PRZETWARZANIE I RENDERING
Czasami obraz nie jest obrazem statycznym. W przypadku
animacji
w celu skrócenia czasu obliczeń
kolejnej klatki, wszystkie opisywane wcześniej
przekształcenia
wykonywane są
tylko raz
w trakcie
tzw. preprocesingu.
Przetwarzanie
Dzięki temu kolejne rachunki, jeżeli tylko trójwymiarowy obraz nie zmienił sie w znaczący sposób,
sprowadzają sie do:
-
zmiany punktu widzenia obserwatora;
-
zmiany położenia niektórych obiektów;
-
ponownych kalkulacji oświetlenia;
-
ewentualnych przesunięć kadrowania;
-
powtórzenia renderingu.
Rendering
Na przygotowane w fazie operacji geometrycznych złożone z trójkątów
szkieletowe bryły
akcelerator:
-
nakłada wypełnienie
pustych przestrzeni wewnątrz wielokątów;
-
symuluje światła
padające na wielokąty.
Ten kolejny ciąg operacji w strumieniu graficznym 3D nosi nazwę
renderingu.
Rendering
można podzielić na
trzy główne
procesy:
-
teksturowanie;
- oświetlanie i cieniowanie;
-
dodawanie efektów specjalnych.
Teksturowanie
Najważniejszym i
najbardziej
skomplikowanym etapem renderingu jest
teksturowanie.
Zabieg ten
polega na nakładaniu na
trójwymiarowy szkielet płaskich obrazków
nazywanych teksturami
mających
imitować
spotykane w realnym świecie powierzchnie.
Mapowanie tekstur
Cały proces
mapowania
(nakładania)
tekstur
sprowadza sie do odpowiedniego owijania brył
teksturami. Problem polega na tym, iż wszystkie elementy trójwymiarowej sceny składają sie z
trójkątów o różnych rozmiarach. Tekstury należy wiec
dopasować
do
wielkości
odpowiadającej
poszczególnych trójkątów.
Proces ten nazywa sie
wycinaniem
(ang.
clipping
).
Wycinanie (clipping)
Polega on na
wyodrębnieniu trójkąta
o zadanej wielkości z
kwadratowej
zazwyczaj
tekstury.
W tym celu określane są
współrzędne trzech punktów na teksturze
, a następnie przyporządkowuje
sie je stosownym wierzchołkom teksturowanego trójkąta.