background image

 

 

Karagana Syberyjska

 

 
 

Dodaj zdjęcie tej rośliny

 

Opis  

Karagana 

ma 

postać 

krzewu 

lub 

nieduŜego 

drzewa, 

liście 

parzystopierzastozłoŜone  z  4-20  całobrzegich  listków,  kwiaty  na 
krótkopędach,  pojedyncze  lub  w  wiązkach,  motylkowate,  na  szypułkach, 
zwykle  w  barwie  Ŝółtej,  silnie  nektarodajne.  Owoc  ma  postać  strąku. 
Występuje  od  południowo-  wchodniej  Europy  po  Chiny.  Karagana 
syberyjska  (Caragana  arborescens)  jest  najczęściej  spotykana  w  naszych 
ogrodach, 

jest 

tak 

mało 

wymagająca, 

Ŝe 

jest 

znakomita 

dla 

początkujących  ogrodników.  Ma  postać  wysokiego  krzewu,  nawet 
dochodzącego  do  7  m  o  sztywnych  i  wyprostowanych  gałęziach.  Liście 
składają  się  z  8-12  listków  o  eliptycznej  budowie.  Kwiaty  w  barwie  Ŝółtej 
występujące po jednym lub kilka. Jej odmiana ‘Pendula’ charakteryzuje się 
zwisającymi pędami, odm. ‘Lorbergii’ jest bardziej krzewiasta od gatunku i 
o  mniejszym  pokroju.  Karagana  podolska  (Caragana  frutex)  ma  postać 
gęstego  krzewu,  dochodzącego  do  2  m  wysokości  o  licznych  odrostach 
korzeniowych. Nie ograniczana stworzy mało atrakcyjne zarośla. Karagana 
pomarańczowa  (Caragana  aurantiaca)  o  niskim  pokroju,  do  metra 
wysokości,  o  cienkich,  łukowato  przewijających  gałązkach,  kwiaty  Ŝółte  z 
pomarańczową plamką.  

Uprawa  

Karagana  mimo,  Ŝe  bardzo  szybko  rośnie,  to  jednak  jest  mało 
wymagająca, 

dobrze 

rośnie 

na 

glebach 

suchych, 

piaszczystych, 

wapiennych,  nasłonecznionych.  Poradzi  sobie  w  kaŜdych  nawet  jałowych 
warunkach czy lekkim zasoleniem.  

Zastosowanie  

Przede  wszystkim  na  Ŝywopłoty,  pojedynczo,  w  parkach,  przy  drogach,  w 
nasadzeniach  rekultywacyjnych.  Formy  zwisające  bardzo  atrakcyjne  w 
ogrodowych kompozycjach.  

Okres kwitnienia  

Maj- czerwiec  

Zimowanie  

Całkowicie odporna na mrozy.  

Uwagi  

Charakterystyka oparta głównie na W. Seneta, J. Dolatowski Dendrologia, 
Warszawa 1997. Autor opisu – Sargon.