background image

 

 

                            
 
Układ  wegetatywny 

System nerwowy 
Ośrodkowy układ nerwowy – mózg i rdzeń kręgowy 
Obwodowy układ nerwowy – neurony poza mózgiem i rdzeniem kręgowym 
 

 

Nerwy eferentne przenoszą informacje z mózgu i rdzenia kręgowego na obwód  

 

Nerwy aferentne przenoszą informację z obwodu do OUN 

 
W eferentnej części obwodowego układu nerwowego : 
Autonomiczny układ nerwowy  reguluje funkcjami ciała bez udziału woli   
Somatyczny układ nerwowy  reguluje funkcjami ciała z udziałem woli (mięśnie szkieletowe i ruch)  
 
Autonomiczny układ nerwowy  dwa antagonistycznie działające układy    
Układ cholinergiczny  – parasympatyczny  
Układ adrenergiczny  –  sympatyczny    

 

Neuron 
Neurotransmiter  
Neurotransmisja 
 
Receptor  białko o bardzo specyficznej strukturze 
metabotropowy – białko G 
jonotropowy 
 
Neuroprzekaźniki II rzędu – cAMP,  trójfosforan inozytolu IP3, diacylglicerol (DAG), 
                                                     cGMP, Ca, K, Na, NO, CO 
 
Neurotransmitery działają na różne efektory :  
skóra, naczynia krwionośne, mięśnie, serce, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ moczowy,  
                                                                                                                                                            gruczoły egzokrynne 
Agonista 
Antagonista 
częściowy agonista i antagonista 
 
Układ cholinergiczny – parasympatyczny  ACh 
Układ adrenergiczny  –  sympatyczny   NA 
 
Receptory układu cholinergicznego  
Muskarynowe (M1, M2, M3,M4,M5)  i nikotynowe (N neuronalne i  N mięśniowe ) 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

 

 

                                                                    
 
 
                                                               Receptory Cholinergiczne 

 

 

Typ receptora 

 

Narządy 

 

Białko    

Mechanizm 

przekazywania 

informacji 

 
     Efekty pobudzenia 

Muskarynowe 
M

1

 

          
    „neuronalny” 

OUN 
 
zwoje wegetatywne 
 
komórki okładzinowe żołądka 
 

 
 
 
 

Gq 

aktywacja fosfolipazy C, 
hydroliza difosforanu 
fosfatydyloinozytolu PIP

2

 

do 
trójfosforanu inozytolu IP

3

 

i diacylglicerolu DAG 
 
uwolnienie 
wewnątrzkomórkowego Ca 

2+

 

pobudzenie OUN 
depolaryzacja 
w zwojach wegetatywnych 
 
wydzielanie soku 
żołądkowego 
zwiększenie kurczliwości 
mięśni gładkich przewodu 
pokarmowego 
 

M

2

 

        „sercowy” 

serce ( przedsionki, układ 
                       przewodzący ) 
 
 
 
 
zakończenia presynaptyczne 
neuronów 
mięśnie gładkie 
 
 

 
 
 

Gi 

białko 

hamujące 

 
 

   /Go

 

hamowanie cyklazy adenylanowej 







cAMP 
aktywacja kanałów K

 
 
 
 
 
hamowanie aktywności 
                                kanałów Ca 

2+ 

 

skrócenie czasu trwania 
potencjału czynnościowego, 
przewodzenia bodźców 
działanie chronotropowo (–) 
                  dromotropowo (–) 
                  inotropowo (–) 

M

3

 

      „gruczołowy” 

gruczoły egzokrynne 
 
 
 
mięśnie gładkie, 
 
 
 
 
śródbłonek naczyniowy 
 

 
 
 
 
 

Gq 

aktywacja fosfolipazy C, 
 
wzrost trójfosforanu inozytolu   
                                                    IP3 
diacylglicerolu DAG 
uwolnienie 
wewnątrzkomórkowego Ca 

2+ 

 

 






 cGMP prowadzący do 
uwalniania czynnika 
śródbłonkowego 
rozszerzającego naczynia 
 

zwiększenie wydzielania 
                     gruczołów, 
 
 
skurcz mięśni gładkich 
 
 
 
 
rozszerzenie naczyń 
                    krwionośnych  
w wyniku 
uwalniania EDRF (→ NO) 

M

4

  

 
 
 

przodomózgowie, hipokamp, 
prążkowie 
 

Gi/ 

 
 
 

Go 







cAMP 
aktywacja K

hamowanie Ca

2+ 

 

pobudzenie fosfolipazy A2 

neuroprzekaźnictwo związane 
z bólem neuropatycznym 
 
hamowanie uwalniania NT 
 

M

5

 

OUN, substancja czarna 

Gq 

 IP3,DAG Ca

2+ 

 cGMP 

nasilenie neurotransmisji 
 

Nikotynowe 
N

M  

          

mięśniowy 

połączenia  
nerwowo – mięśniowe 
typ 1 - przewodnictwo zwojowe,  
typ 2 - przewodnictwo  
            nerwowo-mięśniowe  
      w mięśniach szkieletowych 

kanał 

jonowy 

otwarcie 

Nikotyna, D – tubokuraryna 
 
wzrost dopływu sodu 
 

depolaryzacja płytki ruchowej 
skurcz mięśni  szkieletowych 
 

N

N  

          

neuronalny 

neurony pozazwojowe, 
niektóre presynaptyczne 
zakończenia neuronów 
cholinergicznych 
 
rdzeń nadnerczy 
 
 
OUN 

kanał 

jonowy 

otwarcie 

Nikotyna, Trimetafan 
 
wzrost dopływu sodu 

depolaryzacja i wyładowania 
w neuronie pozazwojowym 
 
 
 
uwalnianie katecholamin 
z rdzenia nadnerczy 
 
nasilenie neurotransmisji 

 
 
 
 
 
 

background image

 

 

 
 
                                                                Agoniści układu cholinergicznego  - cholinomimetyki 
 
Acetylocholina 
Neurohormon wydzielany przez wszystkie komórki nerwowe w ich synapsach,  
w zakończeniach nerwów ruchowych, w mięśniach i w zakończeniach nerwów przywspółczulnych. 
Nie jest stosowana jako lek – działa bardzo krótko po podaniu i.v. (1 – 2 min), jest toksyczna.  
 
     Działanie acetylocholiny   
●    Serce 

:  zwolnienie akcji serca , siły skurczu i przewodzenia → bradykardia 

       w wyniku hamowania komórek węzła zatokowego → działanie chronotropowe ujemne  
       w wyniku zwolnienia przewodnictwa przedsionkowo –komorowego → działanie dromotropowe ujemne 
       w wyniku zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego → działanie inotropowe ujemne. 
 
●    Naczynia krwionośne

 : rozszerzenie, zmniejszenie oporu naczyń obwodowych, spadek ciśnienia 

       ACh powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych. Efekt ten jest związany ze wzrostem  
       uwalniania czynnika EDRF (endothelium–derived relaxing factor ), który wywiera działanie  
                                                                                                                miorelaksacyjne na mięśnie gładkie.  
       EDRF jest obecnie identyfikowane z tlenkiem azotu NO. (Nagroda Nobla 1998) 
       Substancja ta aktywuje cyklazę adenylową i powoduje zwiększenie stężenia cGMP.  
 
       Rozszerzenie naczyń krwionośnych może być również związane ze zmniejszeniem impulsacji  
       z zakończeń układu współczulnego, ponieważ ACh działając na receptory muskarynowe  
       presynaptycznie hamuje uwalnianie noradrenaliny.  
       Ciśnienie tętnicze ulega zazwyczaj nieznacznemu obniżeniu. 
 
●   Układ oddechowy

 : zwiększona sekrecja śluzu w drzewie oskrzelowym, skurcz oskrzeli 

●   Układ pokarmowy

 : zwiększone napięcie mięśni gładkich, 

                               zwiększona sekrecja HCl, żółci i soku trzustkowego  
              Wątroba : synteza glikogenu 

●   Układ moczowy

 : skurcz ściany pęcherza moczowego, rozkurcz zwieracza 

●   Oko

 : zwężenie źrenicy, akomodacja do patrzenia na bliską odległość, 

          poszerzenie zatoki żylnej twardówki (kanału Schlemma), spadek ciśnienia płynu śródgałkowego  

●   Skóra

 : zwiększenie uwalniania potu  

                 Efekty  muskarynowe ( pobudzające receptor muskarynowy) 
 

   OUN: bierze udział w : regulacji funkcji poznawczych w układzie limbicznym,  

                 (→ inhibitory esterazy acetylocholinowej stosowane w chorobie Alzheimera,  
                                               wzmocnienie aktywności  układu cholinergicznego, siła przekazywania sygnału) 
                        w przekaźnictwie bólu neuropatycznego, w procesach uzależnień lekowych 

 

 
Aby osiągnąć efekt cholinomimetyczny stosujemy leki, które naśladują działanie acetylocholiny : 
                                                                                                                  carbachol, bethanechol, metacholina 
 
Karbachol – ester choliny z kwasem karbaminowym (NH

2

-COOH), działa podobnie jak ACh, lecz jego 

działanie jest dłuższe, gdyż bardzo wolno podlega hydrolizie przez acetylocholinoesterazę.  
Stosowany w leczeniu pooperacyjnej atonii jelit i pęcherza moczowego.  
Także miejscowo do worka spojówkowego w celu obniżenia ciśnienia śródgałkowego w przypadku istnienia 
przeciwwskazań do stosowania pilokarpiny w jaskrze pierwotnej zamykającego się kąta. 
preparat : Miostat 0,01% r-r do stosowania wewnątrzgałkowego 
 
Betanechol – ester β-metylocholiny z kwasem karbaminowym. Stosowany w pooperacyjnej hipotonii 
pęcherza moczowego lub przewodu pokarmowego. 
preparat : Urecholine tbl. 5,10,25,50 mg 
Metacholina – ester β-metylocholiny z kwasem octowym.  
Stosowana w próbach prowokacyjnych oskrzeli w diagnostyce astmy. 
 
 

background image

 

 

 
 
Zastosowanie terapeutyczne : 


 

jaskra  przerwanie ostrego napadu oraz zapobiegawczo 



 

atonia pooperacyjna przewodu pokarmowego i pęcherza moczowego  



 

niedrożność porażenna przewodu pokarmowego 



 

zaparcia w trakcie opioidowej terapii przeciwbólowej 



 

myasthenia gravis ( diagnostyka i terapia ) 
 

   Przeciwwskazania do stosowania cholinomimetyków : 

 

dychawica oskrzelowa 

 

choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz zwężenie odźwiernika 

 

zaparcie spastyczne 

 

mechaniczna niedrożność jelit, dróg moczowych i żółciowych 

 
Naturalne alkaloidy cholinomimetyczne 
Muskaryna – alkaloid muchomora zwyczajnego Amanita muscaria, nie jest lekiem 
                         ważna substancja w farmakologii eksperymentalnej, 
zatrucie wynika z pobudzenia receptorów muskarynowych : pobudzenie kory mózgowej, pobudzenie 
psychoruchowe, obniżenie ciśnienia tętniczego, zwolnienie czynności serca, biegunka, obfite pocenie 
 
Nikotyna  –  alkaloid liści tytoniu szlachetnego Nicotiana tabacum, silna trucizna układu nerwowego  
                                                                                                                                       0,025g  jest dawką śmiertelną.  
Zastosowanie w lecznictwie w leczeniu uzależnienia  od nikotyny. Preparaty OTC. 

Nicopass–tbl do ssania1,5 mg 
Nicopath – system transdermalny  7,14,21 mg/24h 
Nicorette – guma do żucia 2,0 i 4,0 mg 
Niquitin – pastylki do ssania 
 

Arekolina – terapeutycznie niestosowany alkaloid nasienia orzecha areki (Areca catechu), 
dodatkowo działa nikotynopodobnie, objawy pobudzenia ośrodkowego  
→ w trakcie żucia betelu (Malezja)nasiona :  działanie orzeźwiające  i podniecające ,  
                                                                                 dodatkowo zabija pasożyty i odkaża przewód pokarmowy 
    barwi zęby na czarno a ślinę na czerwono 
 !!! niebezpieczeństwo raka jamy ustnej, naturalnie stosowana jako garbnik 
 
Pilokarpina – alkaloid z liści Pilocarpus jaborandi,  
działa silnie pobudzająco na zakończenia nerwów przywspółczulnych,  
pobudza czynności wydzielnicze gruczołów wydzielania zewnętrznego,  
wzmaga wydzielanie gruczołów potowych (5 l / godzinę)  
                             → wykorzystywana w „próbie potowej” (jako lek napotny) w diagnostyce mukowiscydozy 

                                                            

chorzy na mukowiscydozę mają zwiększony poziom sodu i chloru w pocie 

słabo działa na czynność serca, 
zwęża źrenice, obniża ciśnienie śródgałkowe. 
 
Zastosowanie 
w okulistyce w leczeniu jaskry z zamkniętym kątem przesączania,, 
w kserostomii (suchość oczu i jamy ustnej),  
do pobudzania czynności gruczołów ślinowych po radioterapii  okolic głowy i szyi,  
w zespole Sjőgrena → preparat Salagen 
oraz w leczeniu zatrucia atropiną i innymi cholinolitykami 
 
Działanie niepożądane : słabe widzenie w ciemności 
 
Preparaty 
Pilocarpinum WZF –2% krople do oczu,  
Pilopin – 4% żel do oczu 
Normoglaucon (pilokarpina + metypranolol)– krople do oczu 
Fotil, –forte (pilokarpina + tymolol)– krople do oczu 
 

background image

 

 

                          

 

Pośrednie pobudzenie receptorów cholinergicznych 
1) odwracalne inhibitory cholinesterazy IAChE 
odwracalnie hamują aktywność cholinesterazy przedłużając działanie ACh 


 

bardzo krótko działające – edrofonium  



 

krótko działające – fizostygmina, neostygmina, pirydostygmina, ambenonium, demekarium, distigmina, 



 

długodziałające – ekotiopat, dyflos 

 
Zastosowanie odwracalnych inhibitorów cholinoesterazy 
□ atonia pooperacyjna jelit i pęcherza moczowego,  
□ jaskra,  
□ wzmagają pobudliwość mięśni prążkowanych po środkach zwiotczających (pochodnych kurary),  
□ stwardnienie rozsiane myastenia gravis , w celu ułatwienia przekaźnictwa nerwowo–mięśniowego;  
    blokują rozkład EACh i tym samym zwiększają jej poziom w płytce ruchowej,  
    płytka jest głównym punktem uchwytu działania leków, ale wywierają też wpływ na przywspółczulne  
    synapsy cholinergiczne 
□ Choroba Alzheimera → terapia objawowa 
    Obserwacja: w trakcie choroby dochodzi do nasilonego ubytku neuronów cholinergicznych  
    doniesienia sugerujące neuroprotekcyjny efekt niektórych IAChE  → dodatkowo działanie przyczynowe 
    takryna (wycofana → hepatotoksyczność),  
     donepezil, riwastigmina, galantamina  
     
donepezil (wybiórczy inhibitor EACh),  
riwastygmina (inhibitor ACh oraz butyrylocholinesterazy) 

 hamowanie butyrylocholinesterazy może mieć duże znaczenie kliniczne, ponieważ w mózgu osoby  

     chorującej na chorobę Alzheimera, w miarę postępu choroby, obniża się poziom AChE i relatywnie     
     wzrasta stężenie BuChE)   
galantamina (inhibitor acetylocholinesterazy oraz allosteryczny modulator receptora nikotynowego).  

 podczas ich stosowania obserwuje się poprawę funkcji poznawczych oraz redukcję zaburzeń zachowania,  

    w części przypadków również zaburzeń snu i nastroju. 
 
 
Działania niepożądane  
potliwość, ślinotok, łzawienie, biegunka, nudności i bolesne skurcze jelit, nietrzymanie moczu i stolca, 
bradykardia, spadek ciśnienia krwi, zwężenie źrenic 
 
Edrofonium – podawany i.v. krótko– i szybkodziałający lek  – stosowany głównie w diagnostyce miastenii 
MG, ze względu na zbyt krótki czas działania do stosowania terapeutycznego,  
 
Fizostygmina – alkaloid nasion bobu kalabarskiego , Physostigma venenosum , 
działanie słabe, krótkie 0,5 – 2 godz. 
stosowana jako lek zwężający źrenicę i obniżający ciśnienie śródgałkowe → dospojówkowo 
stosowna w przypadkach ciężkich zatruć cholinolitykami ze względu na dobrą penetrację do  OUN  
 
Neostygmina – lek syntetyczny , działanie utrzymuje się przez 2,5–4 h,  
jako IV rzędowy związek amoniowy nie penetruje do OUN, działa tylko obwodowo, bezpośrednio działa na 
płytkę ruchową, ale daje  też efekty muskarynowe 
Stosowana w leczeniu miastenii, w pooperacyjnej atonii jelit i pęcherza moczowego, jako antidotum w zatruciu 
atropiną lub innymi lekami cholinolitycznymi oraz do odwrócenia bloku nerwowo-mięśniowego w zatruciu 
lekami zwiotczającymi niedepolaryzującymi. 
 
Ambenonium – działanie silniejsze i dłuższe od neostygminy 
 
Pirydostygmina – działanie dłuższe lecz słabsze od neostygminy, wykazuje mniej niepożądanych  
w obrębie przewodu pokarmowego → może być stosowana profilaktycznie przed spodziewanym atakiem  
z użyciem gazów bojowych w celu zapobieżenia nieodwracalnemu związaniu EACh przez gaz. 
Preparaty 

background image

 

 

Polstigminum– Neostygmine – ampułki, tabletki 
Mestinon – Pirydostygmina – drażetki 
Mytelase (Oxazil) – Ambenonium  –tabletki 
Demekarium –  krople oczne 
Ekotiopat – lek o długim czasie działania.  
                          Stosowany w kroplach do oczu do leczenia jaskry z zamkniętym kątem przesączania. 
Dyflos – zastosowanie jak ekotiopat 
 
 
2) nieodwracalne inhibitory cholinesterazy

 

związki fosforoorganiczne :  
paration, pestoks, systoks, mintakol, insektycydy, pestycydy 
(środki owadobójcze  oprysk owoców cytrusowych → przypadkowe zatrucia  
gazy bojowe (Tabun, Sarin, Soman) 
 
Po spełnieniu roli mediatora, ACh zostaje natychmiast rozłożona na drodze hydrolizy enzymatycznej  
na substancje fizjologicznie nieczynne, jakimi są cholina i kwas octowy;  
                                                    dzięki temu możliwe jest spełnienie następnego aktu impulsu nerwowego.  
Zahamowanie czynności katalitycznej EACh, w wyniku jej inhibicji przez związki fosforoorganiczne, 
powoduje wzrost poziomu nierozłożonej ACh i podrażnienie parasympatycznego układu nerwowego.  
 
 
objawy zatrucia fosforoorganicznymi środkami trującymi występują w krótkim czasie,  

                                                                       a ich nasilenie uzależnione jest od wielkości wchłoniętej dawki.  

3 typy objawów: muskarynowy, nikotynowy i zaburzenia OUN.  

objawy muskarynowe  
                       – gromadzenie się ACh w mięśniach gładkich drzewa oskrzelowego, jelit, pęcherza i źrenic.  
objawy nikotynowe  
                      – zwiększona ilość ACh w mięśniach prążkowanych oraz w zwojach układu autonomicznego.  
zaburzenia OUN – powstają na skutek nadmiernej ilości ACh w tkance mózgowej i rdzeniu kręgowym.  

 
Objawy zatrucia : 
Gwałtowne pobudzenie układu parasympatycznego – receptorów M i N 
1.

 

Początkowo miejscowe – w miejscu kontaktu zaczerwienienie i pocenie skóry,  
                                                   jama ustna – ślinienie,  
                                                      przewód pokarmowy – wymioty, biegunka  

2.

 

Objawy  uogólnione 

 

zwężenie źrenic 

 

wzrost wydzielania gruczołów – łzawienie, ślinienie, pocenie się 

 

nasilenie perystaltyki jelit 

 

znaczny spadek RR i HR 

 

drżenia mięśniowe, wzrost napięcia mięśni 

 

pobudzenie OUN – lęk, niepokój, drgawki 

     układ oddechowy 

 

skurcz oskrzeli – duszność 

 

nadmierna depolaryzacja z porażeniem mięśni oddechowych 

 

hamowanie ośrodka oddechowego 

 

zgon z powodu niewydolności oddechowej ! 

 
 Leczenie  zatrucia  

 

dekontaminacja pacjenta (wchłanianie przez skórę) 

 

 leczenie przeciwdrgawkowe – diazepam i.v. 5–10 mg, (

ew.

 bromek suksametonium 10 –50 mg i.v.) 

 

duże dawki atropiny podawanej wielokrotnie aż do wystąpienia objawów atropinizacji   

                                                                 (mydriasis → nieadekwatne do oświetlenia rozszerzenie źrenicy)  
atropina blokując receptory M znosi skurcz i nadmierne wydzielanie w oskrzelach, spadki RR i HR 
oraz nadmierną perystaltykę. Nie znosi  porażeń mięśni  i drgawek ! 

 

reaktywatory acetylocholinesterazy : obidoksym i pralidoksym (skuteczne tylko zaraz po   

                                               świeżym zatruciu → odłączają związaną z pestycydami cząsteczkę enzymu) 

 

wspomaganie oddychania

                           

 

background image

 

 

Inne  parasympatykomimetyki 
 
Metoklopramid  
 zwiększa uwalnianie ACh z zakończeń nerwowych,  
    ACh działa na M

2

 w komórkach mięśni gładkich przewodu pokarmowego → indukuje skurcz 

                                                                         ułatwia fizjologiczne przewodnictwo w neuronach cholinergicznych  

 aktywność propulsywna, przyspiesza opróżnianie żołądka,  

działa silnie przeciwwymiotnie

 

 

antagonista receptorów DA 

 

antagonista receptorów 5

HT

3

   

 

słabo pobudza zwoje 

 

blokuje presynaptyczne receptory dopaminowe DA  

                   
Wskazania:  

 

refluks żołądkowo 

przełykowy , krótkotrwałe leczenie 

 

zapobieganie nudnościom i wymiotom związanym z chemioterapią nowotworów 

 

zapobieganie nudnościom i wymiotom po zabiegach chirurgicznych  

 

w diagnostyce radiologicznej lek przyspiesza opróżnianie żołądka i przechodzenie papki barytowej  
                                                                                                                                                                przez jelito  

 

w opiece paliatywnej jako lek pierwszego rzutu przede wszystkim  
w prewencji i leczeniu nudności i wymiotów wywołanych leczeniem opioidami  

 
Preparat 
Metoclopramidum –tabl.10 mg, r-r do wstrzykiwań 5mg/ml 10 mg/2ml 
 
Sildenafil  
Mechanizm działania – wybiórczy inhibitor fosfodiesterazy 5, która hamuje rozkład cGMP  
działającego poprzez cykl przemian tlenku azotu prowadząc do:  



 

rozkurczu mięśni gładkich płucnych naczyń tętniczych i  



 

zwiększenia napływu krwi do ciał jamistych prącia. 

 
Zastosowanie:  
– zmniejsza objawy nadciśnienia płucnego i poprawia tolerancję wysiłku, 
             → stosuje się go u chorych w różnym wieku – włącznie z niemowlętami, u których nadciśnienie  
                  płucne może powstawać w przebiegu wrodzonych wad serca,   
                             możliwość powikłań  leczenia  (ślepota → powiązanie do enzymu w siatkówce) 
– w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn 
 
Działania niepożądane : 

 

bóle głowy, bóle mięśniowe  

 

nudności ,wymioty  

 

uczucie zatkanego nosa  

 

wrażenie gorąca w okolicy twarzy 

 

przejściowe zaburzenia widzenia 
 

Przeciwwskazania:  

 

choroba niedokrwienna serca  

 

niskie ciśnienie tętnicze (poniżej 90/50 mmHg)  

 

równoległe stosowanie leków z grupy nitratów  

 

uczulenie na sildenafil  

 

ciężka niewydolność wątroby i nerek  

 

niedawno przebyty udar mózgu lub zawał mięśnia sercowego  

 

w zmianach zwyrodnieniowych siatkówki 

 
Należy zachować ostrożność w następujących przypadkach: 

 

u pacjentów z anatomicznymi wadami prącia  

 

u pacjentów leczonych ritonawirem  

 

u pacjentów przyjmujących α–adrenolityki  

 
Preparaty: 
Viagra, Ecriten,Falsigra,Lekap  

– tbl. powlekane 20, 50 ,100 mg

 

background image

 

 

                                                                  Cholinolityki 
Alkaloidy tropanowe w roślinach z rodziny psiankowatych : 
Atropa belladonna – Pokrzyk wilcza jagoda 
Hyoscyamus Niger – Lulek czarny 
Datura stramonium – Bieluń dziędzierzawa  
Scopolia carniolica – Lulecznica odurzająca 
 
Atropina  
Antagonista ACh – naturalny alkaloid pokrzyku, blokuje receptory M – w sercu,  
w gruczołach egzokrynnych (ślinowych), mięśniach gładkich przewodu pokarmowego  
                                                                                                                                 i układu moczowo–płciowego. 
Atropina blokuje receptory muskarynowe, ale nie ma aktywności wewnętrznej.  
Nie działa na receptory N. 
 
Receptory M są blokowane w określonej kolejności zależnie od dawki : 
 najpierw regulujące wydzielanie śliny i śluzu w oskrzelach  
       następnie w sercu i oku 
             później w mięśniach gładkich przewodu pokarmowego i układu moczowo – płciowego 
                      wreszcie regulujące wydzielanie jonów wodorowych w żołądku 
 SERCE

 

Wpływ atropiny na serce jest złożony. 
Podana w małej dawce zmniejsza częstość rytmu serca co wskazuje na słabe działanie agonistyczne  
wobec obwodowego receptora muskarynowego.   
   Jej główne działanie na serce polega na przyspieszeniu rytmu (30–40 uderzeń na minutę) dzięki 
zablokowaniu receptorów M2 w węźle zatokowo–przedsionkowym  
i zniesieniu wszystkich innych stymulacji nerwu błędnego oraz skrócenie odstępu PQ,  
przyspieszenie przewodzenia i zwiększenie pojemności minutowej serca 
Atropina

 

 stosuje się ją w bloku przedsionkowo–komorowym wywołanym nadmierną aktywnością  

nerwu błędnego a także w zatruciu glikozydami nasercowymi 
Najsilniejszy wpływ na serce wywiera u osób młodych, u których jest duże napięcie nerwu błędnego,  
                                                                                                    u małych dzieci i osób starszych działa słabiej. 
Pacjenci rasy czarnej, pacjenci z cukrzycą i neuropatią oraz pacjenci z mocznicą  
                                                                                                             → słabiej reagują na podanie atropiny. 
 
KRĄŻENIE

 

Atropina nie wywiera znacznego wpływu na ciśnienie tętnicze.  
Toksyczne dawki  poszerzają naczynia krwionośne skóry  → zaczerwienie,  
                                                              działają na nie bezpośrednio, nie poprzez receptory M. 
Nadmierne dawki atropiny  
                       stosowanej w bradykardii zatokowej, w przebiegu zawału serca  
                                  mogą prowadzić do tachykardii i rozszerzenia obszaru niedokrwienia  
                                                w związku ze zwiększeniem zapotrzebowania na tlen. 
 
GRUCZOŁY  EGZOKRYNNE 
gruczoły ślinowe, oskrzelowe i potowe 
nawet małe dawki powodują zahamowanie wydzielania 
Duże dawki zmniejszają wydzielanie żołądkowe: objętość kwasu solnego i pepsyny 
 
Działanie niepożądane :  
suchość jamy ustnej, zaburzenia akomodacji, światłowstręt i trudności w oddawaniu moczu  
ograniczają jej zastosowanie w chorobie wrzodowej 
                                                                                           → lepsze selektywne M1  pirenzepina i telenzepina   
 OUN

  

        w dawkach terapeutycznych nie ma wpływu na funkcje OUN  
              w dawkach toksycznych pobudza rdzeń przedłużony i ośrodki wyższe  
                        wywołuje niepokój, zwiększenie pobudliwości, zaburzenia orientacji,  
                                              objawy majaczeniowe i objawy psychotyczne 
 
 
 
 

background image

 

 

 UKŁAD ODDECHOWY  
blokuje M

w gruczołach oskrzelowych, rozszerza oskrzela i zmniejsza nadmierne wydzielanie śluzu. 

  podczas znieczulenia wziewnego zapobiega odruchowemu skurczowi krtani wywołanemu  

                                                                                                                       zwiększeniem wydzielania gruczołów 

  zapobiega skurczom oskrzeli spowodowanym uwolnieniem histaminy, bradykininy i prostaglandyny 

 
Ponadto 
 Osłabia napięcie i perystaltykę jelit i dróg moczowych 
 Działa przeciwwymiotnie 
 Nasila podstawową przemianę materii 
 
 
Atropina

  

   po podaniu i.v.      działa natychmiast 

                                            i.m.      po 30 minutach 
                               w inhalacji      po 3–5 minut 
 
Przeciwwskazania  
Przerost gruczołu krokowego, jaskra, zwężenie odźwiernika, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, 
toksyczne rozszerzenie okrężnicy, atonia jelit, niedrożność porażenna,  
przebywanie  w wysokich temperaturach ( w czasie upałów zmniejszać dawki bo łatwiej dochodzi  
                                                                                                                                                               do  zatrucia ) 
 
Działanie niepożądane →

 wynika z braku selektywnego działania,  



 

suchość jamy ustnej,  



 

zaburzenia akomodacji, światłowstręt,  



 

przyspieszenie czynności serca  



 

 trudności w oddawaniu moczu 

 
 
Zastosowanie atropiny : 


 

premedykacja przed znieczuleniem ogólnym  
(zapobiega odruchowemu wydzielaniu śluzu w drzewie oskrzelowym 
                                                                 obecnie stosowany halotan, enfluran nie wywołują tego odruchu) 

       zapobieganie bradykardii podczas stosowania halotanu, sukcynylocholiny i in. 
       zapobieganie objawom muskarynowym podczas odwracania blokady nerwowo–mięśniowej  
       z użyciem neostygminy → zapobieganiu muskarynowemu działaniu neostygminy 


 

resuscytacji krążeniowo–oddechowej (bradykardia, blok serca, asystolia),  
przedawkowanie → tachykardia i rozszerzenie obszaru niedokrwienia  

                                                                                                                 poprzez zwiększenie zapotrzebowania na tlen 


 

rozszerzenie oskrzeli 



 

zmniejszenie napięcia dróg żółciowych i moczowodów  

            → stany spastyczne przewodu pokarmowego, kolka żółciowa, jelitowa, spastyka pęcherza moczowego 


 

porażenie akomodacji do celów diagnostycznych 



 

zmniejszenie wydzielania jonów wodorowych w żołądku → lepsza pirenzepina selektywny M

1

 



 

zapobieganie chorobie lokomocyjnej 



 

zatrucia inhibitorami acetylocholinesterazy  (związki fosforoorganiczne i gazy bojowe,  
                                                                                                                                                   zatrucie grzybami) 



 

zatrucie glikozydami  nasercowymi 



 

choroba  i zespól Parkinsona 

 
Preparaty 
Atropinum sulfuricum– r-r do wstrzykiwań 0,5mg/ml ; 1mg/ml , 1%krople do oczu 
Tinctura Belladonnae –  krople 
Bellapan – tabletki 
Bellergot – atropina + ergotamina + fenylobarbital – tabletki → ułatwia zasypianie 
Tolargin– atropina + papaweryna + metamizol – czopki → działa rozkurczowo i przeciwbólowo 
Spasticol – atropina + papaweryna – czopki → działa rozkurczowo i przeciwbólowo 
Reasec – atropina+difenoksylat – tbl. → ostra biegunka 
 
 

background image

 

10 

 

Dawkozależne efekty atropiny 
0,5 mg   –  suchość jamy ustnej, zmniejszenie pocenia  
   1,0 mg   –  przyspieszenie akcji serca, bardzo suche usta, świst w płucach 
      2,0 mg   –  zaburzenia widzenia, tachykardia, bicie serca 
           5,0 mg   –  zatrzymanie oddawania moczu, bardzo gorąca i sucha skóra              
           10,0 mg  –  przyspieszony puls, halucynacje, śpiączka 
 
Zatrucia  
najczęściej u dzieci (owoce pokrzyku) → duży wzrost temperatury 43

o

C , 

u osób w podeszłym wieku → zanik pamięci, zaburzenia orientacji  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Objawy zatrucia atropiną :           

o

 

podwyższenie temperatury ciała,  

o

 

zaczerwienienie skóry,  

o

 

skóra sucha, pokryta plamami,  

o

 

tętno szybkie, słabo napięte,  

o

 

duszność,  

o

 

światłowstręt (rozszerzenie źrenicy),  

o

 

suchość w ustach i niemożność połykania wskutek zahamowania wydzielania śliny. 

o

 

pacjent jest silnie pobudzony;  
                   zachowuje się jak w stanie majaczeniowym – krzyczy, śmieje się, ma urojenia i halucynacje,  

o

 

ponadto zawroty głowy, zaburzenia równowagi.  

o

 

po czasie podniecenia → okres zahamowania z objawami niedomogi krążenia i oddychania może dojść 
do śmierci z powodu porażenia ośrodka oddechowego. 

 
Zatrucie atropiną jest długotrwałe (→ wolny metabolizm atropiny)  dochodzi do porażenia perystaltyki jelit 
 
Postępowanie terapeutyczne  w zatruciu atropiną 

 

płukanie żołądka zawiesiną z węglem aktywowanym 

 

podanie środka przeczyszczającego o działaniu osmotycznym  

 

dożylne stosowanie salicylanu fizostygminy  

 

drgawki opanować podając diazepam  

 

cewnikowanie pęcherza moczowego aby nie dopuścić do jego pęknięcia 

 
Pochodne atropiny 
Ipratropium ( bromek ipratropium) 
pochodna atropiny, niewybiórczy antagonista receptorów muskarynowych, wpływa głównie na receptory M

ale może hamować autoreptory M

2

 czego efektem jest przejściowy skurcz oskrzeli po inhalacji 

podany miejscowo w aerozolu zapobiega skurczom i rozszerza oskrzela,  znosząc stany spastyczne oskrzeli, 
zastosowanie:  dychawica oskrzelowa, POChP 
Tiotropium ( bromek tiotropium)– pochodna ipratropium, bardzo wolno odłącza się od receptorów M

1

  

i M

3

, a szybciej od M

2

 dlatego w porównaniu z ipratropium wykazuje 10-krotnie silniejsze działanie 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

    Objawy zatrucia atropiną : 
    -  „rozpalony jak piec” (pobudzenie ośrodka termoregulacyjnego) 
    -  „ślepy jak nietoperz” (rozszerzone źrenice) 
    -  „suchy jak pieprz” (porażenie wydzielania gruczołów potowych) 
    -  „czerwony jak burak” (→ uwolnienie histaminy z mastocytów i rozszerzenie naczyń skórnych) 
    -  „niespokojny jak tygrys w klatce” (pobudzenie psychomotoryczne CSN) 

 

background image

 

11 

 

Hioscyna (skopolamina) alkaloid tropanowy, liście bielunia dziędzierzawego (Datura stramonium) 
antagonista ośrodkowych i obwodowych receptorów M. Wykazuje depresyjny wpływ na OUN,  
wywołuje nadmierną senność i zaburzenia pamięci.  
Aby wyeliminować niekorzystne działanie na OUN, jest stosowana w postaci soli. 
 
 
 
 
słabiej od atropiny działa na przewód pokarmowy, a silniej hamuje wydzielanie potu i śliny. 
działa narkotycznie na OUN (w przeciwieństwie do atropiny) 

 stosowana w podnieceniu szałowym u psychicznie chorych, w białej gorączce  (delirium tremens),  

 działa wyraźnie uspokajająco, wywołuje senność 

     w szale abstynencyjnym u morfinistów tzw. farmakologiczny kaftan bezpieczeństwa  
                                                                                        (zamroczenie, utrata zdolności samodzielnego działania) 
 
Działa hamująco na :  
– ośrodki układu pozapiramidowego – działanie przeciwparkinsonowe,  
– ośrodki autonomiczne (np. ośrodek wymiotny)  
                          →

 hioscyna skutecznie zapobiega nudnościom  związanym z chorobą lokomocyjną  

                                                                                                ale może powodować senność i niewyraźne widzenie. 
 
W lecznictwie stosowane pochodne pozbawione działania ośrodkowego,  
                      jako środki rozkurczowe w kolkach  
                                  oraz jako środki pomocnicze w diagnostyce przewodu pokarmowego.  
Preparaty: 
Scopolan– Buscopan tbl 10 mg, Buscolysin – drażetki 10mg, czopki 10 mg, ampułki 20mg/ml 
Scopolan compositum – hioscyna + metamizol – drażetki 
 
 
Leki spazmolityczne 
niezależnie od unerwienia wegetatywnego mięśnie gładkie mogą ulec zwiotczeniu w wyniku bezpośredniego 
działania na mięśnie gładkie  
 
Papaweryna – alkaloid opium, powoduje zwiotczenie mięśni gładkich, szczególnie wyraźnie w przypadku 
wcześniej zwiększonego napięcia mięśniowego 
Preparaty: 
Papaweryna– r-r do wstrzykiwań 20 mg/ml 40mg/2ml 
Biospasmil (atropina + papaweryna)– czopki 
Spasticol– czopki 
Preparaty o działaniu spazmolitycznym 
hymekromon, denaweryna, mebeweryna, oksybutynina, propiweryna 
 
Oksybutynina 

 

nieswoisty cholinolityk o silnym działaniu rozkurczajacym mięśnie gładkie,  
działa bezpośrednio rozkurczajaco na mięśnie gładkie poprzez blokowanie kanałów wapniowych  
                                                                                                                                         i receptorów muskarynowych 
Wskazania :  
leczenie nadreaktywności pęcherza moczowego z objawami parć nagłych i nietrzymania moczu  
oraz  w neurogennych chorobach pęcherza powodujących nietrzymanie moczu. 
Preparaty :

 

Driptane, Ditropan–tbl powl.5 mg 
 
Inne cholinolityki 
Tropikamid – lek o działaniu parasympatykolitycznym do stosowania miejscowego w okulistyce.  
Wykazuje działanie podobne do atropiny, działa jednak znacznie krócej; stosowany w celu rozszerzenia  
źrenic (mydriasis) i porażenia mięśni rzęskowych, co skutkuje niemożnością akomodacji oka (cykloplegia) 
Tropicamidum –WZF 0,5%, WZF 1% 
Cyklopentolat – podobny do tropikamidu, działa długotrwale 
 
Pirenzepina – selektywny antagonista receptorów M

1

, stosowany w leczeniu choroby wrzodowej  

żołądka i dwunastnicy 

background image

 

12 

 

Benzatropina – lek stosowany w chorobie Parkinsona i polekowych zespołach parkinsonowskich  
 
Tolterodyna 
silny, kompetycyjny antagonista receptorów muskarynowych,  
wykazujący  10–krotnie silniejsze wybiórcze działanie na pęcherz moczowy niż na ślinianki 
Wskazania:  
częstomocz lub nietrzymanie moczu z parcia 
Preparaty : 
Tolterodine Teva – tbl. powl.1,2,4 mg 
Defur,Detrusitol– tbl.powl.1,2,4 mg 
Tolzurin, Urimper Uroflow – tabl.1,2 mg 
 
Chlorek trospium –tbl 20 mg 
antagonista M, w leczeniu nietrzymania moczu  wywołanego naglącym parciem 
 
Pridynol 
lek antycholinergiczny, hamuje działanie układu pozapiramidowego  
działa zarówno ośrodkowo, jak i obwodowo – hamuje ruchy mimowolne, zmniejsza drżenie mięśniowe, 
zmniejsza napięcie mięśni poprzecznie prążkowanych.  
wykazuje działanie euforyzujące w razie przewlekłego stosowania  
 
Wskazania:  


 

w leczeniu objawowym wszystkich postaci parkinsonizmu, zwłaszcza polekowego 



 

w chorobach przebiegających ze wzmożonym napięciem mięśniowym (zarówno pochodzenia   
                                                                                                                          ośrodkowego, jak i obwodowego)  



 

w profilaktyce i leczeniu nocnych skurczów mięśni  



 

w premedykacji przed zabiegami rehabilitacyjnymi i w ich trakcie  



 

ślinotok w przebiegu różnych chorób np. SLA 

stwardnienie zanikowe boczne

 

 
Przeciwwskazania:  
padaczka, jaskra, owrzodzenie rogówki, tachyarytmie,

 

ciężka niewydolność serca, ostry obrzęk płuc, rozrost 

gruczołu krokowego zwłaszcza z trudnościami z oddawaniem moczu, mechaniczne zwężenie w przewodzie 
pokarmowym 
 
Działanie niepożądane:  

 

objawy cholinolityczne, takie jak: suchość w ustach, zaburzenia akomodacji,  
                                                                                                                podwyższenie ciśnienia śródgałkowego.  

 

zaburzenia w oddawaniu moczu, zaparcie (szczególnie u osób w podeszłym wieku) 

 

pogłębienie upośledzenia sprawności intelektualnej, omamy, stany splątania 

 

niekontrolowane stosowanie w celu wywołania stanów euforycznych  
                                                                                                      może prowadzić do zaburzeń psychicznych 

 

długotrwałe stosowanie może prowadzić do uzależnienia od leku 

Uwagi:  
W okresie stosowania pridynolu nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać urządzeń mechanicznych  
Preparaty : 
Pridinol –tbl. 5 mg 
 

                                                                                                     

*** 

Toksyna botulinowa typu B 
neurotoksyna wytwarzana przez bakterie jadu kiełbasianego Clostridium botulinum 
                                                   – trwałe połączenie z płytką nerwowo-mięśniową i porażenie skurczu mięśnia 
Mechanizm działania :  
fragmentacja białka SNAP-25 niezbędnego do wydzielania ACh z zakończeń nerwowo-mięśniowych;  
powrót przekazywania impulsów po wytworzeniu się nowych zakończeń nerwowo-mięśniowych  
                                                                                                                                                              (→ 6 miesięcy) 
Wskazania: 
nadmierne nieprawidłowe napięcia mięśni: 
kurcz powiek, połowiczy kurcz twarzy, kręcz karku, stopa końsko-szpotawa, nadmierna potliwość 
w medycynie kosmetycznej → środek przeciwzmarszczkowy,  zmarszczki mimiczne 
We wszystkich wskazaniach medycznych dawka dobierana indywidualnie  

background image

 

13 

 

Przeciwwskazania:  
ciąża, okres karmienia, dzieci poniżej 12 roku życia, nadwrażliwość na białko, stany zapalne skóry (trądzik), 
stosowanie antybiotyków aminoglikozydowych i leków zwiotczających mięśnie (kurara) 
Preparaty 
Azalure –10j, Botox – 100 j., Dysport – 300j ;500 j    
Antytoksyna botulinowa ABE r-r do i.m. i i.v. – 1 fiol.5000 j.m. antytoksyny botulinowej typu A 
                                                                                                 5000 j.m. antytoksyny botulinowej typu B 
                                                                                                 1000 j.m. antytoksyny botulinowej typu E 
Uwaga! 
rozlany lek i sprzęt (strzykawki, igły, waciki)  traktować jak materiał zakaźny 
 
Receptor nikotynowy 
ligand Ach lub nikotyna wiąże się z podjednostką 

α

, otwiera kanał i wywołuje potencjał czynnościowy : 

 napływ jonów sodowych i wapniowych do wnętrza komórki  a wyrzucanie kationów potasu na zewnątrz 

                       co prowadzi do → depolaryzacji  błony komórkowej 
depolaryzacja determinuje otwarcie kanałów wapniowych, które są wrażliwe na zmiany potencjałów             
                                                                                                                                                                           błonowych.  
Olbrzymi napływ jonów wapnia uruchamia kaskady sygnalizacyjne np. skurcz mięśni 

 

                    

        

 

                                 

 

Jonotropowy receptor nikotynowy: 
1. Typu neuronalnego Nn, znajdującego się w zwojach autonomicznych oraz w CSN 
2. Typu mięśniowego Nm, znajdującego się w płytce nerwowo-mięśniowej 
     Typ 1 jest odpowiedzialny za przewodnictwo zwojowe, zaś  
     Typ 2 za przewodnictwo nerwowo-mięśniowe w mięśniach szkieletowych. 
 
Agoniści receptora Nn 
nikotyna – prototyp substancji o działaniu zwojowym, alkaloid pirydynowy, znajdujący się  
w liściach tytoniu (Nicotiana tabacum).  
W małych dawkach pobudza, a w dużych poraża receptory Nn w zwojach wegetatywnych.   
 
Antagoniści receptora Nn 
Trimetafan – obniża ciśnienie tętnicze krwi. do niedawna stosowany w stanach nagłych (przełom 
nadciśnieniowy, nadciśnienie złośliwe) oraz w zabiegach chirurgicznych.  
Ma gwałtowne, silne działanie, szybko rozwija się tolerancja. Podawany dożylnie.  
Objawy niepożądane związane z zahamowaniem układu przywspółczulnego - suchość w jamie ustnej, 
zahamowanie wydzielania soku żołądkowego, rozszerzenie źrenic, zaburzenia akomodacji.  
Wyraźna hipotonia ortostatyczna. 
 
Leki wpływające na złącze nerwowo-mięśniowe  →

 Farmakologia Korbut 

Związki zwiotczające mięśnie poprzecznie prążkowane,  
                                             działające na receptor Nm w płytce nerwowo-mięśniowej mięśni szkieletowych. 
          
Niedepolaryzujące  (kuraryny, leki pachykurarowe) 
 

Posiadają one powinowactwo do receptorów Nm, nie posiadają jednak aktywności wewnętrznej,  

toteż w sposób kompetytywny wypierają acetylocholinę z miejsca wiązania, zapobiegając w ten sposób 
depolaryzacji, a tym samym również skurczowi mięśnia (dawna nazwa leki pachykurarowe). 
 

Stosowane są w anestezjologii, jako środki zwiotczające.  

Prototypem tych związków jest kurara – trucizna z wyciągu kory kulczyby Strychnos toxifera – używana przez 
Indian południowoamerykańskich do zatruwania strzał do łuków i dmuchawek.  
 

background image

 

14 

 

Leki pachykurarowe wywołują wiotkie porażenie mięśni prążkowanych u wszystkich gatunków zwierząt. 
 

Za odkrycie substancji paraliżujących mięsień szkieletowy Daniel Bovet otrzymał w 1957 roku Nagrodę Nobla

.

 

 
tubokuraryna – w związku z występowaniem działań niepożądanych związanych z uwalnianiem histaminy  
z mastocytów (patrz atropina) – m.in. skurczu oskrzeli i spadku ciśnienia krwi, została zastąpiona w klinice 
przez nowsze substancje   
pankuronium – pierwszy związek tego typu o budowie steroidowej.  
Cechuje się krótkim okresem od podania do wystąpienia efektu i średnio długim okresem działania. 
wekuronium – cechuje się 3-krotnie krótszym od pankuronium okresem działania 
rokuronium – cechuje się 6-krotnie słabszą siłą działania od wekuronium 
 
atrakurium – posiada nietypowy mechanizm eliminacji z ustroju (spontaniczna nieenzymatyczna degradacja  
                                                                                                                                                                                     w osoczu) 
 
cisatrakurium – czysty izomer atrakurium, powodujący mniejszy wyrzut histaminy i posiadający  
                                                                                                                                                   3-krotnie silniejsze działanie 
miwakurium – nowy lek, o budowie zbliżonej do atrakurium, szybko inaktywowany przez cholinoesterazę 
osoczową 
 
Za pomocą inhibitorów AChE (neostygminy) można odwrócić blok niedepolaryzacyjny.  
 
Sugammadeks jest przedstawicielem nowej grupy leków – SRBA (

selective relaxant binding agent

).  

Jest to pochodna 

γ

-cyklodekstryny silnie i wybiórczo wiążąca się z rokuronium i nieco słabiej z wekuronium. 

Lek nie łączy się w znaczącym stopniu z innymi lekami.  
Sugammadeks stosowany jest do odwracania niedepolaryzacyjnego bloku nerwowo-mięśniowego  
wywołanego rokuronium i wekuronium oraz w przypadku przedawkowania tych leków zwiotczających   
 
 
Leki wpływające na złącze nerwowo-mięśniowe  
Są to związki zwiotczające mięśnie poprzecznie prążkowane, działające na receptor Nm w płytce  
nerwowo-mięśniowej mięśni szkieletowych. 
 
Depolaryzujące  
 

Posiadają one powinowactwo do receptorów Nm, posiadają także aktywność wewnętrzną,  

toteż wywołują depolaryzację płytki nerwowo-mięśniowej (dawna nazwa leki leptokurarowe).  
Uniemożliwiają jednak natychmiastową jej repolaryzację, gdyż znacznie wolniej ulegają rozkładowi.  
Ponieważ zaś w celu pobudzenia skurczowego mięśnia konieczna jest seria po sobie następujących kolejnych 
impulsów elektrycznych, ostatecznym efektem działania leków depolaryzujących jest blokada płytki nerwowo-
mięśniowej, czego skutkiem jest zwiotczenie mięśnia. 
Leki leptokurarowe u ssaków wywołują wiotkie porażenie mięśni prążkowanych, natomiast mięśnie płazów  
i ptaków ulegają długotrwałemu przykurczowi pod ich wpływem. 
 

 

!!! Za pomocą inhibitorów AChE nie można odwrócić bloku depolaryzacyjnego – przeciwnie,  
                                                                                                                      następuje nasilenie działania zwiotczającego. 
 
Suksametonium (sukcynylocholina) – jest estrem kwasu bursztynowego (z łac. succinus), z dwoma 
cząstkami choliny (stąd nazwa: sukcynylo-cholina) - w związku z tym posiada budowę chemiczną 
podwojonej cząsteczki acetylocholiny.  
Jest obecnie jedynym terapeutycznie stosowanym środkiem zwiotczającym mięśnie o działaniu 
depolaryzującym.  
 
Objawy niepożądane suksametonium to:  
1.

 

bradykardia 

2.

 

wzrost stężenia we krwi jonów potasu 

3.

 

wzrost ciśnienia śródgałkowego 

4.

 

przedłużone zwiotczenie (genetycznie uwarunkowana wada, polegająca na obecności atypowej  

                                                                                                                                                                   cholinoesterazy) 
5.

 

złośliwa hipertermia (występująca u niektórych pacjentów wada, dziedziczona autosomalnie dominująco)