background image

KOMUNIKACJA W BIZNESIE

Komunikowanie wywodzi się z łacińskiego communicatio, to znaczy 
doniesienie, komunikat, ale wówczas wskazujemy na rzecz, a nie na 
czynność. Słuszne jest zatem odwołanie się do słowa  communicare, 
czyli naradzanie się, konsultowanie, porozumiewanie się, a także do 
słowa  communico,  czyli  coś  i z kimś  mieć  wspólnego, coś  z kimś 
podzielać. To z kolei prowadzi nas do słowa  communio,  wspólność 
oraz communis wspólny, powszechny.
Komunikowanie to nie tylko przekazywanie (komunikatów), ale także 
tworzenie wspólnoty w trakcie i w skutek komunikowania.
Przez  komunikowanie  rozumiemy   mechanizm,   dzięki   któremu 
stosunki   między   ludźmi   mogą   istnieć   i   rozwijać   się,   tj.   wszystkie 
symbole umysłu łącznie z środkami przekazywania ich w przestrzeni i 
przechowywania ich w czasie:

-

komunikowanie   jako   transmisja   –  komunikowanie   to 
przekazywanie informacji w bardzo szerokim znaczeniu tego 
słowa;

-

komunikowanie   jako   rozumienie   –  komunikowanie   jest 
procesem,  dzięki  któremu  rozumiemy  innych  i z kolei sami 
staramy się być rozumianym;

-

komunikowanie jako oddziaływanie – słowa tego używamy do 
określenia   wszystkich   mediów,   którymi   ludzie   oddziaływują 
na siebie;

-

komunikowanie jako łączenie, tworzenie wspólnoty –  proces, 
który łączy nieciągłe części naszego żyjącego otoczenia;

-

komunikowanie   jako   interakcja   –  społeczna   interakcja   przy 
pomocy symboli;

-

komunikowanie   jako   wymiana   –  wymiana   znaczeń   między 
ludzi jest możliwa w stopniu w jakim jednostki mają wspólne 
spostrzeżenia i postawy;

-

komunikowanie   jako   składnik   procesu   społecznego   –  akt 
komunikatywny jest środkiem przez który są wyrażane normy 
grupowe, sprawowana kontrola społeczna, przydzielona role, 
osiągnięta   koordynacja   wysiłków,   ujawnione   oczekiwania   i 

1

background image

przenoszony proces społeczny.

Środki i formy komunikowania

Wszelkie   komunikowanie   jest   pośrednie,   jeśli   bowiem 

wykluczamy zjawiska telepatii, to w każdym procesie komunikowania 
zawarty   jest   znak   i   jego   materialny   nośnik,   czyli   środek 
komunikowania. 

Na   tym   jednak   na   ogół   kończy   się   zgoda   powszechna   wśród 

badaczy komunikowania. W odróżnieniu od terminu komunikowania, 
terminy środek komunikowania oraz równoznaczny termin  media  nie 
tylko są rzadko definiowane, ale bywają nawet przez jednego autora 
używane   w   różnorodnych   znaczeniach.   A   więc   są   stosowane   do 
określenia:

-

języka   (w   sensie   języka   naturalnego;   jako   środka 
porozumiewania się w danej społeczności);

-

znaków językowych lub wszelkich systemów znaków (słowo 
mówione, gest, mimika, obraz);

-

kodów,   które   są   oparte   na   konwencjach   i   pozwalają 
konstruować przekazy (alfabet, kod Morse’a, sygnalizacja);

-

nośników sygnałów (jak wibracje powietrza, fale świetlne, a 
także materiały na których znaki zostały utrwalone, jak papier, 
taśma filmowa, płyta gramofonowa);

-

instrumentów   pozwalających   na   powielanie,   transmisję   lub 
odbiór   przekazu   (prasa   drukarska,   radiostacja,   odbiornik 
radiowy czy telewizyjny);

-

instytucji, które tworzą przekazy (np. prasa, telewizja).

Cechą efektywnego przekazu informacji jest komunikatywność i 

dostępność.   Istotne   jest   aby   kod   był   znany   dla   odbiorcy,   inaczej 
mówiąc,   aby   forma   przekazu   była   komunikatywna,   łatwa   do 
zrozumienia.   Oba   pojęcia,   komunikatywność   i   dostępność,   są 
względne, zależą od odbiorców i częściowo od nadawców. 

To   co   dla   jednej   osoby   jest   trudne   w   rozumieniu,   lub   zbyt 

kosztowne,   dla   innej   jest   łatwe   i   tanie.   Niemniej   w   kategoriach 
maksymalnej   komunikatywności   i   dostępności   dla   większości 
odbiorców...........

2

background image

kana? 

sprz??enie zwrotne

sprz??enie zwrotne

kana? 

szum 

szum 

?R?D?O

ODBIORCA

?R?D?O

ODBIORCA

wiadomo??

szum 

szum 

1. Proces komunikowania się

myśl        kodowanie                                  dekodowanie            myśl
   NADAWCA

       ODBIORCA

2. Komponenty procesu komunikowania się

Źródło   –  źródłem   w   procesie  komunikowania   się  są  ludzie,   którzy 
rozpoczynają   porozumiewanie   się.   Jedni   są   nadawcami,   inni 
odbiorcami.   Ich   role   zmieniają   się   w   trakcie   danego   procesu 
komunikowania   się.   W   związku   z   tym   nadawca   informacji   winien 
umieć emitować sygnały, ale również informować o swoich relacjach 
na nie.
Wiadomość   –  jest   to   przekazywana   treść.   Stanowi   istotę 
komunikowania   się.   Wiadomość   może   być   prywatna,   służbowa, 
publiczna.

Filtr – system wartości dla każdego z parametrów.

3


Document Outline