Kwestia stronniczości w polityce.

Jedną   z   cech   polityki   jest   egoizm,   a   więc   poczucie   własnego   interesu.   Nie   ma   w   niej
altruizmu. To wpływa na postęp i rozwój w rzeczywistości politycznej.
Stronniczość łatwo widać w polityce zagranicznej, np. EU będąca strukturą organizacyjną, w
której na wierzch wychodzą sprzeczne interesy różnych państw.
Najpełniej   jednak   stronniczość   przejawia   się   w  parlamencie.   Tam   dochodzi   do   starcia
interesów.

Przyczyny stronniczości:
Każdy   polityk   wybrany   na   dane   stanowisko   nie   jest   reprezentantem   wszystkich,   lecz
określonej  grupy,   np. prezydent   jest  reprezentantem   państwa a  nie  całego   społeczeństwa.
(Racja państwa nie musi pokrywać się z interesami społeczności. A interesy większości nie
zawsze są lepszą racją. Większość zawsze stanowi zagrożenie dla mniejszości.)

Polityka stronnicza  – inaczej partykularna, interesowna.  Partykularność to działalność na
rzecz przeforsowania własnego interesu ekonomicznego i sys. wartości, by narzucić swój
sys. postrzegania świata.
Polityka  stronnicza   oparta  jest  na  stronniczym   wyborze  wartości.  Politycy   chcą  własnym
wartościom nadać sankcję prawną, a więc zmusić innych do przestrzegania własnego systemu
wartości.
Polityka oprócz tego, że jest partykularna, jest też partykularnie interpretowana: jej metody,
działania, środki i cele. Próbuje się narzucić swoje poglądy, jako jedyne słuszne.

Czasami   polityka   przestaje   być   stronnicza,   stając   się  polityką   organiczną,   dla   dobra
wspólnego. Taka polityka wyst, najczęściej w warunkach kryzysu, najczęściej zewnętrznego.
Może ona być realizowana na dwa sposoby:
- w drodze porozumienia między głównymi siłami politycznymi
- narzucona przez hegemona

Polityka samoobsługi  pojawia się, gdy grupa polityków chce stworzyć sobie bazę z grupy
społecznej, która chciałaby się wyodrębnić i poczuć ważna na arenie politycznej. Ujawnia się
to często we wczesnych etapach emancypacji.  Można ją nazwać polityką rzeczywistości
wirtualnej. Ma ona szanse, gdy nast. marginalizacja grupy społ. z polityki, jej wykluczenie.
Wtedy łatwiej jest wystąpić w interesie takiej grupy. 
Często   też   pojawia   się   przy   alienacji   i   degeneracji   elit   politycznych.   Wtedy   klaruje   się
konflikt społeczeństwo – elita. Społeczeństwo, masa - zawsze taki konflikt wygra.