background image

Ekonomika miast i regionów

Kierunek : Gospodarka przestrzenna

Studia I stopnia

T.5. Przeobrażenia przestrzennej 

struktury renty w mieście

Waldemar W. Budner

background image

Ekonomika miast i regionów

Przeobrażenia przestrzennej struktury renty w mieście (1)

Postęp techniczny w procesach produkcji, komunikacji oraz procesach 

wymiany (handlu), a także w budownictwie powoduje 

zmiany rozkładu 

przestrzennego renty w mieście

.

Głównym czynnikiem renty w mieście jest 

dostępność przestrzenna

danego miejsca  czyli odwrotność zagregowanych kosztów transportu. 

Tam gdzie koszt transportu (koszt pokonania oporu odległości) jest  

najwyższy  (wysoka cena dojazdu, długi czas dojazdu) tam 

przestrzenna, komunikacyjna dostępność jest najniższa.

Przemiany przestrzennej dostępności w regionie miejskim wykazują  

cykliczność w czasie związaną z dominującą w danym okresie formą 

transportu

W pierwszej fazie rozwoju miasta przemysłowego (II połowa XIX 

wieku/początek XX)  maksymalna dostępność przestrzenna 

występowała w centrum, ale jednocześnie gwałtownie zmieszała się w 

miarę odległości 

t1

(

rys. 1

)

W kolejnych fazach rozwoju miasta dostępność centrum nie wzrastała, a 

podwyższała się stopniowo dostępność terenów wokół śródmieścia (

t2

około 1929-1930 i 

t3

– 1940-1960). W tym okresie dominującym 

transportem publicznym był tramwaj, metro, a uzupełniającym 

samochód osobowy (

rys. 1

)

background image

Ekonomika miast i regionów

Przeobrażenia przestrzennej struktury renty w mieście (2)

Rys. 1. Zmiany przestrzennej dostępności terenów miejskich a 

odległość od CBD

w kolejnych fazach rozwoju miasta

background image

Ekonomika miast i regionów

Przeobrażenia przestrzennej struktury renty w mieście (3)

W następnej fazie

t4

, (

rys. 1)

nastąpił spadek dostępności  

komunikacyjnej centrum powodowany nadmiernym zatłoczeniem, 

kongestią w efekcie dominacji transportu indywidualnego. Znacząco 

wzrosła natomiast dostępność terenów peryferyjnych (

suburbanizacja

). 

Następuje proces rozlewania się zabudowy w strefie podmiejskiej.

Faza  czwarta [

t4

] aktualnie występuje w miastach polskich, podczas 

gdy niektóre z wielkich miast amerykańskich czy europejskich znajdują 

się już w następnej fazie.

Faza 5. [

t5

] to ponowny wzrost dostępności przestrzennej centrum na 

skutek przebudowy sieci dróg bądź wprowadzania nowych środków 

transportu.

Okresowe obniżenie dostępności przestrzennej i renty w centrum może 

ułatwiać rewitalizację zagospodarowania kwartałów śródmiejskich (np. 

terenów poprzemysłowych).

background image

Ekonomika miast i regionów

Przeobrażenia przestrzennej struktury renty w mieście 

(4)

W miastach polskich nadal najwyższa renta i najcenniejsze tereny 

lokalizacyjne występują w centrach miast. Lokalizacyjna przydatność 

tych terenów dla funkcji usługowych wyższego rzędu jest w mieście 

najwyższa.

Różnice między ceną gruntów w obszarze śródmiejskim a obszarami 

peryferyjnymi zmniejsza się jednak w czasie.

W miastach amerykańskich różnice  renty/ceny terenów były 

maksymalne w latach sześćdziesiątych.  Po tym okresie stopniowo 

spadało. Przykładem może być miasto Topeka w stanie Kansas (

rys. 

2

).

Większe ograniczenia możliwości wyboru przydatnych miejsc 

powodują wzrost konkurencyjności, tym samym gotowość płacenia 

wyższych cen/jedn.powierzchni

background image

Ekonomika miast i regionów

Przeobrażenia przestrzennej struktury renty w mieście (5)

Rys. 2. Przestrzenne zróżnicowanie wartości terenów w mieście 

Topeka (cena gruntu w tys. USD w 1965 r.)

background image

Ekonomika miast i regionów

Przeobrażenia przestrzennej struktury renty w mieście (6)

Zmiany struktury przestrzennej renty i cen terenów miejskich 

odzwierciedlają fazowy przebieg procesu urbanizacji:

-

fazie 1. koncentracji

tempo wzrostu zaludnienia śródmieścia jest 

szybsze niż obszarów zewnętrznych, występują bardzo wysokie ceny i 

renta terenów w centrum, renta szybko spada w miarę odległości  od 

CBD;

-

fazie 2. suburbanizacji

przyrost liczby ludności na obszarach 

zewnętrznych jest szybszy niż wewnątrz miasta, zmniejsza się różnica 

miedzy cenami gruntów  śródmiejskich i terenów peryferyjnych, 

przewaga konkurencyjna przestrzeni śródmieścia maleje;

-

fazie 3. dezurbanizacji

spada zaludnienie strefy śródmiejskiej a 

miasto  centralne w aglomeracji traci swoją przewagę konkurencyjną;

-

fazie 4. reurbaniazacji

– ponownie wzrasta liczba ludności obszarów 

śródmiejskich. Ponownie rośnie renta wewnątrz miasta. Obszary 

peryferyjne utrzymują swoją wartość.

Na początku lat 90. polskie aglomeracje znajdowały się w fazie 

suburbanizacji. W tym samym czasie w miastach amerykańskich 

identyfikowano fazę dezurbanizacji

background image

Ekonomika miast i regionów

Przeobrażenia przestrzennej struktury renty w mieście (7)

Proces koncentracji, suburbanizacja i dezurbanizacja, występowały 

równocześnie ze zmianami struktury wartości terenów na obszarze 

miasta.

Nadal występuje wysoka wartość rynkowa terenów w centrum (prestiż 

miejsca i usługi wyższego rzędu). 

W pierścieniu otaczającym centrum występuje spadek wartości  

rynkowej/renty terenów. Pierścień ten obejmuje tradycyjną strefę 

przejściową, gdzie do połowy XX wieku współwystępował w przestrzeni 

przemysł z mieszkalnictwem (por. model struktury koncentrycznej 

miasta Burgessa). Na zewnątrz od pierścienia obniżonych cen gruntów, 

na obrzeżach miasta tworzą się centra handlowo-usługowe, czasami 

także centra usług wyższego rzędu.

Wzrost renty wokół strefy przejściowej może wiązać się z obwodnicami, 

ringami komunikacyjnymi (

rys. 3

)

Wzrost cen gruntów w strefie w peryferyjnej miasta wynikać może z 

czynników środowiskowych i społecznych (moda)  

background image

Ekonomika miast i regionów

Przeobrażenia przestrzennej struktury renty w mieście (8)

Rys. 3. Przestrzenne zróżnicowanie renty  i cen terenów miejskich w fazie 

dezurbanizacji  na przykładzie miast amerykańskich (J. Słodczyk 2001)