background image

PODSTAWY TELEKOMUNIKACJI

PODSTAWY TELEKOMUNIKACJI

1.4  WYKŁAD

1.4  WYKŁAD

Dr Wojciech J. Krzysztofik

Dr Wojciech J. Krzysztofik

Dr Wojciech J. Krzysztofik

background image

Dr in

Ŝ

. W.J. Krzysztofik                                        

1.4  Podstawy Telekomunikacji

2

1.4. 

WIDMO ENERGII SYGNAŁU

WIDMO ENERGII SYGNAŁU



Niech funkcje f

1

(t) i f

2

(t) b

ę

d

ą

bezwzgl

ę

dnie całkowalne, oraz 

niech istniej

ą

całki z modułu tych funkcji.



Mo

Ŝ

na wówczas zapisa

ć

nast

ę

puj

ą

c

ą

relacj

ę

:



Podstawmy: z = t-

τ

; dz = dt



Po dokonaniu odwrotnego przekształcenia 

-1

{.} otrzymamy:

dt

e

]

d

)

t

(

f

)

(

f

[

d

]

dt

e

)

t

(

f

[

e

)

(

f

)

(

F

)

(

F

t

j

2

1

)

t

(

j

2

j

1

2

1

ω

τ

ω

ωτ

τ

τ

τ

=

τ

τ

τ

=

ω

ω

ω

ωτ

τ

τ

τ

=

ω

ω

)

dz

e

)

(

f

(

)

d

e

)

(

f

(

)

(

F

)

(

F

z

j

2

j

1

2

1

ω

ω

ω

π

=

τ

τ

τ

ω

d

e

)

(

F

)

(

F

2

1

d

)

t

(

f

)

(

f

t

j

2

1

2

1

background image

Dr in

Ŝ

. W.J. Krzysztofik                                        

1.4  Podstawy Telekomunikacji

3

1.4. 

WIDMO ENERGII SYGNAŁU

WIDMO ENERGII SYGNAŁU



Dla t=0, po zamianie 

τ

na  t otrzymujemy



Obliczmy



Zatem 

ω

ω

ω

π

=

d

)

(

F

)

(

F

2

1

dt

)

t

(

f

)

t

(

f

2

1

2

1

( )

)

(

F

)

(

F

dt

e

)

t

(

f

dt

e

)

t

(

f

dt

e

)

t

(

f

}

t

f

{

2

2

t

j

2

t

j

2

t

j

2

2

ω

=

ω

=

=

=

=

ω

ω

ω

ω

ω

ω

π

=

d

)

(

F

)

(

F

2

1

dt

)

t

(

f

)

t

(

f

2

1

2

1

background image

Dr in

Ŝ

. W.J. Krzysztofik                                        

1.4  Podstawy Telekomunikacji

4

1.4. 

WIDMO ENERGII SYGNAŁU

WIDMO ENERGII SYGNAŁU



Przyjmujemy teraz f

1

(t) = f(t); f

2

(t)= f*(t), wówczas:

ω

ω

π

=

d

)

(

F

2

1

dt

)

t

(

f

2

2

RÓWNOŚĆ PARSEVAL’A

dla ciągłego 

przekształcenia

Fourier’a

( 2.2.18)

G

Ę

STO

ŚĆ

 WIDMOWA 

G

Ę

STO

ŚĆ

 WIDMOWA 

ENERGII

ENERGII

ENERGIA SYGNAŁU

ENERGIA SYGNAŁU

background image

Dr in

Ŝ

. W.J. Krzysztofik                                        

1.4  Podstawy Telekomunikacji

5

1.4.1. 

SZEROKOŚĆ PASMA

SZEROKOŚĆ PASMA



Nale

Ŝ

y podkre

ś

li

ć

Ŝ

e wszelkie problemy dotycz

ą

ce 

szeroko

ś

ci widma mog

ą

by

ć

rozstrzygni

ę

te tylko na 

drodze UMOWY, gdy

Ŝ

teoretycznie – widmo sygnału jest 

rozło

Ŝ

one w całym przedziale   

ω∈

ω∈

ω∈

ω∈

(-

)

.



Powszechnie przyjmuje si

ę

Ŝ

e graniczn

ą

cz

ę

stotliwo

ś

ci

ą

widma jest taka cz

ę

stotliwo

ść

, dla której w przedziale      

(-

ω

dmax

,

ω

gmax

) zawarte jest      

99 %

99 %

energii.



Korzystaj

ą

c z 

RÓWNOŚCI PARSEVAL’A

mo

Ŝ

na zapisa

ć

:

ω

ω

=

ω

ω

π

dt

)

t

(

f

99

,

0

d

)

(

F

2

1

2

2

max

g

max

d

( 2.2.19)

background image

Dr in

Ŝ

. W.J. Krzysztofik                                        

1.4  Podstawy Telekomunikacji

6

1.4.1. 

SZEROKOŚĆ PASMA

SZEROKOŚĆ PASMA



Doln

ą

i górn

ą

cz

ę

stotliwo

ść

graniczn

ą

wyznaczamy, odpowiednio:



DOLN

Ą

ω

d



GÓRN

Ą

ω

g

ω

ω

=

ω

ω

π

dt

)

t

(

f

005

,

0

d

)

(

F

2

1

2

2

d

d

2.2.20)

ω

ω

=

ω

ω

π

dt

)

t

(

f

995

,

0

d

)

(

F

2

1

2

2

g

d



Znajomość szerokości pasma    

B = 

ω

g

-

ω

d

zajętego przez widmo sygnału pozwala rozwiązać wiele problemów technicznych.





Znajomość szerokości pasma    

Znajomość szerokości pasma    

B = 

B = 

ω

ω

g

g

-

-

ω

ω

d

d

zajętego przez widmo sygnału pozwala rozwiązać wiele problemów t

zajętego przez widmo sygnału pozwala rozwiązać wiele problemów t

echnicznych.

echnicznych.

( 2.2.21)

background image

Dr in

Ŝ

. W.J. Krzysztofik                                        

1.4  Podstawy Telekomunikacji

7

1.4.2. 

TWIERDZENIE  O  PRÓBKOWANIU

1.4.2. 

TWIERDZENIE  O  PRÓBKOWANIU

TWIERDZENIE  O  PRÓBKOWANIU



Z pojęciem częstotliwości granicznej widma sygnału wiąŜe się
własność sygnałów polegająca na moŜliwości reprezentowania 
sygnałów ciągłych (o ograniczonym widmie) za pomocą zbioru 
dyskretnych próbek.



Niech będą zadane sygnał f (t) i jego widmo F (

ω

), zawarte w przedziale   

(-

ω

g

ω

g

).



RozwaŜmy 

SYGNAŁ SKWANTOWANY

czasowo, tzn.



Iloczyn sygnału f(t) oraz okresowego ciągu dystrybucji Delta-Dirac’a

f

p

(t) = f (t) 

δ

T

(t)



Korzystając z własności iloczynu f (t) i 

δ

(t) moŜna zapisać:

−∞

=

δ

=

k

p

p

p

)

kT

t

(

)

kT

(

f

)

t

(

f

( 2.2.22)

2.2.23)

background image

Dr in

Ŝ

. W.J. Krzysztofik                                        

1.4  Podstawy Telekomunikacji

8

1.4.2. 

TWIERDZENIE  O  PRÓBKOWANIU

1.4.2. 

TWIERDZENIE  O  PRÓBKOWANIU

TWIERDZENIE  O  PRÓBKOWANIU

p

T

2

π

T

p

t

f

p

(t) = f(t) 

δ

T

(t)

t

f (t)

-

ω

g        

ω

g

ω

F (

ω

)

-

ω

p              

-

ω

g        

ω

g

ω

p

ω

F

p

(

ω

)=F(

ω

∗ ∆

ω

p

(

ω

)

t

δ

T

(t)

0      T

p

2T

p    

3T

p

….

δ

T

(t)

…    -2

π

/T

p

0  2

π

/T

p

4

π

/T

p

….

ω

p

(

ω

)

ω

{ . }

p

T

2

π

H(j

ω

)

Rys. 2.3.1.

background image

Dr in

Ŝ

. W.J. Krzysztofik                                        

1.4  Podstawy Telekomunikacji

9

1.4.2. 

TWIERDZENIE  O  PRÓBKOWANIU

1.4.2. 

TWIERDZENIE  O  PRÓBKOWANIU

TWIERDZENIE  O  PRÓBKOWANIU



Widmo sygnału skwantowanego



JeŜeli widmo sygnału jest ograniczone, to sygnał skwantowany moŜna 
przedstawić w dziedzinie częstotliwości jak na rys. 15.5.



JeŜeli 

∆≥

0, to część widma F

p

(

ω

) w otoczeniu (k 

ω

p

), k= 0, 

±

1, 

±

2, … będzie 

identyczna z widmem sygnału f(t).



DŁUGOŚĆ INTERWAŁU NYQUISTA

ω

p

= 2

π

/T

p

)

−∞

=

ω

ω

ω

=

δ

=

δ

=

ω

k

p

p

T

T

p

)

k

(

F

)}

t

(

{

)}

t

(

f

{

)}

t

(

)

t

(

f

{

)

(

F

( 2.2.24 )

g

p

g

p

g

p

2

lub

2

2

T

1

0

2

ω

ω

π

ω

ω

ω

( 2.2.25 )

background image

Dr in

Ŝ

. W.J. Krzysztofik                                        

1.4  Podstawy Telekomunikacji

10

1.4.2. 

TWIERDZENIE  O  PRÓBKOWANIU

1.4.2. 

TWIERDZENIE  O  PRÓBKOWANIU

TWIERDZENIE  O  PRÓBKOWANIU

Sygnał o ograniczonym widmie jest jednoznacznie określony przez swoje 
wartości f(kT), leŜące w równych odstępach czasu T, nie większych niŜ

π

/

ω

g

gdzie 

ω

g

jest pulsacją graniczną widma.



Sygnał f(t) mo

Ŝ

e by

ć

odtworzony na podstawie znajomo

ś

ci sygnału 

skwantowanego f

p

(t), po przepuszczeniu jego przez idealny filtr 

dolnoprzepustowy H(j

ω

).

ω

ω

ω

=

ω

)

k

2

(

F

2

)

(

F

g

g

p

)

j

(

H

]

)

k

2

(

F

2

[

)

(

F

g

g

ω

ω

ω

ω

=

ω

)

(

1

)

(

1

)

j

(

H

g

g

ω

ω

ω

+

ω

=

ω

}

t

{

Sa

t

t

sin

)}

j

(

H

{

)

t

(

h

g

g

g

g

g

1

ω

π

ω

=

ω

ω

π

ω

=

ω

=

CHARAKTERYSTYKA 

IMPULSOWA FILTRU

-

ω

g

ω

g

ω

1

Rys. 2.3.2.