15 kwietnia, Korycińska-Huras 

Egzamin: forma pisemna, esej na temat wcześniej podany (bd można napisać konspekt, zbudować 
strukturę wywodu ; konspekt można skonsultować z Panią), temat podany na ok. 2 tygodnie przed 
egzaminem.  Jest ostatni w sesji.  

 

Temat : Elementy procesu komunikowania 

Ab ovo usque ad mala– od jajka do jabłka (przystawką było jajo, deserem jabłko) 

Elementy te są ze sobą ściśle powiązane. 
Decydują o dynamicznym i transakcyjnym charakterze komunikatu. Do tych stałych elementów 
można zaliczyć: 
 

kontekst  

 

uczestników = aktantów 

 

przekaz (komunikat) 

 

kanał 

 

szumy 

 

sprzężenie zwrotne = feedback 

Komunikacja ma charakter dynamiczny – rozwija się w czasie. Kazda komunikacja rozwija się w 
czasie, dąży ku przyszłości. Jest nieprzewidywalna! 

Oddziaływanie w tzw diadzie – parze uczestników – tylko wtedy mamy do czynienia z komunikacją 
transakcyjną . 2 uczestników = 2 aktantów. 

Wykładowca – grupa studentów, 
1 osoba – 1 osoba (diada równorzędna) 
1 nadawca (np. TVN 24) – 6 mln widzów 

Transakcja – wymiana 

Kontekst – to warunki, w jakich odbywa się proces komunikowania. 

Aspekt fizyczny wyznaczany jest przez otoczenie – temperatura, światło, miejsce i czas przebiegu 
procesu komunikacji. 
Aspekt historyczny – kiedy uczestnicy procesu komunikacji odwołują się do innych, zaistniałych w 
przeszłości faktów. 

Można kontekst rozważać z kilku różnych pkt widzenia, ma kilka aspektów, m.in. fizyczny (otoczenie)  
= np. przesłuchanie. 

Delikwent – człowiek, który popełnił jakieś przestępstwo. 

Performatywny (performatywna moc języka)– taki, który stwarza rzeczywistość (np. oświadczyny, 
wyrok sądu) 

 

Aspekt historyczny ujawnia się gdy w rozmowie nawiązuje się do faktów zaistniałych w przeszłości.  

15 kwietnia, Korycińska-Huras 

Explicite – jawnie, wprost 
Nawet podczas zwykłej mowy nawiązuje się do przeszłości – nauka mowy 

Aspekt psychologiczny : sposób wzajemnego postrzegania się wzajemnie uczestników procesu 
komunikacji,, np. sympatia, niechęć  

Za pierwsze wrażenie odpowiadają archaiczne struktury mózgu : hipokamp, móżdżek, potylica itp., 

Bardzo często gdy poznajemy nowych ludzi, albo gdy ze znanymi już znajdujemy się w kłopoczącej 
sytuacji zdajemy się na archaiczne struktury mózgu. 

Rozwidla się na 2 ścieżki : pierwsze wrażenie, uczucia i afekty utrwalone, które możemy 
„pielęgnować”.  

Aspekt kulturowy dotyczy systemu wiedzy podzielanego lub nie przez aktantów  : wierzenia, 
wartości, symbole i zachowania uznawane przez grupę. 

Pojawia się zjawisko szoku lub niekompatybilności kulturowej; dochodzi do tego gdy spotyka się 2 
ludzi wychowanych w różnych kulturach rodzinnych  

 

Uczestnicy – w transakcyjnym procesie komunikowania nadawcy i odbiorcy, których role w procesie 
sformalizowanym są jednoznacznie określone – niewymienne (nadawca telewizyjny – telewidz). W 
przypadku procesu nieformalnego uczestnicy mogą pełnić obie role wymiennie.  

 

Każdy uczestnik procesu komunikowania jest podmiotem w pełni ukształtowanym, 

posiadającym własne doświadczenia, światopogląd, intelekt, temperament itd. Z tej przyczyny 
komunikat wysyłany i odbierany nie może mieć tego samego znaczenia.  

 

Prezydent i dziennikarze – sytuacja sformalizowana; nie ma opcji zamiany ról.  

Procesy niesformalizowane (np. rodzina, przyjaciele) – istnieje opcja zamiany ról 

Akt illokucyjny – akt wypowiadania który wyraża intencje nadawcy 

4 warunek wiedzy sprawia, że akt illokucyjny może nie być zrozumiany zgodnie z tą intencją.  

! illokucja – akt mowny wyrażający intencje nadawcy! 
perlokucja – akt illokucyjny zinterpretowany przez odbiorcę