background image

BIOTECHNOLOGIA 

 
POJ

Ę

CIA: 

1

.

 

Biotechnologia jest interdyscyplinarn

ą

 dziedzin

ą

 ł

ą

cz

ą

c

ą

 w sobie nauki techniczne i przyrodnicze, 

obejmuj

ą

c

ą

 badanie, wytwarzanie i wykorzystanie DNA/RNA, białek/enzymów, drobnoustrojów, kultur 

komórkowych w procesach modyfikacji genetycznej, biosyntezy, biotransformacji, bioutylizacji a tak

ż

wyodr

ę

bnianie i modyfikacje tak otrzymanych bioproduktów. 

2. Biotechnologia tradycyjna- przebiegaj

ą

ca z u

ż

yciem drobnoustrojów i komórek organizmów 

wy

ż

szych ni

ż

 zawieraj

ą

cych obcego materiału genetycznego 

3. Biotechnologia nowoczesna gdzie stosowane s

ą

 szczepy drobnoustrojów lub inne linie 

komórkowe skonstruowane metodami in

ż

ynierii genetycznej 

4. In

ż

ynieria genetyczna-ingerencja w materiał genetyczny organizmów, w celu zmiany ich 

wła

ś

ciwo

ś

ci dziedzicznych. Polega na wprowadzaniu do komórek organizmu biorcy, okre

ś

lonego 

odcinka DNA dawcy. 
5. Biotechnologia czerwona wykorzystywana w ochronie zdrowia i medycynie. Jest wa

ż

nym i 

dynamicznie rozwijaj

ą

cym si

ę

 obszarem biotechnologii, w szczególno

ś

ci w zakresie produkcji nowych 

biofarmaceutyków, rozwoju diagnostyki genetycznej, geoterapii i 
ksenotransplantologii. 
6. Biotechnologia zielona zwi

ą

zana jest z rolnictwem, obejmuje zastosowanie metod in

ż

ynierii 

genetycznej w celu doskonalenia produkcji ro

ś

linnej i zwierz

ę

cej. Wa

ż

nym obszarem jest 

wprowadzanie transgenicznych ro

ś

lin do produkcji szczepionek doustnych i rekombinowanych białek 

a tak

ż

e wykorzystanie tych

ż

e ro

ś

lin jako surowców odnawialnych w biorafineriach. 

7. Biotechnologia biała- biotechnologia przemysłowa wykorzystuj

ą

ca systemy biologiczne w 

produkcji przemysłowej i ochronie 

ś

rodowiska 

8. Fermentacja- z łac. burzenie si

ę

. W praktyce biotechnologicznej słu

ż

y do okre

ś

lania przemian 

chemicznych w wyniku aktywno

ś

ci metabolicznej drobnoustrojów czyli obejmuje zarówno fermentacje 

beztlenowe jak np. fermentacj

ę

 etanolow

ą

 jak równie

ż

 tlenowe np. fermentacj

ę

 octanow

ą

9. Mikroorganizm (drobnoustrój) - organizm obserwowany dopiero pod mikroskopem. 
Mikroorganizmami s

ą

 bakterie, archeany, pierwotniaki i niektóre grzyby. 

10. Komórka prokariotyczna- komórka nie posiadaj

ą

ca j

ą

dra komórkowego. Podstawowym 

materiałem genetycznym jest nukleoid. Materiał genetyczny nie jest oddzielony od reszty komórki 

ż

adn

ą

 błon

ą

11. Komórka eukariotyczna - materiał genetyczny tej komórki jest umieszczony w j

ą

drze. 

Zawieraj

ą

ce DNA z histonami upakowane w chromosomy. 

12. J

ą

dro- najwa

ż

niejsze z organelli komórkowych wyst

ę

puj

ą

ca w komórkach organizmów j

ą

drowych 

(Eukarionty), odgrywaj

ą

ca decyduj

ą

c

ą

 rol

ę

 w przekazywaniu cech dziedzicznych i przebiegu 

przemiany materii. 
13. Chromosomy-samoodtwarzaj

ą

ce si

ę

, stałe składniki j

ą

dra komórkowego, b

ę

d

ą

ce nosicielami 

genów. 
14. Gen-odcinek DNA nadaj

ą

cy komórce zdolno

ść

 do tworzenia ró

ż

nych form RNA, po

ś

redniczy w 

kodowaniu białek. Gen decyduje o przekazywaniu poszczególnych dziedzicznych cech organizmu. 
15. Genom człowieka-kompletny zestaw informacji genetycznej człowieka; składa si

ę

 z 2 odr

ę

bnych 

genomów. 
16. Ekspresja genu - proces, w którym informacja genetyczna zawarta w genie zostaje odczytana i 
przepisana na jego produkty, które s

ą

 białkami lub ró

ż

nymi formami RNA. 

17. DNA 
18. Nukleozydy-s

ą

 zbudowane z zasady heterocyklicznej (adenina,cytozyna,guanina,uracyl,tymina) i 

odpowiedniego cukru deoksyrybozy lub rybozy w zale

ż

no

ś

ci od tego w skład którego biopolimeru 

wchodz

ą

 DNA czy RNA 

19. Nukleotyd- poł

ą

czenia rybozy lub deoksyrybozy, zasady purynowej albo pirymidynowej i kwasu 

fosforowego. 
20. Zasada heterocykliczna- zwi

ą

zek organiczny wchodz

ą

cy w skład nukleozydu. 

21. Replikacja-jest to powielanie materiału genetycznego. 
22. Polimeraza DNA - enzym katalizuj

ą

cy syntez

ę

 DNA w czasie replikacji lub naprawy DNA. 

23. Ligaza-enzym restrykcyjny, ł

ą

cz

ą

cy odcinki DNA. 

24. Transkrypcja w genetyce oznacza proces syntezy RNA na matrycy DNA przez ró

ż

ne polimerazy 

RNA. Jest to, zatem przepisywanie informacji zawartej w DNA na RNA. 
25. mRNA- cz

ą

steczki informacyjne RNA powstaj

ą

ce jako kopie odcinków DNA podczas transkrypcji 

w biosyntezie białka. 

background image

26. Ekson- koduj

ą

ca cz

ęść

 cz

ą

steczki DNA, ulegaj

ą

c transkrypcji pojawia si

ę

 w dojrzałej cz

ą

steczce 

RNA. Mo

ż

e kodowa

ć

 element białkowy. 

27. Intron- niekoduj

ą

ca cz

ęść

 cz

ą

steczki DNA, ulega transkrypcji, jest wycinany podczas obróbki 

potranskrypcyjnej, w procesie splicingu. 
28. Kod genetyczny-to zasada, według której informacja genetyczna, zawarta w DNA lub RNA, w 
komórkach wszystkich organizmów mo

ż

e ulega

ć

 "tłumaczeniu" na kolejno

ść

 aminokwasów w białka w 

procesie translacji. Kod genetyczny jest: kodem trójkowym, zdegenerowany, bezprzecinkowy, 
uniwersalny, jednoznaczny, kodony nie zachodz

ą

 na siebie. 

29. Kodon- jednostka informacji genetycznej; 3 kolejne nukleotydy w ła

ń

cuchu DNA lub mRNA, 

wyznaczaj

ą

ce rodzaj i miejsce 1 aminokwasu w ła

ń

cuchu polipeptydu podczas biosyntezy białka w 

komórce. 
30. Kodony synonimowe- kodony okre

ś

laj

ą

ce ten sam aminokwas. 

31. Degeneracja kodu genetycznego-nadmiarowo

ść

 kodu genetycznego, przejawiaj

ą

ca si

ę

 tym, 

ż

okre

ś

lony aminokwas jest kodowany przez wi

ę

cej ni

ż

 jeden kodon 

32. Mutacja-jest to nagła zmiana materiału genetycznego. Mutacja mo

ż

e by

ć

 wywołana samorzutnie, 

lub przez czynniki zewn

ę

trzne.

 

33. tRNA- transportuj

ą

cy RNA,po

ś

redniczy w przył

ą

czaniu kolejnych aminokwasów w procesie 

biosyntezy białka. 
34. Antykodon-3 kolejne nukleotydy tRNA, stanowi

ą

ce jednostk

ę

 czynn

ą

 w procesie syntezy białka w 

komórce 
35. rRNA- rybosomowy RNA. Cz

ą

steczki kwasu rybonukleinowego wchodz

ą

ce w skład rybosomów, 

bior

ą

cych udział w procesie biosyntezy polipeptydów. 

Rekombinowany DNA- DNA zawieraj

ą

cy wprowadzone za pomoc

ą

 wektorów dane sekwencje zasad 

tworz

ą

ce gen. 

36. Rybosom- organelle słu

żą

ce do produkcji białek w ramach translacji. 

37. Wektor- cz

ą

steczka DNA mog

ą

ca by

ć

 przeno

ś

nikiem interesuj

ą

cego nas genu i która posiada 

zdolno

ść

 do automatycznej replikacji w danym typie komórek. 

38. Klonowanie to proces tworzenia organizmów maj

ą

cych tak

ą

 sam

ą

 informacj

ę

 genetyczn

ą

39. Klon- komórki b

ę

d

ą

ce swoimi wiernymi kopiami (o jednakowym składzie genetycznym). 

40. Retrowirusy - rodzina wirusów, których materiał genetyczny zawarty jest w RNA. Najdokładniej 
poznanym retrowirusem jest wirus HIV. 
41. Odwrotna transkryptaza- proces syntezy komplementarnej nici DNA na matrycy wirusowego 
RNA, katalizowany przez enzym zw. odwrotn

ą

 transkryptaz

ą

42. Enzym restrykcyjny-enzym z grupy endonukleaz wyst

ę

puj

ą

cy w komórkach bakterii. Rozpoznaje  

kre

ś

lone odcinki ła

ń

cucha DNA obcego dla komórki i wycina je. 

43. Sekwencja palindromowa - jest to sekwencja rozpoznawana przez enzymy restrykcyjne. 
Odczytywana z nici nonsensownej i sensownej jest taka sama.  
5' A A T T 3' 
3' T T A A 5' 
44. Lepkie ko

ń

ce- kohezyjne ko

ń

ce fragmentu DNA, poci

ę

tego przez enzymy restrykcyjne w ten 

sposób, 

ż

e ci

ę

cia przesuni

ę

te s

ą

 wzgl

ę

dem siebie o kilka nukleotydów. 

45. cDNA- komplementarny DNA, cz

ą

steczka DNA b

ę

d

ą

ca kopi

ą

 sekwencji mRNA. 

46. Plazmid- dwuniciowa, kolista cz

ą

steczka DNA naturalnie wyst

ę

puj

ą

ca w niektórych bakteriach. 

Stosowana jako wektor w in

ż

ynierii genetycznej. 

47. Miejsce wielokrotnego klonownia 
48. Marker selekcyjny 
49. Bakteriofag-wirus atakuj

ą

cy bakterie, zbudowany z otoczki białkowej, w której znajduje si

ę

 

materiał genetyczny. 
50. Kosmidy- sztucznie wytworzone wektory u

ż

ywane w in

ż

ynierii genetycznej. Tworzy si

ę

 je ł

ą

cz

ą

plazmidy z sekwencj

ą

 cos bakteriofaga lambda. 

51. PCR-(Polymerase Chain Reaction) – ła

ń

cuchowa reakcja polimerazy, metoda powielania 

ła

ń

cuchów DNA w warunkach laboratoryjnych, polegaj

ą

ca na sekwencji wielokrotnego podgrzewania i 

ozi

ę

biania próbki. 

52. Primer PCR 
53. Polimeraza Taq- polimeraz kodowana w genomie bakterii Thermus aquaticus 
54. Termocykler- urz

ą

dzenie u

ż

ywane w laboratorium do przeprowadzenia PCR. 

55. Polimorfizm fragmentów restrykcyjnych- wyst

ę

powanie w populacji osobników danego gat. 

DNA (deoksyrybonukleinowy kwas) ró

ż

ni

ą

cego si

ę

 długo

ś

ci

ą

 fragmentów odci

ę

tych enzymami 

restrykcyjnymi 

background image

56. Hybrydyzacja kwasów nukleinowych- metoda badania kwasów nukleinowych oparta na 
zdolno

ś

ci do tworzenia kompleksu dwuniciowego przez jednoniciowe, komplementarne fragmenty 

kwasów nukleinowych. 
57. Insulina-hormon peptydowy o działaniu ogólnoustrojowym, odgrywaj

ą

cy rol

ę

 głównie w 

metabolizmie w

ę

glowodanów, lecz tak

ż

e białek i tłuszczów. 

58. GMO(genetically modified organisms) - ro

ś

liny i zwierz

ę

ta zawieraj

ą

ce w swych komórkach 

ą

czony do genomu gen obcego gatunku; uzyskiwane metodami in

ż

ynierii genetycznej. 

59. Protoplasty- aktywna metabolicznie cz

ęść

 komórki bakterii, grzyba lub ro

ś

liny czyli cz

ęść

 komórki 

bez 

ś

ciany komórkowej.  

60. Elektroporacja- chwilowa dezintegracja błony komórkowej za pomoc

ą

 pola elektrycznego 

podczas inkubacji komórek z egzogennym DNA. 
61. Lipofekcja- opłaszczanie egzogennego DNA lipidami, które spontanicznie wnikaj

ą

 przez błon

ę

 

komórkow

ą

 do cytoplazmy 

62. Mikroiniekcja- wprowadzenie fragmentów DNA za pomoc

ą

 mikropipety 

63. Plazmid T

i

- plazmid z bakterii Agrobacterium tumefaciens, wywołuj

ą

cy guzowato

ść

 korzeni ro

ś

lin 

64. Insulina ludzka- produkowany w trzustce polipeptyd zbudowany z 51 aminokwasów. Zbudowana 
jest z dwóch ła

ń

cuchów: ła

ń

cuch A zawiera 21 reszt aminokwasów, a ła

ń

cuch B zawiera 30 reszt 

aminokwasów. Oba ła

ń

cuchy poł

ą

czone s

ą

 dwoma mostkami disiarczkowymi, a w ła

ń

cuchu A 

znajduje si

ę

 jeszcze mostek S-S. 

65. Insulina rekombinowana- insulina powstała w wyniku rekombinacji DNA w plazmidzie 
66. Gensulin- lek stosowany w leczeniu cukrzycy  
67. Zaproponowana przez Watsona i Cricka struktura dwuniciowej helisy DNA ma dwie cechy  o 
kluczowym znaczeniu w pełnieniu przez DNA funkcji no

ś

nika informacji genetycznej 

a) struktura ta jest kompatybilna z ka

ż

d

ą

 sekwencj

ą

 zasad (pary zasad maj

ą

 zasadniczo taki sam 

kształt) 
b) sekwencja wzdłu

ż

 jednej nici determinuje całkowicie sekwencj

ę

 drugiej nici (jako wynik 

komplementarno

ś

i). 

A zatem je

ś

li dwuniciowa helisa ulega rozdzieleniu na dwie pojedyncze nici to ka

ż

da z nich mo

ż

pełni

ć

 rol

ę

 matrycy w tworzeniu nowej komplementarnej nici poprzez specyficzne parowanie zasad

 
 
PYTANIA OPISOWE: 
Pyt. 1. 
Ogólnie rzecz ujmuj

ą

c biotechnologia jest to 

ś

wiadczenie dóbr i usług z zastosowaniem metod 

biologicznych. Inaczej –biotech. Jest to integracja nauk przyrodniczych i in

ż

ynieryjnych  w celu  

osi

ą

gni

ę

cia zastosowa

ń

 organizmów, komórek lub ich cz

ęś

ci oraz molekularnych analogów dla 

.pozyskania produktów i usług (definicja wg Europejskiej Federacji Biotechnologii). U podstaw 
biotechn. le

ż

wiele dziedzin nauki i techniki, jednak szczególne miejsce zajmuje biologia i genetyka 

molekularna.  
W nowoczesnej biotechnologii uto

ż

samianej i zaw

ęż

anej do in

ż

ynierii genetycznej, stosowane 

procedury polegaj

ą

 przede wszystkim na przenoszeniu lub modyfikacji okre

ś

lonych, zdefiniowanych 

genów pomi

ę

dzy ro

ż

nymi osobnikami, najcz

ęś

ciej pomi

ę

dzy ro

ż

nymi gatunkami za pomoc

ą

 technik 

laboratoryjnych. W „klasycznej" hodowli równie

ż

 ma miejsce przenoszenie genów, np podczas 

dokonywanych krzy

ż

ówek; jednak

ż

e, nikt nie wie  jakie geny czy zespoły genowe zostały przeniesione 

Ta „nowoczesna" biotechnologia 

ś

ci

ś

le wi

ąż

e si

ę

 z „klasyczn

ą

", a zatem taki podział jest sztuczny, 

wr

ę

cz niewła

ś

ciwy. Mo

ż

na natomiast wyró

ż

ni

ć

 in

ż

ynieri

ę

 genetyczn

ą

, czyli zespół metod stosowanych 

dla modyfikacji genomu, a zatem w celu zmian wła

ś

ciwo

ś

ci organizmu.  

Rys historyczny 
Okres I- Przedpasteurowski (korzenie biotechnologii)- od zarania ludzko

ś

ci do poł. XIX w; 

Spontaniczne procesy fermentacyjne, m.in. produkcja wina, piwa, octu, napojów mlecznych, chleba. 
Osi

ą

gni

ę

ciem tego okresu było wprowadzenie techniki inokulacji - szczepienia kolejnych cykli 

fermentacji cz

ęś

ci

ą

 produktu, finalnego łub ubocznego.  

Okres II przej

ś

ciowy (pocz

ą

tki nowych technologii mikrobiologicznych) IIpoł. XIX w., do lat 40- tych 

XXw. —Naukowe poznanie procesów mikrobiologicznych i wdra

ż

anie nowych rozwi

ą

za

ń

 

technicznych; Opracowano i wdro

ż

ono do produkcji na skal

ę

 przemysłow

ą

 etanol, butanol, metanol, 

aceton, kwasy organiczne Zastosowanie do oczyszczania 

ś

cieków techniki zło

ż

a zraszanego, na 

którym  rozwijała si

ę

  mikroflora degraduj

ą

ca składniki wód 

ś

ciekowych. Opracowano pierwsze metody 

biotransformacji mikrobiologicznej: sorbitolu do sorbozy, glukozy do kwasu glukonowego. 

background image

Okres III- Era nowoczesnej biotechnologii (po II wojnie 

ś

wiatowej): Podokres 1 (1940-1970) Złota era 

antybioz.- Opracowano nowe biotechnologie: ok. 100 antybiotyków w tym penicylina, kilkunastu 
enzymów, kilku aminokwasów, dwóch witamin, nukleotydów, dekstranu, biotransformacje steroidów, 
szczepionki wirusowe, białka paszowego pochodzenia drobnoustrojowego (SCP). Wprowadzenie 
pierwszych technologii z zastosowaniem biokatalizatorów immobilizowanych. Podokres 2 (od 1970) 
Współczesna biotechnologia - Narodziła si

ę

 koncepcja manipulacji genami poza komórk

ą

. Nast

ą

pił 

rozwój metod rekombinaqi DNA in vitro in vivo. Opracowano szereg nowych biotechnologii, m.in. 
mikrobiologiczn

ą

 produkcj

ę

 insuliny, hormonów wzrostu, białek odporno

ś

ciowych, wytwarzania 

przeciwciał monoklonalnych, powszechne stosowanie metod klonowania i rozmna

ż

ania ro

ś

lin in vitro 

 
 
Pyt.2. 
Etapy w opracowaniu procesu biotechnologicznego 

1.Pozyskiwanie  drobnoustrojów  (skrining)  Jest  to  poszukiwanie  odpowiednich  drobnoustrojów 
prowadz

ą

cych  okre

ś

lony  bioproces  lub  wytwarzaj

ą

cych  okre

ś

lony  bioprodukt.  (izolacja,  ocena 

przydatno

ś

ci,  warunki  przechowywania),  charakterystyka  materiału  biologicznego  (szybko

ść

  wzrostu, 

szybko

ść

 przyswajania substratu, szybko

ść

 tworzenia produktu, szybko

ść

 oddychania) 

2.Dobór warunków  hodowli. Stworzenie warunków zapewniaj

ą

cych szczepom max. produkcj

ę

 (min. 

Skład podło

ż

a czyli 

ź

ródła C,N,P i inne prekursory,  pH, . potencjał 02, potencjał redox, , pH, dalej; 

temp., natlenienie, sposób  prowadzenia, hodowli.).  Na tym etapie ustala si

ę

 równie

ż

 metody 

wyodr

ę

bniania i oczyszczania bioproduktów oraz warunki tych operacji: temp., ci

ś

nienie, lepko

ść

piana, pobór mocy. 
3.Doskonalenie cech produkcyjnych szczepów. Zwi

ę

kszenie potencjału genetycznego szczepu 

w zakresie biosyntezy / biotransformacji okre

ś

lonego substratu w ilo

ś

ci przewy

ż

szaj

ą

cej potrzeby 

własne drobnoustrojów od kilkuset (aa) do kilkudziesi

ę

ciu tysi

ę

cy razy (witaminy). Stosuje si

ę

 

nast

ę

puj

ą

ce metody manipulacji genami: mutacje genetyczne, fuzj

ę

 protoplastów, rekombinacj

ę

 DNA 

in vitro Ponadto dzi

ę

ki in

ż

. genetycznej mo

ż

na konstruowa

ć

 szczepy, które syntezuj

ą

 bioprodukty, 

których drobnoustroje macierzyste nigdy nie produkowały.  
4.Optymalizacja bioprocesu. Jest ostatnim etapem laboratoryjnym. Jest konsekwencj

ą

 

maksymalnego wykorzystania potencjału metabolicznego drobnoustrojów. Ustala si

ę

 skład podło

ż

a, 

warunki jego mieszania  i napowietrzania, kinetyki bioprocesu. 
5.powi

ę

kszenie skali-  Przeniesienie    opracowanej    w laboratorium    technologii   do    skali 

półtechnicznej (fementatory o poj. 20-1000L) 
6.Uruchomienie produkcji przemysłowej 
 
Pyt.3. 

 

 
 
 
 
 

background image

Pyt.4. 
Podstawy biochemiczne procesów technologii rekombinacyjnego DNA 
a) schemat przepływu informacji genetycznej w komórce 

 

b) monomery buduj

ą

ce DNA 

DNA jest liniowym polimerem czterech monomerów (zasad A,G,T,C). Ka

ż

dy nukleotyd składa si

ę

 

reszty cukrowej deoksyrybozy i grupy fosforanowej i z zasady heterocyklicznej. Zasady 
heterocykliczne- adenina, guanina, cytozyna, tymina.  
c) istotne cechy budowy dwuniciowej helisy DNA 
- Dwa helikalne ła

ń

cuchy polinukleotydowe oplataj

ą

 wspóln

ą

 o

ś

  Ła

ń

cuchy te biegn

ą

 w przeciwnych 

kierunkach 
- Zasady purynowe i pirymidynowe znajduj

ą

 sie wewn

ą

trz, a fosforany i reszty deoksyrybozy — na 

zewn

ą

trz helisy. Płaszczyzny zasad s

ą

 prostopadle do osi helisy a płaszczyzny pier

ś

cieni cukrów s

ą

 

uło

ż

one prostopadle wzgl

ę

dem zasad. 

Ś

rednica helisy wynosi 2.0 ma Odległo

ść

 miedzy s

ą

siednimi zasadami mierzona wzdłu

ż

 osi helisy 

wynosi 0.34nm. Zasady te s

ą

 skr

ę

cone wzgl

ę

dem siebie pod katem 36°. Na całkowity skr

ę

t helisy 

przypada po JO nukleotydów w ka

ż

dym ła

ń

cuchu, co daje okres powtarzalno

ś

ci równy 3.4 nm  

- Dwa ła

ń

cuchy ł

ą

cz

ą

 si

ę

 ze sob

ą

 wi

ą

zaniami wodorowymi mi

ę

dzy zasadami tworz

ą

cymi 

komplementarne pary. Adenina zawsze tworzy par

ę

 z tymin

ą

 a guanina z cytozyn

ą

. Dodatkowo 

struktur

ę

 stabilizuj

ą

 oddziaływania asocjacji warstwowej pomi

ę

dzy zasad

ą

- Kolejno

ść

 zasad w ła

ń

cuchu polinukleotydowym nie jest w 

ż

aden sposób ograniczona. 

Ś

CISŁE 

OKRE

Ś

LONA SEKWENCJA ZASAD NIESIE INFORMACJE. 

d) proces replikacji u bakterii 
Polimeraza DNA I z E. coli wymaga prekursorów w postaci wszystkich czterech 5'-trifosforanów 
deoksynukleozydów (dNTP) jonów Mg

2

*, matrycy DNA oraz odcinka starterowego zawieraj

ą

cego 

woln

ą

 grup

ę

 3'-OH. Synteza DNA przebiega w kierunku 5`-»3'. Polimeraza DNA I wykazuje te

ż

 

aktywno

ść

 egzonukleazy3'-»5' {sprawdzaj

ą

c

ą

 wierno

ść

 replikacji) oraz aktywno

ść

 egzonukleazy 5'-»3\ 

Polimerazy DNA II i III z E. coli nit wykazuj

ą

 egzonukleotycznej aktywno

ś

ci 5`-»3. Replikacja 

rozpoczyna si

ę

 w pojedynczym miejscu inicjacji (ori).przebiega dwukierunkowo i jest 

semikonserwarywna. Ka

ż

de oczko replikacyjne zawiera dwa widełki replikacyjne.Synteza QNA 

przebiega w kierunku 5'->3' na ka

ż

dej nici wyj

ś

ciowego DNA. Na jednej z nici, o orientacji 3*->5

ł

 (nic 

wiod

ą

ca) nowo powstaj

ą

cy DNA jest syntetyzowany w sposób ci

ą

gły. Na drugiej nici, o orientacji 5'-»3' 

{ni

ć

 opó

ź

niona) synteza DNA przebiega w sposób nieci

ą

gły (skokowy) z tworzeniem si

ę

 najpierw serii 

krótkich fragmentów Okazaki, które nast

ę

pnie ulegaj

ą

 poł

ą

czeniu. Do zainicjowania replikacji 

konieczny jest starter RNA („primer"), syntetyzowany przez polimeraz

ę

 RNA zwan

ą

 prymaz

ą

. Starter 

jest wydłu

ż

any przez polimeraz

ę

 DNA III, która syntetyzuje DNA na obu matrycowych niciach. DNA, to 

jest na nici wiod

ą

cej i opó

ź

nionej. Polimeraza. DNA I degraduje starter i zast

ę

puje go odcinkiem DNA, 

a nast

ę

pnie ligaza DNA ł

ą

czy, ko

ń

ce DNA. Dwuniciow

ą

 helis

ę

 DNA rozplataj

ą

 helikazy, a białka 

ł

ą

cz

ą

ce si

ę

 z jednoniciowym DNA (SSB) stabilizuj

ą

 jednoniciowy odcinek DNA podlegaj

ą

cy replikacji. 

Potrzebna te

ż

 jest topoizomeraza DNA I, umo

ż

liwiaj

ą

ca rozplatanie DNA bez konieczno

ś

ci rotacyjnych 

ruchów całego chromosomu. Topoizomeraza DNA II oddziela od siebie potomne cz

ą

steczki kolistego 

DNA powstałe w wyniku replikacji. 
e) kod genetyczny i cechy kodu genetycznego 
Kod genetyczny
- jest zestawem reguł, która okre

ś

laj

ą

 sposób, w jaki sekwencja nukleotydów w 

mRNA zostaje przetłumaczona na sekwencj

ę

 aminokwasów w polipeptydzie. Sekwencja nukleotydów 

jest czytana trojkami. Kodony UAG, UOA, UAA nie specyfikuj

ą

 

ż

adnego aminokwasu i s

ą

 okre

ś

lane 

jako kodony  terninacyjne, czyli kodony „stop". Kodon AUG koduje  metionin

ę

 i działa równie

ż

 jako kodon 

inicjuj

ą

cy, czyli start 

Cechy kodu:  
1) zdegenerowany- wi

ę

kszo

ść

 aminokwasów jest kodowana przez wi

ę

cej ni

ż

 jeden kodon;  

2) Uniwersalny- jest taki sam w wi

ę

kszo

ś

ci organizmów,;  

3) Nienakładaj

ą

cy si

ę

 

4) Jednoznaczny 
5) Bezprzecinkowy 
6) Jest to kod trójkowy 
 

background image

Pyt.5. 
Idea rekombinacji i klonowania DNA 
Rekombinacja DNA: 
a) izolowanie genów poprzez ci

ę

cie genomu danego organizmu enzymami restrykcyjnymi 

b) otrzymywanie cDNA; wykorzystanie procesu odwrotnej transkrypcji 
c) chemiczno- enzymatyczna syntez genów 
 
Klonowanie DNA: 
a) odpowiednie przygotowanie wektorowego DNA 
b) przygotowanie interesuj

ą

cego nas genu, który chcemy powieli

ć

(sklonowa

ć

) lub uzyska

ć

 jego 

ekspresj

ę

 

c) ligacja czyli poł

ą

czenie genomowego i wektorowego DNA aby uzyska

ć

 zrekombinowan

ą

 

cz

ą

steczk

ę

 DNA 

d) transformacja komórki biorcy, analiza rekombinatów 
 
 
Pyt. 6. 
Podstawowe narz

ę

dzia stosowane w in

ż

ynierii genetycznej to enzymy: 

a) endonukleazy przecinaj

ą

ce DNA; w tym endonukleazy restrykcyjne = enzymy restrykcyjne  

b) polimerazy DNA:  
c) odwrotna transkryptaza-synteza DNA na matrycy  RNA 
d) Ligaza-enzym ł

ą

cz

ą

cy kowalencyjnie odcinki DNA (w strukturze dwuniciowych) 

 
 
Pyt.7. 
Co to s

ą

 i jak działaj

ą

 enzymy restrykcyjne? 

Enzymy restrykcyjne umo

ż

liwiaj

ą

 rozcinanie DNA w specyficznych miejscach. Hybrydyzacjia kwasów 

nukleinowych pozwala wykrywa

ć

 specyficzne ich sekwencje. Okre

ś

lanie kolejno

ś

ci uło

ż

enia 

nukleotydów w cz

ą

steczce DNA nazywamy sekwencjonowaniem DNA, jego przeprowadzenie jest 

stosunkowo łatwe. Enzymy restrykcyjne (restryktazy) rozpoznaj

ą

 specyficzne sekwencje i rozcinaj

ą

 

DNA pozostawiaj

ą

c w miejscu rozci

ę

cia kohezyjne lub t

ę

pe jego ko

ń

ce. Ko

ń

ce fragmentów 

restrykcyjnych DNA mo

ż

na poł

ą

czy

ć

 za pomoc

ą

 ligazy, uzyskuj

ą

c w ten sposób nowe 

zrekombinowane cz

ą

steczki DNA. 

Pyt.8. 
Metody pozyskiwania DNA do zastosowa

ń

 w technologii rekombinacyjnego DNA 

 
 
Pyt. 9. 
Wektory stosowane do klonowania DNA w bakteriach 
a) wektory plazmidowe 
- niektóre plazmidy wyst

ę

puj

ą

ce naturalnie w mikroorganizmach zostały przekształcone metodami 

in

ż

ynierii genetycznej w wektory pozwalajace na wprowadzenie obcego DNA do komórki biorcy 

- po transformacji bakterii wektorem zawieraj

ą

cym obce fragmenty DNA mo

ż

na wyselekcjonowa

ć

 linie 

komórkowe czyli klony b

ę

d

ą

ce genetycznie czystymi kulturami wyprowadzonymi z pojedy

ń

czej 

komórki. 
b) wektory bakteriofagowe- wektory typu insercyjnego i zast

ę

pczego 

- w genomie bakteriofaga 

λ

 geny s

ą

 zorganizowane w funkcjonalne wa

ż

e grupy 

- region 

ś

rodkowy bakteriofaga mo

ż

e by

ć

 usuni

ę

ty z genomu bakteriofaga nie powoduj

ą

c zmiany w 

jego zdolno

ś

ci do litycznego rozwoju. 

Z DNA faga 

λ

 mo

ż

na usun

ąć

 odcinek stanowi

ą

cy ok. 30% genomu pozostawiaj

ą

c jego „lewe” i 

„prawe” ramiona zawieraj

ą

ce niezb

ę

dne geny w cyklu litycznym. Podobnie jak w wektorach 

plazmidowych, do wektorów bakteriofagowych faga 

λ

 równie

ż

 wstawiono odpowiednie polilinkiery, 

geny marlierowe, silne promotory itp. 
c) kosmidy- sa sztucznie stworzonymi wektorami, powstałymi z połaczenia plazmidu i sekwencji 
cos faga- (sekwencja odpowiedzialna za cyrkulizacje DNA). Kosmidy z wprowadzonym 
insertem sa pakowane w kapsydy i sa wykorzystywane do zaka_enia komórek bakteryjnych. 
W przeciwienstwie do faga _, kosmidy nie niszcza zainfekowanych komórek. Najprostszym 
wektorem kosmidowym jest typowy plazmid z miejscem ori i markerem selekcyjnym, 

background image

zawierajacym dodatkowo sekwencje cos i odpowiednie miejsce restrykcyjne do klonowania. 
Po trawieniu (cieciu) wektora odpowiednim enzymem restrykcyjnym i zligowaniu3 
z docelowym insertem, kosmid pakowany jest do czasteczek fagowych. Po wprowadzeniu 
wiekszego insertu do kosmidu wydłu_a sie czas jego replikacji oraz zmniejsza sie liczba jego 
kopii. Kosmidy umo_liwiaja klonowanie długich fragmentów DNA (ok. 45 kpz). 
 
Pyt.10. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Pyt.11. 
Biblioteka genomowa człowieka w fagu 

λ

 

a) preparat zawieraj

ą

cy wiele cz

ą

steczek genomowego DNA najpierw poddaje si

ę

 mechanicznej 

fragmentacji lub cz

ęś

ciowemi ci

ę

ciu enzymami restrykcyjnymi 

b) t

ą

 statystyczn

ą

 mieszanin

ę

 wzajemnie nakładaj

ą

cych si

ę

 fragmentów rozdziela si

ę

 

elektroforetycznie i izoluje z niej fragmenty o długo

ś

ci 15000 par zasad. Do ko

ń

ców fragmentów 

przył

ą

cza si

ę

 syntetyczne linkiery, tworzy si

ę

 kohezyjne ko

ń

ce i wprowadza si

ę

 do wektora fagowego 

c) zrekombinowanymi fagami infekuje si

ę

 komórkami E-coli. Uzyskany w wyniku lizat zawiera 

fragmenty DNA znajduj

ą

ce si

ę

 w na tyle du

ż

ej populacji zrekombinowanych fagów, 

ż

e fragmenty w 

sumie stanowi

ą

 prawie kompletny genom 

d) taka kolekcja fagów stanowi bibliotek

ę

 genomow

ą

 

 
Pyt. 12 
Wielokrotne powielanie DNA przez zastosowanie reakcji ła

ń

cuchowej polimeryzacji (PCR) 

PCR to metoda enzymatycznego powielania kwasów nukleinowych ze współczynnikiem wzmocnienia 
ok. 1000000. Cykl powielania polega na: 
a) denaturacji cieplnej powielanego DNA 
b) renaturacji- syntetyczne startery tworz

ą

 hybrydy z jednoniciowymi cz

ą

steczkami DNA 

c) elongacji czyli dodaniu polimerazy i substratowych trifosforanów 2’- deoksynukleozydów (dNT) i 
przeprowadzeniu reakcji polimeryzacji 
Jeden cykl w zale

ż

no

ś

ci od potrzeby mo

ż

e trwa

ć

 od kilkudziesi

ę

ciu sekund do kilku minut. 

Specyficzno

ść

 procesu powielania wynika z oddziaływania mi

ę

dzy polimerami, które tworz

ą

 wi

ą

zania 

wodorowe z ła

ń

cuchami jednoniciowego DNA. Niespecyficzno

ść

 wi

ą

zania mo

ż

na eliminowa

ć

 stosuj

ą

primery o odpowiedniej długo

ś

ci i st

ęż

eniu, dostatecznie wysok

ą

 temperatur

ą

 renaturyzacji.  

 
Pyt.13. 
 
 
 
 
 
 
Pyt.14. 
Nowoczesna biotechnologia w przemy

ś

le spo

ż

ywczym 

a) główne cele dla których modyfikuje si

ę

 ro

ś

liny 

- odporno

ść

 na herbicydy 

- odporno

ść

 na choroby przenoszone przez wirusy, grzyby, bakterie 

- odporno

ść

 na szkodniki 

- poprawa cech jako

ś

ciowych i u

ż

ytkowych 

- uodpornienie na działanie niekorzystnych warunków 

ś

rodowiska 

b) przykład procedury genetycznego modyfikowania ro

ś

lin 

- wybrany fragment DNA zostaje poł

ą

czony z DNA organizmu dawcy. Wykonuje si

ę

 to przy pomocy 

enzymów restrykcyjnych 

background image

- wyci

ę

ty fragment DNA zostaje poł

ą

czony z DNA wektora, który posiada umiej

ę

tno

ść

 przenoszenia 

kodu genetycznego do komórek innych organizmów. Wektorami mog

ą

 by

ć

 organizmy lub plazmidy 

posiadaj

ą

ce zdolno

ść

 przenoszenia własnych genów oraz genów do nich doł

ą

czonych 

- fragment DNA przenoszony przez wektor „wbudowany” w DNA biorcy 
c) argumenty za i przeciw 
ZA: 
- ro

ś

liny transgeniczne s

ą

 zazwyczaj bardziej odporne na niekorzystne warunki 

ś

rodowiska. 

Poprawiaj

ą

 si

ę

 te

ż

 ich cechy u

ż

ytkowe- smak, wygl

ą

d, skład chemiczny 

- wzgl

ę

dy ekonomiczne- ro

ś

liny GMO odznaczaj

ą

 si

ę

 lepszym smakiem, ładniej wygl

ą

daj

ą

, s

ą

 bardziej 

dorodne 
- mo

ż

liwo

ść

 zmniejszonego u

ż

ycia chemicznych 

ś

rodków ochrony ro

ś

lin, mo

ż

e prowadzi

ć

 do 

obni

ż

enia kosztów produkcji, a tym samym do obni

ż

enia cen 

- odporno

ść

 na trudne warunki wzrostu oraz potencjalnie wy

ż

sze plony, mog

ą

 pomóc w eliminacji 

problemu głodu w krajach Trzeciego 

Ś

wiata 

PRZECIW: 
- szkodliwo

ść

 upraw transgenicznych wzgl

ę

dem 

ś

rodowiska naturalnego oraz konsumentów 

- nie jest dokładnie znany wpływ GMO na 

ś

rodowisko- szczególnie ro

ś

liny zawieraj

ą

ce geny 

odporno

ś

ci na herbicydy, co mo

ż

e prowadzi

ć

 do powstania superchwastu odpornego na działanie 

ś

rodków ochrony ro

ś

lin 

- zbyt du

ż

e ujednolicenie upraw 

- bezpo

ś

rednia szkodliwo

ść

 produktów GMO wzgl

ę

dem organizmu ludzkiego 

 
 
 
Pyt.15. 
Produkcja insuliny technologi

ą

 zrekombinowanego DNA 

a) ekstrakcja z ludzkich trzustek 
b) chemiczna synteza via indywidualne aminokwasy 
c) transformacja 

ś

wi

ń

skiej insuliny semi-synteza 

d) produkcja metodami in

ż

ynierii genetycznej SEMI-SYNTEZA 

e) ekstrakcja insuliny 

ś

wi

ń

skiej z zamro

ż

onych tkanek 

f) oczyszczanie insuliny 

ś

wi

ń

skiej 

g) biochemiczna transformacja (insulina 

ś

wi

ń

ska ma alanin

ę

 w B30 zamiast treoniny). Transformacj

ę

 

wykonuje si

ę

 wobec trypsyny przy du

ż

ym nadmiarze treoniny (najlepsze rezultaty daje ester t-

butylowy) 
h) oczyszczanie ludzkiej insuliny aby ograniczy

ć

 do minimum zawarto

ść

 proinsuliny 

i) ostateczna foemulacja insuliny