background image

Ś

wiadek koronny jako instrument zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci… 

Prokuratura 
i Prawo 7–8, 2010 

 

93 

Emil W. Pływaczewski 

Ś

wiadek koronny jako instrument zwalczania 

przest

ę

pczo

ś

ci zorganizowanej

1

 

Streszczenie 

W artykule zaprezentowano zarówno teoretyczne, jak i praktyczne aspek-

ty  instytucji 

ś

wiadka  koronnego  w  jej  formie  karnoprocesowej.  Autor  m.in. 

nawi

ą

zuje do dyskusji poprzedzaj

ą

cej nowelizacj

ę

 ustawy o 

ś

wiadku koron-

nym, w której eksponowane były zarówno zalety, jak i wady zawartych w niej 
unormowa

ń

, sygnalizuje zasadnicze rozwi

ą

zania nowej regulacji, jak równie

Ŝ

 

prezentuje  wyniki  bada

ń

  kryminologicznych,  dotycz

ą

ce  efektywno

ś

ci  funk-

cjonowania omawianej instytucji. Oceniaj

ą

c dotychczasowe efekty stosowa-

nia instytucji 

ś

wiadka koronnego w zwalczaniu przest

ę

pczo

ś

ci zorganizowa-

nej, autor konkluduje, 

Ŝ

e czarne scenariusze prezentowane przez przeciwni-

ków  tej  regulacji nie  znalazły  przeło

Ŝ

enia  na  rzeczywisto

ść

, przedstawiciele 

za

ś

  organów 

ś

cigania  i  wymiaru  sprawiedliwo

ś

ci  (policjanci,  prokuratorzy 

i s

ę

dziowie) jednoznacznie podkre

ś

laj

ą

 jej zalety.  

I. Uwagi ogólne 

Zagro

Ŝ

enie  społecze

ń

stwa  przez  przest

ę

pczo

ść

  zorganizowan

ą

  i  nara-

staj

ą

cy – za spraw

ą

 

ś

rodków masowego przekazu – l

ę

k przed przest

ę

pczo-

ś

ci

ą

,  bardzo  silnie  eksponowany  przez  wielu  polityków,  skłoniły  w  poprzed-

nim dziesi

ę

cioleciu ustawodawc

ę

 do wypracowania w polskim prawie szero-

kiej  gamy  dowodów  niekonwencjonalnych,  w  tym  w  szczególno

ś

ci 

ś

wiadka 

koronnego

2

.  Poza  sporem  bowiem  pozostawał  fakt,  i

Ŝ

  w  okresie  tym, 

                                       

1

  Niniejsze  opracowanie  stanowi  znacznie  rozszerzon

ą

  i  cz

ęś

ciowo  zmienion

ą

  polsk

ą

  wersj

ę

 

artykułu  autora  pt.  „Das  polnische  Kronzegegesetz  in  Theorie  und  Praxis“,  opublikowanego 
w pracy zbiorowej: Vergleichende Strafrechtswissenschaft. Frankfurter Festschrift für Andrzej 
J.  Szwarc  zum  70.  Geburtstag,  Herausgegeben  von  J.  C.  J o e r d e n,  U.  S c h e f f l e r, 
A. S i n n und G. W o l f, Duncker & Humblot, Berlin 2009. 

2

  Zob.  S. W a l t o

ś

,  Proces karny.  Zarys  systemu, Wydawnictwo  Prawnicze  LexisNexis, War-

szawa  2003,  s.  396  i  nast.;  W.  J a s i

ń

s k i,  D.  P o t a k o w s k i , 

Ś

wiadek  koronny  –  nowy  in-

strument  w  walce  z  przest

ę

pczo

ś

ci

ą

  zorganizowan

ą

,  Monitor  Prawniczy  1998,  nr  7,  s.  254 

i nast.;  E.  K o w a l e w s k a - B o r y s, 

Ś

wiadek  koronny  w  uj

ę

ciu  dogmatycznym,  Kantor  Wy-

dawniczy Zakamycze, Kraków 2004. Na temat modelowych rozwi

ą

za

ń

 w innych ustawodaw-

stwach – zob. zwłaszcza T. T o m a s z e w s k i, 

Ś

wiadek koronny w 

ś

wietle rozwi

ą

za

ń

 amery-

background image

E. W. Pływaczewski 

Prokuratura  

i Prawo 7–8, 2010 

 

 
94 

a szczególnie w pierwszej połowie lat 90. ubiegłego wieku wyst

ę

pował ewi-

dentny  niedostatek 

ś

rodków  prawnych,  które  umo

Ŝ

liwiałyby  skuteczne  wy-

krywanie  przest

ę

pstw  zorganizowanych,  co  stwarzało  klimat  destabilizacji 

i braku poczucia bezpiecze

ń

stwa. 

Instytucj

ę

 

ś

wiadka  koronnego  wprowadzono  do  polskiego  ustawodaw-

stwa karnego zarówno w formie karnomaterialnej (rozwi

ą

zania przewidziane 

w  przepisach  art.  60  §  3  i  60  §  4  obowi

ą

zuj

ą

cego  k.k.

3

,  okre

ś

lane  mianem 

tzw.  małego 

ś

wiadka  koronnego),  jak  i  w  formie  karnoprocesowej,  któr

ą

 

przewiduje  ustawa  o 

ś

wiadku  koronnym.  Ustawa  ta  została  uchwalona 

25 czerwca  1997  r.

4

  jako  ustawa  czasowa,  a  rozpocz

ę

ła  obowi

ą

zywa

ć

  od 

                                                                                               

ka

ń

skich,  Pa

ń

stwo  i  Prawo  1995,  nr  10–11;  W.  S m a r d z e w s k i,  Kilka  uwag  o  włoskiej 

przest

ę

pczo

ś

ci  zorganizowanej  i  roli  „pentito”  w  jej  zwalczaniu,  Prokuratura  i  Prawo  1995, 

nr 1;  E.  K o w a l e w s k a,  Wybrane  problemy 

ś

wiadka  koronnego  ze  szczególnym  uwzgl

ę

d-

nieniem  rozwi

ą

za

ń

  niemieckich,  Przegl

ą

d  Policyjny  1997,  nr  3;  A.  L a c h,  Kształtowanie  si

ę

 

instytucji 

ś

wiadka  koronnego  w  prawie  angielskim,  Czasopismo  Prawno-Historyczne  2001, 

nr 2;  J.  K.  P a

ś

k i e w i c z,  Instytucja 

ś

wiadka  koronnego  w  ustawodawstwie  ameryka

ń

skim, 

włoskim  i  niemieckim,  Wydawnictwo  „Dom  Organizatora”,  Toru

ń

  2006;  J.  B r y l a k,  Zagad-

nienie oceny wiarygodno

ś

ci zezna

ń

 

ś

wiadka koronnego w aspekcie włoskiego systemu pra-

wa karnego procesowego, Prokuratura i Prawo 2007, nr 10. 

3

 Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r., Dz. U. z 1997 r., Nr 88 z po

ź

n. zm. Art. 60 § 3. S

ą

d stosuje 

nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet mo

Ŝ

e warunkowo zawiesi

ć

 jej wykonanie w stosun-

ku do sprawcy współdział

ą

j

ą

cego z innymi osobami w popełnieniu przest

ę

pstwa, je

Ŝ

eli ujawni 

on wobec organu powołanego do 

ś

cigania przest

ę

pstw informacje dotycz

ą

ce osób uczestni-

cz

ą

cych  w  popełnieniu  przest

ę

pstwa  oraz  istotne  okoliczno

ś

ci  jego  popełnienia.  §  4.  Na 

wniosek prokuratora s

ą

d mo

Ŝ

e zastosowa

ć

 nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet warun-

kowo zawiesi

ć

 jej wykonanie w stosunku do sprawcy przest

ę

pstwa, który, niezale

Ŝ

nie od wy-

ja

ś

nie

ń

  zło

Ŝ

onych  w  swojej  sprawie,  ujawnił  przed  organem 

ś

cigania  i  przedstawił  istotne 

okoliczno

ś

ci, nieznane dotychczas temu organowi, przest

ę

pstwa zagro

Ŝ

onego kar

ą

 powy

Ŝ

ej 

5  lat  pozbawienia  wolno

ś

ci.  Zob.  te

Ŝ

  E.  W.  P ł y w a c z e w s k i,  Rechtliche  Regelungen  des 

neuen  StGB  bezüglich  der  modernen  Erscheinungsformen  der  Tatbeteiligung  mehrerer  wie 
auch krimineller Aktivitäten von Organisationen, (in:) A. E s e r, K. Y a m a n a k a (Hrsg.), Ein-
flüsse  deutschen  Strafrechts  auf  Polen  und  Japan.  Zweites  Deutsch-Polnisch-Japanisches 
Strafrechtskolloquium 1999 in Osaka, Nomos Verlagsgesellschaft, Baden–Baden 2001. 

4

  Dz.  U.  z  1997  r.,  Nr  114,  poz.  738.  Szerzej  na  temat  rozwi

ą

za

ń

  prawnych  zawartych  w  tej 

ustawie  oraz  pierwszego  projektu  ustawy  o 

ś

wiadku  koronnym  –  zob.  S.  W a l t o

ś

,  Spór 

ś

wiadka koronnego w Polsce, (w:) H. J. H i r s c h, P. H o f m a

ń

s k i, E. W. P ł y w a c z e w -

s k i, C. R o x i n (red.), Prawo karne i proces karny wobec nowych form i technik przest

ę

pczo-

ś

ci, Wydawnictwo Temida 2, Białystok 1997, s. 429 i nast.; B. K u r z

ę

p a, 

Ś

wiadek koronny – 

geneza  instytucji  –  komentarz  do  ustawy, Wydawnictwo  TNOiK,  Toru

ń

  2005;  T.  G r z e g o r -

c z y k , Kodeks post

ę

powania karnego wraz z komentarzem do ustawy o 

ś

wiadku koronnym, 

wyd.  III  rozszerzone  i  uzupełnione,  Kantor  Wydawniczy  Zakamycze,  Kraków  2003;  A.  G a -
b e r l e , Dowody w s

ą

dowym procesie karnym. Teoria i praktyka, wyd. 2, Wydawnictwo Wol-

ters Kluwer, Warszawa 2010, s. 185 i nast. Warto przypomnie

ć

, i

Ŝ

 w pracach Podkomisji Par-

lamentarnej ds. przygotowania projektu ustawy o 

ś

wiadku koronnym, która prowadziła swoje 

prace  w  latach  1995–1997, 

ś

rodowisko  karnistyczne  reprezentowali  Profesorowie:  Andrzej 

Gaberle  (Uniwersytet  Jagiello

ń

ski),  Stanisław  Walto

ś

  (Uniwersytet  Jagiello

ń

ski)  i  Emil 

W. Pływaczewski (Uniwersytet w Białymstoku). 

background image

Ś

wiadek koronny jako instrument zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci… 

Prokuratura 
i Prawo 7–8, 2010 

 

95 

1 wrze

ś

nia 1998 r. Zgodnie z nowel

ą

 z dnia 6 grudnia 2000 r.

5

 ko

ń

cowy ter-

min  obowi

ą

zywania  tego  aktu  prawnego  został  okre

ś

lony  na  dzie

ń

  1  wrze-

ś

nia  2006  roku

6

.  Ze  wzgl

ę

du  na  podkre

ś

lan

ą

  wielokrotnie  skuteczno

ść

  sto-

sowania ustawy o 

ś

wiadku koronnym w zwalczaniu przest

ę

pczo

ś

ci zorgani-

zowanej oraz wynikłymi w trakcie jej stosowania problemami konieczne stało 
si

ę

 podj

ę

cie prac nad zmianami w jej tre

ś

ci, z zało

Ŝ

eniem, i

Ŝ

 w nowej regu-

lacji ustawa straci swój czasowy charakter i na stałe wejdzie do karnopraw-
nego systemu zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci zorganizowanej.  

Przygotowanie zmian w obowi

ą

zuj

ą

cych przepisach reguluj

ą

cych instytu-

cj

ę

 

ś

wiadka koronnego stało si

ę

 mi

ę

dzy innymi celem prac interdyscyplinar-

nego zespołu funkcjonuj

ą

cego w ramach zamawianego projektu badawcze-

go  pt.  „Rozwi

ą

zania  prawne  i  organizacyjno-techniczne  w  zwalczaniu  prze-

st

ę

pczo

ś

ci zorganizowanej oraz terroryzmu ze szczególnym uwzgl

ę

dnieniem 

problematyki  dowodów  procesowych  i 

ś

wiadka  koronnego”

7

.  Projekt  ten  – 

kierowany  przez  pisz

ą

cego  te  słowa  i  koordynowany  przez  dr.  Z.  Rau  – 

obejmował zakrojone na szerok

ą

 skal

ę

 badania dotycz

ą

ce w szczególno

ś

ci 

problematyki  przest

ę

pczo

ś

ci  zorganizowanej,  terroryzmu  oraz  instytucji 

ś

wiadka koronnego. Zasadniczo badania były prowadzone w ramach wyod-

r

ę

bnionych czterech zespołów problemowych:  

1)  do  spraw  problematyki 

ś

wiadka  koronnego  oraz  dowodów  procesowych 

w zwalczaniu przest

ę

pczo

ś

ci zorganizowanej;  

2)  do spraw problematyki terroryzmu i prania brudnych pieni

ę

dzy; 

3)  do  spraw  zagadnie

ń

  korupcji,  w  tym  w  szczególno

ś

ci  korupcji  b

ę

d

ą

cej 

udziałem zorganizowanych struktur przest

ę

pczych, oraz 

4)  do  spraw  problematyki  penitencjarnej  w  kontek

ś

cie  przest

ę

pczo

ś

ci  zor-

ganizowanej. 
W realizacji tego projektu, usytuowanego na Wydziale Prawa Uniwersyte-

tu  w  Białymstoku,  uczestniczyły  tak

Ŝ

e  inne  o

ś

rodki  akademickie  (m.in.  Uni-

wersytet Gda

ń

ski i Uniwersytet Łódzki) oraz liczne grono urz

ę

dów i instytucji 

funkcjonuj

ą

cych  w  systemie 

ś

cigania  i  wymiaru  sprawiedliwo

ś

ci  (Minister-

stwo Spraw Wewn

ę

trznych i Administracji, Centralne Biuro 

Ś

ledcze Komen-

dy Głównej Policji, Komenda Wojewódzka Policji w Poznaniu, Wy

Ŝ

sza Szko-

ła  Policji  w  Szczytnie,  Centralny  Zarz

ą

d  Słu

Ŝ

by  Wi

ę

ziennej,  Okr

ę

gowy  In-

spektorat  Słu

Ŝ

by  Wi

ę

ziennej  w  Białymstoku,  Prokuratury  Apelacyjne  w  Po-

znaniu,  Gda

ń

sku  i  Białymstoku,  S

ą

d  Apelacyjny  i  Okr

ę

gowy  w  Poznaniu, 

S

ą

d Okr

ę

gowy w Łodzi, Prokuratura Rejonowa w Szczytnie, S

ą

d Apelacyjny 

w  Białymstoku  oraz  S

ą

d  Najwy

Ŝ

szy). W  swej  ostatecznej  fazie  projekt  sku-

piał ponad 120 uczestników (pocz

ą

tkowo było ich około 40). Byli to pracow-

                                       

5

 Dz. U. z dnia 24 stycznia 2001 r., Nr 5, poz. 40. 

6

  Zob. B.  K u r z

ę

p a, 

Ś

wiadek koronny  – Co dalej z  ustaw

ą

, Prokuratura i Prawo 2006, nr 5, 

s. 82 i nast. 

7

 Projekt nr PBZ–MIN–004/TOO/2002. Badania zaprogramowane były do ko

ń

ca grudnia 2006 r. 

background image

E. W. Pływaczewski 

Prokuratura  

i Prawo 7–8, 2010 

 

 
96 

nicy  naukowo-dydaktyczni  oraz  wysoko  wykwalifikowani  praktycy  organów 

ś

cigania i wymiaru sprawiedliwo

ś

ci, reprezentuj

ą

cy wymienione wy

Ŝ

ej urz

ę

dy 

i instytucje,  którzy  na  co  dzie

ń

  zajmuj

ą

  si

ę

  zwalczaniem  przest

ę

pczo

ś

ci  zor-

ganizowanej  i  terroryzmu:  głównie  policjanci,  funkcjonariusze  słu

Ŝ

by  wi

ę

zien-

nej,  prokuratorzy  oraz  s

ę

dziowie.  W  projekcie  tym  została  stworzona  pewna 

nowa w tym zakresie jako

ść

, która mo

Ŝ

e potwierdza

ć

 pewn

ą

 ogóln

ą

, niepisa-

n

ą

 reguł

ę

Ŝ

e praktyka bez teorii jest 

ś

lepa, a teoria bez praktyki bezcelowa.  

Zespół ds. problematyki 

ś

wiadka koronnego oraz dowodów procesowych 

w  zwalczaniu  przest

ę

pczo

ś

ci  zorganizowanej  współpracował  z  dwoma  in-

nymi gremiami prowadz

ą

cymi własne prace w tym zakresie, tj. z Zarz

ą

dem 

III Centralnego 

Ś

ledczego Komendy Głównej Policji oraz Zespołem prokura-

torów  powołanym  Zarz

ą

dzeniem  Zast

ę

pcy  Prokuratora  Generalnego  z  dnia 

24 czerwca 2004 r. Prokuratorzy powołani do tego Zespołu aktywnie uczest-
niczyli  tak

Ŝ

e  –  w  ró

Ŝ

nej  formie  i  skali  osobistego  zaanga

Ŝ

owania  –  w  pra-

cach  pozostałych  gremiów.  Taka  współpraca  i  b

ę

d

ą

ce  jej  nast

ę

pstwem 

przenikanie  racji i  argumentów  pozwoliły,  z  jednej  strony,  na  wypracowanie 
konsensusu  co  do  niezb

ę

dnych  kierunków  zmian  ustawy  o 

ś

wiadku  koron-

nym, z drugiej za

ś

 na wyartykułowanie rozbie

Ŝ

no

ś

ci w postrzeganiu rozwi

ą

-

za

ń

 szczegółowych.  

Projektowanie rozwi

ą

za

ń

 w zakresie nowelizacji wspomnianej ustawy od-

bywało si

ę

 na organizowanych cyklicznie zamkni

ę

tych spotkaniach z udzia-

łem  osób  zajmuj

ą

cych  si

ę

  zawodowo  t

ą

  tematyk

ą

,  tj.  przedstawicieli  policji, 

prokuratury, s

ą

downictwa i nauki, na których prezentowane były tak

Ŝ

e wyniki 

bada

ń

  spraw  karnych  z  udziałem 

ś

wiadka  koronnego.  Warto  bowiem  pod-

kre

ś

li

ć

,  i

Ŝ

  podczas  realizacji  projektu,  dzi

ę

ki  specjalnie  przygotowanemu 

elektronicznemu  stanowisku  archiwizacji  akt

8

,  poddano  szczegółowej  anali-

zie  kilka  tysi

ę

cy  tomów  akt  spraw  karnych  przeciwko  członkom  zorganizo-

wanych  grup  przest

ę

pczych  we  wszystkich  fazach  post

ę

powania  karnego: 

pracy  operacyjnej,  post

ę

powania  przygotowawczego  oraz  s

ą

dowego,  jak 

równie

Ŝ

  wykonania  orzeczonych  kar  (w  szczególno

ś

ci  pozbawienia  wolno-

ś

ci)

9

. Dzi

ę

ki temu mo

Ŝ

liwe było skonfrontowanie wyników tych bada

ń

 z oce-

n

ą

  praktyków,  co  pozwoliło  na  diagnoz

ę

  istniej

ą

cych  oraz  ocen

ę

  propono-

wanych  rozwi

ą

za

ń

  prawnych  słu

Ŝą

cych  zwalczaniu  tych  zjawisk

10

.  Szcze-

                                       

8

  Zob.  J.  S z y m a n i a k,  R.  K u c z e k,  Wsparcie  informatyczne  projektu  na  przykładzie  pro-

gramu  archiwizacji  akt  oraz  programu  analizy  ankiet,  (w:)  E.  W.  P ł y w a c z e w s k i  (red.), 
Przest

ę

pczo

ść

 zorganizowana, 

ś

wiadek koronny, terroryzm – w uj

ę

ciu praktycznym, Kantor 

Wydawniczy Zakamycze, Kraków 2005, s. 625 i nast. 

9

  Zob. zwłaszcza E. W. P ł y w a c z e w s k i, G. B. S z c z y g i e ł, Zachowania korupcyjne osa-

dzonych (wst

ę

pne wyniki bada

ń

), Archiwum Kryminologii 2007, t. XXVIII 2005–2006, s. 299 

i nast. 

10

 Szczegółowo  opisał  je  Z.  R a u,  Instytucja 

ś

wiadka  koronnego  w 

ś

wietle  wyników  przepro-

wadzonych  bada

ń

,  (w:)  E.  W.  P ł y w a c z e w s k i  (red.),  Przest

ę

pczo

ść

  zorganizowana, 

ś

wiadek koronny, terroryzm…, s. 559 i nast. 

background image

Ś

wiadek koronny jako instrument zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci… 

Prokuratura 
i Prawo 7–8, 2010 

 

97 

gólny  za

ś

  nacisk  poło

Ŝ

ono  na  efektywne  wykorzystanie  w  procesie  karnym 

instytucji 

ś

wiadka koronnego oraz zagadnienia implementacji materiału uzy-

skanego w trakcie czynno

ś

ci operacyjnych do procesu karnego

11

.  

Jednym  z  najwa

Ŝ

niejszych  tematów  dyskusji  w  okresie  poprzedzaj

ą

cym 

nowelizacj

ę

 ustawy 

ś

wiadku koronnym były kwestie dowodowe, w szczegól-

no

ś

ci  warto

ść

  dowodowa  instytucji 

ś

wiadka  koronnego.  Przede  wszystkim 

zwracano uwag

ę

 na fakt, i

Ŝ

, i

Ŝ

 dowód z zezna

ń

 

ś

wiadka koronnego ma cha-

rakter szczególny. Oznacza to, i

Ŝ

 ocena wiarygodno

ś

ci zezna

ń

 

ś

wiadka ko-

ronnego  nie  mo

Ŝ

e  by

ć

  oparta  na  innych  kryteriach  ni

Ŝ

  ocena  konkretnego 

innego 

ś

wiadka, który nie jest uczestnikiem przest

ę

pstwa. Przeciwnie, kryte-

ria takiej weryfikacji powinny by

ć

 bardziej zaostrzone z racji splotu interesów 

procesowych i pozaprocesowych 

ś

wiadka koronnego

12

Z dotychczasowych do

ś

wiadcze

ń

 zwi

ą

zanych ze stosowaniem przepisów 

ustawy 

ś

wiadku koronnym wynikało te

Ŝ

Ŝ

e przy ocenie zezna

ń

 tego 

ś

wiadka 

nale

Ŝ

y  kierowa

ć

  si

ę

  wi

ę

kszym  krytycyzmem.  Jak  trafnie  podkre

ś

lali  przed-

stawiciele  Centralnego  Biura 

Ś

ledczego,  „prowadz

ą

cy  post

ę

powanie  winien 

cały  czas  pami

ę

ta

ć

Ŝ

e  wyja

ś

nienia  składa  przest

ę

pca,  którego  podstawo-

wym celem jest uzyskanie bezkarno

ś

ci za popełnione czyny oraz zapewnie-

nie sobie ochrony. Przedstawia on przebieg czynów w sposób najdogodniej-
szy dla siebie. Mo

Ŝ

e równie

Ŝ

 prowadzi

ć

 sobie tylko znan

ą

 gr

ę

13

. Doskonał

ą

 

ilustracj

ą

  tego  rodzaju  taktyki  mo

Ŝ

e  by

ć

  gło

ś

na  na 

Ś

l

ą

sku  sprawa 

ś

wiadka 

koronnego  Macieja  G.  ps.  „Gruby”,  który  pomawiaj

ą

c  wiele  –  tak

Ŝ

e  niezna-

nych mu wcze

ś

niej – osób zr

ę

cznie manipulował prokuratorem, a jednocze-

ś

nie  uczynił  z  instytucji 

ś

wiadka  koronnego  dochodowe  przedsi

ę

wzi

ę

cie. 

Ostatecznie  zatrzymano  go  na  gor

ą

cym  uczynku,  kiedy  przejmował  haracz 

za zmian

ę

 zezna

ń

 obci

ąŜ

aj

ą

cych pomówione wcze

ś

niej osoby

14

. Dlatego te

Ŝ

 

prowadz

ą

cy post

ę

powanie powinien przez cały czas pami

ę

ta

ć

Ŝ

e wyja

ś

nie-

nia składa przest

ę

pca, którego podstawowym celem jest uzyskanie bezkar-

no

ś

ci za popełnione czyny oraz zapewnienie sobie ochrony, st

ą

d nie nale

Ŝ

bezkrytycznie podchodzi

ć

 do jego wyja

ś

nie

ń

”.  

 Jednocze

ś

nie zarówno zdecydowania wi

ę

kszo

ść

 naukowców, jak i prak-

tyków  wyra

Ŝ

ała  opini

ę

Ŝ

e  same  zasady  weryfikacji  tych  zezna

ń

 musz

ą

  by

ć

 

                                       

11

 Szeroko na ten temat zob. T. G r z e g o r c z y k, Wykorzystywanie i przekształcanie materia-

łów  operacyjnych  w  materiał  dowodowy  w  post

ę

powaniu  karnym,  (w:)  E.  W.  P ł y w a -

c z e w s k i  (red.),  Przest

ę

pczo

ść

  zorganizowana, 

ś

wiadek  koronny,  terroryzm…,  s.  221 

i nast. 

12

 Zob.  zwłaszcza  A.  G a b e r l e,  Dowody  w  s

ą

dowym  procesie  karnym,  Warszawa  1997, 

s. 162  i  nast.;  S.  O w c z a r s k i, 

Ś

wiadek  koronny  –  uwagi  krytyczne,  Przegl

ą

d  S

ą

dowy 

1993, nr 11–12, s. 95. 

13

 M.in. R. P i e c h u r a, Wokół problematyki materiału dowodowego w post

ę

powaniu ze 

ś

wiad-

kiem  koronnym,  (w:)  E.  W.  P ł y w a c z e w s k i  (red.),  Przest

ę

pczo

ść

  zorganizowana, 

ś

wia-

dek koronny, terroryzm…, s. 503. 

14

 Bli

Ŝ

ej zob. P. P y t l a k o w s k i, Argumenty koronne, Polityka 2006, nr 14 (2549), s. 36 i nast. 

background image

E. W. Pływaczewski 

Prokuratura  

i Prawo 7–8, 2010 

 

 
98 

takie  same,  jak  w  odniesieniu  do  innych  tego  rodzaju  dowodów.  Jako  pre-
tekst  do  powy

Ŝ

szych  rozwa

Ŝ

a

ń

  posłu

Ŝ

yły  polemiki  medialne  oraz  dyskusje 

naukowe,  w  których  podnoszono,  i

Ŝ

  oparcie  aktu  oskar

Ŝ

enia,  a  nast

ę

pnie 

całego post

ę

powania jedynie na dowodzie w postaci zezna

ń

 

ś

wiadka koron-

nego to za mało. W tym wzgl

ę

dzie powoływano si

ę

 m.in. na tradycj

ę

 procesu 

kontynentalnego,  wyra

Ŝ

aj

ą

c

ą

  si

ę

  w  paremii  unus  testis  –  nullus  testis  est 

(„jeden 

ś

wiadek to 

Ŝ

aden 

ś

wiadek”)

15

. Trzeba zatem dokona

ć

 wszechstron-

nej  procesowej  weryfikacji  dowodu  z  zezna

ń

 

ś

wiadka  koronnego  i  w  miar

ę

 

mo

Ŝ

liwo

ś

ci  potwierdzi

ć

  innymi  dowodami,  tak  aby  sprawca  przest

ę

pstwa 

został wykryty i poci

ą

gni

ę

ty do odpowiedzialno

ś

ci karnej, a osoba niewinna 

jej nie poniosła

16

Wypada tak

Ŝ

e przypomnie

ć

, i

Ŝ

 okres w którym wypracowywane były no-

we rozwi

ą

zania w przedmiotowym zakresie był równie

Ŝ

 znamienny ró

Ŝ

nego 

rodzaju atakami na instytucj

ę

 

ś

wiadka koronnego, znajduj

ą

cymi swój wyraz 

w  tendencyjnych  relacjach  medialnych.  Jak  wskazywał  w  2004  r.  P.  Pytla-
kowski, „obalenie tego narz

ę

dzia prawnego le

Ŝ

y w interesie 

ś

wiata przest

ę

p-

czego  i  reprezentuj

ą

cych  ich  adwokatów. Wiedza 

ś

wiadków  koronnych  jest 

dla nich gro

ź

na. Nawet ta, która nie zostanie przedstawiona w formie dowo-

dowej  podczas  procesów  s

ą

dowych,  pozostanie  przecie

Ŝ

  w  głowach  poli-

cjantów i prokuratorów”

17

. Wypowied

ź

 t

ę

 – w odniesieniu do dyskusji w tym 

wzgl

ę

dzie – niejako uzupełnia, uczestnicz

ą

cy w pracach nad now

ą

 regulacj

ą

 

ś

wiadka  koronnego,  s

ę

dzia  G.  Wasi

ń

ski,  który  trafnie  zauwa

Ŝ

a,  i

Ŝ

  „za  cz

ę

-

ś

ci

ą

  tzw.  głosów  doktryny  kryj

ą

  si

ę

  okre

ś

lone  grupy  interesów,  którym  bar-

dzo  zale

Ŝ

y  na  pozbawieniu  organów 

ś

cigania  mo

Ŝ

liwo

ś

ci,  które  stwarza  in-

stytucja 

ś

wiadka koronnego”

18

.  

Głównym efektem prac ww. Zespołu ds. problematyki 

ś

wiadka koronnego 

oraz  dowodów  procesowych  w  zwalczaniu  przest

ę

pczo

ś

ci  zorganizowanej 

było uchwalenie w dniu 22 lipca 2006 r. ustawy o zmianie ustawy o 

ś

wiadku 

koronnym  oraz  ustawy  o  ochronie  informacji  niejawnych

19

.  Tym  samym 

ustawodawca  ostatecznie  przes

ą

dził  o  bezterminowym  przedłu

Ŝ

eniu  obo-

wi

ą

zywania zmienionej ustawy o 

ś

wiadku koronnym

20

.  

                                       

15

 Z. R a u , Przest

ę

pczo

ść

 zorganizowana  w Polsce i jej zwalczanie, Kantor Wydawniczy Za-

kamycze, Kraków 2002, s. 199 i nast. 

16

 Zob.  K.  C e s a r z,  Dowód  z  zezna

ń

 

ś

wiadka  koronnego  na  tle  prawa  do  s

ą

du,  Przegl

ą

S

ą

dowy 2004, nr 4, s. 65. 

17

 P.  P y t l a k o w s k i, 

Ś

wiat  według 

ś

wiadka,  „Polityka”  z  dnia  21  sierpnia  2004  r.,  nr  34 

(2466), s. 27. 

18

 G. W a s i

ń

s k i, Wybrane aspekty specyfiki przewodu s

ą

dowego z udziałem 

ś

wiadka koron-

nego, (w:) E. W. P ł y w a c z e w s k i (red.), Przest

ę

pczo

ść

 zorganizowana, 

ś

wiadek koronny, 

terroryzm…, s. 705.  

19

 Dz. U. z dnia 22 sierpnia 2006 r., Nr 149, poz. 1078. 

20

 Tekst  jedn.  Dz.  U.  z  2007  r.,  Nr  36,  poz.  232;  powoływana  dalej  jako  „ustawa  o 

ś

wiadku 

koronnym” albo „u.

ś

.k.”. 

background image

Ś

wiadek koronny jako instrument zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci… 

Prokuratura 
i Prawo 7–8, 2010 

 

99 

II. Zakres stosowania przepisów ustawy 

ś

wiadku koronnym 

Na pocz

ą

tku nale

Ŝ

y podkre

ś

li

ć

, i

Ŝ

 ustawa o 

ś

wiadku koronnym w jej zno-

welizowanym  kształcie  ma  słu

Ŝ

y

ć

  z  jednej  strony  zapewnieniu  wi

ę

kszego 

poszanowania prawa i konsekwencji w stosunku do osoby samego 

ś

wiadka 

koronnego, z drugiej za

ś

 jej rozwi

ą

zania powinny podnie

ść

 rzeczywist

ą

 sku-

teczno

ść

  i  efektywno

ść

  procesow

ą

  podczas  wykorzystywania  tego  tak 

szczególnego instrumentu procesowego.  

W  obecnym  brzmieniu  ustawy  o 

ś

wiadku  koronnym  (art.  1)  jej  przepisy 

stosuje si

ę

 w sprawach: 

1.  o przest

ę

pstwo lub przest

ę

pstwo skarbowe popełnione w zorganizowanej 

grupie albo zwi

ą

zku maj

ą

cym na celu popełnienie przest

ę

pstwa lub prze-

st

ę

pstwa  skarbowego  (ust.  1),  jak  równie

Ŝ

  –  zgodnie  z  ust.  2  –  w  spra-

wach: 

2.  o przest

ę

pstwo okre

ś

lone w art. 228 § 1 i 3–6 k.k. (sprzedajno

ść

 pełni

ą

-

cego funkcj

ę

 publiczn

ą

), w tym zwi

ą

zane z: 

  przyj

ę

ciem  korzy

ś

ci  za  zachowanie  stanowi

ą

ce  naruszenie  przepisów 

prawa, 

  uzale

Ŝ

nieniem  wykonania  czynno

ś

ci  słu

Ŝ

bowej  od  otrzymania  korzy

ś

ci 

maj

ą

tkowej lub osobistej albo 

Ŝą

dania tej korzy

ś

ci,  

  przyj

ę

ciem korzy

ś

ci maj

ą

tkowej znacznej warto

ś

ci lub jej obietnicy,  

  przyj

ę

ciem  korzy

ś

ci  maj

ą

tkowej  lub  osobistej  albo  jej  obietnicy, 

Ŝą

dania 

takiej  korzy

ś

ci  albo  uzale

Ŝ

nienia  wykonania  czynno

ś

ci  słu

Ŝ

bowej  od  jej 

otrzymania, w zwi

ą

zku z pełnieniem funkcji publicznej w pa

ń

stwie obcym 

lub w organizacji mi

ę

dzynarodowej; 

3.  o przest

ę

pstwo okre

ś

lone w art. 229 § 1 i 3–5 (przekupstwo); w tym:  

  działanie  w  celu  skłonienia  osoby  pełni

ą

cej  funkcj

ę

  publiczn

ą

  do  naru-

szenia przepisów prawa albo obiecanie takiej osobie korzy

ś

ci maj

ą

tkowej 

lub osobistej za naruszenie przepisów prawa,  

  udzielenie lub obiecanie osobie pełni

ą

cej funkcj

ę

 publiczn

ą

 korzy

ś

ci ma-

j

ą

tkowej znacznej warto

ś

ci, w zwi

ą

zku z pełnieniem tej funkcji,  

  udzielenie  lub  obiecanie  udzielenia  korzy

ś

ci  maj

ą

tkowej  lub  osobistej 

osobie  pełni

ą

cej  funkcje  w  pa

ń

stwie  obcym  lub  organizacji  mi

ę

dzynaro-

dowej, w zwi

ą

zku z pełnieniem tej funkcji; 

4.  o przest

ę

pstwo okre

ś

lone w art. 230 § 1 k.k. (płatna protekcja bierna); 

5.  o przest

ę

pstwo okre

ś

lone w art. 230a § 1 k.k. (płatna protekcja czynna); 

6.  o  przest

ę

pstwo  okre

ś

lone  w  art.  231  §  1  i  2  k.k.  (nadu

Ŝ

ycie  uprawnie

ń

 

przez  funkcjonariusza  publicznego,  w  tym  tak

Ŝ

e  w  celu  osi

ą

gni

ę

cia  ko-

rzy

ś

ci maj

ą

tkowej lub osobistej); 

7.  o przest

ę

pstwo okre

ś

lone w art. 250a § 1 i 2 k.k. (bierne i czynne łapow-

nictwo wyborcze); 

background image

E. W. Pływaczewski 

Prokuratura  

i Prawo 7–8, 2010 

 

 
100 

8.  o przest

ę

pstwo okre

ś

lone w art. 258 k.k. (udział w zorganizowanej gru-

pie lub zwi

ą

zku przest

ę

pczym); 

9.  o  przest

ę

pstwo  okre

ś

lone  w  art.  296a  §  1,  2  i  4  k.k.  (czynne  i  bierne 

łapownictwo zwi

ą

zane z wykonywaniem działalno

ś

ci gospodarczej); 

10.  o  przest

ę

pstwo  okre

ś

lone  w  art.  296b  §  1  i  2  k.k.  (czynne  i  bierne  ła-

pownictwo przy organizacji zawodów sportowych). 

Przedstawione wy

Ŝ

ej uj

ę

cie ró

Ŝ

ni si

ę

 tym od poprzedniej regulacji, 

Ŝ

e do-

tychczasowy  zamkni

ę

ty  katalog  przest

ę

pstw  w  post

ę

powaniach,  w  których 

mo

Ŝ

liwe jest wykorzystywanie dowodu z zezna

ń

 

ś

wiadka koronnego, zast

ą

-

piony został katalogiem otwartym. Wskazany został bowiem tylko jeden wy-
znacznik  dopuszczalno

ś

ci  stosowania  tego  dowodu  –  polegaj

ą

cy  na  popeł-

nieniu przest

ę

pstwa lub przest

ę

pstwa skarbowego w zorganizowanej grupie 

albo  zwi

ą

zku  maj

ą

cym  na  celu  popełnienie  przest

ę

pstwa

21

.  Jest  to  najwa

Ŝ

-

niejsza  modyfikacja  o  szczególnym  znaczeniu  dla  stosowania  tej  instytucji 
w praktyce.  Pozostawiono  natomiast  art.  1  ust.  2  poprzedniej  regulacji  jako 
podstaw

ę

  do  stosowania  instytucji 

ś

wiadka  koronnego  w  sprawach  o  prze-

st

ę

pstwa korupcyjne, z jej jednoczesnym uzupełnieniem o wprowadzone do 

kodeksu karnego nowe typy tego rodzaju przest

ę

pstw w sektorze gospodarki 

i  profesjonalnych  zawodów  sportowych.  Najdobitniejszym  tego  przykładem 
s

ą

  ujawnione  w  ostatnich  latach  zjawiska  tzw.  „ustawiania”  meczów  piłkar-

skich,  czy  innych  popularnych  imprez  sportowych  przez  przekupstwa  s

ę

-

dziów i zawodników. Tego rodzaju zdarzenia szczególnie bulwersowały opi-
ni

ę

  publiczn

ą

.  Niemniej  gro

ź

ne  s

ą

  tzw.  przest

ę

pstwa  menad

Ŝ

erskie.  Oma-

wiany zapis pozwala tak

Ŝ

e na wykorzystanie dowodu z zezna

ń

 

ś

wiadka ko-

ronnego  w  sprawach  o  wszystkie  przest

ę

pstwa  maj

ą

ce  charakter  terrory-

styczny, popełnione przez zorganizowane grupy przest

ę

pcze. 

Wyra

Ŝ

anie  obaw,  i

Ŝ

  nowe  uj

ę

cie  przepisu  art.  1  ust.  1  spowoduje  nad-

u

Ŝ

ywanie  instytucji 

ś

wiadka  koronnego,  nie  wydaje  si

ę

  zasadne.  Przyj

ę

ty 

bowiem system kontroli wniosku w tym przedmiocie przez prokuratora nad-
rz

ę

dnego  i  pozostawienie  decyzji  w  przedmiocie  dopuszczenia  dowodu 

w gestii  niezawisłego  s

ą

du  pozwala  na  skuteczne  eliminowanie  wniosków 

niezasadnych. 

III. Definicja i zasady przyznawania statusu 

ś

wiadka koronnego  

Definicj

ę

 

ś

wiadka koronnego okre

ś

la art. 2 ustawy o 

ś

wiadku koronnym. 

Zgodnie zawartym tam zapisem „

ś

wiadkiem koronnym jest podejrzany, który 

                                       

21

 Na potrzeb

ę

 rozszerzenia przywileju bezkarno

ś

ci 

ś

wiadka koronnego tak

Ŝ

e o inne przest

ę

p-

stwa  popełnione  w  ramach  zorganizowanej  grupy  przest

ę

pczej  lub  zwi

ą

zku  przest

ę

pnego 

wskazywała m.in. A. M i c h a l s k a - W a r i a s, Przest

ę

pczo

ść

 zorganizowana i prawnokarne 

formy jej przeciwdziałania, Oficyna Wydawnicza Verba, Lublin 2006, s. 376. 

background image

Ś

wiadek koronny jako instrument zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci… 

Prokuratura 
i Prawo 7–8, 2010 

 

101 

został  dopuszczony  do  składania  zezna

ń

  w  charakterze 

ś

wiadka  na  zasa-

dach i w trybie okre

ś

lonym niniejsz

ą

 ustaw

ą

”. Dla doprecyzowania tej defini-

cji konieczne jest nawi

ą

zanie do tre

ś

ci przepisów art. 3, 4 i 9 u.

ś

.k.  

Zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 u.

ś

.k. status 

ś

wiadka koronnego mo

Ŝ

e uzyska

ć

 

podejrzany, który: 
1.  do  chwili  wniesienia  do  s

ą

du  aktu  oskar

Ŝ

enia  w  swoich  wyja

ś

nieniach 

przekazał organowi prowadz

ą

cemu post

ę

powanie informacje, które mog

ą

 

przyczyni

ć

  si

ę

  do  ujawnienia  okoliczno

ś

ci  przest

ę

pstwa,  wykrycia  pozo-

stałych sprawców, ujawnienia dalszych przest

ę

pstw lub zapobie

Ŝ

enia im,  

2.  ujawnił maj

ą

tek swój oraz znany mu maj

ą

tek innych sprawców przest

ę

p-

stwa lub przest

ę

pstwa skarbowego okre

ś

lonego w art. 1 ustawy; 

3.  zobowi

ą

zał  si

ę

  do  zło

Ŝ

enia  przed  s

ą

dem  wyczerpuj

ą

cych  zezna

ń

  doty-

cz

ą

cych  osób  uczestnicz

ą

cych  w  przest

ę

pstwie  lub  przest

ę

pstwie  skar-

bowym oraz pozostałych okoliczno

ś

ci dotycz

ą

cych popełnienia przest

ę

p-

stwa lub przest

ę

pstwa skarbowego okre

ś

lonych w art. 3 ust. 1 pkt 1 lit. a 

u.

ś

.k. 

Przyznanie statusu 

ś

wiadka koronnego mo

Ŝ

na uzale

Ŝ

ni

ć

  tak

Ŝ

e  od  zobo-

wi

ą

zania  si

ę

  podejrzanego  do  zwrotu  korzy

ś

ci  maj

ą

tkowej  odniesionej 

z przest

ę

pstwa lub przest

ę

pstwa skarbowego oraz naprawienia szkody nimi 

wyrz

ą

dzonej (art. 3 ust. 2 u.

ś

.k.).  

Powy

Ŝ

sze  rozwi

ą

zania  realizuj

ą

  funkcj

ę

  kompensacyjn

ą

  prawa  karnego, 

a  ponadto  ułatwiaj

ą

  faktyczn

ą

  identyfikacj

ę

  maj

ą

tkowych  składników  stanu 

posiadania  sprawcy.  Pokrzywdzonym  za

ś

  zapisy  te  mog

ą

  istotnie  ułatwi

ć

 

dochodzenie  materialnych  roszcze

ń

  wobec  sprawców  popełnianych  na  ich 

szkod

ę

 przest

ę

pstw, w tym tak

Ŝ

e wobec 

ś

wiadków koronnych. 

Ustawa zawiera tak

Ŝ

e wył

ą

czenie osób, które nie mog

ą

 uzyska

ć

 statusu 

ś

wiadka koronnego. Zgodnie z przepisem art. 4 ustawy o 

ś

wiadku koronnym 

dotyczy  to  podejrzanego,  który  w  zwi

ą

zku  z  przest

ę

pstwem  lub  przest

ę

p-

stwem skarbowym okre

ś

lonym w art. 1: 

1)  usiłował  popełni

ć

  albo  popełnił  zbrodni

ę

  zabójstwa  lub  współdziałał 

w popełnieniu takiej zbrodni, 

2)  nakłaniał  inn

ą

  osob

ę

  do  popełnienia  czynu  zabronionego  okre

ś

lonego 

w art. 1, w celu skierowania przeciwko niej post

ę

powania karnego, 

3)  kierował  zorganizowan

ą

  grup

ą

  albo  zwi

ą

zkiem  maj

ą

cym  na  celu  popeł-

nienie przest

ę

pstwa lub przest

ę

pstwa skarbowego. 

W  odniesieniu  do  pkt.  3  nale

Ŝ

ałoby  zaznaczy

ć

,  i

Ŝ

  zrezygnowano  tu 

z pierwotnego zapisu, 

Ŝ

e przepisów ustawy o 

ś

wiadku koronnym nie stosuje 

si

ę

  do  podejrzanego,  który  zakładał  zorganizowan

ą

  grup

ę

  przest

ę

pcz

ą

Zmiana ta ma na celu rozszerzenie mo

Ŝ

liwo

ś

ci stosowania ustawy na podej-

rzanych,  którzy  wprawdzie  zorganizowan

ą

  grup

ę

  zakładali,  ale  w  chwili 

ewentualnego stosowania ustawy faktycznie ni

ą

 nie kieruj

ą

. Niejednokrotnie 

bowiem –  zwłaszcza  przy  eliminacji lidera  –  grupa przest

ę

pcza  działa dalej 

background image

E. W. Pływaczewski 

Prokuratura  

i Prawo 7–8, 2010 

 

 
102 

pod przewodnictwem innej osoby. Ponadto z praktycznego punktu widzenia 
bardzo trudno jest jednoznacznie okre

ś

li

ć

, kto imiennie zało

Ŝ

ył zorganizowa-

n

ą

 grup

ę

 przest

ę

pcz

ą

W  zwi

ą

zku  z  powy

Ŝ

szymi  warunkami  w  praktyce  działalno

ś

ci  grup  prze-

st

ę

pczych nie jest wykluczone celowe „wi

ą

zanie” członków grupy we współ-

udział  w  zabójstwie.  Zabezpiecza  to  struktur

ę

  przest

ę

pcz

ą

  przed  ewentual-

nym  przyst

ą

pieniem  takiego  członka  grupy  do  programu  ochrony 

ś

wiadka 

koronnego. Problem  ten wielokrotnie  podnosili funkcjonariusze  Centralnego 
Biura 

Ś

ledczego  w czasie  spotka

ń

  po

ś

wi

ę

conych opracowaniu  projektu  no-

welizacji omawianej ustawy. 

Postanowienie  o  dopuszczeniu  dowodu  z  zezna

ń

 

ś

wiadka  koronnego 

wydaje  s

ą

d  okr

ę

gowy  wła

ś

ciwy  dla  miejsca  prowadzenia  post

ę

powania 

przygotowawczego na wniosek prokuratora prowadz

ą

cego lub nadzoruj

ą

ce-

go post

ę

powanie przygotowawcze, zło

Ŝ

ony po uzyskaniu zgody Prokuratora 

Krajowego  (art.  5  ust.  1  u.

ś

.k.).  Bior

ą

c  pod  uwag

ę

  zawiło

ść

  spraw  zwi

ą

za-

nych ze 

ś

wiadkiem koronnym, problemy organizacyjne wyst

ę

puj

ą

ce przy ich 

rozpatrywaniu, jak równie

Ŝ

 zapewnienie bezpiecze

ń

stwa wszystkich uczest-

ników  procesu  wskazywany  wy

Ŝ

ej  Zespół  ds.  problematyki 

ś

wiadka  koron-

nego  oraz  dowodów  procesowych  w  zwalczaniu  przest

ę

pczo

ś

ci  zorganizo-

wanej optował za zmian

ą

 dotychczasowej regulacji, st

ą

d zwrot „s

ą

d wła

ś

ci-

wy  do  rozpoznania  sprawy”  zast

ą

piony  został  zapisem  „s

ą

d  okr

ę

gowy  wła-

ś

ciwy dla miejsca prowadzenia przygotowawczego”, co eliminuje ewentualne 

spory kompetencyjne, zapewnia jasno

ść

 i przejrzysto

ść

 zapisu ustawy oraz 

podnosi  rang

ę

  procedury  nadania  statusu 

ś

wiadka  koronnego,  która  pozo-

stawa

ć

 b

ę

dzie w gestii instancji s

ą

dowej o wi

ę

kszym do

ś

wiadczeniu orzecz-

niczym. 

Podejrzany, któremu przyznano status 

ś

wiadka koronnego, nie podlega – 

zgodnie z art. 9 ust. 1 u.

ś

.k. – karze za przest

ę

pstwa lub przest

ę

pstwa skar-

bowe okre

ś

lone w art. 1 ustawy, w których uczestniczył i które jako 

ś

wiadek 

koronny ujawnił w trybie przewidzianym ustaw

ą

. Nale

Ŝ

ałoby w zwi

ą

zku z tym 

przyj

ąć

,  i

Ŝ

  immunitet  bezkarno

ś

ci 

ś

wiadka  koronnego  obejmuje  wył

ą

cznie 

przest

ę

pstwa wymienione w art. 1 omawianej ustawy. Za popełnienie innych 

przest

ę

pstw,  pozostaj

ą

cych  poza  zakresem  tego  unormowania, 

ś

wiadek 

koronny powinien odpowiada

ć

 na zasadach ogólnych

22

Postanowienie  o  umorzeniu  post

ę

powania  w  sprawie  przest

ę

pstw  lub 

przest

ę

pstw  skarbowych  okre

ś

lonych  w  art.  1  ustawy,  w  których  sprawca 

uczestniczył  i  które  jako 

ś

wiadek  koronny  ujawnił  w  trybie  przewidzianym 

ustaw

ą

, podejmuje prokurator w ci

ą

gu 14 dni od uprawomocnienia si

ę

 orze-

                                       

22

  Zob.  uchwał

ę

  S

ą

du  Najwy

Ŝ

szego  z  dnia  21  grudnia  1999  r.,  sygn.  I  KZP  44/99,  OSNKW 

2000, nr 1–2, poz. 2. Aprobuj

ą

co w tej kwestii wypowiedziała si

ę

 K. T a r k o w s k a, Glosa do 

uchwały  S

ą

du  Najwy

Ŝ

szego  z  dnia  21  grudnia  1999  r.,  sygn.  I  KZP  44/99,  Prokuratura 

i Prawo 2000, nr 6, s. 104 i nast. 

background image

Ś

wiadek koronny jako instrument zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci… 

Prokuratura 
i Prawo 7–8, 2010 

 

103 

czenia  ko

ń

cz

ą

cego  post

ę

powanie  przeciwko  tym  sprawcom,  których  udział 

w  przest

ę

pstwie 

ś

wiadek  koronny  ujawnił  oraz  przeciwko  którym  zeznawał 

(art. 9 ust. 2 u.

ś

.k.). Do tego czasu post

ę

powanie w sprawie, w której 

ś

wia-

dek koronny wyst

ę

puje jako podejrzany, jest zawieszone. Przypomnijmy, 

Ŝ

poprzednie uj

ę

cie art. 9 uprawniało prokuratora do umorzenia post

ę

powania 

dopiero  w  momencie  uzyskania  wyroków  skazuj

ą

cych  wobec  wszystkich 

sprawców przest

ę

pstwa, niezale

Ŝ

nie od tego, czy 

ś

wiadek koronny miał wie-

dz

ę

 na temat ich udziału w przest

ę

pstwie, czy te

Ŝ

 tej wiedzy nie miał.  

Nie  ulega  w

ą

tpliwo

ś

ci,  i

Ŝ

  zbyt  długie  oczekiwanie  na  postanowienie  pro-

kuratora umarzaj

ą

ce post

ę

powanie przeciwko 

ś

wiadkowi koronnemu nie jest 

po

Ŝą

dane zarówno z uwagi na interes wymiaru sprawiedliwo

ś

ci, jak i same-

go 

ś

wiadka  koronnego,  który  w  mo

Ŝ

liwie  najkrótszym  czasie  powinien  uzy-

ska

ć

 stabilizacje procesow

ą

. Post

ę

powanie mo

Ŝ

e zosta

ć

 podj

ę

te, gdy zajd

ą

 

okoliczno

ś

ci  zawarte  w  art.  10  ustawy  o 

ś

wiadku  koronnym.  W  praktyce 

oznacza to uchylenie statusu 

ś

wiadka koronnego. 

IV. Uchylenie statusu 

ś

wiadka koronnego. Wznowienie post

ę

-

powania 

Uchylenie statusu 

ś

wiadka koronnego mo

Ŝ

e mie

ć

 charakter obligatoryjny 

lub fakultatywny. Zgodnie z art. 10 pkt 1 u.

ś

.k. post

ę

powanie wobec 

ś

wiadka 

koronnego podejmuje si

ę

 obligatoryjnie, gdy 

ś

wiadek ten w toku post

ę

powa-

nia: 
1)  zeznał  nieprawd

ę

  lub  zataił  prawd

ę

  co  do  istotnych  okoliczno

ś

ci  sprawy 

albo odmówił zezna

ń

 przed s

ą

dem,  

2)  popełnił nowe przest

ę

pstwo lub przest

ę

pstwo skarbowe, działaj

ą

c w zor-

ganizowanej grupie albo zwi

ą

zku maj

ą

cych na celu popełnienie przest

ę

p-

stwa lub przest

ę

pstwa skarbowego,  

3)  zataił  maj

ą

tek  swój  lub  znany  mu  maj

ą

tek  pozostałych  sprawców  prze-

st

ę

pstwa  lub  przest

ę

pstwa  skarbowego,  o  którym  mowa  w  art.  3  ust.  1 

pkt 1 lit. b u.

ś

.k. 

Obligatoryjne podj

ę

cie post

ę

powania nast

ę

puje tak

Ŝ

e wówczas, gdy okazało 

si

ę

, i

Ŝ

 nadano status 

ś

wiadka koronnego podejrzanemu, w stosunku do któ-

rego wył

ą

czone jest stosowanie przepisów o 

ś

wiadku koronnym na podsta-

wie art. 4 u.

ś

.k. 

Ratio legis przesłanki, o któr

ą

 statuuje powołany wy

Ŝ

ej art. 10 pkt 1 ust. 3 

u.

ś

.k.,  stanowi  zwi

ę

kszenie  rygoryzmu  w  stosunku  do 

ś

wiadka  koronnego, 

na  którym  ci

ąŜ

y  dodatkowy  obowi

ą

zek  w  postaci  ujawnienia  informacji  nie 

tylko  na  temat  swojego  maj

ą

tku,  ale  tak

Ŝ

e  na  temat  maj

ą

tku  innych  prze-

st

ę

pców. Taki zabieg ma z jednej strony prowadzi

ć

 do szerszego pozbawia-

nia korzy

ś

ci maj

ą

tkowych uzyskanych w sposób nielegalny, a z drugiej jesz-

background image

E. W. Pływaczewski 

Prokuratura  

i Prawo 7–8, 2010 

 

 
104 

cze  bardziej  uwiarygodni

ć

 

ś

wiadka  koronnego,  który  ujawniaj

ą

c  takie  infor-

macje, niejako potwierdza swoje intencje, a tym samym staje si

ę

 wiarygod-

niejszym 

ź

ródłem dowodowym. 

Zgodnie  z  art.  10  ust.  4  ustawy  o 

ś

wiadku  koronnym  mo

Ŝ

na  podj

ąć

  za-

wieszone post

ę

powanie, je

Ŝ

eli 

ś

wiadek koronny popełnił nowe przest

ę

pstwo 

umy

ś

lne lub umy

ś

lne przest

ę

pstwo skarbowe, albo nie wykonał w oznaczo-

nym  przez  s

ą

d  terminie  lub  w  oznaczony  sposób  zobowi

ą

zania  do  napra-

wienia szkody lub zwrotu korzy

ś

ci uzyskanych z przest

ę

pstwa. Na postano-

wienie  s

ą

du  o  podj

ę

ciu  zawieszonego  post

ę

powania 

ś

wiadkowi koronnemu 

przysługuje  za

Ŝ

alenia  do  s

ą

du  okr

ę

gowego  wła

ś

ciwego  dla  miejsca  prowa-

dzenia post

ę

powania przygotowawczego. 

W przypadku niewypełnienia zobowi

ą

za

ń

 wynikaj

ą

cych z zapisów ustawy 

ś

wiadku koronnym art. 11 u.

ś

.k. okre

ś

la dodatkowe podstawy wznowienia 

prawomocnie umorzonego – na podstawie tej ustawy – post

ę

powania przy-

gotowawczego.  Post

ę

powanie  wznawia  si

ę

  (obligatoryjnie)

23

  lub  mo

Ŝ

na 

wznowi

ć

  (fakultatywnie)

24

  w  ci

ą

gu  5  lat  od  uprawomocnienia  si

ę

  postano-

wienia o umorzeniu post

ę

powania na podstawie art. 9 ust. 2 u.

ś

.k. Obecnie 

ś

wiadek  koronny  musi  mie

ć

 

ś

wiadomo

ść

Ŝ

e  wznowienie  post

ę

powania 

w stosunku do niego mo

Ŝ

e nast

ą

pi

ć

 nawet do 5 lat od uprawomocnienia si

ę

 

postanowienia  o  umorzeniu  post

ę

powania,  je

ś

li  w  tym  czasie  popełni  nowe 

przest

ę

pstwo lub przest

ę

pstwo skarbowe b

ą

d

ź

 ujawnione zostan

ą

 inne oko-

liczno

ś

ci  pozostaj

ą

ce  w  zwi

ą

zku  z  uzyskaniem  przez  niego  tego  statusu. 

Wydłu

Ŝ

enie  tego  okresu  z  roku  (przewidzianego  w  pierwotnej  regulacji)  do 

okresu  5  lat  jest  wi

ę

c  kolejnym  obostrzeniem  i  swego  rodzaju  weryfikacj

ą

 

rzeczywistych  pobudek  kieruj

ą

cych  osob

ą

,  która  uzyskała  status 

ś

wiadka 

koronnego. 

V. Zakres i formy pomocy 

ś

wiadkom koronnym  

Sama  realizacja  zada

ń

  zwi

ą

zanych  z  ochron

ą

 

ś

wiadków  i  ich  rodzin  na-

str

ę

cza wiele bardzo istotnych problemów prawnych, logistycznych i organi-

zacyjnych, których prawna regulacja była swego rodzaju novum. O koniecz-
no

ś

ci  wypracowania  tego  rodzaju  rozwi

ą

za

ń

  prawnych  nikogo  nie  trzeba 

przekonywa

ć

. Pa

ń

stwo, godz

ą

c si

ę

 na wprowadzenie instytucji 

ś

wiadka ko-

ronnego,  przyj

ę

ło  jednocze

ś

nie  na  siebie  zobowi

ą

zanie  do  zapewnienia 

                                       

23

 Je

ś

li 

ś

wiadek koronny popełnił nowe przest

ę

pstwo, działaj

ą

c w zorganizowanej grupie albo 

zwi

ą

zku maj

ą

cych  na celu popełnienie przest

ę

pstwa lub przest

ę

pstwa skarbowego, lub zo-

stały ujawnione okoliczno

ś

ci uniemo

Ŝ

liwiaj

ą

ce nadanie mu statusu 

ś

wiadka koronnego, nie-

zale

Ŝ

nie  od  zwyczajnych  podstaw  wznowienia  post

ę

powania  przygotowawczego  (art.  11 

ust. 1 u.

ś

.k.). 

24

 Je

ś

li 

ś

wiadek koronny popełnił nowe przest

ę

pstwo umy

ś

lne lub umy

ś

lne przest

ę

pstwo skar-

bowe albo nie wykonał obowi

ą

zku naprawienia szkody (art. 11 ust. 2 u.

ś

.k.). 

background image

Ś

wiadek koronny jako instrument zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci… 

Prokuratura 
i Prawo 7–8, 2010 

 

105 

bezpiecze

ń

stwa  skruszonym  przest

ę

pcom  i  ich  rodzinom.  Poza  samym  za-

pewnieniem  fizycznego  bezpiecze

ń

stwa  nale

Ŝ

ś

wiadkowi  zapewni

ć

  mate-

rialne podstawy dalszego 

Ŝ

ycia, zadba

ć

 o jego zdrowie, wykształcenie dzie-

ci,  zatarcie 

ś

ladów  przeszło

ś

ci.  Innymi  słowy,  system  ochrony  jest  realn

ą

 

gwarancj

ą

  skuteczno

ś

ci  ustawy  o 

ś

wiadku  koronnym,  wzmocnion

ą

  tzw.  zu-

pełnym  zakazem  dowodowym,  tj.  zakazem  podejmowania  jakichkolwiek 
czynno

ś

ci dowodowych, które mogłyby zmierza

ć

 do ujawnienia okoliczno

ś

ci 

udzielenia ochrony osobistej i pomocy 

ś

wiadkowi koronnemu lub osobie mu 

najbli

Ŝ

szej,  np.  ustalania  ich  nowej  to

Ŝ

samo

ś

ci.  miejsca  pobytu  itp.

25

.  Do-

dajmy,  i

Ŝ

  najwa

Ŝ

niejsz

ą

  zach

ę

t

ą

  do  zostania 

ś

wiadkiem  koronnym  jest  za-

zwyczaj  unikni

ę

cie  odpowiedzialno

ś

ci  karnej,  a  na  tym  najbardziej  zale

Ŝ

osobom wybieraj

ą

cym takie rozwi

ą

zanie. 

Pierwszym  aktem  prawnym  odnosz

ą

cym  si

ę

  do  kwestii  zwi

ą

zanych 

z ochron

ą

 

ś

wiadka  i  jego  najbli

Ŝ

szych  było  rozporz

ą

dzenie  Rady  Ministrów 

z dnia 30 grudnia 1998 r. w sprawie szczególnych warunków, zakresu i spo-
sobu udzielania oraz cofania ochrony i pomocy 

ś

wiadkom koronnym i innym 

osobom

26

.  Po  ponad  8  latach  do

ś

wiadcze

ń

  w  realizacji  tych  zło

Ŝ

onych 

i kosztownych przedsi

ę

wzi

ęć

, a tak

Ŝ

e na podstawie oceny dotychczasowych 

rozwi

ą

za

ń

  zawartych  w  rozporz

ą

dzeniu,  przyj

ę

to  nowe  przepisy  zawarte 

w rozporz

ą

dzeniu Rady Ministrów z dnia 18 pa

ź

dziernika 2006 r. w sprawie 

udzielania ochrony i pomocy 

ś

wiadkom koronnym i innym uprawnionym oso-

bom

27

.  

Organem  wła

ś

ciwym  do  wykonywania  postanowie

ń

  o  zastosowaniu 

ochrony  b

ą

d

ź

  pomocy 

ś

wiadkom  koronnym  i  ich  rodzinom  jest  Komendant 

Główny  Policji.  W  zakresie  wykonywania  ochrony  wobec  osób  przebywaj

ą

-

cych w zakładach karnych lub aresztach 

ś

ledczych jest Dyrektor Generalny 

Słu

Ŝ

by Wi

ę

ziennej. 

Na  podstawie  przytoczonych  powy

Ŝ

ej  przepisów 

ś

wiadkowi  koronnemu 

lub  jego  rodzinie  przysługuj

ą

  ró

Ŝ

ne  wymienione  formy  ochrony  osobistej 

i pomocy. Je

ś

li chodzi o ochron

ę

 osobist

ą

, to polega ona na stałej obecno

ś

ci 

policjantów  w  pobli

Ŝ

u  osoby  chronionej  albo  dostosowaniu  przez  Dyrektora 

Generalnego Słu

Ŝ

by Wi

ę

ziennej warunków tymczasowego aresztowania lub 

odbywania kary pozbawienia wolno

ś

ci do wymogów zapewniaj

ą

cych osobie 

chronionej  osobistego  bezpiecze

ń

stwa  w  areszcie 

ś

ledczym  lub  zakładzie 

karnym.  Mo

Ŝ

e  tak

Ŝ

e  wchodzi

ć

  tu  w  gr

ę

  czasowa  obecno

ść

  policjanta  lub 

policjantów  w  pobli

Ŝ

u  osoby  chronionej,  czasowa  obserwacja  osoby  chro-

nionej i otoczenia, w którym przebywa, wskazywanie osobie chronionej bez-
piecznego miejsca przebywania oraz czasu i sposobu przemieszczania si

ę

                                       

25

 Na temat zakazów dowodowych w tym przedmiocie – zob. A. B a j, Zakazy dowodowe doty-

cz

ą

ce 

ś

wiadka koronnego, Prokuratura i Prawo 2008, nr 1, s. 111 i nast. 

26

 Dz. U. z 1998 r., Nr 165, poz. 1196. 

27

 Dz. U. z 2006 r., Nr 201, poz. 1480. 

background image

E. W. Pływaczewski 

Prokuratura  

i Prawo 7–8, 2010 

 

 
106 

Przewiduje  si

ę

  równie

Ŝ

  okre

ś

lanie  zakresu,  warunków  i  sposobu  kontakto-

wania si

ę

 osoby chronionej z innymi osobami.  

W przypadku konieczno

ś

ci  zapewnienia  długotrwałej  ochrony  lub  stwier-

dzenia, 

Ŝ

e ochrona osobista nie wystarczy do skutecznego przeciwdziałania 

zagro

Ŝ

eniu 

Ŝ

ycia lub zdrowia osoby chronionej, 

ś

wiadkowi koronnemu mo

Ŝ

by

ć

 udzielona pomoc w zakresie zmiany miejsca pobytu. Ten rodzaj pomocy 

polega  na  podejmowaniu  przedsi

ę

wzi

ęć

  o  charakterze  organizacyjnym  lub 

finansowym,  umo

Ŝ

liwiaj

ą

cych  osobie  chronionej  pobyt  w  miejscu  innym  ni

Ŝ

 

dotychczasowe. W szczególno

ś

ci przedsi

ę

wzi

ę

cia te mog

ą

 polega

ć

 na: udo-

st

ę

pnieniu  tymczasowego  lokalu  mieszkalnego,  zapewniaj

ą

cego  podstawo-

we potrzeby bytowe, pomocy w wynaj

ę

ciu lub zakupie mieszkania, pomocy 

w  przeprowadzce  lub  zagospodarowaniu,  pomocy  w  umieszczeniu  dziecka 
w szkole, przedszkolu lub 

Ŝ

łobku. Mog

ą

 by

ć

 równie

Ŝ

 podejmowane czynno-

ś

ci  niezb

ę

dne  w  celu:  ochrony  mieszkania  i  mienia  pozostawionych  w  po-

przednim  miejscu  pobytu,  roztoczenia  opieki  nad  pozostawion

ą

  osob

ą

  nie-

doł

ęŜ

n

ą

  lub  chor

ą

,  któr

ą

  osoba  chroniona  si

ę

  opiekowała,  oraz  załatwienia 

innych niezb

ę

dnych spraw 

Ŝ

yciowych zwi

ą

zanych z miejscem pobytu. Nale-

Ŝ

y jednak podkre

ś

li

ć

, i

Ŝ

 osoba chroniona ma obowi

ą

zek pokrywania ze 

ś

rod-

ków  uzyskanych  w  ramach  pomocy  finansowej kosztów  u

Ŝ

ytkowania  lokalu 

mieszkalnego i szkód przez ni

ą

 wyrz

ą

dzonych w lokalu. 

Je

ś

li nie ma mo

Ŝ

liwo

ś

ci zapewnienia 

ś

wiadkowi koronnemu i jego najbli

Ŝ

-

szym 

ś

wiadcze

ń

 opieki zdrowotnej w ramach powszechnego ubezpieczenia 

zdrowotnego, osobom tym mo

Ŝ

e by

ć

 przyznana pomoc finansowa na pokry-

cie  kosztów  uzyskania 

ś

wiadcze

ń

  opieki  zdrowotnej.  Komendant  Główny 

Policji  mo

Ŝ

e  wskazywa

ć

  lekarzy  i  placówki  medyczne,  od  których  osoba 

chroniona powinna uzyskiwa

ć

 

ś

wiadczenia opieki zdrowotnej, a osoba chro-

niona obowi

ą

zana jest stosowa

ć

 si

ę

 do warunków korzystania z tej pomocy. 

Specyficzn

ą

  form

ą

  pomocy  medycznej  jest  pomoc  polegaj

ą

ca  na  przepro-

wadzeniu zabiegu chirurgicznego usuwaj

ą

cego charakterystyczne elementy 

wygl

ą

du  lub  operacji  plastycznej.  Udzielana  jest  ona,  gdy  jest  niezb

ę

dna 

w celu  zapewnienia  bezpiecze

ń

stwa  osobie  chronionej  i  pozwoli  na  istotn

ą

 

zmian

ę

 wygl

ą

du tej osoby.  

Kolejn

ą

 istotn

ą

 forma pomocy jest pomoc w zakresie zmiany miejsca za-

trudnienia. Mo

Ŝ

e ona by

ć

 udzielona, gdy zagro

Ŝ

enie dla 

Ŝ

ycia i zdrowia oso-

by chronionej jest zwi

ą

zane z dotychczasowym miejscem zatrudnienia oraz 

w razie konieczno

ś

ci zapewnienia 

ź

ródła utrzymania osobie chronionej, któ-

ra zmieniła miejsce pobytu. 

W zakresie zmiany miejsca zatrudnienia udzielona pomoc mo

Ŝ

e polega

ć

 

na  uzyskiwaniu  i  przekazywaniu  informacji  o  mo

Ŝ

liwo

ś

ciach  zatrudnienia, 

czyli swoistym po

ś

rednictwie pracy oraz na umo

Ŝ

liwieniu uzyskania nowych 

kwalifikacji  lub  podniesienia  poziomu  wykształcenia.  Poza  ewentualnym 
wsparciem  finansowym  zwi

ą

zanym  z  pokryciem  kosztów 

ś

wiadcze

ń

  zdro-

background image

Ś

wiadek koronny jako instrument zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci… 

Prokuratura 
i Prawo 7–8, 2010 

 

107 

wotnych 

ś

wiadek  koronny  mo

Ŝ

e  te

Ŝ

  uzyska

ć

  pomoc  finansow

ą

.  Mo

Ŝ

e  ona 

by

ć

  przyznana  w  razie  niemo

Ŝ

no

ś

ci  zatrudnienia 

ś

wiadka  koronnego  lub 

osoby dla niego najbli

Ŝ

szej oraz zagro

Ŝ

enia dla 

Ŝ

ycia i zdrowia 

ś

wiadka ko-

ronnego,  jakie  mo

Ŝ

e  si

ę

  wi

ą

za

ć

  z  podj

ę

ciem  przez  niego  pracy.  Pomoc  ta 

powinna by

ć

 w szczególno

ś

ci przeznaczona na pokrycie kosztów utrzymania. 

Pomoc  finansowa  mo

Ŝ

e  by

ć

  przyznana  w  zasadzie  do  wysoko

ś

ci  prze-

ci

ę

tnego wynagrodzenia w poprzednim kwartale ogłaszanego przez Prezesa 

ZUS-u, a osobom małoletnim do 50% tej kwoty. Wypłata tej pomocy nast

ę

-

puje w gotówce za pokwitowaniem, przekazem, przelewem lub w inny spo-
sób uzgodniony z osob

ą

 chronion

ą

Ś

rodowisko  przest

ę

pcze  nigdy  nie  ukrywało  pogardy  i  nienawi

ś

ci  dla 

ś

wiadków koronnych, o czym 

ś

wiadczy chocia

Ŝ

by zachowanie oskar

Ŝ

onych 

podczas  rozpraw  z  ich  udziałem.  Niejednokrotnie  padaj

ą

  tam  jawne  gro

ź

by 

zarówno wobec samych 

ś

wiadków, jak i ich najbli

Ŝ

szych. Tote

Ŝ

 w razie za-

gro

Ŝ

enia dla 

Ŝ

ycia lub zdrowia 

ś

wiadka koronnego lub osoby dla niego naj-

bli

Ŝ

szej konieczne staje si

ę

 udzielenie pomocy w zakresie wydania nowych 

dokumentów. W szczególnie uzasadnionych wypadkach wymienionym oso-
bom  mo

Ŝ

na  wyda

ć

  dokumenty  umo

Ŝ

liwiaj

ą

ce  u

Ŝ

ywanie  innych  ni

Ŝ

  własne 

danych osobowych, w tym uprawniaj

ą

ce do przekroczenia granicy pa

ń

stwo-

wej.  Wydanie  takich  dokumentów  mo

Ŝ

e  nast

ą

pi

ć

  równie

Ŝ

  wtedy,  gdy  inne 

formy  ochrony  lub  pomocy  nie  s

ą

  wystarczaj

ą

ce  dla  zapewnienia  bezpie-

cze

ń

stwa  osoby  chronionej,  gdy  ochrona  lub  pomoc  b

ę

d

ą

  miały  charakter 

długotrwały

28

.  

Dokumenty  umo

Ŝ

liwiaj

ą

ce  u

Ŝ

ywanie  innych  ni

Ŝ

  własne  danych  osobo-

wych, uprawniaj

ą

ce do przekroczenia granicy pa

ń

stwowej, mog

ą

 by

ć

 ponad-

to  wydane,  je

Ŝ

eli  ze  wzgl

ę

du  na  rodzaj  zagro

Ŝ

enia  opuszczenie  terytorium 

kraju  przez  osob

ę

  chronion

ą

  jest  niezb

ę

dne  dla  zapewnienia  skutecznej 

ochrony,  wyjazd  osoby  chronionej  jest  niezb

ę

dny  ze  szczególnie  wa

Ŝ

nych 

wzgl

ę

dów  osobistych,  jak  równie

Ŝ

  wówczas,  gdy  wzgl

ę

dy  bezpiecze

ń

stwa 

wymagaj

ą

 posługiwania si

ę

 takimi dokumentami w kraju. 

Szczególnie istotnym elementem ochrony jest zapewnienie 

ś

wiadkowi ko-

ronnemu  bezpiecze

ń

stwa  podczas  dojazdu  do  miejsca  wykonywania  czyn-

no

ś

ci  procesowych  i  w  trakcie  ich  trwania.  Wi

ąŜ

e  si

ę

  to  tak

Ŝ

e  z  zapewnie-

niem bezpiecze

ń

stwa na sali rozpraw w wyniku odpowiedniego ich wyposa-

Ŝ

enia. Na marginesie nale

Ŝ

y jednak zauwa

Ŝ

y

ć

, i

Ŝ

 czynnikiem zwi

ę

kszaj

ą

cym 

bezpiecze

ń

stwo 

ś

wiadków koronnych, a jednocze

ś

nie zmniejszaj

ą

cym kosz-

ty  ochrony,  staj

ą

  si

ę

  stosowane  coraz  cz

ęś

ciej  przesłuchania  na  odległo

ść

 

                                       

28

 Zob.  w  tej  kwestii  Z. W r o n a,  Ochrona 

ś

wiadka  koronnego  a  administracyjnoprawna  sytu-

acja  osoby,  (w:)  Zasady  procesu  karnego  wobec  wyzwa

ń

  współczesno

ś

ci.  Ksi

ę

ga  ku  czci 

profesora  Stanisława  Waltosia,  Wydawnictwa  Prawnicze  PWN,  Warszawa  2000,  s.  429 
i nast. 

background image

E. W. Pływaczewski 

Prokuratura  

i Prawo 7–8, 2010 

 

 
108 

przy  zastosowaniu urz

ą

dze

ń

 audiowizualnych, któr

ą

 to form

ę

 przesłuchania 

s

ą

dy stosuj

ą

 na podstawie przepisu art. 177 § 1a k.p.k.

29

Przedstawione  formy  ochrony  i  pomocy  to  ramy  post

ę

powania  policjan-

tów  sprawuj

ą

cych  bezpo

ś

redni

ą

  ochron

ę

.  S

ą

  one  wypełnione  codziennym 

kontaktami  z  osobami  chronionymi,  rozwi

ą

zywaniem  ich  najró

Ŝ

niejszych 

problemów natury ekonomicznej, socjalnej, psychologicznej

30

 i zdrowotnej.  

VI. Wyniki bada

ń

 praktyki 

Z  bada

ń

  ankietowych  przeprowadzonych  w

ś

ród  policjantów  i  prokurato-

rów  wyłaniaj

ą

  si

ę

  charakterystyczne  cechy  polskiej  zorganizowanej  grupy 

przest

ę

pczej. Otó

Ŝ

 33% respondentów – policjantów wskazywało na jej hie-

rarchiczno

ść

,  przy  wskazaniach  na  t

ę

  cech

ę

  11%  prokuratorów,  28%  poli-

cjantów  i  26%  prokuratorów  wskazywało  na  brutalno

ść

,  28%  policjantów 

i 23% prokuratorów na bezwzgl

ę

dno

ść

, 26% policjantów na hermetyczno

ść

przy  wskazaniu  na  te  cech

ę

  tylko  przez  2%  prokuratorów,  wreszcie  14% 

policjantów  przy  a

Ŝ

  40%  wskaza

ń

  prokuratorów  (!)  wymieniało  powi

ą

zania 

z legalnymi strukturami pa

ń

stwa. Inne z wymienionych cech to nieprzewidy-

walno

ść

, zajmowanie si

ę

 przez członków grup wszystkim, co przynosi zysk, 

gdy

Ŝ

  grupy  te  nie  s

ą

,  poza  nielicznymi  wyj

ą

tkami, 

ś

ci

ś

le  wyspecjalizowane 

w jakiej

ś

 konkretnej działalno

ś

ci

31

. W  zakresie  ocen  nowych 

ś

rodków praw-

nych pomocnych w zwalczaniu przest

ę

pczo

ś

ci zorganizowanej wskazywano 

za

ś

  na  znaczn

ą

  skuteczno

ść

  instytucji 

ś

wiadka  koronnego  i  przesyłki  nie-

jawnie nadzorowanej

32

Najbardziej  interesuj

ą

ce  s

ą

  wszak

Ŝ

e  dotychczasowe  efekty  procesowe 

stosowania  instytucji 

ś

wiadka  koronnego. Według  informacji  prasowej  Mini-

sterstwa  Sprawiedliwo

ś

ci  z  dnia  31  sierpnia  2006  r.,  zatytułowanej  „Stoso-

wanie instytucji 

ś

wiadka koronnego w okresie od dnia 1 wrze

ś

nia 1998 r. do 

dnia  14  lipca  2006  r.

33

,  w  okresie  tym  „w 

ś

ledztwach  prowadzonych  przez 

prokuratorów  zostało  dopuszczonych  do  składania  zezna

ń

  w  charakterze 

ś

wiadka koronnego 87 osób. W oparciu o zeznania i wyja

ś

nienia 

ś

wiadków 

koronnych ujawniono 9213 przest

ę

pstw i postawiono zarzuty 3096 osobom. 

                                       

29

 Wylicza  si

ę

,  i

Ŝ

  koszt  wideotransmisji  w  przypadku  przesłuchania  trwaj

ą

cego  3  godziny  na 

terenie kraju wynosi około 65 zł, z zagranicy za

ś

 – około 800 zł. Zob. w tej kwestii J. Ł y

Ŝ

-

w i

ń

s k i, Odst

ę

pstwa od zasady jawno

ś

ci rozprawy w 

ś

wietle ustawy o 

ś

wiadku koronnym, 

(w:) E. W. P ł y w a c z e w s k i (red.), Przest

ę

pczo

ść

 zorganizowana, 

ś

wiadek koronny, terro-

ryzm…, s. 451–452. 

30

 Wskazuje na nie zwłaszcza B. H o ł y s t, Psychologia kryminalistyczna, Wydawnictwa Praw-

nicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 1273. 

31

 Szerzej  na  ten  temat  –  zob.  Z.  R a u,  Cechy  polskiej  zorganizowanej  grupy  przest

ę

pczej, 

Prokurator 2002, nr 1, s. 61 i nast. 

32

 Z. R a u, Przest

ę

pczo

ść

 zorganizowana w Polsce…, s. 383. 

33

 Informacja ta została opublikowana na stronie internetowej MS (www.ms.gov.pl). 

background image

Ś

wiadek koronny jako instrument zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci… 

Prokuratura 
i Prawo 7–8, 2010 

 

109 

Post

ę

powania zako

ń

czono skierowaniem aktu oskar

Ŝ

enia wobec 2295 osób 

w  320  sprawach.  Wobec  1196  oskar

Ŝ

onych  na  podstawie  wyja

ś

nie

ń

  i  ze-

zna

ń

 

ś

wiadka koronnego s

ą

dy wydały prawomocne wyroki skazuj

ą

ce. Insty-

tucja 

ś

wiadka koronnego przyczyniła si

ę

 równie

Ŝ

 do zabezpieczenie mienia 

znacznej  warto

ś

ci.  W  toku  post

ę

powa

ń

  prowadzonych  z  wykorzystaniem 

dowodu  z  zezna

ń

 

ś

wiadka  koronnego  zabezpieczono  maj

ą

tek  w  kwocie 

9 804 156 zł. Wobec 30 osób rozpocz

ę

to procedur

ę

 zmierzaj

ą

c

ą

 do dopusz-

czenia  ich  do  składania  zezna

ń

  w  charakterze 

ś

wiadka  koronnego,  ale 

z powodu zaistnienia przesłanek negatywnych odst

ą

piono od dalszego pro-

cesowania”.  

Istotnym rozszerzeniem tej informacji s

ą

 kompleksowe dane na temat do-

tychczasowej  efektywno

ś

ci  omawianej  instytucji  uzyskane  przez  autora 

w Centralnym  Biurze 

Ś

ledczym  Komendy  Głównej  Policji  w  2007  r.  Przy-

toczmy  zatem  najistotniejsze  wnioski  wynikaj

ą

ce  z  przeprowadzonej  w  tym 

zakresie analizy. 

Po pierwsze, uzyskane dane pozwalaj

ą

 na okre

ś

lenie przeci

ę

tnej struktu-

ry zorganizowanej grupy przest

ę

pczej. Okazało si

ę

Ŝ

e jej najliczniejsza gru-

p

ę

  stanowi

ą

  członkowie, zwani  potocznie  „

Ŝ

ołnierzami”  (84,51%). Kapitano-

wie  (

ś

rednia  kadra  kierownicza)  oscyluj

ą

  w  granicach  11,27%,  ksi

ę

gowi 

(specjali

ś

ci od spraw finansowych) – 1,41%, za

ś

 jej kierownictwo, stanowi

ą

-

ce „praw

ą

 r

ę

k

ę

 bossa” – 2,82%.  

Po drugie, badania dotycz

ą

ce wieku wykazały, 

Ŝ

e ponad połow

ę

 badanej 

grupy 

ś

wiadków koronnych (57,14%) stanowiły osoby, które przekroczyły 30 

rok 

Ŝ

ycia, a nie uko

ń

czyły lat 40. Kolejny przedział czasowy stanowi

ą

 

ś

wiad-

kowie  pomi

ę

dzy  40  a  50  rokiem 

Ŝ

ycia  (31,86%).  Trzeci

ą

,  zdecydowanie 

mniej liczn

ą

 grup

ę

, stanowili 

ś

wiadkowie koronni plasuj

ą

cy si

ę

 w grupie wie-

kowej  pomi

ę

dzy  20  a  30  rokiem 

Ŝ

ycia  (8,57%).  Zdecydowanie  najmniejsz

ą

 

grup

ę

 stanowiły osoby, które przekroczyły 50 rok 

Ŝ

ycia (2,86%).  

Po  trzecie,  z  uzyskanych  danych  wynika,  i

Ŝ

  dzi

ę

ki  zeznaniom 

ś

wiadków 

koronnych  przedstawiono  109  zarzutów  o  kierowanie  grup

ą

  przest

ę

pcz

ą

1677 o członkostwo takiej grupy, 105 o zabójstwo, kolejnych 314 – o doko-
nanie  przest

ę

pstw  przeciwko 

Ŝ

yciu  i  zdrowiu.  W  pozostałych  kategoriach 

przest

ę

pstw  dominuj

ą

  zarzuty  dotycz

ą

ce  kradzie

Ŝ

y  –  w  tym  kradzie

Ŝ

z włamaniem  (2190),  przest

ę

pstw  narkotykowych  (1457),  rozbojów  i  wymu-

sze

ń

  rozbójniczych  (1207),  przest

ę

pstw  gospodarczych  (769),  u

Ŝ

ywanie 

materiałów  i  urz

ą

dze

ń

  wybuchowych  (463),  oraz  fałszerstw 

ś

rodków  płatni-

czych i dokumentów (605) i porwa

ń

 dla okupu (121)

34

.  

Do  interesuj

ą

cych  wniosków  prowadza  te

Ŝ

  wyniki  bada

ń

  dotycz

ą

ce  wy-

kształcenia 

ś

wiadków  koronnych  przed  obj

ę

ciem  ich  programem  ochrony. 

                                       

34

 Szeroko  na  temat  tego  procederu  –  zob.  J.  K a r c z m a r e k,  M.  K i e r s z k a,  Porwania  dla 

okupu, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2008. 

background image

E. W. Pływaczewski 

Prokuratura  

i Prawo 7–8, 2010 

 

 
110 

Otó

Ŝ

  najliczniej  reprezentowan

ą

  grup

ą

  były  osoby  z  wykształceniem  zawo-

dowym (46,15%). Kolejne dwie zbli

Ŝ

one do siebie procentowo grupy stano-

wili 

ś

wiadkowie z wykształceniem podstawowym (26,92%) oraz wykształce-

niem 

ś

rednim  (25,64%).  Tylko  1,28%  badanej  populacji  stanowiły  osoby 

z wykształceniem  wy

Ŝ

szym.  Po  skonfrontowaniu  tych  danych  z  wykształce-

niem  respondentów  po  zako

ń

czeniu  programu  ochrony  okazało  si

ę

,  i

Ŝ

 

zmniejszyły  si

ę

  grupy  osób  z  wykształceniem  podstawowym  (21,79%)  i  za-

wodowym  (42,3%)  na  rzecz  grup  z  wykształceniem 

ś

rednim  (26,92)  i  wy

Ŝ

-

szym – tu wzrost był najwi

ę

kszy (8,97%).  

Proporcje  te  pozwalaj

ą

  pozytywnie  oceni

ć

  skuteczno

ść

  oddziaływa

ń

  re-

socjalizacyjnych  podejmowanych  w  ramach  realizacji  programów  ochrony. 
Trzeba  bowiem  zaznaczy

ć

,  i

Ŝ

  w  przewa

Ŝ

aj

ą

cej  liczbie  do  programu  trafiaj

ą

 

ś

rednio  inteligentni  przest

ę

pcy,  traktuj

ą

cy  okres  bycia  w  nim  jedynie  jako 

etap w swoim 

Ŝ

yciu, który musz

ą

 przej

ść

; nie zastanawiaj

ą

 si

ę

 oni nad zmia-

n

ą

 trybu 

Ŝ

ycia, nie my

ś

l

ą

 w ogóle o resocjalizacji. Sporadycznie zdarzaj

ą

 si

ę

 

osoby  inteligentne,  z  góry  wiedz

ą

ce, co chc

ą

  osi

ą

gn

ąć

 i  staraj

ą

ce  si

ę

 mak-

symalnie wykorzysta

ć

 zaistniałe okoliczno

ś

ci. Tak wi

ę

c w zale

Ŝ

no

ś

ci od sa-

mozaparcia 

ś

wiadków koronnych, wsparcia rodziny, silnej woli poprawy swo-

jego 

Ŝ

ycia  i  skorzystania z  dobrodziejstwa  ustawy,  a  tak

Ŝ

e mo

Ŝ

liwo

ś

ci  inte-

lektualnych,  kontynuuj

ą

  oni  nauk

ę

  na  ró

Ŝ

nych  szczeblach,  ko

ń

cz

ą

  studia, 

rozpoczynaj

ą

 prac

ę

, zakładaj

ą

 rodziny i normalnie funkcjonuj

ą

 w społecze

ń

-

stwie

35

Z do

ś

wiadcze

ń

 funkcjonariuszy policji zajmuj

ą

cych si

ę

 ochron

ą

 

ś

wiadków 

koronnych wynika ponadto, 

Ŝ

e w pierwszym okresie ochrony osoby chronio-

ne  do

ść

 

ś

ci

ś

le  stosuj

ą

  si

ę

  do  zasad  i  zalece

ń

  okre

ś

lonych  w  programie 

ochrony. Z czasem jednak rozpoczynaj

ą

 starania o poszerzenie otrzymywa-

nej pomocy, szczególnie finansowej. Przyzwyczajeni do poziomu 

Ŝ

ycia osi

ą

-

ganego dzi

ę

ki nielegalnym dochodom, z trudno

ś

ci

ą

 dostosowuj

ą

 si

ę

 do po-

ziomu socjalnego wyznaczonego przez obowi

ą

zuj

ą

ce przepisy

36

Z  bada

ń

 

ś

wiadków  koronnych  przeprowadzonych  w  2009  r.  przez 

Z. Rau

37

 wynika m.in., 

Ŝ

e szefowie grup przest

ę

pczych maj

ą

 wpływ na lokal-

ny  szczebel  władzy:  burmistrzów  i  wójtów.  Blisko  połowa  oceniła  go  jako 
bardzo  du

Ŝ

y  lub  du

Ŝ

y.  Na  dalszych  miejscach 

ś

wiadkowie  koronni  wskazy-

wali  na  łapówkarzy  w

ś

ród  celników  i  pracowników  banków.  Wi

ę

cej  ni

Ŝ

  co 

                                       

35

  Bli

Ŝ

ej  w  tej  kwestii  zob.  P.  M a j e w s k i,  Kilka  uwag  na  temat  praktyki  stosowania 

ś

wiadka 

koronnego, (w:) E. W. P ł y w a c z e w s k i (red.), Przest

ę

pczo

ść

 zorganizowana, 

ś

wiadek ko-

ronny, terroryzm…, s. 453 i nast. 

36

  Szerzej  na  ten  temat  zob.  W.  M

ą

d r z e j o w s k i,  Przest

ę

pczo

ść

  zorganizowana.  System 

zwalczania, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, s. 128–129. 

37

 Bli

Ŝ

sz

ą

 relacj

ę

 na temat wyników tych bada

ń

 zawieraj

ą

 artykuły G. Z a w a d k i („

Ś

wiadkowie 

koronni: jak kupi

ć

 ludzi władzy” oraz „Polskie gangi oczami koronnych”), jak równie

Ŝ

 Jej roz-

mowa ze Z. R a u, Mieszka

ń

 czy willi z basenem policja skruszonym przest

ę

pcom nie kupu-

je, „Rzeczpospolita” z dnia 5 sierpnia 2009 r., nr 182, s. 1 oraz A4 i A5. 

background image

Ś

wiadek koronny jako instrument zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci… 

Prokuratura 
i Prawo 7–8, 2010 

 

111 

trzeci  odpowiedział, 

Ŝ

e  spotkał  skorumpowanych  przedstawicieli  władzy: 

posłów, senatorów, wojewodów i ministrów. W porównaniu jednak do wyni-
ków  bada

ń

  uzyskanych  w  2001  r.

38

  widoczny  jest  spadek  (o  około  20%) 

wskaza

ń

  na  korupcyjne  wpływy  przest

ę

pczo

ś

ci  zorganizowanej  na  samo-

rz

ą

dy  oraz  na  wy

Ŝ

szy  szczebel  władzy  i  administracji  pa

ń

stwowej.  A

Ŝ

  93% 

ś

wiadków koronnych potwierdziło, 

Ŝ

e grupy przest

ę

pcze maj

ą

 swoich zaufa-

nych  konsultantów

39

.  Zdaniem  72%  badanych  s

ą

  to  głównie  adwokaci.  Po-

nad połowa respondentów wskazywała na przedstawicieli organów 

ś

cigania, 

a co pi

ą

ty z nich – na wy

Ŝ

szych urz

ę

dników pa

ń

stwowych. 

A

Ŝ

 85% respondentów twierdziło, 

Ŝ

e ich grupa miała na swoich usługach 

skorumpowanego policjanta, co jednak oznacza 11% spadek w porównaniu 
z wynikami bada

ń

 uzyskanymi przez Z. Rau w 2001 r. Ponad połowa bada-

nych 

ś

wiadków  koronnych  twierdziła, 

Ŝ

e  na  „drug

ą

  stron

ę

  barykady”  zapro-

wadziła  ich  ch

ęć

  zerwania  ze 

ś

wiatem  przest

ę

pczym  i  troska  o  rodzin

ę

Z drugiej  jednak  strony  nale

Ŝ

y  zauwa

Ŝ

y

ć

,  i

Ŝ

 

Ŝ

aden  ze 

ś

wiadków  nie  zgłosił 

si

ę

 na policj

ę

 sam, a decyzja o współpracy – powodowana głownie strachem 

(na wielu z nich grupa wydała wyrok 

ś

mierci) i ch

ę

ci

ą

 ucieczki przed kar

ą

 – 

podejmowana była dopiero po zatrzymaniu. Ankietowani nie wyra

Ŝ

ali raczej 

obawy  zemsty  zdradzonych  liderów 

ś

wiata  przest

ę

pczego.  Najbardziej  do-

kucza im za

ś

 niepewno

ść

, czy poradz

ą

 sobie w nowym 

Ŝ

yciu. Aktualnie trzy 

czwarte respondentów pozytywnie oceniło instytucj

ę

 

ś

wiadka koronnego. 

VII. Próba podsumowania 

Na  gruncie  polskiego  porz

ą

dku  prawnego  instytucja 

ś

wiadka  koronnego 

nie  pozostaje  w  sprzeczno

ś

ci  z  konstytucyjnymi  zasadami:  proporcjonalno-

ś

ci,  równo

ś

ci  wobec  prawa,  prawa  do  s

ą

du,  prawa  do  obrony  i  prawa  do 

rzetelnego  procesu

40

.  Dodajmy,  i

Ŝ

  podobne  rozwi

ą

zania  przyj

ę

te  w  art.  60 

§ 3  i  4  obowi

ą

zuj

ą

cego  k.k.

41

  równie

Ŝ

  nie  zostały  zakwestionowane  jako 

sprzeczne z Konstytucj

ą

.  

                                       

38

 Szczegółow

ą

  relacj

ę

  na  temat  pierwszych  bada

ń

  przeprowadzonych  w

ś

ród 

ś

wiadków  ko-

ronnych Z. R a u zawarł w monografii: Przest

ę

pczo

ść

 zorganizowana…, s. 205 i nast. 

39

 Szerzej  na  temat  konsultantów  w  zorganizowanych  grupach  przest

ę

pczych  pisze  Z.  R a u, 

Ś

wiadek koronny jako instytucja dowodowa…, s. 323 i nast.  

40

 Szeroko i przekonywuj

ą

co argumentuje to L. K. P a p r z y c k i, Instytucja 

ś

wiadka koronnego 

ś

wiadka incognito w 

ś

wietle Konstytucji RP i Europejskiej konwencji praw człowieka, Pale-

stra 2008, nr 5–6, s. 23 i nast. Zob. tak

Ŝ

e B. N i t a , Ustawa o 

ś

wiadku koronnym w 

ś

wietle 

postanowie

ń

 konstytucyjnych, Palestra 2002, nr 3–4, s. 14 i nast.  

41

 Zob.  przypis  3.  Istotne  niedostatki  obu  tych  przepisów  ł

ą

cz

ą

  si

ę

  z  tym,  i

Ŝ

  art.  60  §  3  k.k. 

zapewnia  oskar

Ŝ

onemu  obligatoryjne nadzwyczajne złagodzenie kary, ale nie uzale

Ŝ

nia te-

go przywileju – tak jak to czyni art. 60 § 4 k.k. – od ujawnienia okoliczno

ś

ci nieznanych do-

tychczas  organowi 

ś

cigania.  Ostateczny  kres  patologiom  polegaj

ą

cym  na  ujawnianiu  przez 

oskar

Ŝ

onych faktów ju

Ŝ

 znanych organom 

ś

cigania i oczekiwaniu w zamian dobrodziejstwa 

background image

E. W. Pływaczewski 

Prokuratura  

i Prawo 7–8, 2010 

 

 
112 

Dowód  ze 

ś

wiadka  koronnego  spełnia  te

Ŝ

  standard  rzetelnego  procesu, 

okre

ś

lony  w  Europejskiej  Konwencji  Praw  Człowieka,  przy  zało

Ŝ

eniu  speł-

nienia w tym wzgl

ę

dzie okre

ś

lonych przesłanek. Zdaniem L. K. Paprzyckiego 

s

ą

 one nast

ę

puj

ą

ce: s

ą

d orzekaj

ą

cy w sprawie musi by

ć

 w pełni 

ś

wiadomy, 

jakie  korzy

ś

ci  uzyskał 

ś

wiadek  koronny  w  zamian  za  składanie  zezna

ń

oskar

Ŝ

onemu  i  jego  obro

ń

cy  nale

Ŝ

y  zapewni

ć

  mo

Ŝ

liwo

ść

  zadawania  pyta

ń

 

ś

wiadkowi  i  podwa

Ŝ

ania  jego  wiarygodno

ś

ci  ze  wzgl

ę

du  na  motywy,  jakimi 

kierował  si

ę

,  przyjmuj

ą

c  rol

ę

 

ś

wiadka  koronnego;  s

ą

d  powinien  z  nale

Ŝ

yt

ą

 

ostro

Ŝ

no

ś

ci

ą

 ocenia

ć

 zeznania takiego 

ś

wiadka, daj

ą

c wyraz tej szczególnie 

ostro

Ŝ

nej ocenie w uzasadnieniu wyroku; dowód z zezna

ń

 

ś

wiadka nie mo

Ŝ

stanowi

ć

  jedynego dowodu,  w  oparciu  o który  dokonano skazania  oskar

Ŝ

o-

nego

42

.  

Nale

Ŝ

y te

Ŝ

 pami

ę

ta

ć

 o generalnej regule dotycz

ą

cej posługiwania si

ę

 do-

wodami  niekonwencjonalnymi.  Jak  trafnie  wskazuje  S.  Walto

ś

  w  rozwa

Ŝ

a-

niach  na  temat  uwarunkowa

ń

  ustawowych  regulacji  dowodów  niekonwen-

cjonalnych,  posłu

Ŝ

enie  si

ę

  takim  dowodem  powinno  by

ć

  dopuszczalne  pod 

warunkiem  przestrzegania  zasady  subsydiarno

ś

ci:  gdy  inne 

ś

rodki  okazały 

si

ę

 bezskuteczne albo gdy zachodzi wysokie prawdopodobie

ń

stwo, 

Ŝ

e b

ę

d

ą

 

nieskuteczne lub nieprzydatne dla 

ś

cigania karnego

43

.  

Nawet  pobie

Ŝ

na  analiza  orzecznictwa  s

ą

dów  powszechnych  prowadzi  – 

zdaniem L.  K. Paprzyckiego  – do  wniosku,  i

Ŝ

  dowód  z  zezna

ń

 

ś

wiadka ko-

ronnego jest w praktyce oceniany z nale

Ŝ

yt

ą

 ostro

Ŝ

no

ś

ci

ą

, czemu s

ą

dy daj

ą

 

wyraz w uzasadnieniach wyroków z udziałem tego 

ś

wiadka

44

. Podobne kon-

kluzje formułowano  te

Ŝ

  wcze

ś

niej  w  oparciu o  gł

ę

bsze  analizy  spraw  s

ą

do-

wych  dotycz

ą

cych  przest

ę

pczo

ś

ci  zorganizowanej  z  udziałem 

ś

wiadków 

koronnych

45

                                                                                               

nadzwyczajnego  złagodzenia  kary  poło

Ŝ

yła  dopiero  uchwała  składu  siedmiu  s

ę

dziów  SN 

z dnia 29 pa

ź

dziernika 2004 r. (I KZP 24/04, OSNÓW 2004, nr 10, poz. 92). Szerzej na ten 

temat  –  zob.  C.  K a m i

ń

s k i,  Mały 

ś

wiadek  koronny,  (w:)  E.  W.  P ł y w a c z e w s k i  (red.), 

Przest

ę

pczo

ść

 zorganizowana, 

ś

wiadek koronny, terroryzm…, s. 311 i nast. 

42

 L.  K.  P a p r z y c k i,  Instytucja 

ś

wiadka  koronnego…,  op.  cit.,  s.  35–36.  Por.  te

Ŝ

  B.  G r o -

n o w s k a, 

Ś

wiadek koronny i 

ś

wiadek anonimowy – polskie rozwi

ą

zania prawne w kontek-

ś

cie europejskich standardów ochrony praw człowieka, (w:) Nowe prawo karne procesowe. 

Ksi

ę

ga ku czci profesora Wiesława Daszkiewicza, T. N o w a k (red.), Pozna

ń

 1999, s. 259–

260; oraz M. S z e w c z y k, Prawno-karne 

ś

rodki zwalczaj

ą

ce przest

ę

pczo

ść

 zorganizowana, 

(w:)  Nauka  wobec  przest

ę

pczo

ś

ci.  Ksi

ę

ga  ku  czci  Profesora  Tadeusza  Hanauska,  Kraków 

2001, s. 237–238; J. K. P a

ś

k i e w i c z, Wybrane zagadnienia instytucji 

ś

wiadka koronnego 

ś

wietle Konstytucji RP i Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, Czasopismo Prawa Kar-

nego i Nauk Penalnych 2004, nr 1, s. 131. 

43

 S.  W a l t o

ś

,  Proces  karny.  Zarys  systemu,  Wydawnictwo  LexisNexis,  Warszawa  2009, 

s. 409–410.  Dzieło  to  zawiera  te

Ŝ

  pełen  wyka

Ŝ

  literatury  w  odniesieniu  do  prezentowanych 

w niniejszym opracowaniu kwestii (s. 410 i nast.). 

44

 L. K. P a p r z y c k i, Instytucja 

ś

wiadka koronnego…, op. cit., s. 30.  

45

 Zob.  w  szczególno

ś

ci  H.  P a w l a k,  Ogólne  uwagi  dotycz

ą

ce  sprawno

ś

ci  post

ę

powania 

w sprawach z udziałem 

ś

wiadka koronnego, (w:) E. W. P ł y w a c z e w s k i (red.), Przest

ę

p-

background image

Ś

wiadek koronny jako instrument zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci… 

Prokuratura 
i Prawo 7–8, 2010 

 

113 

Oceniaj

ą

c  dotychczasowe  efekty  stosowania  instytucji 

ś

wiadka  koronne-

go  w  zwalczaniu  przest

ę

pczo

ś

ci  zorganizowanej,  mo

Ŝ

na  powiedzie

ć

,  i

Ŝ

 

czarne  scenariusze  prezentowane  przez  mniej  lub  bardziej  zagorzałych 
przeciwników tej regulacji nie znalazły przeło

Ŝ

enia na rzeczywisto

ść

, przed-

stawiciele  za

ś

  organów 

ś

cigania  i  wymiaru  sprawiedliwo

ś

ci  jednoznacznie 

podkre

ś

laj

ą

  jej  zalety

46

.  Dzi

ę

ki  tej  instytucji  mógł  nast

ą

pi

ć

,  nierealny  dot

ą

d, 

przełom  w  zwalczaniu  przest

ę

pczo

ś

ci  zorganizowanej,  jako 

Ŝ

e  zeznania 

ś

wiadków  koronnych  doprowadziły  do  rozbicia  najwi

ę

kszych  zorganizowa-

nych  grup  przest

ę

pczych.  W

ś

ród  jej  wad  wskazuje  si

ę

  na  ogół  powa

Ŝ

ne 

skutki finansowe dla bud

Ŝ

etu pa

ń

stwa zwi

ą

zane z funkcjonowaniem progra-

mu  ochrony 

ś

wiadków

47

.  Wydaje  si

ę

  jednak,  i

Ŝ

  w  stosunku  do  strat,  jakie 

ponosi  Skarb  Pa

ń

stwa  w  wyniku  działalno

ś

ci  zorganizowanych  grup  prze-

st

ę

pczych, koszty programu ochrony 

ś

wiadków s

ą

 stosunkowo niewielkie

48

Istotna  jest  natomiast kwestia  prawidłowego  stosowania  przepisów usta-

wy o 

ś

wiadku koronnym, który w zało

Ŝ

eniu ma by

ć

 rzetelnym współpracow-

nikiem  pa

ń

stwa,  gwarantuj

ą

cego  mu  bezkarno

ść

  czynów,  jakich  si

ę

  dopu-

ś

cił. Prawidłowo

ść

 t

ę

 mo

Ŝ

e w szczególno

ś

ci zapewnia

ć

 wyczulanie prokura-

torów  i  policjantów  na  wyj

ą

tkowy  charakter  tego  unormowania  prawnego, 

które musi korelowa

ć

 z wag

ą

 sprawy i korzy

ś

ciami do osi

ą

gni

ę

cia przez wy-

miar  sprawiedliwo

ś

ci.  Instytucja 

ś

wiadka  koronnego  powinna  by

ć

  bowiem 

zastrze

Ŝ

ona  tylko  dla  osób  dysponuj

ą

cych  najwa

Ŝ

niejszymi  informacjami. 

Konsekwentna  selekcja  powinna  zatem  eliminowa

ć

  takie  osoby,  których 

warto

ść

  jako 

ź

ródła  dowodowego  jest  w

ą

tpliwa,  upatruj

ą

ce  w  programie 

ochrony  sposobu  na  zabezpieczenie  swojej  egzystencji  materialnej,  abstra-
huj

ą

c  od  tego, 

Ŝ

e  zarówno  ci

ęŜ

ar  gatunkowy  zarzucanych  kandydatowi  na 

ś

wiadka  koronnego  czynów  zabronionych,  jak  i  tych  czynów  zabronionych, 

                                                                                               

czo

ść

 zorganizowana, 

ś

wiadek koronny, terroryzm…, s. 491 i nast.; G. W a s i

ń

s k i, Wybra-

ne  aspekty…,  op.  cit., s.  691  i  nast.;  A. W e s o ł o w s k a,  Korupcja  w  wymiarze  sprawiedli-
wo

ś

ci  –  symptomy  i  kulisy,  (w:)  E.  W.  P ł y w a c z e w s k i  (red.),  Przest

ę

pczo

ść

  zorganizo-

wana, 

ś

wiadek koronny, terroryzm…, s. 707 i nast.; J. K o

ś

c i e r z y

ń

s k i, 

Ś

wiadek koronny 

ś

wietle nowych regulacji, Prokuratura i Prawo 2007, nr 4, s. 58 i nast. 

46

 Zob. zwłaszcza P. K o r b a l, 

Ś

wiadek koronny – instrument zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci zor-

ganizowanej. Kilka refleksji z praktyki oraz R. P i e c h u r a , Wokół problematyki materiału do-
wodowego  w  post

ę

powaniu  ze 

ś

wiadkiem  koronnym,  (w:)  E.  W.  P ł y w a c z e w s k i  (red.), 

Przest

ę

pczo

ść

  zorganizowana, 

ś

wiadek  koronny,  terroryzm…,  s.  335  i  nast.  oraz  s.  501 

i nast.  W szczególno

ś

ci  przekonywuj

ą

cych  argumentów  w  tym  wzgl

ę

dzie  dostarcza  synte-

tyczna oceny dotychczasowego funkcjonowania instytucji 

ś

wiadka koronnego w Polsce do-

konana  przez L. K a r d a s z y

ń

s k i e g o  w opracowaniu: 

Ś

wiadek koronny –  10 lat tradycji, 

(w:)  Praktyczne  elementy  zwalczania  przest

ę

pczo

ś

ci  zorganizowanej  i  terroryzmu.  Nowo-

czesne technologie i praca operacyjna (pod red. L. K. P a p r z y c k i e g o i Z. R a u), Wydaw-
nictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2009, s. 459 i nast. 

47

 Por. E. G r u z a, Programy ochrony 

ś

wiadka, Prokuratura i Prawo 1998, nr 2, s. 81 i nast. 

48

 Wskazuje  na  to  m.in.  nadinsp.  P.  Szczerbak,  b.  zast

ę

pca  komendanta  głównego  Policji, 

podkre

ś

laj

ą

c przy tym, i

Ŝ

 argumenty o tym, 

Ŝ

e podatników nie sta

ć

 na finansowanie progra-

mu ochrony 

ś

wiadków, s

ą

 nadu

Ŝ

yciem – P. P y t l a k o w s k i, 

Ś

wiat według 

ś

wiadka, s. 26. 

background image

E. W. Pływaczewski 

Prokuratura  

i Prawo 7–8, 2010 

 

 
114 

co  do których dostarcza on  dowodów,  b

ę

dzie  pozostawa

ć

  w  gestii  niezawi-

słego s

ą

du. 

Niew

ą

tpliwie  dyskusj

ę

  na  temat 

ś

wiadka  koronnego  nale

Ŝ

y  prowadzi

ć

 

nadal  z  perspektywy  europeizuj

ą

cego  si

ę

  prawa  karnego.  Jak  słusznie 

wskazuje  J.  C.  Joerden,  wprawdzie  porz

ą

dki  karnoprawne  ci

ą

gle  jeszcze 

stanowi

ą

  przede  wszystkim  element  prawa  krajowego,  to  jednak  presja  in-

ternacjonalizacji b

ą

d

ź

 te

Ŝ

 przynajmniej europeizacji istotnych zr

ę

bów prawa 

karnego stale si

ę

 zwi

ę

ksza

49

. Pami

ę

ta

ć

 jednak przy tym nale

Ŝ

y, 

Ŝ

e instytucja 

ś

wiadka  koronnego  jest  narz

ę

dziem  szczególnym,  które  mo

Ŝ

e  by

ć

  u

Ŝ

yte 

wobec  najpowa

Ŝ

niejszych  kategorii  przest

ę

pstw,  szczególnie  za

ś

  wobec 

zorganizowanej przest

ę

pczo

ś

ci i przest

ę

pstw o charakterze terrorystycznym.  

Mimo  niew

ą

tpliwych  walorów  przydatno

ś

ci  instytucja 

ś

wiadka koronnego 

budziła  i  zapewne  nadal b

ę

dzie  budzi

ć

  w

ą

tpliwo

ś

ci  w  aspekcie ocen etycz-

nych, zarówno z punktu widzenia oceny post

ę

powania samego sprawcy, jak 

i w wymiarze zapewnianych mu przez pa

ń

stwo gwarancji. 

Ś

wiadek koronny 

nie tylko staje si

ę

 zdrajc

ą

 swego 

ś

rodowiska, ale przede wszystkim przyjmu-

je  niezwykle  niebezpieczn

ą

  rol

ę

  denuncjatora.  Zrywa  on  niepisan

ą

,  lecz  na 

ogół obowi

ą

zuj

ą

c

ą

 we wszystkich strukturach przest

ę

pczych zasad

ę

 milcze-

nia.  Za  korzy

ś

ci,  jakie  oferuje  mu  społecze

ń

stwo,  musi  wyda

ć

  swoich  do-

tychczasowych najbli

Ŝ

szych kolegów, z którymi ł

ą

czyły go silne zwi

ą

zki, nie-

jednokrotnie tak

Ŝ

e poza zakresem działalno

ś

ci przest

ę

pczej. Na szczególne 

podkre

ś

lenie  zasługuje  w  tej  kwestii  stanowisko  ksi

ę

dza  profesora  Pawła 

Bortkiewicza,  specjalizuj

ą

cego si

ę

  w  zagadnieniach  etyki  i etyki  społecznej, 

który konstatuje, i

Ŝ

 „pomimo wszelkich kontrowersji, przy uwzgl

ę

dnieniu za-

sady, 

Ŝ

e instytucja ta jest instrumentem ultima ratio, jest ona zasadna etycz-

nie. Oznacza bowiem wprowadzenie człowieka – przest

ę

pcy z obszaru mo-

ralno

ś

ci  submarginalnej  w  sfer

ę

  moralno

ś

ci  granicznej.  Umo

Ŝ

liwia  zarazem 

lub przynajmniej daje szans

ę

 pewnych regulacji społecznych na rzecz przy-

wrócenia ładu moralnego”

50

.  

                                       

49

 J. C. J o e r d e n, Moda na 

ś

wiadka koronnego w Europie, (w:) Europeizacja prawa karnego 

w Polsce i w Niemczech – podstawy konstytucyjnoprawne, pod red. A. J. S z w a r c a  i J. C. 
J o e r d e n a, Wydawnictwo  Pozna

ń

skie,  Pozna

ń

  2007,  s.  288.  Szeroko  na  temat  do

ś

wiad-

cze

ń

  niemieckich,  zwłaszcza  w  zakresie  stosowania  ustawy  o 

ś

wiadku  koronnym  w  spra-

wach o czyny terrorystyczne – zob. W. G r o p p, (w:) H. J. H i r s c h, P. H o f m a

ń

s k i, E. W. 

P ł y w a c z e w s k i, C. R o x i n (red.), Prawnokarne…, op. cit., s. 405 i nast. Zob. tak

Ŝ

e E. W. 

P ł y w a c z e w s k i,  Sprawozdanie  z  Mi

ę

dzynarodowej  Konferencji  na  temat  przest

ę

pczo

ś

ci 

zorganizowanej (Bruksela, 21–22 grudnia 2004 r.), Prokuratura i Prawo 2005, nr 7–8, s. 247 
i  nast.;  oraz  Dokument  roboczy  Komisji  Wspólnot  Europejskich  w  sprawie  wykonalno

ś

ci 

przepisów prawnych UE w zakresie ochrony 

ś

wiadków i osób współpracuj

ą

cych z wymiarem 

sprawiedliwo

ś

ci, KOM (2007) 693, wersja ostateczna, Bruksela, dnia 13 listopada 2007 r. 

50

 P.  B o r t k i e w i c z,  Ocena  etyczna  nadzwyczajnych  instrumentów  władzy  pa

ń

stwowej 

w zwalczaniu  przest

ę

pczo

ś

ci  zorganizowanej  ze  szczególnym  uwzgl

ę

dnieniem  instytucji 

ś

wiadka  koronnego,  (w:)  E.  W.  P ł y w a c z e w s k i  (red.),  Przest

ę

pczo

ść

  zorganizowana, 

ś

wiadek koronny, terroryzm…, s. 167. 

background image

Ś

wiadek koronny jako instrument zwalczania przest

ę

pczo

ś

ci… 

Prokuratura 
i Prawo 7–8, 2010 

 

115 

Dopełnieniem  tego  interesuj

ą

cego  pogl

ą

du  mog

ą

  by

ć

  wypowiedzi  s

ę

dzi 

A. Wesołowskiej, która stwierdziła, i

Ŝ

 „musimy mie

ć

 

ś

wiadomo

ść

Ŝ

e cz

ę

sto 

to  nie  rozterki  natury  moralnej  i  zasada  legalizmu  s

ą

  podło

Ŝ

em  krytyki 

ś

wiadka  koronnego,  ale  przede  wszystkim  obawa  przed  ujawnieniem  rze-

czywistego  obrazu  korupcji  w  Polsce,  a 

ś

ci

ś

le  mówi

ą

c  obawa  przed  ponie-

sieniem  odpowiedzialno

ś

ci  karnej”

51

,  oraz  s

ę

dziego  G.  Wasi

ń

skiego,  który 

w okresie prac na nowelizacj

ą

 ustawy o 

ś

wiadku koronnym w perspektywie 

„decyduj

ą

cej  batalii  o  jej  dalszy  byt”  wyraził  nadziej

ę

,  i

Ŝ

  „zwyci

ę

zc

ą

  w  tej 

walce  oka

Ŝ

e  si

ę

  szeroko  poj

ę

ty  interes  społeczny  i  dobro  ogółu”

52

.  Mo

Ŝ

na 

wi

ę

c powiedzie

ć

, i

Ŝ

 słowa te okazały si

ę

 „prorocze”, a ró

Ŝ

nej ma

ś

ci „doktry-

nerstwo”  musiało  okaza

ć

  si

ę

  nieskuteczne  w  konfrontacji  z  wynikami  prze-

prowadzonych na szerok

ą

 skal

ę

 bada

ń

 kryminologicznych. 

 
 

Crown witness as an instrument against  

organized crime 

Summary 

The  article  presents  both  theoretical  and  practical  aspects  of  the  crown 

witness in terms of criminal law and proceedings. The author refers, among 
others,  to  the  discussion  preceding  the  amendment  of  the  Law  on  Crown 
Witness, in which both advantages and disadvantages of the regulation con-
tained  therein  were  exposed,  he  signals  a  fundamental  solution  to  the  new 
regulations,  as  well  as  presents  the  results  of  criminological  research  con-
cerning  the  effectiveness  of  this  institution.  In  assessing  the  effects  of  the 
existing crown witness in the fight against organized crime,  the author con-
cludes that the nightmare scenarios presented by the opponents of that leg-
islation  were  not  passed  through  to  reality,  and  representatives  of  law  en-
forcement  and  judicial  auhorities  (police,  prosecutors  and  judges)  clearly 
emphasize its advantages. 

                                       

51

 A. W e s o ł o w s k a, Korupcja…, op. cit., s. 708. Zob. tak

Ŝ

e W. M

ą

d r z e j o w s k i, Korupcja 

w działalno

ś

ci zorganizowanych struktur przest

ę

pczych, tam

Ŝ

e, s. 465 i nast. 

52

 G. W a s i

ń

s k i, Wybrane aspekty…, op. cit., s. 705.