TELEFONIA DIALOG S.A.  

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 

PROJEKTOWANIE I BUDOWA SIECI 

TELEKOMUNIKACYJNEJ 

 
 

ZN-02/TD S.A.- 07 

BUDOWA SIECI ABONENCKICH 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

= Wrocław, marzec 2002 r. = 

 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

2/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

SPIS RZECZY 

 

1. Wstęp................................................................................................................................................... 3 

1.1. Zakres rzeczowy normy ......................................................................................................... 3 
1.2. Zakres stosowania normy ...................................................................................................... 3 
1.3. Podstawowe dokumenty......................................................................................................... 3 
1.4. Wymagania szczególne Telefonii DIALOG S.A. dotyczące oznakowania miejsca 

prowadzenia prac budowlanych .......................................................................................................... 4 

1.4.1. Tablica informacyjna....................................................................................................4 
1.4.2. Tabliczka certyfikacyjna............................................................................................... 4 

2. Zasady budowy sieci abonenckiej ....................................................................................................... 5 

2.1. Zasady budowy sieci abonenckiej w obszarach o zabudowie wielorodzinnej....................... 5 

2.1.1. Realizacja instalacji abonenckich w zakresie pionów instalacyjnych.......................... 5 
2.1.1.1. Podstawowe zasady ................................................................................................. 5 
2.1.1.2. Materiały ................................................................................................................... 5 
2.1.1.3. Narzędzia................................................................................................................ 13 
2.1.1.4. Wykonanie instalacji wewnątrzbudynkowej............................................................ 15 
2.1.1.5. Wykorzystanie istniejących instalacji wewnątrzbudynkowych ............................... 16 
2.1.2. Wykonanie przyłączy abonenckich............................................................................ 16 

2.2. Zasady budowy sieci abonenckiej podziemnej w obszarach o zabudowie jednorodzinnej. 17 

2.2.1. Zaciąganie kabli do doprowadzeń abonenckich........................................................ 17 
2.2.1.1. Kanalizacja kablowa ............................................................................................... 17 
2.2.1.2. Posadowienie słupków kablowych ......................................................................... 18 
2.2.1.3. Zasady zaciągania kabli ......................................................................................... 19 
2.2.2. Układanie kabli doziemnych ...................................................................................... 20 
2.2.3. Wykonanie instalacji wewnątrz budynku ................................................................... 21 

2.3. Zasady budowy sieci abonenckiej nadziemnej w obszarach o zabudowie jednorodzinnej. 22 

2.3.1. Posadowienie słupów ................................................................................................ 22 
2.3.1.1. Zasady ogólne ........................................................................................................ 22 
2.3.1.2. Elementy linii nadziemnej ....................................................................................... 22 
2.3.1.3. Ustawianie słupów linii kablowej nadziemnej (LKN)............................................... 23 
2.3.2. Wprowadzenie i instalacja kabla na słupie................................................................ 26 
2.3.2.1. Zasady instalowania ............................................................................................... 26 
2.3.2.2. Wysokość zawieszenia kabla ................................................................................. 27 
2.3.2.3. Skręcanie kabla samonośnego wzdłuż osi............................................................. 27 
2.3.2.4. Usytuowanie i mocowanie złączy kablowych ......................................................... 28 
2.3.2.5. Uziemianie linki nośnej i ekranu ............................................................................. 28 
2.3.2.6. Prowadzenie kabla i linek wzdłuż słupa ................................................................. 28 
2.3.2.7. Zasady ustalania zwisów ........................................................................................ 28 
2.3.3. Doprowadzenie kabla do budynku ............................................................................ 29 
2.3.4. Uzgodnienia z właścicielami słupów..........................................................................29 

3. Podstawowe elementy i materiały stosowane do budowy sieci abonenckiej.................................... 30 

3.1. Kable..................................................................................................................................... 30 
3.2. Rury instalacyjne .................................................................................................................. 30 
3.3. Puszki, skrzynki, gniazdka abonenckie................................................................................ 31 
3.4. Osprzęt do instalacji kabli telekomunikacyjnych na podbudowie słupowej ......................... 31 
3.5. Słupy..................................................................................................................................... 31 
3.6. Systemy odgromowe i uziemiające ...................................................................................... 31 
3.7. Urządzenia ochrony przed przepięciami i przetężeniami..................................................... 33 

4. Testy końcowe ................................................................................................................................... 34 
5. Testy odbiorcze.................................................................................................................................. 34 
6. Dokumentacja powykonawcza .......................................................................................................... 35 

 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

3/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

1. Wstęp 

1.1. Zakres rzeczowy normy 

Norma dotyczy budowy sieci abonenckich wykonywanych z kabli 

telekomunikacyjnych o żyłach miedzianych, zaprojektowanych wg normy zakładowej 
ZN-02/TD S.A.-06. 

Określenia związane są zawarte w normie ZN-02/TD S.A.-01. 

1.2. Zakres stosowania normy 

Ustalenia zawarte w normie należy stosować przy budowie poszczególnych 

rodzajów sieci abonenckiej, stosownie do zakresu wg ZN-02/TD S.A.-06. 

1.3. Podstawowe dokumenty 

Podstawowy dokument, wg którego następuje realizacja rozwiązań 

technicznych tych elementów sieci abonenckiej, dla których wg przepisów Prawa 
budowlanego należy uzyskać pozwolenie na budowę, stanowi projekt budowlany. 

Projekt budowlany powinien być opracowany m.in. dla zewnętrznych 

fragmentów sieci abonenckiej realizowanej jako linie kablowe przebiegające w 
kanalizacji kablowej lub bezpośrednio w ziemi lub jako linie kablowe nadziemne. 

Projekt budowlany zostaje przekazany do realizacji po zakończeniu pełnej 

procedury formalno-prawnej wymaganej zgodnie z przepisami prawa budowlanego. 

Niezależnie od projektu budowlanego opracowywany jest projekt wykonawczy, 

zawierający wszystkie niezbędne, szczegółowe rozwiązania i parametry w zakresie 
szerszym niż projekt budowlany. Projekt wykonawczy zawiera również (ewentualnie 
w formie osobnego tomu) rozwiązania w zakresie budowy tych części składowych 
sieci abonenckiej, dla których nie musi być sporządzany projekt budowlany (dotyczy 
to w szczególności odpowiedniego zakresu instalacji wewnątrzbudynkowych i 
instalacji zewnętrznych). Szerzej problematyka ta jest omówiona w normie 
ZN-02/TD S.A.-01. 

Dokumentacja techniczna na budowę sieci abonenckich powinna być 

przygotowana pod względem formatu wg normy ZN-02/TD S.A.-01. 

Projekty budowlane i wykonawcze należy sporządzać w formie osobnych 

tomów

 

dla poszczególnych obiektów (budynki, zakłady, zespoły domów 

jednorodzinnych itp.), w których budowana będzie sieć abonencka. W szczególności 
zalecane jest, aby wykonywane były w oddzielnej, samodzielnej formie 
dokumentacyjnej projekty dla sieci abonenckich wymagających uzyskania 
pozwolenia na budowę. 

Przy realizacji projektu jednostka prowadząca budowę powinna dysponować, 

oprócz projektów budowlanych wraz z pozwoleniami na budowę oraz projektów 
wykonawczych, kompletem dokumentów w postaci obowiązujących przepisów, 
rozporządzeń, zarządzeń, wytycznych itp., których przestrzeganie jest obowiązujące. 
Do obowiązujących dokumentów normatywnych zalicza się w szczególności normy 
zakładowe Telefonii DIALOG S.A., Polskie Normy wprowadzone do stosowania 
Rozporządzeniem odpowiednich ministrów resortowych oraz Rozporządzenia 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

4/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

Ministra Łączności dotyczące sieci telekomunikacyjnych budowanych na terytorium 
Rzeczypospolitej Polskiej. 

Stosowanie szeregu dokumentów normatywnych, a w szczególności Polskich 

Norm, opiera się na zasadzie dobrowolności. Również pożądane i pożyteczne jest 
wykorzystywanie, na zasadzie dobrowolności, formalnie nie obowiązujących już norm 
branżowych, w których zawarty jest szereg istotnych ustaleń i danych technicznych 
dotyczących budowy sieci kablowych abonenckich. W normie ZN-02/TD S.A.-01 
podano zestawienie tych dokumentów wraz z komentarzami. 

Zagadnienia wspólne dotyczące budownictwa telekomunikacyjnego 

(kwalifikacje personelu, instruktaż na stanowisku pracy, prace przygotowawcze, 
zagadnienia bhp itp.) są zawarte również w normie ZN-02/TD S.A.-01. 

1.4. Wymagania szczególne Telefonii DIALOG S.A. dotyczące 

oznakowania miejsca prowadzenia prac budowlanych 

1.4.1. Tablica informacyjna 

Tablica informacyjna jest to metalowa tablica o formacie A-3 w kolorze białym, 

na której znajduje się logo 

DIALOG

 oraz podstawowe informacje o inwestorze, pola do 

wypełnienia o wykonawcy, kierowniku budowy i kierownika Biura Projektu.  

Tablice informacyjne powinny być umieszczane na widocznych miejscach na 

obszarze prowadzenia prac przez firmę wykonawczą. 

Wymóg wykonania i umieszczania tablic informacyjnych powinien być 

przekazany firmie wykonawczej w formie aneksu do umowy. Wymóg ten powinien 
być skutecznie egzekwowany. 

Koszty wykonania i instalacji tablic informacyjnych ponoszą wykonawcy w 

ramach budżetu zadania. 

 

1.4.2. Tabliczka certyfikacyjna 

Tabliczka certyfikacyjna jest to metalowa tabliczka w kolorze złotym z napisem 

“Linie telefoniczne w tym budynku obsługuje DIALOG oraz informacja o 
TELECENTRUM

 

0801 12 15 18”. 

Tabliczki certyfikacyjne mają być umieszczane w widocznym miejscu na 

klatkach schodowych lub obiektach, w których Dialog ma swoje linie telefoniczne, 
zarówno w budynkach mieszkalnych, jak i w przemysłowych i instytucjonalnych. 

W obiektach, w których już działają linie telekomunikacyjne Dialogu, tabliczki 

certyfikacyjne powinny być wykonane i zainstalowane na zlecenie Regionu. Dla 
aktualnie prowadzonych prac budowlanych, jak i w wypadku nowych zadań, 
instalacja tabliczek certyfikacyjnych powinna być realizowana przez firmy 
wykonawcze w ramach budżetu zadania. 

Tabliczki certyfikacyjne zamawia kierownik projektu w ramach budżetu 

zadania w Departamencie Administracji.  

Tabliczki certyfikacyjne są instalowane na stałe po zakończeniu prac 

instalacyjnych. 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

5/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

2. Zasady budowy sieci abonenckiej 

2.1. Zasady budowy sieci abonenckiej w obszarach o zabudowie 

wielorodzinnej 

2.1.1. Realizacja instalacji abonenckich w zakresie pionów instalacyjnych 

2.1.1.1. Podstawowe zasady 

W obszarach o zabudowie wielorodzinnej stosuje się w sieci abonenckiej 

instalacje abonenckie wewnątrzbudynkowe lub zewnętrzne. 

Instalacje wewnątrzbudynkowe znajdują zastosowanie w szczególności w 

osiedlach mieszkaniowych budowanych systemem blokowym, a także w innych 
budynkach, zwłaszcza wielokondygnacyjnych i wieloklatkowych. 

Instalacje zewnętrzne stanowią rozwiązanie alternatywne dla sieci 

wewnątrzbudynkowej w sytuacji, gdy wykonanie instalacji abonenckiej wewnątrz 
budynku jest niemożliwe lub w znacznym stopniu utrudnione. Jest to bliżej określone 
w normie ZN-02/TD S.A.-06.  

Instalacje abonenckie wewnątrzbudynkowe wg powyższych ogólnych zasad 

należy dla każdego obiektu realizować wg zatwierdzonego projektu wykonawczego, 
wg systemów wykonania określonych w normie ZN-02/TD S.A.-06. 

2.1.1.2. Materiały 

  Podstawowe materiały do wykonywania sieci abonenckich 

wewnątrzbudynkowych należy stosować wg zatwierdzonego projektu technicznego i 
aktualnej listy materiałów dopuszczonych do stosowania w Telefonii DIALOG S.A. 
(ZN-02/TD S.A.-10). 

•

 Obudowy 

zakończeń kablowych wnętrzowe (skrzynki/puszki kablowe wnętrzowe) 

Obudowy wnętrzowe stosuje się do wykonania punktów dystrybucyjnych (DP), 

puszek przelotowo-odgałęźnych (B) na poszczególnych poziomach budynku (w 
pionowych ciągach instalacyjnych).  

Obudowy wnętrzowe mogą być wykonane ze stali, z tworzyw sztucznych lub z 

aluminium, muszą być przystosowane do zamontowania zamków typu FAB oraz 
powinny mieć trwale umieszczone logo DIALOG.  

Obudowy wnętrzowe (skrzynki/puszki kablowe wnętrzowe) mają pojemności 

10, 20, 30, 50, 70, 100 i 200 par. 

•

  Kable sieci abonenckiej (kable instalacyjne) dla pomieszczeń o wilgotności 

względnej do 90% 

W poszczególnych ciągach sieci wewnątrzbudynkowej abonenckiej (DP-B-PA) 

o wilgotności względnej do 90%, a więc w większości instalacji budynkowych, stosuje 
się kable typu YTKSY , o zalecanych pojemnościach (liczbie wiązek) od 1x4 do 53x2. 
Kable YTKSY powinny mieć żyły o średnicy 0,5 mm. 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

6/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

Inne liczby wiązek (czwórek/par) niż określone wyżej i inne średnice żył mogą 

być stosowane po uprzednim uzgodnieniu (przy budowie sieci abonenckiej należy 
stosować typy kabli w poszczególnych ciągach ściśle wg projektu wykonawczego).  

Kabel YTKSY jest to telekomunikacyjny (T) kabel (K) stacyjny (S) o żyłach 

jednodrutowych w izolacji polwinitowej (Y) i powłoce polwinitowej (Y), produkowany 
wg norm: 

-  PN-92/T-90320 Telekomunikacyjne kable stacyjne i zakończeniowe małej 

częstotliwości, o izolacji i powłoce polwinitowej. Ogólne wymagania i 
badania. 

-  PN-92/T-90321 Telekomunikacyjne kable stacyjne małej częstotliwości, o 

izolacji i powłoce polwinitowej. 

Budowa i własności kabli YTKSY są zgodne z wymaganiami 

międzynarodowymi CEI 189/2. 

Budowa kabli YTKSY: 
a)  żyły z miękkich drutów miedzianych wg PN-83/E-90150 Kable i przewody 

elektryczne. Własności drutów miedzianych; druty nieocynowane lub 
ocynowane (c), o średnicy 0,5 lub 0,8 mm, 

b)  izolacja - polwinitowa, jednobarwna lub dwubarwna, 
c) wiązki - parowe, z wyjątkiem kabli 2 - parowych, które mają 1 czwórkę 

gwiazdową, 

d) obwój ośrodka - taśmy z materiału niehigroskopijnego (np. z estrofolu),  
e) powłoka - polwinitowa. 
Kable YTKSY mogą być stosowane w temperaturze otoczenia od – 40°C do 

+70°C, w wilgotności względnej powietrza do 90%, natomiast temperatura, przy 
której kable mogą być układane, wynosi od –15 °C do +50 °C.  

Dopuszczalny promień zginania: 10 x średnica zewnętrzna kabla. 
Kable YTKSY są produkowane o następujących liczbach wiązek (podano dla 

średnicy żył 0,5 mm): 1x2, 1x4, 3x2, 4x2, 5x2, 6x2, 7x2, 10x2, 12x2, 14x2, 21x2, 
28x2, 30x2, 35x2, 42x2, 48x2, 53x2. 

Kable typu YTKSY są przeznaczone do łączenia między sobą urządzeń 

telefonicznych, telegraficznych, teletransmisyjnych, a także innych urządzeń 
służących do przetwarzania informacji. 

Żyły, izolowane polwinitem, są skręcane w wiązki parowe (z wyjątkiem kabla  

2-parowego, który, jak podano wyżej, zawiera 1 wiązkę gwiazdową). Odpowiednia 
liczba wiązek jest skręcana warstwowo w ośrodek. 

Rdzeń wielowiązkowy i warstwy wewnętrzne są owinięte tasiemką syntetyczną 

o barwach: 

- rdzeń - czerwona, 
-  I warstwa - niebieska, 
-  II warstwa - żółta. 
Skręcany ośrodek jest owinięty jedną lub kilkoma taśmami z tworzywa. 

Następnie jest nałożona zewnętrzna powłoka z polwinitu czarnego lub szarego. Pod 
powłoką może być umieszczona cienka i mocna nitka lniana lub poliamidowa służąca 
do rozrywania powłoki podczas prac instalacyjnych. 

Żyły w kablu są wyróżnione za pomocą barwnej izolacji (tablica 1). 

 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

7/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

8/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

 

 

 

 

Tablica 1 

Wyróżniające barwy izolacji żył w kablach YTKSY 

 

Numer 

kolejny 

wiązki 

 

żyła a 

 

żyła b 

1 2 

3 

1 biała niebieska 
2  

pomarańczowa 

3   zielona 
4   brązowa 
5   szara 
6 czerwona  niebieska 
7  

pomarańczowa 

8   zielona 
9   brązowa 

10  

szara 

11 czarna  niebieska 
12  

pomarańczowa 

13   zielona 
14   brązowa 
15  

szara 

16 

żółta niebieska 

17  

pomarańczowa 

18   zielona 
19   brązowa 
20  

szara 

21 biało-niebieska niebieska 
22  

pomarańczowa 

23   zielona 
24   brązowa 
25  

szara 

26 

  czerwono-

niebieska 

niebieska 

27  

pomarańczowa 

28   zielona 
29   brązowa 
30  

szara 

31 czarno-niebieska

Niebieska 

32  

Pomarańczowa 

33   Zielona 
34   Brązowa 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

9/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

Numer 

kolejny 

wiązki 

 

żyła a 

 

żyła b 

35  

Szara 

36 

żółto- 

niebieska 

Niebieska 

37  

Pomarańczowa 

38   Zielona 
39   Brązowa 
40  

Szara 

41 biało-

pomarańczowa 

Niebieska 

42  

Pomarańczowa 

43   Zielona 
44   Brązowa 
45  

Szara 

46 Czerwono-

pomarańczowa 

 

Niebieska 

47  

Pomarańczowa 

48   Zielona 
49   Brązowa 
50  

Szara 

51 czarno-

pomarańczowa 

Niebieska 

52  

Pomarańczowa 

53   Zielona 

 

Przykładowo, na rys.1 został przedstawiony profil kabla YTKSY 35x2. 
 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

10/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

 

 

Rys.1. Profil kabla YTKSY 35x2 

 

Kable typu YTKSY charakteryzują się następującymi własnościami 

elektrycznymi: 

-  maksymalna rezystancja pętli żył 0,5 mm w temperaturze 20

0

C wynosi 

185,6 

Ω

/km, a żył 0,8 mm - 75 

Ω

/km, 

-  minimalna rezystancja izolacji w temperaturze 20 

±

 5 °C wynosi 500 

M

Ω•

km, 

- Pojemność skuteczna C par w gotowym kablu wynosi 120 nF/km (wartość 

średnia wynosi 95 nF/km dla żył 0,5 mm i 90 nF/km dla żył 0,8 mm, 

- Asymetria 

pojemności dla odcinka 500 m osiąga maks. 400 pF dla 90% i 

500 pF 
dla 10% pomiarów. 

- Odporność na napięcie probiercze przyłożone przez 1 minutę pomiędzy  

żyły 0,5 mm wynosi co najmniej: 1500V (napięcie stałe) lub 1000 V 
(napięcie przemienne). Dla żył 0,8 mm odpowiednio: 2250 V i 1500 V. 

- Tłumienność falowa jednostkowa toru w temperaturze 20 °C, przy f=800 

Hz wynosi: - dla żył 0,5 mm 

α

 = 1,85 dB/km, a dla żył 0,8 mm 

α

 = 1,13 dB/km. 

W tablicy 2 podano podstawowe cechy konstrukcyjne kabli YTKSY. 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tablica 2 

 

Podstawowe cechy konstrukcyjne kabli YTKSY 

 

Liczba 

wiązek 

Minimalna 

grubość 

powłoki 

Znamionowa 

średnica 

zewnętrzna 

Orientacyjna 

masa 

Długość 

odcinka 

Numer 

bębna 

(wielkość) 

 mm 

mm 

kg/km 

m   

1 2 3 4 5 6 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

11/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

Liczba 

wiązek 

Minimalna 

grubość 

powłoki 

Znamionowa 

średnica 

zewnętrzna 

Orientacyjna 

masa 

Długość 

odcinka 

Numer 

bębna 

(wielkość) 

 mm 

mm 

kg/km 

m   

1x2x0,5 (c) 

0,8 

4,0 

16,5 

500 

krążki, 6 

1x4x0,5 (c) 

0,8 

4,4 

22,3 

500 

krążki, 6 

3x2x0,5 (c) 

0,8 

5,4 

30,7 

500 

krążki, 6 

4x2x0,5 (c) 

0,8 

5,8 

37,0 

500 

6 

5x2x0,5 (c) 

0,8 

6,2 

44,0 

500 

6 

6x2x0,5 (c) 

0,9 

6,8 

53,0 

500 

6 

7x2x0,5 (c) 

0,9 

6,9 

55,0 

500 

6 

10x2x0,5 (c) 

0,9 

8,4 

78,0 

500 

6 

12x2x0,5 (c) 

0,9 

8,7 

89,0 

500 

6 

14x2x0,5 (c) 

0,9 

9,0 

100,0 

500 

6 

21x2x0,5 (c) 

1,0 

10,3 

142,0 

500 

6 

28x2x0,5 (c) 

1,0 

12,0 

188,0 

500 

8 

30x2x0,5 (c) 

1,0 

12,4 

200,0 

500 

8 

35x2x0,5 (c) 

1,1 

12,8 

225,0 

500 

8 

42x2x0,5 (c) 

1,1 

13,4 

262,6 

500 

8 

48x2x0,5 (c) 

1,1 

15,0 

300,2 

500 

10 

53x2x0,5 (c) 

1,1 

15,4 

326,6 

500 

10 

(c) – dodatkowe oznaczenie dla żył ocynowanych 

 

Wielkości bębnów w tablicy 2 podano wg PN-76/O-79353 Opakowania 

transportowe drewniane. Bębny do kabli i przewodów. 

Zgodnie z powyższą normą średnice tarcz głównych wynoszą: 
- bęben nr 6    -   630 mm, 
- bęben nr 8    -   800 mm, 
- bęben nr 10  - 1000 mm. 
Pakowanie kabli YTKSY: krążki, bębny drewniane, z zastosowaniem 

szczelnego zakończenia odcinków fabrykacyjnych za pomocą kapturków 
termokurczliwych. 

•

 Kable sieci abonenckiej (kable instalacyjne) dla pomieszczeń o wilgotności 

   względnej przekraczającej 90% 

W pomieszczeniach o wilgotności względnej przekraczającej 90% stosuje się 

przewody i kable w izolacji polietylenowej. Stosowanie tego rodzaju kabli jest w 
praktyce konieczne w stosunkowo nielicznych instalacjach abonenckich 
wykonywanych w pomieszczeniach o bardzo dużej (przekraczającej 90%) 
wilgotności. Instalację, a w szczególności dobór kabli, należy stosować ściśle wg 
zatwierdzonego projektu wykonawczego, z kabli podanych w tym projekcie. 

Na kablach powinien być umieszczony napis Telefonia DIALOG S.A.. 

•

 Łączniki żył 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

12/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

W sieci kablowej abonenckiej stosuje się łączniki żył kablowych (ŁŻ) 1-żyłowe 

(pojedyncze - ŁŻj) i wielożyłowe (modułowe - ŁŻw), uszczelnione (Łżu). Przy 
budowie sieci abonenckiej należy stosować rodzaje łączników wg zatwierdzonego 
projektu wykonawczego. 

Łączniki żył podano (przykładowo) w tablicy 3. 

Tablica 3 

 
Łączniki żył kablowych, 1-żyłowe (ŁŻ1) i wielożyłowe, modułowe (ŁŻm), uszczelnione 
 

Lp. Nazwa 

materiału Typ 

1 

Łącznik ŁŻ1p (jednożyłowy, 
prosty) 

UY2 

Tel-Splice 

23 i 23YF 

2 

Łącznik ŁŻ10 (odgałęźny) UR2 

Tel-Splice 

równoległy

3 

Łącznik ŁŻm10 (modułowy, 
10-parowy, prosty) 

9700-10-C 

AMP- 

STACK 10 

4 

Łącznik ŁŻm10 
(jw. odgałęźny) 

9700-10-C 

AMP- 

STACK 10 

odgałęźny 

5 

Łącznik ŁŻm20 (20-parowy) 

9700-20-C 

AMP- 

STACK 20 

6 

Łącznik ŁŻm20  (odgałęźny) AMP- 

STACK 20 

odgałęźny 

•

 Osłony złączowe 

Osłony złączowe należy stosować wg zatwierdzonego projektu technicznego. 

Przykładowo, mogą to być osłony termokurczliwe (przelotowe i odgałęźne), a także 
osłony typu ICSA - owijane na zimno (również przelotowe i odgałęźne). 

•

 Łączówki, głowice 

Łączówki i głowice należy stosować w sieci abonenckiej wg zatwierdzonego projektu 
wykonawczego. Przewiduje się stosowanie łączówek kablowych oraz zespołów 
łączówkowych (głowic) producentów według aktualnej listy materiałów 
dopuszczonych do stosowania w Telefonii DIALOG S.A (ZN-02/TD S.A.-10) 
(podstawową osłoną dla instalacji pionowych są korytka elektroinstalacyjne) 
 Jako 

osłony w szczególności stosuje się elementy podane w normie 

ZN-02/TD S.A.-06. 

 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

13/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

•

 Korytka osłonowe 

         Korytka osłonowe (korytka kablowe, listwy montażowe) stosuje się przy 
okablowaniu poziomym klatek schodowych i korytarzy, dla doprowadzenia kabli 
instalacyjnych małoparowych (z reguły YTKSY 1x4) z puszek przelotowo-
odgałęźnych B do puszek abonenckich PA. Na pewnych odcinkach, np. gdy puszki B 
rozmieszczane są na co drugim piętrze, korytka osłonowe mogą na krótkich 
odcinkach przebiegać również pionowo. Montowanie korytek należy przeprowadzać 
w miejscach określonych w zatwierdzonym projekcie wykonawczym. 
         Należy stosować korytka osłonowe z materiałów termoplastycznych 
trudnopalnych. 
 W 

szczególności znajdują zastosowanie korytka osłonowe wg normy 

ZN-02/TD S.A-06. 

•

 Akcesoria 

Przy wykonywaniu instalacji abonenckich wewnątrzbudynkowych stosuje się 

różnego rodzaju akcesoria instalacyjne, a w szczególności: 

- złączki i kształtki , 
- uchwyty 

metalowe, 

- kołki, 
- wkręty, 
- opaski 

mocujące kabel, 

-  kleje do mocowania małoparowych kabli instalacyjnych. 
W szczególności znajdują zastosowanie akcesoria określone w normie 

zakładowej ZN-02/TD S.A.-06. 

Akcesoria należy stosować wg zatwierdzonego projektu wykonawczego, 

dostarczone przez producentów określonych w tym projekcie. 

•

 Materiały budowlane 

W zależności od potrzeb, przy wykonywaniu instalacji abonenckich stosowane 

są materiały budowlane, takie jak np. cement, piasek, gips, pianka montażowa itp. 

2.1.1.3. Narzędzia 

Przy wykonywaniu instalacji wewnątrzbudynkowych, w tym pionów 

instalacyjnych, znajdują zastosowanie narzędzia podstawowe (standardowe) i 
specjalistyczne do wykonywania otworów w ścianach, mocowania kabli i osłon oraz 
skrzynek (puszek) kablowych, łączenia kabli itp. 

Przykładowo można wymienić następujące narzędzia (sprzęt standardowy i 

specjalistyczny): 

1) Drabina spełniająca wymagania BHP. 
2)  Komplet podstawowych narzędzi jak młotki, przebijaki itp. 
3)  Wiertarka udarowa o zastosowaniu uniwersalnym, wraz z odpowiednimi 

przystawkami, przystosowana do wiercenia otworów w murach i różnego 
rodzaju twardych konstrukcjach (podstawowe wymagania: średnice wierteł 
zwykłych i widiowych do 25 mm, pobór mocy od 450 W do 750 W). 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

14/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

4)  Pistolet do wstrzeliwania kołków, przeznaczony w szczególności do 

instalowania korytek i uchwytów do kabli, mocowania wsporników, 
skrzynek, puszek itp. 

5)  Palnik gazowy z zaworem głównym do otwierania, zamykania i regulacji 

płomienia oraz z zaworem dźwigniowym do włączania przepływu gazu 
ustalonego zaworem głównym. Powinna istnieć możliwość regulacji 
płomienia na całkowitą długość ok. 30 cm z żółtą częścią płomienia ok. 
10 cm. Palnik znajduje zastosowanie przy wszelkich pracach 
wymagających podgrzewania. 

6)  Butla do gazu na gazy płynne nieagresywne korozyjnie, dla których 

nadciśnienie próbne nie przekracza 3 MPa. 

7) Dmuchawa gorącego powietrza stosowana np. do obkurczania rur 

termokurczliwych. 

8)  Spawarka elektryczna stacjonarna, umożliwiająca łączenie przez spawanie 

lub napawanie elementów stalowych o grubości do 6 mm, zasilana z sieci 
380 V/50 Hz lub 220 V/50 Hz. 

9)  Spawarka elektryczna polowa, umożliwiająca łączenie przez spawanie 

elementów stalowych (kształtowników, rur itp.) o grubości do 3 mm, 
zasilana z sieci 220 V/50 Hz, o masie umożliwiającej przenoszenie jej 
przez jednego montera wykorzystującego uchwyty wbudowane w 
spawarkę. 

10) Młot wyburzeniowy spalinowy, przeznaczony w szczególności do 

wiercenia i kruszenia betonu. 

11) Młot wibracyjny do wbijania uziomów (udarowy), z napędem 

elektrycznym. 

12) Krążkarka kablowa, stosowana do odwijania kabla z bębnów i formowania 

w kręgi. 

13) Narzędzie do zaciskania łączników żył pojedynczych, umożliwiające 

ucięcie izolowanych żył kablowych za pomocą ostrych krawędzi tnących 
oraz zaciśnięcie łącznika za pomocą gładkich płaszczyzn (zaciskanie 
łącznika pojedynczego narzędziem zaciskowym powinno być możliwe przy 
użyciu siły ręcznej nie większej niż 120 N). 

14) Narzędzie do zaciskania łączników żył modułowych typu MS

2

 

hydrauliczne, umożliwiające zaciskanie łączników modułowych MS

2

 10- i 

25-parowych (zaciskanie łącznika modułowego narzędziem zaciskowym 
powinno być możliwe przy użyciu siły ręcznej nie większej niż 200 N). 

15) Narzędzie do zaciskania łączników żył modułowych typu MS

2

 

mechaniczne, umożliwiające zaciśnięcie łączników 10-parowych serii 9700 
(przy użyciu siły ręcznej nie większej niż 200N). 

16) Narzędzie do zaciskania łączników żył modułowych typu U 710 

mechaniczne, umożliwiające zaciśnięcie łączników 5-, 10-, 20- i 25-
parowych (przy użyciu siły ręcznej nie większej niż 200 N). 

17) Nożyce ręczne do przecinania kabli o żyłach miedzianych w powłokach 

polietylenowych i polwinitowych. 

18) Przyrząd do zdejmowania izolacji żył w powłokach termoplastycznych i 

cięcia żył. 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

15/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

2.1.1.4. Wykonanie instalacji wewnątrzbudynkowej 

Ze względu na różnorodność rozwiązań konstrukcyjnych budynków i ich 

wzajemnego usytuowania instalacja abonencka wykonywana jest wg rozwiązań 
indywidualnych, dostosowanych do konkretnych budynków. Konkretna instalacja 
powinna być wykonywana ściśle wg zatwierdzonego projektu wykonawczego. 

Ewentualne konieczne korekty i zmiany w stosunku do zatwierdzonego 

projektu wykonawczego mogą być uwzględnione jedynie po uprzednim 
wprowadzeniu przez projektanta zmian w dokumentacji w trybie nadzoru autorskiego 
i po dokonaniu wymaganych, zgodnie z obowiązującą procedurą, wpisów w 
dzienniku budowy.  

Przykłady wykonywania instalacji w różnego typu obiektach (budynkach) są 

szczegółowo podane w normie zakładowej ZN-02/TD S.A.-06. 

Wg ogólnych, obowiązujących zasad, kabel rozdzielczy sieci dostępowej 

powinien kończyć się głowicą umieszczoną w punkcie dystrybucyjnym (DP), z reguły 
w piwnicy budynku. 

W większych budynkach, jak np. wieżowce o wielu klatkach schodowych, w 

piwnicy budynku umieszczone jest złącze rozdzielcze (przy wlocie kabla do 
budynku), z którego rozprowadzane są osobne kable do poszczególnych punktów 
dystrybucyjnych, których może być kilka (na ogół 2 lub 3). Odcinki kabli od złącza 
rozdzielczego do punktów dystrybucyjnych stanowią ostatnie ogniwo sieci 
dostępowej rozdzielczej. Tym niemniej celowe jest uwzględnienie wykonania tych 
odcinków w ramach realizacji sieci instalacyjnej wewnątrzbudynkowej, powinny być 
one zatem ujęte w projekcie wykonawczym instalacji wewnątrzbudynkowej. Odcinki 
tych kabli na całym przebiegu od złącza rozdzielczego do punktu dystrybucyjnego 
powinny być osłonięte korytkami kablowymi lub osłonami rurowymi, mocowanymi do 
ściany za pomocą uchwytów metalowych, kołków i wkrętów rozmieszczanych w 
odległości nie większej niż 40 cm. Również złącze kablowe powinno być osłonięte i 
zabezpieczone przed dostępem osób nieuprawnionych w sposób określony w 
projekcie wykonawczym. 

Wprowadzenie kabla rozdzielczego do budynku powinno być wykonane z 

uwzględnieniem tzw. przerwy gazowej, ewentualnie w rurze (rurach), lecz przy 
zastosowaniu skutecznego gazowego uszczelnienia wlotu do budynku, stosownie do 
szczegółowych rozwiązań w tym zakresie określonych jednoznacznie w projekcie 
technicznym. 

Piony instalacyjne pomiędzy punktami dystrybucyjnymi (DP) a puszkami 

przelotowo - odgałęźnymi (B) wykonywane są w korytkach elektroinstalacyjnych lub 
rurach RVS. Korytka elektroinstalacyjne lub rury RVS powinny być wprowadzone do 
skrzynek/puszek na głębokość ok. 1 cm. 

Przy kształtowaniu przebiegu instalacji należy stosować odpowiednie złączki i 

kształtki. Należy przestrzegać zasady, aby do skrzynek/puszek wprowadzane były 
korytka/rury , a nie złączki. 

Skrzynki/puszki kablowe powinny być instalowane na wysokości minimum 

2 m, licząc od poziomu kondygnacji do dolnej płaszczyzny obudowy kablowej. 

Przy wykonywaniu przewiertów przez ściany korytka/rury osłonowe należy 

wprowadzać w otwór na głębokość około 2 cm. W otworze przepustowym nie należy 
umieszczać rurki przepustowej. Wprowadzone do otworu korytko/rura powinno być 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

16/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

umocowane i uszczelnione pianką montażową lub gipsem, natomiast przewierty na 
poziomie piwnic powinny być tak wykonane, aby gwarantowały izolację przed 
przenikaniem wilgoci. 

Doprowadzenia kabli abonenckich na odcinkach od puszek przelotowo-

odgałęźnych (B) do puszek abonenckich (PA) wykonywane są (kablami YTKSY 1x4) 
w czasie budowy sieci wewnątrzbudynkowej tylko do realizowanych na podstawie 
zawartych umów lokalizacji abonenckich. Kable te muszą być osłonięte na całym 
przebiegu listwami osłonowymi (korytkami kablowymi). Kable oraz listwy osłonowe 
mogą być mocowane do ściany za pomocą uchwytów lub za pomocą specjalnego 
kleju i powinny przebiegać (klatki schodowe, korytarze) na wysokości minimum 2 m 
od podłogi. 

Zaleca się, aby dla tych mieszkań, w których nie jest przewidywana (chwilowo) 

lokalizacja stacji abonenckiej, przewidywać pozostawienie w puszkach B po 0,5 m 
zapasu kabla instalacyjnego. 

Puszki abonenckie niekiedy mogą nie być stosowane, jeśli przebieg rurki lub 

listwy osłonowej umożliwia doprowadzenie kabla abonenckiego wprost do gniazdka 
abonenckiego. 

Puszka abonencka jest instalowana bezpośrednio w pomieszczeniu abonenta 

lub w bezpośrednim sąsiedztwie. 

Dopuszcza się, w zależności od przebiegu kabla instalacyjnego do 

pomieszczenia abonenta, umieszczanie większej liczby puszek abonenckich, np. 
dwóch; jedna puszka pełni wówczas rolę puszki przelotowej, druga - końcowej. 

W wypadku lokalizacji abonenckich zlokalizowanych w bezpośrednim 

sąsiedztwie punktów dystrybucyjnych (DP) kable instalacyjne do poszczególnych 
abonentów mogą być prowadzone wprost z poszczególnych punktów 
dystrybucyjnych, bez pośrednictwa puszek przelotowo-odgałęźnych (B). 

2.1.1.5. Wykorzystanie istniejących instalacji wewnątrzbudynkowych 

Należy mieć na uwadze, że w wielu budynkach, szczególnie starszych, istnieją 

instalacje telefoniczne stanowiące integralną część ich standardowego wyposażenia. 
Instalacje te były zaprojektowane i wykonane wg odmiennych zasad od 
obowiązujących w Telefonii DIALOG S.A. Generalnie przyjmuje się, że instalacje te 
nie są wykorzystywane do podłączania stacji abonenckich klientów Telefonii DIALOG 
S.A. Odstępstwa od tej zasady mogą być dopuszczane wyjątkowo i zawsze powinny 
być na etapie sporządzania projektu wykonawczego uzgodnione z upoważnionym 
przedstawicielem Telefonii DIALOG S.A.  

2.1.2. Wykonanie przyłączy abonenckich 

Przyłącze abonenckie (telekomunikacyjne) jest szczegółowo określone w 

normie zakładowej ZN-02/TD S.A.-06. 

Przy realizacji projektu wykonawczego w zakresie przyłączy abonenckich i 

związanych z nimi instalacji wewnątrzbudynkowych należy uwzględniać w 
szczególności następujące wymagania:  

•

 Lokalizacja 

ciągów instalacyjnych powinna zapewniać łatwy dostęp do skrzynek i 

puszek kablowych, bezpieczeństwo instalacji (zminimalizowanie możliwości 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

17/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

uszkodzeń mechanicznych i prób włamaniowych) oraz powinna uwzględniać 
zalecenia właściciela budynku. 

•

  Korytka kablowe osłaniające ciągi kablowe poziome powinny być usytuowane na 

wysokości minimum 2 m od podłogi. 

•

 Puszki 

przelotowo-odgałęźne (B) powinny być usytuowane w miejscach 

umożliwiających dogodne odprowadzenie ciągów poziomych (i niekiedy 
pionowych) do abonentów. 

•

  W sytuacjach, gdy instalacja sieci abonenckiej realizowana jest częściowo na 

zewnętrznych ścianach budynków, kable do wysokości 2,5 m od poziomu gruntu 
powinny być instalowane w rurach osłonowych, przy czym powinny być one 
dostosowane do instalowania na przestrzeniach otwartych (rury gładkościenne 
czarne mocowane za pomocą uchwytów dostarczanych wraz z rurami przez 
producenta).  

•

  W punktach dystrybucyjnych (DP) oraz w punktach przelotowo-odgałęźnych (B) 

wszystkie pary kablowe powinny być ponumerowane. 

Jeżeli podczas budowy przyłączy abonenckich będzie zachodzić 

konieczność zmian w wykonawstwie w stosunku do zatwierdzonego projektu 
wykonawczego, zmiany takie powinny być wprowadzone wyłącznie w trybie 
określonym w p. 2.1.1.4. 

2.2. Zasady budowy sieci abonenckiej podziemnej w obszarach o 

zabudowie jednorodzinnej 

2.2.1. Zaciąganie kabli do doprowadzeń abonenckich 

2.2.1.1. Kanalizacja kablowa 

Przy realizacji doprowadzeń kablowych sieci abonenckiej do poszczególnych 

budynków na obszarach zabudowy jednorodzinnej jest wykorzystywana kanalizacja 
kablowa wg zasad określonych w normie dotyczącej projektowania sieci abonenckich 
– ZN-02/TD S.A.-06. 

W miejscach odgałęzień do poszczególnych budynków instaluje się na ogół 

odgałęźniki kanalizacyjne, co pozwala na rezygnację z budowy studni odgałęźnych. 

W zależności od potrzeb stosuje się odgałęźniki pojedyncze lub podwójne, 

jednostronne (rys. 2). 

 

 

Y - pojedynczy jednostronny "raz w przód" 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

18/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

YD - podwójny jednostronny "dwa razy w przód

" 

 

Rys. 2. Odgałęźniki kanalizacyjne 

 
Odgałęźniki są dostosowane do średnic rur: 
- na 

ciągu głównym 110 mm, 

- na 

ciągu odgałęźnym 50 mm i 40 mm. 

Zasadą jest przedłużanie kanalizacji od odgałęźnika do granicy działki posesji i 

prowadzenie do budynku abonenckiego od ogrodzenia przez teren posesji kabla 
ziemnego. 

Zasadą jest również instalowanie odgałęźników przy działkach, na których nie 

ma jeszcze zabudowy lub gdy w chwili obecnej nie będzie instalowana w danym 
budynku stacja telefoniczna. 

Jeżeli z warunków realizacji projektu wykonawczego wynika, że kabel 

abonencki łączący punkt dystrybucyjny (DP) ze stacją abonencką będzie 
doprowadzony w rurze kanalizacyjnej (osłonowej) poza odgałęźnik aż do ściany 
budynku abonenckiego, należy stosować wprowadzenie kabla do budynku z 
zastosowaniem przerwy gazowej lub wprowadzić rurę do budynku z zastosowaniem 
skutecznych uszczelnień, stosownie do rozwiązań określonych w projekcie 
technicznym. 

Kanalizacja kablowa powinna być układana na głębokości minimum 0,6 m. 

Odległość między sąsiednimi studniami nie może przekraczać 120 m. 

Budowę lub rozbudowę kanalizacji kablowej dla potrzeb kablowej sieci 

abonenckiej w obszarach zabudowy abonenckiej należy realizować wg 
zatwierdzonego projektu budowlanego i wykonawczego. W wypadku zaistnienia 
konieczności zmian w stosunku do zatwierdzonej dokumentacji obowiązuje tryb 
określony w p. 2.1.1.4. 

2.2.1.2. Posadowienie słupków kablowych 

W rozwiązaniach sieci abonenckiej podziemnej na obszarach zabudowy 

jednorodzinnej punkty dystrybucyjne (DP), obejmujące zgrupowanie kilku lub 
kilkunastu sąsiadujących budynków, są lokalizowane z reguły w słupkach kablowych.  

W wypadku przewidzianego w dokumentacji umieszczenia słupka kablowego 

na odcinku kabla abonenckiego między odgałęźnikiem a budynkiem abonenckim 
stosuje się sposób montażu słupka podany przykładowo na rys. 3. 

Słupki należy ustawiać wg lokalizacji określonej w zatwierdzonym projekcie 

budowlanym. Zmiany w tym zakresie są dozwolone jedynie wg procedury określonej 
w p. 2.1.1.4. 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

19/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

 

 

Rys.3. Sposób montażu słupka kablowego połączonego z odgałęźnikiem rurowym 

2.2.1.3. Zasady zaciągania kabli 

Przewidziane do zaciągnięcia odcinki kabli abonenckich od studni kablowej do 

budynków abonenckich nie powinny w zasadzie przekraczać 80 m, z tym że w 
uzasadnionych wypadkach dopuszcza się odcinki dłuższe, rzędu 100 

÷

 120 m. 

Zaleca się, aby średnia długość sieci abonenckiej wyprowadzanej z jednego 

słupka nie przekraczała 100 m i aby słupki kablowe obsługiwały nie więcej niż 10 
potencjalnych lokalizacji abonenckich i nie mniej niż 8 wskazanych do podłączenia 
(przy małej gęstości lokalizacji abonenckich stosuje się zwielokrotnienie głowic 
abonenckich - do maksymalnie 3). 

Przykładowe rozlokowanie zaciąganych odcinków (3 odcinki kabla 

abonenckiego - we wspólnym otworze na odcinku kanalizacji S1 - S2) przedstawiono 
na rys. 4.  

 

S1 

S2

3

3 

3 

2 

2 

2 

1 

1

1 

 

1 - odgałęźnik kanalizacyjny (odgałęźnik rurowy) 
2 - odcinek rury ochronnej lub kabel ziemny 
3 - budynek abonenta 

Rys. 4. Typowy (przykładowy) układ wykorzystania kanalizacji rozdzielczej do 

rozprowadzenia kabli abonenckich 

 

Pomiędzy studniami nie powinno być więcej niż 4 odgałęźniki, przy czym dwa 

odgałęźniki skierowane do studni 1 i dwa do drugiej. Przypadek wg rys.4 jest 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

20/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

przewidziany dla odejść < 30 par. Dla odejść > 30 par dopuszczalne są tylko dwa 
odgałęźniki. 

Kable abonenckie należy zaciągać w kierunku od budynku abonenckiego 

poprzez odgałęźnik w stronę studni kablowej, jak to przedstawiono na rys. 5. 

Uwaga !

Prowadzenie instalacji i sposób rozszycia kabli w poszczególnych pionach przeprowadzać
w ten sam sposób, jak w przypadku budynku jednoklatkowego.

złącze rozgałęźne

Pion

Pion

Pion

Piwnica

instalacje pionów do wykonania w pierwszym etapie

instalacje do mieszkań konkretnych abonentów
zostaną wykonane w II etapie

kabel rozdzielczy w rurce osłonowej

RVS 

φ

 47mm niepalnej

kabel rozdzielczy w rurce osłonowej

RVS 

φ

 47mm niepalnej

złącze rozgałęźne

 

 

Rys. 5. Zasada zaciągania kabli abonenckich 

 

Z reguły na odcinku DP - granica działki abonenta kabel abonencki jest 

zaciągany do kanalizacji, natomiast na odcinku od granicy działki (za 
odgałęźnikiem)do budynku - układany bezpośrednio w ziemi. 

W kanalizacji kablowej i na odcinkach przebiegu doziemnego należy stosować 

kable wg zatwierdzonego projektu wykonawczego. 

W wypadku konieczności uzasadnionych w trakcie budowy odstępstw od 

projektu budowlanego i wykonawczego obowiązuje procedura wg p. 2.1.1.4. 

2.2.2. Układanie kabli doziemnych 

W sieci abonenckiej w obszarach zabudowy jednorodzinnej mogą występować 

krótkie odcinki kabli układanych bezpośrednio w ziemi na odcinkach od odgałęźnika 
usytuowanego przy granicy terenu stanowiącego własność abonenta do budynku. 

Kable układać należy na głębokości i wg przebiegu określonego w 

zatwierdzonym projekcie budowlanym, a ewentualnych uzasadnionych odstępstw od 
dokumentacji dokonywać wyłącznie zgodnie z procedurą wg p. 2.1.1.4. 

Przy układaniu kabli należy stosować w odpowiednim zakresie zasady, a w 

szczególności technologię robót, określone w normie dotyczącej budowy kabli o 
żyłach miedzianych w sieci dostępowej – ZN-02/TD S.A.-05. 

W szczególności należy mieć na uwadze, że stosownie do danych zawartych 

w Rozporządzeniu Ministra Łączności z dn. 4.09.1997 r., podanych w załączniku nr 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

21/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

40 Wymagania techniczne i eksploatacyjne dla telekomunikacyjnych kabli 
miejscowych, kable nieopancerzone mogą być układane bezpośrednio w ziemi na 
terenach o małym zagrożeniu uszkodzeniami mechanicznymi. 

Tereny posesji prywatnych na obszarach zabudowy jednorodzinnej są z reguły 

uważane za spełniające powyższy warunek. 

Wprowadzenie kabla do budynku powinno być wykonane wg zasad 

określonych w p. 2.2.1.1. 

W niektórych wypadkach, np. ze względu na usytuowanie budynku lub z 

innych powodów, w dokumentacji technicznej przewiduje się doprowadzenie 
przyłączeniowego kabla abonenckiego w rurze ochronnej bezpośrednio od 
odgałęźnika do budynku, bez przebiegu kabla bezpośrednio w ziemi. Obowiązują 
wówczas zasady budowy wg p. 2.2.1. 

W wypadku przewidzianego w projekcie wykonawczym wprowadzenia kabla 

na zewnętrzną ścianę budynku, kabel do wysokości 2,5 m powinien być 
zabezpieczony rurą osłonową spełniającą wymagania podane w p. 2.1.2. 

Rura osłonowa powinna być umieszczona w gruncie na takiej głębokości, aby 

kabel był osłonięty na całym odcinku usytuowania na głębokości mniejszej od 
normatywnej. 

Jeżeli kabel jest wyprowadzony na zewnętrzną ścianę budynku na niewielką 

wysokość, np. 0,5 m, i na tej wysokości wprowadzony do budynku, powinien być na 
całym odcinku przebiegu po ścianie zewnętrznej osłonięty rurą spełniającą 
wymagania wg p. 2.1.2, sięgającą w głąb gruntu zgodnie z zasadą podaną wyżej. 

Ze względu na krótkie odcinki kabli układanych bezpośrednio w ziemi, wykopy 

dla kabli sieci abonenckiej wykonywane są z reguły ręcznie, z uwzględnieniem 
rekultywacji gruntu wg wskazań właściciela posesji. W wypadku napotkania w 
wykopie urządzeń uzbrojenia podziemnego nie podanych w dokumentacji 
technicznej obowiązuje procedura postępowania określona w normie 
ZN-02/TD S.A.-01. 

W sposób szczególny należy zwracać uwagę na istniejące doprowadzenia do 

budynku instalacji gazowej. W razie stwierdzenia w wykopie obecności gazu, wykop 
należy natychmiast opuścić, zabezpieczyć barierami lub odgradzającymi taśmami 
ostrzegawczymi i bezzwłocznie zgłosić pojawienie się gazu właściwym terenowo 
służbom gazownictwa. Prace przy układaniu kabla mogą być wznowione dopiero po 
usunięciu przyczyn awarii i stwierdzeniu, że gaz się już nie ulatnia. 

Przy wykonywaniu wykopu należy również zwracać uwagę na inne instalacje 

podziemne, a w szczególności na mogące przebiegać na niewielkiej głębokości 
kablowe przyłącza elektroenergetyczne. 

       W wypadku koniecznych w trakcie budowy zmian w stosunku do 

zatwierdzonego projektu budowlanego i wykonawczego, np. odcinkowych zmian 
usytuowania trasy kabla na terenie posesji, obowiązuje procedura postępowania 
określona w p. 2.1.1.4. 

2.2.3. Wykonanie instalacji wewnątrz budynku 

Instalacja wewnątrz budynku abonenta powinna być wykonana zgodnie z 

zasadami określonymi w normie zakładowej ZN-02/TD S.A.-06 oraz wg 
zatwierdzonego projektu technicznego. 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

22/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

Odstępstwa w stosunku do zatwierdzonego projektu wykonawczego, 

dotyczące przebiegu instalacji wewnątrzbudynkowej, a w szczególności dotyczące 
lokalizacji gniazdka abonenckiego wg życzeń i wskazań abonenta, są dozwolone bez 
obowiązku spełnienia procedury określonej w p. 2.1.1.4, jednakże pod warunkiem 
uwzględnienia wprowadzonych zmian w dokumentacji powykonawczej i dokonania 
odpowiednich zapisów w tym zakresie w dzienniku budowy. 

W wypadku wykorzystywania istniejących instalacji abonenckich 

wewnątrzbudynkowych dla potrzeb zakładanej stacji abonenckiej włączanej do 
struktury sieciowej Telefonii DIALOG S.A. obowiązuje procedura wg p. 2.1.1.5. 

2.3. Zasady budowy sieci abonenckiej nadziemnej w obszarach o 

zabudowie jednorodzinnej 

2.3.1. Posadowienie słupów 

2.3.1.1. Zasady ogólne 

Instalacje abonenckie nadziemne są przewidziane do stosowania, jako 

dozwolone rozwiązanie alternatywne w stosunku do sieci podziemnej 
(kanalizacyjnej), wyłącznie na obszarach o niskiej koncentracji abonentów i o niskim 
przewidywanym stopniu rozwoju sieci. Są to zatem z reguły obszary wiejskie, 
obszary o rozproszonej zabudowie jednorodzinnej, pojedyncze lokalizacje 
abonentów prywatnych usytuowane w znacznym oddaleniu od skupiska głównego. 

W powyższych wypadkach mogą występować potrzeby w zakresie budowy 

linii nadziemnych z kablami samonośnymi o długości np. kilkuset metrów. 

W rozwiązaniach wykorzystujących linie kablowe nadziemne punkt 

dystrybucyjny (DP) znajduje się z reguły na słupie i jest zrealizowany jako obudowa 
kablowa wykonana w postaci skrzynki kablowej słupowej. W zależności od 
rozwiązania projektowego punkt dystrybucyjny może być zrealizowany także jako 
słupek kablowy lub jako skrzynka kablowa ścienna (w zewnętrznej ścianie budynku). 

Przy budowie abonenckiej linii kablowej nadziemnej należy stosować w 

odpowiednim zakresie materiały, narzędzia i metody wg normy dotyczącej budowy 
sieci dostępowych z kabli o żyłach miedzianych – ZN-02/TD S.A.- 05. 

2.3.1.2. Elementy linii nadziemnej 

•

 Słupy 

Na odcinkach linii abonenckich należy stosować słupy przewidywane w normie 

ZN-02/TD S.A.-05 (z reguły słupy drewniane o długościach 6; 7 oraz 8,5 m). 

Słupy stosowane do budowy linii powinny pochodzić od producentów, którzy 

uzyskali dla swych wyrobów (poszczególnych rodzajów słupów) pozytywną opinię 
(atest) uprawnionej jednostki naukowo-badawczej. Ocena przydatności słupów 
służących do budowy linii kablowych nadziemnych może być dokonana na podstawie 
opracowania pt. Informator Techniczny. Elementy podbudowy linii kablowych 
nadziemnych. Rodzaje, własności, metody badań; Zakład Doświadczalny 
Budownictwa Łączności - czerwiec 1998 r. 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

23/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

Do budowy linii należy stosować słupy wg zatwierdzonego projektu 

wykonawczego. Odstępstwa od projektu w zakresie rodzajów słupów (np. rodzaj 
drewna, wymiary) są dozwolone jedynie przy zachowaniu procedury wg p. 2.1.1.4. 

•

 Kable 

W sieci abonenckiej należy stosować wyłącznie kable samonośne wg 

zatwierdzonego projektu technicznego. 

 Przyłącza abonenckie realizowane są kablami samonośnymi typu 

XzTKMXpwn - telekomunikacyjny (T) kabel (K) miejscowy (M), samonośny (n), 
pęczkowy, o izolacji z polietylenu piankowego z warstwą polietylenu jednolitego (Xp), 
o powłoce polietylenowej z zaporą przeciwwilgociową (Xz), wypełniony (w). 

 Jest to kabel samonośny typu ósemkowego. Zasadą jest stosowanie kabli o 

żyłach średnicy 0,5 mm. Typowymi profilami tego kabla stosowanymi w sieci 
abonenckiej są kable o liczbie czwórek 5, 10, 15. 

 Żyły są wykonane z drutów miedzianych miękkich wg PN-83/E-90150 Kable i 

przewody elektryczne. Własności drutów miedzianych. 

Przy budowie sieci abonenckiej z kabli nadziemnych stosuje się stopniowanie 

profilu w miarę rozprowadzania kabli do poszczególnych abonentów, tak aby na 
poszczególnych odcinkach linii przebiegał tylko jeden kabel. 

Zgodnie z obowiązującą zasadą, do każdej stacji abonenckiej doprowadzane 

są dwie pary. 

W celu zapewnienia dogodnego stopniowania liczby par w ciągu kablowym 

zasadą jest stosowanie kabli XzTKMXpwn o liczbie par 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 lub 9 i o 
średnicy żył 0,5 mm. 

•

 Osprzęt 

Do zawieszania kabli nadziemnych w sieci abonenckiej należy stosować, w 

odpowiednim zakresie, osprzęt wg projektu technicznego (osprzęt wg normy 
ZN-02/TD S.A.-05). 

Przy zawieszaniu kabli nadziemnych w sieci abonenckiej znajdują 

zastosowanie uchwyty kotwiące, wieszaki płytkowe oraz inne elementy 
wyszczególnione w powyższej normie i przewidziane w projektach wykonawczych na 
budowę danej linii. 

Osprzęt powinien spełniać wymagania podane w normie ZN-02/TD S.A.-05. 

2.3.1.3. Ustawianie słupów linii kablowej nadziemnej (LKN) 

Słupy LKN powinny być ustawiane ściśle wg lokalizacji określonej w projekcie 

budowlanym. Zmiany tej lokalizacji mogą nastąpić tylko w sytuacjach szczególnych, 
zaistniałych w ostatnim czasie utrudnień terenowych. Wymagana jest w tym celu 
procedura podana w p.2.1.1.4. Ponieważ wprowadzenie zmian lokalizacyjnych 
wymaga korekty projektu budowlanego i ponownego dopełnienia wymagań 
formalnych dotyczących uzyskania pozwolenia na budowę, prowadzi to zwykle do 
znacznych utrudnień i opóźnień w realizacji inwestycji, toteż należy dokładać starań, 
aby budowa LKN przebiegała wg wytyczonej w projekcie budowlanym trasy. 

Doły do ustawienia słupów mogą być wykonywane ręcznie lub z 

zastosowaniem odpowiednich maszyn, np. samochodowego zespołu wiertniczo-

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

24/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

dźwigowego (świdroustawiacza), będącego maszyną hydrauliczno-dźwigową służącą 
do wiercenia dołów w gruntach I, II i III kategorii oraz ustawiania słupów. 

Przy ustawianiu słupów mogą być też stosowane różnego rodzaju żurawie, np. 

żurawie kołowe samojezdne.  

Doły pod słupy powinny być tak przygotowane, aby ustawiony słup trzymał się 

mocno i nie zdradzał tendencji do odchyleń w jakąkolwiek stronę. 

Wymaganą głębokość zakopania słupów podano w tablicy 4. 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tablica 4 

Głębokość zakopania słupów 

 

Rodzaj gruntu 

Zwykły miękki 

(I - II kat.) 

Twardy (podmokły- 

III - IV kat.) 

Skalisty 

(kamienisty –  

V - VI kat.) 

Długość słupa 

[m] 

6  7 8,5 6  7 8,5 6  7 8,5 

Głębokość zakopania [m]  1,2 

1,3 

1,5 

1,1 1,2 1,4 0,8 1,0 1,1 

 
W wyjątkowych wypadkach, gdy np. występuje grunt bagnisty, słup może być 

zakopany na mniejszą głębokość pod warunkiem wzmocnienia słupa odpowiednią 
obsadą drewnianą, stalową lub betonową. Sposób wykonania wzmocnienia powinien 
być określony w projekcie wykonawczym. 

Dla słupów ustawionych na pochyłościach naturalnych wynoszących 45° oraz 

na pochyłościach o powierzchni wzmocnionej, przekraczających 45°, należy 
stosować głębokość zakopania zwiększoną o 10 %, przy czym w tych wypadkach 
głębokość zakopania należy mierzyć przy płytszym boku dołu. 

W gruntach miękkich w razie obsypywania się ścianek dołu w czasie kopania 

należy je zabezpieczyć deskami lub żerdziami, wzmocnionymi wspornikami przez 
oszalowanie. 

Podstawowe zasady ręcznego ustawiania słupów pojedynczych przedstawiają 

się następująco: 
a)  w dole przy ścianie należy ustawić pionowo deskę oporową (poślizgową), 

podtrzymywaną przez robotnika, 

b) słup ułożyć tak, aby znalazł się 30 

÷

 40 cm od ściany oporowej dołu, 

c) podnieść wierzchołek słupa i zsunąć słup tak, aby podstawa słupa mocno 

opierała się o deskę oporową, 

d) podnosić słup początkowo bezpośrednio rękami, a następnie przy ewentualnym 

wspomaganiu uchwytami (widłami), 

e)  po ustawieniu słupa wyjąć deskę oporową, 
f) sprawdzić pionowe ustawienie słupa oraz właściwe usytuowanie w stosunku do 

osi linii, 

g) zasypywać dół warstwami ziemi o grubości 15 

÷

 20 cm, stopniowo ją ubijając, 

równomiernie i dokładnie wokół słupa, za pomocą ubijaka, 

h)  po zasypaniu dołu i ubiciu ziemi należy dookoła słupa uformować niewielki 

kopczyk, ubijając ziemię łopatą. 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

25/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

Należy zwracać uwagę, aby każdy słup pojedynczy był ustawiony pionowo i w 

ten sposób, aby ewentualne krzywizny znalazły się w kierunku linii, a daszek słupa, w 
miarę możliwości, prostopadle do kierunku linii. 

Ustawienie słupów pojedynczych w gruntach błotnistych, gdzie nie ma 

możliwości wykopania dołu, można wykonywać w sposób następujący: 
a) zaostrzyć słup przy podstawie, wykonując 3 - 4 zaciosy, 
b) zaznaczyć na obwodzie słupa miejsce, do którego powinien być zagłębiony, 
c) przywiązać do wierzchołka słupa 4 linki, każda o długości równej 1,3 

÷

 1,5 

długości słupa, 

d) wykopać lub wywiercić świdrem dół do takiej głębokości, jaka będzie możliwa do 

uzyskania, 

e) ustawić w dole deskę oporową, 
f) podnieść słup za pomocą linek i wideł, opuszczając go dolnym, zaostrzonym 

końcem po desce, 

g)  po podniesieniu słupa wyjąć deskę, rozciągnąć linki po czterech kątach kwadratu i 

poruszając słupem z równoczesnym naciskaniem w dół przy pomocy linek - wbić 
go w grunt do wymaganej, zaznaczonej głębokości. 

Dalsze czynności wykonywać w sposób uprzednio opisany. 
W gruntach skalistych lub kamienistych wykopanie dołu może być bardzo 

utrudnione. Jeżeli w trakcie wykonawstwa rezygnuje się z zastosowania do 
wykonania dołów np. materiałów wybuchowych, można zastosować metodę 
zobrazowaną na rys. 6. 

 

 

Rys. 6. Ustawienie słupa pojedynczego w gruncie skalistym 

 

W tym wypadku słup należy obłożyć kamieniami, tworząc kopiec o wysokości 

0,8 - 1,0 m i o średnicy podstawy rzędu 1,5 m. Kamienie powinny być związane ze 
sobą zaprawą cementową. 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

26/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

Przy ustawianiu słupów bliźniaczych należy je tak ustawiać, aby płaszczyzna 

utworzona przez pojedyncze słupy była prostopadła do kierunku linii. Daszki obu 
słupów pojedynczych, tworzących słup bliźniaczy, powinny być również usytuowane 
prostopadle do kierunku linii. 

W wypadku słupów narożnych dopuszcza się odchylenie od ustawienia 

pionowego z maksymalnym zapasem 20 cm przy wierzchołku słupa usytuowanym w 
kierunku przeciwnym do siły naciągu powodowanej przez zawieszony kabel. 

Mocowanie kabli samonośnych w sieci abonenckiej bezpośrednio do obiektów 

trwałych (np. do ścian budynków, dachów itp.), a nie do słupów, może być 
realizowane jedynie w tych wypadkach, jeżeli rozwiązanie takie (np. na kilku 
przelotach linii) jest przewidziane w zatwierdzonym projekcie budowlanym 
(wykonawczym). 

2.3.2. Wprowadzenie i instalacja kabla na słupie 

2.3.2.1. Zasady instalowania 

Wprowadzanie i instalowanie kabla na słupach należy wykonywać, w 

odpowiednim zakresie, wynikającym z projektu technicznego budowy linii 
abonenckich, zgodnie z zasadami podanymi w normie ZN-02/TD S.A.-05. 

Kolejność prac montażowych w zakresie osprzętu do zawieszania kabli jest w 

dużym stopniu uzależniona od przyjętego sposobu zawieszania kabla na 
poszczególnych odcinkach linii. 

Haki ewentualnie zaciski mocujące powinny być montowane po naprężeniu 

kabla i dobraniu zwisów. W wypadku braku obejm umożliwiających indywidualne 
instalowanie rolek (bez pośrednictwa haków) dopuszcza się inną kolejność: 
instalowanie najpierw haków lub zacisków mocujących, zawieszanie na nich rolek i 
wieszaków, a następnie kabla. 

Sprzęt i narzędzia oraz sposoby zawieszania kabla na słupach należy 

stosować, w odpowiednim zakresie, wg powyższej normy. Ogólnie biorąc, stosuje się 
3 metody instalowania kabla samonośnego na słupach (ZN-02/TD S.A.-05): 

-  instalowanie kabla ułożonego na ziemi, 
-  zawieszanie kabla rozwijanego z wózka ruchomego, 
-  zawieszanie kabla rozwijanego z bębna stacjonarnego. 
Metody te są szczegółowo omówione w normie ZN-02/TD S.A.-05. 
Przy budowie sieci abonenckiej ze względu na niewielkie na ogół długości 

poszczególnych odcinków linii kablowych mogą być stosowane metody uproszczone, 
dostosowane do konkretnych warunków budowy, będące kombinacją powyższych 
metod bądź też może być stosowana np. tylko pierwsza z metod. 

Przy zawieszaniu kabla należy mieć na uwadze, że: 

a)  kabel nie może ocierać się o słup ani o elementy instalacyjne; 
b) siły naciągu i siły ciężkości powinny być przenoszone wyłącznie przez linkę nośną 

kabla - sił tych nie może przenosić powłoka ani ośrodek kabla; 

c) siły rozciągające nie mogą działać na złącza kablowe; 
d) złącza należy instalować przy słupach, przy czym powinny one być mocowane do 

słupów w ten sposób, aby nie przenosiły sił wzdłużnych; 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

27/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

e) dopuszcza się mocowanie złączy odgałęźnych o specjalnej konstrukcji na kablu 

między sąsiednimi słupami w celu doprowadzenia kabla przyłączeniowego do 
budynku abonenta; 

f) jeżeli obustronne obciążenie słupa jest w przybliżeniu jednakowe, to: 

-  przy prostoliniowym przebiegu trasy lub przy zakrętach nie większych od 15° 

kabel może być mocowany wahliwie w wieszakach zawieszanych na hakach, 
z tym że przy przebiegu prostoliniowym płaszczyzna haka powinna być 
prostopadła do osi kabla, natomiast przy zakrętach w granicach do 15°

 

wypadkowa siła ciągu kabla działająca na hak słupa narożnego powinna 
działać w kierunku zgodnym z płaszczyzną haka; 

- przy 

zakrętach trasy w granicach 15° - 30°

 

kabel zaleca się mocować do 

słupów narożnych sztywno (niewahliwie), stosując osobne haki dla każdej 
strony lub zaciski mocujące; 

g)  przy odchyleniach od przebiegu prostoliniowego większych od 30° zaleca się 

zawieszać kabel na trzpieniach obejm dwudzielnych, montowanych na słupach 
narożnych;jeżeli obciążenie słupa różni się znacznie dla obu stron (słup końcowy, 
duże nachylenie trasy itp.), zaleca się, niezależnie od wielkości kąta załamania 
trasy, zaczepiać kabel na trzpieniach obejm dwudzielnych;  

h)  kabel zawieszony na słupach nie powinien być zginany bardziej, niż to wynika z 

dopuszczalnego minimalnego promienia gięcia danego typu kabla wg warunków 
technicznych producenta. 

2.3.2.2. Wysokość zawieszenia kabla 

Wysokość zawieszenia kabla na poszczególnych odcinkach trasy (wzdłuż ulic, 

dróg, pól, na skrzyżowaniach z ulicami, wjazdami do bram itp.) powinna być taka, 
aby przy największym zwisie normalnym odległości pionowe od powierzchni ziemi do 
najniższego punktu kabla nie były mniejsze niż: 

•

  3,5 m dla linii biegnących wzdłuż ulic i dróg publicznych w miejscach 

niedostępnych dla pojazdów i ciężkiego sprzętu rolniczego; 

•

  4,0 m dla linii biegnących przez pola i przy zjazdach na pola uprawne oraz 

nad wjazdami do zabudowań gospodarczych; 

•

  3,0 m dla linii biegnących poza miastami i miejscowościami o zwartej 

zabudowie oraz w miejscach niedostępnych dla pojazdów i ciężkiego 
sprzętu rolniczego; 

•

  5,0 m przy skrzyżowaniach z ulicami, drogami i wjazdami do bram. 

Wysokości zawieszenia, zgodne z powyższymi zasadami, powinny być 

określone dla poszczególnych odcinków linii w projekcie wykonawczym. 

2.3.2.3. Skręcanie kabla samonośnego wzdłuż osi 

W celu zmniejszenia amplitudy wahań kabla powodowanych przez wiatr 

należy przed ostatecznym zamocowaniem skręcać kabel wokół osi wzdłużnej, 
wykonując tę czynność na co drugim słupie, bezpośrednio przed zamocowaniem 
kabla. Należy wykonać jeden pełny skręt (360°) na każde 10 m długości przęsła linii. 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

28/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

2.3.2.4. Usytuowanie i mocowanie złączy kablowych 

Złącza kablowe należy umieszczać zgodnie z zasadami określonymi wyżej w 

p. 2.3.2.1 - d) i e). 

W wypadku złącza umieszczonego przy słupie należy je tak sytuować i 

mocować do słupa, aby znajdowało się nieco niżej niż kabel. Po obu stronach złącza 
powinny być uformowane niewielkie zapasy kabla. 

2.3.2.5. Uziemianie linki nośnej i ekranu 

Uziemianie linki nośnej kabli nadziemnych należy wykonywać wg zasad 

podanych w Załączniku nr 32 do Rozporządzenia Ministra Łączności z dnia 
4.09.1997 r., zgodnie z którym kablowe linie nadziemne powinny mieć uziemiony 
element nośny na obydwu końcach kabla oraz na wszystkich słupach, na których 
znajdują się uziemienia. Rezystancja uziomów słupowych nie powinna być większa 
niż 10 

Ω

. 

Ekran kabla (bariera Glovera) powinien być uziemiony wyłącznie na krańcach 

kabla, z zachowaniem ciągłości metalicznej ekranu na całym przebiegu kabla. 

W celu połączenia linki nośnej kabla z uziomem (lub sąsiednim odcinkiem) 

należy przeciąć na długości około 100 mm mostek (łącznik) łączący linkę z kablem, 
obnażyć linkę na tym odcinku i połączyć, np. zaciskiem płytkowym, z linką 
prowadzącą do uziomu lub do linki sąsiedniego odcinka, zabezpieczając zarazem 
miejsce połączenia przed korozją. 

2.3.2.6. Prowadzenie kabla i linek wzdłuż słupa  

W wypadku kabla sprowadzanego wzdłuż słupa np. do kanalizacji kablowej 

oraz linek uziomowych prowadzonych wzdłuż słupa należy przestrzegać 
następujących zasad.  

Linki i kable należy tak prowadzić wzdłuż słupa, aby nie przeszkadzały w 

korzystaniu ze słupołazów i aby same nie ulegały uszkodzeniom przez słupołazy lub 
drabiny.  

Kabel i linkę uziomową przeprowadza się w rurze stalowej lub z tworzywa 

sztucznego, umocowanej do słupa.  

Na słupach z materiału nieprzewodzącego należy przedłużać linkę 

uziemiającą tak, aby wystawała ponad wierzchołek słupa, spełniając rolę 
piorunochronu. 

2.3.2.7. Zasady ustalania zwisów 

Zwis powinien być tak dobrany, aby dopuszczalna siła ciągnienia w warunkach 

normalnych (wg określenia największego zwisu normalnego) nie przekraczała 
wartości dopuszczalnych dla danego typu kabla, podanych w warunkach 
technicznych producenta.  

Mocowanie linki nośnej kabli na słupach przelotowych zaleca się za pomocą 

obejmy elastycznej (wieszaka), z dopuszczeniem stosowania również płytkowych 
obejm elastycznych.  

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

29/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

Na końcach linii i na zakrętach, a także przy złączach, zaleca się stosowanie 

uchwytów kotwiących lekkich (o drobnych ząbkach). Na co piątym słupie, przy 
przebiegu prostoliniowym, należy także stosować uchwyty kotwiące.  

Na trwałość kabla (czas życia), jak też zachowanie się osprzętu, ma wpływ 

głównie naciąg kabla. 

2.3.3. Doprowadzenie kabla do budynku 

Kable należy przytwierdzać do budynku za pomocą wsporników mocowanych i 

rozmieszczonych w obiektach trwałych (budynki i inne obiekty o charakterze 
stacjonarnym) wg indywidualnego rozwiązania projektowego, podanego w projekcie 
wykonawczym. 

Do zawieszania kabli należy używać typowego osprzętu stosowanego w 

liniach podwieszanych. 

Odcinki przebiegu linii między konstrukcjami wsporczymi umieszczonymi na 

obiektach trwałych nie powinny przekraczać długości, przy których siła naciągu kabla 
przekraczałaby naciąg dopuszczalny podany w warunkach technicznych dla danego 
typu kabla. 

Wprowadzanie kabla abonenckiego nadziemnego do budynku może być 

realizowane również kablem ułożonym w ziemi (ewentualnie w rurze kanalizacyjnej) 
na odcinku przebiegu przez teren posesji od słupa kablowego ustawionego na 
granicy posesji (lub w pobliżu) do ściany budynku. Wykonanie wprowadzeń powinno 
być realizowane wg zatwierdzonego projektu wykonawczego, z uwzględnieniem 
zasad podanych w p.2.2. 

W wypadku konieczności odstępstwa od rozwiązań podanych w projekcie 

wykonawczym należy zachować obowiązującą procedurę wg p. 2.1.1.4. 

2.3.4. Uzgodnienia z właścicielami słupów 

Linie kablowe nadziemne (LKN) abonenckie mogą być zawieszane na 

podbudowie innych operatorów oraz na podbudowie linii elektroenergetycznych o 
napięciu znamionowym do 1 kV. Zawieszanie LKN na podbudowie innych 
operatorów telekomunikacyjnych może być stosowane wyjątkowo. Na wykorzystanie 
podbudowy energetycznej lub innego operatora zgodę musi wyrazić operator – 
Telefonia DIALOG S.A. 

LKN na podbudowie elektroenergetycznej do 1 kV należy budować wg zasad 

podanych w normie ZN-02/TD S.A.-05 oraz wg zatwierdzonego projektu 
wykonawczego. 

W zakresie instalowania LKN abonenckich na podbudowie energetycznej do  

1 kV należy w szczególności przestrzegać zasad i zaleceń podanych w powyższej 
normie ZN-02/TD S.A.-05. 

W każdym wypadku wykorzystania podbudowy energetycznej do 

podwieszania LKN wymagane jest przeprowadzenie uzgodnień i podpisanie 
szczegółowej umowy pomiędzy operatorem telekomunikacyjnym – Telefonią 
DIALOG S.A. a właściwą terenowo jednostką eksploatacyjną energetyki 
(Zakład/Rejon Energetyczny). Umowa powinna m.in. szczegółowo określać zasady 
dzierżawy podbudowy słupowej, łącznie z zasadami eksploatacji i utrzymania, oraz 
dostępu upoważnionych pracowników do kabli telekomunikacyjnych, jak też powinna 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

30/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

zawierać jednoznacznie sformułowane uregulowania dotyczące zasad 
odpowiedzialności za ewentualne uszkodzenia obu rodzajów sieci 
(telekomunikacyjnej i energetycznej). Analogiczna umowa musi być zawarta w 
wypadku wykorzystywania podbudowy innego operatora telekomunikacyjnego. 

Komplet dokumentów dotyczących zawartych umów (w formie potwierdzonych 

kserokopii) powinien stanowić integralną część zatwierdzonej dokumentacji 
technicznej (projektu budowlanego, wykonawczego), wg której realizowana jest 
budowa. 

 

3. Podstawowe elementy i materiały stosowane do budowy sieci 

abonenckiej 

3.1. Kable 

Do budowy sieci abonenckiej należy stosować kable zgodne z zatwierdzonym 

projektem technicznym. Bliższe dane techniczno-eksploatacyjne dotyczące kabli 
stosowanych w sieci abonenckiej zamieszczono również w p. 2.1.1.2, 2.2.1.3. i 
2.3.1.2. 

W wypadku budowy sieci abonenckiej w wykonaniu specjalnym, np. w 

wypadku sieci zawierających w mniejszym lub w większym stopniu elementy 
okablowania strukturalnego, należy stosować kable wg zatwierdzonego projektu 
wykonawczego. 

Okablowanie strukturalne jest zwykle wykonywane w jednym budynku lub w 

kilku budynkach znajdujących się w pobliżu i zajmowanych przez instytucje, których 
poszczególne komórki organizacyjne wymagają połączenia siecią lokalną (LAN). 

W okablowaniu strukturalnym znajdują zastosowanie zarówno kable 

miedziane, jak i kable światłowodowe (OTK). 

Do budowy okablowania strukturalnego należy stosować kable wg 

Rozporządzenia Ministra Łączności z dn.4.09.97r., załącznik nr 23 Wymagania 
techniczne na okablowanie strukturalne. 

3.2. Rury instalacyjne 

Rury instalacyjne wraz z osprzętem do ich mocowania należy stosować wg 

zatwierdzonego projektu wykonawczego. Rury instalacyjne i osprzęt powinny 
pochodzić od producentów/dostawców gwarantujących cechy techniczno-
eksploatacyjne wg p. 2.1.1.2. 

Stosownie do rozwiązania podanego w projekcie wykonawczym - jako ciągi 

instalacyjne, oprócz instalacji rurowej, są stosowane różnego rodzaju kanały i listwy 
instalacyjne, szczegółowo określone w normie zakładowej ZN-02/TD S.A.-06. 

Zmiany w trakcie budowy w zakresie asortymentu rur instalacyjnych w 

stosunku do zatwierdzonego projektu wykonawczego mogą nastąpić wyłącznie wg 
procedury formalno-prawnej omówionej w p.2.1.1.4. 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

31/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

3.3. Puszki, skrzynki, gniazdka abonenckie 

Puszki, skrzynki i gniazdka abonenckie należy stosować wg zatwierdzonego 

projektu wykonawczego. Elementy te powinny charakteryzować się cechami 
techniczno-eksploatacyjnymi podanymi w p. 2.1.1.2.  

Zmiany w trakcie budowy w zakresie asortymentu obudów zakończeń 

kablowych w stosunku do zatwierdzonego projektu wykonawczego mogą nastąpić 
wyłącznie wg procedury formalno-prawnej omówionej w p.2.1.1.4. 

3.4. Osprzęt do instalacji kabli telekomunikacyjnych na podbudowie 

słupowej 

Osprzęt należy stosować wg zatwierdzonego projektu wykonawczego. 

Powinien on pochodzić od producentów/dostawców gwarantujących spełnienie 
określonych dla tych wyrobów wymagań. Stosować należy mianowicie osprzęt o 
cechach techniczno-eksploatacyjnych wg omówienia zawartego w p. 2.3.1.2 oraz w 
normie ZN-02/TD S.A.-05 dotyczącej budowy sieci dostępowych miedzianych. 

Stosowany osprzęt powinien mieć pozytywną opinię (atest) upoważnionej 

jednostki naukowo-badawczej. Preferowany jest osprzęt spełniający wymagania 
podane w opracowaniu ZDBŁ DT-93/ZDBŁ-69 Przegląd i uzupełnienie instrukcji i 
wymagań dotyczących instalowania kabli nadziemnych (nowy osprzęt). 

Zmiany w trakcie budowy dotyczące stosowanego osprzętu do zawieszania 

kabli mogą nastąpić wyłącznie przy spełnieniu wymaganej procedury formalnej wg  
p. 2.1.1.4. 

3.5. Słupy 

Należy stosować słupy wg zatwierdzonego projektu wykonawczego. Słupy 

powinny charakteryzować się parametrami materiałowo-eksploatacyjnymi podanymi 
w p.2.3.1.2, z ewentualnym dopuszczeniem odstępstw od zatwierdzonego projektu 
wykonawczego wg zasad podanych w p. 2.1.1.4. 

3.6. Systemy odgromowe i uziemiające 

Systemy ochrony odgromowej w kablowej sieci abonenckiej należy stosować 

zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Łączności z dn. 4.09.1997r. - załącznik nr 32 
Wymagania techniczne i eksploatacyjne dla zabezpieczenia linii i urządzeń 
telekomunikacyjnych przed przepięciami i przetężeniami powstającymi w torach 
telekomunikacyjnych przewodowych. 

Zakres i sposób wykonania systemów odgromowych i uziemiających dla 

poszczególnych linii w sieci abonenckiej należy stosować wg zatwierdzonych 
projektów wykonawczych. 

•

 Kable 

układane bezpośrednio w ziemi lub w kanalizacji 

a)  Ochrona odgromowa w terenach uzbrojonych 

W terenach z podziemnymi metalowymi konstrukcjami (np. rurociągi wodne) 

prawdopodobieństwo uszkodzenia kabla przez wyładowania atmosferyczne jest 
stosunkowo małe. Konieczność i zakres stosowania ochrony powinny być ustalane 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

32/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

na etapie projektu wykonawczego. Podczas budowy ewentualne wątpliwości co do 
zakresu bądź przewidywanej skuteczności ochrony należy ustalać każdorazowo z 
projektantem w trybie nadzoru autorskiego, a koniecznych zmian czy rozszerzenia 
dokumentacji technicznej w tym zakresie dokonywać wg zasad podanych w 
p.2.1.1.4. 

Ogólnie biorąc, ochrona odgromowa powinna być zastosowana w 

szczególności: 

- przy 

zbliżeniu kabla do uziomów instalacji odgromowej, słupów, masztów 

itp., 

- przy 

zbliżeniu kabla do wysokich, pojedynczych drzew lub szeregu drzew, 

wysokich nieuziemionych konstrukcji itp., 

- przy 

zbliżeniu kabla do uziemionych słupów elektroenergetycznych i 

telekomunikacyjnych. 

a)  Ochrona odgromowa w terenach otwartych i nieuzbrojonych 

Ochronę odgromową należy stosować w szczególności: 

-  na skraju lasu, 
- przy 

zbliżeniu kabla do pojedynczych, wysokich drzew, szeregu drzew, 

nieuziemionych konstrukcji, 

- przy 

zbliżeniu kabla do uziemionych słupów elektroenergetycznych i 

telekomunikacyjnych, masztów, kominów itp. 

a)  Środki ochrony odgromowej 

Jako środki ochrony stosuje się przede wszystkim: 
-  uziemione linki odgromowe układane wzdłuż kabli, 
- zaciąganie kabli do rur stalowych, 
-  stosowanie rur instalacyjnych, 
-  uziemianie pancerzy kabli ziemnych. 
Środki ochrony odgromowej w konkretnych sytuacjach zagrożeń należy 

projektować i wykonywać korzystając z metod obliczeń i elementów ochrony 
podanych w Wytycznych ochrony odgromowej telekomunikacyjnych kabli 
dalekosiężnych o powłokach metalowych - Instytut Łączności, 1973r. 

W sąsiedztwie słupów linii wysokich napięć ochronę przed oddziaływaniem 

niebezpiecznym i wyładowaniami atmosferycznymi należy projektować i wykonywać 
na podstawie Wytycznych o ochronie linii i urządzeń telekomunikacyjnych przed 
szkodliwym oddziaływaniem linii elektroenergetycznych i trakcji elektrycznej prądu 
stałego (załącznik do Zarządzenia nr 13 Ministra Łączności z dn. 28.02.1986r.) 

•

  Linie kablowe nadziemne (LKN) 

LKN powinny mieć uziemiony metalowy element nośny na obu końcach kabla 

oraz na wszystkich słupach, na których znajdują się uziemienia. Rezystancja 
uziomów nie powinna przekraczać 10 

Ω

. 

Zasadą jest instalowanie w miejscu połączenia linii kablowej nadziemnej z 

kablem ziemnym (lub przebiegającym w kanalizacji) na wszystkich torach 
odgromników o wytrzymałości prądowej minimum 10 kA (przy impulsie 8/20 

µ

s) oraz 

o dynamicznym napięciu zapłonu poniżej 800V (1kV/

µ

s). 

•

 Uziomy 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

33/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

W celu osiągnięcia wymaganych wartości rezystancji uziemienia zaleca się 

wykonywanie uziomów pionowych (szpilkowych) z prętów ocynkowanych lub 
pomiedziowanych. 

Uziomy powinny być umieszczone w gruncie na głębokości nie mniejszej niż 

2,5 m tak, aby wierzchołek znalazł się na głębokości nie mniejszej niż 0,8 m. W 
wypadku konieczności stosowania kilku prętów pionowych odległości między 
sąsiednimi prętami nie powinny być mniejsze od ich długości i nie mniejsze od 10 m. 

Uziomy pionowe należy pogrążać w gruncie jedną z trzech metod: ręczną, 

obrotową (za pomocą urządzeń przystosowanych do wkręcania prętów) lub udarową 
(za pomocą wibratorów zainstalowanych na konstrukcji wsporczej). 

Można również stosować uziomy poziome, jeżeli zapewnią one wymaganą 

rezystancję uziemienia. 

Uziomy słupowe i uziomy stacji abonenckich powinny być usytuowane nie 

bliżej niż: 

•

  50 m - od uziemień elektrycznych podstacji trakcyjnych i uziemień słupów 

linii elektroenergetycznych o napięciu znamionowym U

n 

≥

 110 kV, 

•

  20 m - od uziemień słupów linii elektroenergetycznych o napięciu 

znamionowym 30kV 

≤

 U

n 

< 110kV oraz od słupów sieci trakcyjnej. 

Powyższe odległości mogą być zmniejszone, jeśli zostaną zachowane 

dopuszczalne wartości napięć występujących na uziemieniach zgodnie z Wytycznymi 
o ochronie linii i urządzeń telekomunikacyjnych przed szkodliwym oddziaływaniem 
linii elektroenergetycznych i trakcji elektrycznej prądu stałego. 

Na słupach drewnianych piorunochron wraz ze zwodem odgromowym 

powinny być wykonane z jednego odcinka bednarki. Zwód odgromowy powinien być 
oddzielony od przewodu odprowadzającego szczeliną powietrzną wg BN-75/8984-03 
Urządzenia ochrony odgromowej konstrukcji wsporczych. 

Linka nośna kabla powinna być uziemiona przez dołączenie jej przewodem 

izolowanym do przewodu uziemiającego lub doprowadzeniowego z pominięciem 
szczeliny w zwodzie odgromowym. 

Zaleca się, aby połączenie linki nośnej z przewodem izolowanym powinno 

nastąpić bez usuwania izolacji z linki nośnej (za pomocą zacisków perforujących). 

Ochrona odgromowa w konkretnych sytuacjach jest realizowana wg 

zatwierdzonego projektu wykonawczego, a wszelkie odstępstwa od tego projektu są 
dozwolone jedynie wg procedury formalnej omówionej w p.2.1.1.4. 

3.7. Urządzenia ochrony przed przepięciami i przetężeniami 

Ochronę należy realizować wg Wymagań technicznych i eksploatacyjnych dla 

zabezpieczenia linii i urządzeń telekomunikacyjnych przed przepięciami i 
przetężeniami powstającymi w torach telekomunikacyjnych przewodowych (załącznik 
nr 32 do Rozporządzenia Ministra Łączności z dn. 4.09.1997r.). 

Zabezpieczenie urządzeń abonenckich zgodnie z powyższymi wymaganiami 

powinno być wykonywane następująco: 

•

  W wypadku doprowadzenia toru do abonenta w sieci dostępowej i abonenckiej 

kablem w kanalizacji lub ziemnym nie jest wymagane zabezpieczenie, jeśli 
instrukcja zainstalowanej stacji abonenckiej nie stanowi inaczej. 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

34/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

•

  W wypadku doprowadzenia toru do abonenta w sieci dostępowej i abonenckiej w 

całości lub częściowo kablem nadziemnym należy stosować ochronnik abonencki 
wyposażony co najmniej w odgromniki gazowe o wytrzymałości prądowej 10 kA 
przy impulsie 8/20 

µ

s oraz o dynamicznym napięciu zapłonu poniżej 800 V przy 

wzroście napięcia z szybkością 1 kV/

µ

s. Rezystancja uziemienia ochronnika 

abonenckiego nie może być większa niż 10 

Ω

.  

Zabezpieczenie należy wykonywać wg zatwierdzonego projektu 

wykonawczego z dopuszczeniem odstępstw jedynie wg procedury formalnej podanej 
w p. 2.1.1.4. 

4. Testy końcowe 

W testach końcowych (badaniach końcowych) stosuje się, zależnie od 

szczegółowego zakresu zrealizowanej budowy sieci abonenckiej, następujące 
metody badań: 

•

 oględziny, 

•

 sprawdzenie wymiarów, 

•

 sprawdzenie materiałów, 

•

 sprawdzenie głębokości i sposobu ułożenia elementów sieci (kanalizacja 

kablowa, kable), 

•

  sprawdzenie wykonania zbliżeń i skrzyżowań (kanalizacji kablowej, kabli) z 

elementami uzbrojenia i urządzenia terenu, 

•

 pomiary linii. 

Testy końcowe przeprowadza wykonawca, odpowiednio, w trakcie budowy i 

po wykonaniu poszczególnych elementów sieci abonenckiej w celu sprawdzenia 
spełnienia przez poszczególne elementy wymaganych warunków technicznych, 
określonych w projekcie technicznym i normach zakładowych Telefonii DIALOG S.A.  

Wykonawca powinien przeprowadzić testy końcowe dla 100 % wykonanych 

prac. Protokoły z tych testów powinny być dostarczone Komisji Odbiorczej przed 
rozpoczęciem się odbioru. Wszystkie protokoły powinny być rejestrowane i 
archiwizowane. 

Pozytywny wynik testów końcowych stanowi przesłankę zgłoszenia 

wybudowanej sieci abonenckiej do odbioru.  

5. Testy odbiorcze 

Testy odbiorcze stanowią podstawę do przyjęcia wybudowanej sieci 

abonenckiej przez Komisję Odbiorczą. 

Wykonawca powinien zapewnić Komisji Odbiorczej konieczny sprzęt 

pomiarowy. Wszystkie protokoły sporządzone przez Komisję Odbiorczą powinny być 
rejestrowane i archiwizowane. 

Przy odbiorach wybudowanej sieci należy stosować się do norm zakładowych 

operatora - Telefonii DIALOG S.A., z uwzględnieniem wymaganych parametrów 
techniczno-eksploatacyjnych określonych w zatwierdzonym projekcie technicznym. 

Wymagane dokumenty do przeprowadzenia odbioru wybudowanej linii 

kablowej stanowią: 

Budowa Sieci Abonenckich 

 

Przygotowana przez: 

Numer Normy. Strona

Departament Planowania i Modelowania Sieci 

ZN-02/TD S.A. - 07 

35/35

Zatwierdzona przez: 

Data 

Wersja 

 

  

2 

 

 

 

a) normy zakładowe Telefonii DIALOG S.A. oraz obowiązujące dokumenty 

formalno-prawne (Polskie Normy, Rozporządzenia, Zarządzenia itp.), 

b) projekt techniczny (odpowiednio do zakresu - projekt budowlany, projekt 

techniczno-wykonawczy), 

c) dokumentacja powykonawcza, 
d) dziennik (dzienniki) budowy, wypełnione i podpisane przez upoważnione 

osoby, 

e) protokoły testów (badań) końcowych, przeprowadzonych przez wykonawcę. 
Badania transmisyjne sieci abonenckiej polegają na sprawdzeniu ciągłości 

elektrycznej torów (żył) pomiędzy punktami dystrybucyjnymi a poszczególnymi 
puszkami, stosownie do relacji wg projektu technicznego. 

Przy badaniu sieci abonenckiej należy również stosować, zależnie od zakresu 

budowy, metody określone w normach ZN-02/TD-S.A.-03 (budowa kanalizacji 
kablowej) i ZN-02/TD-S.A.-05 (budowa sieci dostępowych miedzianych). 

Stosować należy również formularze wg powyższych norm. 

6. Dokumentacja powykonawcza 

Dokumentacja powykonawcza powinna być sporządzona wg zasad podanych 

w normie ZN-02/TD S.A.- 01.