background image

Fotografia przyrodnicza -Makro

 

(krótki poradnik stworzony przez amatora z niewielkim doświadczeniem, dla amatorów bez 
doświadczenia :) ) 
 
Zdjęcia Makro zawsze bardzo mnie ciekawiły. Ukazują to co gołym okiem czasem trudno 
dostrzec.  
Najbardziej jednak fascynuje mnie Makro fotografia przyrodnicza. 
Postaram się opisać w miarę przystępny sposób jak takie zdjęcia robić, oraz jakiego sprzętu 
uŜywać. 
 
I. Miejsce pracy 
 
Owady są wszędzie. Praktycznie zawsze jakiś znajduje się w naszym pobliŜu. Strychy i 
piwnice mieszkań są zazwyczaj pełne róŜnej maści pająków, motyli oraz innych owadów. 
Jednak nas najbardziej będzie interesować zwykła łąka. 
Dlaczego ? A dlatego, Ŝe na niej będziemy mieli „pod ręką” największą liczbę naszych 
modeli (czyli owadów) oraz będziemy mieli odpowiednie światło. 
 
II. Odpowiedni czas (światło) 
 
Dostateczna ilość światła jest w makrofotografii bardzo waŜna. UŜywając duŜej liczby 
przysłony (np. 8 ) oraz stosując soczewki Close-Up powodujemy, Ŝe do matrycy dociera mało 
ś

wiatła. Zmuszeni jesteśmy wtedy do stosowania większej czułości ISO, co zazwyczaj 

powoduje zwiększenie ziarnistości fotografii. 
Dlatego staramy się wybrać odpowiednią porę dnia, wtedy kiedy słońce dobrze oświetla naszą 
łąkę. 
Najbardziej interesującą porą dnia będzie dla nas wczesny poranek oraz przedział pomiędzy 
godziną 11:00 a 16:00 (oczywiście mam na myśli późną wiosnę i lato). 
Zapewne zastanawiacie się dlaczego wczesny poranek ? JuŜ tłumaczę. Dlatego, Ŝe bardzo 
często jest wtedy zimno. I jeśli uda nam się odnaleźć na łące jakiegoś owada to właśnie dzięki 
niskiej temperaturze będzie on mało ruchliwy. Doskonale wtedy pozuje i wręcz daje się przez 
nas odpowiednio ustawić. Owadów o tej porze szukamy pod liściami, pod płatkami kory na 
drzewach oraz w wszystkich tego typu miejscach (zapewniających owadom ochronę) 
Natomiast pomiędzy godziną 11:00 a 16:00 mamy latem zazwyczaj najlepsze światło, a to 
dzięki mocno świecącemu słońcu. 
Owady są wtedy niestety o wiele bardziej ruchliwe niŜ z samego rana. Jest ich jednak 
znacznie więcej i dlatego powinniśmy mieć większy wybór tego co chcemy sfotografować. 
Czasem zdjęcia wykonane na bardzo nasłonecznionej łące są zbyt jasne. PomoŜe nam wtedy 
zmniejszenie parametru kompensacji ekspozycji. Warto wykonać dwa lub trzy zdjęcia z 
róŜnie ustawioną liczbą tego parametru (np. 0, -1, -2) 
 
III. Sprzęt 
 
Oprócz samego aparatu przydadzą się nam dodatki zwiększające moŜliwości powiększenia. 
Aby uŜywać dodatkowego sprzętu zakładanego przed obiektywem w przypadku większości 
aparatów musimy zaopatrzyć się w odpowiednią tulejkę. 
 

background image

 
 

Tulejka do Minolty Z1

 

 
Najtańszym rozwiązaniem będą soczewki Close-UP zwane soczewkami Macro. 
Soczewki Macro produkuje kilka firm, moŜna więc wybierać pomiędzy produktami np. 
Hama, Hoya lub Matin. Soczewki tych firm róŜnią się jednak jakością oraz ceną (np. Matin 
posiadają specjalną warstwę zmniejszającą aberrację). 
Najczęściej spotykane soczewki tego typu mają dioptraŜ w zakresie +1, +2, +4 oraz +10. 
 

background image

 
 

Soczewki Close-Up firmy Hama

 

 
Oczywiście największe powiększenie da nam soczewka +10D jednak powoduje ona bardzo 
duŜe zniekształcenia takie jak rozmycia na brzegach zdjęcia, aberracje, zniekształcenia 
beczkowate. Ogólnie moŜemy przyjąć zasadę, ze im większe powiększenie soczewki tym 
większe otrzymujemy zniekształcenia obrazu oraz tym trudniej uzyskać odpowiednią ostrość. 
Dlatego polecam stosowanie maksymalnie soczewek +4. Dają one odpowiednio duŜe 
powiększenie jednocześnie nie zniekształcając zbytnio obrazu. 
UŜywanie soczewek Macro daje nam jeszcze jedną zaletę. Nie jesteśmy zmuszeni do 
stosowania trybów Super-Macro i fotografowania owadów np. z odległości 1-4 cm co je 
zazwyczaj płoszy. Z soczewką +4D moŜna wykonać zdjęcie makro w największym 
powiększeniu z odległości około 16 cm od fotografowanego obiektu (dane z Minolty Z1). 
 

background image

 
 

Zdjęcie wykonane bez uŜycia soczewki Close-Up w trybie Super Macro z odległości około 4 cm (Minolta 
Dimage Z1)

 

 

background image

 
 

Zdjęcie wykonane z uŜyciem soczewki Close-Up +4D w trybie max Tele z odległości około 16 cm (Minolta 
Dimage Z1)

 

 
Następnym dodatkiem, którego moŜemy uŜyć zamiast soczewek Close-Up jest 
Makrokonwerter. Daje on zazwyczaj obraz mniej zniekształcony niŜ ten uzyskany za pomocą 
soczewek Makro, jednak jest od nich znacznie droŜszy. Z dostępnych na rynku modeli moŜna 
wymienić Makrokonwerter firmy Raynox DCR-250. Posiada on wygodny sposób montaŜu na 
obiektywie (tulejce) za pomocą złącza typu Snap-On. Dzięki temu jego załoŜenie lub zdjęcie 
trwa dosłownie sekundę. 
 

 

background image

 

Makrokonwerter firmy Raynox DCR-250 (zdjęcie pochodzi z strony firmy Raynox)

 

 
Ostatnim dodatkiem, który moŜe nam zastąpić soczewki Makro lub Makrokonwerter jest tzw. 
Odwrócony obiektyw. Dzięki temu wynalazkowi otrzymujemy zazwyczaj zdjęcia o 
najwyŜszej jakości, pozbawione prawie w 100% zniekształceń. Uzyskujemy takŜe bardzo 
duŜe powiększenie fotografowanego obiektu. 
Jako Odwróconego obiektywu zazwyczaj uŜywamy starego nieuŜywanego juŜ obiektywu z 
zwykłej lustrzanki analogowej np. Zenita. Przymocowujemy go przed obiektywem naszego 
obiektywu za pomocą pierścienia odwrotnego mocowania. 
 
IV. Głębia ostrości (GO) 
 
W bardzo duŜym powiększeniu widać wszystkie małe detale fotografowanego obiektu. 
Czasem są to drobne włoski pokrywające owada a czasem drobna struktura liścia. 
Kolejnym problemem w fotografii Makro jest trudność uzyskania dobrej ostrości na jak 
największej powierzchni fotografowanego obiektu. 
Związane jest to z małą głębią ostrości (GO) występującą podczas robienia zdjęć Makro. 
Bardzo często wynosi ona nawet 1 mm. 
Aby maksymalnie zwiększyć GO powinniśmy stosować moŜliwie duŜą liczbę przysłony 
(czyli mały otwór przez który pada światło na matrycę) np. 7 lub 8. 
 

 
 

Zbyt mała GO. Ostrość złapana zbyt blisko, główny obiekt zdjęcia nie ostry

 

background image

 

 
 

Mała GO jednak ostrość złapana poprawnie na głowie osy

 

 
Starajmy się jednak nie uŜywać maksymalnej liczby przysłony, ze względu na to, Ŝe spora 
liczba obiektywów nie radzi sobie wtedy najlepiej z ostrością. Obraz jest przez to lekko 
rozmyty (nie jest to jednak reguła) 
Pamiętajmy jednak, Ŝe wraz z zwiększeniem liczby przysłony zwiększy się czas naświetlania 
sceny. MoŜe się wtedy okazać, Ŝe warunki oświetleniowe są niedostateczne i aparat ustawi 
nam czas otwarcia migawki na 1/8s (oczywiście jeśli fotografujemy w trybie priorytetu 
przysłony, lub pełnej automatyki -to ostatnie jednak stanowczo odradzam bo np. nie 
będziemy mogli ustawiać ostrości ręcznie oraz innych istotnych parametrów) co zazwyczaj 
kończy się wykonaniem zdjęcia poruszonego. 
Pomóc nam moŜe wtedy zmniejszenie liczby przysłony lub zwiększenie wartości ISO co 
zwiększa czułość matrycy (to ostatnie niestety zazwyczaj zwiększa ziarnistość zdjęcia). 
Dlatego jak juŜ wcześniej pisałem w fotografii Makro dobre warunki oświetleniowe są 
niezbędne. 
Kiedy jednak bardzo chcemy zrobić zdjęcie Makro w niesprzyjających warunkach 
oświetleniowych, moŜemy skorzystać z doświetlenia sceny za pomocą lampy błyskowej. 
 

background image

 
 

Zdjęcie doświetlone za pomocą wbudowanej w aparat lampy (kompensacja błysku)

 

 
Idealne w takim wypadku są specjalne lampy błyskowe do fotografii Makro, są one jednak 
dość drogie, dlatego skupimy się na uŜyciu lampy wbudowanej w aparat. 
Jest to niewątpliwie najtańsze rozwiązanie, niestety niesie za sobą kolejne problemy. 
Jeśli nie uŜywamy dodatkowych soczewek Close-Up, dzięki którym moŜemy fotografować z 
większej odległości moŜe dojść do tego, Ŝe nie uda nam się oświetlić fotografowanego 
obiektu, gdyŜ światło lampy zostanie zasłonięte przez obiektyw, który znajduje się zbyt blisko 
fotografowanego obiektu. 
Dlatego polecam jednak uŜywanie soczewek Close-Up i fotografowanie z większej odległości 
(pomijając juŜ fakt, Ŝe łatwiej nam będzie nie wystraszyć samego owada, w końcu nie 
będziemy machać obiektywem np. 1cm od niego, jak juŜ wcześniej pisałem). 
Kolejnym problemem moŜe być zbyt mocny błysk lampy i przepalenie na zdjęciu obiektów 
znajdujących się blisko przed obiektywem. 
Dlatego warto uŜywać opcji kompensacji mocy błysku lampy (ustawiamy np. na -1). Jeśli nie 
mamy moŜliwości ustawienia tego parametru w aparacie moŜemy uŜyć np. chusteczki 
higienicznej w celu zasłonięcia lampy (dzięki czemu osłabimy błysk). 
 
V. Ostrość 
 
Fotografia powinna być ostra. Złapanie dobrej ostrości zazwyczaj nie jest trudne np. 

background image

fotografując dobrze oświetloną osobę na tle jakiegoś pięknego krajobrazu moŜemy zdać się 
na automatyczny dobór ostrości (całą pracę załatwi za nas elektronika aparatu) lub spokojnie 
wyostrzyć obraz ręcznie, zwłaszcza Ŝe GO mamy całkiem sporą (nie jest to juŜ 1mm jak w 
opisywanym wcześniej przypadku tylko np. 10m) 
Niestety w przypadku Makro fotografii zazwyczaj mamy do czynienia z bardzo małą GO co 
powoduje, Ŝe musimy bardzo precyzyjnie ustawić ostrość. W tak ekstremalnych 
powiększeniach bardzo często zawodzi automatyka (automatyczna ostrość czyli AF) dlatego 
łatwiej będzie przestawić (oczywiście o ile aparat ma taką funkcję) aparat w funkcje ręcznego 
ustawiania ostrości (MF). UŜywając soczewek Close-Up w trybie Tele (czyli przy 
maksymalnym zoomie) ustawiamy MF na minimalną dostępną odległość jaką tylko moŜemy. 
Pozwoli to nam na maksymalne powiększenie fotografowanej sceny (o ile oczywiście 
potrzebujemy maksymalnego powiększenia). Podobnie postępujemy w przypadku 
fotografowania bez soczewek np. w trybie Super Macro w Minolcie Z1 ustawiamy ostrość na 
odległość 4cm. 
Samo ustawianie ostrości na fotografowanym obiekcie uzyskujemy przez delikatne ruchy do 
przodu lub do tyłu samym aparatem. Niestety jest to bardzo trudne bo precyzja ruchu często 
musi być na poziomie 1mm (pamiętamy przecieŜ o bardzo małej GO !!!). TakŜe w tym 
wypadku warto wykonać kilka zdjęć, dzięki czemu zwiększamy prawdopodobieństwo, Ŝe 
jedno z nich wyjdzie w akceptowalnej ostrości. 
 
VI. Pomiar światła 
 
Kolejna dość istotna sprawa w fotografii Makro to odpowiednie ustawienie pomiaru światła. 
Mamy do wyboru trzy opcje: wielosegmentowy, centralnie waŜony oraz punktowy (Spot). 
Właściwie najczęściej powinniśmy uŜywać pomiaru światła punktowego. Spowodowane jest 
to tym, Ŝe zazwyczaj fotografujemy małą powierzchnię, która jest w centrum kadru i jest 
najlepiej oświetlona. Dodatkowo ustawienie pomiaru światła punktowego podczas 
fotografowania dobrze oświetlonego obiektu w centrum sceny, powoduje Ŝe otrzymujemy 
ciut krótsze czasy naświetlanie niŜ w przypadku pomiaru wielosegmentowego. 
 
VII. Kadr 
 
Kadr centralny jest przez większość fotografów uwaŜany za błędny. 
Jednak ja uwaŜam, ze w przypadku ekstremalnych powiększeń zazwyczaj spotykanych w 
Makro fotografii jest on wręcz poŜądany. Przede wszystkim skupia uwagę na głównym 
temacie zdjęcia. Najczęstszym obiektem tego typu zdjęć jest pojedynczy owad, którego 
najłatwiej wyeksponować umieszczając w środku kadru. 
Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, Ŝeby nie trzymać się tej metody, zwłaszcza jeśli uda 
nam się zrobić zdjęcie owada w jakiejś ciekawej pozie (np. podczas spaceru po źdźble trawy -
tak jakby szedł przez most). 
 

background image

 
 

Nie zawsze musimy stosować kadr centralny. Czasem warto pokazać dodatkowy fragment zdjęcia.

 

 
Centralny kadr moŜe nam pomóc takŜe w sytuacji gdy fotografowany owad znajduje się na 
nieciekawym tle. MoŜemy wtedy tak wykadrować zdjęcie aby owad zajmował jego większą 
część co skutecznie zniweluje nieprzyjemny dla oka efekt brzydkiego tła. 
Warto teŜ robić zdjęcia w kilku róŜnych ujęciach, Ŝeby potem wybrać to najlepsze i 
najciekawsze. 
Istotną sprawą dotyczącą kadrowania jest to aby starać się (o ile to moŜliwe lub nie koliduje z 
naszym zamysłem na dane ujęcie) nie ucinać na zdjęciach fotografowanego owada (np. 
skrzydeł, które nie zmieściły się w kadrze) 
 

background image

 
 

Niewłaściwy kadr. Ucięte skrzydło muchówki psuje wygląd całego zdjęcia.

 

 

background image

 
 

Tym razem cały owad zmieszczony w kadrze.

 

 
VIII. Owad. 
 
Troszeczkę o samym „polowaniu”. Większość owadów jest bardzo płochliwa. Dlatego cięŜko 
jest do nich podejść na odpowiednią do zrobienia zdjęcia makro odległość (jak pamiętamy tu 
mogą nam pomóc soczewki Makro, dzięki którym zwiększymy odległość od fotografowanego 
obiektu). 
Owady najczęściej reagują na szybki ruch, oraz zmianę jasności. Dlatego powinniśmy zbliŜać 
się do nich bardzo powoli, unikając gwałtownych ruchów. Staramy się podchodzić do nich 
tak aby nie rzucić na nie naszego cienia, bo to niestety w większości wypadków je spłoszy. 
 
IX. Człowiek. 
 
Na sam koniec zostawiłem sobie to co najwaŜniejsze. Czyli fotografa. W Makro fotografii 
chyba najbardziej istotna jest CIERPLIWOŚĆ. Nie uda się Wam zrobić dobrych fotografii 
Makro jeśli nie będziecie odpowiednio cierpliwi. Jeśli jednak uda wam się spokojnie 

background image

wysiedzieć np. godzinę przed jednym małym robaczkiem, to zapewne po powrocie do domu i 
przegraniu zdjęć na dysk twardy Waszego komputera zobaczycie piękne zdjęcia.