6.12.2012 traduction 

 

Ewa Jakubczyk© 

 

Trzecią i ostatnią cechą wstydu, jakiej trzeba się przyjrzed, jest wyraźna dysproporcja, która sprawia, 
że  jest  to  przezycie  tak  potworne.  Ciężar  i  wielkośd  poczucia  winy  są  zwykle  proporcjonalne  do 
występki: im poważniejsze  wykroczenie, tym większa wina.  Wstyd, przeciwnie, wywołują zazwyczaj 
najbłahsze  bodźce,  pozornie  drobne  szczegóły.  Takie  drobiazgi,  właśnie  przez  swoją  trywialnośd, 
najwyraźniej odsłaniają niedostatki „ja” jako „ja”, a nie jako gwałciciela jakichś abstrakcyjnych form.  

Le troisième et le dernier trait de la honte, qu’il faut examiner, est une disproportion visible/nette qui 
rend  cette  expérience  si  horrible.  Le poids  et le volume  du  sentiment  de  culpabilité  sont  d’habitude 
proportionnels au délit : plus grave est l’infraction, plus grand est la faute. La honte, au contraire, est 
normalement  provoquée  par  les  stimulis  les  plus  futiles,  les  petits  détails  en  apparence.  De  tels 
détails,  précisément  par  sa  trivialité,  dévoilent,  de  façon  la  plus  claire,  les  défaillances  du  « moi » 
comme « moi » et pas comme le violateur de quelconques formes abstraites.