background image

Wybrane metody przybliżonego 

wyznaczania rozwiązań (pierwiastków) 

równań algebraicznych  

w postaci  f (x) 

 

Wykład czwarty 

EiT, sem. 2, 2014/2015 

background image



f

 jest funkcją rzeczywistą zmiennej rzeczywistej x



 

R

R

x

f

x

:

f(x) = 0 

Rozwiązanie składa się z dwóch etapów: 
 

-  wyboru przedziału izolacji; przedziału, w którym funkcja ciągła, na końcach tego 

przedziału ma różne znaki, czyli f(a)∙f(b) < 0

 
-  zastosowania algorytmu iteracyjnego do wyszukiwania właściwego rozwiązania. 

 

Metody szukania przedziału [a, b]: 
 

-  tabelka, 
 
-  oszacowanie przedziału, w którym  

f

1

(x) = f

2

(x) 

background image

Warunki gwarantujące znalezienie pierwiastka: 
 

1.  różne znaki funkcji na końcach przedziału 

   

0

b

f

a

f

2.  ciągłość funkcji w przedziale [a, b], 
3.  istnienie pierwszej pochodnej, pochodna nie zmienia znaku w całym przedziale, 

funkcja jest gładka i monotoniczna, 

4.  druga pochodna ma stały znak w całym przedziale, tj. nie ma punktów przegięcia, 

przebieg funkcji albo wklęsły, albo wypukły. 

 

background image

Zakończenie procesu poszukiwania rozwiązania: 
 

)

k

(

x

(

f

1

,      δ - zależy od poszukiwanej wartości, 

-  zbieżność iteracji, czyli 

,

x

x

)

k

(

)

k

(

1

        ε - zależy od poszukiwanej wartości, 

-  iteracja trwa zbyt długo, warunek k > k

max

, koniec obliczeń, 

-  wartości 

,

x

(

f

x

(

f

)

k

(

)

k

(

1

 nieprawidłowy algorytm. 

Wybór wartości 

.

x

)

0

 

Metody: bisekcji, regula falsi, siecznych, stycznych, iteracji prostej. 

background image

Metoda bisekcji 

– metoda połowienia 

Zakłada się, że występująca w równaniu (1) funkcja 



 jest ciągła na zadanym przedziale 

 

b

a,  i spełnia w punktach krańcowych warunek 

f (x) = 0   

 

 

(1) 

 

   

0

b

f

a

f

Należy znaleźć przedział 

 

b

a,

 

Ustalić liczby   ε,  δ  (większe od błędu zaokrąglenia  
wynikającego ze skończonej precyzji zapisu liczb w komputerze) 

background image

Przebieg obliczeń 

Ustalamy, że 

)

(

)

(

b

b

,

a

a

0

0

 

 

 

2

0

0

0

)

(

)

(

b

a

x

Sprawdzamy, czy  

,

)

x

(

f

)

(

0

 

jeżeli TAK, to 

)

(

x

0

 jest rozwiązaniem  

 

*

x

x

)

(

0

pierwsza iteracja 

background image

jeżeli NIE, to sprawdzamy,  
czy przedział [a, 

)

(

x

0

] spełnia warunek 

 

 

0

0

)

(

x

f

a

f

,

 

jeżeli TAK, to 

)

(

)

(

)

(

b

x

,

a

a

1

0

1

 

jeżeli NIE, to 

)

(

)

(

)

(

b

b

,

a

x

1

1

0

 

Następnie 

 

2

1

1

1

)

(

)

(

)

(

b

a

x

Sprawdzamy, czy 

,

)

x

(

f

)

(

1

druga

 

iteracja 

background image

jeżeli TAK, to 

)

(

x

1

 jest rozwiązaniem  

 

*

x

x

)

(

1

jeżeli NIE, to sprawdzamy, czy przedział [

)

(

a

1

)

(

x

1

]  

spełnia warunek 

   

0

1

1

)

(

)

(

x

f

a

f

,

 

jeżeli TAK, to 

)

(

)

(

)

(

)

(

b

x

,

a

a

2

1

2

1

 

jeżeli NIE, to 

)

(

)

(

)

(

)

(

b

b

,

a

x

2

1

2

1

 

Następnie 

 

2

2

2

2

)

(

)

(

)

(

b

a

x

trzecia iteracja 

background image

Sprawdzamy, czy 

,

)

x

(

f

)

(

2

jeżeli TAK, to 

)

(

x

2

 jest rozwiązaniem  

*

x

x

)

(

2

Jeżeli nie, to sprawdzamy …. itd. 

Algorytm 

 

2

)

k

(

)

k

(

)

k

(

b

a

x

gdzie  k = 0, 1, 2, 3, ….. 

Zakończenie obliczeń  

)

x

(

f

)

k

(

wtedy 

 

*

x

x

)

k

(

background image

10 

f(x) 

f(a) 

f(b) 

x

(0)

 

a

(1)

 

b

(1)

 

a

(0)

 

b

(0)

 

 

2

)

0

(

)

0

(

0

b

a

x

,

)

x

(

f

)

(

0

 

*

x

x

)

(

0

 

2

1

1

1

)

(

)

(

)

(

b

a

x

,

)

x

(

f

)

(

1

 

*

x

x

)

(

1

x

(1)

 

a

(2)

 

b

(2)

 

x

(2)

 

Ilustracja graficzna 

f (x

(2)

)│ < δ  

x 

(2)

 = x

*

 

background image

11 

Karta następstw 

START 

CZYTAJ: a, b, 

δ     f (x) = 0 

k = 0 

x (k) = (a+b)/2 

│f (x (k) )│<δ 

TAK 

x

*

 = x (k) 

STOP 

NIE 

f (a)

·f (x (k)) < 0 

NIE 

a = x (k) 

TAK 

b = x (k) 

k = k + 1 

background image

12 

Regula falsi 

background image

13 

Metoda: regula falsi 

Zakłada się, że występująca w równaniu (1) funkcja 



 jest ciągła na zadanym przedziale 

 

b

a,  i spełnia w punktach krańcowych warunek 

f (x) = 0   

 

 

(1) 

 

   

0

b

f

a

f

Należy znaleźć przedział 

 

b

a,

 

Ustalić liczby   ε,  δ  (większe od błędu zaokrąglenia  
wynikającego ze skończonej precyzji zapisu liczb w komputerze) 

background image

14 

Przebieg obliczeń 

Wyznaczamy punkt przecięcia prostej przechodzącej przez punkty 

 

a, f (a) i b, f (b)        z  osią x 

 

)

a

(

f

)

b

(

f

)

a

b

(

)

b

(

f

b

x

)

(

1

Jeżeli    

a

x

b

x

to

)

b

(

f

)

x

(

f

)

(

)

p

(

)

(

0

1

0

Jeżeli NIE, to  

 

b

x

a

x

)

(

)

p

(

0

Sprawdzamy, czy  

,

)

x

(

f

)

(

1

Jeżeli TAK, to  

 

)

(

x

1

jest rozwiązaniem 

 

*

x

x

)

(

1

x

(1) 

f(x) 

background image

15 

Jeżeli NIE, to  

 

)

x

(

f

)

x

(

f

)

x

x

(

)

x

(

f

x

x

)

k

(

)

p

(

)

k

(

)

p

(

)

k

(

)

k

(

)

k

(

1

k = 1, 2, 3 ,… 

Koniec obliczeń, gdy  

)

x

(

f

)

k

(

1

wtedy  

 

*

x

x

)

k

(

1

background image

16 

f(x)

x

f(b)

f(a)

a

b

0

Ilustracja graficzna 

x

(1)

 

background image

17 

Ilustracja graficzna 

f(x)

x

f(b)

f(a)

a

b

0

x

(1)

 

f (x

(1)

·f (b) < 0  x

(0)

 = a  x

(p)

 = b   

x

(p)

 

│f(x

(1)

)

│ < δ  

TAK 

koniec obliczeń  x 

(1)

 = x 

*

 

 

 

NIE 

liczymy dalej 

x

(0)

 

background image

18 

Ilustracja graficzna 

f(x)

x

f(b)

f(a)

a

b

0

x

(1)

 

f (x

(1)

·f (b) < 0  x

(p)

 = b  x

(0)

 = a   

x

(p)

 

x

(2)

 

x

(0)