background image

Funkcje 

 

Pojęcie funkcji naleŜy, obok pojęcia liczby, do najwaŜniejszych pojęć matematycznych, od-

grywających dość istotną rolę we współczesnych koncepcjach nauczania początkowego ma-

tematyki. Mówimy tu o funkcjach określonych na dowolnym zbiorze i  o wartościach w do-

wolnym zbiorzea nie tylko o funkcjach, które liczbom przyporządkowują liczby. 

 

Funkcje moŜna definiować róŜnie; moŜna je traktować jako specjalne przyporządkowania 

(operacja przyporządkowania eksponuje stronę psychologiczną pojęcia) bądź jako pewnego 

rodzaju relacje (w tym przypadku eksponuje się aspekty mnogościowe pojęcia).   

 

Definicja 

Funkcją (odwzorowaniem) ze zbioru A w zbiór B nazywamy przyporządkowanie, w który 

kaŜdemu elementowi zbioru A przypisano dokładnie jeden element zbioru B. 

 

Jest niezmiernie wygodne, aby kaŜdy dom znajdujący się przy ulicy Sienkiewicza w Kiel-

cach miał numer ( jak myślisz dlaczego ?). Warto więc myśleć o przyporządkowaniu kaŜdemu 

budynkowi dokładnie jednej liczby, czyli rozwaŜać funkcję ze zbioru budynków znajdujących 

przy ulicy Sienkiewicza w zbiór liczb. 

NaleŜy zwrócić uwagę, Ŝe przyporządkowania ze zbioru A w zbiór B zwane funkcjami mu-

szą spełniać dwa warunki: a) kaŜdemu elementowi zbioru A musi być przyporządkowany jakiś 

element zbioru B, b) elementowi zbioru A nie moŜna przyporządkować dwóch róŜnych ele-

mentów zbioru B. 

Rysunek przedstawia graf strzałkowy funkcji f  ze zbioru {1, 2, 3, 4, 5, 6, 7} w zbiór  

{a, b, c, d, e}.  ZauwaŜmy, Ŝe elementom {    } przyporządkowano ten sam element -     . 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

Przyporządkować elementowi a zbioru A element b zbioru B, to matematycznie nic innego 

jak utworzyć parę (a, b). Zatem przyporządkowanie (funkcja) to nic innego jak zbiór uporząd-

kowanych par, podzbiór A 

×

 B.  

W sytuacji funkcji zdefiniowanej grafem mamy pary: (1, ), (2, ), (3, ), (4, ), (5, ), (6, ), (7, ). 

 

Definicja 

Funkcją (odwzorowaniem) ze zbioru A w zbiór B nazywamy relację R określoną na zbio-

rach A i B, jeŜeli dla kaŜdego elementu a zbioru A istnieje dokładnie jeden i tylko jeden 

element b zbioru B taki, Ŝe a R b.  

 

Funkcją ze zbioru A w zbiór B jest zatem kaŜda relacja R spełniająca dwa warunki: 

a)

 

dla kaŜdego elementu a zbioru A istnieje element b zbioru B taki a R b

b)

 

dla dowolnego elementu a zbioru A i dowolnych elementów b

1

 , b

2

 z tego jeśli  

a R b

  i  a R b

2

 , to  a

1

 = b

2

 . 

 

Obie definicji funkcji są równowaŜne i posługujemy się nimi zmamienie w wybranych sy-

tuacjach. Gdy chcemy zaakcentować sposób przyporządkowania odwołujemy się do definicji 

pierwszej, zaś gdy zamierzamy np. konstruować jej wykres, wówczas wygodniej traktować 

funkcję jako zbiór par.  

 

Funkcje oznaczamy najczęściej za pomocą małych liter łacińskich f, gh . W definicji 

mnogościowej pojęcia funkcji uŜyliśmy litery R (nawiązując do tradycyjnego oznaczania rela-

cji), teraz jednak uŜywamy litery f, do której jesteśmy przyzwyczajeni ze szkoły średniej. 

 

Definicje 

Funkcję f ze zbioru A w zbiór B zapisujemy krótko: f : A 

 B. Elementy zbioru A na-

zywamy argumentami funkcji f.  

JeŜeli 

 Ato (jedyny) element zbioru B przyporządkowany przez funkcję f elemen-

towi oznaczamy symbolem f(a) i nazywamy wartością funkcji f dla argumentu a. 

Równość = f(a) oznacza, Ŝe funkcja f przyporządkowuje elementowi element b; fakt 

ten nieraz zapisujemy w postaci a a b. 

Na oznaczenie funkcji f określonej w zbiorze A stosujemy równieŜ zapis f : x a f(x), x 

 A.  

 

background image

Na przykład piszemy  x a x

2

 lub mówmy funkcja określona wzorem f(x) = x

2

 dla x 

R, gdy 

myślimy o przyporządkowaniu liczbie rzeczywistej jej kwadratu. 

 

Szczególnie często stosowane są dwa sposoby przedstawiania funkcji: za pomocą tabelek 

i tym sposobem zajmiemy się tu oraz za pomocą wykresów. 

Tabelki przedstawiane są następująco: w górnym wierszu elementy zbioru A (argumen-

ty), w dolnym - odpowiadające im elementy zbioru B (wartości funkcji): 

a

a

2

 

a

a

4

 

a

a

6

 

…. 

f(x) 

b

b

b

b

b

b

… 

 

     PowyŜsza tabelka przedstawia równieŜ zbiór par uporządkowanych 

           (a

1

 , b

1

) , (a

2

 , b

2

) , (a

3

 , b

3

) , …. 

 JeŜeli zbiór A ma zbyt wiele elementów (w szczególności, jeŜeli jest nieskończony) lub 

jeŜeli  nie  precyzujemy,  ile  elementów  ma  zbiór  A,  to  wypisujemy  tylko  jego  niektóre  ele-

menty. 

MoŜna równieŜ taką tabelkę przedstawiać pionowo pisząc elementy zbioru A (argumen-

ty) po lewej stronie, a odpowiadające im elementy zbioru B po prawej. Tego rodzaju tabelki 

funkcyjne wykorzystujemy w toku ćwiczeń doskonalących sprawności rachunkowe. Oto 

przykład:  

+3 

 

 

 

 

 

Definicja 

Mówimy, Ŝe funkcja odwzorowuje zbiór A na zbiór B wtedy i tylko wtedy, gdy kaŜdy 

element zbioru B jest przyporządkowany co najmniej jednemu elementowi zbioru A.  

 

Definicja 

Funkcję (odwzorowanie) ze zbioru A na zbiór B nazywamy Ŝnowartościową wtedy 

i tylko wtedy, gdy róŜnym elementom zbioru A odpowiadają róŜne elementy zbioru B.  

 

background image

Definicja 

RóŜnowartościowe odwzorowanie ze zbioru A na zbiór B nazywamy odwzorowaniem wza-

jemnie jednoznacznym A na zbiór B 

 

Przedstawianie funkcji ze zbioru liczb rzeczywistych w zbiór liczb rzeczywistych  (tzw. funk-

cji liczbo- liczbowych) za pomocą wykresów na płaszczyźnie wymaga posługiwania się osią 

liczbową oraz układem współrzędnych na płaszczyźnie. 

 

Definicja 

Osią liczbową nazywamy parę (a, f) utworzoną z prostej a na której wyróŜniono pewien 

punkt O oraz funkcji f ze zbioru punktów prostej a w zbiór liczb rzeczywistych. Funkcję f 

określamy następująco: punktowi O przyporządkowujemy liczbę 0. Na jednej z półprostych 

o początku O kaŜdemu punktowi A przyporządkowujemy liczbę dodatnią, która jest odległo-

ś

cią tego punktu od punktu O (przy ustalonej jednostce miary). Na drugiej półprostej kaŜ-

demu punktowi A' symetrycznemu do punktu A względem punktu O przyporządkowujemy 

liczbę ujemną, która jest liczbą przeciwną do liczby przyporządkowanej punktowi A. 

 

Liczby przyporządkowane punktom prostej w wyŜej opisany sposób nazywamy współ-

rzędnymi tych punktów na danej osi liczbowej. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

Odniesienia do nauczania 

 

 

JuŜ w I klasie szkoły podstawowej moŜna (i powinno się) przygotowywać ucznia do 

zrozumienia pojęcia funkcji przez odpowiedni dobór ćwiczeń arytmetycznych (bez uŜywania 

słowa funkcja, relacja ani teŜ nieodzownych, zdawałoby się, symboli f, x, y itp.). Szczególnie 

wartościowe są zadania związane z konstruowaniem i uzupełnianiem tabelek funkcyjnych two-

rzonych na tle poznawanych działań arytmetycznych (np. a 

 a+2,  b 

15 – b). 

W nauce o liczbach w klasach początkowych waŜne miejsce zajmuje oś liczbowa. Naj-

pierw na niej dzieci umiejscawiają liczby naturalne. Uświadamiają sobie, Ŝe między nimi takŜe 

są inne liczby, będące długościami mierzonych przedmiotów (mówią, np. trochę więcej niŜ 2, 

nieco mniej niŜ 5). Stąd tylko krok do umieszczania na osi ułamków. W klasach wyŜszych szko-

ły podstawowej odkryją na niej liczby całkowite i wymierne, a w gimnazjum liczby niewymier-

ne. Oś liczbowa jest wygodnym środkiem uprzytomnienia dzieciom, Ŝe zbiór liczb jest nie-

zmiernie „bogaty” (jest ich tyle, ile punktów na prostej) a oni poszczególne rodzaje liczb stop-

niowo odkrywają badając ich własności. 

 

Literatura 

T. Sawicki, R. Reclik, J. Nowik, Matematyka, Wydawnictwo Nowik, Opole 1997; s. 61 - 

67. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

 

Ćwiczenia 

1.

 

Dane są zbiory A = { 1, 2, 3, 4, 5, 6}, B = { 3, 4, 5, 6, 7, 8}. Przedstaw za pomocą grafu 

strzałkowego oraz za pomocą tabelki relacje: 

a) {(2, 4), (1, 3),  (2, 5), (3, 5),  (4, 4), (6, 3),  (2, 7), (5, 8)},  

b) {(2, 4), (1, 3),  (3, 4), (4, 3),  (5, 7), (6, 8)},  

c) {(2, 4), (1, 4),  (3, 4), (4, 3),  (5, 4), (6, 3)},  

d) {(2, 4), (1, 3),  (3, 6), (4, 7),  (6, 8)},  

e) {(2, 3), (1, 4),  (3, 5), (4, ),  (5, 7), (6, 8)}. 

2. 

Rozstrzygnij, która z relacji z ćwiczenia 1 jest: 

a) funkcją ze zbioru A w zbiór B,  

b) funkcją ze zbioru A na zbiór B, 

c) odwzorowaniem wzajemnie jednoznacznym zbioru A na zbiór B.

 

3.

 

Dane są zbiory A = {a, b, c, d, e}, B = {

, &, ♣, , }. Określ na cztery róŜne spo-

soby funkcje ze zbioru A na zbiór B. Wyjaśnij związek tych funkcji z równolicznością 

zbiorów A i B. 

4.

 

Uzasadnij, Ŝe nie jest funkcją ze zbioru liczb całkowitych w zbiór liczb całkowitych 

przyporządkowanie liczbie a liczby b spełniającej warunek: 

a)  a

2

 + b

2

 = 100, 

b)   = b

2

 ,  

c) |+ 2| = |b |. 

5. 

RozwaŜ przyporządkowania liczbie  x 

 N liczby y 

 C określone warunkiem: 

a) 2x = y,                                       b) x = | y|, 

c) y = 4x – 1,                                 d) y = 4. 

Rozstrzygnij, które z tych przyporządkowań jest funkcją ze zbioru N w zbiór C. 

 

6. 

Określ trzy funkcje ze zbioru D w zbiór D, gdzie D jest zbiorem klocków logicznych Die-

nesa, przy czym jedna z nich powinna być funkcją w podzbiór D, druga funkcją róŜnowar-

tością, a trzecia stałą. 

 

7. 

Określ po dwie funkcje zadane tabelkami funkcyjnymi związane z: a) dodawaniem, b) o-

dejmowaniem, c) mnoŜeniem, d) dzieleniem.

 

8. 

Funkcję f zadano wzorem f(x) = 3x – 5. Wyznacz: 

a) f(3),  f(-2), f(a), f(a – 3) 

b) taki argument dla którego wartość wynosi:  4,  -3,  a, 

c)  f(a + b) – f(a) – f(b).

 

background image