background image

 

LABORATORIUM METROLOGII  

Ćwiczenie M_2. Pomiar masy 

Wydział Energetyki i Paliw Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie 

Ćwiczenie

 

M_2

 

Temat ćwiczenia:

 

Pomiar masy 

 

Opracowanie 

Dr inż. 

M. Dudek 

Nr zespołu: 

Wydział, rok, grupa: 

Data 

Nazwisko i imię 

Ocena 

Teoria 

Wykonanie ćwiczenia 

Końcowa z ćwiczenia 

1. 

 

 

 

2. 

 

 

 

3. 

 

 

 

 

Cel ćwiczenia 

1.  Opanowanie podstawowych informacji dotyczących pomiaru masy metodą wagową  

2.  Sprawdzenie przy pomocy wzorców określonej klasy prawidłowego działania wagi 

analitycznej i technicznej. 

Podstawowym  urządzeniem  pomiarowym  stosowanym  w  wielu  laboratoriach  badawczych  

i  przemysłowych  jest  waga.  Wagi  laboratoryjne  są  charakteryzowane  za  pomocą  dwóch 

podstawowych parametrów nośności , czułości i dokładności  

Nośność wagi – jest to maksymalne dopuszczalne obciążenie wagi, podawane przez producenta   

Czułość    bezwzględna  wagi  –  jest  określana  jako  najmniejsza  masa,  która  umieszczona  na  szalce 

powoduje  zauważalną  zmianę  jej  wskazań.  Czułość  bezwzględna  wagi  nie  powinna  się  zmieniać  w 

zależności od obciążenia przy poprawnie działającej wadze.  

Czułość  względna  wagi  –  jest  definiowana  jako  stosunek  czułości  bezwzględnej  do  całkowitego 

obciążenia wagi w danym momencie 

Dokładność  wyznaczania  masy  wynika  z  czułości  wagi.  Ze  względu  na  nośność  i  dokładność  wagi 

laboratoryjne dzieli się na :  

  wagi techniczne – o różnej nośności i dokładności ± 0,01g 

  analityczne o nośności przeważnie do 200g i dokładności ± 0,1 mg 

 

półmikroanalityczne – o nośności zwykle do 100g i dokładności ± 0,01mg 

  mikroanalityczne – o nośności przeważnie do 300g i dokładności ± 0,001mg 

  ultramikroanalityczne – o nośności rzędu kilkuset mg i dokładności od ± 0,1 do ±0,01 g 

Obecnie dominują wagi elektroniczne wykorzystujące 3 mechanizmy pomiaru: wagi tensometryczne, 

magnetoelektryczne oraz wibracyjne.  Konstrukcja wagi oparta jest na zastosowaniu przetwornika 

zamieniającego nacisk masy na sygnał elektryczny. Ze względu na cyfrową obróbkę sygnału 

pomiarowego pozwalają one ( w zależności od klasy wagi) na uzyskanie jako rezultatu operacji 

ważenia  już częściowo przetworzonego wyniku ważenia np. na automatyczne odejmowanie masy  

naczyńka wagowego od masy próbki z pojemnikiem ( tzw. tarowanie).  

background image

 

LABORATORIUM METROLOGII  

Ćwiczenie M_2. Pomiar masy 

Wydział Energetyki i Paliw Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie 

 

Wagi wykorzystujące przetwornik tensometryczny charakteryzują się prostą budową i niskimi 

kosztami wykonania. Operują na skali do 100 000 działek. Takie wagi elektroniczne posiadają 

zakres  ważenia  od  pojedynczych  gramów  do  kilkudziesięciu  ton.  Często  wykorzystywane  są 

do pomiarów w przemyśle i medycynie. 

 

Wagi  z  przetwornikiem  magnetoelektrycznym  to  wyższe  koszty  wykonania  i  skomplikowana 

budowa.  Pracują  na  rozdzielczości  do  100  000  000  działek,  a  zakres  ważenia  wynosi  od 

ułamków  mikrograma  do  kilkuset  kilogramów.  Znajdują  szerokie  zastosowanie  jako 

precyzyjne wagi analityczne. 

 

Wagi  elektroniczne  z  systemem  wibracyjnym  wymagają  średnich  kosztów  wykonania  i  mają 

zaawansowaną  budowę.  Pracują  na  rozdzielczości  do  100  000  działek.  Nie  występuje  czas 

nagrzewania  (inicjalizacji)  w  związku  z  bardzo  małym  poborem  prądu.  Dużą  zaletą  wag  jest 

Do  niewątpliwych  zalet  wag  elektronicznych  należy  możliwość  zastosowania  urządzeń 

peryferyjnych,  takich  jak  wyświetlacz  zewnętrzny,  drukarka,  komputer  itp.  oraz  krótki  czas 

ważenia.  Wagi  elektroniczne  to  nowoczesne  rozwiązania,  które  przydadzą  się  w  każdym 

biznesie  wymagającym  funkcji  pomiaru  masy.  możliwość  zastosowania  w  strefach 

wybuchowych. 

Innym  istotnym  kryterium  klasyfikacji  wagi  może  być  :  podział  wag  ze  względu  na  obszar 

zastosowania:  tzn.  stosowane  w  obszarze  regulowanym    (metrologia  prawna,  dyrektywy,  stosowne 

dokumenty krajowe np. Ustawa, Prawo o miarach) oraz stosowane poza tym obszarem  

 

Wzorce masy i odważniki  
 

Obecnie  wzorce  masy  i  odważniki  stosuje  się  prawie  wyłącznie  do  adiustacji  oraz 

sprawdzania wag analitycznych.  

Adiustacją  nazywa  się  czynność  mająca  na  celu  doprowadzenie  przyrządu  pomiarowego  do 

stanu działania odpowiadającego jego przeznaczeniu.  

Z kolei wzorcowanie to zbiór operacji ustalających, w określonych warunkach, relację między 

wartościami  wielkości mierzonej  wskazanymi przez przyrząd pomiarowy  lub  układ pomiarowy  albo 

wartościami reprezentowanymi przez wzorzec miary lub przez materiał odniesienia, a odpowiednimi 

wartościami wielkości realizowanymi przez wzorce jednostki miary. 

Świadectwo wzorcowania – oficjalny dokument wydawany przez akredytowane laboratorium 

pomiarowe  zawierające  wyniki  wzorcowania  i  poświadczający,  że  wzorowany  przyrząd  spełnia 

określone wymagania metrologiczne. 

Międzynarodowa  Organizacja  Metrologii  Prawnej  dokładnie  zdefiniowała  wymagania 

metrologiczne dla odważników w obszarze obowiązkowej legalizacji na całym świecie. 

background image

 

LABORATORIUM METROLOGII  

Ćwiczenie M_2. Pomiar masy 

Wydział Energetyki i Paliw Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie 

Klasy dokładności od E1 do M3 są określane w ściśle hierarchicznym stosunku 1: 3 gdzie E1 – 

jest najwyższą klasą a M3 – najniższą klasą.  Opis ich właściwości przedstawiono w tabeli 1.  Wzorce 

masy wykonywane są ze stali nierdzewnej magnetycznej, aluminium lub srebra.  

 

 

 

 

Blaszki 

aluminium 

lub 

srebra  

(masa 1-500mg) 

Pręciki ze stali nierdzewnej  (masa 1-500mg) 

 

background image

 

LABORATORIUM METROLOGII  

Ćwiczenie M_2. Pomiar masy 

Wydział Energetyki i Paliw Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie 

 

Tabela 1.  Dopuszczalne błędy graniczne dla wzorców masy klasa E1-M3 wg. Rozporządzenia Ministra 

Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej oraz Dyrektywy R111 OIML 

wartość nominalna 

[mg] 

E1 

E2 

F1 

F2  M1  M2 

M3 (OIML) 

50 kg 

25 

75 

250  750  2500 8000 

25000 

20 kg 

10 

30 

100  300  1000 3200 

10000 

10 kg 

15 

50  150  500  1600 

5000 

5 kg 

2,5 

7,5 

25 

75  250  800 

2500 

2 kg 

10 

30  100  400 

1000 

1 kg 

0,5 

1,5 

15 

50  200 

500 

500 g 

0,25  0,75  2,5  7,5  25  100 

250 

200 g 

0,1 

0,3 

10 

50 

100 

100 g 

0,05  0,15  0,5  1,5 

30 

50 

50 g 

0,03  0,1 

0,3 

30 

30 

20 g 

0,025  0,08  0,25  0,8  2,5 

20 

25 

10 g 

0,02  0,06  0,2  0,6 

20 

20 

5 g 

0,015  0,05  0,15  0,5  1,5 

10 

15 

2 g 

0,012  0,04  0,12  0,4  1,2 

12 

1 g 

0,01  0,03  0,1  0,3 

10 

500 mg 

0,008 0,025  0,08  0,25  0,8 

200 mg 

0,006  0,02  0,06  0,2  0,6 

100 mg 

0,005 0,015  0,04  0,15  0,5 

50 mg 

0,004 0,012  0,03  0,12  0,4 

20 mg 

0,003  0,01  0,025  0,1  0,3 

10 mg 

0,002 0,008  0,02  0,08  0,25 

5 mg 

0,002 0,006  0,02  0,06  0,2 

2 mg 

0,002 0,006  0,02  0,06  0,2 

1 mg 

0,002 0,006  0,02  0,06  0,2 

 

Zasady prawidłowego wykonywania pomiaru masy na wadze analitycznej 

 

1. 

Waga  analityczna  powinna  znajdować  się  w  osobnym  pomieszczeniu  ,  najczęściej  w  tzw. 

pokoju wagowym. Ma to na celu uchronienie tego precyzyjnego przyrządu przed niszczącym 

działaniem  atmosfery  laboratoryjnej.  W  pomieszczeniu  tym  należy  utrzymywać  możliwie 

stałą temperaturę  

2. 

W celu zabezpieczenia wagi przed wstrząsami, wagę należy umieścić na płycie marmurowej, 

stół wagowy antywibracyjny  

background image

 

LABORATORIUM METROLOGII  

Ćwiczenie M_2. Pomiar masy 

Wydział Energetyki i Paliw Akademii Górniczo – Hutniczej w Krakowie 

3. 

Na  wadze  analitycznej  powinno  się  ważyć  tylko  wtedy,  gdy  wymagana  jest  dokładność  do 

0,0001 g. W innych przypadkach należy używać wagi o odpowiednio mniejszej czułości np. 

wagi technicznej 

4. 

Poziomowanie  wagi  –  polega  na  pokręceniu  nóżkami  wagi,  tak  aby  pęcherzyk  powietrza 

umieszczony  w poziomicy, znalazł się w centralnym położeniu 

5. 

Nie  wolno  obciążać  wagi  powyżej  maksymalnego  dopuszczalnego  jej  obciążenia,  które  dla 

wag analitycznych wynosi najczęściej 200g  

6. 

Przed ważeniem należy koniecznie ustalić punkt zerowy wagi . 

7. 

Podczas ważenia drzwiczki wagi powinny być zamknięte  

8. 

Nie  wolno  stawiać  na  wadze  przedmiotów  ciepłych  (  a  tym  bardziej  gorących)  ani  też 

zimnych ponieważ wyniki takich przedmiotów będą obarczone błędem 

9. 

Nie  wolno  umieszczać  ważonych  substancji  bezpośrednio  na  szalce.  Należy  je  ważyć  w 

naczyńkach wagowych, w tygielkach i na szkłach zegarkowych  

 

Bezwzględnie nie wolno 

1.  Nie należy kłaść materiałów magnetycznych na szalkę wag  

2.  Nie przeciążać szalki masą przekraczającą maksymalny udźwig 

3.  Nie obciążać dynamicznie szalki 

 

2. Wykonanie ćwiczenia 

 

2. 1  Sprawdzić poprawność działania wagi technicznej oraz analitycznej stosując odpowiednie wzorce 

masy.  Wyniki zestawić w tabeli 1.  Wykonać po 10 pomiarów dla każdego wzorca.  Określić błąd 

bezwzględny i względny ważenia.   

  

2. 2.  Wykonać pomiar masy naważek analitycznych wskazanych przez prowadzącego na wadze 

technicznej oraz analitycznej.  Określić błąd względny pomiaru.  

 

3. Zadania do obliczenia 

3. 1 Obliczyć błąd względny ważenia na wadze o dokładności 0.1 g  a) próbki  100g  b) próbki 10g  c) 

próbki 1 g  

Ważenie w laboratorium chemicznym nie powinno odbywać się z błędem większym niż 0,1 %.  Z 

przeprowadzonych obliczeń wynika, że właściwy typ wagi wybrano dla próbki ?