background image

 

Marianna Kosyl 
Nauczyciel 

Centrum Kształcenia Praktycznego  
w Siedlcach 
 
 
 
 

Dzieci przewlekle chore w szkole 

- cukrzyca 

 
 

 

Cukrzyca 

jest  stanem  chorobowym  powstającym  w  następstwie  niedoboru  lub  zupełnego  braku 

insuliny w organizmie ludzkim. 
Cukrzyca (diabetes mellitus)-  moczówka cukrowa

określa najłatwiej dostrzegalny  objaw choroby: oddawanie 

dużych ilości moczu zawierających cukier. 
 
 

Rodzaje cukrzycy: 

• 

Insulinozależna

• 

wymagająca bezwzględnego leczenia insuliną, występuje u dzieci i ludzi młodych, 

tzw.; 

cukrzyca młodzieńcza; 

Insulinoniezależna

 

ujawnia zwykle u ludzi starszych i w średnim wieku, chorzy są często otyli, do 

uzyskania poprawy wystarcza często dieta i odchudzanie. 

 

c. insulinozale

żna- młodzieńcza 

c. insulinoniezale

żna- dorosłych 

choruj

ą głównie 

dzieci i młodzież 

dorośli 

Pocz

ątek choroby 

raczej nagły (dni, tygodnie) 

często niedostrzegalny, powolny 

Objawy 

narastające pragnienie, oddawanie 

dużych objętości moczu 

może nie być żadnych uchwytnych 
objawów 

stan od

żywienia przed 

rozpocz

ęciem leczenia 

zwykle upośledzony a nawet 
wyniszczenie 

często nadmierna otyłość 

leczenie insulin

ą 

konieczne 

często wystarcza dieta i 
odchudzanie 

leki doustne 

nieskuteczne 

skuteczne 

zagro

żenie kwasicą ketonową 

Tak 

raczej wyjątkowo 

kontrola (leczenie) cukrzycy 

trudna, cukrzyca czasem bardzo 
chwiejna (niestabilna), konieczne 
zmiany dawkowania insuliny 

cukrzyca stabilna, łatwa do 
wyrównania 

 

 

Mechanizm choroby: 

Wszystkie  komórki  łączy  wspólna  zależność  od  źródła  energii,  którym  jest  zachodząca 

wewnątrzkomórkowo przemiana glukozy. 

Przerwy w podaży glukozy i niedostateczne wytwarzanie energii uniemożliwiają prawidłową pracę komórek. 

Zasadniczym źródłem glukozy jest pokarm. 

Węglowodany aby mogły  być  wchłonięte w przewodzie pokarmowym, muszą być rozłożone na cukry proste 
(glukoza, fruktoza, galaktoza). 

W tej postaci wchłaniane są z jelit do krwi i tam podlegają dalszym przemianom, na które zasadniczy wpływ 

wywierają hormony: insulina i glukagon

Wydzielane są one przez komórki wysp trzustkowych. 

Znane są 4 rodzaje hormonów białkowych wydzielanych przez komórki tych wysp:  

•  Komórki A    

wydzielają glukagon, 

•  Komórki B    

produkują insulinę, stanowią zdecydowaną większość, 

•  Komórki D    

wydzielają hormon somatostatynę, jest ich ok. 10% wszystkich komórek, ma hamujący 

wpływ na komórki A i B, 

•  Komórki PP  

syntetyzują peptyd trzustkowy, występują pojedynczo. 

background image

 

Insulina 

Sygnałem do wydzielania insuliny jest zwiększona zawartość glukozy we krwi (po jedzeniu). Insulina umożliwia 
przechodzenie glukozy z krwi do tkanek i komórek, które zale

żnie  od  potrzeby  mogą  zużywać  glukozę 

do 

wytwarzania energii lub odkładają ją jako substancje zapasowe w wątrobie (glikogen). 

Insulina wpływa również na przemianę aminokwasów, tworząc z nich białka niezbędne do budowy komórek- 

organizm może więc rosnąc i rozwijać się. 

Zwiększa też zapasy w tkance tłuszczowej. 

W miarę zmniejszania się stężenia glukozy we krwi, wydzielanie insuliny zmniejsza się (możliwość wystąpienia 

niedocukrzenia), i zaczynają działać komórki A wydzielające glukagon. 
 
 

Glukagon 

Glukagon do

ciera  z  krwią  do  wątroby  i  powoduje  uwalnianie  glukozy  z zapasów glikogenu, lub dodatkowo 

uwalnia kwasy tłuszczowe z tkanki tłuszczowej, z której komórki wątrobowe produkują glukozę- jest to proces 
glukonogenezy. 

U dzieci z cukrzycą wydzielanie insuliny jest znikome lub ustaje zupełnie na skutek zniszczenia komórek B. 
 

 

Zaburzenia: 

 

tkanki nie otrzymują glukozy, 

 

nie gromadzą się zapasy glikogenu, 

 

zahamowana jest synteza białka w organizmie, 

 

aminokwasy zużywane są do wytwarzania glukozy (glukonogeneza), 

 

następuje zwiększone stężenie glukozy we krwi (hiperglikemia), 

 

głównym źródłem energii jest spalanie tłuszczów, 

 

spalanie  tłuszczów  bez  użytkowania  glukozy  jest  niezupełne  i prowadzi  do  powstania  kwaśnych 
substancji ketonowych,  

 

organizm głoduje, 

  organizm ulega zakwaszeniu 
 
Zaś glukoza potrzebna tkankom, gromadzi się w nadmiarze we krwi i musi być wydalana z moczem.   

 

Stężenie glukozy we krwi w zdrowym organizmie wynosi: 

70- 150 mg% 

 
 

Przyczyny cukrzycy u dzieci: 

 

• 

Genetycznie uwarunkowana podatność na zachorowanie 

• 

Infekcje  wirusowe  i  nieprawidłowy  system  obronny,  który  doprowadza  do  zniszczenia  własnych 
komórek B. 

 
 

Objawy cukrzycy u dzieci: 

 

•  zwieszone pragnienie  

• 

częste oddawanie moczu, 

• 

narastające osłabienie, 

• 

głód, 

•  chudniecie 

• 

pojawienie się niegojących zajadów, stanów zapalnych napletka i sromu, 

• 

spadek „energii życiowej” 

Okres ujawniania się choroby trwa zwykle 2-3 tygodnie. U niemowląt i małych dzieci cukrzyca rozwija się 

gwałtownie i w ciągu kilku godzin może doprowadzić do kwasicy ketonowej i śpiączki. 
 
 

Powikłania cukrzycy: 

Śpiączka  ketonowa  (cukrzycowa)  jest  stanem nieprzytomności  spowodowanym  kwasica  ketonową,  która 

rozwija się wskutek braku lub znacznego niedoboru insuliny np. w wyniku błędów w leczeniu.  

background image

 

 
Kwasica ketonowa

duże pragnienie, 

 

nie występuje nagle. Poprzedzają ją objawy: 

wielomocz ze znacznym cukromoczem, 

ketonuria, 

 

Wygląd dziecka w stanie kwasicy: 

czerwona, pałająca twarz, 

skóra, wargi, błona śluzowa jamy ustnej i język są suche, 

przyspieszony i 

pogłębiony oddech, 

z ust wyczuwalny słodkawoowocowy zapach acetonu, 

 

Narastanie stanu kwasicy: 

zaostrzone rysy twarzy, 

trudne nawiązanie kontaktu z dzieckiem. 

 

Ratunkiem  dla  dziecka  jest  podanie  w  porę  insuliny.  W  przeciwnym  razie  dziecko  zapada  w  śpiączkę, która 

może skończyć się śmiercią. 
 
Hiperglikemia

olbrzymie objętości moczu, 

 

jest jednym z powikłań w kwasicy ketonowej. Polega ona na gromadzeniu dużych ilości glukozy 

we krwi, co powoduje: 

wymioty i odwodnienie organizmu, 

spadek stężenia potasu i fluoru (niezbędne do funkcjonowania komórek), 

zapaść krążeniową,  

ciężką kwasicę prowadzącą do śmierci. 

 

Hipoglikemia- niedocukrzenie 

To zbyt niski poziom glukozy we krwi spowodowany nadmiarem insuliny, która powoduje szybką „ucieczkę” 
glukozy z krwi do tkanek. 
 
 
Objawy: 

zimne poty, 

drżenie rąk, 

uczucie słabości, 

gorsz, podwójne widzenie, 

bóle głowy,  

głód, 

napady złego humoru, 

bladość, 

szerokie źrenice, 

 

Gwałtowna reakcja organizmu na niedobór cukru we krwi służy ochronie mózgu przed niedożywieniem. 
 
Spadek pozi

omu glukozy we krwi poniżej 49mg% może doprowadzić do: 

- drgawek,  

utraty przytomności. 

 

Przyczyny: 

wstrzyknięcie za dużej dawki insuliny, 

niedostateczny dowóz pożywienia, 

biegunka i wymioty, 

duża aktywność fizyczna, 

 

Leczenie:  

podanie dziecku cukru w kostk

ach lub słodyczy. 

 

 

background image

 

Powikłania naczyniowe: 

 

Są to zmiany w ścianie najdrobniejszych naczyń krwionośnych. 

•  Retinopatia cukrzycowa- zmiany w naczyniach siatkówki oka, 

•  Nefropatia cukrzycowa- 

powoduje upośledzenie czynności kłębuszków nerkowych, 

oraz 

• 

Zaćma – zmętnienie soczewek oka (katarakta). 

 

Powikłania naczyniowe są następstwem zaburzeń przemiany ustrojowej wywołanej przez niedobór insuliny. 

 

 

Rozwój dziecka chorego na cukrzycę: 

 

Jeżeli kontrola cukrzycy jest dobra dziecko powinno rozwijać się prawidłowo. 

przeciwnym razie mogą wystąpić zaburzenia: 

  Zwolnione tempo wzrostu w pierwszym okresie, 
 

Niższy wzrost, 

 

Późniejsze dojrzewanie płciowe, 

Zmiany te mogą się pogłębiać przy długotrwałych okresach niedostatecznego leczenia. 
 

 

Główne zasady leczenia cukrzycy u dzieci: 

 

•  Odpowiednie dostosowanie dawek insuliny, 

•  3- 

krotne w ciągu dnia badanie moczu na zawartość cukru o acetonu, 

•  przestrzeganie diety, 

•  prowadzenie samokontroli, 

•  noszenie przy sobie cukru, 

•  przestrzeganie   higieny osobistej. 

 

Dziecko w szkole - rola wychowawców: 

Należy: 

 

zapewnić dziecku bezpieczeństwo, 

 

odżywiać je zgodnie z potrzebami, 

 

dziecko powinno uczestniczyć we wszystkich zajęciach tj.; gry zabawy, nauka. 

 

Zalecenia: 

 

poinformować nauczyciela , że dziecko jest chore na cukrzycę, 

 

opiekun  powinien  znać  podstawowe  zasady  postępowania  w razie  wystąpienia  objawów 
cukr zycy, 

 

opiekun powinien przestrzegać godzin spożywania posiłków, 

 

opiekun powinien mieć zapobiegawczo cukier. 

 
 
 
 

Literatura: 
 
Cukrzyca u dzieci; Ludwiczak, Symonides- 

Ławecka, Olszowska; PZWL 1986 

Cukrzyca u dzieci i jej leczenie; Ludwiczak, Symonides-

Ławecka; PZWL 1981 

Cukrzyca u dzieci; Margolis; PZWL 1973 
Zarys pediatrii; Szczepski, Walczak; PZWL 1984 
 

 


Document Outline