S

S

z

z

k

k

o

o

ł

ł

a

a

 

 

P

P

o

o

d

d

s

s

t

t

a

a

w

w

o

o

w

w

a

a

 

 

n

n

r

r

 

 

3

3

2

2

 

 

 

 

w

w

 

 

O

O

l

l

s

s

z

z

t

t

y

y

n

n

i

i

e

e

 

 

 

 
 

 
 
 
 
 

              Opracowały: 

Barbara Kibitlewska – nauczyciel bibliotekarz 

                                                                   Grażyna Mazurek - socjoterapeuta 

 

 
 

Olsztyn 2005

 

 

                                                                                               2 

 

Spis treści 

 

 

Wstęp .................................................................................................... 3 

Charakterystyka programu .................................................................... 5 

Charakterystyka grupy świetlicowej ...................................................... 7 

Diagnoza problemów występujących w świetlicy szkolnej .................... 9 

Literatura ............................................................................................. 12 

Załączniki – Scenariusze..................................................................... 13 

 

 

                                                                                               3 

 

 

 
 
 
 
 
 

Wstęp 

 

Z  chwilą  rozpoczęcia  nauki  szkolnej  dziecko  wkracza  w  zupełnie 

nowy  etap  swojego  życia.  Spotyka  się  z  sytuacją  wymagającą  zmian  

w  dotychczasowym    sposobie  życia,  w  którym  dotąd  dominowała 

zabawa. Zmienia się podstawowa forma aktywności dziecka, którą staje 

się  nauka.  Jednocześnie  niemal  od  pierwszych  dni  nauki  działalność 

dziecka  podlega  ocenie.  Uczeń  przebywa  w  szkole  głównie  po  to,  

by  nabyć  wiedzę  przedmiotową  i  umiejętności  z  tą  wiedzą  związane. 

Współczesne  dzieci  bardziej  niż  kiedykolwiek  potrzebują  miłości, 

życzliwego  słowa  i  uśmiechu.  Udziela  im  się  pośpiech,  zdenerwowanie 

rodziców, ich lęki i obawy o przyszłość. 

Po  zajęciach  lekcyjnych  uczeń  ma  możliwość  korzystania  

ze  świetlicy    szkolnej.  Jest  ona  miejscem,  gdzie  spędza  on  sporą  ilość 

wolnego  czasu.  Często  właśnie  tutaj  mają  ujście  wszelkie  emocje 

nagromadzone w dziecku. 

Bardzo pomocne w rozwiązywaniu tego typu problemów może być 

wykorzystanie  biblioterapii.  Biblioterapia  jest  to  działanie  terapeutyczne 

opierające się o zastosowanie  materiałów czytelniczych, rozumiane jako 

środek  wspierający  proces  terapeutyczny,  które  jest  rodzajem 

psychicznego wsparcia, pomocy w rozwiązywaniu osobistych problemów 

danej osoby poprzez ukierunkowane czytanie

1

   

                                            

1

 Borecka I.: Biblioterapia w szkole. Poradnik dla nauczycieli. Legnica 1998 

Książka uczy cię zastanawiać się nad życiem  

i jego sprawami, prowadzi cię jakby za rękę przez 

wądolce i mielizny, żebyś nie błądził, ścieżki twoje 

prostuje, a przede wszystkim uczy cię radości życia. 

Gustaw Flaubert 

 

 

 

                                                                                               4 

 

Umiejętnie  dobrana  i  wykorzystana  literatura  dziecięca  może 

spełnić 

nieocenioną 

funkcję 

terapeutyczną 

w 

radzeniu 

sobie  

z nagromadzonymi emocjami.  

Warto wrócić do motywów „Kopciuszka” i innych postaci z literatury 

dziecięcej  ukierunkowując  ich  pozytywne  oddziaływanie  na  relacje 

między  dziećmi,  wyeliminować  zaburzenia  w  ich  zachowaniu  .  Taką  też 

rolę ma spełnić opracowany przez nas program biblioterapetyczny, który 

wspierać będzie proces socjoterapeutyczny.   

 

 

                                                                                               5 

 

Charakterystyka programu 

 

 

Program  zajęć  biblioterapeutycznych  opracowany  został  z  myślą  

o  dzieciach  uczęszczających  do  świetlicy  szkolnej,  stwarzających 

problemy 

wychowawcze. 

Ma 

on 

charakter 

psychoedukacyjny, 

uwzględnia  także  elementy  procesu  socjoterapeutycznego.  Szczególny 

nacisk  kładzie  na  kształtowanie  osobowości  ucznia  i  wsparcie  jego 

rozwoju.   

Program uwzględnia następujące etapy procesu biblioterapeutycznego: 

 

  samodzielne czytanie, słuchanie lub oglądanie odpowiednio 

dobranych środków (fragmenty tekstów, adaptacji filmowych), 

  identyfikacja z bohaterem lub bohaterami literackimi, przeżycia 

związane z utworem (emocjonalne wyciszenie dziecka), 

  element niezbędny – stan katharsis (oczyszczenia) który pojawia się 

w trakcie czytania lub po jego zakończeniu; czucie ulgi, odreagowanie 

psychiczne, odreagowanie agresji, 

  wgląd w samego siebie, wniknięcie w swoje problemy, 

  zmiana w zachowaniu lub postępowaniu młodego człowieka; nie musi 

to nastąpić od razu . 

 
 

Celem  głównym  programu  jest:  pomoc  uczniom,  którzy  z  różnych 

względów  potrzebują  psychicznego  wsparcia,  rzeczowej  informacji  

i  pomocy  w  rozwiązywaniu  ważnych  dla  nich  problemów  oraz 

zapobieganie  nieprawidłowej  adaptacji  dzieci  do  warunków  życia  

i  wymagań  otoczenia  poprzez  uczenie  ich  pozytywnego  patrzenia  

na siebie, swoje życie i otoczenie. 

 

 

 

 

                                                                                               6 

 

Cele szczegółowe: 

 

  kształtowanie umiejętności współżycia i współdziałania w grupie, 

  wdrożenie do przestrzegania obowiązujących norm i zasad 

wychowania, 

  rozwijanie umiejętności rozpoznawania, wyrażania i rozumienia uczuć 

własnych i cudzych, 

  wyrabianie umiejętności nawiązywania kontaktów interpersonalnych, 

° umiejętność komunikowania się, 
° wyrażanie  własnych  przekonań,  uczuć,  oraz  dostrzeganie  ich 

u innych osób, 

° akceptowanie odmienności, 
° umiejętność rozwiązywania sytuacji konfliktowych, panowania nad 

emocjami, 

  rozwijanie poczucia odpowiedzialności za podejmowane działania, 

  wprowadzenie dzieci w świat literatury, 

  zapoznanie z terapeutyczną funkcją tekstu literackiego, 

  umacnianie – poprzez literaturę - pozytywnych przeżyć: radości, 

humoru, miłości do ludzi i zwierząt 

 
 
 

 

 

                                                                                               7 

 

Charakterystyka grupy świetlicowej 

 

Świetlica,  to  miejsce,  do  którego  uczęszczają  uczniowie  przed  

i  po  lekcjach.  Celem  jej  działalności  zgodnie  z  zapisem  w  STATUCIE 

SZKOŁY  jest  zapewnienie  opieki  uczniom  przed  zajęciami  lekcyjnymi  

i  po  ich  zakończeniu,  a  także  stworzenie  warunków  do  wypoczynku, 

relaksu, odrobienia prac domowych i zjedzenia posiłku. 

W  świetlicy  funkcjonującej  przy  Szkole  Podstawowej  nr  32 

w Olsztynie  są  dwa  pomieszczenia:  jedno  większe  przystosowane  

do  charakteru  prowadzonych  zajęć.  Oprócz  stolików,  przy  których 

odbywają  się  zajęcia  plastyczne  oraz  zajęcia  z  wykorzystaniem  gier 

planszowych  i  układanek  są  tu  także  zabawki  do  zabaw  tematycznych, 

klocki a także sprzęt RTV. 

Drugie  niewielkie  pomieszczenie  jest  miejscem,  gdzie  dzieci  mają 

możliwość  zjedzenia  kanapek  i  wypicia  herbaty.  Są  tam  również  cztery 

komputery, 

wykorzystywane 

głównie 

do 

gier 

logicznych 

i zręcznościowych dostosowanych do wieku wychowanków świetlicy. 

Szkoła  pracuje  na  dwie  zmiany,  dlatego  też  zespół  świetlicowy 

tworzą dwie grupy: przedpołudniowa i popołudniowa. Każda z grup liczy 

od 30 do 35 osób. Są to dzieci z klas I-III. Najliczniejszą grupę stanowią 

uczniowie  klas  pierwszych,  gdyż  są  one  najmniej  samodzielne, 

najmniejszą uczniowie klas trzecich. 

Wychowankowie  świetlicy  pochodzą  z  różnych  środowisk.  Są  to 

grupy koedukacyjne (ostatnio z przewagą chłopców). 

Obecnie  do  świetlicy  szkolnej  uczęszcza  coraz  więcej  dzieci 

nadpobudliwych,  które  wykazują  nadaktywność  ruchową,  a  także  dzieci 

nieśmiałych, zagubionych, mających trudności adaptacyjne. 

Zajęcia  w  świetlicy  szkolnej  prowadzone  są  pod  kątem  potrzeb  

i zainteresowań dzieci. Coraz mniejszą popularnością cieszą się zajęcia 

 

 

                                                                                               8 

 

czytelnicze,  które  mogą  oddziaływać  terapeutycznie  na  dzieci  

z opisanymi problemami.    

 

 

                                                                                               9 

 

Diagnoza problemów występujących w świetlicy szkolnej 

 

 

Diagnoza  to  pierwszy  etap  postępowania  terapeutycznego.  

Jej  głównym  celem  jest  wyodrębnienie  sytuacji  i  problemów,  które 

występują  w  danej  grupie.  W  grupie  świetlicowej  występuje  wiele 

problemów,  które  nie  zawsze  ujawniają  się  przy  pierwszych  kontaktach 

ze  świetlicą.  Sytuacja  psychospołeczna  dziecka  przekraczającego  próg 

świetlicy  jest  dość  złożona,  zwłaszcza,  że  są  to  dzieci  w  wieku  od  7  do 

9 lat.  Większość  dnia  spędzają  one  w  szkole.  Świetlica  zastępuje  im 

opiekę  rodziców  przed  lub  po  lekcjach.  Ich  oczekiwania  często  bywają 

rozczarowaniem.  Znajdują  się  w  grupie,  w  której  obowiązują  normy 

czasami  odbiegające  od  zasad  przyjętych  w  domu  rodzinnym.  

Nie wszystkie dzieci są w stanie sprostać i podporządkować się ogólnie 

przyjętym  normom.  Własna  obserwacja,  rozmowy  z  wychowawcami  

i  rodzicami  pozwoliły  mi  na  wytypowanie  problemów  pojawiających  się  

w  świetlicy  szkolnej,  ich  ignorowanie  może  doprowadzić  do  poważnych 

trudności wychowawczych, a nawet do nieprzystosowania społecznego. 

 

Problemy obserwowane u dzieci uczęszczających do świetlicy: 

 

1. 

Nieśmiałość

 

 

Jest  to  złożona  przypadłość,  która  pociąga  za  sobą  całą  gamę 

skutków  –  od  lekkiego  uczucia  skrępowania,  nieuzasadnionego  lęku 

przed  ludźmi  aż  do  skrajnej  nerwicy.  Nieśmiałość  jest  obroną  przed 

negatywną samooceną lub negatywną oceną ze strony innych. Może być 

ona  chwilowa(przeżywana  w  niektórych  sytuacjach),  przejściowa 

(związana  z  dynamiką  rozwoju  psychicznego  i  trwała  (charakteryzująca 

pewnych ludzi przez całe życiu 

 

 

 

 

                                                                                               10 

 

2. 

Odrzucenie lub izolacja.

 

 

Jednym z ważnych czynników rozwoju dziecka jest jego związek z grupą 

i  poczucie  przynależności  do  niego.  Grupa  stwarza  mu  poczucie 

bezpieczeństwa,  zwłaszcza,  gdy  dość  długo  przebywa  w  niej 

i w pewnym  sensie  zastępuje  mu  ona  dom  rodzinny  (tak  jest 

w przypadku  grupy  świetlicowej).  Odrzucenie  lub  izolacja  dziecka 

powoduje silne zachwianie jego potrzeby bezpieczeństwa. 

 

3.  Zachowania agresywne 
 

Coraz częściej obserwowanym zjawiskiem wśród dzieci uczęszczających 

do świetlicy jest agresja. Agresywne zachowania dzieci widoczne są już 

od  najmłodszych  lat.  Kwalifikuje  się  je  jako  najbardziej przeszkadzające 

postępowanie,  na  które  najtrudniej  wywrzeć  jakikolwiek  wpływ. 

Umiejętności,  jakie  dzieci  muszą  nabyć,  aby  panować  nad  swoimi 

agresywnymi 

impulsami 

oraz 

nawiązywać 

oraz 

utrzymywać 

zadowalające  kontakty  z  rówieśnikami  powinny  być  ćwiczone.  

W  momencie  ujawnienia  się  agresji  należy  przekazać  dzieciom 

umiejętność  i  gotowość  do  praktykowanie  konstruktywnego,  zgodnego, 

ustępliwego  zachowania,  które  ma  na  celu  przezwyciężenie  konfliktów. 

Świadome  ukierunkowanie  przezwyciężania  pedagogicznymi  środkami 

agresji i wybuchów złości jest bardzo ważne. „Wściekłość”, czy złość jest 

stanem  wysokiego  wewnętrznego  napięcia,  które  nie  zawsze  będzie 

występować  i  nie  wolno  go  tłumić,  bo  może  się  ujawnić  w  najmniej 

odpowiednim momencie i doprowadzić nawet do fizycznego krzywdzenia 

rówieśników. 

Wyżej  zdiagnozowane  problemy  ujawniające  się  w  świetlicy  mogą 

być  spowodowane  dziecięcymi  przeżyciami,  w  domu,  w  szkole,  

na  podwórku.  Warto  więc  im  się  przyjrzeć  bliżej  i  poszukać 

 

 

                                                                                               11 

 

analogicznych  sytuacji  w  literaturze  dziecięcej.  Często  opisane  tam 

sposoby  radzenia  sobie  bohaterów  z  kłopotami  mogą  stanowić 

podpowiedź  dla  dziecka,  jak  sobie  poradzić  w  życiu  z  własnymi 

problemami. Jest to właśnie celem biblioterapii. 

Zajęcia  będą  prowadzone  według  wcześniej  opracowanych 

scenariuszy.  W  doborze  literatury  dziecięcej,  gier  i  zabaw  kierowałyśmy 

się potrzebami dzieci oraz ich problemami. Będziemy również brały pod 

uwagę  informacje  zwrotne  uzyskiwane  od  dzieci  po  zajęciach 

(tzw. rundka).  W  miarę  rozwoju  sytuacji  w  grupie  modyfikowane  mogą 

być wcześniej zaplanowane scenariusze. 

 

 

 

                                                                                               12 

 

Literatura 

 

1.  Bąk Jolanta, Wiewióra-Pyka Elżbieta, Bajkowe spotkania. Program 

zajęć wychowawczo-profilaktycznych dla uczniów szkoły 

podstawowej, Kraków 2003. 

2.  Borecka Irena, Biblioterapia w szkole. Poradnik dla nauczycieli, 

Legnica 1998. 

3.  Borecka Irena, Biblioterapia w edukacji czytelniczej i medialnej 

w szkole podstawowej i gimnazjum. Materiały dydaktyczne dla 

nauczycieli i bibliotekarzy, Wałbrzych 2002. 

4.  Kruszewski Tadeusz, O roli książki w terapii, „Świat Problemów” 

2000 nr 5 

5.  Molicka Maria, Bajkoterapia. O lękach dzieci i nowej metodzie 

terapii, Poznań 2002. 

6.  Nitsch Cornelia, Bajki pomagają dzieciom. Opowieści, które 

uzdrawiają, pocieszają i dodają odwagi, Warszawa 2001. 

7.  Portmann Rosemarie, Gry i zabawy kształtujące pewność siebie, 

Kielce 2001 

 

 

                                                                                               13 

 

Załączniki – Scenariusze 

 

Miejsce zajęć to świetlica szkolna.  

Przewidywana liczebność grupy to od 15 do 18 osób. 

Zajęcia odbywać się będą raz w tygodniu przez 45 minut. Zakładamy 

przeprowadzenie 12 zajęć. 

Planowana problematyka zajęć to: 

 

1.  Wzmacnianie poczucia własnej wartości. 

2.  Poczucie przynależności do grupy. 

3.  Kontrolowanie własnej złości i agresji. 

 

 

                                                                                               14 

 

Temat 1:  

Z

Z

A

A

J

J

Ę

Ę

C

C

I

I

A

A

 

 

W

W

P

P

R

R

O

O

W

W

A

A

D

D

Z

Z

A

A

J

J

Ą

Ą

C

C

E

E

 

 

 

Cele: 

−  integracja grupy 
−  uświadomienie dzieciom konieczności przestrzegania zasad 

 i norm 

−  wyzwalanie uczucia zadowolenia i radości 

 

Tok zajęć: 

 

1.  Rozmowa wstępna dotycząca zajęć (wyjaśnienie, na czym będą 

one polegały) 

2.  Autoprezentacja – osoby prowadzące przedstawiają się. 

3.  Przedstawienie się uczestników zajęć - można zaproponować, aby 

przedstawiając swoje imię dziecko nawiązało do postaci literackiej 

np. „Jestem Alicja, jak Alicja z krainy czarów” 

4.  Zabawa „Zwierzęta” – dzieci podają nazwę ulubionego zwierzątka, 

rozbiegają się po sali i naśladują je. 

5.  „Kaczka Dziwaczka” – odtworzenie piosenki wg wiersza Jana 

Brzechwy. 

6.  Po wysłuchaniu piosenki dyskusja uczestników na temat, „Co by 

się działo, gdybyśmy nie przestrzegali przyjętych norm i zasad?” 

7.  Ustalenie kontraktu zajęć – każdy z uczestników przykleja na 

tablicy karteczkę z proponowanymi zasadami, które powinny 

obowiązywać na zajęciach. Wspólne omówienie i zebranie 

zaproponowanych zasad. 

8.  Zabawa w rytmie piosenki „Kaczka Dziwaczka” 

9.  Podsumowanie zajęć – „rundka” 

10.  Pożegnanie własnym ustalonym okrzykiem lub piosenką. 

 

 

                                                                                               15 

 

Temat 2:  

C

C

O

O

 

 

W

W

 

 

N

N

A

A

S

S

 

 

S

S

I

I

E

E

D

D

Z

Z

I

I

?

?

 

 

 

Cele: 

−  uświadomienie dzieciom, że każdy z nas posiada cechy 

pozytywne i negatywne, 

−  utożsamianie się z postacią Mateusza, szukani wspólnych cech, 
−  rozwijanie poczucia własnej wartości 

 

Tok zajęć: 

 

1.  Wprowadzenie w tematykę zajęć. Prowadzący nagranie z muzyką 

poważną, dzieci leżą wygodnie na dywanie 

2.  Prowadzący zapoznaje dzieci z treścią bajki terapeutycznej Virginii 

Walters pt. „Wspaniały potwór Mateusza”, zadając pytania do 

tekstu. 

3.  Zabawa w „Potworki. Prowadzący włącza muzykę grozy np. 

Bacha, dzieci chodzą po sali w rytm muzyki, jedna wyznaczona 

osoba pokazuje, jakim może być potworkiem, wszyscy ją 

naśladują.  

Na przerwę w muzyce – zmiana „potworka”. 

4.  Jaki „potworek„ w nas siedzi? Rysowanie lub malowanie farbami 

potworka. 

5.  Dzieci wymieniają się swoimi pracami i omawiają trzymaną właśnie 

pracę. 

6.  Rundka podsumowująca – dzieci odpowiadają na pytanie, czy 

mają swojego potworka podobnie jak bohater bajki. 

7.  Pożegnalny okrzyk. 

 

 

 

 

                                                                                               16 

 

Temat 3:  

W

W

 

 

J

J

A

A

K

K

I

I

 

 

S

S

P

P

O

O

S

S

Ó

Ó

B

B

 

 

W

W

Y

Y

Ł

Ł

A

A

D

D

O

O

W

W

U

U

J

J

E

E

M

M

Y

Y

 

 

Z

Z

Ł

Ł

O

O

Ś

Ś

Ć

Ć

?

?

 

 

 

 

Cele: 

−  ukazywanie uczestnikom możliwości radzenia sobie w trudnych 

sytuacjach, 

−  rozwijanie poprawnych relacji w grupie, 
−  integracja grupy 

 

Przebieg zajęć: 

 

1.  Wprowadzenie – „rundka”. Prowadzący nawiązuje do sytuacji 

związanej z agresywnym zachowaniem, opowiada o tym, co się 

zdarzyło, chętne dzieci wypowiadają się na ten temat. 

2.  Wysłuchanie  fragmentu znanej piosenki hip-hopowej z tekstem nie 

zawierającym wulgaryzmów (wspólna zabawa przy tej piosence) 

3.  Przeczytanie opowiadania Małgorzaty Musierowicz pt. „Bijacz” 

(Dzieci siedzą w kręgu). 

4.  Omówienie zachowania tytułowego bohatera, szukanie analogii 

w życiu codziennym. 

5.  Przygotowanie w grupach krótkich inscenizacji w oparciu o jedną 

scenkę z opowiadania. Przedstawienie scenek przez poszczególne 

grupy. 

6.  Podsumowanie – „rundka” Uczestnicy siedząc w kręgu kolejno 

kończą zdanie: „Nie chcę być bijaczem, ponieważ...” 

7.  Pożegnalny okrzyk. 

 

 

                                                                                               17 

 

Temat 4:  

C

C

Z

Z

A

A

S

S

E

E

M

M

 

 

C

C

Z

Z

U

U

J

J

Ę

Ę

 

 

S

S

I

I

Ę

Ę

 

 

S

S

A

A

M

M

O

O

T

T

N

N

Y

Y

 

 

Cele: 

−  stwarzanie sytuacji wzmacniających poczucie bezpieczeństwa 

i akceptacji, 

−  ukazywanie pozytywnych cech osobowości, 
−  integracja z grupą, 

 

Przebieg zajęć: 

 

1.  Wprowadzenie 

Wysłuchanie muzyki – motywu przewodniego z bajki Kopciuszek.  

Dzieci  z zamkniętymi oczami słuchają nagrania, wykonują 

głębokie wdechy i wydechy. 

2.  Prowadzący czyta bajkę o Kopciuszku, urywa przed jej 

zakończeniem i prosi uczestników zajęć o dokończenie. 

3.  Podział na grupy. Dzieci w grupach wykonują ilustrację do baśni. 

4.  Omówienie prac, nawiązanie do sensu baśni. Wyszukanie 

w innych baśniach postaci, które były tak osamotnione jak 

Kopciuszek. 

5.  Zabawa w „Bal w pałacu” przy muzyce – podskoki, kołysanie, 

węże, kółko itp... 

6.  Podsumowanie zajęć – „rundka” 

 

 

                                                                                               18 

 

 

Virginia Walter’s - Wspaniały Potwór Mateusza 

(Maxwell's Magnificent Monster ) 

 

 

    Mateusz  miał  Wspaniałego  Potwora.  Potwór  pojawiał 
się zawsze wtedy, gdy chciał tego Mateusz. Jeżeli Mateusz 
nie  dostawał  tego  czego  chciał,  lub  dostawał  to  czego  nie 
chciał... 
    Jeżeli  przyjaciele  Mateusza  nie  chcieli  się  bawić  z  nim, 
lub nie chcieli grać we właściwe gry ... 
    Jeżeli rodzice Mateusza mówili mu, co ma robić … 

Wtedy  Wspaniały  Potwór  Mateusza  wychodził  na 

zewnątrz.  Mateusz  wypuszczał  swojego  Wspaniałego 
Potwora poprzez myślenie: 

 

−  To straszne, że nie mogę tego, co chcę 
−  Nie mogę tego znieść, kiedy rzeczy nie idą po mojej 

myśli 

−  Inni ludzie powinni robić to, co chcę 
−  Moi  przyjaciele  są  wstrętni,  kiedy  nie  bawią  się  ze 

mną. Oni powinni być ukarani 
    Potwór  Mateusza  był  naprawdę  przerażający.  Miał 
czerwoną, warczącą twarz, z dużymi ostrymi zębami. Głos 
grzmiący  i  wrzeszczący.  Tupał  i  kopał  nogami.  Potwór 
Mateusza ranił każdego, kogo zobaczył. 
   Rodzice  Mateusza  byli  bardzo  źli  na  Potwora,  ponieważ 
był  on  bardzo  głośny  i  nieposłuszny.  Uważali,  że  Mateusz 
powinien  kontrolować  go  lepiej  i  karali  go  za  każdym 
razem, gdy pozwalał Potworowi wyjść. 
    Przyjaciele Mateusza bali się  Potwora i  uciekali, gdy  się 
pojawiał. 
    Nauczyciele  Mateusza  byli  smutni  i  zaniepokojeni,  gdy 
Potwór wychodził na zewnątrz w szkole.  
„To  bardzo  źle,  że  Mateusz  pozwalał  tak  hałasować 
Potworowi  przez  cały  czas  –  myśleli  -  On  byłby  bardziej 
dającym się lubić chłopcem gdyby nie to.” 
Myśleli  także  –  „Trudno  nam  uczyć  w  klasie,  w  której  jest 
Potwór.” 
Kazali  mu  zostawać  w  szkole  po  lekcjach  zawsze  wtedy, 
gdy zabierał Potwora do klasy. 
    Mateusz zaczynał być zmęczony obecnością Potwora. 

−  Nie  spełniasz  prawidłowo  swojego  zadania,  gdy 

jesteś  na  zewnątrz.  Nie  pomagasz  mi  dostać  tego,  czego 
chcę I nie jesteś potem już tak wspaniały. 

−  To nie moja wina -  powiedział Potwór - Tylko twoja. 

Za  każdym  razem  gdy  mówisz  sobie  te  magiczne  słowa 
...Jest okropnie! ...Nie mogę tego znieść! ...Muszę postawić 

 
 
 

 
Jak sądzisz, co myślał 
Mateusz, aby umożliwić 
swojemu Wspaniałemu 
Potworowi wyjście na 
zewnątrz? 

 
 
 
 
 
 
 
Czy możesz zgadnąć, jak 
czuł się Mateusz, gdy jego 
Potwór wychodził na 
zewnątrz?  

 
Czy wiesz, co myśleli o 
potworze rodzice 
Mateusza?  
 
A co myśleli na ten temat 
przyjaciele i nauczyciele 
Mateusza? 
 
 
 
 
 
 
 
Jak myślisz, co odczuwał 
Mateusz w związku ze 
swoim potworem, kiedy 
jego rodzice karali go, 
przyjaciele uciekali od 
niego, a nauczyciele kazali 
mu zostawać po lekcjach? 

 

 

                                                                                               19 

 

na swoim! - wtedy ja się pojawia - to schemat ... 

−  Dobrze  -  powiedział  Mateusz  -  to  znaczy,  że  jeżeli 

nie  powiem  tych  magicznych  słów,  to  nie  wyjdę  na 
zewnątrz? 

−  No  prawie  -  powiedział  Potwór  -  To  nie  jest  całkiem 

proste.  Lepiej  było  by  gdybyś  zmienił  swoje  myślenie,  niż 
tylko słowa... i zastosował to w praktyce. 

−  Dlaczego 

mi 

to 

mówisz? 

Zapytał 

Mateusz 

podejrzliwie 

−  Ponieważ  zmęczyłem  się  już  tym  wiecznym 

wychodzeniem  na  zewnątrz.  Mówisz  magiczne  słowa  cały 
czas,  a  ja  wciąż  muszę  przychodzić  i  wychodzić.  To  takie 
wyczerpujące.  Chciałbym  mieć  trochę  wakacji  i  poleżeć 
gdzieś na plaży. 

−  Och! - powiedział Mateusz - Dobrze. Wypraktykuję to 

inne myślenie i zobaczę jak ono działa. 
    Więc  kiedy  rzeczy  nie  idą  pomyśli  Mateusza,  wtedy 

ciężko  pracuje  nad  zmianą  magicznych  słów  i  myślenia, 

aby wszystko układało się dobrze. 

On zmienił „to okropne” na” to bardzo źle” 
On zmienił „nie mogę tego znieść” na „ja nie lubię tego, 
ale mogę to znieść”, 
On  zmienił  „nie  mogę  dostać  tego,  kiedy  chcę”  na  „ja 
wolałbym mieć to kiedy chcę, ale nie muszę tego mieć 
od zaraz” 
a także to ”moi przyjaciele są strasznymi, złymi ludźmi, 
bo nie dają mi tego, co chciał, powinni być ukarani” na 
„nie zawsze podoba mi się ich zachowanie, ale są tylko 
ludźmi  i  mogą  mieć  swoje  złe  zachowania  i  mimo  to 
mogą być wciąż dobrymi przyjaciółmi”  
     Potwór Mateusza przychodził coraz rzadziej i rzadziej. 
    Rodzice Mateusza rzadziej się na niego złościli i rzadziej 
też go karali. 
    Przyjaciele  Mateusza  nigdy  więcej  się  go  nie  bal  i 
częściej bawili się z nim. 
    Nauczyciele  Mateusza  byli  bardziej  szczęśliwi,  mniej 
zaniepokojeni i nie kazali mu już zostawać po lekcjach.  

−  Czuję  się  teraz  coraz  mniej  szalony,  a  dostaję 

więcej z tego, co chcę - powiedział Mateusz. 
Jestem  bardziej  zadowolony  i  nauczyłem  się  jak 
powstrzymywać 

Potwora 

przed 

wychodzeniem 

na 

zewnątrz.  

     Mateusz  kontynuował  w  praktyce  to  inne  myślenie. 

Potwór rzadziej wychodził na zewnątrz. A kiedy wychodził, 

był już mniej straszny niż poprzednio. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jak sądzisz, w jaki sposób 
Mateusz zmienił magiczne 
słowa i myślenie, aby mu 
pomogły? 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Czy także masz swojego 
Wspaniałego Potwora?