background image

Ć W I C Z E N I E   Nr  36 

 

 

OZNACZANIE WSPÓŁCZYNNIKA PODZIAŁU ACETONU   

POMIĘDZY TOLUEN I WODĘ METODĄ REFRAKTOMETRYCZNĄ 

 

Cel  ćwiczenia: wyznaczenie współczynnika podziału acetonu pomiędzy dwie 
fazy, wodną i organiczną.
  

Rozpatrzmy ciekły układ trójskładnikowy, złożony z dwóch składników 

ciekłych, 

α i β, o ograniczonej rozpuszczalności wzajemnej oraz trzeciego składnika 

A, którym może być ciało stałe, ciecz lub gaz, który dobrze rozpuszcza się w obu 
cieczach. W stałej temperaturze i pod stałym ciśnieniem, ustala się równowaga 
dwóch faz ciekłych, którymi są roztwory składnika A w ciekłej fazie 

α i ciekłej fazieβ. 

Warunkiem równowagi jest równość potencjałów chemicznych każdego składnika w 
obu fazach. Dla składnika A można napisać następującą równość: 

β

α

μ

=

μ

)

(

)

(

A

A

                                                                            

w której (

μ

A

)

α

 oraz (

μ

A

)

β

 oznaczają potencjały chemiczne tego składnika w każdej z 

faz. Uzależniając potencjał chemiczny składnika od jego aktywności 
termodynamicznej można napisać równanie: 

β

β

α

α

+

μ

=

+

μ

)

a

ln(

RT

)

(

)

a

ln(

RT

)

(

A

A

A

A

                          

które można przekształcić do zależności: 

RT

)

(

)

(

)

a

(

)

a

(

ln

A

A

A

A

α

β

β

α

μ

μ

=

                                                       

(a

A

)

α

 i (a

A

)

β

 oznaczają aktywność termodynamiczną składnika A w fazach 

α oraz β. 

(

μ

A

)

α

 oraz (

μ

A

)

β

 oznaczają standardowe potencjały chemiczne składnika A 

odpowiednio w fazach 

α oraz β. W stałej temperaturze i pod stałym ciśnieniem 

wyrażenie po prawej stronie powyższego równania jest wielkością stałą, co pozwala 
przekształcić to równanie do następującej postaci:  

const

k

)

a

(

)

a

(

A

A

=

=

β

α

 

Jeżeli stężenia składnika A w obu są niewielkie można przyjąć, iż współczynniki 
aktywności termodynamicznej składnika A w obu fazach, (

γ

A

)

α

 oraz (

γ

A

)

β

  są bliskie 

jedności, co pozwala zastąpić aktywności termodynamiczne składnika (a

A

)

α

 i (a

A

)

β

ułamkami molowymi tego składnika, odpowiednio (x

A

)

α

 i (x

A

)

β

β

α

β

α

β

α

γ

γ

=

)

x

(

)

x

(

)

x

(

)

x

(

)

a

(

)

a

(

k

A

A

A

A

A

A

A

                                                      

W roztworze rozcieńczonym liczba moli składnika A jest znacznie mniejsza od liczby 
moli rozpuszczalnika: 

rozp

A

rozp

A

A

A

n

n

n

n

n

x

+

=

                                                               

natomiast objętość roztworu rozcieńczonego jest praktycznie równa objętości 
rozpuszczalnika, co pozwala napisać następującą zależność określającą stężenie 
molowe składnika w roztworze: 

0

rozp

rozp

A

rozp

A

rozt

A

A

V

n

n

V

n

V

n

c

=

                                           

background image

Uwzględniając powyższe zależności otrzymujemy równanie: 

K

)

V

(

)

V

(

k

)

c

(

)

c

(

0

0

A

A

=

α

β

β

α

                                                       

z którego wynika, że w dostatecznie rozcieńczonych roztworach stosunek stężeń 
składnika w dwóch współistniejących fazach ciekłych, zwany współczynnikiem 
podziału, jest stały i niezależny od stężenia.  
 
Wykonanie ćwiczenia 

1.  W suchych kolbkach przygotować kolejno roztwory acetonu w toluenie, około 

10 ml, o stężeniach podanych przez asystenta. Uwaga! Aceton jest bardzo 
lotny i dlatego nie należy pozostawiać przygotowanych roztworów w otwartych 
kolbkach.  

2. Odpipetować po 5 ml każdego roztworu do kolbki o pojemności 25 ml, dodać 5 

ml wody, szczelnie zakorkować kolbkę, a przygotowany układ dokładnie 
wytrząsnąć i pozostawić na kilkanaście minut do rozdzielenia faz. 

3. Z pozostałego wyjściowego roztworu acetonu w toluenie pobrać suchą pipetką 

około 1ml i oznaczyć współczynnik załamania światła (n)

pocz

4.  Po rozwarstwieniu faz pobrać ostrożnie, suchą pipetką, około 1 ml roztworu 

acetonu w toluenie, z warstwy górnej, i oznaczyć współczynnik załamania 
światła (n)

rów

.  

5.  Wyniki pomiarów zestawić w tabelce: 
 

Lp. Roztwór 

wyjściowy Roztwory 

równowagowe 

 n  (C

0

)

T

n (C)

T

(C)

W

 

 

 

 

 

 

 

Opracowanie wyników 

1. Stężenie acetonu w toluenie można obliczyć z zależności:

0104

0

49623

1

,

n

,

C

=

 

wyznaczonej na podstawie kalibracji, w której c jest stężeniem acetonu, w 
mol/dm

3

, n jest współczynnikiem załamania światła. 

2. Wykorzystując wartości współczynników załamania  światła zmierzone dla 

roztworu wyjściowego i w stanie równowagi, obliczyć stężenia acetonu w 
toluenie: początkowe (C

0

)

T

 i w stanie równowagi (C)

T

.  

3. Ponieważ objętości obu faz, toluenowej i wodnej, są jednakowe, 

równowagowe stężenie acetonu w fazie wodnej (C)

W

 jest równe: 

T

T

0

w

)

c

(

)

c

(

)

c

(

=

4. Zależność stężenia acetonu w toluenie (C)

T

 od stężenia acetonu w wodzie 

(C)

W

 przedstawić na wykresie. 

5. Obliczyć współczynnik kierunkowy prostej, przechodzącej przez początek 

układu, który jest równy współczynnikowi podziału K.  

6

6

.

.

 

 Obliczenia wykonać albo za pomocą arkusza kalkulacyjnego, albo metodą 

najmniejszych kwadratów: 

2

W

k

1

i

W

T

k

1

i

)

C

(

C

C

K

=

=

Σ

Σ

=

 

 


Document Outline