nie wymagaj

ą

 zwi

ę

kszenia pr

ę

dko

ś

ci 

obrotowej dla generatora, 

Generator 

przetwarza energi

ę

 mechaniczn

ą

 w energi

ę

 elektryczn

ą

Komercyjne  elektrownie  wiatrowe  maj

ą

  sprawno

ść

  całkowit

ą

  pomi

ę

dzy  35%  a  43%. 

Najwi

ę

ksze  straty  energii  wyst

ę

puj

ą

  przy  zamianie  energii  wiatru  na  energi

ę

  obrotow

ą

 

wirnika  (straty  aerodynamiczne),  sprawno

ść

  wynosi  ok.  45-50%.  Straty  zwi

ą

zane  z 

przekładni

ą

 wynosz

ą

 2,5% a elektryczne ok. 5%. 

Energia wody 

Elektrownie  wodne  przetwarzaj

ą

  energi

ę

  kinetyczn

ą

  wody  w  energi

ę

  elektryczn

ą

Typowo  elektrownia  wodna  jest  budowana  w  poł

ą

czeniu  z  tam

ą

  na  rzece.  Tama 

podnosi poziom wody w powstałym zbiorniku. 

Woda  przepływaj

ą

c  rurami  ze  zbiornika  do  elektrowni  zamienia  swoj

ą

  energi

ę

 

potencjaln

ą

 na kinetyczn

ą

, która jest z kolei wykorzystywana do nap

ę

dzania turbiny. Turbina 

przekształca  energi

ę

  kinetyczn

ą

  wody  w  energi

ę

  mechaniczn

ą

.  W  ko

ń

cu  generator 

przekształca t

ę

 energi

ę

 w energi

ę

 elektryczn

ą

Elektrownie wodne osi

ą

gaj

ą

 sprawno

ś

ci 80 – 90%. 

Moc systemu wyznacza wzór: 

background image

 

η

ρ

=

g

b

V

P

&

 

V&

strumie

ń

 wody (obj

ę

to

ść

/czas) 

 

 

 

 

b = wysoko

ść

 spadku 

 

 

 

 

g = przyspieszenie ziemskie 

 

 

 

 

r = g

ę

sto

ść

 wody 

 

 

 

 

h = całkowita sprawno

ść

 systemu 

Elektrownie wodne mo

ż

na podzieli

ć

 na przepływowe i zbiornikowe> 

Elektrownie  przepływowe  s

ą

  budowane  na  rzece  o  małym  spadku  i  du

ż

ym  przepływie. 

Pracuj

ą

 one w sposób ci

ą

gły i dlatego s

ą

 odpowiednie do pracy podstawowej. W elektrowni 

zbiornikowej  woda  jest  magazynowana  w  naturalnym  lub  sztucznym  zbiorniku.  To  pozwala 

na  kontrol

ę

  zmienno

ś

ci  przepływu  a  tak

ż

e  na  dostosowanie  mocy  elektrowni  do 

zapotrzebowania  systemu.  Woda  ze  zbiornika  mo

ż

e  by

ć

  wykorzystywana  w  szczycie 

obci

ąż

enia. Dlatego elektrownie zbiornikowe s

ą

 odpowiednie do pracy jako szczytowe.  

Specjalnym przypadkiem elektrowni zbiornikowych s

ą

 elektrownie pompowe.  

1.2. Elektrolizery PEM (z elektrolitem z membrany polimerowej) 

Wodór  i  tlen  mog

ą

  by

ć

  produkowane  w  procesie  elektrolizy  wody.  Elektroliza  jest  to 

proces  elektrochemiczny  polegaj

ą

cy  na  rozkładzie  elektrolitu  przy  pomocy  pr

ą

du  stałego 

przepływaj

ą

cego  przez  elektrolit  pomi

ę

dzy  elektrodami.  Je

ś

li  proces  elektrolizy  ma 

zachodzi

ć

,  nat

ęż

enie  pr

ą

du  musi  by

ć

  równe  lub  wi

ę

ksze  od  pewnej  warto

ś

ci  progowej, 

zale

ż

nej  od  materiału,  znanej  jako  napi

ę

cie  rozkładowe.  Elektrolizery  ró

ż

ni

ą

  si

ę

  typem 

elektrolitu i rodzajem elektrod. 

Elektrolizery  PEM  (Rys.7)  maj

ą

  szczególnie  prost

ą

  i  kompaktow

ą

  budow

ę

.  Centralnym 

składnikiem  jest  przewodz

ą

ca  protony  membrana  polimerowa  pokryta  warstwami 

katalizatora na obu stronach. Te warstwy s

ą

 elektrodami. 

Je

ś

li  do  elektrod  jest  przyło

ż

one  napi

ę

cie  wi

ę

ksze  od  napi

ę

cia  rozkładowego  wody, 

elektrolizer PEM rozkłada czyst

ą

 wod

ę

 na wodór i tlen. Teoretyczne napi

ę

cie rozkładowe dla 

wody wynosi 1,23 V, jednak w praktyce to napi

ę

cie musi by

ć

 nieco wi

ę

ksze. (rozdział 2.2)  

Elektrolizery  o  wi

ę

kszej  mocy  s

ą

  budowane  jako  zestawy  szeregowo  poł

ą

czonych 

pojedynczych elektrolizerów. Sprawno

ść

 elektrolizerów PEM wynosi ok. 85%. 

Jak pracuj

ą

 elektrolizery PEM 

Przypu

ść

my, 

ż

e napi

ę

cie stałe jest przyło

ż

one do elektrod elektrolizera PEM (rys 7). Na 

anodzie  (prawa  elektroda)  woda  jest  utleniana  zostawiaj

ą

c  tlen,  protony  (jony  H

+

)  i  wolne 

elektrony.  Podczas  gdy  tlen  gazowy  mo

ż

e  by

ć

  odbierany  bezpo

ś

rednio  z  anody,  protony 

(

ż

ółte  +)  migruj

ą

  przez  membran

ę

  przewodz

ą

c

ą

  protony  do  katody,  gdzie  s

ą

  redukopwane 

do wodoru (konieczne do tego elektrony s

ą

 dostarczane z zewn

ę

trznego obwodu). 

Reakcja na anodzie: 

2H

2

 4H

+

 + 4e

-

 + O

Reakcje na katodzie: 

4H

+

 + 4e

-

 

 2H

background image

 

Reakcje sumaryczne 

2H

2

 2H

2

 + 2O

Elekrolizery  PEM  s

ą

  nazywane  od  ich  materiału  elektrolitu  membrany  polimerowej 

przewodz

ą

cej  protony.  Akronim  PEM  odpowiada  Proton  Exchange  Membrane  lub  Polimer 

Electrolite  Membrane.  PEM  składa  si

ę

  ze  struktury  teflonopodobnej  z  doł

ą

czonymi  grupami 

SO

3

H.  Je

ś

li  membrana  staje  si

ę

  mokra,  kwas  siarkowy  dysocjuje,  membrana  staje  si

ę

 

kwa

ś

na i przewodzi protony. pozwala to na łatwy transport jonów H

+

 podczas gdy aniony nie 

mog

ą

 przej

ść

 przez membran

ę

.  

1.4. Magazynowanie wodoru 

Magazynowanie ci

ś

nieniowe 

Najłatwiejsz

ą

 i najbardziej ekonomiczn

ą

 metod

ą

 magazynowania wodoru jest spr

ęż

enie 

go  i  przechowywanie  w  ci

ś

nieniowych  zbiornikach  o  odpowiedniej  wytrzymało

ś

ci  (Rys8). 

Je

ś

li  problemem  nie  jest  waga  lub  obj

ę

to

ść

,  to  ta  metoda  jest  najlepsza.  Zbiorniki  s

ą

 

zaprojektowane  na  ci

ś

nienie  200  bar.  S

ą

  one  u

ż

ywane  w  pomieszczeniach  i  na  zewn

ą

trz. 

Nowoczesne zbiorniki s

ą

 wykonywane z kompozytów w

ę

glowych. S

ą

 one nie tylko l

ż

ejsze od 

konwencjonalnych  al.  maj

ą

  mog

ą

  równie

ż

  wytrzymywa

ć

  wi

ę

ksze  ci

ś

nienia,  obecnie  do  350 

bara w przyszło

ś

ci nawet 700.  

Magazynowanie kriogeniczne (w postaci ciekłej) 

W tej metodzie wodór jest składowany w postaci ciekłej w temperaturze poni

ż

ej -253ºC. 

Główn

ą

  zalet

ą

  tej  metody  jest  wysoka  g

ę

sto

ść

  składowania  energii  w  jednostce  obj

ę

to

ś

ci  (i 

masy).  Jest  to  szczególnie  wa

ż

ne  przy  małej  ilo

ś

ci  miejsca  (np.  w  transporcie  lub 

tankowcach). 

Wodór  skrapla  si

ę

  w  temperaturze  -253ºC.  W  tak  niskich  temperaturach  składowanie 

jest mo

ż

liwe tylko w specjalnych zbiornikach kriogenicznych o odpowiedniej izolacji cieplnej. 

Ale  nawet  w  takich  zbiornikach  wodór  mo

ż

na  składowa

ć

  bez  strat  tylko  przez  kilka  dni.  Po 

tym czasie, pomimo izolacji, wyst

ą

pi

ą

 straty parowania. Na skutek wzrostu temperatury mała 

cz

ęść

  wodoru  odparowuje.  Aby  nie  dopu

ś

ci

ć

  do  wzrostu  ci

ś

nienia  w  zbiorniku,  t

ę

  ilo

ść

 

wodoru trzeba wypu

ś

ci

ć

. Takie straty gazu wynosz

ą

 ok. 0,4%/dzie

ń

.  

Inn

ą

  istotn

ą

  strat

ą

  energii  jest  zwi

ą

zana  ze  skraplaniem  wodoru: energia konieczna do 

jego skroplenia si

ę

ga 1/3 zmagazynowanej energii. 

Magazynowanie w wodorkach metali 

Wodór  mo

ż

e  by

ć

  magazynowany  jako  wodorki  metali,  w  siatce  krystalicznej  niektórych 

metali  lub  stopów.  Pod  ci

ś

nieniem  nieco  przekraczaj

ą

cym  ci

ś

nienie  otoczenia  wodór  jest 

pompowany  do 

ś

rodka  magazynuj

ą

cego  w  którym  ł

ą

czy  si

ę

  z  metalem  tworz

ą

c  wodorki 

metalu  w  reakcji  egzotermicznej.  Reakcja  jest  odwracalna:  dostarczenie  ciepła  powoduje 

rozkład zwi

ą

zku i uwalnianie wodoru. 

background image

 

W  porównaniu  do  metod  przedstawionych  wy

ż

ej,  wodór  magazynowany  jako  wodorki 

metali jest bezpieczniejszy i łatwiejszy w u

ż

yciu. Ta metoda składowania ma wysok

ą

 g

ę

sto

ść

 

obj

ę

to

ś

ciow

ą

  energii.  Jest  ona  odpowiednia  do  zastosowania  w  samochodach  poniewa

ż

 

mała  obj

ę

to

ść

  zbiornika  wystarczy  do  zapewnienia  samochodowi  koniecznego  zasi

ę

gu. 

Problemem  w  tym  przypadku  jest  mała  wagowo  g

ę

sto

ść

  magazynowania  energii,  co 

powoduje  du

ż

y  ci

ęż

ar  zbiornika.  To  ogranicza  szerokie  zastosowanie  tej  metody  w 

samochodach. (Rys. 10) 

1.5. Historia technologii ogniw paliwowych 

Ogniwo  paliwowe  zostało  wynalezione  ponad  150  lat  temu;  w  1839  r.  Sir  William 

Grove  (1811-1896)  i  Christian  Friedrich  Scoenbein  (1799-1868)  stwierdzili, 

ż

e  proces 

elektrolizy mo

ż

e by

ć

 odwrócony.  

Na  przykład,  przy  elektrolizie  wody,  elektryczno

ść

  jest  u

ż

ywana  do  produkcji  wodoru  i 

tlenu.  W  ogniwie  paliwowym  zachodzi  reakcja  odwrotna:  wodór  i  tlen  reaguj

ą

  daj

ą

c  wod

ę

  i 

elektryczno

ść

.  

Grove  zbudował  swoje  pierwsze  ogniwo  paliwowe  w  1839r.  Schemat  na  rysunku  obok 

przedstawia  model  zbudowany  w  1842r.  składaj

ą

cy  si

ę

  z  czterech  elementów  poł

ą

czonych 

szeregowo. Ka

ż

dy z czterech pojemników jest wypełniony roztworem kwasu siarkowego i ma 

dwie rurki szklane z elektrodami platynowymi wewn

ą

trz. Rurki s

ą

 w górnej cz

ęś

ci zamkni

ę

te i 

wypełnione:  anoda  –  wodorem  a  katoda  –  tlenem.  Generowana  elektryczno

ść

  mo

ż

e  by

ć

 

wykorzystana  w  zewn

ę

trznym  obwodzie.  Na  rysunku  jest  ona  wykorzystana  do 

przeprowadzenia elektrolizy wody.  

Trudno

ś

ci  z  materiałami,  wynalezienie  silników  spalinowych  i  maszyn  elektrycznych  w 

poł

ą

czeniu  z  niewyczerpalnymi  (jak  si

ę

  wydawało)  zasobami  paliw  to  niektóre  z  przyczyn 

tego, 

ż

e  technologia  ogniw  paliwowych  pozostawała  przez  długi  czas  nieistotna.  Dopiero  w 

1960  latach  technologia  ta  została  powtórnie  odkryta  jako  przydatna  do  produkcji  energii 

elektrycznej w eksploracji kosmosu, gdzie była potrzebna pewna metoda nie wykorzystuj

ą

ca 

spalania. 

1.6. Typy ogniw paliwowych 

Ogniwo paliwowe składa si

ę

 zasadniczo z dwóch elektrod (katody i anody) oddzielonych 

przez elektrolit. Zwykle typ elektrolitu jest u

ż

ywany do rozró

ż

nienia typów ogniw paliwowych. 

Jednak

ż

e jest szereg dodatkowych charakterystyk takich jak temperatura pracy, sprawno

ść

 i 

zastosowanie, które mog

ą

 si

ę

 znacznie ró

ż

ni

ć

 w ró

ż

nych typach ogniw.  

 

 

 

background image

 

Ogniwo paliwowe 

Elektrolit 

Temperatura 

pracy 

Sprawno

ść

 

elektryczna 

Paliwo 

utleniacz 

Alkaliczne ogniwo 

paliwowe AFC 

Roztwór 

wodorotlenku 

potasu (KOH) 

pokojowa do 

90ºC 

60-70% 

H

2

 

O

2

 

ogniwo paliwowe z 

membran

ą

 

umo

ż

liwiaj

ą

c

ą

 wymian

ę

 

protonów PEMFC 

membran

ą

 

umo

ż

liwiaj

ą

c

ą

 

wymian

ę

 protonów 

pokojowa do 

80ºC 

40 –80 % 

H

2

 

O

2

, powietrze 

Bezpo

ś

rednie 

metanolowe ogniwo 

paliwowe DMFC 

membran

ą

 

umo

ż

liwiaj

ą

c

ą

 

wymian

ę

 protonów 

pokojowa do 

130ºC 

20 –30% 

CH

3

OH 

O

2

, powietrze 

Ogniwo paliwowe z 

kwasem fosforowym 

PAFC 

kwas fosforowym 

160 - 220ºC 

55% 

Gaz ziemny, biogaz, H

2

 

O

2

, powietrze 

Ogniwo paliwowe ze 

stopionymi w

ę

glanami 

MCFC 

Stopiona 

mieszanina 

w

ę

glanów metali 

alkalicznych 

620 - 680ºC 

85% 

Gaz ziemny, biogaz, gaz ze 

zgazowania w

ę

gla, H

2

 

O

2

, powietrze 

Ogniwa paliwowe z 

zestalonym elektrolitem 

tlenkowym

 

SOFC 

Ceramika 

przewodz

ą

ca jony 

tlenu 

800 - 1000ºC 

80 –85% 

Gaz ziemny, biogaz, gaz ze 

zgazowania w

ę

gla, H

2

 

O

2

, powietrze 

 

Alkaliczne ogniwo paliwowe (Alkaline Fuel Cel AFC) 

Elektrolitem w alkalicznym ogniwie paliwowym jest roztwór wodorotlenku potasu (KOH). 

Ogniwo  pracuje  w  zakresie  temperatur  od  pokojowej  do  90ºC  (ale  temperatura  mo

ż

e  by

ć

 

wy

ż

sza  w  zale

ż

no

ś

ci  od  st

ęż

enia  elektrolitu).  Ogniwa  AFC  maj

ą

  wysok

ą

  sprawno

ść

  i 

wykorzystuj

ą

  tani  elektrolit.  Głównym  problemem  przy  tym  ogniwie  jest  pochłanianie  CO

2

 

przez  elektrolit.  CO

2

  reaguje  z  KOH,  w  wyniku  reakcji  tworzy  si

ę

  nierozpuszczalny  w

ę

glan. 

To  oznacza, 

ż

e  te  ogniwa  mog

ą

  wykorzystywa

ć

  bardzo  czyste  wodór  i  tlen,  które  nie 

zawieraj

ą

 CO

2

.  

zastosowanie: wojskowe, eksploracja kosmosu 

Reakcja na anodzie: 

2H

2

 4H

+

 + 4e

-

 + O

Reakcje na katodzie: 

4H

+

 + 4e

-

 

 2H

Reakcje sumaryczne 

2H

2

 2H

2

 + 2O

 

Ogniwo  paliwowe  PEM  (PEMFC  –  ogniwo  paliwowe  z  elektrolitem  z  membrany 

polimerowej) 

Elektrolitem  w  ogniwie  paliwowym  PEMFC  jest  membrana  polimerowa  przewodz

ą

c

ą

 

protony.  Ogniwo  PEMFC  równie

ż

  działa  w  niskich  temperaturach  (pokojowa  do  80ºC). 

Ogniwa  te  maj

ą

  dobre  wła

ś

ciwo

ś

ci  zimnego  startu  i  wysok

ą

  sprawno

ść

.  Ponadto, 

background image

 

10 

Pojedyncze  ogniwa  mog

ą

  by

ć

  łatwo  ł

ą

czone  w  zespoły  co  umo

ż

liwia  uzyskanie  wy

ż

szych 

napi

ęć

. Katoda jest zasilana tlenem (np. z powietrza), anoda wodorem. Je

ś

li wodór pochodzi 

z  paliw  zawieraj

ą

cych  w

ę

giel  musi  by

ć

  dokładnie  oczyszczony  z  CO  poniewa

ż

  ten  gaz 

zniszczy  katalizator  PEMFC.  Wad

ą

  ogniw  paliwowych  PEM  jest  wysoki  koszt  materiału 

katalizatora (platyna). 

Zastosowania:  silniki  elektryczne  np.  w  samochodach,  eksploracji  kosmosu,  ruchome 

ź

ródła zasilania, zamienniki akumulatorów, blokowe elektrownie cieplne (poł

ą

czenie ciepła i 

elektryczno

ś

ci) 

Reakcja na anodzie: 

2H

2

 

 4H

+

 + 4e

-

  

Reakcje na katodzie: 

O2 + 4H

+

 + 4e

-

 

 2H

2

Reakcje sumaryczne 

2H

2

+ O

2

 2H

2

 

Bezpo

ś

rednie ogniwo metanolowe (DMFC) 

Bezpo

ś

rednie  ogniwo  metanolowe  (DMFC)  jest  specjalnym  przypadkiem  PEMFC.  Oba 

ogniwa  paliwowe  maj

ą

  podobn

ą

  struktur

ę

  jednak

ż

e  DMFC  wykorzystuje  metanol  (CH

3

OH) 

jako  paliwo  a  nie  wodór.  Metanol  mo

ż

e  by

ć

  u

ż

ywany  w  stanie  ciekłym,  jego  wadami  s

ą

 

toksyczno

ść

 i korozyjno

ść

, ponadto ogniwa DMFC maj

ą

 nisk

ą

 sprawno

ść

.  

Zastosowania: silniki elektryczne, ruchome 

ź

ródła zasilania, zamienniki akumulatorów 

Reakcja na anodzie: 

2CH

3

OH + 2H

2

 2CO

2

 + 12H

+

 + 12e

-

  

Reakcje na katodzie: 

3O2 + 12H

+

 + 12e

-

 

 6H

2

Reakcje sumaryczne 

2CH

3

OH + 3O

2

 

 2CO

2

 + 4H

2

 

Ogniwa paliwowe z kwasem fosforowym (PAFC) 

Elektrolitem  w  ogniwach  PAFC  jest  kwas  fosforowy.  Ogniwa  pracuj

ą

  w  zakresie 

temperatur 160 - 220ºC. W porównaniu z innymi typami ogniw (poza DMFC) ogniwa te maj

ą

 

nisk

ą

 sprawno

ść

.  

Zastosowania:  stacjonarne 

ź

ródła  zasilania,  blokowe  elektrownie  cieplne  (poł

ą

czenie 

ciepła i elektryczno

ś

ci) 

Reakcja na anodzie: 

2H

2

 

 4H

+

 + 4e

-

  

Reakcje na katodzie: 

O2 + 4H

+

 + 4e

-

 

 2H

2

Reakcje sumaryczne 

2H

2

+ O

2

 

 2H

2

 

Ogniwa paliwowe ze stopionymi w

ę

glanami (MCFC) 

Elektrolitem  w  MCFC  s

ą

  stopione  w

ę

glany  metali  alkalicznych  utrzymywane  w  siatce 

ceramicznej  tlenków  litu  i  glinu.  Ogniwa  te  maj

ą

  wysok

ą

  temperatur

ę

  pracy  (600-700ºC)  i 

wysok

ą

 sprawno

ść

 . Mog

ą

 one by

ć

 zasilane nie tylko wodorom lecz równie

ż

 gazem ziemnym 

i biogazem.  

background image

 

11 

Zastosowania:  blokowe  elektrownie  cieplne  (poł

ą

czenie  ciepła  i  elektryczno

ś

ci), 

elektrownie zawodowe.  

Reakcja na anodzie: 

2H

2

 +2CO

3

2-

  

2H

2

O + 2CO

2

 4e

-

  

Reakcje na katodzie: 

O

2

 + 2CO

2

+ 4e

-

 

 2CO

3

2-

 

Reakcje sumaryczne 

2H

2

+ O

2

 

 2H

2

 

Ogniwa paliwowe z zestalonym elektrolitem tlenkowym (SOFC) 

Elektrolitem w tym ogniwie jest stały tlenek metalu, zwykle tlenek cyrkony stabilizowany 

itrem  (ZrO

2

).  S

ą

  to  ogniwa  wysokotemperaturowe.  Mog

ą

  one  by

ć

  zasilane  wodorem,  ale 

równie

ż

 innymi gazami wł

ą

czaj

ą

c gaz ziemny i biogaz.  

Zastosowania:  blokowe  elektrownie  cieplne  (poł

ą

czenie  ciepła  i  elektryczno

ś

ci), 

elektrownie zawodowe, a tak

ż

e wytwarzanie energii elektrycznej w domu. 

Reakcja na anodzie: 

2H

2

 + 2O

2-

 2H

2

O + 4e

-

  

Reakcje na katodzie: 

O2 + 4e

-

 

 2O

2-

 

Reakcje sumaryczne 

2H

2

+ O

2

 2H

2

 

1.7. Ogniwa paliwowe PEM 

Ogniwa  paliwowe  PEM  przekształcaj

ą

  energi

ę

  chemiczn

ą

  w  energi

ę

  elektryczn

ą

  z 

wysok

ą

 sprawno

ś

ci

ą

, przy nikim hałasie i bez emisji zanieczyszcze

ń

. Elektrolitem jest cienka 

polimerowa  membrana  przewodz

ą

ca  protony.  Membrana  jest  obustronnie  pokryta 

katalizatorem. Katalizator tworzy elektrody ogniwa paliwowego – katod

ę

 i anod

ę

. Pojedyncze 

cele  s

ą

  poł

ą

czone  w  baterie,  tak  aby  mogły  spełnia

ć

  wymagania  co  do  pr

ą

du  i  napi

ę

cia 

(rozdział 1.8). Wysoka sprawno

ść

, dobre parametry zimnego startu powoduj

ą

ż

e te ogniwa 

s

ą

  odpowiednie  do  szerokiego  zakresu  zastosowa

ń

  takich  jak  nap

ę

dy  elektryczne  w 

samochodach (rozdz.1.11), zast

ę

powanie baterii i akumulatorów (rozdz 1,10), i dostarczanie 

energii w domu (rozdz1.12). 

Jak pracuje ogniwo paliwowe PEM 

W  ogniwie  paliwowy  PEM  dwie  elektrody  (typowo  platynowe,  niebieskie  na  rys  13)  s

ą

 

oddzielone  przez  elektrolit  (

ż

ółty)  –  membran

ę

  polimerow

ą

  przewodz

ą

c

ą

  protony.  Gazowy 

wodór (czerwony, po lewej) jest dostarczany do jednej elektrody, a tlen (niebieski, po prawej) 

do  drugiej.  Anoda  jest  katalizatorem  dla  dysocjacji  wodoru  na  protony  (jony  H

+

)  i  elektrony. 

Tak  protony  jak  i  elektrony  przemieszczaj

ą

  si

ę

  na  stron

ę

  katodow

ą

,  ale  ró

ż

nymi  drogami. 

Jony  H+  przechodz

ą

  przez  membran

ę

  polimerow

ą

  przewodz

ą

c

ą

  protony,  elektrony 

przepływaj

ą

 przez zewn

ę

trzny obwód tworz

ą

c pr

ą

d zewn

ę

trzny ogniwa. Na katodzie protony 

i  elektrony  ostatecznie  reaguj

ą

  z  tlenem  daj

ą

c  wod

ę

,  jedyny  produkt  uboczny  ogniwa 

paliwowego.  

background image

 

12 

 

Reakcja na anodzie: 

2H

2

 

 4H

+

 + 4e

-

  

Reakcje na katodzie: 

O2 + 4H

+

 + 4e

-

 

 2H

2

Reakcje sumaryczne 

2H

2

+ O

2

 2H

2

 

1.8. Bateria ogniw paliwowych 

W  celu  otrzymania  odpowiedniego  napi

ę

cia  nale

ż

y  poł

ą

czy

ć

  szereg  ogniw 

paliwowych w bateri

ę

.  

Rysunek 14 przedstawia bateri

ę

 składaj

ą

c

ą

 si

ę

 z trzech ogniw paliwowych. Przylegaj

ą

ce 

ogniwa  s

ą

  oddzielone  od  siebie  płytami  separuj

ą

cymi  (na  rysunku  szare  z  pionowymi  i 

poziomymi rowkami). Płyty separuj

ą

ce maj

ą

 za zadanie: 1) zapewni

ć

 poł

ą

czenie elektryczne 

s

ą

siaduj

ą

cych ogniw, 2) umo

ż

liwi

ć

 dostarczenie i odbiór gazu, 3) odprowadzi

ć

 wydzielaj

ą

ce 

si

ę

  w  ogniwie  ciepło,  4)  uszczelni

ć

  przylegaj

ą

ce  ogniwa  i  uniemo

ż

liwi

ć

  ucieczk

ę

  paliwa  i 

utleniacza.  Na  rysunku  nie  pokazano  poł

ą

cze

ń

  elektrycznych,  kanały  transportuj

ą

ce  gaz  s

ą

 

pokazano  jako  poziome  (wodór)  i  pionowe  (dostarczanie  tlenu  i  odbiór  wody)  rowki. 

Specjalne płyty ko

ń

cowe s

ą

 umieszczone na ko

ń

cach baterii. Maj

ą

 one ł

ą

czniki elektryczne 

do zewn

ę

trznego obwodu a tak

ż

e kró

ć

ce do dostarczania gazu i ewentualnie chłodziwa. W 

zale

ż

no

ś

ci  od  mocy  baterii  i  zwi

ą

zanego  z  tym  wydzielania  ciepła  chłodzenie  mo

ż

e  by

ć

 

powietrzne albo wodne.  

Napi

ę

cie  wyj

ś

ciowe  baterii  mo

ż

na  regulowa

ć

  dobieraj

ą

c  odpowiedni

ą

  ilo

ść

  ogniw 

poł

ą

czonych szeregowo. 

1.9. Bezpo

ś

rednie metanolowe ogniwo paliwowe 

Bezpo

ś

rednie metanolowe ogniwo paliwowe jest specjalnym przypadkiem ogniwa 

PEM.  DMFC  i  PEMFC  maj

ą

  podobn

ą

  budow

ę

,  dwie  elektrody  s

ą

  odseparowane  przez 

elektrolit  którym  jest  polimerowa  membrana  przewodz

ą

ca  jony  wodorowe, 

nieprzenikliwa dla elektronów.  

ż

nica  pomi

ę

dzy  DMFC  i  PEMFC  polega  na  tym  ,

ż

e  w  DMFC  paliwem  jest  metanol  

(CH3OH)  a  nie  wodór.  Przy  ci

ś

nieniu  otoczenia  (101,3  kPa)  metanol  jest  ciekły  w 

temperaturach od -97ºC do 64ºC. Dlatego główn

ą

 zalet

ą

 DMFC jest to, 

ż

e paliwo mo

ż

e by

ć

 

składowane  i  transportowane  podobnie  jak inne paliwa ciekłe. Z drugiej strony metanol jest 

truj

ą

cy  i  powoduje  korozj

ę

  a  te  ogniwa  maj

ą

  nisk

ą

  sprawno

ść

  w  porównaniu  z  innymi 

ogniwami  paliwowymi.  Zastosowanie:  silniki  elektryczne,  przeno

ś

ne 

ź

ródła  zasilania 

zmiennik akumulatorów.  

Jak pracuje DMFC 

background image

 

13 

Rysunek  15  przedstawia  schemat  DMFC.  Elektrolit  (PEM)  ma  kolor

ż

ółty,  elektrody  s

ą

 

niebieskie  (anoda  z  lewej  ,  katoda  z  prawej).  Do  anody  jest  doprowadzany  jest  wodny 

roztwór  metanolu.  Dzi

ę

ki  katalitycznemu  działaniu  elektrod  wodór  jest  oddzielany  od 

roztworu i redukowany do jonów H

+

, uwalniaj

ą

c elektrony do anody. Jony wodoru i elektrody 

przemieszczaj

ą

 si

ę

 do katody – jony wodoru przez membran

ę

 przewodz

ą

c

ą

 jony a elektrony 

przez zewn

ę

trzny obwód elektryczny, tworz

ą

c u

ż

ytkowy pr

ą

d.  

Na anodzie tlen i w

ę

giel z metanolu reaguj

ą

 z tlenem  z wody i tworz

ą

 CO

2

.  

Na  katodzie  jony  wodoru  które  przeszły  przez  membran

ę

  i  elektrony  z  zewn

ę

trznego 

obwodu reaguj

ą

 z dostarczanym tlenem i tworz

ą

 wod

ę

.  

Reakcja na anodzie: 

2CH

3

OH + H

2

 2CO

2

 + 12H

+

 + 12e

-

  

Reakcje na katodzie: 

3O2 + 12H

+

 + 12e

-

 

 6H

2

Reakcje sumaryczne 

2CH

3

OH + 3O

2

 2CO

2

 + 4H

2

1.10. Zastosowania przeno

ś

ne 

Ogniwa paliwowe do przeno

ś

nych zastosowa

ń

Do  zastosowa

ń

  przeno

ś

nych  ogniwa  paliwowe  s

ą

  zamiennikami  typowych  baterii.  Ich 

główn

ą

  zalet

ą

  jest  to  ,

ż

e  w  przeciwie

ń

stwie  do  zwykłych  baterii  one  si

ę

  nie  rozładowuj

ą

Baterie  s

ą

  urz

ą

dzeniami  do  magazynowania  energii  elektrycznej,  ilo

ść

  energii  które  mog

ą

 

odda

ć

  zale

ż

y  od  ilo

ś

ci  reagentów  zawartych  w  baterii.  Po  zu

ż

yciu  reagentów  bateria  musi 

by

ć

  albo  naładowana  (akumulator)  lub  wyrzucona.  Ogniwa  paliwowe  s

ą

  urz

ą

dzeniami 

przetwarzaj

ą

cymi  energi

ę

  dostarczanego  z  zewn

ą

trz  paliwa.  Wytwarzaj

ą

  one  energi

ę

 

elektryczn

ą

 tak długo jak długo paliwo jest dostarczane.  

Zakres  mo

ż

liwych  zastosowa

ń

  jest  bardzo  szeroki.  Obejmuje  on  dostarczanie  energii 

elektrycznej  dla  ró

ż

nych  urz

ą

dze

ń

  o  małej  mocy  np.:  laptopy,  urz

ą

dzenia  pomiarowe,  

wyposa

ż

enie kempingowe.  

Niskotemperaturowe  ogniwa  PEMFC  i  DMFC  s

ą

  najbardziej  odpowiednie  dla 

przeno

ś

nych  urz

ą

dze

ń

  małej  mocy  poniewa

ż

  pracuj

ą

  one  w  niskich temperaturach, pracuj

ą

 

niezwłocznie po starcie (nie wymagaj

ą

 rozgrzewania) i mog

ą

 mie

ć

 kompaktow

ą

 budow

ę

.  

Jedynym  produkte,  ubocznym  PEMFC  jest  woda,  podczas  gdy  DMFC  produkuje 

równie

ż

 małe ilo

ś

ci CO

2

.  

1.11. Zastosowania ruchome 

Ogniwa paliwowe do ruchomych zastosowa

ń

Zastosowania  ruchome  s

ą

  zdominowane  przez  ogniwa  PEM.  Ze  wzgl

ę

du  na  nisk

ą

 

temperatur

ę

  pracy  ogniwa  PEMFC  mo

ż

e  dostarcza

ć

  energi

ę

  elektryczn

ą

  bezpo

ś

rednio  po 

starcie. Jest to szczególnie wa

ż

ne dla zastosowa

ń

 w samochodach.  

Zapotrzebowanie mocy w samochodach mie

ś

ci si

ę

 w zakresie od kilku kW do setek kW.  

background image

 

14 

Małe  łodzie  wymagaj

ą

  kilku  kW,  wi

ę

ksze  nawet  setek  KW  do  nap

ę

du  i  do  zasilania 

urz

ą

dze

ń

 pokładowych a tak

ż

e w systemach zasilania awaryjnego.  

Dzi

ę

ki  budowie  modułowej  ogniwa  paliwowe  mog

ą

  spełni

ć

  najbardziej  ró

ż

norodne 

wymagania.  

Samochód  HydrGen3  zbudowany  przez  Opla  ma  bateri

ę

  ogniw  paliwowych  zło

ż

on

ż

  z 

200  ogniw  poł

ą

czonych  szeregowo.  Poniewa

ż

  w  ogniwach  nie  ma  ruchomych  cz

ęś

ci, 

przetwarzanie energii odbywa si

ę

 bez hałasu i zu

ż

ycia.  

Istniej

ą

  równie

ż

  inne  koncepcje  wykorzystania  wodoru  do  nap

ę

dzania  samochodów. 

Jedn

ą

  z  nich  jest  samochód  BMW  745h,  który  wykorzystuje  wodór  jako  paliwo  w  135  kW 

silniku spalinowym.  

Samochód  NECAR5  Daimler-Chrysler  wykorzystuje  w  ogniwach  paliwowych    metanol 

przetwarzany w samochodzie na wodór. W reformerze metanol jest przetwarzany na wodór, 

CO2  i  CO.  W  ten  sposób  wodór  dla  ogniw  paliwowych  jest  wytwarzany  bezpo

ś

redni  w 

samochodzie.  

1.12. Zastosowania stacjonarne 

Ogniwa paliwowe do zastosowa

ń

 stacjonarnych 

Zastosowania stacjonarne rozci

ą

gaj

ą

 si

ę

 od wytwarzania energii elektrycznej i ciepła dla 

pojedynczych  mieszka

ń

  (moc  od  2  kW)  do  zaopatrywania  w  energi

ę

  ciepln

ą

  i  elektryczn

ą

 

całych obszarów (moc w zakresie MW).  

Pierwszy  pilota

ż

owy  projekt  domowego  zaopatrzenia  w  energi

ę

  ju

ż

  został  wdro

ż

ony  , 

np.  przy  wykorzystaniu  baterii  ogniw  paliwowych  PEM  firmy  Vaillant  i  baterii  Hexis  SOFC 

firmy Sulzer. 

Kompletny system generacji energii składa si

ę

 nie tylko z baterii ogniw paliwowych , lecz 

równie

ż

 z wielu innych składników: 

• 

Systemy  kondycjonowania  gazu:  je

ś

li  paliwo  dla  ogniw  paliwowych  ma 

nieodpowiedni

ą

  jako

ść

,  musi  by

ć

  kondycjonowane.  Ten  proces  mo

ż

e  obejmowa

ć

 

reformowanie i czyszczenie CO, odsiarczanie i usuwanie nadmiernej ilo

ś

ci tlenu. 

• 

Wymienniki ciepła: słu

żą

 do przekazywania wytwarzanego ciepła na zewn

ą

tr. 

• 

Inne  składniki  generuj

ą

ce  energi

ę

:  w  zale

ż

no

ś

ci  od  potrzeb  mog

ą

  to  by

ć

  turbiny 

rozpr

ęż

ne, turbiny gazowe albo kombinowane turbiny gazowe i parowe.  

• 

Ruroci

ą

gi, pompy i kondensatory wymagane do obsługi gazu i ciepła 

• 

Poł

ą

czenia  elektryczne  mi

ę

dzy  składnikami  systemu  a  tak

ż

e  układy  kontrolne  i 

pomiarowe 

• 

Przekształtniki  i  transformatory  do  przekształcania  i  transformacji  napi

ę

cia  stałego 

baterii w napi

ę

cie przemienne. 

background image

 

15 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Przykładowe eksperymenty 

background image

 

16 

2.1. Charakterystyka pr

ą

dowo-napi

ę

ciowa, krzywa mocy i sprawno

ść

 

modułu słonecznego 

Przed  rozpocz

ę

ciem  eksperymentu  nale

ż

y  przeczyta

ć

  zasady  bezpiecze

ń

stwa    w 

Instrukcji obsługi! 

Podstawy: 

Sprawno

ść

  modułu  słonecznego  jest  to  stosunek  produkowanej  energii 

elektrycznej  do  energii  słonecznej  padaj

ą

cej  na  ogniwo.  Charakterystyki  napi

ę

ciowo 

pr

ą

dowe  i  krzywa  mocy  pozwalaj

ą

  na  wyznaczenie  punktu  mocy  maksymalnej  (MPP- 

maximum power point). 

in

out

P

P

=

η

 

Gdzie:  

η

  sprawno

ść

 

P

out

 

moc oddawana przez moduł 

P

in

  

moc promieniowania padaj

ą

cego na moduł 

Aparatura: 

• 

Moduł słoneczny 

• 

Ź

ródło 

ś

wiatła do o

ś

wietlenia modułu 

• 

Woltomierz o zakresie 20 V 

• 

Amperomierz o zakresie 20 A ? 

• 

Opornik dekadowy 

• 

Miernik mocy promieniowania 

ś

wietlnego 

Schemat układu pomiarowego 

 

Rys. 2.1. Schemat obwodu do wyznaczania charakterystyki modułu słonecznego. 

V

Moduł
słoneczny

opornik 
dekadowy

background image

 

17 

Wykonanie pomiaru 

Poł

ą

cz  obwód  zgodnie  ze  schematem  na  rys  2.1.  Skieruj 

ś

wiatło  na  moduł  słoneczny 

pod  k

ą

tem  90º  do  jego  powierzchni.  Odczekaj  1  min.  aby  unikn

ąć

  bł

ę

dów 

spowodowanych  fluktuacjami  temperatury.  Rozpocznij  pomiary  od  obwodu  otwartego, 

nast

ę

pnie  wykonuj  pomiary  napi

ę

cia  i  pr

ą

du  zmniejszaj

ą

c  rezystancj

ę

  opornika 

dekadowego. Ka

ż

dorazowo po zmianie rezystancji odczekaj 20sekund. 

Przykładowe wyniki pomiarów i oblicze

ń

R[

U [V] 

I[A] 

P [W] 

P=U

x

 

1,95 

0,00 

0,000 

330 

1,94 

0,01 

0,019 

100 

1,93 

0,02 

0,039 

33 

1,91 

0,05 

0,96 

10 

1,83 

1,17 

0,311 

3,3 

0,71 

1,18 

0,128 

0,22 

1,18 

0,040 

0,33 

0,17 

1,18 

0,031 

0,1 

0,04 

1,18 

0,007 

0,02 

1,18 

0,004 

Tabela 2.1. Wyniki pomiarów Solar Module Junior i o

ś

wietlenia h-tec SWpotlight 75W w 

odległo

ś

ci 50 cm od panelu. 

Analiza 

Wykonaj wykres zale

ż

no

ś

ci I (U) 

I[A]

0

0,02

0,04

0,06

0,08

0,1

0,12

0,14

0,16

0,18

0,2

0

0,5

1

1,5

2

2,5

I[A]

P = V*I

MPP

Vmpp

 

Wyjres 2.1.a Charakterystyka pr

ą

dowo-napi

ę

ciowa modułu słonecznego 

background image

 

18 

Wykonaj wykres P (U) 

0

0,05

0,1

0,15

0,2

0,25

0,3

0,35

0

0,5

1

1,5

2

2,5

U [V]

P

 [

W

]

P[W]

 

Wykres 2.1.b  Krzywa mocy panelu słonecznego 

Punkt maksymalnej mocy (MPP) jest maximum krzywej mocy.  

MPP  mo

ż

e  by

ć

  równie

ż

  wyznaczony  z  charakterystyki  pr

ą

dowo-napi

ę

ciowej  jako 

prostok

ą

t  o  maksymalnym  polu  powierzchni  oparty  na  osiach  współrz

ę

dnych  i 

wierzchołku nale

żą

cym do krzywej.  

Sprawno

ść

 modułów słonecznych 

Aby  wyznaczy

ć

  sprawno

ść

  modułu  słonecznego  musimy  zna

ć

  warto

ść

  mocy 

promieniowania  słonecznego  padaj

ą

cego  na  moduł  P

in

  i  jego  moc  elektryczn

ą

  (w  tym 

przykładzie 0,318 W) 

A)  wykorzystaj przyrz

ą

d opisany wy

ż

ej do zmierzenia mocy promieniowania 

ś

wietlnego 

padaj

ą

cego  na  jednostk

ę

  powierzchni  modułu.  T

ę

  warto

ść

  nale

ż

y  pomno

ż

y

ć

  przez 

efektywn

ą

 powierzchni

ę

 modułu aby wyznaczy

ć

 moc Pin. 

Sprawno

ść

 mo

ż

na wyznaczy

ć

 ze wzoru  

in

out

P

P

=

η

 

B)  Je

ś

li  taki  przyrz

ą

d  nie  jest  dost

ę

pny,  do  pomiaru  mocy  promieniowania  mo

ż

na 

wykorzysta

ć

 multimetr. Metoda ta opiera si

ę

 na tym, 

ż

e pr

ą

d zwarciowy modułu jest 

proporcjonalny  do  ilo

ś

ci  fotonów  padaj

ą

cych  na  ogniwo,  a  wi

ę

c  i  do  mocy 

promieniowania 

ś

wietlnego.  

Napi

ę

cie  biegu  jałowego  zale

ż

y  od  materiału  fotoogniwa,  a  nie  od  jego  o

ś

wietlenia, 

wi

ę

c nie mo

ż

e by

ć

 wykorzystane w tym pomiarze.  

MPP 

Pmax 

background image

 

19 

Aby  wyznaczy

ć

  moc  promieniowania  nale

ż

y  pomno

ż

y

ć

  warto

ść

  pr

ą

du  zwarcia  ogniwa 

przez  współczynnik  F.  Ten  współczynnik  jest  zale

ż

ny  od  warto

ś

ci  maksymalnej  pr

ą

du 

zwarcia ogniwa.  

Warto

ść

  maksymaln

ą

  pr

ą

du  zwarcia  fotoogniwa  podaje  wytwórca  dla  mocy 

promieniowania 1000 W/m

2

. Dla badanego ogniwa wynosi on 350 mA. St

ą

d: 

mA

m

W

mA

m

W

F

2

2

86

,

2

350

1000

=

=

 

Dla  wyznaczenia  mocy  promieniowania  padaj

ą

cego  na  moduł,  nale

ż

y  pomno

ż

y

ć

  pr

ą

przez współczynnik F i powierzchni

ę

 modułu.  

Przykład: 

Powierzchnia ogniw paliwowych: A=5*10

-3

 m

2

, cztery ogniwa (25mmx 50mm) 

Pr

ą

d zwarcia: Is = 180 mA 

W

mA

mA

m

W

A

I

F

P

s

in

57

,

2

10

5

180

86

,

2

3

2

=

=

=

 

Maksymalna  moc  elektryczna  (MPP)  modułu  słonecznego    wynosi  0,311W  przy  mocy 

promieniowania padaj

ą

cego 2,57 W. St

ą

d mo

ż

na wyznaczy

ć

 sprawno

ść

 

%

12

121

,

0

57

,

2

311

,

0

=

=

=

=

in

out

P

P

η

  

Dyskusja 

Punkt mocy maksymalnej (MPP) mo

ż

na odczyta

ć

 z wykresu mocy w prosty sposób. N 

charakterystyce  napi

ę

ciowo-pr

ą

dowej  MPP  wyznacza  prostok

ą

t  o  maksymalnym  polu 

zawarty  mi

ę

dzy  osiami  współrz

ę

dnych  i  krzyw

ą

.  Rezystancj

ę

  ogniwa  R

MPP

  w  punkcie 

MPP okre

ś

la wzór: 

MPP

MPP

MPP

I

V

R

=

 

Sprawno

ś

ci  polikrystalicznych  fotoogniw  mieszcz

ą

  si

ę

  pomi

ę

dzy  13  a  15%. 

Wyznaczona  warto

ść

  12%  jest  nieco  mniejsza.  Jest  to  spowodowane  bł

ę

dami 

pomiarowymi i niedokładno

ś

ciami przy wyznaczaniu mocy promieniowania padaj

ą

cego. 

Ponadto,  sprawno

ść

  modułu  jest  mniejsza  ni

ż

  sprawno

ś

ci  poszczególnych  fotoogniw. 

Jest  to  spowodowane  przez  straty  wywołane  niejednakowymi  charakterystykami 

poszczególnych ogniw i zwi

ą

zanym z tym ich niedopasowaniem. Poszczególne ogniwa 

modułu nie maj

ą

 takich samych punktów mocy maksymalnej.  

Gdzie  powstaj

ą

  straty  w  ogniwach  paliwowych?  Nie  wszystkie  fotony  padaj

ą

ce  na 

ogniwo  mog

ą

  by

ć

  przekształcone  w  ładunki  elektryczne.  Cz

ęść

  z  nich  odbija  si

ę

  od 

powierzchni  ogniwa  i  od  metalowych  poł

ą

cze

ń

  elektrycznych.  Poniewa

ż

  energia 

fotonów  nie  odpowiada  energii  bariery,  ponad  połowa  energii  jest  tracona.  Ponadto 

background image

 

20 

straty  powstaj

ą

  na  skutek  rekombinacji  ładunków  i  jako  straty  elektryczne 

spowodowane rezystancj

ą

 materiałów ogniwa (półprzewodnika i styków elektrycznych). 

 

2.2. Charakterystyka pr

ą

dowo-napi

ę

ciowa elektrolizera PEM 

przed  rozpocz

ę

ciem  eksperymentów  nale

ż

y  zapozna

ć

  si

ę

  z  zasadami  bezpiecze

ń

stwa 

zawartymi w instrukcji obsługi. 

Podstawy: 

Elektrolizer PEM rozdziela wod

ę

 na wodór i tlen. 

Napi

ę

cie  zasilaj

ą

ce  elektrolizer  musi  przekracza

ć

  warto

ść

  progow

ą

,  napi

ę

cie 

dekompozycji.  Poni

ż

ej  tego  napi

ę

cia  rozdzielanie  wody  nie  zachodzi.  Celem 

poni

ż

szego eksperymentu jest wyznaczenie tej warto

ś

ci. 

 

Aparatura 

• 

Elektrolizer PEM 

• 

2 mierniki (woltomierz i amperomierz 

• 

ź

ródło napi

ę

cia 

a)  regulowane 

ź

ródło nai

ę

cia 

b)  Alternatywnie:  nieregulowane 

ź

ródło  napi

ę

cia  np.  moduł  słoneczny,  w  tym 

przypadku  niezb

ę

dne  jest 

ź

ródło 

ś

wiatła  i  opornik  dekadowy  lub  wyskalowany 

potencjometr 

 

Wykonanie 

ć

wiczenia 

a)  Przył

ą

cz  elektrolizer  do  regulowanego 

ź

ródła  napi

ę

cia  zgodnie  ze  schematem 

2.2a. Pocz

ą

tkowo napi

ę

ci musi by

ć

 ustawione na 0V, nale

ż

y je stopniowo zwi

ę

ksza

ć

 

do 2 V dla pojedynczego elektrolizera. Dla szeregowej baterii elektrolizerów napi

ę

cie 

ko

ń

cowe powinno by

ć

 wielokrotno

ś

ci

ą

 2V.  

V

Regulowane

ź

ródło napi

ę

cia

elektrolizer

 

Schemat  obwodu  2.2.a    do  wyznaczania  charakterystyki  pr

ą

dowo-napi

ę

ciowej 

elektrolizera przy wykorzystaniu regulowanego 

ź

ródła napi

ę

cia. 

  

background image

 

21 

b) Poł

ą

cz urz

ą

dzenia według schematu 2.2.b 

 

V

Nieregulowane

ź

ródło napi

ę

cia

opornik 
dekadowy

elektrolizer

 

Schemat  obwodu  2.2.b    do  wyznaczania  charakterystyki  pr

ą

dowo-napi

ę

ciowej 

elektrolizera przy wykorzystaniu nieregulowanego 

ź

ródła napi

ę

cia. 

 

Procedury i dane 

Uruchom aparatur

ę

 zgodnie z instrukcj

ą

 obsługi. 

a)  Zwi

ę

kszaj  napi

ę

cie 

ź

ródła  ze  skokiem  0,1V  od  0  d0  2V  DC,  i  zapisuj  ka

ż

dorazowo 

warto

ść

  napi

ę

cia  i  odpowiadaj

ą

cego  pr

ą

du  w  tablicy.  Odczekaj  20  sekund  pomi

ę

dzy 

ka

ż

dym  pomiarem  aby  uzyska

ć

  reprezentatywne  warto

ś

ci.  Zwró

ć

  uwag

ę

  na 

rozpocz

ę

cie produkcji gazu i zaznacz odpowiadaj

ą

ce warto

ś

ci pr

ą

du i napi

ę

cia. 

Przykład (dla elektrolizera h-tec Junior) 

U [V] 

I [A] 

0,1 

0,00 

0,2 

0,00 

0,1 

0,00 

0,3 

0,00 

0,4 

0,00 

0,5 

0,00 

0,6 

0,00 

0,7 

0,00 

0,8 

0,00 

0,9 

0,00 

1,0 

0,00 

1,1 

0,00 

1,2 

0,00 

1,3 

0,01 

1,4 

0,02 

1,5 

0,05 

1,6 

0,38 

1,7 

0,78 

1,8 

1,21 

1.9 

1,73 

2,0 

2,16 

Tabela 2.2a Wyniki pomiarów 
Elektrolizer  PEM  zaczyna  wytwarza

ć

  wodór  i  tlen  po 

przekroczeniu pewnej warto

ś

ci napi

ę

cia. Od tej warto

ś

ci 

pr

ą

d ro

ś

nie wraz ze wzrostem napi

ę

cia. 

background image

 

22 

b)  W  przypadku  nieregulowanego 

ź

ródła  napi

ę

cia  stopniowo  zwi

ę

kszaj  warto

ść

 

rezystancji opornika dekadowego zapisuj

ą

c za ka

ż

dym razem warto

ść

 napi

ę

cia i pr

ą

du 

w  tablicy.  (maksymalne  napi

ę

cie  2 V  DC!  Dla  baterii  elektrolizerów  napi

ę

cie 

maksymalne jest iloczynem ilo

ś

ci celi i 2 V. Pomiary przeprowadzaj jak w punkcie a).  

Analiza 

Na  podstawie  przeprowadzonych  pomiarów  wykonaj  wykres  pr

ą

du  w  funkcji  napi

ę

cia. 

Uzyskana krzywa jest charakterystyk

ą

 pr

ą

dowo-napi

ę

ciow

ą

 elektrolizera, która mo

ż

e by

ć

 

aproksymowana przez dwie przecinaj

ą

ce si

ę

 linie proste. Narysuj te linie i zaznacz punkt 

ich  przeci

ę

cia  z  osi

ą

  napi

ę

cia. Ten punkt wyznacza praktycznie napi

ę

cie rozkładu wody 

(schemat 2.2a) 

U[V]

 

Wykres 2.2.a Charakterystyka pr

ą

dowo-napi

ę

ciowa elektrolizera 

 

Dyskusja 

Zale

ż

no

ść

 mi

ę

dzy pr

ą

dem i napi

ę

ciem jest przedstawiona na wykresie 2.2.a. 

Krzywa  wykazuje, 

ż

e  pr

ą

d  zaczyna  płyn

ąć

  przez  elektrolizer  od  pewnej  warto

ś

ci 

przyło

ż

onego  napi

ę

cia.  Rozkład  wody  na  wodór  i  tlen  nast

ę

puje  tylko  wtedy  gdy  przez 

elektrolizer  płynie  pr

ą

d.  W  naszym  przykładzie  ten  proces  zachodzi  przy  napi

ś

ciu 

wi

ę

kszym ni

ż

 1,5V (patrz tablica 2.2.a). 

Napi

ę

cie  rozkładu  jest  wyznaczone  przez  punkt  przeci

ę

cia  osi  napi

ę

cia  i  prostej 

przybli

ż

aj

ą

cej strom

ą

 cz

ęść

 charakterystyki.  

Teoretyczne  napi

ę

cie  rozkładu  wynosi  1,23V.  Poni

ż

ej  tej  warto

ś

ci  rozkład  nie  zachodzi. 

Jednak

ż

e  w  praktyce  to  napi

ę

cie  jest  wy

ż

sze  z  powodu  rezystancji  przej

ś

ciowych. 

ż

nica  mi

ę

dzy  warto

ś

ci

ą

  teoretyczn

ą

  i  rzeczywist

ą

  tego  napi

ę

cia  zale

ż

y  od  wielu 

czynników, np. od typu i składu materiału elektrod, elektrolitu i temperatury.  

 

V

d

=1,5V 

background image

 

23 

2.3. Sprawno

ść

 energetyczna i sprawno

ść

 Faradaya elektrolizera PEM 

Przed  rozpocz

ę

ciem  eksperymentu  nale

ż

y  zapozna

ć

  si

ę

  z  zasadami  bezpiecze

ń

stwa  i 

Instrukcj

ą

 Obsługi 

Aparatura 

• 

elektrolizer PEM 

• 

wyskalowany zbiornik wodoru do celów eksperymentalnych 

• 

woltomierz i amperomierz 

• 

stoper 

• 

ź

ródło napi

ę

cia  

a)  regulowane 

b)  alternatywnie: nieregulowane np.: moduł słoneczny ze 

ź

ródłem 

ś

wiatła 

Wykonanie 

ć

wiczenia 

a)  ze 

ź

ródłem  regulowanym:  Podł

ą

cz  elektrolizer  do 

ź

ródła  napi

ę

cia  jak  na 

schemacie  2.3.a.  Napi

ę

cie  musi  by

ć

  wi

ę

ksze  od  1,5  VDC  lecz  mniejsze  od  2V. 

Dla  baterii  elektrolizerów  to  napi

ę

cie  b

ę

dzie  wielokrotno

ś

ci

ą

  (równ

ą

  ilo

ś

ci 

pojedynczych elektrolizerów w tej baterii) tego napi

ę

cia . 

V

Regulowane

ź

ródło napi

ę

cia

elektrolizer

 

Schemat  obwodu  2.3.a:  układ  do  wyznaczania  sprawno

ś

ci  energetycznej  i  sprawno

ś

ci 

Faradaya elektrolizera z regulowanym 

ź

ródłem napi

ę

cia 

b)  ze 

ź

ródłem nieregulowanym: Podł

ą

cz elektrolizer do modułu słonecznego i o

ś

wietl 

go. To da napi

ę

cie pomi

ę

dzy 1,5 V i 2V. 

Procedury i dane 

Uruchom aparatur

ę

 tak jak to opisano w Instrukcji Obsługi. 

Przed  rozpocz

ę

ciem  pomiarów  elektrolizer  powinien  kilka  minut  pracowa

ć

.  Wył

ą

cz 

napi

ę

cie i otwórz zawory wylotowe gazów aby opró

ż

ni

ć

 elektrolizer. Po usuni

ę

ciu gazów 

napełnij  elektrolizer  wod

ą

  destylowan

ą

.  Poziom  wody  musi  odpowiada

ć

  kresce 

oznaczonej  0  cm

3

  na  elektrolizerze,  przy  patrzeniu  w  poziomie.  Zamknij  teraz  zawory 

wylotowe gazów. 

background image

 

24 

Rozpocznij  pomiar  czasu  w  momencie  przył

ą

czenia  elektrolizera  do 

ź

ródła  napi

ę

cia. 

Zapisuj napi

ę

cie przyło

ż

one do elekrtolizera i warto

ść

 pr

ą

du. Zapisuj czas, pr

ą

d i napi

ę

cie 

gdy  poziom  wody  w  zbiorniczku  osi

ą

ga  główne  znaczniki.  dokonaj równie

ż

 pomiaru gdy 

zbiornik gazu zostanie całkowicie napełniony (20 cm3 w naszym przypadku). 

Przykład (dla elektrolizera h-tec Junior) 

V

H2

 [cm

3

t [s] 

U [V] 

I [A] 

P [W] 

1,9 

1,73 

3,29 

23 

1,9 

1,73 

3,29 

10 

47 

1,9 

1,73 

3,29 

15 

68 

1,9 

1,73 

3,29 

20 

92 

1,9 

1,73 

3,29 

Tablica 2.3.a  

Elektrolizer  PEM  wytwarza  wodór  i  tlen  je

ś

li  przyło

ż

one  napi

ę

cie  przekracza  napi

ę

cie 

rozkładu.  

Sprawno

ść

 energetyczna 

Podstawy 

Sprawno

ść

  energetyczna 

ηηηη

energy 

jest  stosunkiem  energii  u

ż

ytecznej  E

uz

  do  energii 

pobranej  E

po

.  Energia  u

ż

yteczna  jest  to  energia  chemiczna  zmagazynowana  w 

wytworzonym  wodorze,  energia  pobrana  jest  to  energia  elektryczna  dostarczona 

elektrolizerowi. 

a

elektryczn

wodoru

po

uz

energy

E

E

E

E

=

=

η

 

Analiza (cz

ęść

 1) 

Wykonaj wykres obj

ę

to

ś

ci wyprodukowanego gazu w funkcji czasu 

 

 

 

background image

 

25 

0

5

10

15

20

25

0

10

20

30

40

50

60

70

80

90

100

 

Wykres 2.3.a Zale

ż

no

ść

 obj

ę

to

ś

ci wyprodukowanego gazu od czasu 

 

Analiza (cz

ęść

 2) 

Obliczenie sprawno

ś

ci energetycznej elektrolizera. 

Przykład (dla elektrolizera h-tec Junior) 

t

I

U

H

V

E

E

h

H

po

uz

energy

=

=

2

η

 

%

84

843

,

0

92

73

,

1

9

,

1

10

745

,

12

10

2

3

6

3

5

=

=

s

A

V

m

J

m

energy

η

 

gdzie 

H

h

 

ciepło spalania 

1)

 wodoru = 12,745 x 10

6

 J/m

3

 

V

H2

 

obj

ę

to

ść

 wyprodukowanego wodoru w m

3

 

napi

ę

cie  w V 

I  

pr

ą

d w A 

czas w s 

1)

 Ciepło spalania (calorific value) jest definiowane jako energia wydzialona w czasie 

spalania (utleniania) substancji. Uwzgl

ę

dnia ono energi

ę

 zawart

ą

 w parze wodnej jako 

ciepło kondensacji. (Ta energie nie mo

ż

e by

ć

 wykorzystana w konwencjonalnych 

systemach spalania. Definiuje si

ę

 równie

ż

 wielko

ść

 która tego ciepła nie zawiera, jest to 

warto

ść

 opałowa (heating value) która jest wykorzystywana do obliczania sprawno

ś

ci 

systemów grzewczych, maszyn i ogniw paliwowych.) 

Dyskusja 

Tablica wyra

ź

nie wykazuje, 

ż

e zu

ż

ycie energii przez elektrolizer jest stałe w czasie. 

Równie

ż

 wielko

ść

 produkcji wodoru jest stała w czasie, poniewa

ż

 jest to linowa funkcja 

czasu. 

background image

 

26 

Sprawno

ść

 energetyczna elektrolizera w naszym przykładzie wynosi 84%. Oznacza to, 

ż

e 84% energii elektrycznej zu

ż

ytej przez elektrolizer jest zmagazynowane w wodorze. 

Straty wynikaj

ą

 z ró

ż

nic pomi

ę

dzy teoretycznym i rzeczywistym napi

ę

ciem rozkładu dla 

poszczególnych elektrod, z rezystancji wewn

ę

trznej urz

ą

dzenia i ze strat dyfuzji gazów w 

celach. 

 

Sprawno

ść

 Faradaya elektrolizera PEM 

Podstawy 

Zale

ż

no

ść

 mi

ę

dzy pr

ą

dem i teoretyczn

ą

 obj

ę

to

ś

ci

ą

 wytworzonego gazu mo

ż

na 

wyznaczy

ć

 przy u

ż

yciu drugiego prawa Faradaya i równania stanu gazu 

doskonałego. Sprawno

ść

 Faradaya ogniwa paliwowego wyznacza si

ę

 jako 

stosunek wyliczonej teoretycznej obj

ę

to

ś

ci gazu do obj

ę

to

ś

ci rzeczywistej. 

Analiza 

Drugie prawo Faradaya ma posta

ć

F

z

n

t

I

Q

=

=

 

Równanie stanu gazu idealnego ma posta

ć

T

R

n

V

p

=

 

Ł

ą

cz

ą

c te dwa równania otrzymujemy 

z

p

F

t

T

I

R

V

=

 

gdzie: 

Teoretyczna obj

ę

to

ść

 wytworzonego gazu w m

3

 

uniwersalna stała gazowa 8,314 J/mol·K 

ci

ś

nienie otoczenia w Pa (1Pa=1N/m

2

stała Faradaya 96485 C/mol (1C=1As) 

temperatura otoczenia w K 

pr

ą

d w A 

czas w s 

liczba  elektronów  koniecznych  do  uwolnienia  cz

ą

steczki  dla  H

2

  =  2,  tzn  2  mole 

elektronów s

ą

 potrzebne do uwolnienia 1 mola H

2

, dla O

2

 = 4 

W  przypadku  szeregowej  baterii  elektrolizerów  pr

ą

d  płynie  przez  ka

ż

dy  z  nich, 

wytworzony gaz jest sum

ą

 gazów wytworzonych w poszczególnych elektrolizerach. 

2

10

013

,

1

96485

92

298

73

,

1

314

,

8

5

=

=

Pa

mol

C

s

K

A

K

mol

j

z

p

F

t

T

I

R

V

oblicz

 

V

oblicz

 =2,02·10

-5

m

3

=20,2cm

background image

 

27 

Sprawno

ść

 Faradaya wyznaczamy z zale

ż

no

ś

ci  

oblicz

H

wytworzony

H

Faradaya

V

V

2

2

=

η

 

Obj

ę

to

ść

 gazu wytworzonego w do

ś

wiadczeniu wynosi; 

V

H2wytworzony

=20 cm

St

ą

d sprawno

ść

 Faradaya jest : 

%

99

99

,

0

2

,

20

20

3

3

=

=

=

Faradaya

Faradaya

cm

cm

η

η

 

Dyskusja 

ż

nica pomi

ę

dzy teori

ą

 (

η

=100% ) i praktyk

ą

 (

η

Faradaya

=99%) wynosi 1%. Wynika ona z 

dyfuzji gazów w celach. Straty dyfuzji wynikaj

ą

 z tego, 

ż

e cz

ęść

 gazów dyfunduje przez 

membran

ę

  elektrolizera,  reaguje  w  kontakcie  z  katalizatorem  i  tworzy  wod

ę

  w 

elektrolizerze.   

 

Eksperymenty z ogniwami paliwowymi PEM 

Do  tych  eksperymentów  ogniwo  paliwowe  musi  by

ć

  dobrze  nawil

ż

one  (patrz  instrukcja 

obsługi). Jednak

ż

e je

ś

li wewn

ą

trz ogniwa jest zbyt wiele kropli, mo

ż

e to utrudni

ć

 gazowi 

przepływ i ogniwo nie b

ę

dzie mogło wła

ś

ciwie pracowa

ć

. Dlatego proponujemy 

ż

eby: 

• 

Rozpoczynaj

ą

c prac

ę

 ogniwa trzyma

ć

 si

ę

 

ś

ci

ś

le Instrukcji Obsługi 

• 

Zatrzyma

ć

 prac

ę

 na chwil

ę

 wył

ą

czaj

ą

c zasilanie elektrolizera i odł

ą

czaj

ą

c obci

ąż

enia 

ogniwa paliwowego. 

• 

Odł

ą

czy

ć

  w

ęż

e  doprowadzaj

ą

ce  gazy  do  ogniwa  ze  zbiorniczków,  otworzy

ć

  zaciski 

wentylacyjne  ogniwa  paliwowego  i  krótko  ale  silnie  przedmucha

ć

  ogniwo  (z  obu 

stron). To powinno usun

ąć

 krople wody z ogniwa. 

• 

Zamkn

ąć

 zaciski wentylacyjne i podł

ą

czy

ć

 w

ęż

e do zbiorniczków. 

2.4. Charakterystyka napi

ę

ciowo-pr

ą

dowa i krzywa mocy ogniwa 

paliwowego PEM 

Przed  rozpocz

ę

ciem  eksperymentu  nale

ż

y  zapozna

ć

  si

ę

  z  zasadami  bezpiecze

ń

stwa  i 

Instrukcj

ą

 Obsługi 

Podstawy 

Ogniwo  paliwowe  przekształca  energi

ę

  chemiczn

ą

  zmagazynowan

ą

  w  wodorze  i 

tlenie  bezpo

ś

rednio  w  energi

ę

  elektryczn

ą

.  Wodór i tlen s

ą

 doprowadzane do ogniwa 

paliwowego  gdzie  reaguj

ą

  ze  sob

ą

  tworz

ą

c  wod

ę

  i  oddaj

ą

c  energi

ę

  elektryczn

ą

  i 

ciepło.  

background image

 

28 

Moc  oddawana  przez  ogniwo  zale

ż

y  od  rezystancji  obci

ąż

enia.  Celem  tego 

eksperymentu jest wyznaczenie rezystancji i tym samym pr

ą

du dla optymalnej mocy. 

Aparatura 

• 

elektrolizer PEM 

• 

woltomierz i amperomierz 

• 

opornik dekadowy, zmienny lub wyskalowany potencjometr 

• 

ź

ródło wodoru 

a)  elektrolizer, w tym przypadku b

ę

d

ą

 równie

ż

 potrzebne: 

ź

ródło energii, takie jak moduł słoneczny lub zasilacz laboratoryjny 

ź

ródło 

ś

wiatła do o

ś

wietlenia modułu słonecznego 

• 

zbiornik wodoru, np. ci

ś

nieniowa butla z wodorem, zbiornik metalowo-wodorkowy. 

Wykonanie 

ć

wiczenia 

Poł

ą

cz aparatur

ę

 zgodnie ze schematem 2.4.a 

 

 

Schemat  2.4.a    Schemat  obwodu  do  wyznaczania  charakterystyki  pr

ą

dowo-napi

ę

ciowej 

ogniwa paliwowego 

Procedury i dane 

Uruchom przyrz

ą

dy zgodnie z Instrukcj

ą

 Obsługi. 

W  przypadku  ogniwa  paliwowego  wodorowo-powietrznego  nie  jest  potrzebny  tlen,  to 

znaczy, 

ż

e poni

ż

sza instrukcja odnosi si

ę

 tylko do wodoru. 

a)  Poł

ą

cz elektrolizer ze 

ź

ródłem napi

ę

cia w celu wytworzenia wodoru i tlenu. Poł

ą

cz 

wyj

ś

cia elektrolizera z wej

ś

ciami ogniwa paliwowego (najlepiej za po

ś

rednictwem 

wyskalowanego  zbiornika,  jest  to  idealne  do  celów  eksperymentalnych).  Zamknij 

wyj

ś

cia  ogniwa  paliwowego.  Po  wytworzeniu  co  najmniej  5  cm3  wodoru,  otwórz 

wyj

ś

cia  ogniwa  paliwowego,  przedmuchaj  je  gazem  i  zamknij.  Taka  procedura 

usuwa pozostało

ś

ci gazu i musi by

ć

 wykonana aby unikn

ąć

 bł

ę

dów pomiarowych. 

V

Ogniwo
paliwowe

opornik 
dekadowy

background image

 

29 

Ż

eby  zapobiec  zu

ż

ywaniu  wodoru  przez  ogniwo  paliwowe  na  tym  etapie,  obwód 

zewn

ę

trzny ogniwa musi by

ć

 otwarty (nie ma przepływu pr

ą

du). 

 

Teraz rozpocznij produkcj

ę

 wodoru. Rozpocznij zapisywanie danych do charakterystyki 

pr

ą

dowo-napi

ę

ciowej  od  otwartego  obwodu  (R=

),  potem  wł

ą

cz  opornik  dekadowy  i 

stopniowo  zmniejszaj  jego  rezystancj

ę

.  Dla  ka

ż

dego  obci

ąż

enia  zapisuj  warto

ś

ci  pr

ą

du  i 

napi

ę

cia. Aby otrzyma

ć

 warto

ś

ci reprezentatywne nale

ż

y po ka

ż

dej zmianie odczeka

ć

 20s. 

Przykład (dla eksperymentalnego systemu wodorowego h-tec JuniorBasic) 

R[

U [V] 

I[A] 

P [W] 

P=U

x

 

0,99 

0,00 

0,000 

330 

0,97 

0,01 

0,001 

100 

0,94 

0,01 

0,001 

33 

0,90 

0,03 

0,027 

10 

0,84 

0,08 

0,067 

3,3 

0,76 

0,22 

0,167 

0,62 

0,56 

0,347 

0,33 

0,47 

1,05 

0,494 

0,1 

0,32 

1,43 

0,458 

0,24 

1,61 

0,386 

Tablica 2.4.a Wyniki pomiarów napi

ę

cia i pr

ą

du dla ró

ż

nych rezystancji obci

ąż

enia 

b)  Zamknij  wyj

ś

cia  ogniwa  paliwowego.  Poł

ą

cz  wyj

ś

cia 

ź

ródła  wodoru  do  wej

ść

 

ogniwa  paliwowego  (patrz  Instrukcj

ę

  Obsługi).  Otwórz  wyj

ś

cia  ogniwa 

paliwowego,  przeczy

ść

  ogniwo  wodorem,  potem  zamknij  wyj

ś

cia.  To  usuwa 

pozostało

ś

ci  gazu  powoduj

ą

ce  bł

ę

dy  pomiarowe.  Aby  zapobiec  zu

ż

ywaniu 

wodoru przez ogniwo przed pomiarami, jego obwód zewn

ę

trzny musi by

ć

 otwarty 

(nie ma przepływu pr

ą

du).  

Przy pomiarach charakterystyki pr

ą

dowo-napi

ę

ciowej ogniwa rozpocznij od pomiaru przy 

otwartym  obwodzie.  Potem  wł

ą

cz  opornik  dekadowy  i  wykonuj

ą

c  pomiary  zmniejszaj 

stopniowo  jego  rezystancj

ę

.  Po  ka

ż

dej  zmianie  odczekaj  20  sekund  aby  uzyska

ć

 

reprezentatywny wynik. 

Analiza 

Wykonaj wykres charakterystyki pr

ą

dowo-napi

ę

ciowej. 

 

 

 

background image

 

30 

0

0,2

0,4

0,6

0,8

1

1,2

0

0,2

0,4

0,6

0,8

1

1,2

1,4

1,6

1,8

I[A]

U

[V

]

 

Wykres 2.4.a  Charakterystyka pr

ą

dowo-napi

ę

ciowa ogniwa paliwowego 

 

Wykonaj wykres mocy w funkcji pr

ą

du 

-0,1

0

0,1

0,2

0,3

0,4

0,5

0,6

0

0,2

0,4

0,6

0,8

1

1,2

1,4

1,6

1,8

I [A]

P

 [

W

]

 

Wykres 2.4.b  Krzywa mocy ogniwa paliwowego 

 

Dyskusja 

Z  powy

ż

szej  krzywej  mo

ż

na  odczyta

ć

  warto

ść

  pr

ą

du  dla  której  ogniwo paliwowe oddaje 

najwi

ę

ksz

ą

  moc.  Ogniwo  ma  maksymaln

ą

  moc  dla  pr

ą

du    1,05A  co  odpowiada 

rezystancji obci

ąż

enia 0,33 

 (patrz tablica 2.4.a). 

background image

 

31 

2.5. Sprawno

ść

 energetyczna i sprawno

ść

 Faradaya ogniwa paliwowego 

PEM 

Przed  rozpocz

ę

ciem  eksperymentu  nale

ż

y  zapozna

ć

  si

ę

  z  zasadami  bezpiecze

ń

stwa  i 

Instrukcj

ą

 Obsługi 

Aparatura 

• 

ogniwo paliwowe PEM 

• 

ź

ródło wodoru np. elektrolizer PEM, wyskalowany zbiornik wodoru 

• 

ź

ródło  napi

ę

cie,  je

ś

li  jest  wykorzystywany  elektrolizer  np.  moduł  słoneczny  lub 

zasilacz laboratoryjny 

• 

ź

ródło 

ś

wiatła, je

ś

li jest wykorzystywany moduł słoneczny 

• 

woltomierz i amperomierz 

• 

opornik dekadowy, zmienny lub wyskalowany potencjometr 

• 

stoper 

Wykonanie 

ć

wiczenia 

Poł

ą

cz aparatur

ą

 zgodnie ze schematem 2.5. 

V

Ogniwo
paliwowe

opornik 
dekadowy

 

Schemat 2.5. Układ do wyznaczania sprawno

ś

ci  energetycznej i Faradaya ogniwa paliwowe 

 

Procedury i dane 

Uruchom przyrz

ą

dy zgodnie z Instrukcj

ą

 Obsługi. 

Podł

ą

cz  wyj

ś

cie  zbiorniczka  wodoru  elektrolizera  do  wej

ś

cia  ogniwa  paliwowego. 

Zamknij  wyj

ś

cie  ogniwa  paliwowego.  Wyprodukuj  ok.  20  cm

3

  wodoru,  po  czym  na  chwil

ę

 

otwórz wylot ogniwa paliwowego aby je przewentylowa

ć

. Wyprodukuj maksymaln

ą

, mo

ż

liw

ą

 

w tym układzie obj

ę

to

ść

 wodoru (w tym przykładzie 20 cm

3

). Wył

ą

cz zasilanie elektrolizera. 

Odł

ą

cz  opornik  dekadowy  od  ogniwa  paliwowego  i  ustaw  rezystancj

ę

  przy  której  ma  by

ć

 

wyznaczana  sprawno

ść

.  poł

ą

cz  opornik  dekadowy  z  ogniwem  paliwowym  i  rozpocznij 

wykonywa

ć

 pomiary. 

background image

 

32 

Zapisuj  zmierzony  czas,  pr

ą

d  i  napi

ę

cie  ogniwa  dla  ustalonych  obj

ę

to

ś

ci  wodoru.  Nie 

zmieniaj  rezystancji.  Upewnij  si

ę

ż

e  nie  ma  nadmiernych  fluktuacji  pr

ą

du.  Ka

ż

de  istotne 

zmniejszenie  warto

ś

ci  pr

ą

du  jest  prawdopodobnie  wywołane  pozostało

ś

ciami  gazu  które 

utrudniaj

ą

  działanie  ogniwa  paliwowego.  Najprawdopodobniej  nie  b

ę

dzie  to  istotnym 

problemem  poniewa

ż

  mo

ż

e  to  wyst

ę

powa

ć

  wtedy  gdy  w  zbiorniczku  pozostanie  mała  ilo

ść

  

wodoru (mniej ni

ż

 5 cm

3

Przykład (dla eksperymentalnego systemu wodorowego h-tec JuniorBasic) 

Zawarto

ść

 

zbiorniczka 

V

H2

 [cm

3

t [s] 

U [V] 

I [A] 

P [W] 

20 

0,73 

0,21 

0,153 

15 

175 

0,72 

0,21 

0,151 

10 

356 

0,72 

0,21 

0,151 

Warto

ś

ci 

ś

rednie 

0,72 

0,21 

0,152 

 

Sprawno

ść

 energetyczna ogniwa paliwowego PEM  

Podstawy 

Sprawno

ść

  energetyczna 

ηηηη

energy 

jest  stosunkiem  energii  u

ż

ytecznej  E

uz

  do  energii 

pobranej  E

po

.  Energia  u

ż

yteczna  jest  to  energia  rozproszona  w  oporniku 

dekadowym,  podczas  gdy  energia  pobrana  jest  to  energia  chemiczna 

zmagazynowana w wytworzonym wodorze.  

wodoru

a

elektryczn

po

uz

energy

E

E

E

E

=

=

η

 

Analiza (cz

ęść

 1) 

Wykonaj wykres zale

ż

no

ś

ci zu

ż

ytego wodoru od czasu. 

background image

 

33 

 

10

12

14

16

18

20

0

50

100

150

200

250

300

350

400

t [s]

V

[c

m

3

]

 

 

0

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

0

50

100

150

200

250

300

350

400

 

Wykres 2.5.a Zale

ż

no

ść

 zawarto

ś

ci zbiorniczka wodoru od czasu 

Analiza (cz

ęść

 2) 

Oblicz sprawno

ść

 energetyczn

ą

 ogniwa paliwowego. 

l

H

wodoru

elektr

energy

H

V

t

I

U

E

E

=

=

2

η

 

%

50

498

,

0

10

8

,

10

10

10

356

21

,

0

72

,

0

3

6

3

6

=

=

m

J

m

s

A

V

energy

η

 

background image

 

34 

gdzie: 

H

l

 

warto

ść

 opałowa 

1)

 wodoru = 10,8 x 10

6

 J/m

3

 

V

H2

 

obj

ę

to

ść

 zu

ż

ytego wodoru w m

3

 

napi

ę

cie  w V 

I  

pr

ą

d w A 

czas w s 

1)

  Ciepło  spalania  (calorific  value)  jest  definiowane  jako  energia  wydzielona  w  czasie 

spalania (utleniania) substancji. Uwzgl

ę

dnia ono energi

ę

 zawart

ą

 w parze wodnej jako ciepło 

kondensacji.  (Ta  energie  nie  mo

ż

e  by

ć

  wykorzystana  w  konwencjonalnych  systemach 

spalania.  Definiuje  si

ę

  równie

ż

  wielko

ść

  która  tego  ciepła  nie  zawiera,  jest  to  warto

ść

 

opałowa  (heating  value)  która  jest  wykorzystywana  do  obliczania  sprawno

ś

ci  systemów 

grzewczych, maszyn i ogniw paliwowych.) 

Dyskusja 

Z  tablicy  i  z  wykresu  wyra

ź

nie  wida

ć

ż

e  moc  elektryczna  ogniwa  paliwowego  a  tak

ż

zu

ż

ycie wodoru w czasie s

ą

 w przybli

ż

eniu stałe.  

Sprawno

ść

  energetyczna  ogniwa  paliwowego  w  naszym  przypadku  wynosi  50%  to 

znaczy, 

ż

e  50%  energii  zgromadzonej  w  wodorze  zostało  przetworzone  na  energi

ę

 

elektryczn

ą

. Ogniwo paliwowe wytwarza równie

ż

 ciepło. Je

ś

li nie zostanie wykorzystane ono, 

to  nale

ż

y  je  uwa

ż

a

ć

  za  strat

ę

  energii.  Do  oblicze

ń

  idealnej  sprawno

ś

ci 

η

id

  jest  definiowane 

jako stosunek wolnej entalpii reakcji 

G (praca uwolniona w czasie reakcji, np. jako energia 

elektryczna) do entalpii reakcji 

H (energia uwolniona w czasie reakcji.  

H

G

id

=

η

 

Uwolnione  w  czasie  reakcji  ciepło  jest  ró

ż

nic

ą

  pomi

ę

dzy  woln

ą

  entalpi

ą

  reakcji 

G  i 

entalpi

ą

 reakcji 

S

T

Q

=

 

S

T

G

H

+

=

 

mol

J

Kmol

J

K

H

S

T

H

S

T

H

H

G

id

285840

985

,

162

298

1

1

=

=

=

=

η

 

%

83

83

,

0

=

=

id

η

 

gdzie: 

T  temperatura =298K 

S. 

entropia reakcji = -162,985 J/kmol 

entalpia reakcji = -285840 J/mol 

background image

 

35 

Straty napi

ę

cia które równie

ż

 przetwarzaj

ą

 si

ę

 na ciepło dodatkowo obni

ż

aj

ą

 sprawno

ść

Te straty i straty spowodowane rezystancj

ą

 wewn

ę

trzn

ą

 ogniwa a tak

ż

e stratami dyfuzyjnymi 

w  ogniwie  s

ą

  przyczyn

ą

  tego, 

ż

e  napi

ę

cie  wyj

ś

ciowe  ogniwa  nie  osi

ą

ga  idealnej  warto

ś

ci 

1,23V. 

Podobnie  jak  w  elektrolizerze,  sprawno

ść

  ogniwa  paliwowego  silnie  zale

ż

y  od  mocy. 

Je

ś

li  obci

ąż

enie  ma  du

żą

  rezystancj

ę

  elektryczn

ą

  to  chocia

ż

  ogniwo  paliwowe  ma  wysok

ą

 

sprawno

ść

  to  pracuje  ono  przy  tylko  cz

ęś

ciowym  obci

ąż

eniu.  Moc  oddawana  jest  z  tego 

powodu mniejsza ni

ż

 ogniwo mogłoby wytwarza

ć

W  celu  okre

ś

lenia  rezystancji  obci

ąż

enia  przy  której  moc  oddawana  przez  ogniwo  jest 

najwi

ę

ksza, ten eksperyment mo

ż

e by

ć

 powtórzony przy ró

ż

nych rezystancjach (zalecane 10 

do 0,1 

). 

Sprawno

ść

 Faradaya ogniwa paliwowego Pem 

Podstawy 

Zale

ż

no

ść

 mi

ę

dzy pr

ą

dem i teoretyczn

ą

 obj

ę

to

ś

ci

ą

 zu

ż

ytego gazu mo

ż

na 

wyznaczy

ć

 przy u

ż

yciu drugiego prawa Faradaya i równania stanu gazu 

doskonałego. Sprawno

ść

 Faradaya ogniwa paliwowego wyznacza si

ę

 jako 

stosunek wyliczonej teoretycznej obj

ę

to

ś

ci gazu do obj

ę

to

ś

ci rzeczywistej. 

Analiza 

Drugie prawo Faradaya ma posta

ć

F

z

n

t

I

Q

=

=

 

Równanie stanu gazu idealnego ma posta

ć

T

R

n

V

p

=

 

Ł

ą

cz

ą

c te dwa równania otrzymujemy 

z

p

F

t

T

I

R

V

=

 

Gdzie: 

Teoretyczna obj

ę

to

ść

 wytworzonego gazu w m

3

 

uniwersalna stała gazowa 8,314 J/mol·K 

ci

ś

nienie otoczenia w Pa (1Pa=1N/m

2

stała Faradaya 96485 C/mol (1C=1As) 

temperatura otoczenia w K 

pr

ą

d w A 

czas w s 

liczba  elektronów  koniecznych  do  uwolnienia  cz

ą

steczki  dla  H

2

  =  2,  tzn  2  mole 

elektronów s

ą

 potrzebne do uwolnienia 1 mola H

2

, dla O

2

 = 4 

background image

 

36 

W  przypadku  szeregowej  baterii  elektrolizerów  pr

ą

d  płynie  przez  ka

ż

dy  z  nich, 

wytworzony gaz jest sum

ą

 gazów wytworzonych w poszczególnych elektrolizerach. 

Sprawno

ść

 Faradaya wyznaczamy z relacji 

zużuży

H

obliczone

H

Faradaya

V

V

2

2

=

η

 

Przykład (dla eksperymentalnego systemu wodorowego h-tec JuniorBasic) 

V

H2(zużyte)

 =10cm

3

 

2

10

013

,

1

96485

356

298

21

,

0

314

,

8

5

2

=

=

Pa

mol

C

s

K

A

K

mol

j

z

p

F

t

T

I

R

V

oblicz

H

 

V

H2(oblicz)

 =9,48*10

-6

 m

3

=9,48 cm

3

 

%

95

948

,

0

10

48

,

9

3

3

=

=

cm

cm

Faradaya

η

 

Dyskusja 

Obj

ę

to

ść

 gazu rzeczywi

ś

cie zu

ż

yta jest nieco wi

ę

ksza od obliczeniowej. Powodem tego 

s

ą

 straty dyfuzyjne podobne do tych jakie wyst

ę

powały w elektrolizerze. 

Zgodnie z wynikami pomiarów sprawno

ść

 Faradaya jest nieco ni

ż

sza od tej sprawno

ś

ci 

w  przypadku  elektrolizera.  Przyczyn

ą

  tej  ró

ż

nicy  jest  mniejszy  pr

ą

d  płyn

ą

cy  przez  ogniwo. 

Według Faradaya, powodem jest to, 

ż

e wi

ę

cej czasu potrzeba na utworzenie wody ni

ż

 na jej 

rozbicie.  W  dłu

ż

szym  czasie  wi

ę

cej  wodoru  dyfunduje  przez  membran

ę

  i  jest  tracone 

bezu

ż

ytecznie. 

2.6. Charakterystyki pr

ą

dowo napi

ę

ciowe bezpo

ś

redniego ogniwa 

metanolowego (DMFC) 

 Przed rozpocz

ę

ciem eksperymentu nale

ż

y zapozna

ć

 si

ę

 z zasadami bezpiecze

ń

stwa i 

Instrukcj

ą

 Obsługi 

 

Ostrze

ż

enie: Metanol jest truj

ą

cy 

Podstawy 

Moc  oddawana  przez  DMFC  zale

ż

y  od  rezystancji  obci

ąż

enia.  Nale

ż

y  wyznaczy

ć

 

rezystancj

ę

 przy której moc jest maksymalna. 

Aparatura 

• 

bezpo

ś

rednie metanolowe ogniwo paliwowe  

• 

roztwór metanolu (<3%) 

• 

woltomierz i amperomierz 

background image

 

37 

• 

opornik dekadowy, zmienny lub wyskalowany potencjometr 

Wykonanie 

ć

wiczenia  

Poł

ą

cz przyrz

ą

dy zgodnie ze schematem 2.6. 

V

Bezpo

ś

rednie 

metanolowe
ogniwo
paliwowe

opornik 
dekadowy

 

Schemat 2.6. Obwód do wyznaczania charakterystyki pradowo-napi

ę

ciowej bezpo

ś

redniego 

metanolowego ogniwa paliwowego DMFC 

Procedury i dane 

Przed  rozpocz

ę

ciem  pomiarów  ogniwo  DMFC  musi  odsta

ć

  kilka  minut  z  roztworem 

metanolu aby osi

ą

gn

ę

ło stan ustalony i wyniki były reprezentatywne. 

Wykonywanie  pomiarów  nale

ż

y  rozpocz

ąć

  od  otwartego  obwodu  nast

ę

pnie  nale

ż

stopniowo  zmniejsza

ć

  rezystancj

ę

  opornika  dekadowego.  Po  ka

ż

dej  zmianie  nale

ż

odczeka

ć

 20 s przed wykonaniem pomiaru, aby wskazania si

ę

 ustaliły. 

Przykład (przy wykorzystaniu ogniwa Premium DMFC) 

R[

U [V] 

I[A] 

P [mW] 

P=U

x

 

0,60 

0,00 

0,0 

330 

0,60 

0,00 

0,0 

100 

0,59 

0,01 

5,9 

33 

0,57 

0,02 

11,4 

10 

0,50 

0,05 

25,0 

3,3 

0,41 

0,12 

49,2 

0,28 

0,26 

72,8 

0,33 

0,18 

0,38 

68,4 

0,1 

0,10 

0,50 

50,0 

0,06 

0,54 

32,4 

Tablica 2.6. Pomiary napi

ę

cia i pr

ą

du a zale

ż

no

ś

ci od rezystancji obci

ąż

enia. 

Analiza 

Wykorzystuj

ą

c wyniki pomiarów wykonaj wykres napi

ę

cia w funkcji pr

ą

du. 

background image

 

38 

 

0

0,1

0,2

0,3

0,4

0,5

0,6

0

0,1

0,2

0,3

0,4

0,5

0,6

I [A]

U

 [

V

]

 

Wykres  2.6.a.  Charakterystyka  pr

ą

dowo-napi

ę

ciowa  bezpo

ś

redniego  metanolowego  ogniwa 

paliwowego 

 

Wykonaj wykres mocy ogniwa w funkcji pr

ą

du 

 

0

10

20

30

40

50

60

70

80

0

0,1

0,2

0,3

0,4

0,5

0,6

I [A]

P

 [

m

W

]

 

Wykres 2.6.b Krzywa mocy  bezpo

ś

redniego ogniwa metanolowego 

 

Dyskusja 

background image

 

39 

Jak wida

ć

 na wykresach 2.6.a i 2.6.b moc bezpo

ś

redniego ogniwa metanolowego zale

ż

od rezystancji obci

ąż

enia (napi

ę

cia ogniwa i pr

ą

du). 

Warto

ść

 pr

ą

du dla której ogniwo oddaje maksymaln

ą

 moc elektryczn

ą

 mo

ż

na odczyta

ć

 z 

wykresu. Wynosi ona 0,29A, co odpowiada rezystancji obci

ąż

enia około 1 

 

 

background image

 

40 

 

Cz

ęść

 3 

Arkusze 

ć

wicze

ń

 

 

 

 

Cz

ęść

 3 zawiera przykłady arkuszy 

ć

wicze

ń

 (3.2) i (3.3) dla studentów a tak

ż

e arkusze 

do  zaawansowanych  bada

ń

  (3.4  i  3.5).  Dodatkowe  informacje  potrzebne  w  tych  pracach 

mo

ż

na znale

źć

 w sekcji 3.1. 

  

background image

 

41 

3.1 Informacje do pracy 

3.1.1. Cykl energetyczny słoneczno-wodorowy 

Nasze całkowite zasoby paliw kopalnych s

ą

 ograniczone. 

2000

2050

2100

2150

2200

2250

Rok

Uran

Gaz

ziemny

Ropa 

naftowa

W

ę

giel

 

Rys.  3.1.1  Przewidywana  dost

ę

pno

ść

  paliw  kopalnych  i  j

ą

drowego  (w  oparciu  o  obecne 

zu

ż

ycie) 

Niezb

ę

dne  zmiany  w  naszym  systemie  zaopatrzenia  w  energi

ę

  b

ę

d

ą

  mo

ż

liwe  je

ś

li 

b

ę

dziemy mogli wykorzysta

ć

 energi

ę

 odnawialn

ą

 jak na przykład słoneczn

ą

, wiatru lub wody 

jako podstawow

ą

 cz

ęść

 rynku energii.  

Problemem  z  którym  si

ę

  spotykamy  przy  wykorzystaniu  ogniw  słonecznych  lub 

elektrowni  wiatrowych  do  produkcji  energii  elektrycznej  polega  na  tym, 

ż

e  zapotrzebowanie 

na  energi

ę

  elektryczn

ą

  i  mo

ż

liwo

ść

  jej  produkcji  nie  musz

ą

  si

ę

  pokrywa

ć

  si

ę

  w  czasie.  Na 

przykład  ogniwa  słoneczne  b

ę

d

ą

  dostarczały  energi

ę

  w  ci

ą

gu  dnia  a  ta  energia  b

ę

dzie 

potrzebna do o

ś

wietlenia w nocy. Podobnie elektrownia wiatrowa b

ę

dzie dostarcza

ć

 energi

ę

 

w czasie gdy wieje wiatr. W takich przypadkach gdy mo

ż

liwo

ś

ci produkcji nie pokrywaj

ą

 si

ę

 z 

zapotrzebowaniem  w  czasie  lub  w  miejscu,  konieczna  jest  mo

ż

liwo

ść

  wygodnego 

magazynowania  i  przesyłania  energii.  Tak

ą

  mo

ż

liwo

ść

  daje  wodór.  Kombinacja 

wykorzystania  energii  słonecznej  do  produkcji  energii  elektrycznej  i  wykorzystania  wodoru 

jako no

ś

nika energii do jej  magazynowania i przesyłania jest nazywana cyklem słoneczno-

background image

 

42 

wodorowym. W czasie gdy ogniwa słoneczne i elektrownie wiatrowe produkuj

ą

 wi

ę

cej energii 

elektrycznej ni

ż

 wynosi zapotrzebowanie, zb

ę

dna energia jest wykorzystywana do produkcji 

wodoru. Proces ten zachodzi w elektrolizerach, w których woda jest rozdzielana na wodór i 

tlen.  Wodór  (i  potencjalnie  tlen)  mo

ż

e  by

ć

  magazynowany  i  transportowany.  Energi

ę

 

elektryczn

ą

  z  wodoru  produkuje  si

ę

  w  ogniwach  paliwowych.  W  czasie  reakcji  wodór  ł

ą

czy 

si

ę

  z  tlenem.  Produktami  s

ą

  woda,  energia  elektryczna  i  cieplna.  Wykorzystanie  wodoru  w 

tym cyklu pozwala na produkcj

ę

 energii elektrycznej w dogodnym miejscu i czasie.  

Energie odnawialne: co to jest i jak je wykorzystywa

ć

Energie odnawialne to 

ź

ródła energii które s

ą

 w sposób ci

ą

gły odnawiane w naturalnych 

procesach  zachodz

ą

cych  w  ludzkiej  skali  czasowej.  W  przeciwie

ń

stwie  do  tego,  paliwa 

kopalne (w

ę

giel, gaz ziemny, ropa naftowa) potrzebuj

ą

 milionów lat procesów geologicznych 

do powstania. Energie odnawialne z drugiej strony s

ą

 rzeczywi

ś

cie niewyczerpywalne.  

Do odnawialnych 

ź

ródeł energii mo

ż

na zaliczy

ć

Energi

ę

 słoneczn

ą

 

Energia  słoneczna  otacza  nas  w  ró

ż

nych  formach  i  mo

ż

e  by

ć

  wykorzystana  w 

ż

norodny sposób:  

• 

promieniowanie słoneczne: urz

ą

dzenia fotovoltaiczne, ogrzewanie słoneczne, 

• 

ruch atmosfery: energia wiatru 

• 

parowanie, opady: energia hydroelektryczna 

• 

biomasa: np. biopaliwa, biogaz 

Obecnie  najcz

ęś

ciej  wykorzystywanymi  urz

ą

dzeniami  korzystaj

ą

cymi  z  energii 

odnawialnej s

ą

 ogniwa słoneczne, elektrownie wiatrowe i elektrownie wodne.  

Energia pływów (grawitacyjne przyci

ą

ganie Sło

ń

ca, Ziemi i Ksi

ęż

yca). 

Elektrownie pływowe wykorzystuj

ą

 energi

ę

 pływów. Woda jest magazynowana w czasie 

przypływu, i wykorzystywana do produkcji energii w turbinach w czasie odpływu.  

Energia geotermalna (radioaktywno

ść

 i ciepło wn

ę

trza Ziemi) 

Elektrownie geotermalne wykorzystuj

ą

 ciepło wn

ę

trza Ziemi.  

 

3.1.2. Wodór 

Wła

ś

ciwo

ś

ci wodoru 

Wodór jest bezbarwnym, bezwonnym i nietoksycznym gazem. Wodór jest pierwiastkiem 

o  najprostszej  budowie  atomu.  Najcz

ęś

ciej  wyst

ę

puj

ą

cy  izotop  ma  w  j

ą

drze  tylko  jeden 

proton  i  nie  ma  neutronów,  w  powłoce  elektronowej  jest  tylko  jeden  elektron.  Rzadziej 

wyst

ę

puj

ą

cymi  izotopami  wodoru  s

ą

  deuter  i  tryt.  Deuter  ma  w  j

ą

drze  dodatkowo  jeden 

neutron,  a  tryt  dwa.  Wodór  jest  nie  tylko  najmniejszym  i  najl

ż

ejszym  pierwiastkiem,  ale  i 

background image

 

43 

najcz

ęś

ciej  wyst

ę

puj

ą

cym  we  wszech

ś

wiecie.  Na  ziemi  wyst

ę

puje  tylko  w  zwi

ą

zkach 

chemicznych.  

Wła

ś

ciwo

ś

ci wodoru 

G

ę

sto

ść

 wodoru gazowego (0ºC, 101,3 kPa) 

0,08988 kg/m

3

 

Temperatura topnienia (101,3 kPa) 

-259ºC 

Temperatura wrzenia (101,3 kPa) 

-252,8ºC 

H

h

 ciepło spalania 

12745 kJ/m

3

 

H

l

 warto

ść

 opałowa 

10800 kJ/m

3

 

Warto

ś

ciowo

ść

 

Metody wytwarzania wodoru 

W  procesie    elektrolizy,  zwi

ą

zki  chemiczne  s

ą

  rozkładane  przy  pomocy  pr

ą

du 

elektrycznego.  Na  przykład  elektroliza  mo

ż

e  by

ć

  wykorzystana  do  rozkładu  wody  na  jej 

składniki – wodór i tlen. 

W procesie reformingu  zło

ż

one zwi

ą

zki w

ę

glowodorowe s

ą

 rozkładane. 

W  procesie    krakingu  –  metody  oczyszczania  surowej  ropy,  gaz  jest  wytwarzany  jako 

produkt uboczny przy wysokim ci

ś

nieniu i wysokiej temperaturze. 

Reakcja 

ż

elaza z par

ą

 wodn

ą

 w wysokich temperaturach. 

W  procesie  produkcji  gazu  wodnego  koks  i  para  wodna  reaguj

ą

  w  wysokich 

temperaturach, produktem jest gaz wodny. 

Składowanie wodoru 

Opracowanie  sprawnych  zbiorników  na  wodór  jest  jednym  z  istotnych  wyzwa

ń

 

zwi

ą

zanych z stosowaniem wodoru. Czynnikami decyduj

ą

cymi s

ą

 tu mo

ż

liwo

ś

ci składowania 

wodoru, zachowanie przy magazynowaniu, nakłady przy produkcji i koszty produkcji. Do tej 

pory pojawiły si

ę

 trzy główne technologie które s

ą

 konsekwentnie promowane. 

Składowanie spr

ęż

onego gazu 

Nakłady na wytwarzanie i koszty produkcji konwencjonalnych butli na spr

ęż

one gazy s

ą

 

niskie  i  z  tego  powodu  jest  to  najlepsza  metoda  je

ś

li  nie  ma  ogranicze

ń

  co  do  zajmowanej 

przestrzeni  i  wysoki  ci

ęż

ar  jest  mo

ż

liwy  do  zaakceptowania.  Poniewa

ż

  butle  na  spr

ęż

one 

gazy  s

ą

  projektowane  na  ci

ś

nienie  200  bar  i  wi

ę

c  obj

ę

to

ść

  składowanego  w  nich  gazu  jest 

wielokrotno

ś

ci

ą

 ich obj

ę

to

ś

ci (warunki normalne). Butle s

ą

 zwykle stosowane w instalacjach 

stacjonarnych. 

Ostatnio  do  budowy  zbiorników  na  spr

ęż

one  gazy  stosyje  si

ę

  w

ę

glowe  materiały 

kompozytowe. S

ą

 one l

ż

ejsze ni

ż

 konwencjonalne, a ponadto s

ą

 projektowane na ci

ś

nienia 

a

ż

 do 350 bar (w przyszło

ś

ci mo

ż

liwe s

ą

 ci

ś

nienia do 700 bar). 

Składowanie wodoru w postaci ciekłej 

Wodór  skrapla  si

ę

  w  temperaturze  -253ºC.  Skroplony  wodór  jest  przechowywany  w 

zbiornikach  kriogenicznych  utrzymuj

ą

cych  go  we  wła

ś

ciwej  temperaturze  (-253ºC)  dzi

ę

ki 

odpowiedniej izolacji termicznej. Przez kilka pierwszych dni po napełnieniu, wodór mo

ż

e by

ć

 

przechowywany bez strat. Po tym okresie, z powodu rosn

ą

cej temperatury w zbiorniku wodór 

background image

 

44 

zaczyna  parowa

ć

.  Ze  wzgl

ę

du  na  konieczno

ść

  odprowadzania  gazowego  wodoru  (aby  nie 

dopu

ś

ci

ć

  do  wzrostu  ci

ś

nienie  w  zbiorniku)  straty  odparowania  staj

ą

  si

ę

  znacz

ą

ce.  Przy 

dzisiejszej  technologii  te  straty  wynosz

ą

  około  0,4%  obj

ę

to

ś

ci  zbiornika  na  dob

ę

.  Do 

skroplenia wodoru konieczna jest energia równa około 1/3 energii składowanego wodoru.  

Składowanie wodoru w wodorkach metali 

Zbiorniki  do  składowania  t

ą

  metod

ą

  zawieraj

ą

  specjalne  stopy  metali,  które  mog

ą

 

składowa

ć

  wodór  w  swojej  siatce  krystalicznej.  Ze  wzgl

ę

du  na  konieczno

ść

  uzyskania  jak 

najwi

ę

kszej  powierzchni  stopy  s

ą

  w  postaci  sproszkowanej.  Wodór  jest  wprowadzany  do 

zbiornika  pod  niewielkim  nadci

ś

nieniem  i  reaguje  ze  stopem  metalu  tworz

ą

c  wodorki.  Ten 

proces jest egzotermiczny, wydzielone ciepło trzeba odprowadzi

ć

 ze zbiornika. Aby uwolni

ć

 

wodór z wodorku nale

ż

y dostarczy

ć

 ciepło do zbiornika.  

Zbiorniki  z  wodorkami  metali  maj

ą

  wysok

ą

  obj

ę

to

ś

ciow

ą

  g

ę

sto

ść

  magazynowania 

wodoru,  jednak

ż

e  wagowa  g

ę

sto

ść

  magazynowania  jest  niska.  Obecnie  s

ą

  prowadzone 

prace  nad  uzyskaniem  l

ż

ejszych  materiałów  do  magazynowania.  Uzyskanie  takich 

materiałów pozwoli na poprawienie wagowej g

ę

sto

ś

ci magazynowania wodoru. 

3.1.3. Ogniwa paliwowe 

Zasada działania ogniwa paliwowego jest odwrotna do działania elektrolizera. Tak jak i 

elektrolizer ogniwo składa si

ę

 z elektrody dodatniej, ujemnej i elektrolitu.  

Typy ogniw paliwowych 

Ogniwo paliwowe 

Elektrolit 

Temperatura 

pracy 

Sprawno

ść

 

elektryczna 

Paliwo 

utleniacz 

Alkaliczne ogniwo 

paliwowe AFC 

Roztwór wodorotlenku 

potasu (KOH) 

pokojowa do 

90ºC 

60-70% 

H

2

 

O

2

 

ogniwo paliwowe z 

membran

ą

 umo

ż

liwiaj

ą

c

ą

 

wymian

ę

 protonów 

PEMFC 

membrana 

umo

ż

liwiaj

ą

c

ą

 

wymian

ę

 protonów 

pokojowa do 

80ºC 

40 –80 % 

H

2

 

O

2

, powietrze 

Bezpo

ś

rednie 

metanolowe ogniwo 

paliwowe DMFC 

membrana 

umo

ż

liwiaj

ą

c

ą

 

wymian

ę

 protonów 

pokojowa do 

130ºC 

20 –30% 

CH

3

OH 

O

2

, powietrze 

Ogniwo paliwowe z 

kwasem fosforowym 

PAFC 

kwas fosforowym 

160 - 220ºC 

55% 

Gaz ziemny, biogaz, H

2

 

O

2

, powietrze 

Ogniwo paliwowe ze 

stopionymi w

ę

glanami 

MCFC 

Stopiona mieszanina 

w

ę

glanów metali 

alkalicznych 

620 - 680ºC 

85% 

Gaz ziemny, biogaz, gaz ze 

zgazowania w

ę

gla, H

2

 

O

2

, powietrze 

Ogniwa paliwowe z 

zestalonym elektrolitem 

tlenkowym

 

SOFC 

Ceramika 

przewodz

ą

ca jony 

tlenu 

800 - 1000ºC 

80 –85% 

Gaz ziemny, biogaz, gaz ze 

zgazowania w

ę

gla, H

2

 

O

2

, powietrze 

background image

 

45 

Ogniwo paliwowe PEM przekształca z du

żą

 sprawno

ś

ci

ą

  energi

ę

 chemiczn

ą

 na energi

ę

 

elektryczn

ą

.  Elektrolitem  jest  cienka  polimerowa  membrana  przewodz

ą

ca  jony  wodoru. 

Membrana  jest  z  obu  stron  pokryta  katalizatorem.  Warstwy  katalizatora  tworz

ą

  anod

ę

  i 

katod

ę

. Poł

ą

czone pojedyncze ogniwa tworz

ą

 bateri

ę

 o napi

ę

ciu które mo

ż

na dopasowa

ć

 do 

wymaga

ń

 dobieraj

ą

c odpowiedni

ą

 liczb

ę

 ogniw. Mo

ż

liwo

ść

 uzyskania wymaganego napi

ę

cia, 

wysoka  sprawno

ść

  i  dobre  wła

ś

ciwo

ś

ci  zimnego  startu  ogniw  PEM  czyni  te  ogniwa 

wygodnymi w szerokim zakresie zastosowa

ń

Jak pracuje ogniwo paliwowe PEM 

Gazowy wodór, dzi

ę

ki katalizatorowi (np. platynie),  ulega jonizacji na anodzie. Jony H+ 

przechodz

ą

 przez membran

ę

 polimerow

ą

 przewodz

ą

c

ą

 protony do katody. Je

ś

li zewn

ę

trzny 

obwód  jest  zamkni

ę

ty  elektrony  przepływaj

ą

  przez  niego  do  katody  wykonuj

ą

c  prac

ę

.  Jony 

wodoru, elektrony i atomy tlenu reaguj

ą

 ze sob

ą

 daj

ą

c wod

ę

 

Reakcja na anodzie: 

2H

2

 

 4H

+

 + 4e

-

  

Reakcje na katodzie: 

O2 + 4H

+

 + 4e

-

 

 2H

2

Reakcje sumaryczne 

2H

2

+ O

2

 2H

2

 

3.1.4. Elektrolizer 

Elektroliza  polega  na  rozkładzie  zwi

ą

zków  chemicznych  przy  pomocy  pr

ą

du 

elektrycznego. Na przykład, elektroliza mo

ż

e by

ć

 wykorzystana do rozkładu wody na wodór i 

tlen. 

W zasadzie elektrolizer składa si

ę

 z  

• 

ujemnie naładowanej katody, do której migruj

ą

 jony dodatnie, 

• 

dodatnio naładowanej anody, do której migruj

ą

 jony ujemne, 

• 

elektrolitu, materiału w którym jest mo

ż

liwe przewodnictwo jonowe. 

Typy  elektrolizerów  ró

ż

ni

ą

  si

ę

  elektrodami  i  elektrolitem.  Elektrolit  mo

ż

e  by

ć

  ciekły  lub 

stały np. membrana polimerowa (Polymer Electrolyte Membrane – PEM). 

Elektrolizery PEM wyró

ż

niaj

ą

 si

ę

 bardzo prost

ą

 i zwart

ą

 budow

ą

. Rdzeniem elektrolizera 

PEM  jest  cienka  polimerowa  membrana  przewodz

ą

ca  jony,  pokryta  z  obu  stron  materiałem 

katalizatora.  Te  dwie  warstwy  tworz

ą

  katod

ę

  i  anod

ę

  ogniwa.  Po  doprowadzeniu  stałego 

napi

ę

cia elektrolizer rozkłada wod

ę

 na tlen i wodór. Aby ten proces mógł zachodzi

ć

, napi

ę

cie 

musi przekracza

ć

 napi

ę

cie rozkładu, które dla wody wynosi 1,23V (teoretycznie). W praktyce 

ten  próg  jest  wi

ę

kszy  z  powodu  rezystancji  styków.  Elektrolizery  s

ą

  budowane  jako  baterie 

szeregowo poł

ą

czonych jednostek. Elsktrolizery PEM osi

ą

gaj

ą

 sprawno

ść

 do 85%. 

 

Jak pracuje elektrolizer PEM 

background image

 

46 

Je

ś

li pr

ą

d stały płynie przez ogniwo, na anodzie  molekuły wody s

ą

 utleniane daj

ą

c tlen, 

jony wodoru i elektrony. Jony wodoru migruj

ą

 przez membran

ę

 przewodz

ą

c

ą

 jony do katody, 

gdzie  z  elektronami  przepływaj

ą

cymi  przez  zewn

ę

trzny  obwód  tworz

ą

  gazowy  wodór. 

Gazowy tlen gromadzi si

ę

 na anodzie. 

Reakcja na anodzie: 

2H

2

O

4H

+

 + 4e

-

+ O

2

 

Reakcje na katodzie: 

4H

+

 + 4e

-

 

2H

2

 

Reakcje sumaryczne 

2H

2

O

 2H

2

+ O

2

 

Nazwa  elektrolizera  pochodzi  od  Proton  Elektrolite  Membrane  (równie

ż

  Proton 

Exchange  Membrane).  Membrana  jest  zbudowana  z  teflonu  z  grupami  SO

3

H  na  ko

ń

cach 

bocznych  ła

ń

cuchów.  Je

ś

li  membrana  jest  mokra,  uzyskuje  charakter  kwa

ś

ny  i  staje  si

ę

 

przewodz

ą

ca dla jonów wodorowych. Aniony nie mog

ą

 przechodzi

ć

 przez membran

ę

background image

 

47 

3.2. Rozwi

ą

zania arkuszy studenckich 

3.2.1. Cykl energetyczny słoneczno-wodorowy 

Pytanie1: Na jak długo wystarcz

ą

 jeszcze zasoby energetyczne? 

 Przewiduje  si

ę

ż

e  zasoby  naturalnego  uranu,  gazu  ziemnego  i  ropy  naftowej  b

ę

d

ą

 

jeszcze  dost

ę

pne  przez  ponad  50  lat,  w

ę

giel  prawdopodobnie  przez  ponad  200  lat.  Nale

ż

bra

ć

  pod  uwag

ę

  to, 

ż

e  zasoby  nie  wyczerpi

ą

  si

ę

  nagle.  Zasoby  b

ę

d

ą

  malały  do  gro

ź

nego 

poziomu.  Ponadto  te  zasoby  s

ą

  wykorzystywane  nie  tylko  w  energetyce,  np.  ropa  naftowa 

jest podstawowym surowcem wykorzystywanym do produkcji tworzyw sztucznych. 

Pytanie2: Wymie

ń

 składniki cyklu słoneczno-wodorowego 

• 

Ogniwa słoneczne, elektrownie wiatrowe itp. 

• 

Elektrolizer 

• 

Zbiornik wodoru, 

• 

Ogniwo paliwowe, 

• 

odbiorca energii elektrycznej 

Pytanie3: Jak mo

ż

na opisa

ć

 cykl słoneczni-wodorowy? 

Ogniwa słoneczne, elektrownie wiatrowe etc. przetwarzaj

ą

 energi

ę

 słoneczn

ą

 w energi

ę

 

elektryczn

ą

.  Ta  energia  nie  zawsze  jest  wytwarzana  wtedy  gdy  jest  na  ni

ą

 

zapotrzebowanie.  Niezb

ę

dne  jest  zastosowanie  po

ś

redniego  składnika  systemu,  który 

mógłby  magazynowa

ć

  energi

ę

  w  czasie  gdy  jest  jej  nadmiar  i  oddawa

ć

  gdy  jej  brak. 

Takim  elementem  mo

ż

e  w  przyszło

ś

ci  by

ć

  cykl  wodorowy.  W  czasie  gdy  energii  jest 

nadmiar  elektrolizery  wytwarzałyby  wodór  –  energia  elektryczna  byłaby  zamieniana  na 

chemiczn

ą

 

energi

ę

 

wodoru. 

Wodór 

byłby 

magazynowany 

do 

czasu 

gdy 

zapotrzebowanie  na  energi

ę

  przekroczy  produkcj

ę

.  Wtedy  energia  chemiczna  wodoru 

byłaby przetwarzana w ogniwach paliwowych w energi

ę

 elektryczn

ą

.  

Pytanie4: Wymie

ń

 trzy pierwotne 

ź

ródła energii  

• 

energia słoneczna (termoj

ą

drowa reakcja fuzji wodoru w hel) 

• 

energia pływów (oddziaływanie grawitacyjne Ziemi, Sło

ń

ca i Ksi

ęż

yca) 

• 

energia geotermalna (reakcje j

ą

drowe i ciepło j

ą

dra Ziemi) 

Pytanie5:  Jak  s

ą

  wykorzystywane  trzy  pierwotne 

ź

ródła  energii  do  produkcji 

energii 

Energia słoneczna  

Energia słoneczna wyst

ę

puje pod ró

ż

nymi postaciami na skutek konwersji energii: 

• 

promieniowanie słoneczne (przetwarzanie fotowoltaiczne,, ogrzewanie słoneczne) 

• 

energia wiatru 

background image

 

48 

• 

energia wody z odparowania, opadów 

• 

biomasa z fotosyntezy. 

Ostatecznie paliwa kopalne tylko przechowuj

ą

 energi

ę

 słoneczn

ą

. W przeciwie

ń

stwie do 

paliw  odnawialnych  paliwa  kopalne  nie  regeneruj

ą

  siwe  w  ludzkiej  skali  czasowej  s 

wymagaj

ą

  do  tego  milionów  lat.  Najcz

ęś

ciej  wykorzystywanymi  przetwornikami  energii 

słonecznej s

ą

 obecnie ogniwa paliwowe, systemy wiatrowe i elektrownie wodne. 

Energia pływów 

Elektrownie  pływowe  wykorzystuj

ą

  pr

ą

dy  przypływów  i  odpływów  spowodowane  przez 

podnoszenie si

ę

 i opadanie poziomu wody. 

Energia geotermiczna 

Systemy  geotermiczne  wykorzystuj

ą

  ciepło  skorupy  ziemskiej.  Temperatura  wzrasta  w 

miar

ę

  zwi

ę

kszania  gł

ę

boko

ś

ci.  W  systemach  geotermicznych  gor

ą

ca  woda  jest 

wykorzystywana do celów grzewczych lub do produkcji energii elektrycznej.   

 

3.2.2. Wodór 

Pytani 1: wymie

ń

 7 wła

ś

ciwo

ś

ci wodoru 

1.  gaz bezbarwny 

2.  bezwonny 

3.  nietoksyczny 

4.  temperatura topnienia pod normalnym ci

ś

nieniem -259ºC 

5.  temperatura wrzenia pod normalnym ci

ś

nieniem –252,8ºC 

6.  najprostsza  budowa  atomu  –  1  proton  w  j

ą

drze  i  1  elektron  w  powłoce 

elektronowej 

7.  jest to najl

ż

ejszy i najmniejszy pierwiastek. 

Pytanie 2: Jakie znasz izotopy wodoru? 

1.  atom  podstawowego  izotopu  wodoru  zawiera  w  j

ą

drze  1  proton,  w  powłoce 

elektronowej  1  elektron.  Jest  to  najcz

ęś

ciej  wyst

ę

puj

ą

cy  izotop  wodoru 

(>99,9%)

1

1

H

 

2.  atom  deuteru  zawiera  w  j

ą

drze  1  proton  i  1  neutron,  w  powłoce  elektronowej  1 

elektron 

2

1

H

 

3.  atom  trytu  zawiera  w  j

ą

drze  1  proton  i  2  neutrony,  w  powłoce  elektronowej  1 

elektron 

3

1

H

 

Pytanie 3: Wymie

ń

 sposoby wytwarzania wodoru 

• 

elektroliza 

• 

reforming 

background image

 

49 

• 

kraking w

ę

glowodorów 

• 

reakcja 

ż

elazo-woda 

• 

produkcja gazu wodnego 

Pytanie 4: Wymie

ń

 3 najpowszechniejsze metody magazynowania wodoru 

1.  gazowy w wysokoci

ś

nieniowych zbiornikach (200bar) 

2.  skroplony w zbiornikach kriogenicznych w temperaturze -253ºC 

3.  w siatce krystalicznej stopów metali – w wodorkach metali. 

 

 

 

3.2.3. Ogniwa paliwowe 

Pytanie 1: Wymie

ń

 główne cz

ęś

ci ogniwa paliwowego 

Elektrody (anoda i katoda), elektrolit 

Pytanie 2: Jakie s

ą

 podstawowe ró

ż

nice pomi

ę

dzy ogniwami paliwowymi 

Rodzaj elektrolitu i temperatura pracy 

Pytanie 3:Wymie

ń

 typy ogniw paliwowych 

AFC, PEMFC, DMFC, PAFC, MCFC, SOFC 

Pytanie 4: Opisz zasad

ę

 działania ogniwa paliwowego PEM 

Gazowy  wodór  dostarczany  do  katody,  dzi

ę

ki  katalitycznemu  działaniu  elektrody  jest 

rozdzielany  na  elektrony  i  jony  wodoru  nawet  w  temperaturze  pokojowej.  Jony  wodorowe 

migruj

ą

  przez  membran

ę

  przewodz

ą

c

ą

  jony  do  katody  a  elektrony  przepływaj

ą

  do  katody 

przez zewn

ę

trzny obwód je

ś

li jest zamkni

ę

ty. Na katodzie jony wodorowe, elektrony i tlen z 

powietrza reaguj

ą

 tworz

ą

c wod

ę

.  

Pytanie 5: Jaki materiał stosuje si

ę

 na katalizator w ogniwie PEM 

Platyn

ę

 

Pytanie  6:  Przedstaw  reakcje  chemiczne  zachodz

ą

ce  w  ogniwie  PEM  na  anodzie, 

katodzie i sumaryczne  

Reakcja na anodzie: 

2H

2

 

 4H

+

 + 4e

-

  

Reakcje na katodzie: 

O2 + 4H

+

 + 4e

-

 

 2H

2

Reakcje sumaryczne 

2H

2

+ O

2

 2H

2

Pytanie 7: Jakie zalety ma ogniwo PEM w stosunku do 

ś

rodowiska 

Ma ono wysok

ą

 sprawno

ść

  a jego produktem jest czysta woda. 

Pytanie 8: Jaka jest maksymalna sprawno

ść

 ogniwa PEM 

Sprawno

ść

  elektryczna  ogniwa  PEM  wynosi  około  50%.  Je

ś

li  ciepło  wytwarzane  przez 

ogniwo zostanie wykorzystane np. do celów grzewczych, sprawno

ść

 całkowita mo

ż

e wynie

ść

 

85%. 

background image

 

50 

Pytanie 9: Co to jest bateria 

Jest to zestaw poł

ą

czonych ze sob

ą

 ogniw w celu osi

ą

gni

ę

cia wy

ż

szego napi

ę

cia, pr

ą

du 

lub mocy 

Pytanie 10: W jakich dziedzinach stosuje si

ę

 obecnie ogniwa paliwowe 

W  załogowych  i  bezzałogowych  lotach  kosmicznych,  w  pojazdach  elektrycznych,  w 

elektrociepłowniach. 

3.2.4. Elektrolizery 

Pytanie 1: Co to jest elektroliza 

Jest to zmiana wi

ą

za

ń

 chemicznych w cieczach pod wpływem pr

ą

dy elektrycznego 

Pytanie 2: Z czego składa si

ę

 elektrolizer 

Elektrolizer składa si

ę

 z elektrod (ujemnej katody i dodatniej anody) i elektrolitu. 

Pytanie 3: Jak mo

ż

e by

ć

 otrzymywany wodór w przyszło

ś

ci na du

żą

 skal

ę

 

Przy pomocy elektrolizy w elektrolizerach PEM 

Pytanie 4: Wyja

ś

nij co oznacza skrót PEM 

PEM  pochodzi  od  angielskiej  nazwy  membrany  elektrolitu  -  Polymer  Electrolyte 

Membrane lub od Proton Exchange Membrane  

Pytanie 5: Jak

ą

 sprawno

ść

 maj

ą

 elektrolizery PEM 

Sprawno

ść

 elektryczna elektrolizerów PEM si

ę

ga 85% 

Pytanie 6: Jak pracuj

ą

 elektrolizery PEM? 

Je

ś

li napi

ę

cie stałe zostanie przyło

ż

one do anody, molekuły wody s

ą

 utleniane tworz

ą

tlen,  jony  wodoru  i  elektrony.  Jony  wodoru  migruj

ą

  przez  membran

ę

  przewodz

ą

c

ą

  jony  do 

katody gdzie z elektronami przepływaj

ą

cymi przez zewn

ę

trzny obwód tworz

ą

 gazowy wodór. 

Gazowy tlen gromadzi si

ę

 na anodzie. 

Pytanie  7:  Przedstaw  równania  reakcji  chemicznych  wyst

ę

puj

ą

cych  w 

wodorowym elektrolizerze PEM a) na anodzie , b) na katodzie, c) reakcj

ę

 sumaryczn

ą

  

a) reakcja na anodzie:  2H

2

O

4H

+

 + 4e

-

+ O

2

 

b) reakcje na katodzie:  4H

+

 + 4e

-

 

2H

2

 

c) reakcje sumaryczne  2H

2

O

 2H

2

+ O

2

 

Pytanie 8: Jak

ą

 warto

ść

 ma napi

ę

cie dekompozycji wody 

Napi

ę

cie dekompozycji wody wynosi 1,23V 

Pytanie 9 : Wymie

ń

 inne sposoby wytwarzania wodoru 

Reforming, kraking, reakcja 

ż

elazo-woda, proces produkcji gazu wodnego.