background image

LEKI 
PSYCHOTROPOWE

Leki anksjolityczne

background image

Anksjolityki

Anksjolityki (leki 

przeciwlękowe, leki anksjolityczne) 

– grupa leków psychotropowych o zróżnicowanej 

budowie chemicznej, które przez działanie na 

przekaźnictwo impulsów nerwowych w ośrodkowym 

układzie nerwowym powodują działanie zmniejszające 

lęk, niepokój, napięcie emocjonalne i objawy 

somatyczne, towarzyszące tym stanom. Większość 

leków z tej grupy dodatkowo ma też działanie 

uspokajające i nasenne.

W mechanizmie działania leków przeciwlękowych

istotną rolę odgrywa wpływ na przekaźnictwo GABA-

ergiczne i serotoninergiczne w ośrodkowym układzie 
nerwowym.

background image

Anksjolityki -

podział

Pod względem kryteriów klinicznych leki anksjolityczne 

dzieli się na:

1)

Leki anksjolityczne stosowane 

krótkotrwale w 

leczeniu wzmożonego napięcia i stanów lękowych

Pochodne benzodiazepiny

Inne leki

2)

Leki anksjolityczne stosowane 

długotrwale w 

leczeniu wzmożonego napięcia i stanów lękowych

Pochodne azaspironu

Leki przeciwdepresyjne

background image

Pochodne benzodiazepiny

Pochodne benzodiazepiny wykazują działanie anksjolityczne, nasenne, przeciwdrgawkowe i 

miorelaksacyjne

. Silnym działaniem anksjolitycznym charakteryzują się:

Alprazolam

Bromazepam

Chlordiazepokyd

Diazepam

Estazolam

Halazepam

Ketazolam

Klobazam

Klonazepam

Klorazepat

Lorazepam

Medazepam

Oksazepam

Oksazolam

Prazepam

Tetrazepam

background image

Pochodne benzodiazepiny 

mechanizm działania

Działanie benzodiazepin polega na łączeniu się z 

receptorem benzodiazepinowym (BDZ), który jest 

częścią większego kompleksu receptorowego, 
zwanego receptorem GABA-ergicznym. Stymulacja 

receptorów BDZ powoduje zwiększenie 
powinowactwa GABA do receptora GABA-ergicznego 

i zwiększenie stymulacji tego receptora. Receptory 
GABA-

ergiczne są związane z kanałem chlorkowym i 

ich pobudzenie powoduje napływ jonów Cl

-

do 

komórki i jej hiperpolaryzację. Procesy te prowadzą 

do zmniejszenia pobudliwości neuronów i 

zahamowania przewodzenia impulsów, co objawia się 

działaniem uspokajającym i nasennym.

background image
background image

Pochodne benzodiazepiny

Poszczególne leki z tej grupy różnią się powinowactwem do 

receptora BDZ, czasem i siłą oraz profilem. Wśród benzodiazepin 

można wyróżnić leki o bardziej zaznaczonym charakterze 

nasennym/uspokajającym (nitrazepam, estazolam) lub o silniejszym 

działaniu przeciwlękowym (medazepam, prazepam, alprazolam) o 

silniejszym działaniu przeciwdrgawkowym (diazepam, klonazepam).

Benzodiazepiny są pozbawione wielu wad leków uspokajająco-

nasennych poprzedniej generacji (np. barbituranów, praktycznie 

wycofanych już z użycia w Polsce) - są przede wszystkim o wiele 

mniej toksyczne, a także dużo bezpieczniejsze m.in. dzięki 

specyficznej odtrutce jaką, jest flumazenil który jest konkurencyjnym 

antagonistą receptora benzodiazepinowego. Odwraca szybko (w 

ciągu 30 - 60 s) działanie pochodnych benzodiazepiny, co ułatwia 
zdiagnozowanie i w konsekwencji leczenie w przypadku 
przedawkowania.

background image

Pochodne benzodiazepiny -
zastosowanie

Benzodiazepiny stosowane są powszechnie do 
doraźnego leczenia nasilonego lęku, 
bezsenności, łagodzenia objawów 
odstawiennych w alkoholizmie, w premedykacji 
do zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych, 
sedacji pooperacyjnej. Znajdują zastosowanie w 
leczeniu stanów zwiększonego napięcia 
mięśniowego oraz - pomocniczo - jako leki 
przeciwdrgawkowe w leczeniu niektórych typów 
padaczki.

background image

Pochodne benzodiazepiny - uwagi

Nie należy stosować benzodiazepin w celu leczenia 

przewlekłego, ponieważ nie mają one działania 

leczniczego, a jedynie objawowo znoszą lub łagodzą 

dolegliwości. Systematyczne i długotrwałe zażywanie 

benzodiazepin (ponad miesiąc) może prowadzić do 

silnego uzależnienia psychicznego i fizycznego, 

zwłaszcza u osób z tendencją do uzależnień w 

wywiadzie. Benzodiazepiny nie powinny być stosowane 

u osób w wieku podeszłym, ponieważ obniżają 

sprawność psychomotoryczną, co objawia się 

zwiększoną częstością upadków, pogorszeniem 

działania pamięci krótkotrwałej i zaburzenia funkcji 
poznawczych. Stosowanie benzodiazepin prowadzi do 

stopniowego osłabienia ich działania, w wyniku rozwoju 
zjawiska tolerancji. 

background image

Benzodiazepiny - interakcje

Alkohol i barbiturany bardzo mocno 
nasilają działanie depresyjne 
benzodiazepin na ośrodkowy układ 
nerwowym, które w takim przypadku 
może doprowadzić do śpiączki, a 
nawet śmierci. Hamowanie jest w 
takim przypadku wyraźnie silniejsze 
niż wynikałoby to ze zsumowania 
efektów poszczególnych substancji.
Ponadto każdy środek hamujący 
OUN dodatkowo wzmaga hamujące 
efekty tych leków.

background image

Pochodne benzodiazepiny 

działania niepożądane

Do najczęściej występujących objawów niepożądanych, 

których częstość występowania koreluje zwykle z 

zastosowaną dawką należą:

S

enność

Zaburzenia koordynacji ruchowej

Ataksja

A

mnezja następcza

Zaburzenia akomodacji

O

słabienie siły mięśniowej

Zaparcia

Zatrzymanie moczu 

Suchość w ustach

background image

Pochodne benzodiazepiny -
preparaty

Alprazolam

Afobam

Neurol

Xanax

Diazepam

Relanium

Klorazepat dipotasowy

Cloranxen

Lorazepam

Lorafen

Tetrazepam

Myolastan

background image

Inne leki stosowane krótkotrwale w 
leczeniu stanów lękowych

W krótkotrwałej terapii zaburzeń lękowych, 
poza pochodnymi benzodiazepiny 
stanowiącymi podstawową grupę leków, 
stosowane są również neuroleptyki 
(prometazyna, chlorprotiksen, flupentiksol, 
tioridazyna) i hydroksyzyna.

background image

Leki stosowane długotrwale w 
leczeniu stanów lękowych

Leki anksjolityczne stosowane długotrwale w 

terapii leku uogólnionego, zespołów natręctw i w 

zapobieganiu nawrotom stanów lękowych. 

W długotrwałym leczeniu wzmożonego napięcia i 

stanów lękowych wykorzystuje się:

1.

Pochodne azaspironu

2.

Leki przeciwdepresyjne

Działanie terapeutyczne leków stosowanych 

długotrwale w leczeniu zaburzeń lękowych 

związane jest głównie z wpływem na 

przekaźnictwo serotoninergiczne.

background image

Pochodne azaspironu

Pochodne azaspironu (Buspiron) to leki 

anksjolityczne, znoszące przejawy psychiczne i 

wegetatywne lęku. Nie wywierają działania 

przeciwdrgawkowego, nasennego, nie obniżają 

napięcia mięśni, wydłużają okres czuwania i 

zmniejszają fazę REM. Leki nie powodują wyraźnego 

uzależnienia, dzięki czemu mogą być stosowane w 

długotrwałym leczeniu zaburzeń lękowych. Ich 

działanie związane jest z przekaźnictwem
serotoninergicznym, ze 

zwiększeniem funkcji 

receptorów postsynaptycznych i autoreceptorów.

Pełny efekt terapeutyczny obserwuje się po upływie 
7-14 dni.

background image

Pochodne azaspironu -
przeciwwskazania

Niewydolność wątroby lub nerek 

padaczka 

ciąża i okres karmienia piersią 

Nie 

zaleca się stosowania u dzieci (brak 

badań klinicznych) 

UWAGA ! Podczas przyjmowania leku nie 
należy prowadzić pojazdów mechanicznych i 
obsługiwać maszyn.

background image

Pochodne azaspironu

Działania niepożądane buspironu wystepują
rzadko i obejmują głównie bóle i zawroty 
głowy, niepokój, zaburzenia snu, nudności, 
wymioty, tachykardię, suchość błon śluzowych 
i nadwrażliwość na światło.

Preparaty: Spamilan, Buspirone, Buxal
(tabletki)

background image

Leki przeciwdepresyjne stosowane 
w leczeniu stanów lękowych

W długotrwałej terapii lęku napadowego, leku 
fobicznego

oraz zespołów natrectw stosowane 

są leki przeciwdepresyjne, głównie selektywne 
inhibitory wychwytu serotoniny oraz 
klomipramina, imipramina, nortriptylina, 
amitriptylina. 

background image

Dziękuję za uwagę