plik

Komen

tar

ze pr

zepisó

w bhp

Komentarze przepisów bhp

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r.

w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy

(Dz.U. z 2003 r. nr 169, poz. 1650 z późn. zm.)

Wprowadzenie

W prezentowanej poniżej części

komentarza rozporządzenia Mi-

nistra Pracy i Polityki Socjalnej

z 26 września 1997 r. w sprawie

ogólnych przepisów bezpieczeństwa i hi-

gieny pracy szczegółowo omawiamy te-

matykę obiektów budowlanych i terenu

zakładu pracy, a w szczególności wyma-

gania dla:

budynków i obiektów budowlanych,

w których znajdują się pomieszczenia

pracy,

dróg, a także przejść na terenie zakładu

pracy.

Jan M. Pióro

DZIAŁ II

Obiekty budowlane i teren zakładu pracy

§ 3

[Wymagania techniczno-budowlane]

Budynki i inne obiekty budowlane, w których znajdują się pomieszczenia pracy,

powinny być zbudowane i utrzymywane zgodnie z wymaganiami określonymi

w przepisach techniczno-budowlanych.

Rozwinięcie przepisów Kodeksu

pracy

Paragraf 3 omawianego rozporządzenia

stanowi rozwinięcie art. 213 kp, zgodnie

z którym:

obiekt budowlany, w którym znajdują

się pomieszczenia pracy, powinien speł-

niać wymagania dotyczące bhp,

przebudowa obiektu budowlanego,

w którym znajdują się pomieszczenia

pracy, powinna uwzględniać poprawę

warunków bhp,

budowa lub przebudowa obiektu bu-

dowlanego, w którym przewiduje się

pomieszczenia pracy, powinna być

wykonywana na podstawie projektów

poprzedzonych ekspertyzą techniczną

stanu konstrukcji i elementów budyn-

ku, z uwzględnieniem stanu podło-

ża gruntowego, uwzględniających

wymagania bhp, pozytywnie zaopi-

niowanych przez uprawnionych rze-

czoznawców – zgodnie z odrębnymi

przepisami.

Wymagania wobec budynków

i innych obiektów budowlanych

Budynki i inne obiekty budowlane, w któ-

rych znajdują się pomieszczenia pracy,

powinny być projektowane, budowane

i utrzymane w sposób określony w przepi-

sach, w tym techniczno-budowlanych, oraz

zgodnie z zasadami wiedzy technicznej,

aby zapewniały w szczególności:

spełnienie podstawowych wymagań

dotyczących:

Komen

tar

ze pr

zepisó

w bhp

Komentarze przepisów bhp

– bezpieczeństwa konstrukcji (kon-

strukcja budynku powinna spełniać

warunki zapewniające nieprzekrocze-

nie stanów granicznych nośności oraz

stanów granicznych przydatności do

użytkowania w żadnym z jego ele-

mentów i w całej konstrukcji),

– ochrony przed zagrożeniami dla hi-

gieny i zdrowia użytkowników lub

sąsiadów, w szczególności w wy-

niku: wydzielania się gazów tok-

sycznych, obecności szkodliwych

pyłów lub gazów w powietrzu,

niebezpiecznego promieniowania,

nieprawidłowego usuwania dymu

i spalin oraz nieczystości i odpadów

w postaci stałej lub ciekłej, wystę-

powania wilgoci w elementach bu-

dowlanych lub na ich powierzch-

niach, niekontrolowanej infiltracji

powietrza zewnętrznego, ogranicze-

nia nasłonecznienia i oświetlenia

naturalnego;

bezpieczeństwo pożarowe w sposób

gwarantujący w razie pożaru:

– nośność konstrukcji przez czas wy-

nikający z rozporządzenia,

– ograniczenie rozprzestrzeniania się

ognia i dymu w budynku,

– ograniczenie rozprzestrzeniania się

pożaru na sąsiednie budynki,

– możliwość ewakuacji ludzi, a także

uwzględniający bezpieczeństwo ekip

ratowniczych;

bezpieczeństwo użytkowania – obcią-

żenia mogące działać w trakcie użytko-

wania nie mogą prowadzić do:

– zniszczenia całości lub części bu-

dynku,

– przemieszczeń i odkształceń o nie-

dopuszczalnej wielkości,

– zniszczenia na skutek wypadku,

w stopniu nieproporcjonalnym do

jego przyczyny;

odpowiednie warunki higieniczne

i zdrowotne oraz środowiska pracy,

w szczególności w zakresie:

– zapewnienia oświetlenia naturalnego,

– oszczędności energii i odpowiedniej

izolacyjności cieplnej przegród,

– ochrony przed drganiami i hałasem

w taki sposób, aby poziom hałasu, na

który będą narażeni użytkownicy lub

osoby znajdujące się w ich sąsiedztwie,

nie stanowił zagrożenia dla ich zdrowia,

a także umożliwiał im pracę, odpoczy-

nek w zadowalających warunkach;

warunki użytkowe zgodne z przezna-

czeniem obiektu, w szczególności w za-

kresie:

– zaopatrzenia w wodę i energię elek-

tryczną,

– usuwania ścieków, wody opadowej

i odpadów;

możliwość utrzymania obiektu we wła-

ściwym stanie technicznym i estetycz-

nym, nie dopuszczając do nadmiernego

pogorszenia jego właściwości użytko-

wych i sprawności technicznej;

warunki bhp;

warunki bezpieczeństwa i ochrony zdro-

wia osób przebywających na terenie

budowy.

Pozwolenie na budowę

W myśl przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r.

– Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. nr 156,

poz. 1118 z późn. zm.) obiekty budowlane,

w których są przewidziane pomieszczenia

pracy, wymagają uzyskania pozwolenia

na budowę. Istotnym warunkiem wydania

przez organ administracji architektoniczno-

-budowlanej pozwolenia na budowę obiek-

tu budowlanego – w którym przewiduje się

pomieszczenia pracy – jest przedłożenie

projektu pozytywne zaopiniowanego pod

względem bhp oraz wymaganiami ergono-

mii przez rzeczoznawcę do spraw bhp.

Komen

tar

ze pr

zepisó

w bhp

Komentarze przepisów bhp

Opiniowanie projektów obiektów

budowlanych

Kwestie związane z opiniowaniem pro-

jektów nowo budowanych lub przebudo-

wywanych obiektów budowlanych bądź

ich części, w których przewiduje się po-

mieszczenia pracy, pod względem bhp

i wymagań ergonomii, a także wymagania

dotyczące opinii rzeczoznawców ds. bhp

oraz tryb postępowania odwoławczego od

tych opinii określają:

ustawa z 13 kwietnia 2007 r. o Państwo-

wej Inspekcji Pracy (Dz.U. nr 89, poz.

589),

rozporządzenie Ministra Pracy i Poli-

tyki Społecznej z 19 grudnia 2007 r.

w sprawie rzeczoznawców do spraw

bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U.

nr 247, poz. 1835).

Rzeczoznawca ds. bhp opiniuje projekty

architektoniczno-budowlane, technolo-

giczne i inne, których rozwiązania mają

wpływ na stan bhp, biorąc pod uwagę spe-

cyfikę, charakter i przeznaczenie obiektu

budowlanego lub jego części, a zwłaszcza

warunki wynikające z części technologicz-

nej projektu.

Opiniowanie polega w szczególności na

sprawdzeniu przez rzeczoznawcę zgod-

ności przyjętych rozwiązań z przepisami

bhp, wymaganiami ergonomii oraz z pol-

skimi normami, a także na sprawdzeniu,

czy przyjęte rozwiązania likwidują bądź

ograniczają zagrożenia, jakie może spo-

wodować projektowany proces techno-

logiczny.

Po analizie projektu rzeczoznawca ds. bhp

umieszcza na nim klauzulę zawierającą

opinię oraz pieczęć imienną. Jednostka

projektowania, projektant lub inwestor,

który nie zgadza się z opinią wydaną przez

rzeczoznawcę ds. bhp, jest uprawniony

w terminie 14 dni od dnia otrzymania opi-

nii zwrócić się do okręgowego inspektora

pracy, właściwego ze względu na lokali-

zację projektowanego obiektu budowla-

nego, o ocenę prawidłowości rozwiązań

przyjętych w projekcie.

Omawiane rozporządzenie nie reguluje

formy, w jakiej właściwy okręgowy in-

spektor pracy zajmuje stanowisko. Skoro

okręgowy inspektor pracy jest organem

państwowym, powinien zająć stanowi-

sko z uwzględnieniem zasady określonej

w art. 104 Kodeksu postępowania admi-

nistracyjnego. Oznacza to, że okręgowy

inspektor pracy powinien wydać opinię

w formie decyzji administracyjnej. Od

takiej decyzji przysługiwałoby odwoła-

nie do Głównego Inspektora Pracy. Na

decyzję ostateczną Głównego Inspektora

Pracy przysługiwałaby skarga do właści-

wego, ze względu na siedzibę, okręgowego

inspektora pracy, wojewódzkiego sądu

administracyjnego. Sądy administracyjne

sprawują kontrolę działalności administra-

cji publicznej (ustawa z 30 sierpnia 2002 r.

– Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi – Dz.U. nr 153, poz.

1270 z późn. zm.).

Pozwolenie na użytkowanie obiektu

Jeżeli jest to uzasadnione względami bez-

pieczeństwa ludzi lub mienia bądź ochrony

środowiska, właściwy organ administracji

architektoniczno-budowlanej w decyzji

o pozwoleniu na budowę lub przebudowę

obiektu budowlanego nakłada obowiązek

uzyskania pozwolenia na użytkowanie

obiektu.

Inwestor, na którego został nałożony

obowiązek uzyskania pozwolenia na

użytkowanie obiektu budowlanego, jest

Komen

tar

ze pr

zepisó

w bhp

Komentarze przepisów bhp

zobowiązany dopełnić obowiązku za-

wiadomienia, zgodnie z właściwością

wynikającą z przepisów szczególnych,

następujących organów:

1) Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

2) Państwowej Inspekcji Pracy,

3) Państwowej Straży Pożarnej

o zakończeniu budowy obiektu budow-

lanego i zamiarze przystąpienia do jego

użytkowania.

Organ, który inwestor zawiadomił o za-

kończeniu budowy i zamiarze przystąpie-

nia do użytkowania obiektu budowlanego,

powinien – w sprawie zgodności wyko-

nania obiektu budowlanego z projektem

budowlanym – zająć stanowisko w ter-

minie 14 dni od dnia otrzymania zawia-

domienia. Niezajęcie stanowiska przez

właściwy organ w terminie 14 dni od dnia

otrzymania zawiadomienia taktuje się jako

niezgłoszenie sprzeciwu lub uwag (art. 56

ust. 1 i 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo

budowlane).

Okresowe kontrole obiektów

budowlanych

Obiekty budowlane należy użytkować

w sposób zgodny z ich przeznaczeniem

i wymaganiami ochrony środowiska oraz

utrzymywać w należytym stanie technicz-

nym i estetycznym, nie dopuszczając do

nadmiernego pogorszenia ich właściwości

użytkowych i sprawności technicznej.

W czasie użytkowania obiekty powinny

być poddawane przez właściciela lub za-

rządcę:

okresowej kontroli,

co najmniej raz

w roku, polegającej na sprawdzeniu

stanu technicznego:

– elementów budynku, budowli i in-

stalacji narażonych na szkodliwe

wpływy atmosferyczne i niszczące

działania czynników występujących

podczas użytkowania obiektu,

– instalacji i urządzeń służących ochro-

nie środowiska,

– instalacji gazowych oraz przewodów

kominowych (dymowych, spalino-

wych i wentylacyjnych);

okresowej kontroli,

co najmniej raz na

5 lat, polegającej na:

– sprawdzeniu stanu technicznego

i przydatności do użytkowania obiektu

budowlanego przez osoby posiadające

uprawnienia budowlane w odpowied-

niej specjalności,

– badaniu instalacji elektrycznej

i piorunochronnej w zakresie stanu

sprawności połączeń, osprzętu, za-

bezpieczeń i środków ochrony od po-

rażeń, oporności izolacji przewodów

oraz uziemień instalacji i aparatów.

Badania takie powinny przeprowa-

dzać osoby posiadające kwalifika-

cje wymagane przy wykonywaniu

dozoru nad eksploatacją urządzeń,

instalacji oraz sieci energetycznych

i gazowych.

Książka obiektu budowlanego

Dla każdego budynku właściciel lub za-

rządca jest obowiązany prowadzić książkę

obiektu budowlanego. Jest to dokument

przeznaczony do zapisów dotyczących

przeprowadzanych badań i kontroli stanu

technicznego, a także remontów i prze-

budowy w okresie użytkowania obiektu

budowlanego. Wpisowi do książki obiektu

podlegają:

podstawowe dane identyfikujące

obiekt:

– rodzaj obiektu i jego adres,

– właściciela, zarządcę – nazwę lub

imię i nazwisko,

– protokół odbioru obiektu – numer

i datę sporządzenia,

Komen

tar

ze pr

zepisó

w bhp

Komentarze przepisów bhp

– pozwolenie na użytkowanie obiektu

– nazwę organu, który wydał, numer

i datę wydania,

– informacja o zmianie właściciela lub

zarządcy – numer i datę protokołu

przejęcia obiektu,

– wpis o zamknięciu książki, datę jej

założenia;

dane ogólne o obiekcie wraz z wyka-

zem dokumentacji, w tym dokumen-

tacji technicznej przekazanej właści-

cielowi (zarządcy) przy zakładaniu

książki;

plan sytuacyjny obiektu, z zaznaczo-

nymi granicami nieruchomości, okre-

ślający również usytuowanie miejsc

przyłączenia obiektu do sieci uzbroje-

nia terenu oraz armatury lub urządzeń

przeznaczonych do odcięcia czynnika

dostarczanego za pomocą tych sieci,

a w szczególności gazu, energii elek-

trycznej i ciepła;

protokoły kontroli oraz badań stanu tech-

nicznego, a także przeprowadzonych

remontów i przebudowy obiektu.

Książka obiektu założona według wzoru

stanowiącego załącznik do rozporzą-

dzenia Ministra Infrastruktury z 3 lipca

2003 r. w sprawie książki obiektu bu-

dowlanego (Dz.U. nr 120, poz. 1134)

powinna:

mieć format A4,

być wykonana w sposób trwały, za-

pewniający przydatność do użytko-

wania w całym okresie użytkowania

obiektu,

mieć strony ponumerowane oraz zabez-

pieczone w sposób chroniący przed ich

usunięciem lub wymianą.

§ 4

[Wymagania dla dróg w zakładzie pracy]

1. Pracodawca jest obowiązany zapewnić na terenie zakładu pracy wykonane

i oznakowane, zgodnie z Polskimi Normami i właściwymi przepisami, drogi

komunikacyjne i transportowe, zwane dalej „drogami”, drogi dla pieszych,

zwane dalej „przejściami”, i dojazdy pożarowe oraz utrzymywać je w stanie

niestwarzającym zagrożeń dla użytkowników. Drogi i przejścia oraz dojazdy

pożarowe nie mogą prowadzić przez miejsca, w których występują zagrożenia

dla ich użytkowników.

2. Drogi i przejścia powinny posiadać wymiary odpowiednie do liczby potencjal-

nych użytkowników oraz rodzajów i wielkości stosowanych urządzeń trans-

portowych i przemieszczanych ładunków. Minimalne wymiary dróg i przejść

określają Polskie Normy.

3. Nawierzchnia dróg, placów manewrowych, postojowych i składowych, dojazdów

pożarowych i przejść powinna być równa i twarda lub utwardzona oraz posiadać

nośność odpowiednią do obciążenia wynikającego ze stosowanych środków

transportowych oraz przemieszczanych i składowanych materiałów.

4. Drogi, przejścia oraz place manewrowe, postojowe i składowe powinny posia-

dać urządzenia lub inne rozwiązania techniczne zapewniające odprowadzanie

wód opadowych.

Komen

tar

ze pr

zepisó

w bhp

Komentarze przepisów bhp

Definicja drogi

Droga to wydzielony pas terenu składający

się z jezdni, pobocza, chodnika wyposażo-

ny w odpowiednie urządzenia techniczne,

przeznaczony do ruchu lub postoju pojaz-

dów, ruchu pieszych. Nie ma przeszkód,

aby w obrębie pasa drogi przebiegało to-

rowisko pojazdów szynowych.

Uwarunkowania systemu dróg

wewnątrzzakładowych

System organizacji i przebieg sieci dróg

transportu wewnątrzzakładowego powinien

zapewnić niezakłócone przemieszczanie

surowców i materiałów między kolejnymi

etapami procesu technologicznego.

Infrastruktura i organizacja transportu

wewnątrzzakładowego powinny w szcze-

gólności uwzględniać następujące uwa-

runkowania:

Magazyny i główne punkty odbioru

surowców i półfabrykatów powinny

być usytuowane wzdłuż transporto-

wych ciągów komunikacyjnych będą-

cych przedłużeniem dróg transportu

zewnętrznego.

Współpracujące wydziały, oddziały, sta-

nowiska pracy powinny być powiązane

najkrótszymi drogami.

Drogi, po których poruszają się środki

transportowe, powinny być w miarę

możliwości jednokierunkowe. Wzdłuż

całej trasy powinna być zapewniona

odpowiednia widoczność.

Na drogach transportowych i w maga-

zynach nie powinny występować progi

ani stopnie.

Drogi transportowe przebiegające

wzdłuż wykopu powinny być wyty-

czone poza obrębem klina naturalnego

odłamu gruntu.

Drogi transportowe na galeriach i pomo-

stach lub rampach powyżej powierzchni

podłogi lub przechodzące ponad otwar-

tymi zbiornikami powinny być szersze

o 120 cm od pojazdów oraz zabezpie-

czone za pomocą balustrady o wyso-

kości 110 cm, wyposażonej w poręcz

pośrednią oraz krawężnik o wysokości

15 cm. Prędkość pojazdów na pomo-

stach i rampach nie powinna przekra-

czać 5 km/h.

Nawierzchnia dróg, placów manewro-

wych, postojowych i składowych, dojaz-

dów pożarowych i przejść powinna być

nienasiąkliwa, równa, twarda lub utwar-

dzona oraz posiadać nośność odpowiednią

do obciążenia wynikającego ze stosowa-

nych środków transportowych, natężenia

ruchu tych środków oraz przemieszcza-

nych i składowanych materiałów.

Górne powierzchnie główek szyn usy-

tuowane na drogach transportowych

powinny pokrywać się z górną po-

wierzchnią dróg.

Liczba skrzyżowań dróg na jednym po-

ziomie powinna być jak najmniejsza.

Przed skrzyżowaniem dróg z napo-

wietrznymi liniami elektroenergetycz-

nymi, w odległości nie mniejszej niż 15

m, powinny być ustawione oznakowane

bramki – oświetlone w warunkach ogra-

niczonej widoczności – wyznaczające

dopuszczalne gabaryty przejeżdżających

pojazdów.

Drogi o większym nasileniu ruchu

środków transportowych powinny być

w miarę możliwości oddzielone od dróg

masowego ruchu pieszego. Optymal-

nym rozwiązaniem jest rozgraniczenie

dróg dla pieszych i dróg transportu jez-

dniowego.

Należy unikać stosowania równoległe-

go przeciwbieżnego ruchu dla różnych

typów środków transportowych.

Drogi transportowe powinny być oświe-

tlone. Oświetlenie powinno gwaranto-

Komen

tar

ze pr

zepisó

w bhp

Komentarze przepisów bhp

wać dostateczną widoczność na całej

długości przebiegu drogi. Zastosowane

oświetlenie powinno być o natężeniu

niepowodującym olśnienia wzroku pie-

szych i kierowców środków transporto-

wych, a także nie powinno powodować

zmiany barwy znaków lub zakłóceń

odbioru i postrzegania sygnałów oraz

znaków stosowanych w transporcie.

Drogi transportowe mające oświetle-

nie wyłącznie sztuczne powinny mieć

również oświetlenie awaryjne.

Zbędne przewozy należy eliminować.

W miarę możliwości należy stosować

zmechanizowane środki transportu po-

zwalające eliminować pracę ręczną oraz

ułatwiać załadunki i przeładunki.

Główne ciągi dróg

Główny ciąg drogi wewnątrzzakładowej,

z uwzględnieniem:

właściwości terenowych,

wielkości zakładu,

wielkości potrzeb transportowych,

powinien rozpoczynać się od wjazdu do

zakładu i przebiegać wzdłuż terenu za-

kładu.

Jeżeli zakład pracy jest usytuowany na

dużym obszarze, wskazane jest, w celu

uzyskania równomiernego natężenia ru-

chu na poszczególnych odcinkach dróg,

urządzenie 2 lub więcej ciągów o cha-

rakterze magistralnym krzyżujących się

w odpowiednich miejscach. Od ciągów

magistralnych powinny być prowadzone

drogi przejazdowe.

Na skrzyżowaniach dróg powinna być za-

pewniona dobra widoczność. Dla bezpie-

czeństwa ruchu duże znaczenie ma nada-

nie drodze – odpowiedniej do nasilenia

ruchu i rodzaju pojazdów – szerokości,

nawierzchni oraz profilu. Istotnym zagad-

nieniem, szczególnie w okresie jesienno-

-zimowym, jest zapewnienie odprowadze-

nia wód opadowych.

Ruch pieszy

Zarówno ciągi piesze od wejścia do za-

kładu pracy do miejsca pracy, jak i drogi

łączące poszczególne hale produkcyjne

powinny być jak najkrótsze. Ciągi pie-

sze nie powinny przecinać głównych li-

nii transportu jezdniowego. W wypadku

nieuniknionego przecięcia z takimi linia-

mi wskazane jest rozważenie wykonania

przejść nad lub pod jezdnią.

Na drogach wewnątrzzakładowych, w ob-

rębie których nie wyodrębniono ciągów

ruchu pieszego, ruch pojazdów powinien

być podporządkowany ruchowi pieszemu.

Kierujący pojazdem jest obowiązany za-

chować szczególną ostrożność i ustępować

pierwszeństwa pieszym. Oznaczona zna-

kami drogowymi prędkość dopuszczalna

pojazdów lub zespołu pojazdów na od-

cinkach dróg wewnątrzzakładowych nie

powinna być wyższa niż 20 km/h.

Wymiary dróg i przejść

Wymiary dróg i przejść powinny być odpo-

wiednie do liczby potencjalnych użytkow-

ników, rodzajów i wielkości stosowanych

urządzeń transportowych oraz gabarytu

przemieszczanych ładunków, i tak:

1. Szerokość drogi przeznaczonej dla

1-kierunkowego ruchu pieszego osób

bez ładunku powinna wynosić co

najmniej 75 cm, a 2-kierunkowego

– 120 cm.

2. Zalecane szerokości dróg transporto-

wych dla pieszych w budynkach prze-

mysłowych na odcinkach prostych i na

zakrętach oblicza się wg wzoru:

dla ruchu 1-kierunkowego: b = a +

+ 30 cm,

Komen

tar

ze pr

zepisó

w bhp

Komentarze przepisów bhp

dla ruchu 2-kierunkowego: b = 2a +

+ 60 cm,

w których:

a – szerokość ładunku, który niesie

pieszy (cm),

b – szerokość drogi transportowej

(cm), przy czym szerokość ta nie

może być mniejsza niż 120 cm.

3. Zalecane minimalne szerokości dróg

lub zatok transportowych dla silni-

kowych lub bezsilnikowych środków

transportowych na odcinkach prostych,

w zależności od szerokości środka

transportowego, oblicza się wg po-

niższego wzoru:

Ruch 1-kierunkowy dla bezsilniko-

wych środków transportowych:

– tylko dla środków transportowych:

b = a + 60 cm (nie mniej niż 120 cm),

– dla środków transportowych i ruchu

pieszego: b = a + 60 (nie mniej niż

120 cm).

Ruch 1-kierunkowy dla silnikowych

środków transportowych:

– tylko dla środków transportowych:

b = a + 90 cm,

– dla środków transportowych i ruchu

pieszego: b = a + 100 cm.

Ruch 2-kierunkowy dla bezsilniko-

wych środków transportowych:

– tylko dla środków transportowych:

b = 2a + 90 cm,

– dla środków transportowych i ruchu

pieszego: b = 2a + 90 cm.

Ruch 2-kierunkowy dla silnikowych

środków transportowych:

– tylko dla środków transportowych:

b = 2a + 180 cm,

– dla środków transportowych i ruchu

pieszego: b = 2a + 200 cm.

4. Zalecana szerokość dróg transportowych

na zakrętach dla silnikowych i bezsilni-

kowych środków transportowych.

Jeżeli ładunek przekracza gabaryty środka

transportowego, wartość promienia zawraca-

nia wewnętrznego i zewnętrznego powinny

być tak dobrane, aby w krańcowych przy-

padkach luz manipulacyjny między obrysem

środka transportowego (ładunku) a skrajną

drogi wynosił minimum 15 cm.

15 min

Rysunek 1. Zalecana szerokość dróg

transportowych w magazynach

Przy manewrach w skrajnych położe-

niach pomiędzy obrysem jezdniowego

środka transportowego lub ładunku nim

przewożonego a skrajnią drogi powinien

pozostawać luz manipulacyjny wynoszący

minimum 15 cm.

WAŻNE

a – szerokość środka transportowego

(cm), gdy wózek przewozi ładunek

szerszy niż szerokość środka trans-

portowego – szerokość ładunku,

b – szerokość drogi transportowej

(cm).

Komen

tar

ze pr

zepisó

w bhp

Komentarze przepisów bhp

Właściwości nawierzchni i oznaczenia

dróg

Nawierzchnie jezdni i przejść dla pieszych

powinny wyróżniać się właściwościami

przeciwślizgowymi, należy je stale utrzy-

mywać w dobrym stanie.

Skrajnia drogi oraz jej ewentualny po-

dział na jezdnię i przejście dla pieszych

powinna być trwale oznaczona. Miejsca

niebezpieczne powinny być oznakowane

znakami ostrzegawczymi. Miejsca, w któ-

rych możliwe jest niespodziewane wtar-

gnięcie pieszych, powinny być zabezpie-

czone barierkami lub innymi skutecznymi

urządzeniami ochronnymi. Szczególnej

staranności wymaga wyznaczenie sieci

dróg wewnątrz hal produkcyjnych.

Otwory drzwiowe

Wymiary otworów drzwiowych, przez

które przechodzą drogi transportowe, po-

winny pozwalać na swobodny przejazd

środków transportowych jezdniowych oraz

na przejście ludzi. Pomiędzy górną krawę-

dzią środka transportowego lub pomiędzy

głową kierowcy środka transportowego –

jeżeli głowa wystaje ponad górną krawędź

środka transportowego – powinien być

zachowany prześwit wynoszący minimum

20 cm. W otworach drzwiowych nie należy

stosować progów i stopni.

Drogi pożarowe

Na terenie zakładu należy przewidzieć

i przystosować drogi do przejazdu wozów

bojowych straży pożarnej ze szczegól-

nym uwzględnieniem obiektów o dużym

zagrożeniu pożarowym, do których powi-

nien być zapewniony dojazd co najmniej

z 2 stron.

Minimalna szerokość drogi pożarowej wy-

nosi 4 m, a jej nachylenie podłużne nie

powinno przekraczać 5% na całej długości

budynku należącego do grupy wysokości

średniowysokie, wysokie lub wysokościo-

we, zawierającego strefę pożarową zakwa-

lifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi

ZL III, ZL IV bądź ZL V.

Droga pożarowa powinna być zakończona

placem manewrowym o wymiarach co

najmniej 20 m × 20 m lub w inny sposób

umożliwiać dojazd do obiektu budowlane-

go i powrót pojazdu bez cofania. Wyma-

ganie to nie dotyczy końcowego odcinka

drogi pożarowej o długości do 15 m.

Szczegółowe wymagania zostały określo-

ne w rozporządzeniu Ministra Spraw We-

wnętrznych i Administracji z 16 czerwca

2003 r. w sprawie przeciwpożarowego

zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożaro-

wych (Dz.U. nr 121, poz. 1139).

§ 5

[Stosowanie pochylni przy zróżnicowanych poziomach podłogi]

1. Na drogach transportowych i w magazynach nie powinny występować progi ani

stopnie. W przypadku zróżnicowania poziomów podłogi, różnice te powinny

być wyrównane pochylniami o nachyleniu dostosowanym do rodzaju używanego

środka transportu, ale nie większym niż 8%.

2. Pochylnie powinny umożliwiać bezpieczne poruszanie się pracowników i do-

godny transport ładunków.

Komen

tar

ze pr

zepisó

w bhp

Komentarze przepisów bhp

Wymagania wobec pochylni

Pochylnia to przejazd lub przejście bez

stopni służące do pokonania różnicy pozio-

mów. Nachylenie pochylni powinno być

dostosowane do rodzaju używanego środka

transportu, ale nie większe niż 8%.

Pochylnia bez względu na to, czy została

wykonana z betonu, czy jako konstrukcja

wykonana z zaimpregnowanego drewna

lub blach stalowych, powinna spełniać

następujące wymagania: nawierzchnia po-

chylni powinna być wykonana w fakturze

antypoślizgowej (ryflowanej, z kratownicy

stalowej) lub pokryta materiałem antypo-

ślizgowym, przy czym:

szerokość spocznika między pochylnią

a wejściem powinna wynosić co naj-

mniej 150 cm,

szerokość pochylni nie może być mniej-

sza niż 120 cm,

długość jednego biegu nie może być

większa niż 900 cm (w przypadku dłuż-

szych pochylni należy ją podzielić na

kilka krótszych odcinków),

długość spoczników między biegami

pochylni nie może być mniejsza niż

140 cm,

krawędzie pochylni i spoczników po-

winny być opatrzone krawężnikami

o wysokości co najmniej 7 cm, za-

pobiegającymi ześlizgiwaniu się kół

z pochylni.

Jan M. Pióro

specjalista z zakresu prawa pracy,

biegły sądowy w dziedzinie bhp

przy Sądzie Okręgowym w Warszawie