background image

 

Podstawa prawna

Podstawa prawna

które jednostki zostaną przywrócone i w jakim terminie.

RACHUNKOWOŚĆ 

i AUDYT

prenumerata

gazetaprawna.pl

Podsumowanie

n

n

n

30

maj

Magdalena Rypińska
dyrektor sądu

1 stycznia 2013 r. decyzją ówczesnego mini-

stra sprawiedliwości 79 niewielkich sądów 

rejonowych zostało zlikwidowanych i połą-

czonych z większymi jednostkami sądownic-

twa, stając się ich wydziałami zamiejscowy-

mi. Zarówno dla sądów przejmujących, jak 

i sądów likwidowanych nie była to procedura 

prosta i miała wiele konsekwencji ewiden-

cyjnych oraz księgowych. Jednak w praktyce 

przywrócenie wcześniej zlikwidowanych są-

dów w obszarze organizacyjnym i księgowym 

może przysporzyć jeszcze więcej problemów.

Kiedy wrócą

Możliwość przywrócenia zlikwidowanych jed-

nostek dała ustawa z 14 marca 2014 r. o zmia-

nie ustawy o ustroju sądów powszechnych.

Na ponowne funkcjonowanie w charakte-

rze samodzielnych jednostek mogą liczyć te 

sądy (obecnie wydziały zamiejscowe), które 

znajdują się na terenie jednej lub więcej gmin, 

zamieszkałych przez co najmniej 50 tys. 

mieszkańców, jeżeli łączna liczba spraw cy-

wilnych, karnych i rodzinnych wpływających 

do sądu z tego obszaru wynosi co najmniej 

5 tys. w ciągu roku kalendarzowego. Należy 

tu zwrócić uwagę na fakt, że przy określaniu 

liczby spraw nie są brane pod uwagę sprawy 

wieczystoksięgowe i rejestrowe.

Możliwość przywrócenia mają również sądy 

w tych miejscowościach, gdzie liczba mieszkań-

ców jest mniejsza niż ustawowa, ale liczba spraw 

rodzaju jak wyżej wynosi co najmniej 5 tys. 

w ciągu roku kalendarzowego. Tu przywrócenie 

sądu zależy jednak od decyzji ministra.

Kluczową więc kwestią jest to, kiedy ta-

kie decyzje zostaną podjęte, ponieważ usta-

wa wymaga jeszcze przepisu wykonawczego 

w postaci rozporządzenia ministra sprawie-

dliwości, w którym wskaże on, które z do-

tychczasowych wydziałów zamiejscowych 

staną się na powrót samodzielnymi jednost-

kami, a które nadal pozostaną w strukturach 

większego sądu.

Kwestia daty jest tu istotna właśnie ze 

względu na aspekt fi nansowy, księgowy i ma-

jątkowy łączenia sądów.

Podział majątku

Podczas łączenia sądy likwidowane przepro-

wadzały inwentaryzację, a ich majątek został 

przejęty przez sąd, do którego był przyłączany.

Teraz sytuacja będzie trudniejsza, ponie-

waż majątek, który w tej chwili jest de fac-

to majątkiem jednego sądu, trzeba będzie 

podzielić. Co prawda, jest on zlokalizowany 

w dwóch miejscach (jednostce macierzystej 

i wydziale zamiejscowym), jednak w ciągu 

prawie półtora roku funkcjonowania zostały 

podjęte różne decyzje w tym zakresie.

Nieco inaczej bowiem wyglądało zarzą-

dzanie majątkiem w momencie, kiedy oba 

budynki wchodziły w skład jednej jednostki 

(przesunięcia majątku między jednostkami, 

wspólne zakupy). Warto tu zwrócić uwagę na 

przykład na kwestie ubezpieczenia majątku 

(które, co trzeba zaznaczyć, zostało zakupio-

ne w ramach zakupów centralnych), licencje 

na programy komputerowe (które były już 

kupowane wspólnie) i inne umowy o podob-

nym charakterze.

Zarówno więc sądy macierzyste, jak i wy-

działy zamiejscowe muszą przygotować się 

na praco- i czasochłonny proces weryfi kacji 

majątku i jego właściwego podziału.

Ponowne decyzje 

w sprawie trwałego zarządu

Po zmianie organizacyjnej ponownego ure-

gulowania będzie wymagał również stan 

prawny budynków zajmowanych przez sądy. 

Po połączeniu jednostek wygaszano trwały 

zarząd ustanowiony na rzecz likwidowane-

go sądu i ustanawiano nowy na rzecz sądu 

przejmującego.

Niestety ze względu na obowiązującą staro-

stwa powiatowe procedurę administracyjną 

był to dłuższy proces. Część nieruchomości 

wymagała ponownego oszacowania wartości, 

dlatego na decyzję o ustanowieniu trwałego 

zarządu dla wydziałów zamiejscowych sądy 

przejmujące czekały nawet kilka miesięcy.

Teraz procedurę trzeba będzie powtórzyć. 

Ze względu na dokonane stosunkowo niedaw-

no wyceny nieruchomości nie trzeba będzie 

powtarzać szacunków, jednak ponowne skła-

danie wniosków o wygaszenie i ustanowienie 

trwałego zarządu sądów nie ominie.

Księgi rachunkowe

Z punktu widzenia prowadzenia ksiąg rachun-

kowych podział jednostki jest zawsze ope-

racją skomplikowaną. To, jak bardzo będzie 

to odczuwalne, zależy przede wszystkim od 

tego, jaką datę powstania nowych sądów usta-

li minister sprawiedliwości. Jeśli będzie to 1 

stycznia przyszłego roku, sprawa będzie nieco 

prostsza, należy jednak pamiętać, że bilans 

zamknięcia sporządzany jest w ciągu trzech 

miesięcy od zakończenia roku obrotowego, 

tak więc nie można liczyć na to, że 31 grudnia 

księgi będą zamknięte i gotowe do podziału.

Z aktywów i pasywów bilansu zamknięcia 

trzeba będzie wydzielić te dotyczące dotych-

czasowego sądu macierzystego i wydziału za-

miejscowego. Oczywiście są na to odpowied-

nie przepisy ustawy o rachunkowości, jednak 

wykonanie ich w sposób prawidłowy będzie 

wymagało od sądów wiele pracy i uwagi.

Podział środków fi nansowych

Sądy sporządzają projekty planów fi nanso-

wych na rok następny z dużym wyprzedze-

niem (zazwyczaj w maju). Jeśli nie pojawią się 

inne wytyczne, projekty planów fi nansowych 

w sądach posiadających obecnie wydziały za-

miejscowe przygotowane zostaną łącznie (dla 

jednostki jako całości). Tak więc po przywró-

ceniu samodzielności wydziałowi zamiejsco-

wemu konieczne będzie wydzielenie części 

planu fi nansowego na potrzeby jego działal-

ności. Oczywiście decyzja ta nie będzie za-

padała na poziomie sądu, jednak sądy mogą 

spodziewać się konieczności przygotowania 

odpowiednich wyliczeń, umożliwiających 

prawidłowy podział planów.

Bez dyrektora

Dodatkowym utrudnieniem niewątpliwie 

będzie to, iż ministerstwo wskazało jasne 

stanowisko w sprawie zarządzania sądami, 

które zostaną przywrócone. Mianowicie na 

pewno w sądach tych nie zostanie powoła-

ny dyrektor sądu, co oznacza, że jego kom-

petencje przejmie dyrektor przełożonego 

sądu okręgowego. Dla sądów okręgowych 

oznacza to dodatkowe obowiązki w zakre-

sie gospodarczym i fi nansowym (w jednym 

okręgu może być więcej niż jeden sąd, który 

odzyska samodzielność). Dla przywróconych 

sądów rejonowych z kolei to zmiana ośrod-

ka decyzyjnego, a co za tym idzie możliwa 

zmiana obowiązujących procedur i regula-

cji wewnętrznych w zakresie fi nansowym.

Problemy kadrowe

Przy przywróceniu samodzielności dotych-

czasowym wydziałom zamiejscowym proble-

mem mogą być również kwestie alokacji kadry 

urzędniczej. W trakcie funkcjonowania sądu 

jako jednej jednostki organizacyjnej były po-

dejmowane różne decyzje w tym zakresie, np. 

o zmianie stanowisk, przesunięciach pracow-

ników pomiędzy wydziałem zamiejscowym 

a siedzibą główną sądu, likwidacji niektórych 

stanowisk pracy. Po utworzeniu sądu na nowo 

konieczne będzie w niektórych przypadkach 

obsadzenie stanowisk samodzielnych i zdecy-

dowanie, w których sądach będą zatrudnieni 

poszczególni pracownicy.

Podstawa prawna

Ustawa z 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy o ustroju 

sądów powszechnych (Dz.U. poz. 481).

Czas na przekazanie pierwszej części odpisu na ZFŚS

Zatrudniamy ponad 26 pracowników i mu-

sieliśmy utworzyć fundusz socjalny. Czy 

kwota do obliczenia odpisu na ZFŚS uległa 

zmianie? I co z zasadami ewidencji? 

Magdalena Sobczak
magdalena.sobczak@infor.pl

Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych 

tworzy się z corocznego odpisu podstawo-

wego, z dobrowolnych odpisów dodatko-

wych oraz ze zwiększeń. Równowartość do-

konanych odpisów i zwiększeń naliczonych 

zgodnie z zasadami zawartymi w ustawie 

o ZFŚS na dany rok kalendarzowy pracodawca 

przekazuje na rachunek bankowy funduszu 

w terminie do 30 września tego roku, z tym 

że w terminie do 31 maja tego roku przeka-

zuje kwotę stanowiącą co najmniej 75 proc. 

równowartości odpisów podstawowych (art. 6 

ust. 2 ustawy o ZFŚS). Zdarza się, że praco-

dawcy błędnie interpretują przepisy ustawy 

o ZFŚS w zakresie obowiązku przekazania 

pierwszej raty na konto funduszu. Wtedy do 

31 maja przekazują 75 proc. wszystkich nali-

czonych odpisów i zwiększeń. Artykuł 6 ust. 2 

ustawy o ZFŚS wskazuje, że do 31 maja da-

nego roku pracodawca powinien przekazać 

kwotę stanowiącą co najmniej 75 proc. rów-

nowartości odpisów, o których mowa w art. 5 

ust. 1–3 ustawy. Artykuł ten dotyczy tylko od-

pisu podstawowego. Do końca maja praco-

dawca nie musi przekazywać równowartości 

75 proc. zwiększeń, które są dobrowolne.

Do ewidencji operacji związanych z ZFŚS słu-

ży konto 831 – Zakładowy fundusz świadczeń 

socjalnych. Środki na ten cel muszą być gro-

madzone na odrębnym rachunku bankowym, 

dlatego ujmuje się je na wyodrębnionym kon-

cie, np. 135 – Rachunek bankowy środków ZFŚS. 

Odpis roczny może być rozliczany w czasie na 

poszczególne miesiące. Można to zrobić przez 

konto 645 – Rozliczenie międzyokresowe kosz-

tów czynne. Zapisy związane są z przyjętym 

rachunkiem kosztów działalności operacyjnej.

Ewidencja zdarzeń związanych z tworzeniem 

ZFŚS i dokonywaniem odpisów, gdy jednostka 

prowadzi jedynie ewidencję kosztów na kon-

tach zespołu 4, może przebiegać następująco:

1. Naliczenie odpisu podstawowego: stro-

na Wn konta 440 – Ubezpieczenia społecz-

ne i inne świadczenia, strona Ma konta 831 

– Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.

2.  Zarachowanie  odpisu  do  rozliczenia 

w czasie: strona Wn konta 645 – Rozliczenie 

miedzyokresowe kosztów, strona Ma konta 

490 – Rozliczenie kosztów.

3. Odpis miesięczny w koszty: strona Wn 

konta 490 – Rozliczenie kosztów, strona Ma 

konta 645 – Rozliczenie międzyokresowe 

kosztów.

4. Przelew środków z rachunku bankowego 

na rachunek środków z ZFŚS odpowiednio do 

31 maja i do 30 września: strona Wn konta 135 

– Rachunek bankowy środków ZFŚS, strona 

Ma konta 130 – Rachunek bankowy.

Jednostka prowadząca ewidencję kosztów 

na kontach zespołu 4 lub w zespole 4 i 5 może 

stosować uproszczenie w ewidencji kosztów 

rozliczanych w czasie, o ile nie wpływa to 

istotnie na rzetelny i jasny obraz jednostki. 

Ujmuje koszty bezpośrednio na koncie 645 

Rozliczenie międzyokresowe kosztów.

Podstawa prawna

Ustawa z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świad-

czeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 592 ze zm.).

Przywrócenie sądów rejonowych 

znów namiesza w księgowości

Wszyscy czekają na decyzję ministra, 

które jednostki zostaną przywrócone i w jakim terminie.

  Jeśli nastąpi to 

1 stycznia 2015 r., księgi i tak nie będą gotowe do podziału, bo bilans zamknięcia przygotowuje się do końca marca

prenumerata

TO BUDZI 

KONTROWERSJE

piątek

30

maj

Wygenerowano dnia 2015-02-20 dla loginu: johnprctorbob@gmail.com

                               1 / 4

background image

 

sprawozdawczość

II

Dziennik  Gazeta  Prawna,  12  maja  2014  nr  90  (3731) 

 

gazetaprawna.pl

Składanie formularzy po raz pierwszy według nowych zasad już za nami. Teraz nadszedł czas na wyciągnięcie 

wniosków i 

analizę popełnionych błędów.

 Zamieszczamy wyjaśnienia problemów, które się pojawiły

Krystyna Gąsiorek  
specjalistka z zakresu finansów publicznych

Jednostki sektora finansów publicznych 

sporządzały  sprawozdania  budżetowe  

w I kwartale 2014 roku według nowego roz-

porządzenia z 16 stycznia 2014 r. W trak-

cie okresu sprawozdawczego pojawiało się 

wiele wątpliwości, które wynikają z nie-

doprecyzowanych w danym zakresie zapi-

sów w rozporządzeniu. Poniżej wyjaśnia-

my najistotniejsze problemy występujące 

w sprawozdawczości budżetowej. Omawia-

my sprawozdania składane przez jednostki 

samorządu terytorialnego i ich jednostki 

organizacyjne. Szczególnie koncentruje-

my się na sprawozdaniach kwartalnych Rb-

-28NWS, Rb-27ZZ, Rb-NDS i Rb-50. Terminy 

ich składania upłynęły w ubiegłym miesią-

cu, więc można było przeanalizować błędy, 

jakie zostały popełnione. 

Podstawa prawna

Rozporządzenie ministra finansów z 2 marca 2010 r.  

w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, 

wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków 

pochodzących ze źródeł zagranicznych (Dz.U. nr 38,  

poz. 207 ze zm.). 

Rozporządzenie ministra finansów z 16 stycznia 2014 r. 

w sprawie sprawozdawczości budżetowej (Dz.U. poz. 119).

Sprawozdania budżetowe: najczęstsze wątpliwości po zmianach

Samorządowe jednostki budżetowe

Rodzaj sprawozdania  

Problem

Komentarz

Rb-27S – sprawozdanie z wykonania planu dochodów 
budżetowych samorządowej jednostki budżetowej/
jednostki samorządu terytorialnego

Czy należy wykazywać opłaty prolongacyjne 
oraz koszty upomnień w związku ze zmianą 
zasad sporządzania sprawozdania Rb-N?

Sprawozdanie Rb-27S sporządzane jest na podstawie rozporządzenia o sprawozdawczości 
budżetowej. Zgodnie z jego podstawową zasadą dane powinny być zgodne z ewidencją księgową. 
Tym samym należy stwierdzić, że jeżeli w ewidencji księgowej te źródła dochodów występują, 
to należy je wykazać w sprawozdaniu Rb-27S.

Jak należy rozumieć zaległości netto?

Zgodnie z par. 3 ust. 1 pkt 7 zał. 39 zaległości netto to należności pozostałe do zapłaty, których 
termin zapłaty minął i mogą być egzekwowane. Ustalone są na podstawie danych analitycznych 
kont podatkowych. W kolumnie „zaległości netto” nie należy wykazywać zaległości płatnych  
w ratach (jeżeli termin spłaty raty nie minął), odroczonych (w przypadku gdy odroczony termin 
płatności nie minął), kwot objętych wstrzymaniem wykonania decyzji na mocy postanowienia 
organu podatkowego, sądu administracyjnego lub odrębnych przepisów oraz zaległości objętych 
postępowaniem ugodowym, układowym lub restrukturyzacyjnym.

Rb-28NWS – sprawozdanie z wykonania planu 
wydatków samorządowej jednostki budżetowej/
jednostki samorządu terytorialnego, które nie wygasły  
z upływem roku budżetowego

Czy wszystkie jednostki budżetowe składają 
sprawozdanie, a tym samym czy należy składać 
negatywne sprawozdanie?

Zgodnie z par. 4 pkt 3 lit. f rozporządzenia sprawie sprawozdawczości budżetowej, sprawozdanie 
to sporządzają i składają kierownicy jednostek budżetowych realizujący wydatki, które nie wygasły 
z upływem roku budżetowego. Nie składa się sprawozdania Rb-28NWS negatywnego.

Rb-27ZZ – sprawozdanie z wykonania planu dochodów 
związanych z realizacją zadań z zakresu administracji 
rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom 
samorządu terytorialnego ustawami

W jakiej formie powinno być przekazane 
sprawozdanie?

Z zapisów rozporządzenia (par. 12 ust. 3) wynika, że dla kierowników jednostek, którzy przekazują 
do zarządu jednostki samorządu terytorialnego sprawozdania, forma winna być określona przez 
zarząd jednostki samorządu terytorialnego.

Rb-28S – sprawozdanie z wykonania planu wydatków 
budżetowych samorządowej jednostki budżetowej/
jednostki samorządu terytorialnego

Czy w kolumnie „zaangażowanie” należy 
wykazać saldo: zawarta umowa – zapłacona 
faktura?

W kolumnie „zaangażowanie” wykazuje się kwoty wynikające z umów, decyzji i innych 
postanowień, których wykonanie powoduje konieczność dokonania wydatków budżetowych 
w roku bieżącym. Tym samym nie wykazujemy tu żadnego salda, należy zwrócić uwagę, że 
sprawozdanie sporządzane jest narastająco za kolejne okresy sprawozdawcze (par. 18 ust 1).

Jednostki samorządu terytorialnego

Rodzaj sprawozdania

Problem  

Komentarz

Rb-27S – sprawozdanie z wykonania planu dochodów 
budżetowych samorządowej jednostki budżetowej/
jednostki samorządu terytorialnego

Jak należy rozumieć zaległości netto?

Zgodnie z par. 3 ust. 1 pkt 7 zał. 39 zaległości netto to należności pozostałe do zapłaty, których 
termin zapłaty minął i mogą być egzekwowane. Ustalone są na podstawie danych analitycznych 
kont podatkowych. W kolumnie „zaległości netto” nie należy wykazywać zaległości płatnych  
w ratach (jeżeli termin spłaty raty nie minął), odroczonych (w przypadku gdy odroczony termin 
płatności nie minął), kwot objętych wstrzymaniem wykonania decyzji na mocy postanowienia 
organu podatkowego, sądu administracyjnego lub odrębnych przepisów oraz zaległości objętych 
postępowaniem ugodowym, układowym lub restrukturyzacyjnym.

Rb-27ZZ – sprawozdanie z wykonania planu dochodów 
związanych z realizacją zadań z zakresu administracji 
rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom 
samorządu terytorialnego ustawami

Czy sprawozdanie to powinno sporządzać się 
osobno do regionalnej izby obrachunkowej  
w Besti, a osobno do dysponenta?

Zgodnie z zapisami rozporządzenia (par. 12 ust. 1 w związku z par. 25 ust. 2) do regionalnej izby 
obrachunkowej jest przekazywane w formie dokumentu elektronicznego z wykorzystaniem 
aplikacji wskazanej przez Ministerstwo Finansów. Natomiast do dysponenta (par. 7 w związku  
z par. 25 ust. 1) sprawozdanie sporządza się w arkuszu kalkulacyjnym i przekazuje na elektroniczną 
skrzynkę podawczą odbiorcy. Pliki sprawozdań przekazywanych w formie dokumentu 
elektronicznego powinny być zgodne ze strukturami opracowanymi przez Ministerstwo Finansów 
i zamieszczonymi na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej. Czyli mamy dwie różne 
formy elektroniczne sprawozdania, w zależności od odbiorcy.

Rb-28NWS – sprawozdanie z wykonania planu 
wydatków samorządowej jednostki budżetowej/
jednostki samorządu terytorialnego, które nie wygasły 
z upływem roku budżetowego

Czy wszystkie jednostki samorządu 
terytorialnego mają sporządzić i przekazać 
sprawozdanie, a tym samym czy należy składać 
negatywne sprawozdanie?

Nie składa się sprawozdania Rb-28NWS negatywnego. Zgodnie z rozporządzeniem zarząd JST 
sprawozdanie zbiorcze sporządza na podstawie sprawozdań jednostkowych (par.6 ust 1 pkt 3 
rozporządzenia oraz par. 12 zał. 39). Skoro jednostkowych sprawozdań nie mamy, to nie ma z czego 
sporządzać sprawozdania zbiorczego. Zgodnie z nazwą samego sprawozdania jest to sprawozdanie 
„z wykonania planu wydatków”. Skoro JST nie miała zaplanowanych zgodnie z zapisami ustawy  
z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.) takich wydatków, 
to nie ma z czego sporządzić sprawozdania.

Rb-NDS – sprawozdanie o nadwyżce/deficycie jednostki 
samorządu terytorialnego

Czy wyemitowane obligacje komunalne należy 
ujmować w tym sprawozdaniu w wierszu D11 
„kredyty, pożyczki”, a wykup w wierszu D21 
„spłaty kredytów i pożyczek”?

Wyemitowane obligacje komunalne należy ujmować w wierszu D14 „papiery wartościowe”, 
a wykup w wierszu D23 „wykup papierów wartościowych”. Należy zwrócić uwagę, że dane 
dotyczące przychodów i rozchodów jednostki samorządu terytorialnego po stronie planu powinny 
być zgodne z planem budżetu uchwalonym przez organ stanowiący jednostki samorządu 
terytorialnego na koniec okresu sprawozdawczego (par. 13 pkt 4 zał. 39). Natomiast zgodnie  
z zapisami art. 217 ust. 2 pkt 1 ustawy o finansach publicznych sprzedaż wyemitowanych papierów 
wartościowych przez JST jest odrębnym źródłem sfinansowania deficytu. Jest ona klasyfikowana 
w przychodach paragraf 931, a rozchody paragraf 982. Tym samym nie można ich ujmować  
w wierszu D11 czy też D21.

W którym wierszu części E wykazać planowane 
jako źródło sfinansowania deficytu spłacane 
pożyczki?

Planowane przychody ze spłaty pożyczek, stanowiące źródło finansowania deficytu,  
należy wykazać w części E, wiersz E2. Kredyty i pożyczki.

Z czego powinny wynikać dane wykazywane  
w wierszu F11 i F12 w zakresie kolumny plan?

Zgodnie z zapisami rozporządzenia (par. 9 ust. 2) kwoty wykazane w sprawozdaniach powinny być 
zgodne z danymi wynikającymi z ewidencji księgowej. Natomiast co do danych w zakresie planu 
wykazuje się w kwotach wynikających z planu finansowego jednostki, po uwzględnieniu zmian 
dokonanych w trybie ustawy o finansach publicznych (par. 5 pkt 1). Tym samym należy stwierdzić, 
że plan powinien wynikać z uchwały budżetowej po zmianach.

Z czego powinny wynikać dane wykazywane  
w wierszu F3, w zakresie kolumny plan jak 
i wykonanie?

W tym zakresie są rozbieżne stanowiska: że w każdym kwartale, inne, że tylko w IV kwartale. 
Wątpliwości się rodzą, ponieważ z instrukcji nie wynika, że dane należy wykazać tylko 
w IV kwartale (tak jak w części E). W zakresie tych danych występuje duży problem,  
ponieważ JST niejednokrotnie nie jest w stanie sporządzić sprawozdania zgodnie z zasadą 
określoną w par. 9 ust. 2. Takie wydatki występują w jednostkach budżetowych, a sprawozdanie 
sporządzane jest na etapie budżetu.

Rb-50 – sprawozdanie o dotacjach/wydatkach 
związanych z wykonywaniem zadań z zakresu 
administracji rządowej oraz innych zadań zleconych 
jednostkom samorządu terytorialnego ustawami

Czy JST może sporządzić korektę sprawozdania 
za I kwartał 2014 r. do dysponenta środków?

Korekty danych w sprawozdaniach Rb-27ZZ i Rb-50 (za I, II i III kwartały) dotyczących poprzednich 
okresów sprawozdawczych uwzględnia się odpowiednio w sprawozdaniach sporządzonych  
za bieżący okres sprawozdawczy (par. 24 ust. 5 zał. 39).

sprawozdawczość

II

Dziennik  Gazeta  Prawna,  12  maja  2014  nr  90  (3731) 

gazetaprawna.pl

Składanie formularzy po raz pierwszy według nowych zasad już za nami. Teraz nadszedł czas na wyciągnięcie 

wniosków i 

analizę popełnionych błędów.

 Zamieszczamy wyjaśnienia problemów, które się pojawiły

Krystyna Gąsiorek
specjalistka z zakresu finansów publicznych

Jednostki sektora finansów publicznych 

sporządzały  sprawozdania  budżetowe 

w I kwartale 2014 roku według nowego roz-

porządzenia z 16 stycznia 2014 r. W trak-

cie okresu sprawozdawczego pojawiało się 

wiele wątpliwości, które wynikają z nie-

doprecyzowanych w danym zakresie zapi-

sów w rozporządzeniu. Poniżej wyjaśnia-

my najistotniejsze problemy występujące 

w sprawozdawczości budżetowej. Omawia-

my sprawozdania składane przez jednostki 

samorządu terytorialnego i ich jednostki 

organizacyjne. Szczególnie koncentruje-

my się na sprawozdaniach kwartalnych Rb-

-28NWS, Rb-27ZZ, Rb-NDS i Rb-50. Terminy 

ich składania upłynęły w ubiegłym miesią-

cu, więc można było przeanalizować błędy, 

jakie zostały popełnione. 

Podstawa prawna

Rozporządzenie ministra finansów z 2 marca 2010 r. 

w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, 

wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków 

pochodzących ze źródeł zagranicznych (Dz.U. nr 38, 

poz. 207 ze zm.).

Rozporządzenie ministra finansów z 16 stycznia 2014 r. 

w sprawie sprawozdawczości budżetowej (Dz.U. poz. 119).

Sprawozdania budżetowe: najczęstsze wątpliwości po zmianach

Samorządowe jednostki budżetowe

Rodzaj sprawozdania  

Problem

Komentarz

Rb-27S – sprawozdanie z wykonania planu dochodów 
budżetowych samorządowej jednostki budżetowej/
jednostki samorządu terytorialnego

Czy należy wykazywać opłaty prolongacyjne 
oraz koszty upomnień w związku ze zmianą 
zasad sporządzania sprawozdania Rb-N?

Sprawozdanie Rb-27S sporządzane jest na podstawie rozporządzenia o sprawozdawczości 
budżetowej. Zgodnie z jego podstawową zasadą dane powinny być zgodne z ewidencją księgową. 
Tym samym należy stwierdzić, że jeżeli w ewidencji księgowej te źródła dochodów występują,
to należy je wykazać w sprawozdaniu Rb-27S.

Jak należy rozumieć zaległości netto?

Zgodnie z par. 3 ust. 1 pkt 7 zał. 39 zaległości netto to należności pozostałe do zapłaty, których 
termin zapłaty minął i mogą być egzekwowane. Ustalone są na podstawie danych analitycznych 
kont podatkowych. W kolumnie „zaległości netto” nie należy wykazywać zaległości płatnych 
w ratach (jeżeli termin spłaty raty nie minął), odroczonych (w przypadku gdy odroczony termin 
płatności nie minął), kwot objętych wstrzymaniem wykonania decyzji na mocy postanowienia 
organu podatkowego, sądu administracyjnego lub odrębnych przepisów oraz zaległości objętych 
postępowaniem ugodowym, układowym lub restrukturyzacyjnym.

Rb-28NWS – sprawozdanie z wykonania planu 
wydatków samorządowej jednostki budżetowej/
jednostki samorządu terytorialnego, które nie wygasły 
z upływem roku budżetowego

Czy wszystkie jednostki budżetowe składają 
sprawozdanie, a tym samym czy należy składać 
negatywne sprawozdanie?

Zgodnie z par. 4 pkt 3 lit. f rozporządzenia sprawie sprawozdawczości budżetowej, sprawozdanie 
to sporządzają i składają kierownicy jednostek budżetowych realizujący wydatki, które nie wygasły 
z upływem roku budżetowego. Nie składa się sprawozdania Rb-28NWS negatywnego.

Rb-27ZZ – sprawozdanie z wykonania planu dochodów 
związanych z realizacją zadań z zakresu administracji 
rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom 
samorządu terytorialnego ustawami

W jakiej formie powinno być przekazane 
sprawozdanie?

Z zapisów rozporządzenia (par. 12 ust. 3) wynika, że dla kierowników jednostek, którzy przekazują 
do zarządu jednostki samorządu terytorialnego sprawozdania, forma winna być określona przez 
zarząd jednostki samorządu terytorialnego.

Rb-28S – sprawozdanie z wykonania planu wydatków 
budżetowych samorządowej jednostki budżetowej/
jednostki samorządu terytorialnego

Czy w kolumnie „zaangażowanie” należy 
wykazać saldo: zawarta umowa – zapłacona 
faktura?

W kolumnie „zaangażowanie” wykazuje się kwoty wynikające z umów, decyzji i innych 
postanowień, których wykonanie powoduje konieczność dokonania wydatków budżetowych 
w roku bieżącym. Tym samym nie wykazujemy tu żadnego salda, należy zwrócić uwagę, że 
sprawozdanie sporządzane jest narastająco za kolejne okresy sprawozdawcze (par. 18 ust 1).

Jednostki samorządu terytorialnego

Rodzaj sprawozdania

Problem  

Komentarz

Rb-27S – sprawozdanie z wykonania planu dochodów 
budżetowych samorządowej jednostki budżetowej/
jednostki samorządu terytorialnego

Jak należy rozumieć zaległości netto?

Zgodnie z par. 3 ust. 1 pkt 7 zał. 39 zaległości netto to należności pozostałe do zapłaty, których 
termin zapłaty minął i mogą być egzekwowane. Ustalone są na podstawie danych analitycznych 
kont podatkowych. W kolumnie „zaległości netto” nie należy wykazywać zaległości płatnych 
w ratach (jeżeli termin spłaty raty nie minął), odroczonych (w przypadku gdy odroczony termin 
płatności nie minął), kwot objętych wstrzymaniem wykonania decyzji na mocy postanowienia 
organu podatkowego, sądu administracyjnego lub odrębnych przepisów oraz zaległości objętych 
postępowaniem ugodowym, układowym lub restrukturyzacyjnym.

Rb-27ZZ – sprawozdanie z wykonania planu dochodów 
związanych z realizacją zadań z zakresu administracji 
rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom 
samorządu terytorialnego ustawami

Czy sprawozdanie to powinno sporządzać się 
osobno do regionalnej izby obrachunkowej 
w Besti, a osobno do dysponenta?

Zgodnie z zapisami rozporządzenia (par. 12 ust. 1 w związku z par. 25 ust. 2) do regionalnej izby 
obrachunkowej jest przekazywane w formie dokumentu elektronicznego z wykorzystaniem 
aplikacji wskazanej przez Ministerstwo Finansów. Natomiast do dysponenta (par. 7 w związku 
z par. 25 ust. 1) sprawozdanie sporządza się w arkuszu kalkulacyjnym i przekazuje na elektroniczną 
skrzynkę podawczą odbiorcy. Pliki sprawozdań przekazywanych w formie dokumentu 
elektronicznego powinny być zgodne ze strukturami opracowanymi przez Ministerstwo Finansów 
i zamieszczonymi na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej. Czyli mamy dwie różne 
formy elektroniczne sprawozdania, w zależności od odbiorcy.

Rb-28NWS – sprawozdanie z wykonania planu 
wydatków samorządowej jednostki budżetowej/
jednostki samorządu terytorialnego, które nie wygasły
z upływem roku budżetowego

Czy wszystkie jednostki samorządu 
terytorialnego mają sporządzić i przekazać 
sprawozdanie, a tym samym czy należy składać 
negatywne sprawozdanie?

Nie składa się sprawozdania Rb-28NWS negatywnego. Zgodnie z rozporządzeniem zarząd JST 
sprawozdanie zbiorcze sporządza na podstawie sprawozdań jednostkowych (par.6 ust 1 pkt 3 
rozporządzenia oraz par. 12 zał. 39). Skoro jednostkowych sprawozdań nie mamy, to nie ma z czego 
sporządzać sprawozdania zbiorczego. Zgodnie z nazwą samego sprawozdania jest to sprawozdanie 
„z wykonania planu wydatków”. Skoro JST nie miała zaplanowanych zgodnie z zapisami ustawy 
z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.) takich wydatków, 
to nie ma z czego sporządzić sprawozdania.

Rb-NDS – sprawozdanie o nadwyżce/deficycie jednostki 
samorządu terytorialnego

Czy wyemitowane obligacje komunalne należy 
ujmować w tym sprawozdaniu w wierszu D11 
„kredyty, pożyczki”, a wykup w wierszu D21 
„spłaty kredytów i pożyczek”?

Wyemitowane obligacje komunalne należy ujmować w wierszu D14 „papiery wartościowe”, 
a wykup w wierszu D23 „wykup papierów wartościowych”. Należy zwrócić uwagę, że dane 
dotyczące przychodów i rozchodów jednostki samorządu terytorialnego po stronie planu powinny 
być zgodne z planem budżetu uchwalonym przez organ stanowiący jednostki samorządu 
terytorialnego na koniec okresu sprawozdawczego (par. 13 pkt 4 zał. 39). Natomiast zgodnie 
z zapisami art. 217 ust. 2 pkt 1 ustawy o finansach publicznych sprzedaż wyemitowanych papierów 
wartościowych przez JST jest odrębnym źródłem sfinansowania deficytu. Jest ona klasyfikowana 
w przychodach paragraf 931, a rozchody paragraf 982. Tym samym nie można ich ujmować 
w wierszu D11 czy też D21.

W którym wierszu części E wykazać planowane 
jako źródło sfinansowania deficytu spłacane 
pożyczki?

Planowane przychody ze spłaty pożyczek, stanowiące źródło finansowania deficytu, 
należy wykazać w części E, wiersz E2. Kredyty i pożyczki.

Z czego powinny wynikać dane wykazywane 
w wierszu F11 i F12 w zakresie kolumny plan?

Zgodnie z zapisami rozporządzenia (par. 9 ust. 2) kwoty wykazane w sprawozdaniach powinny być 
zgodne z danymi wynikającymi z ewidencji księgowej. Natomiast co do danych w zakresie planu 
wykazuje się w kwotach wynikających z planu finansowego jednostki, po uwzględnieniu zmian 
dokonanych w trybie ustawy o finansach publicznych (par. 5 pkt 1). Tym samym należy stwierdzić, 
że plan powinien wynikać z uchwały budżetowej po zmianach.

Z czego powinny wynikać dane wykazywane 
w wierszu F3, w zakresie kolumny plan jak
i wykonanie?

W tym zakresie są rozbieżne stanowiska: że w każdym kwartale, inne, że tylko w IV kwartale. 
Wątpliwości się rodzą, ponieważ z instrukcji nie wynika, że dane należy wykazać tylko
w IV kwartale (tak jak w części E). W zakresie tych danych występuje duży problem, 
ponieważ JST niejednokrotnie nie jest w stanie sporządzić sprawozdania zgodnie z zasadą 
określoną w par. 9 ust. 2. Takie wydatki występują w jednostkach budżetowych, a sprawozdanie 
sporządzane jest na etapie budżetu.

Rb-50 – sprawozdanie o dotacjach/wydatkach 
związanych z wykonywaniem zadań z zakresu 
administracji rządowej oraz innych zadań zleconych 
jednostkom samorządu terytorialnego ustawami

Czy JST może sporządzić korektę sprawozdania 
za I kwartał 2014 r. do dysponenta środków?

Korekty danych w sprawozdaniach Rb-27ZZ i Rb-50 (za I, II i III kwartały) dotyczących poprzednich 
okresów sprawozdawczych uwzględnia się odpowiednio w sprawozdaniach sporządzonych 
za bieżący okres sprawozdawczy (par. 24 ust. 5 zał. 39).

Wygenerowano dnia 2015-02-20 dla loginu: johnprctorbob@gmail.com

                               2 / 4

background image

 

EWidEncja

iii

Dziennik  Gazeta  Prawna,  12  maja  2014  nr  90  (3731) 

 

gazetaprawna.pl

Nie ma ona wpływu na cenę świadczonych usług

 i tym samym na obrót. Dlatego nie podlega opodatkowaniu 

VAT. Księguje się ją na koncie – Inne przychody określone statutem

Nasze stowarzyszenie jest organizacją po-

żytku publicznego, prowadzącą wyłącznie 

nieodpłatną działalność statutową na rzecz 

osób niepełnosprawnych. Na realizację tego 

zadania, w ramach projektu, stowarzyszenie 

otrzymuje z Państwowego Funduszu Re-

habilitacji Osób Niepełnosprawnych około  

90-proc. dotację. Z niej pokrywane są koszty 

wynagrodzenia osób, którym na podstawie 

umów cywilnoprawnych powierzono prowa-

dzenie zajęć specjalistycznych (rehabilitacji 

ruchowej, psychologicznej, logopedycznej, 

zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, muzy-

koterapii) oraz obsługę projektu. Jak ująć 

w księgach to dofinansowanie i czy musimy 

je opodatkować VAT?

Karolina Pawlak  
specjalistka z zakresu rachunkowości

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy z 11 marca 

2004 r. o podatku od towarów i usług, który 

obowiązuje od 1 stycznia 2014 r., podstawą 

opodatkowania, z pewnymi zastrzeżeniami 

(które w analizowanym przypadku nie mają 

znaczenia), jest wszystko, co stanowi zapłatę, 

którą dokonujący dostawy towarów lub usłu-

godawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu 

sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub oso-

by trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacja-

mi, subwencjami i innymi dopłatami o po-

dobnym charakterze mającymi bezpośredni 

wpływ na cenę towarów dostarczanych lub 

usług świadczonych przez podatnika. 

Wskazany art. 29a ust. 1 ustawy, stanowi 

odzwierciedlenie art. 73 dyrektywy 2006/112/

WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie 

wspólnego systemu podatku od wartości do-

danej (Dz.Urz. UE L 347 str. 1, ze zm.). Z jego 

treści wynika, że w odniesieniu do dostaw 

towarów i świadczenia usług innych niż te, 

o których mowa w art. 74–77, podstawa opo-

datkowania obejmuje wszystko, co stanowi 

zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub 

usługodawca otrzyma w zamian za dostawę 

towarów lub świadczenie usług, od nabyw-

cy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie 

z subwencjami związanymi bezpośrednio 

z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Oznacza to, iż zarówno na gruncie prawa 

krajowego, jak i unijnego włączenie do pod-

stawy opodatkowania podatkiem od towa-

rów i usług dotacji, subwencji i innych do-

płat o podobnym charakterze tylko wówczas, 

gdy są one celowe i jednocześnie związane 

bezpośrednio z dostawą towaru lub świad-

czeniem usługi. Nie jest więc obrotem ogól-

na dotacja (subwencja, inna dopłata o podob-

nym charakterze) uzyskana przez podatnika, 

niezwiązana z dostawą konkretnego towaru 

lub świadczeniem usługi. 

W przypadku natomiast, gdy dofinanso-

wanie jest związane z dostawą lub świad-

czeniem usługi, jako pokrycie części ceny 

konkretnego świadczenia lub rekompensata 

z tytułu wykonania określonego świadczenia 

po cenach obniżonych, płatność taka zwięk-

sza podstawę opodatkowania podatkiem od 

towarów i usług.

Zatem skoro pozyskana dotacja z Pań-

stwowego  Funduszu  Rehabilitacji  Osób 

Niepełnosprawnych  jest  dotacją  kosz-

tową  i  nie  ma  wpływu  na  cenę  świad-

czonych  usług,  to  nie  stanowi  dota-

cji,  o  której  mowa  w  art.  29a  ust.  1  

ustawy, a tym samym nie ma wpływu na 

obrót podlegający opodatkowaniu. Ostat-

nio w podobnej sprawie wypowiedział się 

identycznie dyrektor Izby Skarbowej w Byd-

goszczy  w  interpretacji  indywidualnej 

z 27 marca 2014 nr ITPP2/443-98/14/EB.

Skoro dotacje nie mają wpływu na cenę 

usługi to zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 32 lit. h 

ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości 

powinny być ujęte jako pozostałe przychody 

operacyjne. 

[przykład]

Jeśli stowarzyszenie ma prawo stosować 

rozporządzenie ministra finansów z 15 li-

stopada 2001 r. w sprawie szczególnych za-

sad rachunkowości dla niektórych jednostek 

niebędących spółkami handlowymi, niepro-

wadzących działalności gospodarczej (Dz.U. 

z 2001 r. nr 137, poz. 1539 ze zm.) to powin-

no jednak ująć te przychody jako Przychody 

z działalności statutowej – Inne przychody 

określone statutem.

Podstawa prawna

Ustawa z 29 września 1994 o rachunkowości (t.j. Dz.U 

z 2013 r. poz. 330 ze zm.).

Art. 29a ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od 

towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.).

Marek Barowicz  
ekspert z zakresu rachunkowości

Jesteśmy polską spółką. W jednym z bu-

dynków magazynowych planujemy zorga-

nizować magazyn konsygnacyjny. Chcemy 

nabywać materiały od niemieckiego przed-

siębiorstwa. Jak powinniśmy takie zdarze-

nia ewidencjonować?

Magazyn konsygnacyjny to wyodrębnione 

u podatnika zarejestrowanego jako podatnik 

VAT UE (o którym mowa w art. 97 ust. 4 ustawy 

o VAT), miejsce przechowywania na teryto-

rium kraju towarów należących do podatnika 

podatku od wartości dodanej przemieszczo-

nych przez niego lub na jego rzecz z terytorium 

państwa członkowskiego innego niż teryto-

rium kraju do tego miejsca, z którego podatnik 

zarejestrowany jako podatnik VAT UE, prze-

chowujący towary, pobiera je, a przeniesienie 

prawa do rozporządzania tymi towarami jak 

właściciel następuje w momencie ich pobrania.

Rozliczenie wewnątrzwspólnotowego na-

bycia towarów (dalej: WNT) przez polskiego 

odbiorcę materiałów, dostarczonych do ma-

gazynu konsygnacyjnego przez zagranicz-

nego przedsiębiorcę powoduje w ewidencji 

tego odbiorcy następujące zapisy księgowe. 

Po pierwsze trzeba ująć przyjęcie obcych ma-

teriałów: strona Wn konta 39 – Zapasy obce 

– materiały (konto pozabilansowe). Po drugie 

ujmuje się pobranie materiałów z magazynu 

konsygnacyjnego do produkcji:

 

kwota netto strona Wn konta 40 – Kosz-

ty według rodzaju – zużycie materiałów,

 

kwota VAT strona Wn konta 22 – Rozra-

chunki publicznoprawne,

 

kwota brutto strona Ma konta 30 – Roz-

liczenie zakupu.

Ponadto trzeba dokonać zapisu kwoty net-

to na stronie Ma pozabilansowego konta 39 

– Zapasy obce”. Kolejny krok to ujęcie po-

wstałego zobowiązania:

 

kwota netto strona Ma konta 21 – Rozra-

chunki z dostawcami,

 

kwota VAT strona Ma konta 22 – Rozra-

chunki publicznoprawne,

 

kwota brutto strona Wn konta 30 – Roz-

liczenie zakupu.

Ostatni zapis dotyczy już samej zapłaty za 

materiały: strona Wn konta 21 – Rozrachunki 

z dostawcami, strona Ma konta 13 – Rachunki 

i kredyty bankowe.

Podstawa prawna

Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. 

z 2013 r. poz. 330 ze zm.). 

Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług 

(t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.).

Kwestie podatkowe zostały omówione 

w dodatku Podatki i Księgowość na str. 5

Stowarzyszenie ujmuje dotację z PFRON jako przychody 

Jak zaewidencjonować rozliczenie w magazynie konsygnacyjnym

PrzyKład

Ewidencja nabycia

Polskie przedsiębiorstwo „P” nabywa materiały od niemieckiego przedsiębiorstwa „N”. Wewnątrz-
wspólnotowe nabycie materiałów odbywa się za pośrednictwem magazynu konsygnacyjnego, 
zorganizowanego w jednym z budynków magazynowanych, należących do przedsiębiorstwa „P”.  
5 maja 2014 r. przedsiębiorstwo „N” dostarczyło do magazynu konsygnacyjnego materiały o wartości  
30 000 zł (kwota brutto wynikająca z faktury handlowej otrzymanej od kontrahenta unijnego). 12 maja 
2014 r. przedsiębiorstwo „P” pobrało z magazynu konsygnacyjnego materiały, zatem w tym dniu 
w stosunku do pobranych materiałów powstał u przedsiębiorcy „P” obowiązek podatkowy z tytułu WNT. 

 

 

 

rachunki

  rozrachunki z dostawcami  rozrachunki publicznoprawne 

i kredyty bankowe

 

4) 30 000  30 000 (3a 

2b) 6900 

6900 (3b 

 

30 000 (4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Koszty według rodzaju 

zapasy obce – materiały  

 

 

 zużycie materiałów 

(konto pozabilansowe) 

rozliczenie zakupu

 

2a) 30 000 

 

1) 30 000 

30 000 (2d 

3c) 36 900 

36 900 (2c

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Objaśnienia do schematu:

PrzyKład

Realizacja projektu

Stowarzyszenie otrzymało 2 kwietnia 2014 r. dotację na realizację zadań związanych z opieką nad 
osobami niepełnosprawnymi. Otrzymane środki wynosiły 20 000 zł, co stanowić miało 50 proc. 
planowanych kosztów za kwiecień, które miały wynieść 40 000 zł, a objęcie dofinansowaniem 
miało stanowić 90 proc. kosztów. Pozostałe 16 000 zł stowarzyszenie otrzymało 10 maja po przed-
stawieniu dokumentów potwierdzających poniesienie wszystkich wydatków za kwiecień 2014 r.
Koszty kwietnia objęte projektem wyniosły:

n

 20 000 zł – wynagrodzenia rehabilitantów;

n

 5900 zł – narzuty na wynagrodzenia;

n

 4000 zł – wynajem sal rehabilitacyjnych;

n

 3500 zł – koszty dojazdów i dowozu osób korzystających ze świadczeń;

n

 4600 zł – zakup drobnego sprzętu rehabilitacyjnego i materiałów;

n

 2000 zł – koszty ogólnoadministracyjne (telefony, obsługa księgowa).

Stowarzyszenie prowadzi ewidencję kosztów wyłącznie w zespole 5 na kontach Koszty działalności 
statutowej i Koszty administracyjne. Jednostka nie stosuje konta rozliczenie zakupu.
Księgowania związane z ujęciem kosztów i otrzymaniem oraz rozliczeniem dotacji będą następujące:

 

rozrachunki z zUS  

Koszty administracyjne 

rachunek bankowy

 

 

5900 (3 

7) 2000 

 

1) 20 000 

14 100 (8

 

 

 

 

 

9) 16 000 

 

 

 

 

Inne przychody 

Koszty działalności   

 

 

określone statutem 

statutowej 

rozrachunki z dostawcami

 

 

20 000 (1 

   2) 20 000 

 

8) 14 100 

4000 (4

 

 

16 000 (9 

3) 5900 

 

 

3500 (5

 

 

 

4) 4000 

 

 

 

 

 

 

rozrachunki z tytułu   

 

wynagrodzeń

 

 

20 000 (2

 

 

 

Objaśnienia do schematu:

4600 (6
2000 (7

5) 3500
6) 4600

1) Przyjęcie obcych materiałów do magazynu 
konsygnacyjnego w kwocie 30 000 zł;
2) Pobranie materiałów do produkcji:
a) kwota netto 30 000 zł,
b) VAT w kwocie 6900 zł;
c) kwota brutto 36 900 zł;

d) kwota 30 000 zł.
3) Powstanie zobowiązania:
a) kwota netto 30 000 zł;
b) VAT w kwocie 6900 zł;
c) kwota brutto 36 900 zł;
4) Zapłata za materiały w kwocie 30 000 zł.

Podsumowanie

Dotacje nie mają wpływu na 

cenę usługi, dlatego zazwyczaj 

ujmuje się je jako pozostałe 

przychody operacyjne. Jednak 

stowarzyszenie powinno 

zaewidencjonować te przychody 

jako przychody z działalności 

statutowej

1. Otrzymanie dotacji 2 kwietnia w kwocie 20 000 
zł: strona Wn konta Rachunek bankowy, strona 
Ma konta Inne przychody określone statutem;
2. Ujęcie kosztów związanych z realizacją projek-
tu – wynagrodzenia w kwocie 20 000 zł: strona 
Wn konta Koszty działalności statutowej, strona 
Ma konta Rozrachunki z tytułu wynagrodzeń;
3. Ujęcie kosztów związanych z realizacją projek-
tu – narzuty na wynagrodzenia w kwocie 5900 
zł: strona Wn konta Koszty działalności statuto-
wej, strona Ma konta Rozrachunki z ZUS;
4. Ujęcie kosztów związanych z realizacją 
projektu – wynajem sal w kwocie 4000 zł: 
strona Wn konta Koszty działalności statutowej, 
strona Ma konta Rozrachunki z dostawcami;
5. Ujęcie kosztów związanych z realizacją 
projektu – Koszty dojazdów i dowozu osób 
korzystających ze świadczeń w kwocie 3500 zł: 

strona Wn konta Koszty działalności statutowej, 
strona Ma konta Rozrachunki z dostawcami;
6. Ujęcie kosztów związanych z realizacją 
projektu – Zakup drobnego sprzętu rehabilita-
cyjnego i materiałów w kwocie 4600 zł: strona 
Wn konta Koszty działalności statutowej, strona 
Ma konta Rozrachunki z dostawcami.
7. Ujęcie kosztów związanych z realizacją projek-
tu – Koszty ogólnoadministracyjne w kwocie 
2000 zł: strona Wn konta Koszty administracyj-
ne, strona Ma konta Rozrachunki z dostawcami.
8. Zapłata dostawcom za zakupione usługi i towary 
14 100 zł: strona Wn konta Rozrachunki z dostaw-
cami, strona Ma konta Rachunek bankowy;
9. Otrzymanie pozostałej części dotacji w maju 
w kwocie 16 000 zł: strona Wn konta Rachunek 
bankowy, strona Ma konta Inne przychody 
określone statutem.

EWidEncja

iii

Dziennik  Gazeta  Prawna,  12  maja  2014  nr  90  (3731) 

gazetaprawna.pl

Nie ma ona wpływu na cenę świadczonych usług

 i tym samym na obrót. Dlatego nie podlega opodatkowaniu 

VAT. Księguje się ją na koncie – Inne przychody określone statutem

Nasze stowarzyszenie jest organizacją po-

żytku publicznego, prowadzącą wyłącznie 

nieodpłatną działalność statutową na rzecz 

osób niepełnosprawnych. Na realizację tego 

zadania, w ramach projektu, stowarzyszenie 

otrzymuje z Państwowego Funduszu Re-

habilitacji Osób Niepełnosprawnych około 

90-proc. dotację. Z niej pokrywane są koszty 

wynagrodzenia osób, którym na podstawie 

umów cywilnoprawnych powierzono prowa-

dzenie zajęć specjalistycznych (rehabilitacji 

ruchowej, psychologicznej, logopedycznej, 

zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, muzy-

koterapii) oraz obsługę projektu. Jak ująć 

w księgach to dofinansowanie i czy musimy 

je opodatkować VAT?

Karolina Pawlak 
specjalistka z zakresu rachunkowości

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy z 11 marca 

2004 r. o podatku od towarów i usług, który 

obowiązuje od 1 stycznia 2014 r., podstawą 

opodatkowania, z pewnymi zastrzeżeniami 

(które w analizowanym przypadku nie mają 

znaczenia), jest wszystko, co stanowi zapłatę, 

którą dokonujący dostawy towarów lub usłu-

godawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu 

sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub oso-

by trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacja-

mi, subwencjami i innymi dopłatami o po-

dobnym charakterze mającymi bezpośredni 

wpływ na cenę towarów dostarczanych lub 

usług świadczonych przez podatnika. 

Wskazany art. 29a ust. 1 ustawy, stanowi 

odzwierciedlenie art. 73 dyrektywy 2006/112/

WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie 

wspólnego systemu podatku od wartości do-

danej (Dz.Urz. UE L 347 str. 1, ze zm.). Z jego 

treści wynika, że w odniesieniu do dostaw 

towarów i świadczenia usług innych niż te, 

o których mowa w art. 74–77, podstawa opo-

datkowania obejmuje wszystko, co stanowi 

zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub 

usługodawca otrzyma w zamian za dostawę 

towarów lub świadczenie usług, od nabyw-

cy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie 

z subwencjami związanymi bezpośrednio 

z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Oznacza to, iż zarówno na gruncie prawa 

krajowego, jak i unijnego włączenie do pod-

stawy opodatkowania podatkiem od towa-

rów i usług dotacji, subwencji i innych do-

płat o podobnym charakterze tylko wówczas, 

gdy są one celowe i jednocześnie związane 

bezpośrednio z dostawą towaru lub świad-

czeniem usługi. Nie jest więc obrotem ogól-

na dotacja (subwencja, inna dopłata o podob-

nym charakterze) uzyskana przez podatnika, 

niezwiązana z dostawą konkretnego towaru 

lub świadczeniem usługi. 

W przypadku natomiast, gdy dofinanso-

wanie jest związane z dostawą lub świad-

czeniem usługi, jako pokrycie części ceny 

konkretnego świadczenia lub rekompensata 

z tytułu wykonania określonego świadczenia 

po cenach obniżonych, płatność taka zwięk-

sza podstawę opodatkowania podatkiem od 

towarów i usług.

Zatem skoro pozyskana dotacja z Pań-

stwowego  Funduszu  Rehabilitacji  Osób 

Niepełnosprawnych  jest  dotacją  kosz-

tową  i  nie  ma  wpływu  na  cenę  świad-

czonych  usług,  to  nie  stanowi  dota-

cji,  o  której  mowa  w  art.  29a  ust.  1 

ustawy, a tym samym nie ma wpływu na 

obrót podlegający opodatkowaniu. Ostat-

nio w podobnej sprawie wypowiedział się 

identycznie dyrektor Izby Skarbowej w Byd-

goszczy  w  interpretacji  indywidualnej

z 27 marca 2014 nr ITPP2/443-98/14/EB.

Skoro dotacje nie mają wpływu na cenę 

usługi to zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 32 lit. h 

ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości 

powinny być ujęte jako pozostałe przychody 

operacyjne. 

[przykład]

Jeśli stowarzyszenie ma prawo stosować 

rozporządzenie ministra finansów z 15 li-

stopada 2001 r. w sprawie szczególnych za-

sad rachunkowości dla niektórych jednostek 

niebędących spółkami handlowymi, niepro-

wadzących działalności gospodarczej (Dz.U. 

z 2001 r. nr 137, poz. 1539 ze zm.) to powin-

no jednak ująć te przychody jako Przychody 

z działalności statutowej – Inne przychody 

określone statutem.

Podstawa prawna

Ustawa z 29 września 1994 o rachunkowości (t.j. Dz.U 

z 2013 r. poz. 330 ze zm.).

Art. 29a ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od 

towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.).

Marek Barowicz
ekspert z zakresu rachunkowości

Jesteśmy polską spółką. W jednym z bu-

dynków magazynowych planujemy zorga-

nizować magazyn konsygnacyjny. Chcemy 

nabywać materiały od niemieckiego przed-

siębiorstwa. Jak powinniśmy takie zdarze-

nia ewidencjonować?

Magazyn konsygnacyjny to wyodrębnione 

u podatnika zarejestrowanego jako podatnik 

VAT UE (o którym mowa w art. 97 ust. 4 ustawy 

o VAT), miejsce przechowywania na teryto-

rium kraju towarów należących do podatnika 

podatku od wartości dodanej przemieszczo-

nych przez niego lub na jego rzecz z terytorium 

państwa członkowskiego innego niż teryto-

rium kraju do tego miejsca, z którego podatnik 

zarejestrowany jako podatnik VAT UE, prze-

chowujący towary, pobiera je, a przeniesienie 

prawa do rozporządzania tymi towarami jak 

właściciel następuje w momencie ich pobrania.

Rozliczenie wewnątrzwspólnotowego na-

bycia towarów (dalej: WNT) przez polskiego 

odbiorcę materiałów, dostarczonych do ma-

gazynu konsygnacyjnego przez zagranicz-

nego przedsiębiorcę powoduje w ewidencji 

tego odbiorcy następujące zapisy księgowe. 

Po pierwsze trzeba ująć przyjęcie obcych ma-

teriałów: strona Wn konta 39 – Zapasy obce 

– materiały (konto pozabilansowe). Po drugie 

ujmuje się pobranie materiałów z magazynu 

konsygnacyjnego do produkcji:

kwota netto strona Wn konta 40 – Kosz-

ty według rodzaju – zużycie materiałów,

kwota VAT strona Wn konta 22 – Rozra-

chunki publicznoprawne,

kwota brutto strona Ma konta 30 – Roz-

liczenie zakupu.

Ponadto trzeba dokonać zapisu kwoty net-

to na stronie Ma pozabilansowego konta 39 

– Zapasy obce”. Kolejny krok to ujęcie po-

wstałego zobowiązania:

kwota netto strona Ma konta 21 – Rozra-

chunki z dostawcami,

kwota VAT strona Ma konta 22 – Rozra-

chunki publicznoprawne,

kwota brutto strona Wn konta 30 – Roz-

liczenie zakupu.

Ostatni zapis dotyczy już samej zapłaty za 

materiały: strona Wn konta 21 – Rozrachunki 

z dostawcami, strona Ma konta 13 – Rachunki 

i kredyty bankowe.

Podstawa prawna

Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. 

z 2013 r. poz. 330 ze zm.).

Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług 

(t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.).

Kwestie podatkowe zostały omówione 

w dodatku Podatki i Księgowość na str. 5

Stowarzyszenie ujmuje dotację z PFRON jako przychody 

Jak zaewidencjonować rozliczenie w magazynie konsygnacyjnym

PrzyKład

Ewidencja nabycia

Polskie przedsiębiorstwo „P” nabywa materiały od niemieckiego przedsiębiorstwa „N”. Wewnątrz-
wspólnotowe nabycie materiałów odbywa się za pośrednictwem magazynu konsygnacyjnego, 
zorganizowanego w jednym z budynków magazynowanych, należących do przedsiębiorstwa „P”. 
5 maja 2014 r. przedsiębiorstwo „N” dostarczyło do magazynu konsygnacyjnego materiały o wartości 
30 000 zł (kwota brutto wynikająca z faktury handlowej otrzymanej od kontrahenta unijnego). 12 maja
2014 r. przedsiębiorstwo „P” pobrało z magazynu konsygnacyjnego materiały, zatem w tym dniu 
w stosunku do pobranych materiałów powstał u przedsiębiorcy „P” obowiązek podatkowy z tytułu WNT. 

 

 

rachunki

  rozrachunki z dostawcami  rozrachunki publicznoprawne

i kredyty bankowe

4) 30 000

30 000 (3a

2b) 6900

6900 (3b

30 000 (4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Koszty według rodzaju 

zapasy obce – materiały 

 zużycie materiałów

(konto pozabilansowe) 

rozliczenie zakupu

2a) 30 000 

 

1) 30 000

30 000 (2d

3c) 36 900

36 900 (2c

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Objaśnienia do schematu:

PrzyKład

Realizacja projektu

Stowarzyszenie otrzymało 2 kwietnia 2014 r. dotację na realizację zadań związanych z opieką nad 
osobami niepełnosprawnymi. Otrzymane środki wynosiły 20 000 zł, co stanowić miało 50 proc. 
planowanych kosztów za kwiecień, które miały wynieść 40 000 zł, a objęcie dofinansowaniem 
miało stanowić 90 proc. kosztów. Pozostałe 16 000 zł stowarzyszenie otrzymało 10 maja po przed-
stawieniu dokumentów potwierdzających poniesienie wszystkich wydatków za kwiecień 2014 r.
Koszty kwietnia objęte projektem wyniosły:

n

 20 000 zł – wynagrodzenia rehabilitantów;

n

 5900 zł – narzuty na wynagrodzenia;

n

 4000 zł – wynajem sal rehabilitacyjnych;

n

 3500 zł – koszty dojazdów i dowozu osób korzystających ze świadczeń;

n

 4600 zł – zakup drobnego sprzętu rehabilitacyjnego i materiałów;

n

 2000 zł – koszty ogólnoadministracyjne (telefony, obsługa księgowa).

Stowarzyszenie prowadzi ewidencję kosztów wyłącznie w zespole 5 na kontach Koszty działalności 
statutowej i Koszty administracyjne. Jednostka nie stosuje konta rozliczenie zakupu.
Księgowania związane z ujęciem kosztów i otrzymaniem oraz rozliczeniem dotacji będą następujące:

 

rozrachunki z zUS 

Koszty administracyjne 

rachunek bankowy

 

 

5900 (3

7) 2000 

 

1) 20 000

14 100 (8

 

 

9) 16 000

 

 

Inne przychody

Koszty działalności  

określone statutem

statutowej

rozrachunki z dostawcami

 

 

20 000 (1

   2) 20 000 

 

8) 14 100

4000 (4

 

 

16 000 (9

3) 5900 

 

3500 (5

 

 

4) 4000 

 

 

 

 

 

 

 

 

rozrachunki z tytułu   

wynagrodzeń

 

 

20 000 (2

 

 

Objaśnienia do schematu:

4600 (6
2000 (7

5) 3500
6) 4600

1) Przyjęcie obcych materiałów do magazynu 
konsygnacyjnego w kwocie 30 000 zł;
2) Pobranie materiałów do produkcji:
a) kwota netto 30 000 zł,
b) VAT w kwocie 6900 zł;
c) kwota brutto 36 900 zł;

d) kwota 30 000 zł.
3) Powstanie zobowiązania:
a) kwota netto 30 000 zł;
b) VAT w kwocie 6900 zł;
c) kwota brutto 36 900 zł;
4) Zapłata za materiały w kwocie 30 000 zł.

1. Otrzymanie dotacji 2 kwietnia w kwocie 20 000 
zł: strona Wn konta Rachunek bankowy, strona 
Ma konta Inne przychody określone statutem;
2. Ujęcie kosztów związanych z realizacją projek-
tu – wynagrodzenia w kwocie 20 000 zł: strona 
Wn konta Koszty działalności statutowej, strona 
Ma konta Rozrachunki z tytułu wynagrodzeń;
3. Ujęcie kosztów związanych z realizacją projek-
tu – narzuty na wynagrodzenia w kwocie 5900 
zł: strona Wn konta Koszty działalności statuto-
wej, strona Ma konta Rozrachunki z ZUS;
4. Ujęcie kosztów związanych z realizacją 
projektu – wynajem sal w kwocie 4000 zł: 
strona Wn konta Koszty działalności statutowej, 
strona Ma konta Rozrachunki z dostawcami;
5. Ujęcie kosztów związanych z realizacją 
projektu – Koszty dojazdów i dowozu osób 
korzystających ze świadczeń w kwocie 3500 zł: 

strona Wn konta Koszty działalności statutowej, 
strona Ma konta Rozrachunki z dostawcami;
6. Ujęcie kosztów związanych z realizacją 
projektu – Zakup drobnego sprzętu rehabilita-
cyjnego i materiałów w kwocie 4600 zł: strona 
Wn konta Koszty działalności statutowej, strona 
Ma konta Rozrachunki z dostawcami.
7. Ujęcie kosztów związanych z realizacją projek-
tu – Koszty ogólnoadministracyjne w kwocie 
2000 zł: strona Wn konta Koszty administracyj-
ne, strona Ma konta Rozrachunki z dostawcami.
8. Zapłata dostawcom za zakupione usługi i towary 
14 100 zł: strona Wn konta Rozrachunki z dostaw-
cami, strona Ma konta Rachunek bankowy;
9. Otrzymanie pozostałej części dotacji w maju 
w kwocie 16 000 zł: strona Wn konta Rachunek 
bankowy, strona Ma konta Inne przychody 
określone statutem.

Wygenerowano dnia 2015-02-20 dla loginu: johnprctorbob@gmail.com

                               3 / 4

background image

 

komentarz, ewidencja

iV

Dziennik  Gazeta  Prawna,  12  maja  2014  nr  90  (3731) 

 

gazetaprawna.pl

Paweł Tendera 

menedżer w dziale audytu deloitte, 

biegły rewident

schemat ewidencji

Decyzja kierownika 

Przypadek 1
decyzja kierownika jednostki o postawieniu nieużytkowanego środka trwałego w stan likwidacji, 
w związku z jego zużyciem w toku eksploatacji
1. PK – wyksięgowanie z ewidencji bilansowej środka trwałego na skutek postawienia go w stan likwidacji:

n

 strona wn konta 071 – Umorzenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – część 

umorzona,

n

 strona wn konta 800 – Fundusz jednostki – część nieumorzona,

n

 strona Ma konta 011 – Środki trwałe.

2. PK – ujęcie w ewidencji pozabilansowej środka trwałego postawionego w stan likwidacji: strona wn 
konta 095 – Środki trwałe (analityka: postawione w stan likwidacji);
3. Protokół z fizycznego zniszczenia środka trwałego – PK wyksięgowanie z ewidencji pozabilansowej: 
strona Ma konta 095 – Środki trwałe (analityka: postawione w stan likwidacji).

Przypadek 2
decyzja kierownika jednostki o sprzedaży nieużytkowanego środka trwałego w związku z brakiem jego 
przydatności w dalszej działalności jednostki
1. Faktura z tytułu sprzedaży środka trwałego:

n

 strona wn konta 221 – należności z tytułu dochodów budżetowych,

n

 strona Ma konta 225 – rozrachunki z budżetami (analityka: podatek VaT),

n

 strona Ma konta 760 – Pozostałe przychody operacyjne.

2. PK wyksięgowanie z ewidencji bilansowej środka trwałego na skutek przeznaczenia go do sprzedaży:

n

 strona wn konta 071 – Umorzenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – część 

umorzona,

n

 strona wn konta 800 – Fundusz jednostki – część nieumorzona,

n

 strona Ma konta 011 – Środki trwałe.

3. PK – ujęcie w ewidencji pozabilansowej środka trwałego przeznaczonego do sprzedaży: strona wn 
konta 095 – Środki trwałe (analityka: środki trwałe przeznaczone do sprzedaży);
4. wB – wpływ na rachunek bankowy jednostki środków jako zapłata faktury z pkt. 1: strona wn konta 130 
– rachunek bieżący jednostki (analityka: par. 087), strona Ma konta 221 – należności z tytułu dochodów 
budżetowych;
5. wydanie środka trwałego nabywcy  – PK wyksięgowanie z ewidencji pozabilansowej: strona Ma konta 
095 – Środki trwałe (analityka: środki trwałe przeznaczone do sprzedaży).

Jednostka budżetowa w grudniu 2011 r. 

wprowadziła do swoich ksiąg rachunkowych 

środek trwały, który, jak wynika z przepro-

wadzonej w IV kw. 2013 r. inwentaryzacji, 

począwszy od czerwca 2013 r., nie jest użyt-

kowany, ale nie został jeszcze zlikwidowany. 

W związku z tym powstała wątpliwość, czy 

komisja inwentaryzacyjna powinna spi-

sywać na arkuszach inwentaryzacyjnych 

nieużywany środek trwały i czy powinno 

wykazywać się go w ewidencji bilansowej 

jednostki, czy też może w ewidencji pozabi-

lansowej. Jeżeli w ewidencji pozabilansowej, 

to na podstawie jakiego dokumentu doko-

nać wyksięgowania jego wartości z ewiden-

cji bilansowej? Czy od wartości tego środka 

trwałego powinna być naliczana amortyza-

cja i za jaki okres? A co z częścią niezamor-

tyzowaną środka trwałego? W jaki sposób 

ją zaksięgować?

elżbieta Gaździk  
zastępca dyrektora ds. ekonomiczno-finansowych

W zależności od przyczyny braku możliwo-

ści użytkowania środka trwałego, środek ten 

może zostać postawiony w stan likwidacji bądź 

też może zostać przeznaczony do sprzedaży.

Środki trwałe zgodnie z definicją zawartą 

w par. 2 pkt 5 rozporządzenia ministra finan-

sów z 5 lipca 2010 r w sprawie szczególnych 

zasad rachunkowości oraz planów kont dla 

budżetu państwa, budżetów jednostek samo-

rządu terytorialnego, jednostek budżetowych, 

samorządowych zakładów budżetowych, fun-

duszy celowych oraz państwowych jednostek 

budżetowych mających siedzibę poza gra-

nicami Rzeczpospolitej Polskiej – to środki, 

o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy 

z 29 września 1994 r. o rachunkowości, w tym 

środki trwałe stanowiące własność Skarbu 

Państwa lub jednostki samorządu terytorial-

nego, otrzymane w zarząd lub użytkowanie 

i przeznaczone na potrzeby jednostki. Aby 

więc dany składnik majątkowy zaliczyć do 

środka trwałego musi on być przede wszyst-

kim kompletny i zdatny do użytku.

Z pytania nie wynika, z jakich przyczyn śro-

dek trwały nie jest użytkowany przez jednost-

kę, czy z przyczyn jego zużycia i nieopłacalnej 

naprawy, czy też z powodu jego nieprzydat-

ności w prowadzonej działalności. Komisja 

inwentaryzacyjna postąpiła prawidłowo, spi-

sując ten środek w arkuszach spisu z natury. 

Komisja ta winna dodatkowo w protokole 

z przeprowadzonej inwentaryzacji dokonać 

oceny przyczyn braku jego używania w bie-

żącej działalności i postawić w tym zakresie 

stosowne wnioski np. co do jego likwidacji lub 

sprzedaży z uwagi na brak jego przydatności 

w bieżącej działalności jednostki. Po zatwier-

dzeniu przez kierownika jednostki wniosków 

komisji inwentaryzacyjnej o jego likwidacji, 

jednostka powinna wyksięgować wartość 

środka trwałego z ewidencji bilansowej i do 

czasu jego fizycznej likwidacji lub odsprzeda-

ży części powinna zaksięgować w ewidencji 

pozabilansowej. Wyksięgowanie z ewidencji 

bilansowej i zaksięgowanie w ewidencji po-

zabilansowej powinno nastąpić na podstawie 

dokumentu LT zatwierdzonego przez kierow-

nika jednostki. W przypadku natomiast, gdy 

środek trwały jest nieużytkowany wyłącznie 

z uwagi na brak możliwości jego wykorzysta-

nia w bieżącej działalności, z uwagi przykła-

dowo na częściową zmianę profilu działania 

jednostki, jednostka winna przeanalizować 

zasadność utworzenia odpisu aktualizują-

cego z tytułu trwałej utraty wartości, a na-

stępnie w momencie podjęcia decyzji przez 

kierownika jednostki o jego zbyciu, również 

do czasu jego odbioru przez nabywcę powin-

na wyksięgować go z ewidencji bilansowej 

i zaksięgować w ewidencji pozabilansowej. 

Odnosząc się do problemu amortyzacji, 

należy wskazać, że art. 32 ust. 1 ustawy o ra-

chunkowości wskazuje jednoznacznie, w ja-

kich sytuacjach należy zakończyć naliczanie 

odpisów amortyzacyjnych. Zgodnie z tym 

przepisem odpisy amortyzacyjne dokonuje 

się do czasu:

1) zrównania wartości odpisów amorty-

zacyjnych lub umorzeniowych z wartością 

początkową środka trwałego, lub

2) przeznaczenia środka trwałego do li-

kwidacji, sprzedaży lub stwierdzenia jego 

niedoboru.

Powyższe oznacza, że jednostka do czasu 

podjęcia decyzji przez kierownika jednostki 

o postawieniu środka trwałego w stan likwi-

dacji lub przeznaczenia go do sprzedaży, po-

winna naliczać przez cały okres odpisy amor-

tyzacyjne, nie zapominając, że w przypadku 

utworzenia odpisu aktualizującego z tytułu 

trwałej utraty wartości, odpisy amortyzacyjne 

powinny być naliczone od wartości pomniej-

szonej o te odpisy. 

[schemat]

Podstawa prawna

Ustawa z 29 września 1994r o rachunkowości (t.j. dz.U. 

z 2013 r. poz. 330 ze zm.).

rozporządzenie ministra finansów z 5 lipca 2010 r. w spra-

wie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont 

dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu 

terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych 

zakładów budżetowych, państwowych funduszy celo-

wych oraz państwowych jednostek budżetowych mających 

siedzibę poza granicami rzeczypospolitej Polskiej (t.j. dz.U. 

z 2013 r. poz. 289).

Jak amortyzować nieużywany środek trwały

godnie z Międzynaro-

dowymi Standardami 

Sprawozdawczości 

Finansowej (MSSF) w Polsce 

2014 rok upłynie pod 

znakiem znowelizowanych 

standardów konsolidacyj-

nych, które zaczynają 

obowiązywać po raz 

pierwszy w tym roku. 

Wprowadzenie tych 

standardów jest konsekwen-

cją kryzysu finansowego  

i głosów krytycznych wobec 

dotychczasowych przepisów 

w zakresie konsolidacji  

– tj. poprzedniej wersji 

Międzynarodowego 

Standardu Rachunkowości 27  

„Skonsolidowane  

i jednostkowe sprawozdania 

finansowe” oraz interpreta-

cji SKI-12 „Konsolidacja 

– jednostki specjalnego 

przeznaczenia”. Dotychcza-

sowe regulacje nie gwaran-

towały odzwierciedlenia w 

skonsolidowanych sprawoz-

daniach finansowych pełnej 

ekspozycji na ryzyko, które 

wiązało się m.in. z dosyć sze-

rokim zastosowaniem 

jednostek specjalnego 

przeznaczenia.

Zgodnie z poprzednią wersją 

MSR 27 kontrola to zdolność 

do kierowania polityką 

finansową i operacyjną 

jednostki w celu osiągania 

korzyści. Natomiast MSSF 10 

„Skonsolidowane sprawozda-

nia finansowe” przewiduje,  

iż kontrolę można uzyskać  

w różny sposób, nie tylko 

poprzez zdolność do 

kierowania polityką 

finansową i operacyjną 

jednostki. Dodatkowo, 

ujednolicona została definicja 

kontroli dla wszystkich 

typów jednostek, w które jest 

zaangażowany podmiot 

sporządzający sprawozdania 

finansowe. Rada Międzyna-

rodowych Standardów 

Rachunkowości oczekuje, że 

dzięki temu trudniej będzie 

uniknąć obowiązku 

konsolidacji poprzez transfer 

części aktywów do jednostek 

specjalnego przeznaczenia. 

Przewiduje się, iż  

w standardowych sytuacjach 

nowa definicja kontroli nie 

będzie miała istotnego 

wpływu na zmiany składu 

grupy kapitałowej. Niemniej 

jednak są pewne okoliczności, 

które mogą doprowadzić do 

zaskakujących wniosków 

konsolidacyjnych. Chcieliby-

śmy zwrócić uwagę na jeden 

z aspektów rachunkowych, 

któremu spółki sporządzające 

skonsolidowane sprawozda-

nia finansowe powinny 

przyjrzeć się ze szczególną 

czujnością.

MSSF 10 określa, iż inwestor 

sprawuje kontrolę nad 

jednostką, w której dokona-

no inwestycji, w przypadku 

gdy z tytułu swego zaanga-

żowania w tę jednostkę 

podlega ekspozycji na prawo 

do zmiennych zwrotów z 

inwestycji oraz ma możli-

wość wywierania wpływu na 

wysokość tych zmiennych 

zwrotów z inwestycji 

poprzez sprawowanie 

władzy nad tą jednostką.

W konsekwencji kontrola 

opiera się na trzech 

głównych elementach 

kontroli:

n

 władza na jednostką,

n

 ekspozycja na/prawo do 

zmiennych zwrotów z inwe-

stycji z tytułu zaangażowa-

nia w jednostkę,

n

 możliwości wykorzystania 

sprawowanej władzy nad 

jednostką do wywierania 

wpływu na wysokość 

zwrotów z inwestycji.

Oceniając, czy inwestor 

sprawuje kontrolę nad 

jednostką, należy wziąć pod 

uwagę wszystkie fakty 

i okoliczności. Co istotne, 

wszystkie z powyższych 

trzech elementów kontroli 

muszą być spełnione, aby 

można było uznać, iż 

inwestor sprawuje kontrolę 

nad daną jednostką.

Warto tutaj zwrócić uwagę, 

iż standard ten nie wskazał 

na konieczność posiadania 

bezpośrednich udziałów czy 

akcji w przedmiocie 

inwestycji jako warunku 

koniecznego, aby ta kontrola 

wystąpiła, wręcz tych 

udziałów/akcji można nie 

posiadać wcale. Innymi 

słowy, inwestor może 

posiadać władzę nad 

jednostką jedynie poprzez 

prawa wynikające  

z zawartych umów z innymi 

stronami.

Przykładowo, spółka BETA 

posiadającą 100 proc. 

udziałów w spółce OMEGA, 

podpisuje umowę strate-

giczną ze spółka ALFA. 

Umowa strategiczna 

przewiduje, iż spółka ALFA 

ma prawo do nominowania 

większości członków 

zarządu spółki OMEGA. 

Zarząd kieruje wszelkimi 

działaniami spółki, tj. 

podejmuje decyzje operacyj-

ne i inwestycyjne spółki 

OMEGA, w tym zatwierdza 

budżety.

Z powyższego przykładu 

wynika, iż ALFA, posiadając 

prawo do nominowania 

większości członków 

zarządu, ma prawo 

bieżącego wpływania na 

istotne działania spółki 

OMEGA i może podejmować 

decyzje w zakresie istotnych 

działań w kształcie 

korzystnym dla ALFY. Z kolei 

spółka BETA ze względu na 

prawo do nominowania 

mniejszości członków 

zarządu nie ma możliwości 

wpływania na istotne 

działania tej spółki pomimo 

posiadania 100 proc. 

udziałów. Czynniki te 

powodują, iż władzę nad 

OMEGĄ posiada de facto 

spółka ALFA, a nie BETA.

Jednakże sama władza,  

jak i prawa dające możli-

wość bieżącego kierowania 

istotnymi działaniami nie 

są kryteriami wystarczają-

cymi. Jak wcześniej 

wspomniano, aby kontrola 

wystąpiła, wszystkie  

z trzech elementów kontroli 

muszą być spełnione.  

W konsekwencji brakującym 

ogniwem do uznania 

kontroli jest jeszcze 

ekspozycja na/prawo  

do zmiennych zwrotów  

z inwestycji.

Zmienne zwroty z inwesty-

cji to zwroty, które podlegają 

wahaniom w zależności od 

wyników inwestycji. 

Zmieniono tutaj określenie 

z „korzyści” na „zwroty”, 

gdyż mogą one być dodatnie 

jak i ujemne. Określenie 

„zwroty” jest przy tym 

rozumiane znacznie 

szerszej niż tylko udział  

w zyskach. MSSF 10 

zaznacza, iż inwestor może 

sprawować kontrolę nad 

inwestycją, pomimo iż inne 

podmioty również mają 

prawa do udziału w 

zwrotach z inwestycji.

W omawianym przykładzie 

spółka ALFA w ramach 

umowy strategicznej może 

wykorzystywać własne 

aktywa łącznie z aktywami 

spółki OMEGA, łącząc 

funkcje operacyjne w celu 

uzyskania ekonomii skali i 

oszczędności kosztów, co 

spełnia definicję ekspozycji 

na/prawo do zmiennych 

zwrotów z inwestycji.

Trzeba jeszcze zwrócić 

uwagę na powiązania 

pomiędzy tymi trzema 

elementami kontroli. 

Inwestor posiada kontrolę 

nad podmiotem inwestycji 

nie tylko wówczas, gdy ma 

władzę nad tym podmiotem 

i ekspozycję na lub prawa do 

zmiennych zwrotów z tytułu 

zaangażowania w podmio-

cie inwestycji, ale wtedy, gdy 

może wykorzystać tę władzę 

do wpływania na wielkość 

zysków generowanych przez 

podmiot inwestycji.

Jak zatem widać, ocenę 

sprawowania kontroli na 

potrzeby sporządzania skon-

solidowanych sprawozdań 

finansowych należy 

przeprowadzać nie tylko 

przez pryzmat posiadanych 

udziałów czy akcji i trzeba 

wnikliwie przeanalizować 

wszelkie istotne umowy 

mogące dać spółce prawo do 

sprawowania władzy nad 

daną inwestycją i uzyskiwa-

nia z nich zwrotów. Nie 

ulega również wątpliwości, 

iż ocena ta będzie podlegać 

subiektywnemu osądowi ze 

względu na szeroką 

definicję sprawowania 

kontroli nad inwestycją 

zgodnie z MSSF 10.

Bez udziałów w spółce, lecz z pełną władzą w zarządzie

komentarz, ewidencja

iV

Dziennik  Gazeta  Prawna,  12  maja  2014  nr  90  (3731) 

gazetaprawna.pl

Paweł Tendera 

menedżer w dziale audytu deloitte, 

biegły rewident

schemat ewidencji

Decyzja kierownika 

Przypadek 1
decyzja kierownika jednostki o postawieniu nieużytkowanego środka trwałego w stan likwidacji, 
w związku z jego zużyciem w toku eksploatacji
1. PK – wyksięgowanie z ewidencji bilansowej środka trwałego na skutek postawienia go w stan likwidacji:

n

 strona wn konta 071 – Umorzenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – część 

umorzona,

n

 strona wn konta 800 – Fundusz jednostki – część nieumorzona,

n

 strona Ma konta 011 – Środki trwałe.

2. PK – ujęcie w ewidencji pozabilansowej środka trwałego postawionego w stan likwidacji: strona wn 
konta 095 – Środki trwałe (analityka: postawione w stan likwidacji);
3. Protokół z fizycznego zniszczenia środka trwałego – PK wyksięgowanie z ewidencji pozabilansowej: 
strona Ma konta 095 – Środki trwałe (analityka: postawione w stan likwidacji).

Przypadek 2
decyzja kierownika jednostki o sprzedaży nieużytkowanego środka trwałego w związku z brakiem jego 
przydatności w dalszej działalności jednostki
1. Faktura z tytułu sprzedaży środka trwałego:

n

 strona wn konta 221 – należności z tytułu dochodów budżetowych,

n

 strona Ma konta 225 – rozrachunki z budżetami (analityka: podatek Va

ozrachunki z budżetami (analityka: podatek V

ozrachunki z budżetami (analityka: podatek V T),

a

a

n

 strona Ma konta 760 – Pozostałe przychody operacyjne.

2. PK wyksięgowanie z ewidencji bilansowej środka trwałego na skutek przeznaczenia go do sprzedaży:

n

 strona wn konta 071 – Umorzenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – część 

umorzona,

n

 strona wn konta 800 – Fundusz jednostki – część nieumorzona,

n

 strona Ma konta 011 – Środki trwałe.

3. PK – ujęcie w ewidencji pozabilansowej środka trwałego przeznaczonego do sprzedaży: strona wn 
konta 095 – Środki trwałe (analityka: środki trwałe przeznaczone do sprzedaży);
4. wB – wpływ na rachunek bankowy jednostki środków jako zapłata faktury z pkt. 1: strona wn konta 130 
– rachunek bieżący jednostki (analityka: par. 087), strona Ma konta 221 – należności z tytułu dochodów 
budżetowych;
5. wydanie środka trwałego nabywcy  – PK wyksięgowanie z ewidencji pozabilansowej: strona Ma konta 
095 – Środki trwałe (analityka: środki trwałe przeznaczone do sprzedaży).

Jednostka budżetowa w grudniu 2011 r. 

wprowadziła do swoich ksiąg rachunkowych 

środek trwały, który, jak wynika z przepro-

wadzonej w IV kw. 2013 r. inwentaryzacji, 

począwszy od czerwca 2013 r., nie jest użyt-

kowany, ale nie został jeszcze zlikwidowany. 

W związku z tym powstała wątpliwość, czy 

komisja inwentaryzacyjna powinna spi-

sywać na arkuszach inwentaryzacyjnych 

nieużywany środek trwały i czy powinno 

wykazywać się go w ewidencji bilansowej 

jednostki, czy też może w ewidencji pozabi-

lansowej. Jeżeli w ewidencji pozabilansowej, 

to na podstawie jakiego dokumentu doko-

nać wyksięgowania jego wartości z ewiden-

cji bilansowej? Czy od wartości tego środka 

trwałego powinna być naliczana amortyza-

cja i za jaki okres? A co z częścią niezamor-

tyzowaną środka trwałego? W jaki sposób 

ją zaksięgować?

elżbieta Gaździk 
zastępca dyrektora ds. ekonomiczno-finansowych

W zależności od przyczyny braku możliwo-

ści użytkowania środka trwałego, środek ten 

może zostać postawiony w stan likwidacji bądź 

też może zostać przeznaczony do sprzedaży.

Środki trwałe zgodnie z definicją zawartą 

w par. 2 pkt 5 rozporządzenia ministra finan-

sów z 5 lipca 2010 r w sprawie szczególnych 

zasad rachunkowości oraz planów kont dla 

budżetu państwa, budżetów jednostek samo-

rządu terytorialnego, jednostek budżetowych, 

samorządowych zakładów budżetowych, fun-

duszy celowych oraz państwowych jednostek 

budżetowych mających siedzibę poza gra-

nicami Rzeczpospolitej Polskiej – to środki, 

o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy 

z 29 września 1994 r. o rachunkowości, w tym 

środki trwałe stanowiące własność Skarbu 

Państwa lub jednostki samorządu terytorial-

nego, otrzymane w zarząd lub użytkowanie 

i przeznaczone na potrzeby jednostki. Aby 

więc dany składnik majątkowy zaliczyć do 

środka trwałego musi on być przede wszyst-

kim kompletny i zdatny do użytku.

Z pytania nie wynika, z jakich przyczyn śro-

dek trwały nie jest użytkowany przez jednost-

kę, czy z przyczyn jego zużycia i nieopłacalnej 

naprawy, czy też z powodu jego nieprzydat-

ności w prowadzonej działalności. Komisja 

inwentaryzacyjna postąpiła prawidłowo, spi-

sując ten środek w arkuszach spisu z natury. 

Komisja ta winna dodatkowo w protokole 

z przeprowadzonej inwentaryzacji dokonać 

oceny przyczyn braku jego używania w bie-

żącej działalności i postawić w tym zakresie 

stosowne wnioski np. co do jego likwidacji lub 

sprzedaży z uwagi na brak jego przydatności 

w bieżącej działalności jednostki. Po zatwier-

dzeniu przez kierownika jednostki wniosków 

komisji inwentaryzacyjnej o jego likwidacji, 

jednostka powinna wyksięgować wartość 

środka trwałego z ewidencji bilansowej i do 

czasu jego fizycznej likwidacji lub odsprzeda-

ży części powinna zaksięgować w ewidencji 

pozabilansowej. Wyksięgowanie z ewidencji 

bilansowej i zaksięgowanie w ewidencji po-

zabilansowej powinno nastąpić na podstawie 

dokumentu LT zatwierdzonego przez kierow-

nika jednostki. W przypadku natomiast, gdy 

środek trwały jest nieużytkowany wyłącznie 

z uwagi na brak możliwości jego wykorzysta-

nia w bieżącej działalności, z uwagi przykła-

dowo na częściową zmianę profilu działania 

jednostki, jednostka winna przeanalizować 

zasadność utworzenia odpisu aktualizują-

cego z tytułu trwałej utraty wartości, a na-

stępnie w momencie podjęcia decyzji przez 

kierownika jednostki o jego zbyciu, również 

do czasu jego odbioru przez nabywcę powin-

na wyksięgować go z ewidencji bilansowej 

i zaksięgować w ewidencji pozabilansowej. 

Odnosząc się do problemu amortyzacji, 

należy wskazać, że art. 32 ust. 1 ustawy o ra-

chunkowości wskazuje jednoznacznie, w ja-

kich sytuacjach należy zakończyć naliczanie 

odpisów amortyzacyjnych. Zgodnie z tym 

przepisem odpisy amortyzacyjne dokonuje 

się do czasu:

1) zrównania wartości odpisów amorty-

zacyjnych lub umorzeniowych z wartością 

początkową środka trwałego, lub

2) przeznaczenia środka trwałego do li-

kwidacji, sprzedaży lub stwierdzenia jego 

niedoboru.

Powyższe oznacza, że jednostka do czasu 

podjęcia decyzji przez kierownika jednostki 

o postawieniu środka trwałego w stan likwi-

dacji lub przeznaczenia go do sprzedaży, po-

winna naliczać przez cały okres odpisy amor-

tyzacyjne, nie zapominając, że w przypadku 

utworzenia odpisu aktualizującego z tytułu 

trwałej utraty wartości, odpisy amortyzacyjne 

powinny być naliczone od wartości pomniej-

szonej o te odpisy. 

[schemat]

Podstawa prawna

Ustawa z 29 września 1994r o rachunkowości (t.j. dz.U. 

z 2013 r. poz. 330 ze zm.).

rozporządzenie ministra finansów z 5 lipca 2010 r. w spra-

wie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont 

dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu 

terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych 

zakładów budżetowych, państwowych funduszy celo-

wych oraz państwowych jednostek budżetowych mających 

siedzibę poza granicami rzeczypospolitej Polskiej (t.j. dz.U. 

z 2013 r. poz. 289).

Jak amortyzować nieużywany środek trwały

Z

godnie z Międzynaro-

dowymi Standardami 

Sprawozdawczości 

Finansowej (MSSF) w Polsce 

2014 rok upłynie pod 

znakiem znowelizowanych 

standardów konsolidacyj-

nych, które zaczynają 

obowiązywać po raz 

pierwszy w tym roku. 

Wprowadzenie tych 

standardów jest konsekwen-

cją kryzysu finansowego 

i głosów krytycznych wobec 

dotychczasowych przepisów 

w zakresie konsolidacji 

– tj. poprzedniej wersji 

Międzynarodowego 

Standardu Rachunkowości 27 

„Skonsolidowane 

i jednostkowe sprawozdania 

finansowe” oraz interpreta-

cji SKI-12 „Konsolidacja 

– jednostki specjalnego 

przeznaczenia”. Dotychcza-

sowe regulacje nie gwaran-

towały odzwierciedlenia w 

skonsolidowanych sprawoz-

daniach finansowych pełnej 

ekspozycji na ryzyko, które 

wiązało się m.in. z dosyć sze-

rokim zastosowaniem 

jednostek specjalnego 

przeznaczenia.

Zgodnie z poprzednią wersją 

MSR 27 kontrola to zdolność 

do kierowania polityką 

finansową i operacyjną 

jednostki w celu osiągania 

korzyści. Natomiast MSSF 10 

„Skonsolidowane sprawozda-

nia finansowe” przewiduje, 

iż kontrolę można uzyskać 

w różny sposób, nie tylko 

poprzez zdolność do 

kierowania polityką 

finansową i operacyjną 

jednostki. Dodatkowo, 

ujednolicona została definicja 

kontroli dla wszystkich 

typów jednostek, w które jest 

zaangażowany podmiot 

sporządzający sprawozdania 

finansowe. Rada Międzyna-

rodowych Standardów 

Rachunkowości oczekuje, że 

dzięki temu trudniej będzie 

uniknąć obowiązku 

konsolidacji poprzez transfer 

części aktywów do jednostek 

specjalnego przeznaczenia. 

Przewiduje się, iż 

w standardowych sytuacjach 

nowa definicja kontroli nie 

będzie miała istotnego 

wpływu na zmiany składu 

grupy kapitałowej. Niemniej 

jednak są pewne okoliczności, 

które mogą doprowadzić do 

zaskakujących wniosków 

konsolidacyjnych. Chcieliby-

śmy zwrócić uwagę na jeden 

z aspektów rachunkowych, 

któremu spółki sporządzające 

skonsolidowane sprawozda-

nia finansowe powinny 

przyjrzeć się ze szczególną 

czujnością.

MSSF 10 określa, iż inwestor 

sprawuje kontrolę nad 

jednostką, w której dokona-

no inwestycji, w przypadku 

gdy z tytułu swego zaanga-

żowania w tę jednostkę 

podlega ekspozycji na prawo 

do zmiennych zwrotów z 

inwestycji oraz ma możli-

wość wywierania wpływu na 

wysokość tych zmiennych 

zwrotów z inwestycji 

poprzez sprawowanie 

władzy nad tą jednostką.

W konsekwencji kontrola 

opiera się na trzech 

głównych elementach 

kontroli:

n

władza na jednostką,

n

 ekspozycja na/prawo do 

zmiennych zwrotów z inwe-

stycji z tytułu zaangażowa-

nia w jednostkę,

n

 możliwości wykorzystania 

sprawowanej władzy nad 

jednostką do wywierania 

wpływu na wysokość 

zwrotów z inwestycji.

Oceniając, czy inwestor 

sprawuje kontrolę nad 

jednostką, należy wziąć pod 

uwagę wszystkie fakty

i okoliczności. Co istotne, 

wszystkie z powyższych 

trzech elementów kontroli 

muszą być spełnione, aby 

można było uznać, iż 

inwestor sprawuje kontrolę 

nad daną jednostką.

Warto tutaj zwrócić uwagę, 

iż standard ten nie wskazał 

na konieczność posiadania 

bezpośrednich udziałów czy 

akcji w przedmiocie 

inwestycji jako warunku 

koniecznego, aby ta kontrola 

wystąpiła, wręcz tych 

udziałów/akcji można nie 

posiadać wcale. Innymi 

słowy, inwestor może 

posiadać władzę nad 

jednostką jedynie poprzez 

prawa wynikające 

z zawartych umów z innymi 

stronami.

Przykładowo, spółka BETA 

posiadającą 100 proc. 

udziałów w spółce OMEGA, 

podpisuje umowę strate-

giczną ze spółka ALFA. 

Umowa strategiczna 

przewiduje, iż spółka ALFA 

ma prawo do nominowania 

większości członków 

zarządu spółki OMEGA. 

Zarząd kieruje wszelkimi 

działaniami spółki, tj. 

podejmuje decyzje operacyj-

ne i inwestycyjne spółki 

OMEGA, w tym zatwierdza 

budżety.

Z powyższego przykładu 

wynika, iż ALFA, posiadając 

prawo do nominowania 

większości członków 

zarządu, ma prawo 

bieżącego wpływania na 

istotne działania spółki 

OMEGA i może podejmować 

decyzje w zakresie istotnych 

działań w kształcie 

korzystnym dla ALFY. Z kolei 

spółka BETA ze względu na 

prawo do nominowania 

mniejszości członków 

zarządu nie ma możliwości 

wpływania na istotne 

działania tej spółki pomimo 

posiadania 100 proc. 

udziałów. Czynniki te 

powodują, iż władzę nad 

OMEGĄ posiada de facto 

spółka ALFA, a nie BETA.

Jednakże sama władza, 

jak i prawa dające możli-

wość bieżącego kierowania 

istotnymi działaniami nie 

są kryteriami wystarczają-

cymi. Jak wcześniej 

wspomniano, aby kontrola 

wystąpiła, wszystkie 

z trzech elementów kontroli 

muszą być spełnione. 

W konsekwencji brakującym 

ogniwem do uznania 

kontroli jest jeszcze 

ekspozycja na/prawo 

do zmiennych zwrotów 

z inwestycji.

Zmienne zwroty z inwesty-

cji to zwroty, które podlegają 

wahaniom w zależności od 

wyników inwestycji. 

Zmieniono tutaj określenie 

z „korzyści” na „zwroty”, 

gdyż mogą one być dodatnie 

jak i ujemne. Określenie 

„zwroty” jest przy tym 

rozumiane znacznie 

szerszej niż tylko udział 

w zyskach. MSSF 10 

zaznacza, iż inwestor może 

sprawować kontrolę nad 

inwestycją, pomimo iż inne 

podmioty również mają 

prawa do udziału w 

zwrotach z inwestycji.

W omawianym przykładzie 

spółka ALFA w ramach 

umowy strategicznej może 

wykorzystywać własne 

aktywa łącznie z aktywami 

spółki OMEGA, łącząc 

funkcje operacyjne w celu 

uzyskania ekonomii skali i 

oszczędności kosztów, co 

spełnia definicję ekspozycji 

na/prawo do zmiennych 

zwrotów z inwestycji.

Trzeba jeszcze zwrócić 

uwagę na powiązania 

pomiędzy tymi trzema 

elementami kontroli. 

Inwestor posiada kontrolę 

nad podmiotem inwestycji 

nie tylko wówczas, gdy ma 

władzę nad tym podmiotem 

i ekspozycję na lub prawa do 

zmiennych zwrotów z tytułu 

zaangażowania w podmio-

cie inwestycji, ale wtedy, gdy 

może wykorzystać tę władzę 

do wpływania na wielkość 

zysków generowanych przez 

podmiot inwestycji.

Jak zatem widać, ocenę 

sprawowania kontroli na 

potrzeby sporządzania skon-

solidowanych sprawozdań 

finansowych należy 

przeprowadzać nie tylko 

przez pryzmat posiadanych 

udziałów czy akcji i trzeba 

wnikliwie przeanalizować 

wszelkie istotne umowy 

mogące dać spółce prawo do 

sprawowania władzy nad 

daną inwestycją i uzyskiwa-

nia z nich zwrotów. Nie 

ulega również wątpliwości, 

iż ocena ta będzie podlegać 

subiektywnemu osądowi ze 

względu na szeroką 

definicję sprawowania 

kontroli nad inwestycją 

zgodnie z MSSF 10.

Bez udziałów w spółce, lecz z pełną władzą w zarządzie

Wygenerowano dnia 2015-02-20 dla loginu: johnprctorbob@gmail.com

                               4 / 4