Fizykoterapia kliniczna
Biomasaż sem. I
Fizykoterapia
Rys historyczny
Historia fizykoterapii sięga zamierzchłej przeszłości, w której człowiek, poszukując w otaczającej
go przyrodzie środków leczących choroby, odkrył leczniczy wpływ ciepła, zimna,
promieniowania słonecznego i wód mineralnych.
Leczniczy wpływ ciepła i promieni słonecznych stanowił główną podstawę do utrwalenia się kultu
ognia i słońca u ludów starożytnych.
Wykorzystanie przez człowieka od niepamiętnych czasów leczniczego wpływu wody znajduje swój
wyraz u różnych ludów w przetrwałych do dnia dzisiejszego obrzędach i zwyczajach
rytualnych.
Kolebką fizykoterapii są ziemie basenu Morza Śródziemnego. Ludy Egiptu, Grecji, Bliskiego
Wschodu i Rzymianie przykładali dużą wagę do leczniczego wpływu, naturalnych fizycznych
bodźców przyrody.
Rzymianom zawdzięcza się stworzenie podwalin lecznictwa uzdrowiskowego, a wiele
wykorzystywanych przez nich uzdrowisk cieszy się do dnia dzisiejszego zasłużoną sławą.
Już w starożytności dokonywano pierwszych zabiegów elektroleczniczych. Źródłem elektryczności
były ryby-drętwy, mające zdolność gromadzenia ładunku elektrycznego. Przykładanie tych
ryb do ciała ludzkiego było pierwszym zastosowaniem elektryczności w celach leczniczych.
Wraz z rozwojem nauki i nowymi odkryciami tj. zbudowanie ogniwa elektrycznego przez Voltę
(elektrolecznictwo), badania zjawiska piezoelektrycznego przez braci Piotra i Jakuba Curie
(ultradźwięki), teoria promieniowania kwantowego Einsteina (laseroterapia) itp..
Doprowadziły do prężnego rozwoju dziedziny jaką jest fizykoterapia.
Fizykoterapia dziś
Def.: Fizykoterapia jest działem lecznictwa, w którym stosuje się występujące w przyrodzie
naturalne czynniki fizyczne, jak czynniki termiczne, promieniowanie słońca oraz czynniki fizyczne
wytworzone przez różnego rodzaju urządzenia dostarczające np.. Energii cieplnej, prądów małej
częstotliwości, prądów wielkiej częstotliwości, promieniowania świetlnego, nadfioletowego,
podczerwonego oraz ultradźwięków.
Fizykoterapię można podzielić na:
Elektroterapia
Prąd stały :
Galwanoterapia
Jonoforeza
Kąpiele elektryczno-wodne
Prąd małej częstotliwości
Elektrostymulacja
Impulsy trójkątne
Impulsy prostokątne
Prąd faradyczny
Prąd neofaradyczny
Przezskórna stymulacja nerwów - TENS
Prądy diadynamiczne - Prądy DD, czyli prądy Bernarda
Prąd średniej częstotliwości
Prądy interferencyjne Nemeca
Pola elektromagnetyczne wielkiej częstotliwości
Diatermia krótkofalowa
Diatermia mikrofalowa
Pola elektromagnetyczne niskiej częstotliwości
Magnetoterapia
Magnetostymulacja
Ultrasonoterapia - Ultradźwięki
Aerozoloterapia - Wziewania
Balneoterapia
:
Woda mineralna
Borowina
Kąpiel :
Kąpiel solankowa
Kąpiel kwasowęglowa
Kąpiel siarkowodorowa
Klimatologia i lecznictwo uzdrowiskowe
Laseroterapia
Helioterapia - kąpiele słoneczne
Światłolecznictwo
Promieniowanie podczerwone
Promieniowanie nadfioletowe
Hydroterapia
- kąpiele, półkąpiele, natryski, polewania, okłady w tym bicze szkockie
Termoterapia
- oddziaływanie temperaturą
Krioterapia miejscowa - np. owiewanie zimnym powietrzem
ogólna - np. zabieg w kriokomorze
Ciepłolecznictwo:
Sauna
Łaźnia sucha - Łaźnia rzymska
Parafina
MECHANIZM DZIAŁANIA BODŹCÓW FIZYKOTERAPEUTYCZNYCH NA ORGANIZM
CZŁOWIEKA:
reakcje miejscowe:bodźce fizjoterapeutyczne działając na skórę powodują:-zmiany
naczynioruchowe-zmiany przepuszczalności ścian naczyń-zwiększenie dostarczania tlenu,
substratów energetycznych -zwiększenie wydalania odpadowych produktów przemiany materii-
zmiany funkcji gruczołów łojowych i potowych -przyspieszenie procesów przemiany materii
reakcje ogólne: - poprawa wydolności ogólnej i odporności
Podział czynników fizycznych ze względu na ich właściwości:
-termiczne:bodźcem dla organizmu jest energia cieplna- fotochemiczne reakcje fotochemiczne
zachodzące w tkankach(prom. nadfioletowe)
- elektrokinetyczne pobudzenie tkanki nerwowej i mięśni(prądy imp. wywołujące skurcz mm)
–
elektrochemiczne wpływ na chemizm tkanek (galwanizacja)- mechaniczne i
kinetyczne(masaż, nacieranie, bicze wodne, fala ultradźwiękowa)
Łuk odruchowy
W skórze są zakończenia nerwów dośrodkowych – receptory, są odbiornikami bodźców. Pobudzone
receptory zostają drogą nerwów dośrodkowych przekazane do ośrodkowego układu nerwowego,
skąd przez nerwy odśrodkowe zostają wysyłane impulsy nerwowe do narządów wykonawczych,
czyli efektorów( naczynia krwionośne, gruczoły łojowe, mięśnie)Pobudzenie receptorów skóry
może powodować na drodze odruchowej odczyn nie tylko w samej skórze lecz również w
narządach wewnętrznych w wyniku odruchów skórno-trzewnych.
łuk odruchowy = receptor – nerw odśrodkowy – OUN( ośrodkowy układ nerwowy) – nerw
odśrodkowy – efektor