Str 190   

 

 

 

                               

        

 

 

 

 

 

 

 

Czyje serce 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                  

 

 

 

 

 

Z pod nocnej lampy abażura , 

 

 

 

 

 

Blask światła pada mi na papier,   

 

 

 

 

A krąg ten złoty – jak aura,   

 

 

 

 

 

Z ikony świętej na stół kapie,  

 

 

 

 

 

 

Cień mojej głowy w świętym kręgu…   

 

 

 

Na cieniu tym ja wiersz swój pisze, 

 

 

 

 

A głowa pełna wierszy księgą, 

 

 

 

 

 

Niechaj mnie wiersz ten ukołysze.  

 

 

 

Co za dźwięk słysze w porze nocnej? 

 

 

 

 

Tak monotonnym rytmem bije. 

 

 

 

 

 

I w dzwon uderza coraz mocniej…  

 

 

 

 

Czyj puls to jest i serce czyje.  

 

 

 

 

 

 

I nagle cisza we mnie , wokół, 

 

 

 

 

 

Myśl – taśma filmu jasna czysta… 

 

 

 

 

Latarnia ,płomyk zarny w oku, 

 

 

 

 

 

Wszystko snem, bajka oczywistą.