1 

Jak napisać dobre wypracowanie z Historii? 

 

Czy  trudno  jest  napisać   bardzo  dobre  wypracowanie  z  historii?  Wcale  nie,  trzeba 

tylko  myśleć logicznie i pracować zgodnie z planem. Wyobraź sobie, Ŝe czytelnikiem Twojej 

pracy  nie  ma  być  nauczyciel,  który  juŜ  niejedno  widział  i  czytał,  ale  ktoś  z  Twojej  rodziny 

czy przyjaciół. Piszesz po to, by ciekawie, logicznie i poprawnie merytorycznie opowiedzieć 

o jakimś waŜnym wydarzeniu, procesie czy człowieku. Nie wolno czytelnika okłamać co do 

faktów,  znudzić  i  pogmatwać  Mu  w  głowie  niejasną  i  niekonsekwentną  narracją. 

 

Aby  ułatwić  Ci  pracę  przygotowałem  schemat,  który  poprowadzi  Cię  za  rękę  przez 

cały  proces  tworzenia  wypracowania.  Oczywiście,  nie  kaŜda  praca  wymaga  w  100% 

trzymania  się  kurczowo  tego  wzoru,  postaraj  się  jednak  skorzystać  z  niego  jak  najwięcej  -- 

został  on  juŜ  wypróbowany  przez  pokolenia  uczniów  i  studentów.  Proponowane 

sformułowania  rozpoczynające  poszczególne  pola  do  wypełnienia  moŜesz  wykorzystać  lub 

skasować. 

1. Wstęp do wypracowania to najwaŜniejsza część pracy!  

     W nim moŜesz pokazać, Ŝe nie tylko znasz fakty, ale rozumiesz proces historyczny, jesteś 

oczytany i inteligentny. Praca bez wstępu to dowód na tępe kujoństwo lub korzystanie ze 

ś

ciąg, a dobry wstęp to połowa sukcesu! 

a. Wyjaśnienie tematu pracy. JeŜeli w temacie zostały uŜyte terminy, pojęcia lub 

sformułowania naukowe musisz je wyjaśnić, aby wszyscy byli pewni, Ŝe wiesz o czym 

piszesz. MoŜesz pominąć ten punkt, jeŜeli w temacie uŜyto terminów potocznych, nie 

wymagających definiowania. 

b. Określenie ram czasowych. Jest to sprawa podstawowa w wypracowaniu z historii --

nauki o wydarzeniach w zachodzących w czasie. Wpisz datę początkowa i końcową dla 

opisywanego okresu a następnie uzasadnij swój wybór. (Niekiedy oprócz ram czasowych  

dobrze jest sformułować równieŜ ramy terytorialne dla przedstawianego zagadnienia). 

c. Postawienie pytań badawczych. To najwaŜniejszy punkt wypracowania. Musisz 

sformułować pytania (problemy), na które odpowiesz w tej pracy. Dobre wypracowanie jest 

wynikiem zainteresowania, ciekawości piszącego, a nie wynikiem skanowania + wklejania. 

Zadaj sobie kilka (nie więcej niŜ trzy) pytania kluczowe dla opisywanego zagadnienia. 

 

2 

d. Przedstawienie odległych przyczyn opisywanych problemów. Niekiedy korzenie 

wydarzeń sięgają setki lat wstecz. MoŜesz pochwalić się, Ŝe wiesz więcej, niŜ tylko to co jest 

bezpośrednio potrzebne do napisania tej pracy 

2. Rozwinięcie wypracowania. 

     W rozwinięciu przekazujesz posiadaną wiedzę. Musisz pamiętać o: 

a. udzieleniu odpowiedzi na postawione pytania, cząstkowe wnioski dotyczące 

sformułowanych we wstępie problemów, tez. Nie wolno zostawić Ŝadnego pytania bez 

odpowiedzi! To powaŜny błąd. Po udzieleniu odpowiedzi na kaŜde pytanie musisz 

sformułować krótki wniosek cząstkowy. 

b. powiązaniu  wydarzeń związkami czasowymi i przyczynowo-skutkowymi. śadne 

wydarzenie historyczne nie pojawiło się nigdy znikąd. 

c. dokonaniu selekcji materiału. Nie wolno podawać faktów nie związanych z tematem. 

Pamiętaj: "Mądry wie co pisze, głupi pisze co wie!" 

3. Ukoronowaniem sukcesu jest dobre zakończenie. 

Praca bez zakończenia to jak dom bez dachu. Pamiętaj, to ostatnia część pracy czytana przez 

egzaminatora przed wystawieniem oceny! MoŜesz dzięki niemu wiele stracić lub zyskać. 

a. Zbierz wnioski cząstkowe sformułowane w rozwinięciu w jeden wniosek końcowy. Jest 

on generalną odpowiedzią na problemy postawione we wstępie. 

b. Przedstaw swoją ocenę opisywanych zjawisk. O prawdziwej wiedzy i inteligencji 

ś

wiadczy osobiste i niebanalne zdanie na przedstawiany temat. Unikaj sformułowań - 

wytrychów! 

c. Zastanów się, jakie skutki opisywanych zjawisk mają wpływ na teraźniejszość. Unikaj 

jednak  naciąganych porównań z róŜnych epok - nie porównuj np. Piłsudskiego do Cezara - to 

nie ma sensu. 

d. A teraz czas na fajerwerk -- ostatnie zdanie pracy powalające nauczyciela na glebę i 

rodzące w nim nieodparta potrzebę postawienia Ci oceny celującej. Warto się pomęczyć! 

e. Bibliografia. Czas pochwalić się źródłami swojej wiedzy. Pamiętaj o zasadach tworzenia 

przypisu. 

http://wmachura.webpark.pl/page187.html