background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

 

 

 

 

 

 

MINISTERSTWO EDUKACJI 

NARODOWEJ 

 

 

 

 

Ewa Gałązka 

 

 

 
Barwienie włókien i wyrobów włókienniczych 
826[01].Z4.02 

 

 

 

 

 

Poradnik dla nauczyciela

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wydawca

 

Instytut Technologii Eksploatacji 

 Państwowy Instytut Badawczy 

Radom 2007 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

1

Recenzenci: 

mgr inż. Artur Pacholski 

mgr inż. Małgorzata Piechota 

 

 

Opracowanie redakcyjne: 

mgr inż. Maria Michalak 

 

 

Konsultacja: 

mgr Małgorzata Sienna 

 

 

 

 

 

 

Poradnik  stanowi  obudowę  dydaktyczną  programu  jednostki  modułowej  826[01].Z4.02 
Barwienie  włókien  i  wyrobów  włókienniczych,  zawartego  w  modułowym  programie 
nauczania dla zawodu operator maszyn w przemyśle włókienniczym. 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wydawca 

Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy, Radom  2007

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

2

SPIS TREŚCI

 

 

1.

 

Wprowadzenie 

2.

 

Wymagania wstępne 

3.

 

Cele kształcenia 

4.

 

Przykładowe scenariusze zajęć 

5.

 

Ć

wiczenia 

12 

5.1.

 

Chemia barwników 

12 

5.1.1.

 

Ć

wiczenia 

12 

5.2.

 

Charakterystyka metod barwienia i maszyny w nich stosowane 

15 

5.2.1.

 

Ć

wiczenia 

15 

5.3.

 

Wybrane receptury barwienia i znaczenie wody w chemicznej obróbce 

19 

5.3.1.

 

Ć

wiczenia 

19 

5.4.

 

Wykaz barwników i trwałość wybarwień 

24 

5.4.1.

 

Ć

wiczenia 

24 

6.

 

Ewaluacja osiągnięć ucznia. 

26 

7.

 

Literatura 

38 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

3

1.  WPROWADZENIE

 

 

Przekazuję  Państwu  Poradnik  dla  nauczyciela,  który  będzie  pomocny  w  prowadzeniu 

zajęć  dydaktycznych  w  szkole  kształcącej  w  zawodzie  operator  maszyn  w  przemyśle 
włókienniczym. 

W poradniku zamieszczono: 

 

wymagania wstępne, wykaz umiejętności, jakie uczeń powinien mieć już ukształtowane, 
aby bez problemów mógł korzystać z poradnika, 

 

cele kształcenia, wykaz umiejętności, jakie uczeń ukształtuje podczas pracy z poradnikiem, 

 

przykładowe scenariusze zajęć, 

 

przykładowe ćwiczenia ze wskazówkami do realizacji, zalecanymi metodami nauczania-
uczenia oraz środkami dydaktycznymi, 

 

ewaluację osiągnięć ucznia, przykładowe narzędzie pomiaru dydaktycznego, 

 

literaturę uzupełniającą. 
Wskazane  jest,  aby  zajęcia  dydaktyczne  były  prowadzone  różnymi  metodami  ze 

szczególnym  uwzględnieniem  aktywizujących  metod  nauczania,  np.:  samokształcenia 
kierowanego, tekstu przewodniego. 

Formy  organizacyjne  pracy  uczniów  mogą  być  zróżnicowane,  począwszy  od 

samodzielnej pracy uczniów do pracy zespołowej.  

Jako  pomoc  do  realizacji  jednostki  modułowej  dla  uczniów  przeznaczony  jest  Poradnik 

dla ucznia. Nauczyciel powinien ukierunkować uczniów na właściwe korzystanie z poradnika 
do nich adresowanego. 

Materiał  nauczania  (w  Poradniku  dla  ucznia)  podzielony  jest  na  rozdziały,  które 

zawierają  podrozdziały.  Podczas  realizacji  poszczególnych  rozdziałów  wskazanym  jest 
zwrócenia uwagi na następujące elementy: 

 

materiał nauczania w miarę możliwości uczniowie powinni przeanalizować samodzielnie. 
Obserwuje  się  niedocenianie  przez  nauczycieli  niezwykle  ważnej  umiejętności,  jaką 
uczniowie powinni posiadać – czytanie tekstu technicznego ze zrozumieniem, 

 

pytania  sprawdzające  maja  wykazać,  na  ile  uczeń  opanował  materiał  teoretyczny  i  czy 
jest  przygotowany  do  wykonania  ćwiczeń.  W  zależności  od  tematu  można  zalecić 
uczniom  samodzielne  odpowiedzenie  na  pytania  lub  wspólne  z  całą  grupą  uczniów,  
w formie dyskusji opracowanie odpowiedzi na pytania lub wspólne z całą grupą uczniów, 
w formie dyskusji opracowanie odpowiedzi na pytania. Druga forma jest korzystniejsza, 
ponieważ  nauczyciel  sterując  dyskusją  może  uaktywniać  wszystkich  uczniów  oraz  
w trakcie dyskusji usuwać wszystkie wątpliwości, 

 

dominującą  rolę  w  kształtowaniu  umiejętności  oraz  opanowaniu  materiału  spełniają 
ć

wiczenia.  W  trakcie  wykonywania  ćwiczeń  uczeń  powinien  zweryfikować  wiedzę 

teoretyczną oraz opanować nowe umiejętności. Przedstawiono propozycję ćwiczeń wraz 
ze  wskazówkami  o  sposobie  ich  realizacji  w  szkole.  Prowadzący  może  również 
zrealizować ćwiczenia, które sam opracował, 

 

sprawdzian  postępów  stanowi  podsumowanie  rozdziału,  zadaniem  uczniów  jest 
udzielenie odpowiedzi na pytania w nim zawarte. Uczeń powinien samodzielnie czytając 
zamieszczone  w  nim  stwierdzenia  potwierdzić  lub  zaprzeczyć  opanowanie  określonego 
zakresu materiału. Jeżeli wystąpią zaprzeczenia, nauczyciel powinien do tych zagadnień 
wrócić,  sprawdzając  czy  braki  w  opanowaniu  materiału  są  wynikiem  niezrozumienia 
przez  ucznia  tego  zagadnienia,  czy  niewłaściwej  postawy  ucznia  w  trakcie  nauczania.  
W  tym  miejscu  jest  szczególnie  ważna  rola  nauczyciela,  gdyż  od  postawy  nauczyciela, 
sposobu  prowadzenia  zajęć  zależy  między  innymi  zainteresowanie  ucznia.  Uczeń 
niezainteresowany materiałem nauczania, wykonywaniem ćwiczeń nie nabędzie w pełni 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

4

umiejętności  założonych  w  jednostce  modułowej.  Należy  rozbudzić  wśród  uczniów  tak 
zwaną „ciekawość wiedzy”. Potwierdzenie przez ucznia opanowania materiału nauczania 
rozdziału może stanowić podstawę dla nauczyciela do sprawdzenia wiedzy i umiejętności 
ucznia  z  tego  zakresu.  Nauczyciel  realizując  jednostkę  modułową  powinien  zwracać 
uwagę  na  predyspozycje  ucznia,  ocenić,  czy  uczeń  ma  większe  uzdolnienia  manualne, 
czy może lepiej radzi sobie z rozwiązywaniem problemów teoretycznych, 

 

testy zamieszczone w rozdziale Ewaluacja osiągnięć ucznia zawierają zadania z zakresu 
całej jednostki modułowej i należy je wykorzystać do oceny uczniów, a wyniki osiągnięte 
przez  uczniów  powinny  stanowić  podstawę  do  oceny  pracy  własnej  nauczyciela 
realizującego  tę  jednostkę  modułową,  Każdemu  zadaniu  testu  przypisano  określoną 
liczbę  możliwych  do  uzyskania  punktów.  Nauczyciel  może  zastosować  test  według 
własnego  projektu  oraz  zaproponować  własną  skalę  ocen.  Należy  pamiętać,  żeby  tak 
przeprowadzić  proces  oceniania  ucznia,  aby  umożliwić  mu  jak  najpełniejsze  wykazanie 
swoich umiejętności. 
Metody polecane do stosowania podczas kształcenia modułowego to: 

 

pokaz, 

 

ć

wiczenie (laboratoryjne lub inne), 

 

przewodniego tekstu, 

 

pokaz z objaśnieniem, 

 

wykładu konwersatoryjnego. 

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 

 

Schemat układu jednostek modułowych w module 

 
 

826[01].Z4.01 

Bielenie włókien  

i wyrobów włókienniczych 

826[01].Z4.02 

Barwienie włókien  

i wyrobów 

włókienniczych 

826[01].Z4.03 

Drukowanie tkanin  

i dzianin 

 

826[01].Z4 

Technologia wykończania 

włókien i wyrobów włókienniczych 

826[01].Z4.05 

Wykończanie mechaniczne 

i termiczne wyrobów 

włókienniczych 

826[01].Z4.04 

Nakładanie apretur 

i innych wykończeń 

uszlachetniających  

na wyroby włókiennicze 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

5

2.  WYMAGANIA WSTĘPNE

 

 

Przystępując do realizacji programu jednostki modułowej powinieneś umieć: 

 

klasyfikować  podstawowe  surowce  włókiennicze  ze  względu  na  ich  pochodzenie  
i  długość  włókien,  rozpoznawać  podstawowe  grupy  surowców  na  podstawie  koloru, 
chwytu  i  próby  palenia  oraz  rozróżniać  surowce  i  wyroby  na  podstawie  nazw 
handlowych i oznaczeń, 

 

podawać nazwy handlowe najczęściej produkowanych włókien, 

 

charakteryzować  właściwości  mechaniczne,  fizyczne,  chemiczne  i  użytkowe  różnych 
surowców włókienniczych, 

 

określać  wpływ  pochodzenia  włókien  i  ich  składu  chemicznego  na  zastosowanie  
i właściwości wyrobów, 

 

charakteryzować  podstawowe  rodzaje  wyrobów  włókienniczych  i  określać  ich 
podstawowe wskaźniki technologiczne, 

 

charakteryzować podstawowe parametry budowy wyrobów włókienniczych,

 

 

charakteryzować proces bielenia, rodzaje używanych środków chemicznych i ich wpływ 
na proces,

 

 

definiować podstawowe wskaźniki jakościowe wyrobów włókienniczych,

 

 

objaśniać  podstawowe  metody  wyznaczania  wskaźników  jakościowych  wyrobów 
włókienniczych,

 

 

określać zasady pobierania próbek wyrobów włókienniczych, 

 

określać warunki wykonywania badań,  

 

określać warunki procesu bielenia oraz skład kąpieli bielących, 

 

badać wskaźniki użytkowe i strukturalne liniowych i płaskich wyrobów włókienniczych, 

 

obliczać wartość podstawowych parametrów wyrobów włókienniczych, 

 

rozpoznawać elementy maszyn i mechanizmów, 

 

odczytywać rysunki z uwzględnieniem wymiarowania, 

 

odczytywać rysunki techniczne i uproszczenia rysunkowe, 

 

odczytywać  rysunki  zestawieniowe  zespołów  i  podzespołów  maszyn,  ustalać  działanie  
i określać elementy składowe,  

 

wykonywać proste rysunki techniczne, 

 

korzystać z dokumentacji technicznej, PN, katalogów,  

 

odczytywać  Dokumentację  Techniczno-Ruchową,  dokumentację  technologiczną  i 
warsztatową, 

 

korzystać z różnych źródeł informacji, 

 

stosować  przepisy  bezpieczeństwa  i  higieny  pracy,  ochrony  przeciwpożarowej  oraz 
ochrony środowiska, 

 

posługiwać się sprzętem laboratoryjnym z zachowaniem zasad bhp. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

6

3.  CELE KSZTAŁCENIA

  

 

W wyniku realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć: 

 

rozróżnić barwy i ich odcienie,  

 

dobrać barwniki do uzyskania określonej kolorystyki,  

 

scharakteryzować podstawowe metody barwienia, 

 

sklasyfikować barwniki, 

 

scharakteryzować grupy barwników i ich właściwości,  

 

scharakteryzować procesy barwienia włókien naturalnych, sztucznych i syntetycznych,  

 

dobrać rodzaj barwnika do składu kąpieli barwiącej, 

 

przygotować kąpiele barwiące według procedur, 

 

rozróżnić maszyny i urządzenia do barwienia tkanin i dzianin,  

 

posłużyć się schematami maszyn i urządzeń do barwienia wyrobów, 

 

obsłużyć maszyny i urządzenia barwiące, 

 

zabarwić tkaniny i dzianiny różnego rodzaju i różnymi barwnikami, 

 

ocenić jakość barwienia, 

 

określić znaczenie wody w przemyśle włókienniczym, 

 

zastosować  przepisy  bezpieczeństwa  i  higieny  pracy,  ochrony  przeciwpożarowej  oraz 
ochrony środowiska. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

7

4.  PRZYKŁADOWE SCENARIUSZE ZAJĘĆ

 

 
Scenariusz zajęć 1 
 

Osoba prowadząca 

…………………………………….…………. 

Modułowy program nauczania: 

Operator maszyn w przemyśle włókienniczym 826[01] 

Moduł: 

Technologia 

wykończania 

włókien 

wyrobów 

włókienniczych 826[01].Z4 

Jednostka modułowa: 

Barwienie 

włókien 

wyrobów 

włókienniczych 

826[01].Z4.02 

Temat:  Barwienie włókien celulozowych barwnikami azowymi tworzonymi na włóknie. 

Cel ogólny:  Zapoznanie uczniów z metodą barwienia włókien barwnikami azowymi. 

 

Po zakończeniu zajęć uczeń powinien umieć: 

 

scharakteryzować proces barwienia włókien celulozowych barwnikami azowymi 
tworzonymi na włóknie,  

 

wymienić etapy barwienia barwnikami azowymi, 

 

opracować algorytm metody barwienia barwnikami azowymi, 

 

scharakteryzować  poszczególne  etapy  procesu  barwienia  jak:  napawanie  kąpielą 
naftoelanową, dwuazowanie zasad, 

 

dobrać parametry i warunki napawania i dwuazowania, 

 

scharakteryzować budowę i zasadę działania napawarki i urządzenia do dwuazowania. 

W czasie zajęć będą kształtowane następujące umiejętności ponadzawodowe: 

 

organizowanie i planowanie zajęć, 

 

pracy w zespole, 

 

oceny pracy zespołu. 

 
Metody nauczania–uczenia się:  

 

ć

wiczenie laboratoryjne. 

 
Formy organizacyjne pracy uczniów: 

 

uczniowie pracują w grupach dwu lub trzyosobowych. 

 
Czas trwania zajęć: 2 godziny dydaktyczne. 
 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

treść zadania przygotowanego przez nauczyciela, 

 

poradnik dla ucznia, 

 

schematy urządzeń,  

 

kartony, flamastry, inne przybory do pisania, 

 
Zadanie dla ucznia 
Wykonaj proces barwienia tkaniny z włókien bawełnianych barwnikami azowymi tworzonymi 
na włóknie w warunkach laboratoryjnych. 
W wykonaniu ćwiczenia pomoże ci tekst do samodzielnej pracy. 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

8

Przebieg zajęć: 
 
Faza wstępna 
1.

 

Podanie tematu zajęć. 

2.

 

Wyjaśnienie uczniom ich zadań. 

3.

 

Omówienie szczegółowych celów kształcenia. 

4.

 

Zaznajomienie uczniów z pracą metodą tekstu przewodniego. 

5.

 

Podział na grupy. 

 

Faza właściwa 
Wykonanie ćwiczenia. 
 
Tekst przewodni do ćwiczenia 
I.  Informacje 

Pytania prowadzące: 

1.

 

Z  ilu  etapów  składa  się  proces  barwienia  włókien  celulozowych  barwnikami  azowymi 
tworzonymi na włóknie? 

2.

 

Jakimi  metodami  barwi  się  włókna  celulozowe  barwnikami  azowymi  tworzonymi  na 
włóknie? 

3.

 

Jakich środków chemicznych używa się przy barwieniu włókien celulozowych barwnikami 
azowymi tworzonymi na włóknie? 

4.

 

W jaki sposób rozpuszcza się naftoelany? 

5.

 

Jaki jest wpływ dwutlenku węgla na naftoelany? 

6.

 

Na jakich urządzeniach przeprowadza się proces napawania naftoelanowego? 

7.

 

Jakie  jest  znaczenie  dodatku  formaldehydu  do  kąpieli  napawających  i  zakres  jego 
stosowania? 

8.

 

Jakie są warunki suszenia tkanin po napawaniu? 

9.

 

Jak jest zbudowana i jak działa napawarka z suszarką typu Hot-flue?  

10.

 

Jakie są sposoby dwuazowania zasad? 

11.

 

Jaka  jest  zasada  działania  urządzenia  do  sprzęgania  tkanin  naftolowych  z  dwuazowymi 
zasadami? 

12.

 

Jaki jest wpływ chemikaliów dodawanych do kąpieli wywołujących? 

13.

 

Jakie są korzyści wynikające ze stosowania stabilizowanych soli dwusodowych? 

14.

 

Jakie  rozróżniamy  typy  stabilizowanych  soli  dwuazoniowych  używanych  do  barwienia 
jednokąpielowego? 

15.

 

Jakie są warunki obróbki po barwieniu? 

16.

 

Jakie  błędy  mogą  wystąpić  w  procesie  barwienia  i  przyczyny  ich  powstawania  oraz 
sposoby usuwania? 

 
II.  Planowanie (polecenia prowadzące) 
1.

 

Zaproponuj liczbę etapów procesu barwienia. 

2.

 

Zaproponuj metody barwienia. 

3.

 

Zaproponuj środki chemiczne. 

4.

 

Zaproponuj skład poszczególnych kąpieli. 

5.

 

Zaproponuj parametry procesów barwienia. 

6.

 

Zaproponuj ilości niezbędnych chemikaliów. 

7.

 

Zaproponuj warunki obróbki po barwieniu. 

8.

 

Zaproponuj kolejność czynności podczas wykonywania ćwiczenia. 

9.

 

Zaproponuj podział pracy w grupie. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

9

III.  Ustalanie 
1.

 

Ustalają skład poszczególnych kąpieli.  

2.

 

Parametry, w jakich będzie prowadzony proces. 

 
IV.  Wykonanie 
1.

 

Uczniowie przygotowują odczynniki. 

2.

 

Uczniowie odmierzają ilości potrzebnych składników. 

3.

 

Uczniowie sporządzają kąpiele barwiące. 

4.

 

Uczniowie wykonują proces barwienia. 

 
V  Sprawdzanie 
1.

 

Uczniowie sprawdzają efekt barwienia. 

2.

 

Uczniowie oceniają jakość, wyjaśniają przyczyny powstania ewentualnych błędów. 

 
VI.  Analiza końcowa 
1.

 

Uczniowie  wraz  z  nauczycielem  omawiają  korzyści  wynikające  z  stosowania  tego 
rodzaju barwników. 

2.

 

Uczniowie wskazują, na jakie elementy procesu należy zwrócić szczególną uwagę. 

3.

 

Uczniowie  określają  miejsca  w  cyklu  barwienia,  które  mają  największe  znaczenie  
w prawidłowym barwieniu. 

 
Zakończenie zajęć 
1.

 

Uczniowie zadają pytania dotyczące tematu lekcji.  

2.

 

Nauczyciel odpowiada na pytania, podsumowuje zajęcia i ocenia pracę uczniów.  

 
Praca domowa 
Przedstaw graficznie (w układzie zależności czasu i temperatury) etapy barwienia włókien. 
 
Sposób uzyskania informacji zwrotnej od ucznia po zakończonych zajęciach: 

 

poprawnie wykonana praca domowa. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

10 

Scenariusz zajęć 2 

 
Osoba prowadząca

 

…………………………………….………….

 

Modułowy program nauczania:

 

Operator maszyn w przemyśle włókienniczym 826[01]

 

Moduł: 

Technologia 

wykończania 

włókien 

wyrobów 

włókienniczych. 826[01].Z4

 

Jednostka modułowa:

 

Barwienie 

włókien 

wyrobów 

włókienniczych 

826[01].Z4.02

 

Temat:  Okresowe barwienie metodą wyczerpywania barwnika z kąpieli. 

Cel ogólny:  Prowadzenie procesu barwienia metodą wyczerpywania barwnika z kąpieli. 

 

Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć: 

 

scharakteryzować  sposób  okresowego  barwienia  metodą  wyczerpywania  barwnika  
z kąpieli, 

 

wymienić etapy w jakich wykonuje się barwienie okresowe, 

 

wymienić stosowane chemikalia, 

 

obliczyć ilość barwników i środków pomocniczych, 

 

sporządzić kąpiel barwiącą, 

 

określić parametry procesu barwienia, 

 

przedstawić procesy zachodzące podczas barwienia, 

 

obsłużyć barwiarkę pasmową, 

 

wskazać elementy składowe barwiarki pasmowej. 

 
Metody nauczania–uczenia się:  

 

pokazu z objaśnieniem, 

 

ć

wiczeń. 

 
Formy organizacyjne pracy uczniów: 
Klasę dzielimy na grupy 3–4-osobowe – praca w grupach. 
 
Czas trwania zajęć: 
2 godzin dydaktycznych. 
 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

schemat barwiarki, poradnik dla ucznia, 

 

barwiarka pasmowa z instrukcją obsługi, 

 

tkanina lub dzianina metrażowa, 

 

barwniki kwasowe dobrze wyrównujące, środki pomocnicze,  

 

przybory pisania, zeszyt przedmiotowy.  

 
Przebieg zajęć 
1.

 

Podział na grupy dowolną metodą np. wyliczanka. 

2.

 

Samodzielna praca uczniów w grupach nad tekstem z poradnika i schematami (może być 
wcześniej wykonana w formie pracy domowej). 

3.

 

Ustalenie parametrów procesu i składu kąpieli barwiącej, obliczenia do masy surowca. 

4.

 

Sprawdzanie przez nauczyciela obliczeń i dokonanie korekt. 

5.

 

Zapoznanie z instrukcją obsługi barwiarki pasmowej. 

6.

 

Sporządzenie kąpieli barwiącej, ustawienie parametrów. 

7.

 

Założenie surowca na kołowrót maszyny. 

8.

 

Sprawdzenie i uruchomienie maszyny. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

11 

9.

 

Barwienie i bieżąca kontrola parametrów procesu. 

10.

 

Płukanie i pranie tkaniny lub dzianiny. 

11.

 

Ocena jakości wybarwienia. 

 
Zakończenie zajęć 
Na  zakończenie  uczniowie  omawiają  proces.  Wskazują  na  momenty  trudne,  opracowują  
z nauczycielem najlepszą metodę postępowania. Wyjaśniają przyczyny błędów. Wskazują na 
sposoby ich uniknięcia. Sporządzają notatkę, rysują schemat barwiarki pasmowej. 
 
Praca domowa 
Przeprowadzić  analizę  procesu  okresowego  barwienia  w  barwiarce  pasowej  pod  kątem 
przydatności do innych surowców i innych rodzajów barwnika. 
 
Sposób uzyskania informacji zwrotnej od ucznia po zakończonych zajęciach: 

 

dobre odpowiedzi na pytania sprawdzające na następnej lekcji. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

12 

5.  ĆWICZENIA

 

 

5.1. Chemia barwników

 

 

5.1.1. Ćwiczenia 

 

 

Ć

wiczenie 1 

 

Korzystając z trójkąta barw wypisz i przedstaw na rysunku barwy I, II, III rzędu. 

 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres  

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

przygotować karton do malowania, farbę i pędzel, 

2)

 

połączyć kolory, tak aby otrzymać określone barwy,  

3)

 

wypisać na kartonie barwy I, II i III rzędu i namalować przy nich przykładowe odcienie. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem, 

 

metoda ćwiczeń. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

kartony, 

 

farby plakatowe bądź akwarele, 

 

pędzle, 

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 

Ć

wiczenie 2 

 

Wykonaj  kompozycje  barwne,  składające  się  z  barw  podstawowych,  pochodnych, 

ciepłych, zimnych, kontrastowych i złamanych. 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres  

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. 
Przygotować przykłady kompozycji barwnych. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

przygotować kolorowe kartki, kredki, farby, pędzle, kartony, 

2)

 

zapoznać się z trójkątem barw i materiałem w poradniku ucznia, 

3)

 

wykonać kompozycje, przynajmniej 4, 

4)

 

uzasadnić dobór barw w poszczególnych kompozycjach. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem, 

 

metoda ćwiczeń. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

13 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

przybory do malowania, 

 

kolorowa papiery, 

 

kolorowe szmatki, 

 

klej, karton,  

 

poradnik ucznia, 

 

zeszyt, 

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 
Ć

wiczenie 3 

Zbadaj stopień rozdrobnienia barwnika metodą obserwacji mikroskopowych. 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  ćwiczenia  należy  omówić  zasady  obsługi  mikroskopu.  Sposób 

wykonania ćwiczenia. Przygotować potrzebne barwniki i środki dyspergujace. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

przygotować stanowisko pracy, 

2)

 

pobrać potrzebne środki, i sprzęty, 

3)

 

rozetrzeć minimalną ilość Zieleni helantrenowej B w ciepłej wodzie z dodatkiem środka 
dyspergujacego, 

4)

 

obejrzeć kroplę zawiesiny pod mikroskopem, 

5)

 

powtórzyć  to  samo,  np.  dla  Granatu  bezpośredniego  lub  innych  (najmniej  dwóch 
barwników), 

6)

 

przedstawić swoje spostrzeżenia ustnie, 

7)

 

zapisać spostrzeżenia, 

7)

 

wyciągnąć wnioski o przydatności barwnika. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

metoda ćwiczeń. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

sprzęt laboratoryjny, 

 

mikroskop, 

 

barwniki i środki dyspergujące, 

 

zeszyt, 

 

poradnik ucznia, 

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 
Ć

wiczenie 4 

Zbadaj jednorodność i złożoność barwników rozpylając je na zwilżoną bibułę filtracyjną. 

 

Wskazówki do realizacji 

Przed przystąpieniem do ćwiczenia należy omówić sposób jego przeprowadzenia. Sposób 

wykonania rozpylania barwnika zademonstrować. Przygotować potrzebne barwniki. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

14 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

przygotować stanowisko pracy, 

2)

 

pobrać potrzebne materiały, 

3)

 

przygotować paski bibuły filtracyjnej, 

4)

 

rozpylić kolejne barwniki na paski bibuły wcześniej zwilżone, 

5)

 

przyjrzeć się otrzymanym plamkom, 

6)

 

przedstawić spostrzeżenia dotyczące jednorodności badanych barwników. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

metoda ćwiczeń, 
 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

badane barwniki, 

 

bibuła filtracyjna, 

 

linijka nóż, lupa, 

 

zeszyt, 

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

15 

5.2. Charakterystyka  metod  barwienia  i  maszyny  w  nich 

stosowane

 

 

5.2.1. Ćwiczenia

 

 

Ć

wiczenie 1 

 

Na  podstawie  schematu  urządzenia  Pad-Roll  omów  poszczególne  etapy  barwienia  tą 

metodą. 

 

Rysunek do ćwiczenia 1 [3, s. 204] 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  przygotować  schematy 

urządzenia Pad-Roll. Przypomnieć etapy barwienia tą metodą.  

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

wypisać etapy metody Pad-Roll,  

2)

 

zaznaczyć na poszczególne etapy kolorowymi klamrami, 

3)

 

zaznaczyć na schemacie kolorową linią drogę tkaniny.  

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

metoda ćwiczeń. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

schemat dołączony do ćwiczenia, 

 

linijka, 

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 

Ć

wiczenie 2 

Porównaj  wybarwienia  próbki  tkaniny  bielonej  i  surowej  w  kąpieli  o  takim  samym 

składzie przy zachowaniu tych samych parametrów. 

 
Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  przygotwać  próbki  tkaniny 

bielonej  i  surowej  w  ilości  wystarczającej  dla  uczniów.  Przygotować  recepturę  kąpieli 
barwiącej. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

16 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

pobrać próbki i potrzebne chemikalia, 

2)

 

sporządzić kąpiel barwiącą, 

3)

 

przeprowadzić proces barwienia próbek w tej samej kąpieli, 

4)

 

porównać wyniki barwienia z wzorcem, 

5)

 

sformułować wnioski. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

ć

wiczeń 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

sprzęt laboratoryjny, 

 

próbki tkanin, chemikalia, 

 

katalog wybarwień, 

 

zeszyt,  

 

poradnik ucznia,  

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 

Ć

wiczenie 3 

 

Na  podstawie  schematów  technologicznych  porównaj  metody  Pad-Jig,  Pad-Roll,  Pad-

Steam, Thermosol. 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed przystąpieniem do ćwiczenia nauczyciel powinien wyjaśnić cel i zakres ćwiczenia. 

Określić schemat postępowania. Przygotować formularz do wypełnienia. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

zanalizować schematy poszczególnych metod, 

2)

 

określić podobieństwa i różnice, 

3)

 

zapisać wnioski dotyczące szybkości barwienia, 

4)

 

zapisać wnioski o przydatności do barwienia określonych grup surowcowych, 

5)

 

sporządzić wykaz zastosowań danej metody. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

metoda ćwiczeń. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

schematy poszczególnych metod, 

 

zeszyt, 

 

poradnik ucznia,  

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 
Ć

wiczenie 4 

Na  podstawie  schematu  aparatu  cyrkulacyjnego  i  obserwacji  sposobu  pracy  przedstaw 

metodę barwienia, jaka jest w nim stosowana. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

17 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  realizacji  ćwiczenia  nauczyciel  przygotowuje  potrzebne 

schematy.  Omawia  z  uczniami  cel  i  zakres  ćwiczenia.  W  przypadku  braku  możliwości 
wyjścia  do  farbiarni,  nauczyciel  przygotowuje  prospekty  i  zdjęcia  różnych  aparatów 
cyrkulacyjnych. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się ze schematem urządzenia, 

2)

 

zapoznać się z urządzeniem w warunkach farbiarni, 

3)

 

wskazać elementy budowy aparatu cyrkulacyjnego, 

4)

 

zaznaczyć kierunki przepływu kąpieli, 

5)

 

ustalić, jaką metodą możemy barwić w tym aparacie, co o tym decyduje, 

6)

 

wskazać na rodzaj wyrobów, ich postać w jakiej możemy prowadzić proces. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

ć

wiczenia. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

schematy poszczególnych urządzenia, 

 

poradnik ucznia, 

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 

Ć

wiczenie 5 

Na  podstawie  schematu  ciśnieniowego  aparatu  nawojowego  przedstaw  zasadę  jego 

działania i metodę barwienia, jaka jest w nim stosowana. 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed  rozpoczęciem  ćwiczeń  nauczyciel  przygotowuje  schematy,  prospekty,  zdjęcia 

omawianego urządzenia. Bezpośrednio przed ćwiczeniami objaśnia cel i zakres ćwiczenia. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się ze schematem urządzenia, 

2)

 

zapoznać się z urządzeniem w warunkach farbiarni, 

3)

 

wskazać elementy budowy, 

4)

 

zaznaczyć kierunki przepływu kąpieli, 

5)

 

ustalić, jaką metodą możemy barwić w tym aparacie, co o tym decyduje, 

6)

 

wskazać na rodzaj wyrobów, ich postać w jakiej możemy prowadzić proces. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

schemat urządzenia, 

 

poradnik ucznia, 

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

18 

5.3. Wybrane receptury barwienia i znaczenie wody w chemicznej 

obróbce

 

 

5.3.1. Ćwiczenia

 

 

Ć

wiczenie 1 

Sporządź kąpiel barwiącą i przeprowadź proces barwienia wełny barwnikiem kwasowym. 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  przygotować  potrzebne 

chemikalia.  Wyposażyć  stanowisko  pracy.  Zorganizować  wyjście  na  farbiarnię.  Omówić  
z  uczniami  zasady  bezpieczeństwa  i  higieny  pracy  na  farbiarni.  Wyjaśnić  cel  i  zakres 
ć

wiczenia. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

pobrać potrzebne chemikalia, 

2)

 

określić perametry procesu (temperatura, czas), 

3)

 

przygotować stanowisko pracy, 

4)

 

zważyć próbkę wełny, 

5)

 

obliczyć potrzebną ilość odczynników, 

6)

 

sporządzić kąpiel barwiącą, 

7)

 

przeprowadzić proces barwienia zgodnie z założonymi parametrami, 

8)

 

próbkę wysuszyć i ocenić jakość wybarwienia, 

9)

 

sformułować wnioski. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

metoda ćwiczeń. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

sprzęt laboratoryjny, 

 

chemikalia, 

 

próbka wełny (tkanina, dzianina, przędza), 

 

zeszyt,  

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 

Ć

wiczenie 2 

 

Przeprowadź proces barwienia barwnikiem bezpośrednim tkaniny bawełnianej. 

 

Wskazówki do realizacji 
Nauczyciel  określa  cel  i  zakres  ćwiczenia.  Ustala  miejsce  wykonania:  zakład 

przemysłowy, laboratorium. Ćwiczenie to można wykonać w zlewce, pralnicy laboratoryjnej 
lub dowolnej barwiarce np. pasmowej. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się z instrukcją barwienia, 

2)

 

określić niezbędne chemikalia, 

3)

 

sporządzić kąpiel barwiącą, 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

19 

4)

 

przeprowadzić proces barwienia tkaniny, 

5)

 

porównać otrzymane wybarwienie ze wzorcem. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

metoda ćwiczeń. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

sprzęt laboratoryjny, 

 

barwnik i środki chemiczne, 

 

tkanina, 

 

katalog wybarwień, 

 

zeszyt,  

 

poradnik ucznia,  

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 

Ć

wiczenie 3 

Zaprojektuj proces barwienia dla tkaniny z włókien mieszanych (bawełna 70% – poliester 

30%). 

 

Wskazówki do realizacji 

Przed przystąpieniem do ćwiczeń nauczyciel przygotowuje przykładowe receptury barwienia 
wyrobów z włókien mieszanych. Określa cel i zakres ćwiczenia. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

wybrać rodzaj barwnika, wybór uzasadnić, 

2)

 

wybrać metodę barwienia, 

3)

 

zaproponować skład kąpieli barwiącej. 

4)

 

wybrać potrzebne maszyny, 

5)

 

ustalić kolejność czynności i kolejność pracy maszyn w wybranej metodzie, 

6)

 

narysować  schemat  technologiczny  maszyny,  w  której  można  wykonać  projektowany 
proces. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

ć

wiczenie 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

poradnik ucznia, 

 

kartki do rysowana schematów technologicznych,  

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 

Ć

wiczenie 4 

Rozpoznaj barwnik bezpośredni w próbkach trzech barwników i określ przydatność tego 

barwnika do wybarwień różnych surowców. 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  ćwiczeń  nauczyciel  wskazuje  uczniom,  jak  ważna  jest 

umiejętność  rozpoznawania  barwników.  Może  się  przecież  zdarzyć,  że  zostanie  zniszczona 
etykieta  na  opakowaniu  barwnika.  Przygotowuje  informacje,  w  jaki  sposób  rozpoznać  inne 
barwniki. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

20 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

odważyć ok. 0,1 g badanego barwnika, 

2)

 

zalać barwnik wrzącą wodą destylowaną w ilości 100 cm

3

3)

 

gotować otrzymany roztwór w ciągu minuty, 

4)

 

przesączyć  roztwór  przez  sączek  z  bibuły  filtracyjnej  (brak  osadu  na  sączku  świadczy 
o tym, że mamy do czynienia z barwnikiem rozpuszczalnym), 

5)

 

dodać  do  roztworu  barwnika  1,5  cm

10%  roztworu  soli  glauberskiej  krystalicznej  oraz 

0,5 cm

3

 10% roztworu sody, 

6)

 

przeprowadzić  proces  barwienia  w  tak  otrzymanej  kąpieli  niewielkiej  próbki  bielonej 
przędzy  bądź  tkaniny  bawełnianej  i  takiej  samej  wielkości  próbki  przędzy  lub  tkaniny 
wełnianej, w czasie 5 minut, w temperaturze dochodzącej do wrzenia, 

7)

 

porównać  próbki  (intensywne  zabarwienie  bawełny  świadczy  o  tym,  że  użyty  barwnik 
należy do grupy barwników bezpośrednich), 

8)

 

postępować analogiczne dla pozostałych próbek barwników, 

9)

 

określić, która próbka zawierała barwnik bezpośredni, 

10)

 

sformułować  wnioski  dotyczące  przydatności  barwników  bezpośrednich  dla  użytych 
surowców. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokaz z objaśnieniem, 

 

metoda ćwiczeń. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

sprzęt laboratoryjny, 

 

waga laboratoryjna, 

 

pobrać barwniki i chemikalia, 

 

zeszyt, poradnik ucznia,  

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 
Ć

wiczenie 5 

Porównaj wygląd tkaniny wełnianej wypranej w kąpieli alkalicznej, zawierającej mydło: 

w wodzie twardej i w wodzie zmiękczonej. 
 

Wskazówki do realizacji 
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel przygotowuje próbki tkanin. Do 

zabrudzenia może użyć kurzu z odkurzacza. Omawia z uczniami cel i zakres ćwiczenia. 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

zapoznać się z instrukcją prania, 

2)

 

przygotować potrzebne sprzęty i materiały, 

3)

 

przygotować kąpiel piorącą, 

4)

 

pobrać próbki tkanin lub przygotować je, 

5)

 

wykonać proces prania, 

6)

 

porównać wygląd tkaniny, 

7)

 

wysnuć z obu tkanin włókna i obejrzeć je pod mikroskopem przy powiększeniu 1:250, 

8)

 

sformułować i zapisać wnioski. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

21 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 
ć

wiczenie. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

instrukcja prania, 

 

potrzebne chemikalia, 

 

próbki tkanin wełnianych, 

 

sprzęt laboratoryjny, w tym mikroskop, 

 

zeszyt, 

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 

Ć

wiczenie 6 

 

Rozpuść barwnik kwasowy w wodzie twardej i w wodzie miękkiej. Zaobserwuj różnice. 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed przystąpieniem do ćwiczeń nauczyciel powinien określić cel i zakres ćwiczenia.  

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

odważyć odpowiednią ilość barwnika np. 0,2 g.( dwie porcje), 

2)

 

zważone porcje barwnika rozpuścić w 150 ml wody (twardej i miękkiej), 

3)

 

zaobserwować różnice w rozpuszczalności i opisać je, 

4)

 

wyciągnąć wnioski odnośnie jakości wybarwień w obu kąpielach. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokazu z objaśnieniem, 

 

metoda ćwiczeń. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

waga laboratoryjna, 

 

barwnik kwasowy np. Żółcień naftolowa S, 

 

szkło laboratoryjne, 

 

zeszyt,  

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 

Ć

wiczenie 7 

Dokonaj  procesu  barwienia  próbek  tkanin  wełnianych  w  roztworach  barwników 

otrzymanych w poprzednim ćwiczeniu i porównaj jakość wybarwień. 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  ćwiczenia  nauczyciel  powinien  omówić  zakres  prac.  Omówić 

proces  barwienia  wełny  barwnikami  kwasowymi.  Wskazać  zasady  bezpieczeństwa  i  higieny 
pracy. Poruszyć zagadnienie oszczędności środków chemicznych i ochrony środowiska. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

dodać  do  gorącego  roztworu  barwnika  10–20%  soli  glauberskiej,  1–4%  kwasu 
siarkowego 96%, 

2)

 

rozpocząć proces barwienia w temperaturze 50–60°C, 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

22 

3)

 

podgrzewać kąpiel stopniowo do wrzenia, 

4)

 

przeprowadź proces barwienia w ciągu 45–60 minut, 

5)

 

pamiętać o mieszaniu kąpieli, 

6)

 

wypłukać próbkę i wysuszyć w stanie rozłożonym, 

7)

 

porównać jakość wybarwienia. 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

ć

wiczeń. 

 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

szkło laboratoryjne, termometr, 

 

odczynniki chemiczne, 

 

stoper lub zegar, 

 

zeszyt,  

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

23 

5.4. Wykaz barwników i trwałość wybarwień

 

 
5.4.1. Ćwiczenia 

 

 
Ć

wiczenie 1 

 

Na podstawie tabeli wybierz barwniki, którymi najlepiej wybarwić dzianinę bawełnianą 

przeznaczoną na wyroby bieliźniane. 
 

Wskazówki do realizacji 
Przed przystąpieniem do ćwiczeń nauczyciel powinien przypomnieć z uczniami wiadomości 

o właściwościach użytkowych wyrobów.  
 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

wybrać z podanej tabeli barwniki,  

2)

 

uzasadnić wybór danego barwnika, 

3)

 

zaproponować metodę barwienia. 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

metoda ćwiczeń. 

 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

poradnik ucznia, 

 

zeszyt, 

 

literatura zgodnie z punktem 7 poradnika. 
 

Ć

wiczenie 2  

Porównaj trwałość na pranie w wodzie wybarwień próbek z włókien bawełny barwionych 

barwnikami bezpośrednimi i reaktywnymi. 
 

Wskazówki do realizacji 
Przed  przystąpieniem  do  ćwiczeń  nauczyciel  powinien  omówić  sposoby  badania 

odporności  wybarwień  na  pranie.  Przygotować  instrukcje  wykonania  ćwiczenia,  przepis 
prania i opis procesu prania. Zaprezentować sposób korzystania ze skali szarości. 

 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

przygotować i oznaczyć po cztery próbki dla każdego z barwników, 

2)

 

sporządzić kąpiel piorącą według przepisu, 

3)

 

przeprowadzić procesy prania zgodnie z opisem, 

4)

 

porównać próbki po pięciu, dziesięciu i piętnastu praniach w pralnicy laboratoryjnej, 

5)

 

określić zmianę barwy w skali 1–5 według skali szarości . 

 

Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

pokazu z objaśnieniem, 

 

metoda ćwiczeń. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

24 

Ś

rodki dydaktyczne: 

 

szkło laboratoryjne, 

 

pralnica laboratoryjna, 

 

badany materiał i środki piorące, 

 

instrukcja i przepisy prania,  

 

skala szarości do porównania zmiany barwy,  

 

zeszyt,  

 

literatura zgodna z punktem 7 poradnika. 

 
Ć

wiczenie 3 

Dla wcześniej wykonanych wybarwień wykonaj pomiary odporności wybarwień na tarcie. 

 

Wskazówki do realizacji 
Przed rozpoczęciem ćwiczeń nauczyciel wybiera próbki określonych wybarwień. 

Przygotowuje instrukcję obsługi urządzenia do badania odporności wybarwień na tarcie. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 

 

Uczeń powinien: 

1)

 

przygotować próbki tkanin do badań, 

2)

 

sprawdzić i przygotować aparat do badania odporności, 

3)

 

wykonać  pomiar  na  aparacie  do  badania  odporności  wybarwień  na  tarcie  zgodnie  
z instrukcją, 

4)

 

ocenić odporność w skali 1–5 przez porównanie z wzorcem, 

5)

 

przeprowadzić analizą stopnia odporności zależnie od zastosowanego rodzaju barwnika, 

6)

 

wyciągnąć wnioski odnośnie stopnia odporności na sucho i mokro, 

7)

 

przeprowadzić analizę odporności zależnie od rodzaju surowca. 
 
Zalecane metody nauczania–uczenia się: 

 

metoda ćwiczeń. 
 
Ś

rodki dydaktyczne: 

 

instrukcja wykonania próby tarcia, 

 

aparat do mierzenia odporności na tarcie, 

 

próbki tkanin barwionych z różnych surowców, różnymi barwnikami, 

 

tkanina towarzysząca – batyst, 

 

nożyczki linijka, 

 

literatura zgodna z punktem 7 poradnika dla nauczyciela. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

25 

6.  EWALUACJA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA

 

 
Przykłady narzędzi pomiaru dydaktycznego

 

 
Test dwustopniowy do jednostki modułowej

 Barwienie

 włókien i wyrobów 

włókienniczych 

 
Test składa się z 23 zadań wielokrotnego wyboru, z których: 

 

zadania 1, 2, 3, 5, 6, 7, 9, 12, 14, 16, 17, 18, 20, 21, 22 są z poziomu podstawowego, 

 

zadania 4, 8, 10, 11, 13, 15, 19, 23 są z poziomu ponadpodstawowego. 

 

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt  

 
Za każdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak 

uczeń otrzymuje 0 punktów. 

 

Proponuję  następujące  normy  wymagań  –  uczeń  otrzyma  następujące 
oceny szkolne: 

 

 

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 11 zadań z poziomu podstawowego, 

 

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 14 zadań z poziomu podstawowego,  

 

dobry – za rozwiązanie 18 zadań, w tym co najmniej 4 z poziomu ponadpodstawowego,  

 

bardzo dobry – za rozwiązanie 21 zadań, w tym co najmniej 6 z poziomu podstawowego. 

 

Klucz odpowiedzi:  1. a, 2. b, 3. c, 4. b, 5. c, 6. c, 7. d, 8. b, 9. b, 10. c, 11. c, 

12. c,  13.  d,  14.  a,  15.  a,  16.  a,  17.  a,  18.  b,  19.  c,  20.  b, 
21. c, 22. a, 23. c. 

 
Plan testu   

 

Nr 

zad. 

Cel operacyjny  

(mierzone osiągnięcia ucznia) 

Kategoria 

celu 

Poziom 

wymagań 

Poprawna 

odpowiedź 

Zdefiniować zjawisko absorpcji światła 

Rozpoznać zjawisko barwności 

Określić zjawisko selektywnej absorpcji 

Dokonać analizy zjawiska odbicia światła 

PP 

Zdefiniować barwy pochodne 

Rozpoznać barwy pod kątem przynależności do 
określonej grupy 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

26 

Określić właściwości barwnika 

Dokonać analizy budowy barwiarki  

PP 

Określić właściwości barwnika 

10 

Dobrać rodzaj stosowanego barwnika do typu 
zastosowanej maszyny 

PP 

11 

Dokonać analizy właściwości użytkowych 
wyrobu 

PP 

12  Określić rodzaj zanieczyszczeń wód 

13 

Dokonać analizy skutków oddziaływania 
czynników powodujących twardość wody na 
wyroby 

PP 

14  Określić pojęcie krotności kąpieli 

15  Dobrać rodzaj procesu zależnie od potrzeb 

PP 

16 

Określić parametry procesu barwienia 
barwnikami bezpośrednimi 

17  Określić cechy barwników kwasowych 

18 

Określić wpływ pęcznienia włókien 
celulozowych na proces barwienia  

19  Dokonać analizy pracy wanny dyszowej 

PP 

20  Rozpoznać grupy o wiązaniach podwójnych 

21  Rozpoznać właściwą nazwę związku barwnego 

22  Określić właściwości barwnika 

23  Dokonać analizy oznaczeń koncentracji barwnika 

PP 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

27 

Przebieg testowania

 

 
Instrukcja dla nauczyciela

 

1.

 

Ustal  z  uczniami  termin  przeprowadzenia  sprawdzianu  z  wyprzedzeniem  co  najmniej 
jednotygodniowym. 

2.

 

Omów z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego. 

3.

 

Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań zawartych w zestawie oraz z zasadami punktowania. 

4.

 

Przygotuj odpowiednią liczbę testów.  

5.

 

Zapewnij samodzielność podczas rozwiązywania zadań. 

6.

 

Przed rozpoczęciem testu przeczytaj uczniom instrukcję dla ucznia. 

7.

 

Zapytaj czy uczniowie wszystko zrozumieli. Wszystkie wątpliwości wyjaśnij. 

8.

 

Nie przekraczaj czasu przeznaczonego na test. 

9.

 

10  minut  przed  zakończeniem  testu  przypomnij  uczniom  o  zbliżającym  się  czasie 
zakończenia udzielania odpowiedzi. 

 

Instrukcja dla ucznia 

1.

 

Przeczytaj uważnie instrukcję. 

2.

 

Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi. 

3.

 

Zapoznaj się z zestawem zadań testowych. 

4.

 

Udzielaj odpowiedzi na załączonej karcie odpowiedzi. 

5.

 

W każdym pytaniu tylko jedna odpowiedź jest prawdziwa  

6.

 

Pracuj samodzielnie bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania.  

7.

 

Dokładnie  przeczytaj  pytania,  odpowiedzi,  których  jesteś  pewien  zaznacz  od  razu  do 
tych, które sprawią ci trudności wrócisz później. 

8.

 

Nie śpiesz się masz czas na zastanowienie.  

9.

 

Na rozwiązanie testu masz 60 minut. 

 
Materiały dla ucznia:

 

 

instrukcja, 

 

zestaw zadań testowych, 

 

karta odpowiedzi. 

 
ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH

 

 
1.

 

Zjawisko pochłaniania przez ciała światła nazywamy 
a)

 

absorpcją. 

b)

 

odbiciem. 

c)

 

załamaniem. 

d)

 

ugięciem. 

 

2.

 

Ciało, które całkowicie odbija padające na nie promieniowanie nazywamy ciałem 
a)

 

przezroczystym. 

b)

 

białym. 

c)

 

kolorowym. 

d)

 

czarnym. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

28 

3.

 

Zjawisko, w którym tylko część promieniowania zostaje pochłonięta nazywamy 
a)

 

całkowitą absorpcją. 

b)

 

pochłonięciem. 

c)

 

selektywną absorpcją. 

d)

 

całkowitym rozproszeniem. 

 

4.

 

Barwą dopełniającą do czerwonej jest barwa 
a)

 

niebieska. 

b)

 

zielona. 

c)

 

ż

ółta. 

d)

 

biała. 

 

5.

 

Barwę pomarańczową otrzymujemy z połączenia barw 
a)

 

zielonej i fioletowej. 

b)

 

niebieskiej i żółtej. 

c)

 

czerwonej i żółtej. 

d)

 

czerwonej i niebieskiej. 

 

6.

 

Do barw pierwszego rzędu nie należy 
a)

 

ż

ółta. 

b)

 

niebieska. 

c)

 

czerwona. 

d)

 

zielona. 

 

7.

 

Z niżej wymienionych barwników niską odpornością na pranie charakteryzuje się barwnik 
a)

 

kadziowy. 

b)

 

siarkowy. 

c)

 

bezpośredni. 

d)

 

zawiesinowy. 

 

8.

 

W barwiarce Pad-Roll kompensator umieszczony jest 
a)

 

przed napawarką. 

b)

 

na wyjściu z napawarki. 

c)

 

za podgrzewarką. 

d)

 

przed nawojem. 

 

9.

 

Barwnikiem mało odpornym na działanie światła jest 
a)

 

barwnik kadziowy. 

b)

 

barwnik bezpośredni. 

c)

 

barwnik zawiesinowy 

d)

 

barwnik zaprawowy. 

 

10.

 

Barwniki charakteryzujące się niskim stopniem wyczerpywania z kąpieli stosuje się w 
a)

 

barwiarkach zwrotnych. 

b)

 

aparatach cyrkulacyjnych. 

c)

 

agregatach do barwienia metodą Pad-Steam. 

d)

 

barwiarkach pasmowych. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

29 

11.

 

Najważniejszym wskaźnikiem barwników używanych dla bielizny jest odporność na 
a)

 

spieranie. 

b)

 

ś

cieranie. 

c)

 

działanie potu. 

d)

 

odporność na wodę morską. 

 

12.

 

W pobliżu osiedli woda głównie jest zanieczyszczona 
a)

 

zanieczyszczeniami gazowymi. 

b)

 

solami nieorganicznymi. 

c)

 

drobnoustrojami. 

d)

 

zawiesinami. 

 

13.

 

Ż

ółtawe zabarwienie tkaniny powodują związki 

a)

 

wapnia. 

b)

 

manganu. 

c)

 

magnezu. 

d)

 

ż

elaza. 

 
14.

 

Krotność kąpieli barwnika to 
a)

 

stosunek masy barwionego materiału do kąpieli farbiarskiej 

b)

 

ilość stosowanych kąpieli. 

c)

 

liczba zanurzeń barwionego materiału. 

d)

 

liczba kąpieli płuczących. 

 

15.

 

Usuwanie zanieczyszczeń mechanicznych prowadzi się 
a)

 

na osadnikach. 

b)

 

przez odżelazianie. 

c)

 

przez strącanie osadów. 

d)

 

przez wymiennik jonitowy. 

 

16.

 

Barwnikami bezpośrednimi barwi się w kąpielach 
a)

 

słabo kwaśnych. 

b)

 

słabo alkalicznych. 

c)

 

silnie alkalicznych. 

d)

 

silnie kwaśnych. 

 

17.

 

Do barwienia wełny stosuje się barwniki kwasowe ze względu na 
a)

 

odporność wełny na działanie kwasów. 

b)

 

niechęć wełny do kwasów. 

c)

 

tendencję kwasów do uszkadzania wełny. 

d)

 

zdolność kwasów do ochrony wełny przed brudzeniem. 

 

18.

 

Silne  pęcznienie  włókien  celulozowych  w  kąpielach  alkalicznych  jest  w  procesie 
barwienia 
a)

 

korzystne. 

b)

 

utrudnieniem. 

c)

 

obojętne. 

d)

 

pożądane. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

30 

19.

 

Urządzenie, w którym podczas prania, wełna nie ulega spilśnianiu to 
a)

 

pralnica bronowa 

b)

 

pralnica widłowa.  

c)

 

wanna dyszowa. 

d)

 

pralnica pasmowa. 

 

20.

 

Grupą chromoforową o wiązaniu podwójnym nie jest 
a)

 

––N=N––. 

b)

 

–O–H. 

c)

 

=C=O. 

d)

 

––CH=CH––. 

 

21.

 

Związek zawierający jedną lub więcej niż jedną grupę chomoforową nazywamy 
a)

 

oksydantem. 

b)

 

chromoforem. 

c)

 

chromogenem. 

d)

 

auksochromem. 

 

22.

 

Na rozpuszczalność barwnika w wodzie ma wpływ 
a)

 

sposób wytwarzania barwnika. 

b)

 

konsystencja barwnika. 

c)

 

występowanie grup funkcyjnych w cząsteczce barwnika. 

d)

 

stopień rozdrobnienia barwnika. 

 

23.

 

Jeżeli  barwnik  jest  dwukrotnie  mocniejszy  od  typu,  to  na  opakowaniu  nie  znajdziemy 
oznaczenia 
a)

 

200%. 

b)

 

50/100. 

c)

 

„nisko skoncentrowany”. 

d)

 

„wysoko skoncentrowany”. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

31 

KARTA ODPOWIEDZI 

 

Imię i nazwisko............................................................................................................................. 

 
Bielenie włókien i wyrobów włókienniczych

  

 
 
Zakreśl poprawną odpowiedź.
 
 
 

Nr 

zadania 

Odpowiedź 

Punkty 

1

 

 

 

2

 

 

 

3

 

 

 

4

 

 

 

5

 

 

 

6

 

 

 

7

 

 

 

8

 

 

 

9

 

 

 

10

 

 

 

11

 

 

 

12

 

 

 

13

 

 

 

14

 

 

 

15

 

 

 

16

 

 

 

17

 

 

 

18

 

 

 

19

 

 

 

20

 

 

 

21

 

 

 

22

 

 

 

23

 

 

 

Razem: 

 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

32 

Zadanie sprawdzające typu próba pracy 

 
Zadanie

 

Przeprowadź  proces  barwienia  dzianiny  z  włókien  poliakrylonitrylowych  barwnikiem 

kationowym w barwiarce pasmowej. 

Na wykonanie zadania masz 180 minut. 

 

Przepis barwienia 
Barwnik rozpastowuje się 80% kwasem octowym, w ilości równej połowie masy użytego 

barwnika, a następnie rozpuszcza zalewając gorącą wodą. 

Kąpiel barwiącą sporządza się dodając:  

 

1–2% kwasu octowego 80%, 

 

0,5–2% octanu sodowego krystalicznego, 

 

10–20%  soli  glauberskiej  oraz  odpowiednią  ilość  rozpuszczonego  barwnika  i  środka 
hamującego. 
Wartość  pH  kąpieli  barwiącej  4–5.  krotność  kąpieli  1:20,  temperatura  70°C.Podnosić 

temperaturę  do  wrzenia  w  czasie  ok.  45  minut  i  w  tej  temperaturze  barwić  w  czasie  1–1,5 
godziny. 

Po  barwieniu  kąpiel  należy  stopniowo  ochłodzić,  a  następnie  barwione  włókno  płukać  

w letniej wodzie. 
 

Przebieg sprawdzianu 

1.

 

Uczeń waży otrzymaną dzianinę. 

2.

 

Stosownie do masy dzianiny oblicza w oparciu o recepturę ilość potrzebnych środków. 

3.

 

Zapisuje obliczenia w formularzu. 

4.

 

Przygotowuje stanowisko pracy. 

5.

 

Zapoznaje się z instrukcja obsługi maszyny. 

6.

 

Sprawdza stan techniczny maszyny. 

7.

 

Sporządza kąpiel barwiącą.. 

8.

 

Zakłada dzianinę na kołowrotek. 

9.

 

Prowadzi proces barwienia, z zachowaniem parametrów. 

10.

 

Po barwieniu dzianinę płucze i zdejmuje z maszyny. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

33 

Instrukcja dla nauczyciela 

1.

 

Ustalić  z  uczniami  termin  przeprowadzenia  sprawdzianu  z  wyprzedzeniem  co  najmniej 
jednotygodniowym. 

2.

 

Omówić z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego. 

3.

 

Przygotować zestaw dla ucznia zawierający: zadanie, przykładowy przepis, instrukcję dla 
ucznia, kartę plan działania. 

4.

 

Przygotować dla nauczyciela arkusz obserwacji, instrukcję dla nauczyciela. 

5.

 

Przygotować sprzęt, potrzebne odczynniki, próbki tkanin. 

6.

 

Sprawdzić poprawność działania przyrządów. 

7.

 

Przed rozpoczęciem zadania przeczytać uczniom instrukcję dla ucznia. 

8.

 

Zapytać, czy uczniowie wszystko zrozumieli. Wszystkie wątpliwości wyjaśnić. 

9.

 

Przed  upływem  czasu  wykonania  zadania  uprzedź,  że  czas  się  kończy,  nie  przedłużaj 
czasu na wykonanie zadania. 

10.

 

Wypełnić arkusz obserwacji i wystawić ocenę. 

 
Instrukcja dla ucznia 

Aby bezpiecznie i poprawnie wykonać zadanie: 

1.

 

Przeanalizuj treść zadania. 

2.

 

Sporządź plan działania. 

3.

 

Zważ dzianinę. 

4.

 

Oblicz potrzebne ilości środków chemicznych. 

5.

 

Pobierz potrzebne środki i przyrządy. 

6.

 

Przygotuj stanowisko pracy. 

7.

 

Sporządź kąpiel barwiącą, na podstawie obliczeń. 

8.

 

Przeprowadź proces barwienia na podstawie receptury. 

9.

 

Wypłucz dzianinę. 

10.

 

Oceń jakość barwienia. 

11.

 

Po skończeniu zadania uporządkuj stanowisko pracy. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

34 

Załącznik 1 

 

.................................................................. 

Imię i nazwisko ucznia wykonującego zadanie 

 

PLAN DZIAŁANIA 

 

Kolejność wykonywanych czynności: 
................................................................................................................................................. 
................................................................................................................................................. 
................................................................................................................................................. 
................................................................................................................................................. 
................................................................................................................................................. 
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
..................................................................................................................................... 
................................................................................................................................................. 
................................................................................................................................................. 
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
....................................................................................................................................................... 
Obliczenia ilości składników do kąpieli barwiącej: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wykaz potrzebnego sprzętu: 
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
....................................................................................................................................................... 
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
....................................................................................................................................................... 
Ocena jakości: 
.......................................................................................................................................................
.......................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................... 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

35 

ARKUSZ OBSERWACJI ZADANIA PRÓBA PRACY  

 

Zadanie  

Przeprowadź  proces  barwienia  dzianiny  z  włókien  poliakrylonitrylowych  barwnikiem 

kationowym w barwiarce pasmowej. 

Na wykonanie zadania masz 180 minut. 

 

O

b

sz

ar

 

 

Czynność ocenianie i kryteria wykonania 

 
Liczba 
punktów 

 
Uwagi 

P

la

n

o

w

an

ie

 

Czynność  1:  Uczeń  zapisuje  w  formularzu  czynności  zgodnie  
z kolejnością wykonania. 

 

 

Kryterium wykonania: 
Uczeń  otrzymuje  1  pkt.  –  jeżeli  w  formularz  zapisał 
przynajmniej  pięć  z  niżej  wymienionych  czynności:  obliczyć 
ilości  środków  chemicznych,  przygotować  stanowisko  pracy, 
pobrać  odczynniki,  pobrać  dzianinę,  zważyć  dzianinę,  
sporządzić  kąpiel  barwiącą,  wykonać  proces  barwienia, 
wypłukać dzianinę, ocenić jakość barwienia. 

Czynność 2: Uczeń wypisuje potrzebne przyrządy i sprzęty. 

 

 

Kryterium wykonania: 
1  pkt.  –  jeżeli  uczeń  wymienił  przynajmniej  3  z  niżej 
wymienionych:  waga  laboratoryjna,  odczynniki  chemiczne, 
dzianina  do  barwienia,  barwiarka  pasmowa,  przybory  do 
pisania, zeszyt. 
Czynność 3: Uczeń zakłada odzież ochronną. 

 

 

Kryterium wykonania: 
1 pkt. – jeżeli uczeń założył przynajmniej fartuch ochronny. 

O

rg

an

iz

o

w

an

ie

 

 

Czynność 4: Uczeń gromadzi narzędzia i przyrządy potrzebne 
do wykonania zadania. 

 

 

Kryterium wykonania: 
1  pkt.  –  jeżeli  uczeń  zgromadził  potrzebne  narzędzia 
i przyrządy (sprzęt laboratoryjny, odczynniki i dzianinę) 
Czynność  5:  Pobiera  potrzebne  materiały,  przyrządy 
i narzędzia. 

 

 

Kryterium wykonania: 
1  pkt.  –  jeżeli  uczeń  pobrał  dzianinę,  chemikalia,  sprzęt 
laboratoryjny. 
Czynność 6: Uczeń zapoznaje się z instrukcja obsługi maszyny 
i sprawdza maszynę. 

 

 

Kryterium wykonania: 
1  pkt  –  jeżeli  uczeń  zapoznał  się  z  instrukcja  obsługi 
i sprawdził stan maszyny. 
Czynność 7: Uczeń organizuje stanowisko pracy. 

 

 

Kryterium wykonania: 
1  pkt.  –  jeżeli  uczeń  ustawił  sprzęt  zachowując  zasady 
bezpieczeństwa i higieny pracy. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

36 

W

y

k

o

n

an

ie

 

Czynność  8:  Uczeń  wykonuje  prawidłowe  obliczenia 
i zapisuje w formularzu wyniki. 

 

 

Kryterium wykonania: 
Uczeń otrzymuje 1 pkt. – jeżeli uczeń obliczył właściwe ilości 
chemikaliów. 
Czynność 9: Uczeń zakłada dzianinę na kołowrót i zszywa ją. 

 

 

Kryterium wykonania: 
1 pkt. – jeżeli uczeń założył i zszył dzianinę. 
Czynność 10: Uczeń sporządza kąpiel barwiącą. 

 

 

1 pkt. – jeżeli uczeń przygotował kąpiel barwiącą. 
Czynność 11: Uczeń prowadzi proces barwienia. 

 

 

Kryterium wykonania: 
1 pkt. – jeżeli uczeń przeprowadził proces zgodnie z przepisem  
i zachowaniem zasad bhp. 
Czynność 12: Uczeń płucze dzianinę i zdejmuje z maszyny. 

 

 

Kryterium wykonania: 
1 pkt. – jeżeli uczeń wypłukał dzianinę i zdjął z maszyny. 
Czynność 13: Uczeń dokonuje oceny jakości. 

 

 

Kryterium wykonania: 
1  pkt.  –  jeżeli  uczeń  dokonał  oceny  jakości,  obejrzał  dzianinę 
po barwieniu. 

P

re

ze

n

to

w

an

ie

 

Czynność  14:  Uczeń  formułuje  wnioski  co  do  jakości 
barwienia. 

 

 

Kryterium wykonania: 
1  pkt.  –  jeżeli  uczeń  zapisał  (obliczył)  stopień  bieli 
w formularzu. 
Czynność 

15: 

Uczeń 

formułuje 

wnioski 

dotyczące 

poprawności wykonania ćwiczenia. 

 

 

Kryterium wykonania: 
1 pkt. – jeżeli zapisał wnioski w formularzu. 
Czynność 16: Uczeń prezentuje wykonane ćwiczenie. 

 

 

Kryterium wykonania: 
1 pkt. – jeżeli omówił etapy wykonania, zaprezentował wyniki  
i wnioski. 

 
Uczeń otrzymuje oceny szkole za następującą ilość punktów: 

 

dopuszczający – za uzyskanie 8–10 punktów, 

 

dostateczny – za uzyskanie 11–12 punktów, 

 

dobry – za uzyskanie 13–14 punktów, 

 

bardzo dobry – za uzyskanie 15–16 punktów. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

37 

7.  LITERATURA 

 

1.

 

Balasiński T., Dziamara H., Malinowski L.: Pracownia włókiennicza. WSiP, Warszawa 1997 

2.

 

Chyrosz  M.,  Zembowicz-Sułkowska  E.:  Materiałoznawstwo  odzieżowe,  WSiP,  Warszawa 
1999 

3.

 

Czyrakowa M. H, Ulanowska-Bryszewska I.: Rysunek zawodowy. WSiP 1996 

4.

 

Gajda  J,  Jędraszczyk  H,  Okoniewski  M.:  Technologia  chemicznej  obróbki  włókien.  
Cz. 1. WSiP, Warszawa 1978 

5.

 

Idryjan-Pajor J.: Materiałoznawstwo odzieżowe. Stowarzyszenia Oświatowców Polskich 
w Toruniu, Toruń 1998, 1999 

6.

 

Samek P.: Krawiectwo-Materiałoznawstwo. WSiP S.A., Warszawa 1999 

7.

 

Tyszka M. (red.): Materiałoznawstwo włókiennicze dla ZSZ WSiP, Warszawa 1987 

 
Strony www 
8.

 

znaki.bhpinfo.pl/sklep/pl/1/1/G/D 

9.

 

www.chemorganiczna.com/content/view/140/13/1/1/ 

10.

 

www.swiatdruku.com.pl/archiwum/2000_06/01.htm 

11.

 

www.farbiarniasira.pl/galeria.htm 

 
Materiały z seminarium 
12.

 

Polski Komitet Kolorystyki: XVI Seminarium Szkoleniowe 

13.

 

Polski Komitet Kolorystyki: XVII Seminarium Szkoleniowe 

14.

 

Polski Komitet Kolorystyki: XVIII Seminarium Szkoleniowe 

15.

 

Polski Komitet Kolorystyki: XIX Seminarium Szkoleniowe 

16.

 

Polski Komitet Kolorystyki: XX Seminarium Szkoleniowe 

17.

 

Polski Komitet Kolorystyki: XXI Seminarium Szkoleniowe 

18.

 

Polski Komitet Kolorystyki: XXII Seminarium Szkoleniowe 

19.

 

Polski Komitet Kolorystyki: XXIII Seminarium Szkoleniowe