background image

1.Techniczne przygotowanie 
produkcji definicja zakres 
zastosowanie
 
Techniczne przygotowanie 
produkcji
 to jeden sprzed 
produkcyjnych etapów i jest to 
suma czynności mających 
charakter techniczno 
organizacyjny na tym etapie 
przygotowania produkcji 
sporządzany jest dokumentacja 
projektowa ,dokumentacja 
konstrukcyjna dokumentacja 
technologiczna potrzebnych do 
realizacji celów produkcyjnych. 
Tworząc techniczne 
przygotowanie produkcji 
powinniśmy pamiętad by 
tworzyd konstrukcje które będą 
maksymalnie produktywne i 
efektywne i możliwie najmniej 
wykorzystywały materiałów 
energii, potrzebowały najmniej 
siły wytwórczej czy 
pracochłonności jaki ostatnim 
czasu szkodziły jak najmniej 
środowisku oraz wytwarzały 
najmniej odpadów ważnym 
aspektem jest by czas TPPP był 
możliwie najkrótszy 
TPP to również 
•prace badawczo rozwojowe 
nowych wyrobów i materiałów 
•doskonalenie starych i 
projektowanie nowych 
wyrobów i materiałów 
•Wykonanie modeli i 
prototypów oraz serii 
informacyjnych 
•Opracowanie norm zużycia 
materiałów, surowców 
•Opracowanie norm 
czasochłonności ,kosztów prac, 
wydłużenia cykli 
•zmiana bieżącej dokumentacji 
technologicznej 
•normalizacja typizacja 
unifikacja 
2.Projektowanie procesów 
technologicznych 
to również jeden sprzed 
produkcyjnych etapów 
produkcyjnych w którym 
technolog na podstawie 
dokumentacji konstrukcyjnej 
norm katalogów narzędzi 
możliwości wytwórczych 
swojego parku 
technologicznego musi 
wytworzyd nowa dokumentacje 
technologiczną tzn. nowej części 
Zadania PPT 
•analizowanie dokumentacji 
konstrukcyjnej (rysunku 
konstrukcyjnego oraz 
charakterystyki właściwości 
materiału) 
•analiza produkcji(jakie mamy 
wyposażenie maszyn, 
asortyment produkowanych 
wyrobów, profil programu 
produkcyjnego) 
•Projekt podstawowych 
rozwiązao( typ, forma, rozmiary) 
•projekt przebiegu procesu 
technologicznego 
•Wybór narzędzi maszyn 
mocowao kontroli jakości 
•analiza warunków 
technicznych i technologiczna 
•Obliczenia ekonomiczności 
procesu na podstawie tych 
analiz dobieramy najbardziej 
technologiczny wariant i jest to 
optymalny proces 
Technologiczna dokumentacja 
powinna zawierad: 
•Rys wykonawczy 
•charakterystykę wyrobu 
•Karty technologiczne i 
instrukcyjne obróbki 
•karty i schematy np. montażu 
uzbrojenia itd. 
•programy dla maszyn 
sterowanych numerycznie 

Główne funkcje systemu PPC 
to:
 
—tworzenie programów 
produkcyjnych średnio- i 
krótkoterminowych, 
— gospodarka materiałowa i 
narzędziowa, 
—planowanie cykli 
produkcyjnych (co do 
wielkości serii i terminów 
realizacji poszczególnych 
zleceo produkcyjnych), 
—planowanie zdolności 
produkcyjnych 
poszczególnych jednostek 
(obciążenie maszyn i urządzeo 
oraz kadry). 
Ponadto systemy PPC 
informują o wielkości 
produkcji gotowej i produkcji 
w toku, sterują stanami 
zapasów materiałów i 
wyrobów gotowych oraz 
umożliwiają zmianę 
priorytetów realizacji 
harmonogramów zleceo 
produkcyjnych, spowodowaną 
np. zmianą programu 
produkcji lub awariami.  
5.Computer Aided 
Manufacturing
 jego funkcje 
Projektowanie narzędzi i 
uchwytów dla procesu 
wytwarzania 
Generowanie programów dla 
maszyn CNC 
Wspomaganie prac 
projektowych 
Tworzenie złożeo dla procesu 
montażu 
Komputerowo wspomagana 
kontrola 
Programowanie robotów 
przemysłowych 
Tworzenie czaso-
organizacyjnego przepływu 
produkcji 
Symulacja procesu 
technologicznego 
moduły CAM: 
odlewanie ,głębokie tłoczenie 
,programowanie maszyn pom, 
formowanie tworzyw 
sztucznych obróbka osn, 
gięcie ,ciecie tloczenie,montaż 
6.Proces produkcyjny – jest 
to całokształt działao 
niezbędnych dla wytworzenia 
określonych wyrobów w 
danym zakładzie. Obejmuje 
on procesy wytworzenia 
półfabrykatów, obróbki 
poszczególnych części, 
montażu, kontroli jakości, 
transportu, magazynowania, 
konserwacji itp. 
Proces technologiczny – 
podstawowa częśd procesu 
produkcyjnego związana 
bezpośrednio ze zmianą 
kształtu, wymiarów, jakości 
powierzchni i właściwości 
fizykochemicznych 
przedmiotu obrabianego. 
7. Projektowanie 
współbieżne (równoległe) 
wyrobów (CE)  
Projektowanie współbieżne 
(Concurrent Engineering — 
CE) jako pojęcie określa taką 
metodę organizacji prac 
przygotowania produkcji 
nowego wyrobu, w której 
poszczególne etapy nie są 
realizowane kolejno jako 
zamknięte fazy działania, lecz 
— na tyle, na ile jest to tylko 
możliwe —jednocześnie, 
równolegle z bieżącym 
przekazywaniem informacji o 
uzyskiwanych wynikach.  
W odróżnieniu od 
projektowania sekwencyjnego 
(tradycyjnego), w którym 
poszczególne czynności 

Kryteria klasyfikacyjne 
 Struktury i schematy 
klasyfikacyjne 
-Struktura elementarna 
 -Struktura prosta 
-Struktura złożona 
Sposoby klasyfikacji: 
W celu zastosowania 
technologii grupowej 
niezbędne jest 
zaklasyfikowanie części do 
odpowiednich grup części. W 
technologii tej używa się 
głównie trzech metod 
klasyfikacji części: 
•klasyfikacja graficzna 
(wizualna), 
•analiza przepływu materiału 
(PFA),  
•kodowanie i klasyfikacja. 
Klasyfikacja graficzna 
Pierwszym sposobem częśd 
jest klasyfikowana wizualnie 
za pomocą systemów 
klasyfikacji graficznej (mapa 
klasyfikacji graficznej). Sposób 
ten jest znany i ceniony w 
szerokim gronie 
użytkowników z powodu 
swojej prostoty i 
przejrzystości. Klasyfikacja 
wizualna jest oparta na 
wizualnym porównaniu cech 
charakterystycznych przez 
technologa i w konsekwencji 
zaklasyfikowaniu podobnych 
części do jednej grupy. 
Metoda ta jest bardzo prosta, 
szybka, jednak czasem 
zawodzi, ponieważ dwóch 
ludzi może zaklasyfikowad 
zupełnie odmiennie tę samą 
częśd lub różne części 
zgrupowad w jednej rodzinie. 
Zatem, jest to metoda bardzo 
subiektywna. Graficzny 
system klasyfikacji części jest, 
np. wykorzystany w znanym 
programie SYSKLASS 
(Słowacja). Jest on także 
używany w programach 
zaprojektowanych w 
Czechach np. VUSO i VUSTE. 
PFA 
Analiza przepływu materiału 
(PFA – Production Flow 
Analysis)
 została stworzona w 
celu analizy kolejności 
operacji, przez które 
przechodzą części podczas 
procesu wytwórczego. Części, 
które wytwarza się wspólnymi 
operacjami technologicznymi, 
są klasyfikowane do 
jednakowych rodzin części. 
Podobnie możemy 
przyporządkowywad do 
odpowiednich grup 
obrabiarki, które używa się do 
wykonania tych wspólnych 
operacji. W ten sposób 
powstają tzw. komórki 
wytwórcze. Przez takie 
działanie uzyskuje się wyraźną 
minimalizację transportu 
części na terenie wydziału, 
dlatego, że części są 
transportowane według 
przebiegu operacji w procesie 
technologicznym. 
Kodowanie i klasyfikacja 
W przypadku metody 
kodowania i klasyfikacji 
wykorzystuje się 
porównywanie GT – kodów 
części. Części z jednakowym 
lub podobnym symbolem 
kodu są przyporządkowywane 
do jednej grupy. W ostatnim 
czasie powstała tendencja, by 
w ten sposób 
zautomatyzowad i „nauczyd” 
komputer rozpoznawad 
obiekty. Przy pomocy takich 
narzędzi jak: fuzzy logic, 

10. Symulacja i jej narzędzia  
Symulacja to technika służąca 
do imitowania działania 
całego systemu lub tez tylko 
naśladowania pewnej sytuacji 
(ekonomicznej, militarnej, 
mechanicznej, itp.) poprzez 
użycie odpowiednich modeli 
lub urządzeo w celu zdobycia 
informacji , czy też w celach 
dydaktycznych. 
Użycie symulacji jako 
narzędzia do rozwiązywania 
problemów jest jedną z 
częściej stosowanych 
współcześnie technik, a 
obszary jej zastosowao to 
praktycznie wszystkie 
dziedziny nauki . Począwszy 
od systemów wytwarzania , 
procesów chemicznych i 
fizycznych , procesów obróbki 
, systemów dystrybucyjnych, 
transportowych , sieci 
komputerowych , aż do 
zastosowao w armii 
Celem symulacji jest 
stworzenie modelu całego 
systemu lub poszczególnego 
procesu, którym można by w 
ten sposób manipulowad , aby 
w rezultacie dokonad oceny 
funkcjonowania badanego 
systemu , wystawionego na 
zmieniające się warunki. 
Symulacja jednak oprócz 
swoich zalet posiada również 
wady . Źle przygotowana i 
przeprowadzona daje mylne 
rezultaty . Chodzi tu o 
dokładnośd zamodelowania 
środowiska rzeczywistego. Źle 
wykonane, lub mało dokładne 
oprogramowania do symulacji 
będzie powodowało błędy w 
samym procesie . 
Narzędzie 
Wybór narzędzia, przy 
pomocy którego realizowany 
jest eksperyment symulacyjny 
jest bardzo istotny i zależy od 
wielu czynników:  
doświadczenia modelującego,  
specyfiki problemu,  
wymaganego poziomu 
dokładności itp.  
a) Arkusze Kalkulacyjne 
Pierwszą kategorię stanowią 
arkusze kalkulacyjne takie jak: 
LOTUS 1-2-3, EXCEL etc. 
Chociaż na ogół nie są one 
znane ze swych możliwości 
symulacyjnych, to jest jednak 
możliwe wykonanie 
eksperymentu symulacyjnego 
przy użyciu funkcji , 
występującej praktycznie w 
każdym arkuszu 
kalkulacyjnym, generującej 
liczby losowe.  
b) Symulatory 
Symulatory są to programy, 
pozwalające na szybką 
budowę modeli 
symulacyjnych specyficznych 
zagadnieo. 
Symulatory nie wymagają 
praktycznie żadnych 
znajomości z zakresu 
programowania, chod należy 
zaznaczyd, ze można często 
poszerzyd możliwości 
stosowanego programu 
poprzez uzupełnienie 
dodatkowym kodem. 
Zazwyczaj symulatory 
zapewniają atrakcyjną 
prezentację wyników w 
postaci graficznej. 
Umożliwiają one tez często 
eksportowanie zbiorów z 
wynikami symulacji do innych 
programów graficznych 
c)Języki symulacyjne  
W praktyce spotyka się języki 

background image

•spis pomocy warsztatowych 
3.Komputerowe wspomaganie 
produkcji CIV CIM CIE
 
CIV(Computer Integrated 
Valuation) — komputerowo 
zintegrowane wartościowanie, 
to oprogramowanie służy do 
oceniania jak można zaspokoid 
potrzebę oraz gdy ona już jest 
oczekiwania w stosunku do 
potencjalnego produktu u 
potencjalnego klienta z punktu 
widzenia parametrów 
technicznych wyrobu. Zakres civ 
zaczyna się od identyfikacji 
potrzeb przez sformułowanie 
problemu technicznego i 
różnych wariantów rozwiązao 
tego problemu po opracowaniu 
taktyki i zasadach projektu. 
Wiarygodnośd spełnienia 
określa się na podstawie analizy 
ryzyka kosztów i korzyści dla 
użytkownika i producenta 
tworzymy biznesplan  
CIV bardzo zaniedbane mało 
rozwinięte i nie 
rozpowszechnione 
CIV to dostęp do 
•ośrodków informacji naukowo-
technicznej, 
•ośrodków naukowo-
badawczych, 
•wydawnictw, 
•informacji rynkowych, 
•informacji od użytkowników. 
CIM (Computer Integrated 
Manufacturing) — 
komputerowo zintegrowane 
wytwarzanie, 
CIM to system w którym 
wszystkie funkcje i elementy 
jakie uczestniczą w procesie 
produkcyjnym są zintegrowane 
w jednym systemie 
informacyjnym który może 
jednocześnie decydowad na 
podstawie tych danych wszystko 
zależne jest od poziomu 
zautomatyzowania 
poszczególnych podsystemów. 
Cim jest najbardziej rozwinięta z 
systemów komputer wspomag. 
Cim to programu typu CATIA 
solid edge itp. które pozwalają 
kompleksowo tworzyd rysunki 
2d ,tworzyd części 
trójwymiarowe przypisywad im 
właściwości materiałów, 
dokonywad analiz mesowskich 
na naprężenia ,projektowad 
procesy obróbkowe. 
CIE (Computer Integrated 
Exploitation) — komputerowo 
zintegrowane eksploatowanie. 
•komputerowe systemy 
diagnozujące CDS (Computer 
Diagnosis Systems), 
•komputerowo wspomagane 
obsługiwanie CAS (Computer 
Aided Service), 
•naprawy wspomagane 
komputerowo CAR (Computer 
Aided Repair 
•komputerowo wspomganae 
uzytkowanie CAU computer 
aided using 
4.PPC-systemy planowania i 
sterowania produkcją  
PPC (Production Planning and 
Control) wspomagają cykl pracy 
od przyjęcia zamówienia do 
wysyłki gotowego wyrobu. 

wykonuje się kolejno i 
występuje brak synchronizacji 
tych działao oraz ich 
powtarzanie, w 
projektowaniu współbieżnym 
podstawą działania jest 
zespołowe rozwiązywanie 
problemów. 
Do głównych celów metody 
projektowania 
współbieżnego (CE) należą: 
— skrócenie czasu „od 
pomysłu do rynku", 
— podniesienie jakości 
wyrobów, 
— podniesienie jakości 
procesów wytwórczych. 
Projektowanie współbieżne 
spłaszcza strukturę 
zatrudnienia i przesuwa 
decyzje na niższe szczeble.  
Wdrożenie metody CE do 
przedsiębiorstwa wymaga 
wprowadzenia nowej 
organizacji pracy, polegającej 
na: 
— nowym podziale pracy 
(grupy wielodyscyplinarne), 
— zastosowaniu 
zaawansowanej techniki 
komputerowej, 
— synchronizacji przepływu 
informacji i zarządzaniu nim, 
—wykorzystaniu 
zaawansowanych technik 
wytwarzania i optymalizacji, 
— wprowadzeniu systemów 
zarządzania projektem, 
— nowoczesnym podejściu do 
kooperacji (m.in. eliminacja 
kosztów składowania).

      

8. Kodowanie i klasyfikacja 
części.
 
Klasyfikacja – czynnośd 
grupowania części do grup 
(rodzin) na podstawie 
wcześniej określonych praw 
lub zasad. 
Kodowanie – proces 
przyporządkowywania 
symboli albo numerów 
danemu zbiorowi pól 
kodowych. Prawa grupowania 
determinuje proste 
charakterystyczne znaki dla 
poszczególnych cech części, za 
pomocą określonego systemu 
symboli kodujących takich, 
aby umożliwiały jednoznaczny 
zapis części. 
Zasady klasyfikacji: 
Człony klasyfikacji muszą 
spełniad dwa podstawowe 
postulaty: 
•Postulat całkowitości, co 
oznacza, że suma członów 
klasyfikacyjnych obejmuje 
wszystkie elementy zbioru 
klasyfikowanego (klasyfikacja 
wyczerpująca) 
•Postulat rozłączności, co 
oznacza, że każdy element 
podziału będzie mógł byd 
zaliczony tylko do jednego 
członu klasyfikacji 
(klasyfikacja rozłączna). 
Występuje wtedy, i tylko 
wtedy, kiedy żaden z 
elementów zbioru nie daje się 
zakwalifikowad do więcej niż 
jednego członu 
klasyfikacyjnego. 

analiza Fouriera czy sieci 
neuronowe, komputer jest 
zdolny określid stopieo 
podobieostwa części i 
przyporządkowad je do 
odpowiedniej rodziny. Jak 
dotąd jednak systemy te nie 
są na tyle godne zaufania, aby 
mogły byd szerzej 
wykorzystywane, zwłaszcza 
przy klasyfikacji obiektów 3D 
Klasyfikacja dynamiczna 
Ostatnio rozwinęła się tzw. 
klasyfikacja dynamiczna. W 
tym przypadku podczas 
przeszukiwania danych 
deklaruje się aktualny stan 
przedsiębiorstwa jak np. 
opanowane technologie 
wytwarzania, eksploatacja 
wydziałów, cena 
półfabrykatów, stan zasobów 
itd. W trakcie

 

wprowadzania 

nowej części, przydziela się jej 
określone właściwości z 
kryteriów, które były 
wykorzystywane przy 
klasyfikacji przedstawicieli 
oraz określony priorytet 
poszczególnych cech. Sposób 
ten jest stosowany przede 
wszystkim w technologiach 
bezwiórowych, gdzie 
napotyka się większe 
trudności podczas doboru 
przedstawiciela z baz danych. 
We wspomnianej klasyfikacji 
dynamicznej dobór ten zależy 
od zmieniających się 
warunków odzwierciedlonych 
w procesie produkcyjnym. 
9. Funkcje kodu. 
W zestawieniach 
informatycznych kod spełnia 
trzy podstawowe funkcje: 
-najskuteczniejszą, 
niezawodną i jednoznaczną 
identyfikację danych, 
-najszybsze wyszukiwanie 
danych, 
-najbardziej efektywną 
agregację danych. 

programowania o ogólnym 
zastosowaniu (Pascal, C++ 
itd.), które również mogą byd 
zastosowane do budowania 
eksperymentów 
symulacyjnych. Zdarza się, tak 
jak jest to w przypadku 
programu SlamSystem, 
posiadającego typowe cechy 
symulatora , że można 
tworzyd dodatkowe aplikacje 
używając języków ogólnego 
zastosowania np. w 
przypadku SlamSystem jest to 
Fortran .  
Na rynku dostępne są także 
języki programowania , 
których zastosowanie 
ogranicza się przede 
wszystkim do rozwiązywania 
problemów symulacyjnych . 
Jako przykłady mogą służyd 
SIMAN - język do symulacji 
systemów produkcyjnych 
Zastosowanie języków 
symulacyjnych pozwala na 
bardzo szczegółowe badanie 
analizowanych modeli , co w 
przypadku wyżej 
wspomnianych narzędzi jest 
utrudnione, ze względu na ich 
z góry określona specyfikę 
zastosowao. Wadą ich jest 
natomiast to, że próby 
rozwiązania nawet 
stosunkowo prostych 
problemów wymagają 
długiego okresu czasu i 
podstawowej wiedzy z 
zakresu programowania .  
d) Wizualizacja  
Wizualizacja jest to technika 
polegająca na wyobrażeniu 
sobie przedmiotów, osób i 
sytuacji w celu wywołania 
pożądanych przez siebie 
zmian. W programie 
EdgeCAM wizualizacja 
obrazuje nam wirtualna 
obróbkę. Przy pomocy 
bryłowego narzędzia wraz z 
zespołem mocującym 
zdejmowane są warstwy 
materiału w otoczeniu 
uchwytów i całej maszyny. 

background image

 

 

 

 

background image