background image

Kino japońskie lat 50. 

Zakończenie  II  WŚ  –  odrodzenie  filmu kostiumowego  (jdiai-geki),  utożsamianego  z 

opowieściami z życia samurajów (wojownicy z wyższych sfer, ale też przestępcy, łotry lub 

przedstawiciele  niższych  stanów,  którzy  dostąpili  przywileju  posiadania  miecza)  oraz 

antybohaterskich  przestępców  i  złoczyńców  ściganych  przez  policję.  Silną  podporą  w 

budowaniu  gatunku  były  konwencje  teatralne  –  kabuki  (konflikt  dramatyczny  pomiędzy 

obowiązkiem a sercem), czerpano z średniowiecznych sztuki i literatury popularnej. Gatunek 
podobny do westernu – 

samotny bohater, walczący z niesprawiedliwością, przybysz znikąd, 

przywracający  utracony  porządek,  a  następnie  opuszczający  wspólnotę,  jednak  znacznie 

bardziej był wyeksponowany konflikt powinność/uczucia, aniżeli natura/cywilizacja. 

Wyznaczniki gatunkowe: 

•  Bohater – samuraj, czasem b

ez pana (ronina) lub wędrowny gracz (bakuto) 

•  Akcja  – 

podjęte  przez  niego  zobowiązanie,  podjęcie  misji,  zemsta  albo 

sprawiedliwość 

•  Samuraj bez pana – 

symbol młodości nieskrępowanej normami i konwenansami 

• 

Nie  można  pokonać  zła  bez  poświęcenia  –  cierpienie jako istota kondycji ludzkiej, 

kluczowy składnik życia 

Akira Kurosawa – przekroczenie schematów gatunkowych 

•  „Rashomon” 1950 (zrobiony w jednym z tematów) 

•  „Siedmiu samurajów” 1954 

o

  Epoka Sengoku (XVIw.) –  epoka wojen domowych, nie chodzi jednak o 

oddanie prawdy historycznej, ale o oddanie prawdy psychologicznej – 
ukazanie tragicznego losu ludzkiego 

o

 

Najważniejsza przyjaźń między roninami szukającymi zajęcia – ich uczciwość, 

honor, wierność są czymś zgoła niespotykanym w czasach zamętu 

•  „Tron we krwi” 1957 

o

 

Także epoka Sengoku (XVIw.) 

o

 

Adaptacja  Makbeta  z  wykorzystaniem  techniki  japońskiego  teatru 

tradycyjnego No (maski, ruch sceniczny, chórem [początkowa pieśń] i muzyką 

[flet bambusowy i bębenek]) 

o

 

Świadomość  rozpadu  tradycyjnych  wartości  i  kryzysu  zasad  moralnych  – 

dotycząca epoki, ale samego oryginalnego tekstu 

o

 

Przeszłość kluczem do współczesności do refleksji nad naturą ludzką 

•  „Ukryta forteca” 1958 

o

 

http://www.nytimes.com/movie/review?res=9D02EFDE1531EF3BBC4C51DF
B7668389679EDE

 – recenzja 

o

 

http://www.criterion.com/current/posts/117-the-hidden-fortress

 - esej 

o

 

http://www.criterion.com/current/posts/837-the-hidden-fortress

 - esej 

• 

„Pijany anioł” 1948r 

o

 

http://www.criterion.com/current/posts/620-drunken-angel-the-spoils-of-war

  

esej 

o

 

film zaliczany do filmów o współczesnym Tokio lub filmów o Yakuzie 

 

background image

Linki do Kurosawy: 

http://www.nationalmediamuseum.org.uk/~/media/Files/NMeM/PDF/Collections/Cinematogr
aphy/KurosawaMasterOfWorldCinema.ashx

 - biogram 

http://www.janusfilms.com/kurosawa/kurosawa.pdf

 

króciutkie opisy każdego filmu 

http://old.bfi.org.uk/sightandsound/feature/49625

 - Kurosawa o swoich filmach 

http://www.criterion.com/current/posts/270&section=essay

 – esej o Tronie we krwi 

Późna  twórczość  Kenjiego  Mizoguchiego  -  mistrza  historyczny  melodramatów  japońskich 
(lata 30). Zasadniczy 

cel jego twórczości to nie konstruowanie historii (choć znał zasady kina 

hollywoodzkiego  i  umiał  jej  wykorzystywać),  ale  malowanie  obrazów,  budowanie 
kompozycji plastycznej kadru – 

co  nie  służyło  przekazywaniu  znaczeń,  narracja  w  jego 

filmach  była  wolna,  strategicznie  odwlekana  i  ograniczona  informacyjnie,  co  burzyło 

kompozycję melodramatu. W latach 30. jego melodramaty to odbicie feminisuto – idealizacja 

kobiety, podziw dla jej oddania, cierpienia oraz wsparcia jakie okazuje ukochanemu, dzięki 
odnosi on wi

ększy sukces, choć jest istotą słabą. 

Lata 50. – 

utrzymywał się na peryferiach jidai-geki, w których to prości ludzie zmagają się z 

przeciwnościami losu 

• 

„Opowieść księżycowa” 1953 

o

 

Na motywach opowiadania Uedy, w których elementy fantastyczne łączą się 
realistycznymi 

o

  Akcja  – 

okres  wojen  domowych,  niepokoju,  wzbogacaniem  się  kosztem 

drugiego 

o

 

Historia  dwóch  chłopców,  którzy  porzucają  swoje  rodziny,  by  znaleźć 

pieniądze i sławę – ukazywanie różnych oblicz miłości – zestawienie pogoni 

za zmysłowymi rozkoszami z uczuciem opartym na wierności 

o

  Forma – 

wizualne piękno, płynne ruchy kamery, kompozycja plastyczna 

• 

„Zarządca Sansho” 1954 

o

 

Opowieści  o  wpływie  przyszłości  na  teraźniejszość  oraz  o  duchowym 

zwycięstwie nad słabościami i o cierpieniu, i wierności (także rozgrywająca się 
w okresie feudalnym) 

o

 

Na podstawie noweli Moriego i średniowiecznej legendy o losach rodzeństwa, 

porwanego  i  sprzedanego  w  niewolę  –  po latach brat zapomina o nakazach 

moralnych,  które  nadal  wyznaje  jego  młodsza  siostra,  dzięki  jej  ofiarności 
boh

ater odzyskuje wolności i należną mu pozycję społeczną 

o

 

Podkreślenie nieludzkości systemu, w którym nie ma miejsca na szacunek, dla 

drugiego człowieka 

o

 

Moralitet  na  temat  przebaczenia,  niesprawiedliwości  i  potrzeby 

przeciwstawienie się złu 

• 

„Życie O’Haru” 1952 

o

 

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Life_of_Oharu

 

o

 

http://www.rogerebert.com/reviews/great-movie-the-life-of-oharu-1952

 

• 

„Ukrzyżowani kochankowie” 1954 

o

 

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Crucified_Lovers

 

•  „Legenda rodu Taira” 1955 

o

 

http://www.nytimes.com/movie/review?res=9802E5DA1E30E033A25752C2A
96F9C946591D6CF

 

background image

o

 

http://www.slantmagazine.com/house/2009/29/952-54-shin-heike-monogatari-
new-tales-of-the-taira-clan-1955-kenji-mizoguchi

 

Teinosuke Kinugasa - 

„Wrota piekieł” 1953 

• 

http://www.noircafe.pl/wrota-piekiel/

- esej o twórcy i o jego filmach 

Humanistyczne filmy wojenne – 

pokazujące bezsens wojny i krytycznie oceniające historię, 

np. „Pomnik czerwonych lilii” 1953, Tadashiego Imai. 

Filmy o bombie atomowej (genbaku iega) –  zrzuc

enie  bomb  atomowych  było  dla 

Japończyków  doświadczeniem  traumatycznym,  wstrząs  rozgrywał  się  na  dwóch 

płaszczyznach – indywidualnej i zbiorowej – 1. Śmierć bliskich, rozpad rodziny, niemożność 

pogodzenia  się  ze  stratą,  2.  Naród,  którego  tożsamość  została  zniekształcona, np. „Dzieci 
Hiroszimy”  1952, Kaneto Shindo, „Godzilla” 1954, Ishiro Hondy 

(„Godzilla” to także kaiju 

eiga, czyli film o potworach). 

Filmy  dotyczące  współczesności  –  obraz  życia  powojennego  Japonii,  problem  stosunków 

małżeńskich,  rozpadu  rodziny,  podmiotowości  kobiecej,  wolnej  woli  oraz  poszukiwania 

niezależności w społeczeństwie patriarchalnym, np. „Jadło” 1951, Mikio Naruse. 

• 

„Późna wiosna” 1949, Yasujiro Ozu 

o

 

Pragnienie zachowania tradycyjnych wartości w obliczu zmian – transformacji 
politycz

nej,  kulturowej  i  gospodarczej  towarzyszy  bohaterom,  reżyser 

prowadzi ich jednak tak, by pogodzili się z nieuchronnością postępu, który nie 

musi prowadzić do zapomnienia o dawnych wartościach 

o

 

Nieustanne  podkreślanie  japońskości  –  obecność  elementów  krajobrazowych 
(ogrody zen), architektoniczne (pagody), artystycznych (klasyczny teatr) oraz 

rytuałów życia codziennego (picie herbaty) 

o

 

Główna bohaterka – nosi modne sukienki, niezależna finansowo, samodzielna, 

opiekuje się ojcem z miłości nie z obowiązku 

o

  Ozu nie 

obawia  się  nowoczesności,  lecz  westernizacji  –  nalega na 

kształtowanie nowych wzorców w oparciu o stare 

• 

„Tokijska opowieść” 1953, Ozu 

o

 

Analiza problemów wynikający z modernizacji życia codziennego 

o

 

Historia  starzejącego  się  małżeństwa,  które  przyjeżdża  do  stolicy, by 

odwiedzić  dorosłe  dzieci  –  ich  wizyta  powoduje  trudności  (zbyt  ciasne 

tokijskie  mieszkanie  dla  wielopokoleniowej  rodziny,  młodzi  zajęci  pracą  i 

obowiązkami domowymi) – rodzice rozumieją syna, zgadzając się na wyjazd 

do  uzdrowiska;  niedługo  później umiera matka –  rodzina  spotyka  się  na 

pogrzebie, ale nawet wtedy dzieci nie znajdują czasu dla ojca 

o

 

Ukazanie  negatywnych  skutków  przemian  społecznych,  które  powodują,  że 

ludzi oddalają się od siebie 

Taiyozoku  (plemię  słońca)  –  do  głosy  w  kinie  dochodzi  pokolenie,  które  wyrosło  podczas 

wojny,  dla  nich  świat  jest  bezwzględny.  W  swoich  filmach  sprzeciwiają  się  tradycyjnym 

wartościom,  które  nie  są  dla  nich  punktem  odniesienia,  ich  bohaterowie  zmagają  się  z 

uczuciem  pustki  wewnętrznej,  frustracją  i  alienacją  –  wyrachowani  egoiści.  Wizerunek 
kobiety jest negatywny – 

jest  wyuzdana,  odpowiedzialna  za  wszelkie  zło  np.  „Zakazany 

owoc” Ko Nakahiry. 

Pod koniec lat 50. – 

pojawiają się także takie gatunki jak yakuza eiga o członkach mafii. 

background image

 

 

 

 


Document Outline