background image

1.zasady dyscypliny związane z administracją
Tradycyjnie do katalogu dyscyplin nauki o administracji zaliczano naukę
prawa administracyjnego, naukę administracji i politykę administracyjną.
Ponadto   mogą   to   być   również:   historia   administracji   i   informatyka
administracyjna, nauki polityczne, socjologia, ekonomia, teoria organizacji.
Administracja publiczna może być w szczególności przedmiotem dociekań
socjologicznych.   Administrator,   stosując   jako   narzędzie   poznania   wyniki
badań socjologicznych, łatwiej i lepiej realizować będzie nałożone na niego
zadania w zakresie oddziaływania na różne grupy społeczne.
A.P.   może   być   także   oparta   na   zasadach   teorii   organizacji.   W   ramach
badań   na   administracją,   ogranicza   się   ona   do   problemów   uproszczenia
administracji,   jej   potanienia.   Nie   bierze   pod   uwagę   złożonych   procesów
społecznych,   uwarunkowań   administracji   od   obowiązującego   prawa,
doktryn politycznych. 
Jeśli   chodzi   o   prawo   administracyjne   to   przedmiotem   są   obowiązujące
przepisy prawne dotyczące zadań, struktury i form działania ad. Pub. Oraz
treści   praw   i   obowiązków   adresatów,   nakładanych   na   nich   w   wyniku
realizacji norm prawa administracyjnego.
Charakterystyczną   metodą   badawczą   jest   metoda   analityczno   –prawna,
która  polega  na   egzegezie  tekstu  prawnego.   Zadaniem   badacza  jest  tu
ustalenie treści norm prawnych i zbadanie ich związków, ujmowanie ich w
pewną całość dla wydobycia pewnych idei przewodnich czy zasad, które
ułatwią stosowanie prawa.
Ad.pub. występuje też w polityce administracyjnej. Rozumie się przez nią
określoną   wiedzę   dotyczącą   ustalania   dla   administracji   pewnych
programów działania, ich ocenę oraz weryfikację w toku realizacji przed
administrację.   Polit.   Ad.to   określony   program   działania,   który   zakłada
realizację   określonych   celów   za   pomocą   prawnych   i   pozaprawnych
środków,   jakimi   dysponuje   administracja.   Program   ten   jest   z   reguły
ustalony poza  organizacją  administracji, co nie  wyklucza  jednak  udziału
administracji w jego ustalaniu. Istotnym elementem Pol. Administracyjnej
jest ocena zarówno ustalonego programu jak i sposobu jego realizacji. Pol.
Admin. Opierając się na dorobku nauki administracji, może wartościować
różne   zjawiska   w   obrębie   administracji   i   na   tej   podstawie   wysuwać
postulaty jak należy zmieniać administrację i ją usprawniać. 

2.Wpływ ustroju na model administracji publicznej
W  państwie   absolutnym   (policyjnym)   zaczął   tworzyć   się   zalążek   nowej
administracji i nowego aparatu administracji. Powstawanie  tego aparatu
związane   jest   z   tworzeniem   się   władzy   absolutnej,   tj.   wzrostem   władzy
panującego.   Opiera   się   ona   na   trzech   czynnikach:   wojsku,   skarbie   i
nowym, zawodowym aparacie urzędniczym. Jest to aparat zorganizowany
hierarchicznie,   oparty   na   zawodowych   urzędnikach   i   zależny   tylko   od
panującego.   Tworzy   się   szczeblowa   organizacja   oparta   na   zasadach
bezwzględnego   posłuszeństwa,   działająca   jednolicie   i   sprężyście.
Następuje rozdział władz sądowych i administracyjnych. Władze adm. Są
niezależne   od   sądu   i   działają   w   oparciu   o   tworzące   się   wówczas   na
kontynencie   europejskim   odrębne   „prawo   administracyjne”.   Następuje
podział prawa na publiczne i prywatne. Tworzy się przekonanie że prawo
ustanowione   przez   panującego   jest   najwyższym   źródłem   prawa.

background image

Podwładny nie może odwołać się do sądu, a jedynie służy mu tzw rekurs
hierarchiczny, czyli możliwość złożenia skargi na niższy organ do organu
wyższego stopnia. 
Pod wpływem doktryn liberalizmu kształtuje się model liberalnego państwa
prawnego
.   Dla   liberalnego   państwa   kapitalistycznego   charakterystyczne
jest jego określenie jako państwa pełniącego funkcję nocnego stróża. Jego
rola   miała   koncentrować   się   na   zapewnieniu   obrony,   zapewnieniu
bezpieczeństwa i porządku publicznego czy na zabezpieczaniu działalności
wielokonkurencyjnej gospodarki kapitalistycznej, choć uznawano potrzebę
prowadzenia   działalności   uzupełniającej   przez   państwo,   ale
przeciwstawiano się działalności państwa w sferze socjalnej. Liberalizm w
dziedzinie   politycznej   pod   wpływami   szkoły   prawa   natury   domaga   się
zagwarantowania   „naturalnych   praw   jednostki”   wobec   państwa.   Wpływ
idei   liberalizmu   na   działanie   administracji   idzie   w   dwu   kierunkach.   Po
pierwsze, z idei liberalizmu płynie płynie wniosek  o ograniczenie wpływu
administracji   na   obywateli   w   stopniu   maksymalnym.   Po   wtóre,
najważniejszą   zasadą   staje   się   ochrona   porządku   prawnego   i   to   przed
naruszeniami   jej   ze   strony   administracji,   a   w   celu   ochrony   wolności
obywatelskich.   W   konsekwencji   prowadzi   to   do   związania   administracji
ustawą.   Szczególne   znaczenie   w   państwie   liberalnym   ma   doktryna
trójpodziału władz. Administracja zostaje podporządkowana parlamentowi.
Parlament staje się najwyższym kontrolerem rządu, a przede wszystkim
ustala, a zarazem ogranicza działalność administracji poprzez stanowione
przez   siebie   prawo.   Sens   polityczny   tego   rozwiązania   opiera   się   na
przeciwstawieniu władzy administracyjnej społeczeństwu. Parlament, jako
reprezentant społeczeństwa, ustala granice działania administracji, która
przecież w okresie państwa absolutnego nadużywała swej władzy wobec
jednostki i dlatego należy się zabezpieczyć przed powtórzeniem podobnej
sytuacji.
Państwo kapitalistyczne w okresie liberalizmu przybiera z reguły najpierw
postać  monarchii   konstytucyjnej  a   następnie  republiki.  Aparat
administracji   jest   tylko   podporządkowany   innej   władzy.   Początkowo   jest
jeszcze   podporządkowany   nadal   panującemu,   ale   już   za   pośrednictwem
odpowiedzialnych   przed   parlamentem   ministrów;   następnie
podporządkowywuje   się   go   albo   prezydentowi   albo   rządowi.   Zdobyczą
społeczną   państwa   liberalnego   jest   samorząd   terytorialny   oraz   różnego
rodzaju samorządy specjalne. Tworzy to w konsekwencji na kontynencie
europejskim charakterystyczny dualizm władz terenowych: administrację
rządową i samorządową. 

3. Rola prawa w administracji publicznej
Prawa   jest   jednym   z   czynników   kształtujących   administrację   publiczną.
Administracja nie tylko stosuje prawo ale również je tworzy (tylko prawo
typu   wykonawczego).   Nakaz   działania   administracji   publicznej   na
podstawie   prawa   jest   istotnym   elementem   ustroju   państwa   prawa.
Niestety nasuwa to wiele problemów. Np. jak daleko ma sięgać ingerencja
prawodawcy
. Chodzi o spór czy działalność administracji ma być twórcza,
swobodna, a admin. Ma się kierować względami celowości, byleby tylko
działała   w   ramach   ustaw,   czy   też   należy   wyznaczyć   jej   ścisłe   granice
normami prawa, aby ukrócić jej samowolę. Po pierwsze chodzi o postulat

background image

niekrępowania   administracji,   a   drugiej   strony   zależy   na   tym   by
kontrolować   legalność   działań   administracji,   pozostawienie   zaś   „luzów”
admin utrudnia kontrolę jej legalności, skoro przepis pozostawia swobodę
działania   admin.   Łączy   się   to   wszystko   z   bardziej   ogólnym   problemem.
Jaką technikę przyjąć w prawodawstwie. 
Jednak   z  założeń   demokratyzmu   płynie   dyrektywa   ograniczenia
administracyjnego   prawodawstwa.
  Oznacza   ona   konieczność   określenia
przez   organy   przedstawicielskie   granic   regulacji   administracyjnych.
Postulat ten oznacza jednocześnie eliminowanie lawiny przepisów admin,
które powodują, że zarówno sama administracja, jak i podmioty, na które
ona oddziałuje, nie orientują się jaki przepis w danej materii obowiązuje. 
Pod   adresem   tzw.   Ustawodawstwa   administracyjnego   wysuwa   się   wiele
postulatów.  Dotyczą   one   demokratyzacji   procesu   administracyjnego
ustawodawstwa. Chodzić tu może o problem kontroli organów z udziałem
obywateli nad organami admin zawodowej w zakresie tworzenia przez nie
prawa, o publiczną informację o projektach aktów normatywnych admin i
publiczną   dyskusję   nad  nimi,   inicjatywa   społeczna   zgłaszania  propozycji
wydawania   normatywnych   aktów   przez   admin   bądź   tworzenie
ustawodawstwa   lokalnego   w   drodze   referendum.   Dochodzą   tu   także
dyrektywy   prakseologiczne,   dość   istotny   jest   tu   problem   planowania   i
prognozowania
.   Wprowadza   ono   ład,   umożliwia   należyte   przygotowanie
aktów normatywnych, przygotowanie  aktów wykonawczych przez  admin
do   aktów   ustawowych   wraz   z   ukazaniem   się   aktu   ustawowego,
skoordynowanie działań różnych organów w zakresie przygotowania aktu.
Z   planowaniem   działalności   prawotwórczej   łączy   się   istnienie   pewnych
programów   podporządkowania   prawa.   W   zakresie   planowania   w
interesującej   nas   dziedzinie   należy   brać   pod   uwagę  zamierzone   i
niezamierzone skutki
, jaki wywoła wydanie aktu normatywnego. 
Można   też   wyodrębnić   wiele   innych   dyrektyw,   od   których   zależy
skuteczność   stosowania   prawa.   Np.  tworzenie   przepisów   jasnych   i
zrozumiałych,   faktycznego   upowszechniania   przepisów   oraz   stosowania
systemu środków służących realizacji przepisów.

4.Zasady budowy struktur administracji
Aparat   admin   publicznej   stanowi   jeden   z   przykładów   działania
zespołowego, zorganizowanego. Przy kształtowaniu struktur tego aparatu
powinno   brać   się   pod   uwagę   zalecenia   teorii   oranizacji,   która   daje
wskazania   dotyczące   działań   zorganizowanych.   Struktury   admin   publ
pozostają w dużym stopniu ukształtowane przez przepisy prawa. Niekiedy
przepisy prawa dają swobodę w tym zakresie. 
a)Pierwszą czynnością w tworzeniu modelu instytucji jest określenie celu,
któremu jego realizacja ma służyć. Odpowiednio bowiem do zmieniających
się   celów   różnych   instytucji   zbiorowych,   inaczej   będzie   wyglądała
konstrukcja   tworzonej   instytucji.   Zawsze   cel   tworzenia   jednostki
organizacyjnej musi być punktem wyjściowym tworzenia jej konstrukcji. 
b)Kolejnym etapem jest ustalenie celu podstawowego. Nie zawsze jednak
da się ustalić który cel jest podstawowy, a który tylko poboczny. 
c)Dalszym   etapem   rozważań   nad   celem   instytucji   jest   sprawa  podziału
celu całościowego na cele częściowe
. Następuje tu proces konkretyzacji
celu podstawowego na mniejsze całości, aż do jednoosobowych stanowisk,

KWWSQRWDWHNSOQDXNDRDGPLQLVWUDFMLZ\NODG\"QRWDWND