background image

 

ZESPÓŁ SZKÓŁ SAMOCHODOWYCH 

im. in

Ŝ

. Tadeusza Ta

ń

skiego 

w Poznaniu 

 
 

 
 
 
 

 
 
 

PRACOWNIA TECHNICZNA 

 

 

 

Instrukcja do 

ć

wiczenia nr .... 

 
 
 
 

TEMAT: Badanie alternatora. 

 
 
 
 
 
 

Zatwierdził: 
 
 
 
 
 
 
 

..........................................  

 

        ................................................... 

 

 

     data 

 

 

 

 

piecz

ą

tka i podpis dyrektora 

background image

 

1.  Cel  

ć

wiczenia 

 

Celem wykonywanego  

ć

wiczenia  jest   sprawdzanie prawidłowo

ś

ci  

działania  alternatora metod

ą

 bezdemonta

Ŝ

ow

ą

 (na poje

ź

dzie) oraz po  jego 

demonta

Ŝ

u z pojazdu - na stole probierczym.  

 
    

2.  Wykaz pomocy: 
 



  badany pojazd (alternator),  



  miernik cyfrowy, 



  c

ę

gi indukcyjne do pomiaru nat

ęŜ

enia pr

ą

du, 



  stół probierczy  EFAW 272A  BOSCH 

 
 

3. Schemat stanowiska pomiarowego. 

 

 

Rys.1 Schemat ideowy poł

ą

cze

ń

 alternatora na stanowisku badawczym (stole probierczym) 

 

 
 

4. Wiadomo

ś

ci wprowadzaj

ą

ce  

 

Zasada działania alternatora. 

 
Pr

ą

d generowany jest w uzwojeniu, gdy uzwojenie to wiruje w polu magnetycznym. 

Jest to pr

ą

d przemienny, a wi

ę

c jego kierunek jest okresowo zmienny. Aby go zamieni

ć

 na 

pr

ą

d  stały,  konieczne  jest  zastosowanie  komutatora  i  szczotek.  Tak  wi

ę

c  aby  otrzyma

ć

 

pr

ą

d  stały  z  ka

Ŝ

dej  cewki  stojana,  musiałby  wewn

ą

trz  uzwoje

ń

  wirowa

ć

  twornik  wypo-

sa

Ŝ

ony w komutator. W tym wypadku jednak konstrukcja twornika byłaby skomplikowana, 

a  sam  twornik  nie  mógłby  obraca

ć

  si

ę

  z  wi

ę

kszymi  pr

ę

dko

ś

ciami.  Inn

ą

  niedogodno

ś

ci

ą

 

takiego rozwi

ą

zania jest fakt, 

Ŝ

e pr

ą

d musiałby przechodzi

ć

 przez komutator i szczotki. To 

powodowałoby, 

Ŝ

e  współpracuj

ą

ce  ze  sob

ą

  elementy  szybko  by  si

ę

  zu

Ŝ

ywały  na  skutek 

iskrzenia. 

Jednak

Ŝ

e gdy pr

ą

d przemienny wytworzony w uzwojeniach prostowany jest dopiero na 

ko

ń

cu  procesu  generacji,  tu

Ŝ

  przed  dostarczeniem  do  obwodu,  a  tak

Ŝ

e  gdy  zamiast 

wiruj

ą

cego  twornika  wiruje  magne

ś

nica,  wówczas  sam  proces  generacji  pr

ą

du  nie  ulega 

zmianie.  Wytwarza  si

ę

  w  takich  warunkach  wi

ę

ksza  ilo

ść

  pr

ą

du,  a  to  powoduje  równie

Ŝ

 

background image

 

wydzielanie  si

ę

  wi

ę

kszej  ilo

ś

ci  ciepła  w  uzwojeniach.  Z  tego  powodu  wygodniejszym 

rozwi

ą

zaniem jest umieszczenie uzwoje

ń

 twornika na zewn

ą

trz wiruj

ą

cej magne

ś

nicy. Tak 

wła

ś

nie  skonstruowane  s

ą

  alternatory  samochodowe  -  uzwojenie  stojana  jest  twornikiem 

(wygodniejsze  chłodzenie),  a  uzwojenie  wirnika  spełnia  rol

ę

  magne

ś

nicy  (wiruj

ą

ce  pole 

magnetyczne). 

W  instalacjach  elektrycznych  pojazdów  stosowane  jest  zwykle  napi

ę

cie  12V  lub 

24V (pojazdy ci

ęŜ

arowe) i alternator układu ładowania musi takie napi

ę

cie dostarczy

ć

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Rys.2 Ogólna budowa alternatora. 

 

 

Pr

ą

d  generowany  jest  wówczas,  gdy  magnes  wiruje  wewn

ą

trz  uzwoje

ń

,  a  wielko

ść

  tego 

pr

ą

du  zale

Ŝ

na  jest  od  pr

ę

dko

ś

ci  obrotowej  magnesu.  Tak  wi

ę

c  zgodnie  z 

zaobserwowanym zjawiskiem indukcji elektromagnetycznej - im szybciej przecinane s

ą

 li-

nie  sił  pola,  tym  wi

ę

ksza  sil

ą

  elektromotoryczna  generowana  jest w  uzwojeniach.  Mo

Ŝ

na 

wi

ę

c stwierdzi

ć

Ŝ

e napi

ę

cie zmienia si

ę

 zgodnie ze zmiana pr

ę

dko

ś

ci obrotowej magnesu. 

A  zatem  aby  otrzyma

ć

  stałe  napi

ę

cie,  magnes  musiałby  wirowa

ć

  ze  stał

ą

  pr

ę

dko

ś

ci

ą

 

obrotowa. Jednak

Ŝ

e silnik samochodu pracuje przy zmiennych pr

ę

dko

ś

ciach obrotowych, 

zale

Ŝ

nych  od  warunków  jazdy,  wi

ę

c  pr

ę

dko

ść

  obrotowa  alternatora  nie  mo

Ŝ

e  by

ć

 

utrzymywana  na  stałym  poziomie.  Aby  rozwi

ą

za

ć

  opisany  problem,  w  miejsce  stałego 

magnesu  montuje  si

ę

  elektromagnes.  Wówczas  mo

Ŝ

na  otrzyma

ć

  stałe  napi

ę

cie. 

Elektromagnes  mo

Ŝ

e  zmienia

ć

  wielko

ść

  strumienia  magnetycznego  (ilo

ść

  linii  sił  pola) 

w zale

Ŝ

no

ś

ci od pr

ę

dko

ś

ci alternatora. 

Elektromagnes  zawiera  rdze

ń

  (ze  stali  mi

ę

kkiej),  wokół  którego  nawini

ę

te  s

ą

  cewki 

uzwojenia.  Gdy  przez  cewki  przepływa  pr

ą

d,  rdze

ń

  magnetyzuje  si

ę

.  Wielko

ść

 

wytworzonego  w  ten  sposób  pola  magnetycznego  zale

Ŝ

na  jest  od  wielko

ś

ci  pr

ą

du 

przepływaj

ą

cego przez cewki. Przy malej pr

ę

dko

ś

ci alternatora pr

ą

d przepływaj

ą

cy przez 

uzwojenia rdzenia powinien by

ć

 du

Ŝ

y i odwrotnie, przy du

Ŝ

ej pr

ę

dko

ś

ci nale

Ŝ

y do uzwoje

ń

 

dostarczy

ć

  małego  pr

ą

du.  Pr

ą

d  przepływaj

ą

cy  przez  elektromagnes  dostarczany  jest 

z akumulatora,  a  jego  ilo

ść

  regulowana  jest  przez  regulator  napi

ę

cia  alternatora.  Dzi

ę

ki 

takiemu  rozwi

ą

zaniu  alternator  mo

Ŝ

e  dostarczy

ć

  stale  napi

ę

cie  niezale

Ŝ

nie  od  pr

ę

dko

ś

ci 

obrotowej silnika. 

background image

 

Prostowanie pr

ą

du. 

 

Podzespoły  elektryczne  samochodu  zasilane  s

ą

  pr

ą

dem  stałym  i  taki  pr

ą

wymagany jest równie

Ŝ

 do ładowania akumulatora. Alternator wytwarza pr

ą

d przemienny 

trójfazowy, ale dopóki pr

ą

d o takiej charakterystyce nie zostanie wyprostowany, nie mo

Ŝ

na 

go u

Ŝ

y

ć

 w układzie ładowania. 

Zamiana  pr

ą

du  przemiennego  na  pr

ą

d  stały  nazywana  jest  prostowaniem.  Proces  ten 

mo

Ŝ

na  przeprowadzi

ć

  kilkoma  sposobami,  a w  układach  samochodowych  stosuje  si

ę

  do 

tego celu proste, lecz skuteczne diody. 

Przez  diod

ę

  pr

ą

d  przepływa  tylko  w  jednym  kierunku.  Na  rys.3    pokazano  układ 

sze

ś

ciodiodowy,  który  zamienia  pr

ą

d  przemienny  trójfazowy  na  pr

ą

d  stały  w  systemie 

pełnozakresowym.  Jako 

Ŝ

e  w  alternatorze  na  stale  wmontowane  s

ą

  diody,  energia 

odbierana jest pod postaci

ą

 pr

ą

du stałego. 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Rys.3 Sze

ś

ciodiodowy układ prostowniczy alternatora 

 

Tak  wi

ę

c  mo

Ŝ

emy  zaobserwowa

ć

Ŝ

e  pr

ą

d  generowany  w  ka

Ŝ

dej  z  cewek  uzwojenia  na  swej 

drodze  do  układu  diod  ci

ą

gle  zmienia  kierunek,  lecz  pr

ą

d  odbierany  na  wyj

ś

ciu  z  układu  diod 

posiada ju

Ŝ

 stal

ą

 polaryzacj

ę

 (kierunek przepływu). Wyj

ś

cie z układu diod tworzy fragment obwodu 

pr

ą

du stałego. 

 
 

 
 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rys.4  Przebieg  przemiennych  napi

ęć

  sinusoidalnych  w  uzwojeniach  alternatora  (bez 

prostowania). Poszczególne fazy przesuni

ę

te s

ą

 wzgl

ę

dem siebie o 120

0

 i „wyprostowanego” 

przebiegu napi

ę

cia w alternatorze.     

 
 

background image

 

Regulacja napi

ę

cia. 

 

Napi

ę

cie  generowanego  w  alternatorze  pr

ą

du  zmienia  si

ę

  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  pr

ę

dko

ś

ci 

obrotowej wirnika i nat

ęŜ

enia pr

ą

du wyj

ś

ciowego (czyli obci

ąŜ

enia). Poniewa

Ŝ

 pr

ę

dko

ść

 obrotowa 

silnika pojazdu ci

ą

gle si

ę

 zmienia, alternator równie

Ŝ

 nie pracuje ze stal

ą

 pr

ę

dko

ś

ci

ą

. Co wi

ę

cej, 

obci

ąŜ

enie  alternatora  (lampy,  wycieraczki,  nagrzewnica,  itp)  równie

Ŝ

  jest  zmienne,  powoduj

ą

zmienne  warunki  ładowania  akumulatora.  Dlatego  te

Ŝ

,  aby  utrzyma

ć

  stałe  napi

ę

cie  wyj

ś

ciowe 

alternatora,  stosuje  si

ę

  regulator  napi

ę

cia.  W  układach  samochodowych  nazywany  jest  równie

Ŝ

 

regulatorem  alternatora.  Współczesne  alternatory  wyposa

Ŝ

one  s

ą

  w  regulatory  napi

ę

cia  typu 

półprzewodnikowego (IC), które wbudowane do wn

ę

trza alternatora i cz

ę

sto wyst

ę

puj

ą

 w zespole 

ze szczotkotrzymaczem (np. rozwi

ą

zanie stosowane przez BOSCH-a). Układ IC (obwód scalony) 

jest  zminiaturyzowanym  układem  elektronicznym  zawieraj

ą

cym  elementy  półprzewodnikowe 

(tranzystory,  diody,  rezystory,  kondensatory)  zamontowane  na  płytce  drukowanej  lub  zatopione 
w masie silikonowej.  

 
Regulator tego typu charakteryzuje si

ę

o

  dokładniejsz

ą

  regulacj

ą

  napi

ę

cia  (przy  krótkim  czasie    reakcji  na  zmian

ę

 

obci

ąŜ

enia czy te

Ŝ

 pr

ę

dko

ś

ci obrotowej alternatora), 

o

  du

Ŝą

 odporno

ś

ci

ą

 na wstrz

ą

sy i niezawodno

ś

ci

ą

 pracy, 

o

  małym wpływem temperatury na dokładno

ść

 regulacji napi

ę

cia. 

 
Jest jednak wra

Ŝ

liwy na nadmierne temperatury i napi

ę

cia.     

 
Regulator  IC  przytwierdzony  jest  do  alternatora 

ś

rubami,  które  nie  tylko  słu

Ŝą

  do  jego 

mocowania, ale równie

Ŝ

 stanowi

ą

 poł

ą

czenia elektryczne pomi

ę

dzy alternatorem a zaciskami E, 

P, F oraz B regulatora (wg rys.2a). Dlatego poluzowanie si

ę

 

ś

rub mo

Ŝ

e spowodowa

ć

 niewła

ś

ciwe 

poł

ą

czenie elektryczne i przyczyni

ć

 si

ę

 do spadku napi

ę

cia ładowania. 

 
 

a) 

 

 

 

 

 

 

b) 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

Rys.4 Przykładowy wygl

ą

d zewn

ę

trzny regulatora napi

ę

cia „IC”: (a) typ „japo

ń

ski”, (b) typu BOSCH 

(w zespole ze szczotkotrzymaczem).  

 
Zadaniem  regulatora  jest  zwi

ę

kszanie  i  zmniejszanie  ilo

ś

ci  pr

ą

du  przepływaj

ą

cego  przez  obwód 

wzbudzenia  wirnika.  W  ten  sposób  regulowane  jest  napi

ę

cie  wyj

ś

ciowe  pr

ą

du  wytworzonego 

w stojanie.  
Prawidłowa  warto

ść

  napi

ę

cia  regulowanego  wynosi  najcz

ęś

ciej  około  14  V  -  podczas 

pomiaru wykonanego w warunkach ustalonej temperatury (silnik w pełni nagrzany), przy zadanym 
obci

ąŜ

eniu  kontrolnym  i  okre

ś

lonej  pr

ę

dko

ś

ci  obrotowej  silnika.  Szczegółowe  dane  dotycz

ą

ce 

warunków  przeprowadzenia  pomiarów,  znale

źć

  mo

Ŝ

na    w  danych  diagnostycznych  (np.  AUTO 

DATA,  BOSCH ESI-tronic itp.). 

 

background image

 

OGÓLNA BUDOWA STOŁU PROBIERCZEGO BOSCH EFAW 275 A 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Rys.5 Ogólna budowa stołu probierczego EFAW 275 A 

 

A – konstrukcja no

ś

na stołu 

B – amperomierz (zakres pomiarowy 0-10A) 
C – uniwersalne strzemi

ę

 monta

Ŝ

owe 

D – silnik nap

ę

dowy (repulsacyjny) 

E – 8 sekcyjny iskiernik (do badania aparatów i cewek zapłonowych)  
F – pokr

ę

tło regulacji pr

ę

dko

ś

ci obrotowej silnika nap

ę

dowego 

G – pokrywa z łatwym dost

ę

pem do podzespołów elektrycznych stołu probierczego   

H – pulpit stołu probierczego 
I –  obrotomierz (zakres pomiarowy 0-3000 obr/min lub 0-6000 obr/min) 
J - obrotomierz (zakres pomiarowy 0-1200 obr/min) – do pomiaru pr

ę

dko

ś

ci obrotowej pr

ą

dnicy podczas 

próby pracy silnikowej 

K – gumowa powierzchnia na drobne prace monta

Ŝ

owo-demonta

Ŝ

owe 

L – lampa jarzeniowa o

ś

wietlenia stanowiska 

M – obrotomierz wraz z pr

ą

dniczk

ą

 tachometryczn

ą

 do badania pr

ę

dko

ś

ci obrotowej rozrusznika 

pracuj

ą

cego na biegu jałowym 

N – omomierz do sprawdzania np. diod prostowniczych, rezystancji uzwoje

ń

 cewek itp. 

O – wakuometr do badania np.  charakterystyk regulatorów podci

ś

nieniowych aparatów zapłonowych 

(sterowanie elektryczn

ą

 pompk

ą

 pró

Ŝ

niow

ą

 odbywa si

ę

 z pulpitu) 

P – zespół przył

ą

czy zasilaj

ą

cych do badania rozruszników 

Q – zaciski woltomierza  
R – pedał hydraulicznego hamulca blokady koła wie

ń

cowego (do badania rozruszników – próba pełnego 

zahamowania) 

S – uchylna pokrywa (wewn

ą

trz miejsce do przechowywania wyposa

Ŝ

enia dodatkowego stołu) 

T -  zespół przył

ą

czy, lampek kontrolnych pulpitu badawczego 

U -  woltomierz (zakres pomiarowy 0-40 V, 0-20 V, 0-10 V – wybór zakresu pomiarowego z poziomu pulpitu) 

 
 

 

background image

 

        

1    2      3         4     5   6        7     8  9                                    10      

 

     

11               12           13         14    15                  16    17

 

 

Rys.6 Elementów pulpitu stołu probierczego (wskazano istotne do bada

ń

 alternatorów):  

1-  główny  wył

ą

cznik  zasilania  stołu,  2-  wybór  zakresu  regulacji  pr

ę

dko

ś

ci  obrotowej  silnika 

nap

ę

dowego  stołu,  3-  zaciski  napi

ę

ciowe  akumulatora,  4-zespół  lampek  kontrolnych  i przycisków 

wyboru  napi

ę

cia  zasilaj

ą

cego  (instalacje  6,  12,  24  V),  5-przył

ą

cze  rezystorów  obci

ąŜ

eniowych,  6-

zaciski  woltomierza  „U”  –  wg  rys.5,  7-wybór  zakresu  pomiarowego  obrotomierza  „I”-  wg  rys.5,  8-
pokr

ę

tło  zerowania  omomierza  „N”  –  wg  rys.5,  9-  zaciski    omomierza  „N”  –  wg  rys.5,    10-lampka 

kontrolna  i wył

ą

cznik  napi

ę

cia  zasilania  pr

ą

dem  stałym  stołu,  11  -  pokr

ę

tło  płynnej  regulacji 

obci

ąŜ

enia,  12  –  zespół  wł

ą

czników  obci

ąŜ

enia  kontrolnego  (sporz

ą

dzanie  charakterystyk 

obci

ąŜ

eniowych  pr

ą

dnic  i alternatorów),    13-  zacisk  masy  stołu,  14  –  wybór  pomiaru  napi

ę

cia 

wewn

ę

trznego  stołu  (woltomierzem  wg  poz.  „H”  rys.5),  15  –  wybór  pomiaru  napi

ę

cia  ze 

ź

ródła 

zewn

ę

trznego  (woltomierzem  wg  poz.  „H”  rys.5),  16  –  wybór  zakresu  pomiarowego  omomierza  (wg 

poz. „N” rys.5), 17 – wł

ą

cznik o

ś

wietlenia stołu. 

background image

 

 

 

5.  Przebieg 

ć

wiczenia 

 

 

5.1 Badania stanowiskowe (na stole probierczym) 
 
W czasie bada

ń

 stanowiskowych przeprowadza si

ę

:  

 

-

 

sporz

ą

dzenie charakterystyki napi

ę

ciowej U=f(n), ze szczególnym uwzgl

ę

dnieniem 

ustalenia  pr

ę

dko

ś

ci  obrotowej,  przy  której  alternator  uzyskuje  napi

ę

cie 

znamionowe 14 V,     

 

-

 

sporz

ą

dzenie charakterystyki obci

ąŜ

eniowej   alternatora w funkcji jego pr

ę

dko

ś

ci 

obrotowej przy  I=f(n), przy stałym napi

ę

ciu U=const=14 V 

 

-

 

obserwacj

ę

 przebiegów napi

ę

ciowych na oscyloskopie 

 
 

5.1.1  Monta

Ŝ

 alternatora na stole probierczym 

 

Alternator winien zosta

ć

 zamontowany na stole probierczym poprzez uło

Ŝ

enie go na 

podstawce i umocowanie za pomoc

ą

 strzemienia (rys.7) oraz poł

ą

czenie za pomoc

ą

 sprz

ę

gła 

gumowego z silnikiem stołu probierczego (rys.8). 

   

 

 

 

 
 
 
 
 
 

 

Rys.7 Monta

Ŝ

 alternatora na stole probierczym   

       Rys.8 Przeniesienie nap

ę

du podczas bada

ń

 

 

background image

 

5.1.2  Sporz

ą

dzanie charakterystyki napi

ę

ciowej alternatora U=f(n) 

 

 

Rys.9 Schemat ideowy poł

ą

cze

ń

 elektrycznych do sporz

ą

dzenia charakterystyki napi

ę

ciowej 

alternatora.  

 
W celu sporz

ą

dzenia charakterystyki napi

ę

ciowej alternatora, nale

Ŝ

y wykona

ć

 poł

ą

czenia 

elektryczne wg rys 9 (badanie alternatora bez regulatora napi

ę

cia). 

 
Podnosz

ą

c pr

ę

dko

ść

 obrotow

ą

 silnika nap

ę

dowego stołu (za pomoc

ą

 pokr

ę

tła „F” wg 

rysunku 5) odczytujemy pr

ę

dko

ść

 obrotow

ą

 alternatora z obrotomierza („I” wg rys.5) 

i napi

ę

cie. 

 
Odczytane wyniki pomiarów zapisujemy w tabeli, na podstawie której nale

Ŝ

y sporz

ą

dzi

ć

 

charakterystyk

ę

 napi

ę

ciow

ą

 U=f(n)  

 

Uwaga! 
Podczas pomiarów nale

Ŝ

y zwróci

ć

 szczególn

ą

 uwag

ę

 na odczytanie pr

ę

dko

ś

ci obrotowej alternatora, przy 

której uzyskuje on napi

ę

cie znamionowe 14 V (wg danych producenta alternator sam. Fiat 125 p, winien je 

uzyska

ć

 przy pr

ę

dko

ś

ci 1050 obr/min).   

 
 

5.1.3  Sporz

ą

dzanie charakterystyki obci

ąŜ

eniowej napi

ę

ciowej alternatora I=f(n) 

przy U=const=14 V 

 

 

 

Rys.10 Schemat ideowy poł

ą

cze

ń

 elektrycznych do sporz

ą

dzenia charakterystyki obci

ąŜ

eniowej 

alternatora.  

background image

 

10 

 
W celu sporz

ą

dzenia charakterystyki obci

ąŜ

eniowej alternatora, nale

Ŝ

y wykona

ć

 

poł

ą

czenia elektryczne wg rys 10 (badanie alternatora bez regulatora napi

ę

cia). 

 

Podnosimy  pr

ę

dko

ść

 obrotow

ą

 silnika nap

ę

dowego stołu (za pomoc

ą

 pokr

ę

tła „F” 

wg rysunku 5) do uzyskania  napi

ę

cia 14 [V]; odczytujemy pr

ę

dko

ść

 obrotow

ą

 alternatora 

z  obrotomierza  („I”  wg  rys.5).  Dla  pierwszego  punktu  charakterystyki  nie  zadajemy 
obci

ąŜ

enia  kontrolnego.  Alternator  winien  uzyska

ć

  napi

ę

cie  znamionowe  zgodnie  z 

charakterystyk

ą

 napi

ę

ciow

ą

 
W celu sporz

ą

dzenia dalszych punktów charakterystyki, zadajemy wł

ą

cznikami „12” 

wg rys. 6    obci

ąŜ

enia kontrolne. 

Zał

ą

czenie  kolejnego  obci

ąŜ

enia  b

ę

dzie  ka

Ŝ

dorazowo  powodowało  spadek 

napi

ę

cia i pr

ę

dko

ś

ci obrotowej alternatora – nale

Ŝ

y wi

ę

c po wł

ą

czeniu danego obci

ąŜ

enia 

podnie

ść

 pr

ę

dko

ść

 obrotow

ą

 alternatora do odzyskania napi

ę

cia 14 V, nast

ę

pnie odczyta

ć

 

pr

ę

dko

ść

 obrotow

ą

 i pr

ą

d obci

ąŜ

enia z mierników; uzyskane wyniki zanotowa

ć

 w tabeli.  

 

Uwaga!  
 
Zdejmowanie punktów charakterystyki winno by

ć

 przeprowadzone mo

Ŝ

liwie szybko – ze wzgl

ę

du na 

silne nagrzewanie si

ę

 alternatora i niebezpiecze

ń

stwo jego uszkodzenia. 

 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

5.1.4  Obserwacja oscyloskopowa alternatora. 

 
Podł

ą

czona sonda oscyloskopu, pozwala podczas sporz

ą

dzania charakterystyk 

alternatora obserwowa

ć

 pulsacj

ę

 napi

ę

cia. Nale

Ŝ

y naszkicowa

ć

 zaobserwowany przebieg 

w sprawozdaniu a nast

ę

pnie porówna

ć

 z przebiegami wzorcowymi w celu oceny pracy 

alternatora.  
 
 
 
 
 
 

background image

 

11 

Przykładowe przebiegi oscyloskopowe pracy alternatora. 
 

 

 

background image

 

12 

 
 
 

5.2 Badanie alternatora w poje

ź

dzie  

 
W opracowaniu ….. 
 
 

6.  Wyniki pomiarów. 
 

 
Tabela wyników do sporz

ą

dzania charakterystyki napi

ę

ciowej U=f(n). 

 

n[obr/min] 

…… 

……

 

……

 

……

 

……

 

……

 

?

 

……

 

U[V] 

……

 

……

 

……

 

……

 

……

 

……

 

14 

…… 

 

 
Tabela wyników do sporz

ą

dzania charakterystyki obci

ąŜ

eniowej I=f(n) U=const=14 V. 

 

I[A] 

……

 

……

 

……

 

……

 

……

 

……

 

……

 

n[obr/min] 

……

 

……

 

……

 

……

 

……

 

……

 

……

 

…… 

 
 

7. 

Opracowanie wyników i wnioski.

 

 

-

  Na podstawie uzyskanych wyników nale

Ŝ

y sporz

ą

dzi

ć

 charakterystyki napi

ę

ciow

ą

 

i obci

ąŜ

eniow

ą

 alternatora oraz porówna

ć

 je z danymi producenta. 

 

-

 

Zaobserwowany obraz oscyloskopowy pulsacji napi

ę

cia alternatora nale

Ŝ

porówna

ć

 z przebiegami wzorcowymi i dokona

ć

 odpowiedniej oceny.

 

 
 
Wnioski ko

ń

cowe powinny zawiera

ć

 uwagi dotycz

ą

ce badania o charakterze ogólnym oraz 

informacje o stanie technicznym badanego alternatora.