background image

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                 Ciche rozczarowanie Przyrody                                            

 

Dałam wam wszystko, wszystko…                                                                                                                            

 

Cały Wszechświat, a w nim Planetę piękną,                                                                                         

 

A na niej wszystko, co tylko przyszło mi do głowy.                                                                                                              

 

A więc macie kotarę z nieba, galaktykami spiętą,                                                                                                                

 

Macie noc i dzień, jak gdyby czegoś dwie połowy,                                                                                                         

 

Macie lądy, a na nich stu barwny raj,                                                                                                                                                                  

 

- Coś tak cudownego, co przypomina mi wasz miesiąc – maj,                                                                                                                                      

 

Który otoczyłam płaszczem szmaragdowej wody…                                                                                                                                                                            

 

Dałam wam też Słońce – złoto-cieplne palenisko,                                                                                                                                                          

 

I dałam wam rozum, oraz prezent w postaci urody,                                                                                                                        

 

Słowem – wszystko… ,  wszystko…  …                                                                                                                            

 

A dziś niszczycie mnie, jak coś martwego,                                                                                                                                                              

 

Jak coś, co jest,  ale jest, jest – nieżywego…                                                                                                                                      

 

A co mnie teraz boli i co me serce kłuje…                                                                                                                                       

 

Bo nikt z was cicho nie powiedział – mi : „Przepraszam” – ani – „Dziękuję!”…                                                                                    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                   I. Iwańska                          

 

                                                                                                         Warszawa  2015-02-16