background image

 

 Ćwiczenie 2 

 

Badanie wydajności cieplnej nagrzewnicy centrali klimatyzacyjnej CTA-4. 

 

Wykaz oznaczeń: 

1

p

t

 

-  temperatura  wg  termometru  suchego  powietrza  dopływającego  do 

nagrzewnicy (zewnętrznego) [

o

C,K], 

2

p

t

 

-  temperatura wg termometru suchego powietrza za nagrzewnicą [

o

C,K], 

1

w

t

 

-  temperatura wody zasilającej nagrzewnicę [

o

C,K], 

2

w

t

 

-  temperatura wody powrotnej (za nagrzewnicą) do sieci cieplnej [

o

C,K], 

w

V

 

-  objętościowe natężenie przepływu wody grzejnej [l/h], 

w

M

 

-  masowe natężenie przepływu wody grzejnej [kg/s], 

p

V

 

-  objętościowe natężenie przepływu powietrza [m

3

/s], 

p

M

 

-  masowe natężenie przepływu powietrza [kg/s], 

p

F

 

-  powierzchnia wymiany ciepła od strony powietrza (ożebrowana) [m

2

], 

-  moc cieplna nagrzewnicy [W], 

-  współczynnik przenikania ciepła [W/m

2

K]. 

 

2.1.   Cel ćwiczenia. 

Celem  ćwiczenia  jest  przedstawienie  metod  określania  wydajności  cieplnej 

przeponowej  nagrzewnicy  wstępnej  centrali  klimatyzacyjnej  CTA-4.  Nagrzewnica  jest 

jednym  z  bloków  kompleksowej  centrali  do  uzdatniania  powietrza  do  klimatyzacji 

pomieszczeń.  Zadanie  takie  dotyczyć  może  badań  laboratoryjnych,  jak  i  sprawdzających  na 

przemysłowym obiekcie w czasie pomiarów odbiorczych instalacji klimatyzacyjnych. 

 

2.2.   Opis budowy stanowiska. 

Obiekt  badań  jest  przeponowa  nagrzewnica  powietrza  zasilana  wodą  sieciową.  Blok 

nagrzewnicy  posiada  wymiary  gabarytowe;  1,02  x  0,6  x  0,75  m.  Zbudowano  ją  z  rur 

ożebrowanych  umieszczonych  w  ramce  o  wymiarach  wewnętrznych  0,782  x  0,375  m. 

Podstawowe  parametry  geometryczne  nagrzewnicy  podano  w  ćwiczeniu  1.  Powierzchnia 

background image

 

wymiany  ciepła  od  strony  powietrza  (ożebrowana)  wynosi 

p

F

  =  1,304 

2

m

.  Widok 

nagrzewnicy wstępnej od strony dopływu powietrza przedstawia rysunek 2.1. 

3,5

35,5

18,5

780

425

600

1020

Rys. 2.1.   Nagrzewnica wstępna (wymiary w mm).

 

 

Schemat  budowy  stanowiska  do  badań  nagrzewnicy  przedstawiono  na  rysunku  2.2. 

Blok nagrzewnicy N-I jest integralną częścią centrali klimatyzacyjnej. Do badań nagrzewnicę 

i  całą  centralę  wyposażono  w  układy  pomiarowe.  Od  strony  powietrza  zabudowano 

przepustnicę  powietrza  PR-2,  PR-3  i  PR-4,  które  pozwalają  nastawić  dowolny  strumień 

powietrza ogrzewanego. Na przewodach wentylacyjnych wyznaczono płaszczyzny PP-I oraz 

PP-III  pozwalające  na  określenie  ilości  powietrza  przepływającego  przez  nagrzewnicę. 

Dodatkowo  na  przewodzie  powietrza  zewnętrznego  i  w  centrali,  za  blokiem  nagrzewnicy 

zamontowano  psychrometryczne  układy  pomiarowe  pozwalające  na  pomiar  temperatury 

powietrza  według  termometru  suchego  i  mokrego;  przed  nagrzewnicą  –  czujnik  CP-1  i  za 

nagrzewnicą  –  czujnik  CP-2.  Budowę  i  zasadę  działania  tych  czujników  opisano  w  [1] 

ćwiczenie nr 4. 

background image

 

CP-1

Z

CZ-2

PP-I

PR-3

do rozdzielacza

Ctw

2

e

L

e

e

ZR

e

W

e

Ctw1

z rozdzielacza

e

PR-2

KR

e

e

BF

e

e

Z

CH-I

N-I

K

CP-2

BW

OD

KZ

PP-III

PR-4

WY

e

e

e

e

Wy-1

Tab

Rys. 2.2.   Schemat stanowiska do badania nagrzewnicy powietrza. 

Objaśnienia oznaczeń na rys. 2.2. 

KR – komora rozdziału powietrza centrali, 

BF – blok filtracji, 

N-I – badana nagrzewnica powietrza,  

BW – blok wentylatorowy, 

PR-2, PR-3 i PR-4 – przepustnice regulacyjne, 

CZ-2 – czerpnia powietrza zewnętrznego, 

PP-I, PP-III – płaszczyzny sondowania wydatku powietrza, 

CP-1, CP-2 – czujniki psychrometryczne do pomiarów temperatury 

1

p

t

 oraz 

2

p

t

 powietrza, 

1

w

Ct

2

w

Ct

 – czujniki temperatury wody zasilającej i powrotnej nagrzewnicy, 

ZR – zawór regulacyjny na przewodzie powrotnym wody grzejnej, 

W – wodomierz z nadajnikiem sygnału natężenia przepływu, 

L – licznik (czytnik) parametrów wody grzewczej, 

Z – zawory odcinające, 

Wy-1 – wyłącznik elektryczny.  

Od  strony  wody  grzejnej,  na  przewodzie  powrotnym  zabudowano  „licznik  ciepła”  L,  typu 

RPT – firmy Danfoss, który pozwala na odczyt następujących m.in. parametrów: 

 

 

1

w

t

 – temperaturę wody zasilającej nagrzewnicę [

o

C], 

 

 

2

w

t

 – temperaturę wody powrotnej z nagrzewnicy [

o

C], 

background image

 

 

 

w

V

 – natężenie przepływu wody grzejnej [l/h]. 

Przed  licznikiem  ciepła  wbudowano  w  przewód  powrotny,  zawór  regulacyjny  ZR,  którym 

można nastawić dowolną wartość natężenia przepływu wody grzejnej. 

Zawory Z służą do odłączenia badanej nagrzewnicy od sieci cieplnej.  

Przepływ  powietrza  przez  badaną  nagrzewnicę  wywołuje  blok  wentylatorowy,  którego 

wentylator  załączony  jest  na  czas  badań  wyłącznikiem  Wy-1  umieszczonym  na  tablicy 

zasilającej. 

 

2.3.   Metodyka pomiarów i przyrządy pomiarowe. 

 

Wydajność cieplną nagrzewnicy określić można na dwa sposoby: z bilansu cieplnego 

nagrzewnicy  od  strony  wody  grzejnej  lub  z  bilansu  cieplnego  od  strony  powietrza 

ogrzewanego. 

 

2.3.1. Bilans cieplny nagrzewnicy od strony wody grzejnej. 

 

Moc cieplną nagrzewnicy można określić ze wzoru (2.1): 

)

t

t

(

C

M

=

Q

2

w

1

w

w

w

w

 

 

 

 

(2.1) 

gdzie:  Q – moc cieplna nagrzewnicy obliczona od strony wody grzejnej [kW], 

 

w

M

 - masowe natężenie przepływu wody grzejnej przez nagrzewnicę  

 

[kg/s], 

 

w

C

 - ciepło właściwe wody [kJ/kgK], 

 

1

w

t

 - temperatura wody sieciowej, zasilającej nagrzewnicę [

o

C], 

 

2

w

t

 - temperatura wody powrotnej z nagrzewnicy [

o

C]. 

Wszystkie  wielkości  niezbędne  do  określenia 

w

Q

  we  wzorze  (2.1)  odczytujemy  z  licznika 

ciepła L i zapisujemy w tabeli pomiarowej tabeli 2.1. 

Tabela 2.1. Tabela pomiarowa. 

Nr 

pomiaru 

Natężenie 

przepływu 

wody 

1

w

t

 

2

w

t

 

Natężenie 

przepływu 

powietrza 

Temperatura powietrza 

w

V

 

w

M

 

p

V

 

p

M

 

1

p

t

 

1

m

t

 

2

p

t

 

2

m

t

 

l/h 

kg/s 

o

o

m

3

/s 

kg/s 

o

o

o

o

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2.3.2.   Bilans cieplny nagrzewnicy od strony powietrza. 

 

Moc cieplną nagrzewnicy od strony powietrza określić można ze wzoru (2.2): 

)

t

t

(

C

M

=

Q

1

p

2

p

p

p

p

   

 

 

 

(2.2) 

gdzie: 

p

Q

 - moc cieplna nagrzewnicy obliczona od strony powietrza  

 

ogrzewanego [kW], 

 

p

M

 - masowe natężenie przepływu powietrza przez nagrzewnicę [kg/s], 

 

p

C

 - ciepło właściwe powietrza wilgotnego [kJ/kgK], 

 

1

p

t

 - temperatura powietrza przed nagrzewnicą [

o

C], 

 

2

p

t

 - temperatura powietrza za nagrzewnicą [

o

C]. 

Masowe  natężenie  przepływu  powietrza 

p

M

  przez  nagrzewnicę  określić  należy  przez 

sondowanie  przekroju  pomiarowego  PP-III  sondą  Prandlta.  Pomiar  taki  opisano  m.in.  w 

ćwiczeniu  1  tego  skryptu.  Wartości  temperatur 

1

p

t

2

p

t

  (oraz 

1

m

t

  i 

2

m

t

)  odczytujemy  ze 

wskazań czujników psychometrycznych CP-1 oraz CP-2, których działanie opisano w [1] ćw. 

Nr  4.  Określone  wartości  poszczególnych  parametrów  zapisać  należy  w  tabeli  pomiarowej 

2.1. Wyniki pomiarów parametrów powietrza i wody z rozdziałów 2.3.1 oraz 2.3.2 zapisywać 

należy jednocześnie pod tym samym numerem pomiaru w tabeli 2.1. 

 

2.4.   Sposób wykonania ćwiczenia. 

 

Badania  nagrzewnicy  powietrza  zaleca  się  przeprowadzić  przy  działaniu  centrali 

klimatyzacyjnej tylko na powietrzu zewnętrznym. W tym celu należy: 

Dla obiegu powietrznego: 

- otworzyć przepustnicę PR-3, 

- zamknąć przepustnicę PR-2, 

-  nastawić, zadany przez prowadzącego ćwiczenie kąt otwarcia przepustnicy PR-4, 

- uruchomić wyłącznikiem Wy-1 blok wentylatorowy centrali. 

Dla obiegu wodnego: 

- otworzyć w węźle cieplnym zawory odcinające Z-Z, 

- zaworem regulacyjnym ZR nastawić wymagane natężenie przepływu  

background image

 

  wody  grzejnej  obserwując  wskazania 

w

V

[l/h]  na  liczniku  ciepła  L  i  temperaturę 

powietrza 

2

p

t

[

o

C]. 

Uwaga:  Temperatura  powietrza 

2

p

t

  za  nagrzewnicą  nie  może  spaść  w  czasie  badań  poniżej 

+5

o

C, czyli 

5

+

t

2

p

o

C. 

Po ustaleniu się warunków cieplnych układu pomiarowego należy wykonać: 

-  Sondowanie  przekroju  pomiarowego  PP-III  sondą  Prandtla.  Określić  średnią  wartość 

ciśnienia  dynamicznego  przekroju  Pd

śr

  [Pa].  Obliczyć  strumień  objętości  przepływającego 

powietrza 

p

V

  [m

3

/s]  przez  ten  przekrój.  Wynik  sondowania  zapisać  w  tabeli  2.1. 

Jednocześnie należy dokonać odczytów pozostałych parametrów wody i powietrza; 

w

V

 [l/h], 

1

w

t

 [

o

C], 

2

w

t

 [

o

C] z licznika ciepła L 

- t

p1

 [

o

C], t

m1

 [

o

C], t

p2

 [

o

C], t

m2

 [

o

C] ze wskazań czujników psychrometrycznych CP-1 i CP-2. 

Wszystkie odczytane wielkości należy zanotować w tabeli 2.1. 

Powtórzyć  wyżej  opisane  czynności  dla  innych  nastaw 

w

V

  [l/h]  lub  innych  położeń 

przepustnicy dławiącej przepływ powietrza PR-4. 

 

2.5.   Opracowanie wyników pomiarów. 

W oparciu o wyniki pomiarów zawartych w tabeli 2.1 należy wykonać obliczenia wydajności 

cieplnej nagrzewnicy powietrza; 

- od strony wody grzejnej ze wzoru (2.1) 

- od strony powietrza ze wzoru (2..2). 

Wyniki obliczeń 

w

Q

 i 

p

Q

 porównać i skomentować. Wykorzystując ww. wyniki pomiarów 

obliczyć wartość współczynnika przenikania ciepła U [W/m

2

K] ze wzorów: (2.4) i (2.3). 

Odnieść się do otrzymanej wielkości U. 

 

2.6.   Objaśnienia teoretyczne. 

Badana  nagrzewnica  jest  wymiennikiem  typu  woda-powietrze.  Przepływ  czynników 

grzewczego  i  ogrzewanego  traktuje  się  w  przybliżeniu  jak  w  wymiennikach 

przeciwprądowych.  Rozkład  temperatury  wzdłuż  wymiennika  przedstawia  schemat  na  rys. 

2.3. 

 

 

background image

 

                                

tp

1

tw

t[K]

2

L[m]

1

tp

2

tw

 

Rys. 2.3.   Rozkład temperatury w wymienniku przeciwprądowym. 

Jeżeli założyć, że: 

Δt1 = tw2 – tp1 

oraz 

Δt2 = tw1 – tp2 

to  średnia  logarytmiczna  różnica  temperatury  pomiędzy  wymieniającymi  ciepło  mediami 

określona jest wzorem (2.3): 

2

1

2

1

śr

t

Δ

t

Δ

ln

t

Δ

t

Δ

=

t

Δ

 

 

 

 

 

(2.3) 

Uwzględniając wartość 

śr

t

Δ

, moc cieplną nagrzewnicy zapisać można w postaci (2.4): 

[W]

  

t

Δ

Fp

U

=

Q

śr

   

 

 

(2.4) 

Posiadając  wyniki  pomiarów 

w

Q

  lub 

p

Q

śr

t

Δ

  oraz  znając  rzeczywista  wartość 

p

F

,  ze 

wzoru (2.4) określić można wartość współczynnika przenikania ciepła U [W/m

2

K] dla danego 

wymiennika. 

 

2.7.   Literatura. 

[1] 

H.G.  Sabiniak:  Ćwiczenia  laboratoryjne  z  instalacji  budowlanych.  Część  I. 

Politechnika Łódzka. Łódź 2002 r.