27 soboń

281

Agnieszka Soboń

KIERUNKI ROZWOJU WSPÓŁCZESNEGO

HOTELARSTWA W WOJEWÓDZTWIE

ŚWIĘTOKRZYSKIM

Wstęp

Dynamiczny rozwój hotelarstwa nastąpił w XIX wieku w okresie rewolucji

przemysłowej i rozwoju kolei Ŝelaznej. Wzrost zapotrzebowania na nowoczesne
hotelarstwo nastąpił wraz z rozwojem turystyki masowej i niewątpliwie przyczynił
się do tego Thomas Cook, który załoŜył pierwsze biuro podróŜy

Hotelarstwo musiało nadąŜyć za postępem cywilizacji, zmieniającymi się i ro-

snącymi wymaganiami gości i organizatorów turystyki. Współczesne hotelarstwo
przechodziło i przechodzi głębokie przemiany techniczne, organizacyjne i własno-
ś

ciowe. Trendy rozwojowe utrzymują się i będą narastały

. Dawno, bardzo dawno

temu podróŜny zadawalał się łóŜkiem pod strzechą, Ŝywieniem oraz stajnią i obro-
kiem dla konia, czy innej siły pociągowej. Współcześnie wymagania gości są juŜ
inne i nadal będą się zmieniać

Rozwój zakładów hotelarskich i turystyki ma istotne znaczenie ogólnogospo-

darcze jako czynnik wszechstronnej aktywizacji gospodarczej róŜnych regionów
i miejscowości, jako źródło dochodów dla hotelarzy. Przyjmowanie turystów za-
granicznych jest dziś formą eksportu i moŜe odgrywać istotną rolę w bilansie han-

Mgr Agnieszka Soboń, asystent, Uniwersytet Humanistyczno – Przyrodniczy Jana Kochanowskie-

go w Kielcach.

A. Panasiuk, D. Szostak, Hotelarstwo. Usługi – eksploatacja – zarządzanie, Wydawnictwo Na-

ukowe PWN, Warszawa 2009, s. 16.

W. Błaszczuk, Cz. Witkowski, Hotelarstwo w Polsce, Wydawnictwo Akademickie WyŜszej Szko-

ły Społeczno – Przyrodniczej im. Wincentego Pola, Lublin 2006, s. 62.

Ibidem, s. 27.

Studia i Materiały. Miscellanea Oeconomicae

Rok 14, Nr 2/2010

Wydział Zarządzania i Administracji

Uniwersytetu Humanistyczno – Przyrodniczego Jana Kochanowskiego w Kielcach

G o s p o d a r o w a n i e z a s o b a m i w r e g i o n i e

w w a r u n k a c h z a g r o Ŝ e n i a

282

dlu zagranicznego kraju. Przyjmuje się szacunkowo, Ŝe 40–50% wpływów z obro-
tów z turystyki zagranicznej reprezentuje hotele

. Turystyka i hotelarstwo stają się

w niektórych krajach coraz powaŜniejszym źródłem dochodu narodowego.

Aby moŜliwy był rozwój turystyki i hotelarstwa w danym kraju, wojewódz-

twie, regionie, gminie konieczne jest posiadanie strategii skutecznego działania na
rynku turystycznym. W praktyce oznacza to posiadanie przez hotele i inne firmy
turystyczne oraz miejscowości, gminy bądź regiony dokumentu precyzującego:

−

lokalne, regionalne i ogólnokrajowe uwarunkowania rozwoju hoteli i go-
spodarki turystycznej, czyli strategię kraju,

−

cele strategiczne i operacyjne rozwoju hoteli i gospodarki turystycznej,

−

poŜądane kierunki rozwoju branŜy noclegowej i produktu turystycznego
(miejscowości, gminy, regionu) wyraŜone w odpowiednich planach ich
rozwoju,

−

moŜliwe źródła finansowania przedsięwzięć związanych z rozwojem lo-
kalnej gospodarki noclegowej

Kluczem regionalnej strategii w gospodarce hoteli, turystyki i uzdrowisk jest

wybór odpowiednich parametrów i instrumentów udostępniania dóbr wolnych
i naturalnych, wytwarzania, świadczenia, obrotu, promocji i dystrybucji. Celem strate-
gii moŜe być bowiem rozwój, rekonstrukcja gospodarki czy wyjście z kryzysu

W strategii województwa świętokrzyskiego do roku 2020 określono następują-

ce kierunki działań w zakresie ochrony i racjonalnego wykorzystania zasobów
przyrody i dóbr kultury:

−

rozwój infrastruktury turystycznej, szczególnie infrastruktury noclegowej,
gastronomicznej, małej infrastruktury na pieszych, rowerowych i wodnych
szlakach oraz turystyczne zagospodarowanie zbiorników wodnych,

−

wspieranie procesów powstawania lokalnych i regionalnych produktów tu-
rystycznych,

−

wykorzystanie unikalnych zasobów Ponidzia dla rozwoju turystyki uzdro-
wiskowej,

−

podnoszenie jakości usług turystycznych,

−

rozwój zintegrowanego systemu promocji i informacji turystycznej woje-
wództwa,

−

oznakowanie i udostępnienie atrakcji turystycznych,

−

modernizacja i rozbudowa bazy sportowo-rekreacyjnej w regionie

T. Tulibacki, Organizacja i zarządzanie hotelem, Wydawnictwo First Business College – Prywat-

ne, Policealne Studium Handlowe w Warszawie, Warszawa 1992, s. 27.

W. Gworys, A.S. Kornak, R. Szeremeta, Jak kierować hotelami i innymi obiektami noclegowymi,

Wydawnictwo WyŜsza Szkoła Hotelarstwa i Turystyki, Częstochowa 2003, s. 42.

Ibidem, s. 43.

Z. Piasta, Ekspertyza dotycząca województwa świętokrzyskiego w kontekście strategii rozwoju

społeczno – gospodarczego Polski wschodniej do roku 2020, s. 925.

283

Specyfika funkcjonowania hotelu

Hotel jest przedsiębiorstwem usługowym oraz handlującym usługami. Podstawo-

wą funkcją hotelu jest udzielanie gościny i zaspakajanie potrzeb podróŜnych. Po-
trzeby te są indywidualne i między innymi uzaleŜnione od celu podróŜy (tabela 1).

Tabela 1. Cele podróŜy osób korzystających z usług hotelu.

Cele podróŜy

Przykłady

Praca

konferencje, narady, szkolenia,
przygotowywanie i zawieranie transakcji, badanie rynku
akwizycja, zaopatrzenie

Nauka

wykłady, konsultacje, egzaminy

Osobiste

wydarzenia rodzinne (śluby, przysięgi wojskowe, pogrzeby), powrót do „ko-
rzeni”, zakupy

Wypoczynek

zmiana klimatu, poznawanie nowych regionów, czynne uprawianie rekreacji

Sport

udział w zawodach, meczach, kibicowanie

ródło: W. Gworys, A.S. Kornak, R. Szeremeta, Jak kierować hotelami i innymi obiektami noclego-

wymi, Wydawnictwo WyŜsza Szkoła Hotelarstwa i Turystyki, Częstochowa 2003, s. 109.

Zgodnie z prawem polskim pojęcie usług hotelarskich odnosi się do krótko-

trwałego, ogólnie dostępnego wynajmu domów, mieszkań, pokoi, miejsc namio-
towych oraz miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz
ś

wiadczenie usług z tym związanych

Usługi hotelarskie moŜemy podzielić według kryterium zakresu ich świadcze-

nia na:

−

podstawowe (noclegowe i gastronomiczne);

−

dodatkowe (komplementarne – są to usługi bezpłatne, zintegrowane z pod-
stawowymi np. szatnia, depozyt, informacja turystyczna, budzenie; fakulta-
tywne – są to usługi odpłatne, zazwyczaj nieobowiązkowe dla hotelu, ale po-
Ŝą

dane przez gości, np. występy artystów, organizacja konferencji, wynajem

samochodów, usługi rekreacyjne; towarzyszące – są to usługi odpłatne, są to
punkty handlowe i usługowe nie związane bezpośrednio z hotelem, ale znaj-
dujące się na jego terenie, np. sklep z pamiątkami, fryzjer, kwiaciarnia)

W wyniku nasilającej się konkurencji na rynku hotelarskim przedsiębiorstwa

hotelarskie  rzadko  poprzestają  na  ofercie  podstawowej.  Większość  poszukuje
moŜliwości  wyróŜnienia  swojego  produktu  poprzez  stały  rozwój  oferty  towarzy-
szącej  i  uzupełniającej.  Ewolucja  w  strukturze  oferowanych  usług  związana  jest
z charakterem zmian po stronie popytu oraz efektywnością poszczególnych rodza-
jów  świadczonych  usług

. Silna tendencja do róŜnicowania i wzbogacania ofert,

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 roku o usługach turystycznych (tekst jednolity w Dz. U. z 2001

roku, nr 55, poz. 884).

E. Mitura, E. Koniuszewska, Hotelarstwo – organizacja i technika pracy, Wydawnictwo Difin,

Warszawa 2008, s. 56.

M. Kachniewska, Uwarunkowania konkurencyjności przedsiębiorstwa hotelowego, Wydawnictwo

Szkoła Główna Handlowa w Warszawie, Warszawa 2009, s. 132.

284

wynikająca ze zmieniających się upodobań gości i walki konkurencyjnej, wpływa
na dąŜenie właścicieli obiektów do uatrakcyjniania pobytu. Wiele hoteli zaczyna
odgrywać rolę „kompleksów” wypoczynkowych oferujących zaspokojenie nieraz
najbardziej wyszukanych potrzeb

Dotychczas hotel był postrzegany jako element w realizacji celu podróŜy (tabe-

la 1). Obecnie obserwujemy pojawienie się nowego zjawiska – hotel stał się celem
podróŜy. Lokalizacja takiego kompleksu znakomicie podnosi walory wypoczyn-
kowe miejscowości, przyciąga turystów indywidualnych i grupy, umoŜliwia orga-
nizowanie duŜych imprez regionalnych, kulturalnych, sportowych i innych

Wybrane trendy rozwoju hotelarstwa

Dokonując charakterystyki branŜy hotelarskiej naleŜy odnotować następujące

zjawiska, obserwowane od połowy lat dziewięćdziesiątych:

−

wyraźnie ukształtowany rynek podaŜy usług przewyŜszający popyt (świad-
czą o tym wskaźniki wykorzystania potencjału bazy noclegowej),

−

wyraźne dąŜenia hoteli do rozszerzania zakresu oferty usługowo – handlowej

Tabela 2. Hotele w województwie świętokrzyskim.

2005

2006

2007

2008

Hotele

Miejsca noclegowe

2782

3210

3520

3502

Udzielone noclegi w tyś.

271.8

334.9

398.3

370.9

Udzielone noclegi turystom zagr.

49.3

44.0

57.5

48.2

Korzystający z noclegów w tyś.

149.6

177.5

212.5

189.7

Korzystający z noclegów – turyści zagr.

21.3

20.9

26.3

21.2

ródło: Rocznik statystyczny województw (2009 rok i poprzednie edycje; stan w dniu 31 VII danego

roku), GUS, Warszawa.

Na współczesnym rynku hotelarskim pojawiają się i kształtują coraz to nowe

procesy i tendencje związane z rozwojem lokalnych przedsiębiorstw hotelarskich.
Tendencje te są odbiciem działań podejmowanych przez globalne organizacje
gospodarcze hoteli.

Dotyczą one następujących zjawisk:

−

powstają hotele superluksusowe dla klienta nieprzeciętnego, elitarnego;
wykraczają one daleko poza normy określone dla hotelu pięciogwiazdko-
wego

−

na hotele adaptowane są obiekty zabytkowe np. pałace, przeznaczeniem te-
go typu obiektów jest obsługa bogatych, snobistycznych gości,

W. Błaszczuk, Cz. Witkowski, Hotelarstwo w Polsce, Wydawnictwo Akademickie WyŜszej Szko-

ły Społeczno – Przyrodniczej im. Wincentego Pola, Lublin 2006, s. 9.

Ibidem.

Ibidem, s. 130.

Ibidem, s. 29.

285

−

standaryzacja, unifikacja w hotelarstwie (unifikacja moŜe dotyczyć archi-
tektury, struktury funkcjonalnej, programów obsługowych, wyposaŜenia
jednostek mieszkalnych, ubioru pracowników itp.; standaryzacja ma przy-
zwyczaić gościa do określonych standardów),

−

rozwój hotelarstwa ekonomicznego i budŜetowego – budowa hoteli pro-
stych i tanich, dostępnych dla przeciętnych turystów,

−

powstają hotele nastawione na obsługę ludzi biznesu, obsługę zjazdów,
szkoleń, kongresów, konferencji i kongresów,

−

powstają obiekty nastawione na obsługę klientów preferujących aktywny
wypoczynek (moŜna wypoŜyczyć sprzęt: rowery, narty, deski surfingowe,
Ŝ

aglówki, dostępne są pola golfowe, sieci szlaków turystycznych, pieszych,

konnych, rowerowych, szkoła przetrwania, sporty ekstremalne itd.). Obiek-
ty takie powstają na terenach o duŜych walorach turystycznych

−

powstają motele i hotele nastawione na obsługę turystów zmotoryzowanych,

−

duŜą dynamikę rozwoju wykazują hotele „trzeciego wieku”, hotele SPA,
hotele dla kobiet,

−

powstają hotele typu boutique, niepowtarzalne, kameralne i luksusowe z wy-
soko spersonalizowanym serwisem (indywidualne podejście do klienta)

−

coraz częściej spotyka się oferty skierowane do gości, którzy poszukują
oryginalnych wraŜeń. Są to oferty dające moŜliwość przenocowania
w klasztorze, kopalni, środkach transportu morskiego, hotelu z lodu itp.,

−

coraz większą popularność zyskują aparthotele, czyli obiekty o przedłuŜo-
nym okresie pobytu (kaŜdy apartament ma własną kuchnię i łazienkę i jest
w pełni wyposaŜony m.in. w sprzęt RTV-AGD itp.)

Rozwój bazy noclegowej w Polsce i w województwie świętokrzyskim

Według Polskiej Agencji Rozwoju Turystyki (PART) występowanie usług noc-

legowych i gastronomicznych jest warunkiem sine qua non do podejmowania
decyzji o wyborze destynacji (tj. obszarowego produktu turystycznego – najczę-
ś

ciej jest to region). Baza noclegowa zwiększa dostępność regionu dla turystów.

Rynek noclegowy w Polsce naleŜy do najsłabiej rozwiniętych w krajach Unii

Europejskiej. Według Eurosatu w 2007 roku na 10 tyś. mieszkańców Polski przy-
padały 44 miejsca noclegowe w hotelach i pozostałych obiektach. Według szacun-
ków Instytutu Hotelarstwa z lipca 2009 r., wskaźnik ten wzrósł w ostatnich latach
i przekracza obecnie 53 miejsca na 10 tyś. mieszkańców. Średnia europejska wy-
nosiła w 2007 r. 234.4 miejsc noclegowych na 10 tyś. mieszkańców (Czechy 237,

M. Milewska, B. Włodarczyk, Hotelarstwo. Podstawowe wiadomości, Polskie Wydawnictwo

Ekonomiczne, Warszawa 2009, s. 327.

Ibidem, s. 334.

S. Oparka, T. Nowicka, Organizacja i technika pracz w hotelarstwie, Wydawnictwo MARIA,

Nowa Ruda 2006, s. 22.

Polska Agencja Rozwoju Turystyki SA, Rozwój bazy noclegowej jako warunek rozwoju turystycz-

nego regionów.

286

Słowacja 123, Niemcy 200, Litwa 65). Uwzględniając te statystyczne dyspropor-
cje, liczbę działających w Polsce hoteli, liczbę oferowanych i wykorzystanych
miejsc – widać, Ŝe na polskim rynku jest jeszcze miejsce dla wielu obiektów róŜ-
nej kategorii.

Tabela 3. Polski rynek hoteli.

31 lipiec 2007

31 lipiec 2009

Wzrost netto

Wzrost netto (%)

Kategoria

Liczba

hoteli

Liczba

miejsc

nocle-

gowych

w tyś.

Liczba

hoteli

Liczba

miejsc

nocle-

gowych

w tyś.

Liczba

hoteli

Liczba

miejsc

nocle-

gowych

w tyś.

Liczba

hoteli

Liczba

miejsc

nocle-

gowych

w tyś.

Hotele 5*

8.3

9.6

1.3

29.6

15.9

Hotele 4*

17.0

138

25.6

8.6

48.4

50.2

Hotele 3*

611

55.5

755

64.9

144

9.4

23.6

Hotele 2*

549

37.5

605

39.0

1.5

10.2

4.2

Hotele 1*

199

13.2

207

13.2

Razem

1479

131.9

1740

152.3

261

20.9

17.6

15.9

ródło: Rynek hoteli w Polsce – inwestycje, Instytut Hotelarstwa.

Udział hoteli w całym rynku hotelowym wynosi obecnie 17% (wg Szacunków

Instytutu Hotelarstwa). Na 10 tys. Polaków przypadałoby najprawdopodobniej 236
łóŜek (średnia europejska) gdyby uwzględnić wszystkie miejsca noclegowe, mote-
le, pensjonaty, ośrodki wczasowe, kwatery prywatne oraz te działające w szarej
strefie i sezonowo.

Tabela 4. Hotele skategoryzowane według regionów.

Lp.

Województwo

Hotele

Małopolskie

251

Wielkopolskie

206

Dolnośląskie

205

Mazowieckie

171

ląskie

147

Pomorskie

125

Kujawsko-Pomorskie

Zachodniopomorskie

Podkarpackie

Warmińsko-Mazurskie

Łódzkie

Lubuskie

więtokrzyskie

Lubelskie

Opolskie

Podlaskie

Razem

POLSKA

1740

ródło: Rynek hoteli w Polsce – inwestycje, Instytut Hotelarstwa.

287

Hotele to segment bazy noclegowej, która pomimo kryzysu rozwija się naj-

szybciej i wywiera największy wpływ na rozwój turystyki.

W skali całego kraju występują duŜe dysproporcje jeśli chodzi o bazę nocle-

gową. Rozwój rynku noclegowego, który nadal obserwujemy, paradoksalnie te
róŜnice pogłębia. Strumień inwestycji kierowany jest do województw dysponują-
cych największą liczbą obiektów i miejsc.

Tabela 5. Udział regionów w inwestycje w hotele od lipca 2007 do września 2009.

Region

Udział w %

Małopolskie

17.1

Pomorskie

12.4

Dolnośląskie

12.1

Łódzkie

11.6

Mazowieckie

9.5

ląskie

Podkarpackie

Kujawsko-Pomorskie

4.7

Wielkopolskie

4.6

Lubelskie

Zachodniopomorskie

3.6

Lubuskie

2.5

Warmińsko-Mazurskie

2.4

więtokrzyskie

1.6

Podlaskie

0.6

Opolskie

0.3

Razem

3119.7 mln zł

ródło: Rynek hoteli w Polsce – inwestycje, Instytut Hotelarstwa.

Według Polskiej Agencji Rozwoju Turystyki (PART) prognoza na lata 2011-2012,

jeśli chodzi o liczbę obiektów hotelowych, zaleŜy od następujących czynników:

−

rozwoju sytuacji gospodarczej na świecie i w Polsce (realny i prognozowa-
ny ruch turystyczny),

−

zmiany polityki kredytowej banków (przez dwa latach banki chętnie udzie-
lały kredyty na inwestycje, teraz nastąpiło zaostrzenie warunków),

−

tempa dopływu środków z Unii Europejskiej (realizowanych w ramach
Regionalnych Programów Operacyjnych).

Zdaniem PART Polski rynek hotelowy rośnie i jest dobry do inwestycji.

W najbliŜszych latach prognozowany jest wzrost destylacji w obrębie Polski
Wschodniej – głównie województwa świętokrzyskiego i to pomimo kryzysu.

Województwo świętokrzyskie zaliczane jest do atrakcyjnych w skali całego

kraju  ze  względu  na  walory  przyrodnicze  i  kulturowe.  Obszary  te  naleŜą  do jed-
nych  z  najczystszych  ekologicznie.  Barierą,  która ogranicza  napływ  turystów  tak
krajowych  jak  i  zagranicznych  jest  niewielka  ilość  obiektów  noclegowych.  Baza
noclegowa  w  województwie  rozłoŜona  jest  nierównomiernie  –  występują  duŜe
róŜnice  między  powiatami.  Znakomita  większość  obiektów  noclegowych  usytu-

288

owana jest w rejonie Gór Świętokrzyskich (50%), gdzie istnieją dobre warunki do
rozwoju  ruchu  krajoznawczego,  poczynając  od  turystyki  aktywnej,  a  kończąc  na
wciąŜ  niewykorzystanym,  sektorze  turystyki  biznesowej  i  konferencyjnej  czy  in-
tensywnie  rozwijającym  się  w  naszym  rejonie  segmencie  turystyki  sezonowej
(turystyka  zimowa).  W  województwie  świętokrzyskim  brakuje  hoteli  o  najwyŜ-
szym  standardzie,  czyli  ****  i  *****  gwiazdkowych  (dominują  obiekty  **
gwiazdkowe).

Tabela 6. Ranking województw według dynamiki rozwoju.

Region

Udział w %

Łódzkie

41.9

Lubelskie

31.8

więtokrzyskie

31.0

Kujawsko – Pomorskie

27.6

Lubuskie

25.7

Podkarpackie

22.5

ląskie

21.5

Małopolskie

20.3

Dolnośląskie

18.2

Podlaskie

15.5

Opolskie

13.4

Pomorskie

11.6

Wielkopolskie

10.2

Zachodniopomorskie

7.7

Warmińsko – Mazurskie

7.6

Mazowieckie

6.1

POLSKA

15.9

ródło: Rynek hoteli w Polsce – inwestycje, Instytut Hotelarstwa.

Zakończenie

Współczesne hotelarstwo jest odbiciem stanu gospodarki, jej kondycji, stosun-

ków społecznych, poziomu kultury technicznej i uŜytkowej danego kraju. W swo-
jej działalności musi być ono bardzo elastyczne i powinno dostosowywać się do
zmian zachodzących we współczesnym świecie

Zgodnie z podejściem rynkowym ostateczny kształt oferty przedsiębiorstwa

hotelowego  powinien  być  determinowany  przez  charakter  popytu  i  wymagania
potencjalnych  usługobiorców.  Oznacza  to,  Ŝe  warunkiem  koniecznym  kreowania
przewagi  konkurencyjnej  jest  zdolność  wytwarzania  uŜyteczności  (produktu,
funkcji, miejsca, czasu) zgodnej z potrzebami nabywców

Wzrost liczby turystów, nie tylko zagranicznych ale i wewnątrzkrajowych

w połączeniu z większymi moŜliwościami finansowymi danego kraju czy regionu

S. Oparka, T. Nowicka, Organizacja i technika pracz w hotelarstwie, Wydawnictwo MARIA,

Nowa Ruda 2006, s. 79.

M. Kachniewska, Uwarunkowania konkurencyjności przedsiębiorstwa hotelowego, Wydawnictwo

Szkoła Główna Handlowa w Warszawie, Warszawa 2009, s. 129.

289

moŜe zmienić pozycje konkurencyjną i w rezultacie umocnić pozycję wojewódz-
twa świętokrzyskiego jako regionu atrakcyjnego turystycznie.

Bibliografia:

Błaszczuk W., Witkowski Cz., Hotelarstwo w Polsce, Wydawnictwo Akademickie
WyŜszej Szkoły Społeczno – Przyrodniczej im. Wincentego Pola, Lublin 2006.

Gworys W., Kornak A.S., Szeremeta R., Jak kierować hotelami i innymi obiektami
noclegowymi, Wydawnictwo WyŜsza Szkoła Hotelarstwa i Turystyki, Częstochowa
2003.

Kachniewska M., Uwarunkowania konkurencyjności przedsiębiorstwa hotelowego,
Wydawnictwo Szkoła Główna Handlowa w Warszawie, Warszawa 2009.

Milewska M., Włodarczyk B., Hotelarstwo. Podstawowe wiadomości, Polskie Wy-
dawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2009.

Mitura E., Koniuszewska E., Hotelarstwo – organizacja i technika pracy, Wydawnic-
two Difin, Warszawa 2008, s. 56.

Oparka S., Nowicka T., Organizacja i technika pracz w hotelarstwie, Wydawnictwo
MARIA, Nowa Ruda 2006.

Piasta Z., Ekspertyza dotycząca województwa świętokrzyskiego w kontekście strategii
rozwoju społeczno – gospodarczego Polski wschodniej do roku 2020.

Panasiuk A., Szostak D., Hotelarstwo. Usługi – eksploatacja – zarządzanie, Wydaw-
nictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009.

Polska Agencja Rozwoju Turystyki SA, Rozwój bazy noclegowej jako warunek roz-
woju turystycznego regionów.

10.

Rocznik statystyczny województw (2009 rok i poprzednie edycje; stan w dniu 31 VII
danego roku), GUS, Warszawa..

11.

Tulibacki T., Organizacja i zarządzanie hotelem, Wydawnictwo First Business Colle-
ge – Prywatne, Policealne Studium Handlowe w Warszawie, Warszawa 1992.

12.

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 roku o usługach turystycznych (tekst jednolity w Dz.
U. z 2001 roku, nr 55, poz. 884).

Abstrakt

Na współczesnym rynku hotelarskim pojawiają się i kształtują coraz to nowe

procesy i tendencje związane z rozwojem lokalnych przedsiębiorstw hotelarskich,
a  takŜe  globalnych  organizacji  gospodarczych,  jakimi  są  ponadnarodowe  przed-
siębiorstwa  hotelarskie.  Rozwój  współczesnego  hotelarstwa  podyktowany  jest
wieloma  czynnikami,  mającymi  charakter  wewnętrzny,  wynikający  ze  specyfiki
samej  branŜy,  jak  i  charakter  zewnętrzny,  wynikający  z  ogólnych  zmian  zacho-
dzących  w  funkcjonowaniu  gospodarek  narodowych  oraz  gospodarki  globalnej.
Wiele  zmian  w  funkcjonowaniu  hotelarstwa  podyktowanych  jest  równieŜ  zmia-
nami mentalności oraz preferencji współczesnych klientów.

Trends of Developing Modern Hotel Industry in the Świetokrzyski Voivodship

At the modern hotel market new processes and tendencies resulting from the

development of local hotel enterprises appear and are formed every now and