1
3. KAPITAL SPOLECZNY
SOCJOLOGIA ROZWOJU LOK. I REGION. – CWICZENIA I WYKŁADY
ZJAZD V
14.11.2009
Kapitał społeczny jest podstawowym paradygmatem rozwoju, jest czynnikiem, który silnie wpły-
wa na rozwój układów lokalnych i regionalnych.
Jeśli między przedsiębiorcami, sektorem naukowym i samorządowym dojdzie do porozumienia to
powstaną stowarzyszenia, które przyczynią się do dynamiki rozwojowej. W taki sposób dochodzi
do wzmocnienia kapitały społecznego.
Kapitał społeczny – składa się z wysokiego kapitału ludzkiego, a więc wiedzy i umiejętności po-
szczególnych ludzi, z wysokiego poziomu zaufania, kultury współpracy i umiejętności związa-
nych z określeniem pola konkurencji i pola współpracy.
Kapitał społeczny wg Pierra Bordiera – suma zasobów przydzielonych grupie lub jednostce w
wyniku instytucjonalnej sieci współpracy.
Kapitał społeczny wg Codemana – produkt ubocznych działań jednostkowych powiązanych z
działaniami grup interesów.
Kapitał społeczny wg Putnama – jest uwewnętrznioną dyspozycją do kooperacji. Powstanie tej
dyspozycji jest możliwe dzięki socjalizacji jednostki przez stowarzyszenia. Jednostka uczy się
norm wzajemności.
Kapitał społeczny wg Wnuka-Lipińskiego – typ relacji między jednostkami a grupami społecz-
nymi. Relacje mogą być oparte na wspólnych wartościach lub interesach.
Klaster – przedsiębiorstwa, które decydują się na współpracę, po to aby zwiększyć swoje zyski.
Przykładem może być branża motoryzacyjna, moda w Mediolanie, spółdzielnie związane z prze-
twórstwem rolno-spożywczym na terenie Lubelszczyzny. W ramach klastra dochodzi do rywali-
zacji wewnętrznej, natomiast na drodze negocjacji może zostać ona przezwyciężona.
PRZEDSIĘBIORCY
SEKTOR
SAMORZĄDO
WY
SEKTOR NAUKI
KLASTRY
