Artykuł pobrano ze strony 

eioba.pl

HOMOSEKSUALIZM a Biblia, Koran i Hinduizm

Homoseksualizm zgodnie potępiają Biblia, Koran jak i niektóre pisma hinduistyczne. Tutaj znajdziesz oryginalne teksty
które o tym mówią oraz trochę historii i ciekawostek.

Homoseksualizm Penalizowany w Historii

Termin  "homoseksualizm"  posiada  stosunkowo  młody rodowód  a  został wprowadzony do  literatury w 1869  roku  przez
węgierskiego   lekarza   Karla   Maria   Kertbeny’ego.   Wcześniej  używano   jedynie   terminu   "sodomia",   który  odnosił  się   do
stosunków analnych, uważanych w ówczesnych czasach za przestępstwo przeciwko naturze.

Homoseksualizm jest na rok 2009 uważany za przestępstwo w ponad 80 krajach świata, a w siedmiu z nich - m.in. w
Arabii Saudyjskiej i Iranie, w Czeczenii, Iraku, Jemenie, Mauretanii i Sudanie utrzymywanie stosunków seksualnych przez
dwóch   mężczyzn   może   być  karane   śmiercią.   Surowe   represje   wobec  gejów  stosuje   się   również  m.in.   w  Bangladeszu,
Egipcie, Malezji i Pakistanie, gdzie wyroki pozbawienia wolności wahają się od 3 do 20 lat'. Za nieprzestrzeganie zakazu
stosunków z osobami tej samej płci przewiduje się kary od uwięzienia poprzez chłostę publiczną aż po śmierć.

Homoseksualizm   (uranizm)  rzadko   występował  w  społeczeństwach   pierwotnych.   Antropolodzy   spotkali  się   z   kilkoma
przypadkami kultur akceptujących homoseksualizm wśród ludów szamańskich, Indian i w starożytnej Grecji. Hammurabi w
swym słynnym kodeksie przewidywał karę śmierci za praktyki homoseksualne.

W 533 roku ery chrześcijańskiej Kodeks Justyniański z Bizancjum dopuszczał kastracje gejów, którzy stawali się w ten
sposób   eunuchami.   Homoseksualizm   w   Europie   chrześcijańskiej   został   uznany   jako   przestępstwo   przez   papieża
Grzegorza   IX   w  1233   roku.   Rozpoczęło   to   długi  okres   tępienia   i  prześladowania   homoseksualistów.   W  1260   roku   w
Orleanie   wydano   edykt,   na   podstawie   którego   homoseksualistów   pozbawiano   jąder,   a   później   i   członka.   W   ślad
Hiszpańskiej Inkwizycji poszły inne kraje europejskie. Homoseksualistów karano kastracją, obcinaniem rąk, konfiskatą
mienia, banicją.

Sytuacja taka trwała do roku 1810, kiedy we Francji po raz pierwszy zniesiono karalność homoseksualizmu. W ślad Francji
poszła   Holandia   (1886   r.)  oraz  inne   kraje.   W  Polsce   karalność  homoseksualizmu   zniesiono   w  1932   roku.   Mimo   tego,
jeszcze   w  1985   roku   milicja   przeprowadziła   restrykcyjną   akcję   "Hiacynt",   podczas   której  zarejestrowano   około   11.000
gejów w "różowej kartotece". Chciano w ten sposób zastraszyć środowisko "sodomitów".

Od roku 1446 roku homoseksualiści szli w Portugalii na stos. Od 1497 palono ich żywcem w Hiszpanii. Ogień to los, na
który zasługiwali ci synowie piekła, przychodzący z ognia. W Ameryce konkwistadorzy woleli rzucać ich na pożarcie psom.
Vasco Núńez de Balboa, który wykarmił nimi wiele psów, wierzył, że homoseksualizm jest zaraźliwy. W pięć wieków później
to samo stwierdzenie wyszło z ust arcybiskupa Montevideo. Gdy konkwistadorzy pojawili się na horyzoncie, Aztekowie i
Inkowie karali już za homoseksualizm – i to śmiercią – w swoich teokratycznych imperiach.

W  latach   60-tych   XX   wieku   homoseksualizm  był  w  wielu   krajach   europejskich   karany   na   równi  surowo   jak   pedofilia   i
ekshibicjonizm, szczególnie w Niemczech Zachodnich (NRF) i krajach skandynawskich, ale także w Wielkiej Brytanii (tu do
1968   roku).   W   Niemczech   do   1969   roku   nieprzerwanie   przez   130   lat   obowiązywał   artykuł   175   kodeksu   karnego
przewidujący karanie  za  homoseksualizm. W  ZSRR kontakty homoseksualne  były przestępstwem zagrożonym karą  do
pięciu lat więzienia.

Napoleon   w  swoim  kodeksie   w  1804   zniósł  kary  za   homoseksualizm.   W  1969   powstał  ruch   gejów,   w  1981   Norwegia
zakazała  dyskryminacji ze  względu  na  homoseksualizm, w 1989  Dania  zezwaliła  na  małżeństwa  homoseksualistów,  w
1991   homoseksualizm   znikł   z   wykazu   chorób   psychicznych   WHO.   W  Holandii  w  1911   konserwatyści  wprowadzili
kodeksowy zakaz homoseksualizmu, zakaz ten  zniesiono  w 1971  roku. Ostatnim państwem w Europie, które  karało  za
praktyki homoseksualne, była Rumunia.

Bułgarskie   prawo   karne,   wciąż   zakazuje   „skandalicznego   homoseksualizmu”,   „homoseksualizmu   publicznego”   oraz
działań, które mogą prowadzić do perwersji. Za złamanie tego prawa grozi kara pozbawienia wolności od roku do lat 5
oraz publiczne potępienie.

Najniższa granica wieku dopuszczająca współżycie seksualne a wynosząca 12 lat obowiązuje w Hiszpanii, na Malcie
oraz  w  Izraelu.   Omawiana   granica   na   podwyższonym  poziomie   dla   osób   homoseksualnych   obowiązuje   obecnie   w  18
państwach   europejskich,   równa   zaś   w   23.   W   Wielkiej   Brytanii   obowiązuje   przepis   nr   28   zakazujący   kontaktów

homoseksualnych z osobami poniżej 21 roku życia.

W  Iranie   stosunki  homoseksualne   są   karane   śmiercią.   Wyroków  nie   ma   jednak  dużo,   bo   jak  powiedział  w  2007   roku
prezydent Ahmadineżad, w Iranie po prostu nie ma gejów.

HOMOSEKSUALIZM w BIBLII

 

Historia Sodomy i Gomory w Księdze Rodzaju

1 Owi dwaj aniołowie przybyli do Sodomy wieczorem, kiedy to Lot siedział w bramie Sodomy. Gdy Lot ich ujrzał, wyszedł
naprzeciw nich i oddawszy im pokłon do ziemi
2 rzekł: «Raczcie, panowie moi, zajść do domu sługi waszego na nocleg; obmyjcie sobie nogi. a rano pójdziecie w dalszą
drogę». Ale oni mu rzekli: «Nie! Spędzimy noc na dworze».
3  Gdy on  usilnie  ich  prosił, zgodzili się  i weszli do  jego  domu. On  zaś przygotował wieczerzę, poleciwszy upiec chleba
przaśnego. I posilili się.
4 Zanim jeszcze udali się na spoczynek, mieszkający w Sodomie mężczyźni, młodzi i starzy, ze wszystkich stron miasta,
otoczyli dom,
5 wywołali Lota i rzekli do niego: «Gdzie tu są ci ludzie, którzy przyszli do ciebie tego wieczoru? Wyprowadź ich
do nas, abyśmy mogli z nimi poswawolić!»
6 Lot, który wyszedł do nich do wejścia, zaryglowawszy za sobą drzwi,
7 rzekł im: «Bracia moi, proszę was, nie dopuszczajcie się tego występku!
8 Mam dwie córki, które jeszcze nie żyły z mężczyzną, pozwólcie, że je wyprowadzę do was; postąpicie z nimi, jak się wam
podoba, bylebyście tym ludziom niczego nie czynili, bo przecież są oni pod moim dachem!»
9 Ale oni krzyknęli: «Odejdź precz!» I mówili: «Sam jest tu przybyszem i śmie nami rządzić! Jeszcze gorzej z tobą możemy
postąpić niż z nimi!» I rzucili się gwałtownie na tego męża, na Lota, inni zaś przybliżyli się, aby wyważyć drzwi.
10 Wtedy ci dwaj mężowie, wsunąwszy ręce, przyciągnęli Lota ku sobie do wnętrza domu i zaryglowali drzwi.
11 Tych zaś mężczyzn u drzwi domu, młodych i starych porazili ślepotą. Toteż na próżno usiłowali oni odnaleźć wejście.
12   A   potem  ci  dwaj  mężowie   rzekli  do   Lota:   «Kogokolwiek   jeszcze   masz   w   tym  mieście,   zięcia,   synów   i  córki  oraz
wszystkich bliskich, wyprowadź stąd.
13   Mamy bowiem  zamiar zniszczyć  to   miasto,  ponieważ  oskarżenie   przeciw  niemu   do   Pana   tak się   wzmogło,   że   Pan
posłał nas, aby je zniszczyć».

14   Wyszedł  więc   Lot,   aby   powiedzieć   tym,   którzy   jako   [przyszli]   zięciowie   mieli  wziąć   jego   córki  za   żony:   «Chodźcie,
wyjdźcie z tego miasta, bo Pan ma je zniszczyć!» Oni jednak myśleli, że on żartuje.
15 Gdy już zaczynało świtać, aniołowie przynaglali Lota, mówiąc: «Prędzej, weź żonę i córki, które są przy tobie, abyś nie
zginął z winy tego miasta».
16  Kiedy zaś on  zwlekał, mężowie  ci chwycili go, jego  żonę  i dwie  córki za  ręce  - Pan  bowiem litował się  nad  nim - i
wyciągnęli ich, i wyprowadzili poza miasto.
17 A gdy ich już wyprowadzili z miasta, rzekł jeden z nich: «Uchodź, abyś ocalił swe życie. Nie oglądaj się za siebie i nie
zatrzymuj się nigdzie w tej okolicy, ale szukaj schronienia w górach, bo inaczej zginiesz!»
18 Ale Lot rzekł do nich: «Nie, panie mój!
19 Jeśli darzysz twego sługę życzliwością, uczyń większą łaskę niż ta, którą mi wyświadczyłeś, ratując mi życie: bo ja nie
mogę szukać schronienia w górach, aby tam nie dosięgło mnie nieszczęście i abym nie zginął.
20 Oto jest tu w pobliżu miasto, do którego mógłbym uciec. A choć jest ono małe, w nim znajdę schronienie. Czyż nie jest
ono małe? Ja zaś będę mógł ocalić życie».
21 Odpowiedział mu: «Przychylam się i do tej twojej prośby; nie zniszczę więc miasta, o którym mówisz.
22 Szybko zatem schroń się w nim, bo nie mogę dokonać zniszczenia, dopóki tam nie wejdziesz». Dlatego dano temu
miastu nazwę Soar.
23 Słońce wzeszło już nad ziemią, gdy Lot przybył do Soaru.
24 A wtedy Pan spuścił na Sodomę i Gomorę deszcz siarki i ognia od Pana .
25 I tak zniszczył te miasta oraz całą okolicę wraz ze wszystkimi mieszkańcami miast, a także roślinność. 26 Żona Lota,
która szła za nim, obejrzała się i stała się słupem soli.
27 Abraham, wstawszy rano, udał się na to miejsce, na którym przedtem stał przed Panem.
28  I gdy  spojrzał w stronę  Sodomy  i Gomory  i na  cały  obszar dokoła, zobaczył unoszący  się  nad ziemią  gęsty
dym, jak gdyby z pieca, w którym topią metal.
29 Tak więc Bóg, niszcząc okoliczne miasta, przez wzgląd na Abrahama ocalił Lota od zagłady, jakiej uległy te miasta, w
których Lot przedtem mieszkał. (Genesis, Pierwsza Księga Mojżeszowa 19.1-29)

Księga Trzecia Mojżeszowa (Kapłańska)

Nie będziesz obcował z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą. To jest obrzydliwość! (3 Mojżeszowa 18.22)

Ktokolwiek   obcuje   cieleśnie   z   mężczyzną,   tak   jak   się   obcuje   z   kobietą,   popełnia   obrzydliwość.   Obaj   będą   ukarani
śmiercią, sami tę śmierć na siebie ściągnęli. (3 Mojżeszowa 20.13)

 

Księga Sędziów

Tymczasem, gdy oni rozweselali swoje serca, przewrotni mężowie tego miasta otoczyli dom, a kołacząc we drzwi rzekli do
starca,   gospodarza   owego   domu:   «Wyprowadź   męża,   który   przekroczył  próg   twego   domu,   chcemy   z   nim  obcować».
Człowiek ów, gospodarz domu, wyszedłszy do nich rzekł im: «Nie, bracia moi, proszę was, nie czyńcie tego zła, albowiem
człowiek ten wszedł od mego domu, nie popełniajcie tego bezeceństwa. (Księga Sędziów 19.22-23)

Piąta Księga Mojżeszowa (Powtórzonego Prawa)

Kobieta nie będzie nosiła ubioru mężczyzny ani mężczyzna ubioru kobiety; gdyż każdy, kto tak postępuje, obrzydły jest
dla Pana (JHWH), Boga swego. (V Księga Mojżeszowa 22.5)

BIBLIA - NOWY TESTAMENT

 

List do Rzymian

Dlatego to wydał ich Bóg na pastwę bezecnych namiętności: mianowicie kobiety ich przemieniły pożycie zgodne z naturą
na  przeciwne  naturze. Podobnie  też i mężczyźni, porzuciwszy  normalne  współżycie  z kobietą, zapałali nawzajem
żądzą   ku   sobie,   mężczyźni   z   mężczyznami   uprawiając   bezwstyd   i   na   samych   sobie   ponosząc   zapłatę   należną   za
zboczenie. (Rzymian, 1.26)

Pierwszy List do Koryntian

Czyż nie wiecie, że niesprawiedliwi nie posiądą królestwa Bożego? Nie łudźcie się! Ani rozpustnicy, ani bałwochwalcy, ani
cudzołożnicy, ani rozwięźli, ani mężczyźni współżyjący  z sobą, ani złodzieje, ani chciwi, ani pijacy, ani oszczercy, ani
zdziercy nie odziedziczą królestwa Bożego. (1 Koryntian 6.9-10)

Pierwszy List Tymoteusza

... Prawo  nie  dla  sprawiedliwego  jest przeznaczone, ale  dla  postępujących  bezprawnie  i dla  niesfornych, bezbożnych  i
grzeszników,   dla   niegodziwych   i   światowców,   dla   ojcobójców   i   matkobójców,   dla   zabójców,   dla   rozpustników,   dla
mężczyzn   współżyjących   z   sobą,   dla   handlarzy   niewolnikami,   kłamców,   krzywoprzysięzców   i   [dla   popełniających]
cokolwiek innego, co jest sprzeczne ze zdrową nauką, ... (Pierwsz Tymoteusza 1.9-10)

ISLAM i MUZUŁMANIE a HOMOSEKSUALIZM

Wersety koraniczne zamieszczone są tutaj wraz z kontekstem dla lepszej ich wymowy i zrozumienia.

Sura al-Araf 7.79

78. Lot powiedział do mieszkańców Sodomy: Mieliżbyście poddać się zbrodni, nieznanej w żadnym ziemskim narodzie?
79.   Będziecież  w   waszych  przestępnych  żądzach,  zamiast niewiasty   z  mężczyzną   grzeszyć?   Będziecież gwałcić
prawa przyrodzenia?
80. Mieszkańcy Sodomy nic nie odpowiedzieli, lecz jedni do drugich rzekli: Wypędźmy z naszego miasta Lota, ponieważ
chce nas naśladować.
81. Uratowałem Lota i jego rodzinę, wyjąwszy żonę, która została ukaraną.
82. Deszcz ognisty wyniszczył występnych, patrzcie jaki koniec zbrodniarzom.

Surat asz-Szuara 26.165-166

160. Naród Lota zaprzeczył poselstwu sług Najwyższego.
161. Nie będziecież bać się Pana? mówił im Lot, ich brat.
162. Ja jestem jego wiernym Posłańcem do was.
163. Bójcie się Boga i bądźcie posłuszni głosowi mojemu.
164. Nie żądani od was nic za moja gorliwość, nagroda moja jest w ręku władcy światów.
165. Będziecież jeszcze przestawać z mężczyznami?
166.   Będziecież   opuszczać   żony   wasze,   które   wam   Bóg   stworzył   na   wasz   użytek;   będziecież   gwałcić   prawa
przyrodzenia?
167. Jeżeli nie przestaniesz nas napominać, my cię wypędzimy z naszego miasta, odpowiedzieli mieszkańcy Sodomy.
168. Brzydzę się waszemi zbrodniami, odpowiedział Lot.
169. Panie! zachowaj mnie i moją rodzinę od ich pohańbienia.
170. Wybawiłem go wraz z rodziną.

171. Lecz żona jego była ukarana wraz z przestępnymi.
172. Żaden z mieszkańców Sodomy nie uszedł zemsty mojej.
173. Spuściłem deszcz okropny który spadł na tych których napominałem.
174. Ich kara posłuży za przykład światu, ale większa część nie ma wiary.
175. Twój Bóg jest władcą potężnym i miłosiernymi.

Hadisy jeszcze bardziej ostro wypowiadają się w tej kwestii ("Zabij tego który to czyni, a także tego, któremu to czynią")
zabraniając   zarówno   liwat,   stosunków  seksualnych   między   mężczyznami,   jak   i  sihak,   stosunków  lesbijskich.   Islamskie
szkoły   prawa   różnią   się   głównie   co   do   kary,   jaką   powinni  ponosić   homoseksualiści  oraz   sposobu   dowodzenia   winy.
Zgodne są co do konieczności karania homoseksualizmu jako zbrodni.

Najpopularniejsze hadisy sunnickie:

„Kiedy mężczyzna dosiada innego mężczyznę, tron Boga trzęsie się”,
„Zabij tego który to robi i zabij tego z którym jest to robione (odnośnie stosunku seksualnego)”,
„Przeklęty jest mężczyzna który nosi kobiece ubrania i kobieta która nosi męskie ubrania”,
„Jeśli nieożeniony mężczyzna zostaje przyłapany na homoseksualizmie, będzie ukamieniowany na śmierć" (Sunan Abu
Dawud).

Najpopularniejsze hadisy szyickie:

„Zabij tego kto sodomizuje i tego który pozwala na robienie tego z nim” (Tirmidhi),
„Lesbijstwo kobiet jest jak cudzołóstwo" (Tabarani).

HINDUIZM a HOMOSEKSUALIZM

Hinduizm,   a   podobnie   tradycyjny  dżajnizm  i  buddyzm  zasadniczo   potępia   zachowania   homoseksualne   wymieniając  je
obok   kazirodztwa,   cudzołóstwa,   prostytucji,   gwałtu   i   zoofilii.   Według   tamtejszych   przekonań   za   tego   typu   czyny   w
następnym życiu  grozi wcielenie  się  w stan   zwierzęcia  (kojoty, wieprze, robaki, hieny, psy etc). W popularnym języku
hindi   istnieje   słowo   'samlangik'   (gej,   homoseksualista),   ale   odnosi   się   do   obcokrajowców   dumnie   i   bezczelnie
obnoszących się ze swoją innością seksualną. Szacuje się, że w Indiach, drugim na świecie krajem pod względem liczby
ludności homoseksualiści stanowią co najwyżej 0,5 % społeczeństwa, ale to i tak 5 milionów ludzi, z tego 700 tysięcy tak
zwanych   hidżra   (hijra)  czy   aravani   (ali),   czyli  osób   hermafrodycznych,   mających   organa   płciowe   obu   płci  i  prawo   do
dowolnych   stosunków   seksualnych   w   swojej   grupie   (kaście).   W   praktyce   kasta   hidżra   składa   się   z   transwestytów,
biseksualistów i innych osób współżyjących z obiema płaciami. W północnej Indii używa się terminu hijra, a w stanie Tamil
Nadu  na  południu  Indii aravani lub  ali. Aravani czczą  nawet jako  kasta  swoje  bóstwo,  Aravana, mając swoje  święta  z
głównym  festiwalem  Koovagam   w  miesiącu   kwietniu/maju.   Kastwość   Indii  paradoksalnie   ułatwia   zliczenie   osób   takiej
orientacji.
Z   jednej   strony   wedyzm   i   inne   hinduskie   religie   wraz   z   najbardziej   chyba   niejednorodną   religią,   jaką   jest   hinduizm
określają  homoseksualizm mianem "trzeciej płci"  (tritiya-prakriti) i opisują  jako  wrodzoną  genetycznie  kombinację  obu  -

żeńskiego i męskiego - czynnika czy właściwości, orientacje te nie były zbytnio karane i prześladowane przez starożytne
hinduskie   prawo.   Bardziej  postrzegano   je   jako   choroby   spowodowane   dawną   złą   karmą,   jako   wady   urodzeniowe.   Z
drugiej   jednak   strony   chociażby   w   "Garuda   Purana"   i   w   "Upaniszadach"   znajdujemy   ostrą   krytykę   aktów
homoseksualnych:

"...ci, którzy tutaj, na ziemi postępowali właściwie,
mogą mieć nadzieję, że odrodzą się w dobrym łonie (...)
ci zaś, którzy źle czynili odrodzą się w złym,
plugawym łonie psa, świni lub niedotykalnego(...)
homoseksualista wieprzem więc będzie (...)"

Homoseksualizm  jest   generalnie   zakazany   dla   kast   tzw.   "podwójnie   urodzonych",   o   czym  powiada   chociażby   księga
Manusmriti  11.173-174,   a   karą   jest   wykluczenie   z   kasty   i  stanie   się   wyrzutkiem,   pozakastowcem.   W  sanskrycie   tzw.
maithunam pumsi (akt homoseksualny) tyczy zarówno związków gejowskich jak i lesbijskich. Związki homoseksualne nie
są zakazane dla kast niższych ale osoby z kast wyższych po ujawnieniu swej orientacji zostają wykluczone z tak zwanych
kast   "podwójnie   urodzonych"   (bramini,   kszatriya,   waiśya).   Manusmriti   (8.369-370)   zaleca   karanie   za   uwiedzenie
dziewczyny przez lesbijkę, a karą jest wysoka grzywna (200 pana) oraz obcięcie włosów i dwóch palców dłoni, a jako
dodatkową atrakcją było obwożenie na ośle po okolicy oraz wymierzenie kary chłosty 10  batów rózgą.  Jest to jedna z
najsurowszych   kar,   ale   dotyczy   ona   nie   samego   aktu   homoseksualnego   a   uwiedzenia,   czyli   doprowadzenia   innej
kobiety,   młodej   dziewczyny   do   pierwszego   zbliżenia   homoseksualnego.   W   tradycji   wedyjskiej   wystarczające   było   z
prawnego   punktu   widzenia   wykluczenie   powodujące   utratę   kastowych   przywilejów   osoby   podwójnie   urodzonej.   I   w
praktyce   stanie   się   tzw.   Ćandalą   czyli   Wyrzutkiem.   Naradasmriti   zakazuje   tzw.   mukhebhaga   -   mężczyźnie,   który
praktykował seks oralny z innym mężczyzną - poślubiania kobiety, nawet pohańbionej gwałtem (Naradasmriti 1.12.15).

W roku 1526 powstało na terenie Indii muzułmańskie Imperium Mogolskie. Mimo, iż niektórzy z władców mieli skłonności
homoseksualne,   wprowadzono   surowe   islamskie   prawo,   które   wyznaczało   karę   śmierci  dla   wszelakich   męsko-męskich
kontaktów seksualnych. Gdy w Indiach pojawili się Portugalczycy i Anglicy podejście do gejów i lesbijek nie zmieniło się.
Przez kilka  lat, mimo  zniesienia  islamskiego  prawa  szariatu  nadal stosowano  karę  śmierci, którą  później zmieniono  na
więzienie i grzywnę, co trwało aż do 1947 roku. Gdy Indie stały się niepodległe (1947  roku) uznano homoseksualizm za
dewiację   i   chorobę   psychiczną,   argumentując   to   brakiem   śladów   homoseksualizmu   w   społecznościach   wedyjskich   i
starohinduskich. Traktowano jednak osoby homoseksualne bardziej jak pacjentów psychicznych potrzebujących pomocy,
a nie jak przestępców wymagających kary.

Jeden  z najwybitniejszych  tekstów medycyny indyjskiej ajurwedy,  Suśruta  Samhita, datowany przynajmniej na  600  lat
przed erą chrześcijańską wymienia dwa typy zasadnicze homoseksualizmu mężczyzn:
- kumbhika - meżczyzna przyjmujący rolę pasywną we współżyciu homoseksualnym,
- asekya - mężczyzna pożerający (połykający) nasienie innego mężczyzny,
Traktat medyczny wspomina  także  o   sandha  - mężczyznach  przejawiających  cechy kobiece  w mowie  i zachowaniach.
Określa   się   uksztaltowanie   mężczyzny   kobiecego   i  kobiety   męskiej  przypisywane   jest   zdeterminowaniu   płodu   w  łonie
matki,  czyli  stanowi zaburzenie   spowodowane  karmą   dawnych  wcieleń   oraz  niekorzystnym  czasem  poczęcia.  (Suśruta
Samhita 3.2.42-43). Wszystkie te stany uważane są za poważne dolegliwości, które wymagają leczenia lub łagodzenia.

Formalno-prawnie dzięki kolonialistom brytyjskim homoseksualizm kobiet i meżczyzn w Indii jest surowo karany na równi z
zoofilią, ale  procesy karne  są  z tego  powodu  stosunkowo  rzadkie  w związku  ze  stosowaniem tradycyjnych  obyczajów
(wykluczeń z kasty). Indyjski Kodeks Karny w części 377 stwierdza, że:

"Ktokolwiek z własnej woli dopuszcza się współżycia seksualnego przeciwnego naturze z mężczyzną, kobietą lub
zwierzęciem, podlega karze dożywotniego pozbawienia wolności lub na okres do 10 lat więzienia."

“Whoever  voluntarily   has   sex   against   the   order  of   nature   with   any   man,   woman   or  animal,   shall  be   punished   with
imprisonment for life, or for a term that may extend to 10years.”

PSYCHIATRIA i HOMOSEKSUALIZM

Za sprawą koncepcji lekarza Kraffta-Ebinga homoseksualizm w XIX wieku został uznany początkowo przez medycynę, a
później w opinii powszechnej - za chorobę. Tak w XIX jak i na początku XX wieku w Europie karano za homoseksualizm
więzieniem i leczono homoseksualistów za pomocą elektrowstrząsów, oraz innych wyrafinowanych sposobów znanych z
dawnej psychiatrii. W latach 60-tych homoseksualiści w Polsce uczestniczyli w tzw. terapii awersyjnej, czyli traktowaniu
homoseksualistów prądem w celu pozbawienia ich zamiłowania do własnej płci.

Jeszcze w latach 60-tych XX wieku homoseksualizm (uranizm) był omawiany w podręcznikach psychiatrii dla studentów

medycyny jako jedno z zaburzeń życia popędowego mogąca być samodzielną cechą psychotyczną. Nauka uważała, że
homoseksualizm należy do  tak zwanych   zboczeń czy dewiacji płciowych  i jest popędem płciowym skierowanym do  tej
samej płci. Chociażby prof. Tadeusz Bilikiewicz podawał, że  zboczeniem homoseksualizmu  bywają  dotknięci zarówno
mężczyźni   (urning)  jak   i   kobiety   (urninda).   Bisexualismus   zachowany   nawet   w   słabszym   stopniu   uważano   za   dobre
rokowanie dla wyleczenia ze zboczenia uranizmu.

Zaznaczenie   się   homoseksualizmu   we   wczesnym   dzieciństwie   uważano   za   patologię   fizjologii   stadium   rozwojowego
dziecka,   które   właściwie   leczone   kończy   się   wraz   z   okresem   pokwitania,   a   nie   za   wrodzoną   orientację   seksualną.
Stwierdzano,   że   u   części  homoseksualistów  występuje   wstręt   lub   lęk   przed   płcią   przeciwną.   Jeśli  występowały   wady
rozwojowe budowy ciała jak androgynia czy gynandria to uważano, że homoseksualizm ma podłoże hormonalne. Dobrym
rokowaniem   do   leczenia   był   stan   w   którym   chorzy   sami   chcieli   poddać   się   leczeniu,   gdyż   źle   się   czuli   ze   swymi
skłonnościami, a pragnienia homoseksualne traktowali jak obsesję.

Dzielono   homoseksualizm   na   prawdziwy   i   rzekomy   zwany   pseudohomosexualismus   zwany   też   biseksualizmem.
Epizodyczne   akty   homoseksualne   spowodowane   np.   stanem   upojenia   alkoholowego   nie   upoważniały   do
zdiagnozowania   homoseksualizmu   jako   choroby.   Homoseksualizm  orzekano,   gdy   był  to   jedyny   sposób   umożliwiający
osiągnięcie   zadowolenia   płciowego.   Uważano,   że   większość   przypadków  homoseksualizmu   jest   wyrazem  spaczonych
działaniem środowiskowym odruchów warunkowych, a tylko nieliczne przypadki uważano za homoseksualizm wrodzony.

Aż do  roku  1973  homoseksualizm był w USA uznawany za  chorobę  psychiczną, a  ściślej dewiację  seksualną. W 1973
roku   Amerykańskie   Towarzystwo   Psychiatryczne   (APA)   wykreśliło   homoseksualizm   z   międzynarodowej   listy   zaburzeń
psychicznych   DSM   poprzez   głosowanie   nieznaczną   przewagą   kilku   głosów.   Homoseksualizm   nie   pojawił   się   już   w
wydanym  rok  później  siódmym  wydaniu   klasyfikacji  DSM-II.   Zamiast   niego   wprowadzono   kategorię   zaburzeń   orientacji
seksualnej,   którą   w  1980   przemianowano   na   "homoseksualizm   odrzucany   przez  ego".   Dotyczy   to   stanu,   w  którym
pacjent nie akceptuje swojej orientacji seksualnej i pragnie ją zmienić. W 1987 odrzucono tę kategorię jako samodzielną
jednostkę chorobową i obecnie znajduje się w zbiorczej kategorii innych zaburzeń seksualnych.

17  maja  1990  roku  Światowa  Organizacja  Zdrowia  (WHO), działająca  na  szczeblu  międzynarodowym w ramach  ONZ i
skupiająca   193   kraje   członkowskie,   wykreśliła   homoseksualizm  z   Międzynarodowej  Statystycznej  Klasyfikacji  Chorób   i
Problemów Zdrowotnych.

Współcześnie coraz częściej uważa się, że homoseksualizm ma przyczynę genetyczną, a preferencje seksualne wynikają
z mutacji nawet 70-80 genów.

____________________________

Bibliografia:

1. Biblia Tysiąclecia

2. Koran

3. Manusmriti

 

Opracowanie i redakcja artykułu:

Premadharmin

 

Autor: Prema Dharmin
Artykuł pobrano ze strony

eioba.pl