background image

NURTY WYJAŚNIAJĄCE STOSOWANIE PRZEMOCY WOBEC KOBIET

Koncepcje   psychologiczne  koncentrują   się   na   wyjaśnieniu   psychologicznych   mechanizmów
zaangażowanych   w   powstawanie   aktów   przemocy.   Podkreślają,   że   rolę   czynników
osobowościowych, mających wyjaśnić różnice indywidualne w przemocy oraz koncentrujących się
na wrodzonych cechach osobowości, zazwyczaj o charakterze psychopatologicznym.

Koncepcje psychodynamiczne są oparte na teorii Freuda i Lorenza, skupiają się na odbiegających
od   normy   cechach   sprawcy   przemocy.   Zachowanie   jednostki   jest   napędzane   przez   dwie
podstawowe siły – Eros i Thanatos. Oba instynkty są źródłem trwałego konfliktu wewnętrznego,
który   najczęściej   rozwiązywany   jest   przed   odróżnienie   siły   destrukcyjnej   od   podmiotu   i
skierowanie jej na innych.

Richard   Galdston,  "psychoza   przeniesieniowa"  –   polega   na   dokonaniu   przez   dorosłego
przeniesienia agresji na dziecko lub osobę dorosłą, np. rodzic spostrzega dziecko jako dorosłego i
interpretuje jego zachowanie jako przejawy wrogości wobec siebie, dokonując projekcji tej części
swojej   osobowości,   którą   pragnie   zniszczyć.   W   rezultacie  dziecko   postrzegane   jest   jako
przyczyna kłopotów rodzica, staje się kozłem ofiarnym, na którego kierowana jest cała złość
;

skłonność do tworzenia błędnych wizerunków innych osób,

problemy z kontrolą agresywnych impulsów wynikających z niedojrzałości,

koncentracja na sobie,

doświadczenia przemocowe z dzieciństwa lub zaniedbanie.

Inni badacze źródeł przemocy upatrują w tłumionej wrogości i gniewie, gdyż uważają, że uczucie
gniewu   może   być   "wyrażone"   albo   "stłumione",   objawiając   się   odpowiednio   wściekłością   lub
irytacją,   ponadto   uczucie   gniewu   wybucha   w   niekontrolowanych   zachowaniach   agresywnych
wobec partnerki. U podłoża każdego zachowania agresywnego leży frustracja.

Mężczyznom   używającym   przemocy   wobec   bliskich   ciąży   brak   pełnego   zbliżenia   z   matką   w
dzieciństwie   i   zapewnionej   optymalnej   dostępności   emocjonalnej   z   jej   strony.   Mężczyzna   nie
potrafi wytworzyć spójnej postawy wobec matki, a później wobec innych kobiet. Sprowadza się to
do rozwoju poczucia "ja", niezdolności do ufania, cyklach nastroju, obrazu samego siebie.