background image

 

 

Gdy żołnierzom nie wolno 
strzelać, czyli operacje 
pokojowe ONZ

 

 

Autor: Artur Brzeziński 

 

background image

Gdy żołnierzom nie wolno strzelać, czyli operacje pokojowe ONZ 

 

 
 

 2    

Narodowy Bank Polski 

Skrócony opis lekcji 

Uczniowie  poznają  podstawowe  informacje  na  temat  celów  i  struktury  Organizacji  Narodów 

Zjednoczonych  oraz  podejmowanych  przez  tę  organizację  działań.  Zastanowią  się  także  nad  

skutecznością jej działań oraz możliwościami jej podniesienia. 

Słowa kluczowe 

 

operacje pokojowe, 

 

Organizacja Narodów Zjednoczonych, 

 

Zgromadzenie Ogólne ONZ, 

 

Sekretarz Generalny ONZ, 

 

Rada Bezpieczeństwa ONZ. 

Cele lekcji 

Uczeń powinien: 

 

wyjaśnić pojęcie : operacje pokojowe ONZ, 

 

opisać strukturę ONZ, 

 

wskazać cele i wybrane sposoby działania ONZ, 

 

ocenić skuteczność działań ONZ. 

Treści: 

Cele, struktura oraz wybrane sposoby działania Organizacji Narodów Zjednoczonych. 

Adresat: 

 

Uczniowie szkół ponadgimnazjalnych 

Metody realizacji zajęć: 

 

mapa pojęć,  

background image

Gdy żołnierzom nie wolno strzelać, czyli operacje pokojowe ONZ 

 

 
 

 3    

Narodowy Bank Polski 

 

analiza tekstu, 

 

dyskusja. 

Przydatne strony: 

 

http://www.unic.un.org.pl/ – polska strona ONZ, 

 

http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/europe/675945.stm

 – BBC o wydarzeniach w Srebrenicy, 

 

http://www.gendercide.org/case_srebrenica.html  –  strona  poświęcona  zbrodniom  

przeciwko ludzkości. 

Materiały: 

 

materiał pomocniczy nr 1 – Schemat sieci pojęć – Organizacja, 

 

materiał pomocniczy nr 2 – Operacje pokojowe ONZ. 

Opis przebiegu lekcji 

1.  

Na  początku  lekcji  poproś,  aby  uczniowie  wymienili  znane  im  organizacje  międzynarodowe. 

Zapisz ich nazwy na tablicy. Wyjaśnij, że na tych zajęciach wspólnie z nimi przeanalizujesz dzia-

łania jednej z nich –  Organizacji Narodów Zjednoczonych (jej  nazwa na pewno została wymie-

niona wcześniej przez uczniów). 

2.  

Następnie poleć, aby uczniowie w parach zastanowili się, jakie zagadnienia należy przeanalizo-

wać  opisując  dowolną  organizację  międzynarodową.  Po  5  minutach  w  centrum  tablicy  zapisz 

słowo  ORGANIZACJA,  a  następnie  poproś  uczniów  o  wymienianie  zagadnień,  jakie  należy 

wskazać, charakteryzując tę organizację. Te zagadnienia zapisuj na tablicy, budując mapę pojęć. 

W tym momencie zajęć nie komentuj uwag uczniów. Jeśli zajdzie taka potrzeba, pomóż uczniom, 

aby  na  tablicy  wokół  centralnego  pojęcia  pojawiły  się  sformułowania:  cele,  sposoby  działania, 

władze,  struktura,  zasady  członkostwa,  finansowanie,  historia,  efekty  działania.  Zapisz  także 

inne pomysły zaproponowane przez uczniów. Następnie wspólnie z młodymi ludźmi zastanów 

się nad zasadnością zapisów. Usuń te, które wspólnie uznacie za niepotrzebne. Może okazać się, 

że pewne zapisy są elementami ogólniejszych zagadnień zapisanych wokół centralnego pojęcia. 

background image

Gdy żołnierzom nie wolno strzelać, czyli operacje pokojowe ONZ 

 

 
 

 4    

Narodowy Bank Polski 

Wówczas  zapisz  je  łącząc  je  liniami  z  tymi  zagadnieniami,  a  nie  zagadnieniem  centralnym  (na 

tablicy powinien powstać rysunek przedstawiony w materiale pomocniczym nr 1). 

3.  

W kolejnej  części lekcji zapytaj uczniów, co wiedzą na temat ONZ. Ich informacje  wpisz w od-

powiednie  miejsca  mapy  pojęć  narysowanej  na  tablicy.  Jeśli  zajdzie  taka  potrzeba  uzupełnij  ją  

o  nowe  gałęzie.  W  ten  sposób  uczniowie  uświadomią  sobie,  co  wiedzą  na  ten  temat  oraz  jakie 

informacje muszą jeszcze uzyskać. 

4.  

Następnie zwróć uwagę uczniów na problem oceny działań ONZ. Rozdaj uczniom materiał po-

mocniczy nr  2. Poleć przeczytanie go  i wykonanie zawartych tam  poleceń. Poleć uczniom uzu-

pełnienie na podstawie tego materiału przygotowanej na tablicy mapy pojęć. 

Po zakończeniu pracy uczniów na forum klasy przedyskutuj odpowiedzi na poszczególne pyta-

nia. Zapytaj uczniów, dlaczego ich zdaniem, reforma ONZ napotyka na problemy. Zwróć uwagę 

na kwestię finansowania działalności ONZ oraz przekazania przez państwa (zwłaszcza przez te, 

które są w stanie prowadzić własną politykę w skali globu) uprawnień do reagowania dla orga-

nizacji  międzynarodowej.  w  sytuacjach  kryzysowych  (niektóre  państwa  taką  możliwość  chcą 

zastrzec tylko dla siebie). 

5.  

W domu poleć uczniom uzupełnienie mapy myśli sporządzonej na zajęciach bądź napisanie pra-

cy, w której uczniowie ocenią dokonania ONZ oraz ustosunkują się do planów jej reformy. 

 

 

background image

Gdy żołnierzom nie wolno strzelać, czyli operacje pokojowe ONZ 

 

 
 

 5    

Narodowy Bank Polski 

Materiały pomocnicze: 

Materiał pomocniczy nr 1 

 

 

 

Organizacja 

 
 
 

Cele 

działania 

 

 

Zasady 

członkostwa 

 

 

Finansowanie 

 

 

Sposoby 

działania 

 

 

Efekty 

działania 

 

 

Historia 

 

 

Inne 

 

 

Władze 

 

 

Struktura 

 

 

Sukcesy 

porażki 

background image

Gdy żołnierzom nie wolno strzelać, czyli operacje pokojowe ONZ 

 

 
 

 6    

Narodowy Bank Polski 

Materiał pomocniczy nr 2 

Głównym  celem  Organizacji  Narodów  Zjednoczonych  (ONZ)  jest  zapewnienie  międzynarodo-

wego  pokoju  i  bezpieczeństwa.  Dla  osiągnięcia  tego  celu  ONZ  ma  prawo  do  podejmowania  

działań, które mają zapobiec aktom agresji lub doprowadzić do ich stłumienia. Zgodnie z Kartą 

Narodów  Zjednoczonych  (dokumentem,  na  mocy  którego  ta  organizacja  została  powołana  

w  1945  r)  decyzja  o  podjęciu  tych  działań  należy  do  Rada  Bezpieczeństwa  (RB),  którą  tworzą 

przedstawiciele pięciu stałych członków RB. Obecnie są to Rosja (dawniej Związek Socjalistycz-

nych  Republik  Radzieckich),  USA,  Wielka  Brytania,  Francja  i  Chińska  Republika  Ludowa.  

Kolejnych  dziesięciu  członków  Rady  Bezpieczeństwa  wybiera  na  dwuletnią  kadencję  

Zgromadzenie Ogólne ONZ.  

W  okresie  od  1945  roku  do  początku  lat  dziewięćdziesiątych  w  wyniku  rywalizacji  między  

mocarstwami system bezpieczeństwa przedstawiony w Karcie funkcjonował tylko w ograniczo-

nym  stopniu.  Interwencja  zbrojna  w  celu  uśmierzenia  jakiegoś  konfliktu  była  możliwa  tylko  

za  jednogłośną  zgodą  wszystkich  stałych  członków  Rady  Bezpieczeństwa.  W  praktyce  okazało 

się, że gdy jedno z państw – stałych członków RB postulowało użycie sił zbrojnych dla realizacji 

głównego celu ONZ weto zgłaszało inne z nim rywalizujące. Problemy wynikały także z braku 

sił  zbrojnych  podporządkowanych  ONZ.  Organizacja  mogła  zwrócić  się  tylko  do  państw  

członkowskich  z  postulatem  użycia  przez  nie  ich  narodowych  sił  zbrojnych  w  konflikcie  

będącym przedmiotem zainteresowania ONZ. 

Te  czynniki  spowodowały,  że  najczęściej  wykorzystywanym  narzędziem  ochrony  pokoju  

i bezpieczeństwa stały się tzw. operacje pokojowe. Operacje te polegają na wysłaniu sił zbrojnych 

(tworzonych przez  żołnierzy  z krajów członkowskich  ONZ,  które  zgodziły  się  na  uczestnictwo  

w  takiej  akcji)  w  rejon  konfliktu  na  życzenie  lub  za  zgodą  stron.  Zadaniem  tych  sił  zbrojnych 

(czasem  nazywanych  „Błękitnymi  hełmami”)  jest  poprzez  np.  stworzenie  specjalnych  stref  

zapobieganie  starciom  pomiędzy  stronami  konfliktu.  Działania  tych  oddziałów  z  reguły  

dysponujących ograniczonymi możliwościami militarnymi (np. brak ciężkiego sprzętu, czołgów, 

artylerii, lotnictwa) ma cechować bezstronność wobec uczestników konfliktu i prawo do użycia 

siły ograniczone praktycznie tylko do samoobrony. 

W  latach  90-tych  wzrosła  liczba  konfliktów  lokalnych,  mających  często  charakter  wojen  

domowych.  ONZ  coraz  częściej  przeprowadzała  operacje  pokojowe,  w  ramach  których  

m.in. udzielano pomocy humanitarnej, kontrolowano przestrzeganie praw człowieka i przebieg 

wyborów, ewakuowano ludność z regionów zagrożonych skutkami konfliktów zbrojnych. 

W  drugiej  połowie  lat  90-tych  zaostrzające  się  konflikty  w  wielu  miejscach  na  świecie  

spowodowały konieczność zmiany kształtu operacji pokojowych. Oddziały wojskowe działające 

z ramienia ONZ w przypadku zagrożenia mogły użyć siły. 

background image

Gdy żołnierzom nie wolno strzelać, czyli operacje pokojowe ONZ 

 

 
 

 7    

Narodowy Bank Polski 

W  początku  lat  dziewięćdziesiątych  w  wyniku  szeregu  konfliktów  zbrojnych  Jugosławia  

rozpadła się na kilka nowych państw. W celu ochrony ludności cywilnej interweniowały w tym 

rejonie siły pokojowe ONZ. W maju 1993 roku w Bośni i Hercegowinie utworzone zostały tzw. 

“bezpieczne strefy” wokół miejscowości Srebrenica, Žepa, Goražde, Bihać i Sarajewo. Rozmiesz-

czono  w  nich  oddziały  wojskowe  ONZ,  których  zadaniem  była  ochrona  ludności  cywilnej  

zgromadzonej  w  tych  strefach.  W  Srebrenicy  schroniła  się  głównie  ludność  muzułmańska.  

W  lipcu  1995  roku  Serbowie,  którzy  dążyli  do  opanowania  możliwie  największych  obszarów 

Bośni i Hercegowiny, zażądali wycofania się z tej strefy od żołnierzy holenderskich stanowiących 

kontyngent  sił  ONZ  chroniący  Srebernicę.  Holendrzy  wycofali  się,  a  Serbowie,  wkroczywszy  

do  miasta,  zamordowali  blisko  8  tys.  znajdujących  się  tam  mężczyzn.  Kilka  tygodni  później  

kolejna  „bezpieczna  strefa”  została  zajęta  przez  Serbów.  Następne  strefy  przetrwały  bowiem 

Serbom nalotami zagroziło NATO. Interwencja sił NATO doprowadziła ostatecznie do zawarcia 

porozumień pokojowych kończących wojnę w tej części byłej Jugosławii. W celu utrzymania tych 

porozumień ONZ postanowiła wysłać dodatkowe siły zbrojne (w 1995 roku znalazło się 60 tys. 

żołnierzy przysłanych przez państwa członkowskie ONZ). 

Wydarzenia  w  Srebrenicy  w  1995  roku  oraz  w  Rwandzie  w  1994  (gdzie  także  siły  ONZ  nie  

zapobiegły  ludobójstwu)  pokazały,  że  aby  operacje  pokojowe  były  skuteczne,  w  ONZ  należy 

dokonać reform. Sekretarz Generalny ONZ (wybierany przez Zgromadzenie Ogólne i za zgodą 

stałych  członków  Rady  Bezpieczeństwa)  wskazuje,  że  głównymi  problemami,  które  wymagają 

zmian  są  brak  stałych  źródeł  finansowania  operacji  pokojowych  i  brak  zdolności  szybkiego  

wysłania  koniecznych  oddziałów.  W  obu  tych  przypadkach  ONZ  musi  czekać  na  decyzje  

i  pomoc  państw  członkowskich,  które  powinny  zdecydować  się  na  przeznaczenie  na  akcje  

dodatkowych  środków  i  wysłanie  własnych  wojsk.  Rozwiązaniem  tych  problemów  mogłoby  

być  stworzenie  sztabu  szybkiego  reagowania,  który  oceniałby  sytuację  i  przygotowywał  

wytyczne,  nim  oddziały  pokojowe  zostaną  rozmieszczone  i  podejmą działania  oraz  stworzenie  

i  utrzymywanie  jednostek  szybkiego  reagowania  ONZ.  Te  działania  wymagają  jednak  

decyzji  Rady  Bezpieczeństwa  i  Zgromadzenia  Ogólnego,  wiążą  się  bowiem  z  koniecznością 

przeznaczenia większych funduszy na działalność ONZ. Postulaty Sekretarza Generalnego ONZ 

pozostają więc nadal niezrealizowane.  

Obecnie  ONZ  realizuje  operacji  pokojowych  w  Afryce,  Azji,  na  Bliskim  Wschodzie  oraz  

w  Europie.  Uczestniczy  w  nich  42  714  żołnierzy  oraz  policjantów  z  91  krajów  z  krajów  

członkowskich ONZ. Od 1948 r. do 2003 r. w operacjach pokojowych śmierć poniosło 1 810 osób. 

 

 

background image

Gdy żołnierzom nie wolno strzelać, czyli operacje pokojowe ONZ 

 

 
 

 8    

Narodowy Bank Polski 

Pytania: 

 

Na czym polegają operacje pokojowe prowadzone przez ONZ? 

 

 

Kto prowadzi te operacje? 

 

 

Jak oceniasz skuteczność tych operacji? Uzasadnij swoją opinię. 

 

 

Jakie zmiany należałoby wprowadzić w ONZ, aby zmienić skuteczność tych operacji? 

 

 

Kto mógłby te zmiany wprowadzić? 

 

 

Jakie mogą być konsekwencje niewprowadzenia tych zmian? 

 

 

Jak oceniasz szanse na wprowadzenie tych zmian? Uzasadnij swoją opinię. 

 

 

Jakie  inne  niż  ONZ  organizacje  mogłyby  zająć  się,  twoim  zdaniem,  utrzymywaniem  

pokoju na świecie? 

 

background image

 

www.nbp.pl