NAUCZANIE 

PROBLEMOWE 

UCZENIE SIĘ PRZEZ ROZWIĄZYWANIE 
PROBLEMÓW JEST JEDNĄ Z TEORII 
UCZENIA SIĘ 
 
Stworzenie sytuacji problemowej 
Poszukiwanie rozwiązania 
Weryfikacja hipotez 
Formułowanie prawidłowych rozwiązań 
Utrwalanie zdobytej wiedzy 
Zastosowanie w nowych sytuacjach 

PRACA GRUPOWA 
 
Zespoły 4-5 osobowe 
 
Grupy stałe 
 
Grupy heterogeniczne 
 
Przewodniczący grupy 

Jeden problem dla wszystkich lub różne 
Ocena dla wszystkich lub dla osoby 
wygłaszającej 
Stwarzać odpowiedni klimat wychowawczy 
 
Pasożytnictwo, pseudoproblemowość, 
pseudoheureza 
 
Wszyscy pracują 

Rola 
ucznia 

Cel 

Rola 
nauczyciela 

Nauczanie 
poszukujące 

CEL - 

wspomaganie uczniów w: 

- 

nauce stawiania pytań 

- 

poszukiwania odpowiedzi i rozwiązań 

- 

zaspokajania własnej ciekawości 

- 

budowania własnych teorii i koncepcji 

ROLA NAUCZYCIELA: 
- prowadzi indukcyjny tok nauczania 
- przedstawia uczniom pytania i problemy 
- 

prosi, by sami spróbowali stworzyć 

 

własne koncepcje i teorie 

- nie naucza 

wiedzy, lecz ułatwia jej 

 

zgłębianie i odkrywanie 

ROLA UCZNIA: 
- 

myśleć 

- 

rozwiązywać problemy 

-

odkrywać 

Cechy nauczania podającego i problemowego 

Nauczanie podające 

Nauczanie problemowe 

1.Materiał nauczania 
przekazywany jest w gotowej 
postaci — nauczyciel zwraca 

uwagę przede wszystkim na 

program, który przesłania 

mu uczniów.  
 
2. W przekazie ustnym czy 

podręcznikowym powstają 

luki, przeszkody i trudności, 
spowodowane m. in. 

czasowym wyłączaniem się 
ucznia z procesu 
dydaktycznego. 

1. Nowe wiadomości uzyskują 

uczniowie za pośrednictwem 

rozwiązywania  problemów 
teoretycznych i 
praktycznych. 
 
2. W toku rozwiązywania 

problemu uczeń pokonuje 
wszystkie przeszkody; jego 

aktywność i samodzielność 

osiąga tu wysoki poziom. 
 

3. Tempo przekazywania jest 
dostosowane do uczniów 
mocniejszych, średnich lub 
słabych. 
 
4. Kontrola osiągnięć 
szkolnych jest częściowo tylko 
związana z procesem uczenia 
się: nie jest jego organiczną 
częścią. 
 
5. Nie ma możności 
zapewnienia wszystkim 
uczniom stuprocentowych 
osiągnięć; największą 
trudność sprawia stosowanie 
wiadomości w praktyce. 

3. Tempo uczenia się jest 
zależne od ucznia lub od 
grupy uczniów. Uczniowie 
zyskują dzięki pracy z grupa. 
 
4. Większa aktywność uczniów 
sprzyja rozwojowi 
pozytywnych motywów i 
zmniejsza potrzebę 
formalnego sprawdzania 
osiągnięć. 
5. Efekty nauczania są 
stosunkowo wysokie i trwałe. 
Uczniowie łatwiej stosują 
wiadomości w nowych 
sytuacjach, a jednocześnie 
rozwijają swoje sprawności 
umysłowe i zdolności twórcze.