MORZE BERINGA - PREZENTACJA

MORZE

BERINGA

Ewelina Litra

Paulina Markowska

Ewa Rudnicka

NAZWA MORZA

GENEZA, POŁOŻENIE,

GRANICE, ODKRYCIA

GEOGRAFICZNE

Z inicjatywy cara Piotra I podjęto w

latach 1728-1743 na wodach północno-

wschodniej Syberii Ekspedycje na

których czele stał kapitan komandor

Vitus Bering. Podczas ich trwania

odkryto wiele wysp i dokonano ich

opisów oraz opisów wybrzeży Azji jak i

Ameryki. Podczas wyprawy 8.12.1741

Bering zmarł na jednej z wysp, którą

nazwano jego nazwiskiem.

Ekspedycje Beringa

Morze Beringa to północno-wschodnia część

Oceanu Spokojnego, którego granice wyznacza

Półwysep Czukocki, Kamczatka, archipelag

Wysp Komandorskich (Azja), Aleuty, Półwysep

Alaska (Ameryka Północna) i Cieśnina Beringa.

Odkrycia geograficzne

•

1648 Odkrycie Cieśniny Beringa - S. Dieżniew

•

1728 Ponowne odkrycie Cieśniny Beringa - V. Bering
i A. Czirikow,

•

1728 Odkrycie wyspy św. Diomedego( obecnie
wyspa Ratmanowa)

•

1732 Pierwszy widok na wybrzeże Alaski z wyspy

•

1732 Pierwszy widok na wybrzeże Alaski z wyspy
Ratmanowa - Fiedorow i Gwozdiew

•

1734–43 Badania Syberii przez Drugą Ekspedycję
Kamczacką - V. Bering, A. Czirikow, Ch. i D.
Łaptiewowie, S. Czeluskin, G. Steller

•

1741 Odkrycie południowych wybrzeży Alaski,
Aleutów i Archipelagu Aleksandra - V. Bering i A.
Czirikow

KROWA MORSKA
STELLERA

Morski ssak roślinożerny.
Długość około 8 metrów,
waga 8 ton. Żyła w Morzu
Beringa, między dwoma

Beringa, między dwoma
wyspami. Odkryta przez
jedną z ekspedycji w 1741
roku. Polowano na nią dla
mięsa, tłuszczu i skóry.
Gatunek ten wymarł w
1768 roku.

CECHY

MORFOMETRYCZNE

AKWENU

POWIERZCHNIA – 2304 m

GŁĘBOKOŚC MAKSYMALNA – 5139 m

GŁĘBOKOŚC ŚREDNIA – 1760 m

GŁĘBOKOŚC WZGLĘDNA – 3 m

OBIĘTOŚC – 4615500 km

DŁUGOŚC LINII BRZEGOWEJ – 10750 km

Głębokość

maksymalna

CECHY KLIMATU

Morze Beringa leży w regionie
polarnych wód kontynentalnych:
temp. zimowa – ok. -1°C
roczne wahania temp. wody – do 7°C
roczne wahania temp. powietrza –

roczne wahania temp. powietrza –
ok. 10°C
średnie zasolenie – do 28‰
bilans parowania, opadu i dopływu
wód rzecznych – P i H > E

St Paul Island, USA

(57-10N, 170-13W, 19 m n.p.m.)

Miesięczna śr. min. i max.
Temp. w ciągu dnia. °C/°F

Opad atmosferyczny.
mm/inch

Liczba dni z opadami >= 1
mm

Temperatura

Wilgotność powietrza

Układy baryczne

Stosunki wiatrowe

LATO

ZIMA

CYRKULACJA

WÓD

Wiatrowe prądy

powierzchniowe na Morzu

Beringa należą do konwergencji

arktycznej. W jej obrębie

występuje prąd wschodni

Morza Beringa lub wschodni

Kamczatki (ochłodzone wody

prądu północnopacyficznego).

Powierzchniowa latem

Powierzchniowa zimą

ZJAWISKA

LODOWE

Wtorek, 24 czerwiec 2008

Zjawiska lodowe (kry i góry

lodowe) występują gł. na

południu, średnio do 61–64°S w

zimie i ok. 70°S w lecie, góry

lodowe w końcu lata docierają

do 46–48°S.

Dryf lodów zimą

TYPY WYBRZEŻY

BRZEG

ABRAZYJNO

ABRAZYJNO--

ALUWIALNY

WYRÓWNANY

ABRAZYJNY

WYRÓWNANY

ABRAZYJNY

WTÓRNY

BRZEG

FIORDOWY

ABRAZYJNO

ABRAZYJNO--

AKUMULACYJNY

ZATOKOWY

AKUMULACYJNY

Typy wybrzeży

STRUKTURY DNA

AKWENU

ELEMENT GEOMORFOLOGICZNY

Udział
procentowy %

Powierzchnia w
km

Płaszczyzny z drobnymi nierównościami

48,51

1283125

Skłon silnie rozczłonkowany

10,42

275625

Równiny faliste

9,74

257500

Skłon falisty

2,03

53750

Skłon falisty

2,03

53750

Grzbiet silnie rozczłonkowany

2,34

61875

Równiny z małymi nierównościami i
rozczłonkowaniami

1,13

30000

Równina płaska

20,11

531875

Skłon słabo rozczłonkowany

5,72

151250

INNE WAŻNE

INFORMACJE O

AKWENIE

Środowisko wodne

Badacze z Państwowej Administracji Oceanów i Atmosfery USA
próbują ustalić przyczynę niepokojących zdarzeń w Morzu
Beringa, które zawsze dostarczało prawie połowę ryb i
mięczaków łowionych przez USA, lecz ostry wzrost temperatury
wody w sezonie letnim (prawdopodobnie) wywołał załamanie
łańcucha pokarmowego i wpłynął także na inne rejony
Północnego Pacyfiku. W 1997 r. wzrost temperatury wody o 3-

Północnego Pacyfiku. W 1997 r. wzrost temperatury wody o 3-
4°C (ogromny jak dla oceanu) zaznaczył się wymieraniem
ptaków morskich, wykwitami rzadkich glonów, małą ilością
łososia powracającego na tarło i zmienionymi prądami
oceanicznymi.

Bill Peterson, oceanograf w Państwowej Służbie Rybołówstwa
Morskiego USA twierdzi, że złe warunki pokarmowe w Morzu
Beringa mogły opóźnić wędrówkę szarych waleni wzdłuż
wybrzeża Oregonu.

Zasoby biologiczne

W Arktyce w wyniku deglacjacji na morzu
odkrywają się obszary niedostępne
dotychczas dla rybołówstwa i jego odmian,
eksploatacji zasobów żywych, połowów
krabów, krewetek, glonów, kalmarów.
Przewiduje się migracje morskich krabów,

Przewiduje się migracje morskich krabów,
głowonogów, ryb szczególnie w rejonie
morza Beringa, Morza Ochockiego i
wybrzeży Alaski, co będzie miało ogromny
wpływ na rybołówstwo w tych wysoce
produktywnych obszarach łowisk Rosji i
USA.

Bogactwa mineralne

ZŁOŻA ZŁOTA

Zanieczyszczenia

ROPĄ NAFTOWĄ

LĄDOWE

Szlaki morskie

Northwest passage

Połowy ryb

ROSJA: 25,0

ROSJA: 25,0
–

– 50,0 KG/1

50,0 KG/1

MIESZK.

USA: 10,0

USA: 10,0 –

–

25,0 KG/1

25,0 KG/1
MESZK.

MESZK.

Polska na morzu Beringa

W połowie lat siedemdziesiątych polskie statki zawędrowały na Morzu
Beringa. Stamtąd pochodziły pierwsze polskie mintaje. Polacy wcisnęli się w
enklawę pomiędzy rosyjską i amerykańską strefą ekonomiczną.

Początkowo Amerykanie kupowali ryby z polskich statków, wkrótce jednak
rozbudowali własną flotę przemysłową. Do enklawy oprócz Polaków
wepchnęli się Japończycy, Chińczycy i Koreańczycy. W 1989 roku
międzynarodowe towarzystwo wyłowiło z niej 1.4 mln ton ryb, głównie
mintaja, którym Rosjanie początkowo pogardzali. Gdy jednak okazało się, że
można nim handlować, podnieśli wraz z Amerykanami larum, że na tym

można nim handlować, podnieśli wraz z Amerykanami larum, że na tym
akwenie grozi mu wyczerpanie. W 1991 roku, gdy na skutek nie tylko
przełowienia, ale również zmian klimatycznych, ławica mintaja na Morzu
Beringa wyraźnie stopniała, wszystkie zainteresowane strony zgodziły się na
dwuletnie moratorium połowowe. Z łowisk na Morzu Beringa pochodziło 70%
połowów polskiej floty dalekomorskiej.

Polskie przedsiębiorstwa połowowe nie miały wielkiego pola manewru,
ponieważ moratorium na połów mintaja na Morzu Beringa, wymuszone
wcześniej przez wspólne działania Stanów Zjednoczonych i Rosji, zostało
przedłużone. USA ogłosiły wody tego morza strefą swoich interesów
narodowych.

GALERIA

Śnieżyca cesarska (Anser canagicus) zwana też gęsią

cesarską, w naturze zasiedlająca brzegi potoków i trawiaste

tundry północno-wschodniej Azji i zachodnich wybrzeży

Morza Beringa.

Statki rybackie

Wyspa Beringa – zdjęcie satelitarne

Cieśnina Beringa – zdjęcie satelitarne

Vitus Bering

ŹRÓDŁA

http://encyklopedia.pwn.pl/
http://www.zb.eco.pl/
http://pl.allmetsat.com/
http://ocean.wsm.gdynia.pl/
http://nwpass.qnt.pl/
http://images.google.pl/
http://www.studentnews.pl/

Atlas geograficzny, wyd. Demart,

2003, Warszawa

http://www.studentnews.pl/
http://ocean.wsm.gdynia.pl/
http://history.sandiego.edu/
http://pl.wikipedia.org/
http://wyprawy.onet.pl/

Dzi

kujemy za uwag